Lalka uważana jest za najznakomitszą polską powieść społeczno-obyczajową epoki pozytywizmu. Autor osadził akcję swojego utworu w Warszawie lat 1878–1879, stawiając sobie za cel nadanie literackiego obrazu przemianom zachodzącym w społeczeństwie polskim końca XIX wieku. Głównym tematem powieści jest nieodwzajemniona miłość zamożnego kupca Stanisława Wokulskiego do zubożałej arystokratki Izabeli Łęckiej. Wątek tragicznej historii miłosnej splata się z innymi wątkami powieści, ukazującymi relacje zachodzące pomiędzy różnymi grupami ówczesnej społeczności warszawskiej: tracącą wpływy arystokracją, rosnącym w bogactwo mieszczaństwem, społecznością żydowską, światem nauki, studentami, środowiskami robotniczymi. Prus odzwierciedla w swojej powieści przemiany dokonujące się zarówno w relacjach pomiędzy współczesnymi mu mieszkańcami Warszawy, jak i w ich obyczajach i przekonaniach. Od pierwszego wydania powieści w 1980 roku Lalka cieszy się nieustającą popularnością wśród czytelników. Była wielokrotnie adaptowana do przedstawień teatralnych, audycji radiowych i inscenizacji filmowych. Lalka jest lekturą obowiązkową w szkołach średnich.
Lalka to jedna z najwybitniejszych polskich powieści, opowiadająca o Stanisławie Wokulskim – przedsiębiorczym kupcu, który dzięki ciężkiej pracy zdobył majątek i wysoką pozycję społeczną. Jego największym marzeniem jest jednak zdobycie miłości arystokratki Izabeli Łęckiej, dla której próbuje wkroczyć do świata wyższych sfer. Czy uczucie okaże się silniejsze od dzielących ich różnic?Ważnym bohaterem utworu jest także Ignacy Rzecki – wierny przyjaciel Wokulskiego i wieloletni zarządca jego sklepu. W swoich wspomnieniach ukazuje minione czasy, a jednocześnie z troską obserwuje losy Stanisława, licząc, że ten odnajdzie szczęście i spokój...Bolesław Prus (1847-1912) – właśc. Aleksander Głowacki, pisarz, felietonista, działacz polityczny; szybko stracił rodziców, a jego wychowaniem zajęła się babcia. Jego plany naukowe musiały ustąpić pracy zarobkowej, ale pomimo wielu zajęć wciąż znajdował czas na samodzielną naukę. Zaczął pisać felietony i artykuły do prasy, a później nowele, opowiadania i powieści. Napisał m.in. nowele i opowiadania: Pałac i rudera (1875 r.), Grzechy dzieciństwa (1883 r.), Na wakacjach (1884 r.), a także powieści: Lalka (1890 r.), Emancypantki (1890 r.), Faraon (1897 r.).
Wizerunek polskiego społeczeństwa końca XIX wieku i jego "ostatnich romantyków" oraz wierny obraz warszawskiego życia tego okresu. Na jego tle, w akompaniamencie sonetów Mickiewicza, rozwija się wątek miłości Wokulskiego do Izabelli Łęckiej. Wpleciony w narrację powieści pamiętnik starego subiekta pogłębia jej perspektywę i współtworzy wątek historyczny.
Głównym motywem powieści jest krytyka społeczna, ukazująca konflikty między różnymi klasami społecznymi i ich wpływ na życie jednostki. Wokulski reprezentuje nową burżuazję, która wchodzi w konflikt z dekadencką arystokracją.
Prezentowane egzemplarze mogą posiadać pewne uszkodzenia, takie jak porysowane lub nieco uszkodzone okładki, zagięcia, zżółknięcia, zbite narożniki itp.
W swych nowelach Bolesław Prus porusza tematykę związaną z krzywdą ludzką, poszukiwaniem lepszego życia czy ludzką dobrocią. W prezentowanym tomie znalazły się nastepujące nowele: ""Kamizelka"", Katarynka"" czy ""Michałko"".
Wielowątkowa powieść obyczajowa osadzona w rzeczywistości XIX-wiecznej Warszawy. Wizerunek polskiego społeczeństwa i jego ostatnich romantyków" oraz wierny obraz warszawskiego życia tego okresu. Na jego tle, w akompaniamencie sonetów Mickiewicza, rozwija się wątek miłości Wokulskiego do Izabelli Łęckiej. Wpleciony w narrację powieści pamiętnik starego subiekta pogłębia jej perspektywę i współtworzy wątek historyczny.
Wielowątkowa powieść obyczajowa osadzona w rzeczywistości XIX-wiecznej Warszawy. Wizerunek polskiego społeczeństwa i jego ostatnich romantyków" oraz wierny obraz warszawskiego życia tego okresu. Na jego tle, w akompaniamencie sonetów Mickiewicza, rozwija się wątek miłości Wokulskiego do Izabelli Łęckiej. Wpleciony w narrację powieści pamiętnik starego subiekta pogłębia jej perspektywę i współtworzy wątek historyczny.
Faraon to wciąż aktualna powieść o mechanizmach władzy, funkcjonowaniu państwa oraz nauce i religii wykorzystywanych w politycznej grze o wpływy. Jeden z najważniejszych polskich prozaików odpowiada na pytania swojej epoki wykorzystując realia starożytności i fascynację współczesnych Egiptem doby faraonów, Prus nadaje uniwersalny charakter opowieści o walce Ramzesa XIII o władzę i rząd dusz.
Lalka Bolesława Prusa to utwór wyjątkowy, od momentu ukazania się na łamach „Kuriera Codziennego” budzący kontrowersje, ale też podziw. Zawikłana, pełna niedopowiedzeń historia źle ulokowanych uczuć, straconych złudzeń i zaprzepaszczonych możliwości. Jedyna w swoim rodzaju konfrontacja romantycznego i pozytywistycznego idealizmu z realizmem.
Bohaterem Lalki jest Stanisław Wokulski, człowiek o dwóch obliczach. Z jednej strony mocno stąpający po ziemi racjonalista, z drugiej romantycznie zakochany idealista. Ona zaś , Izabela Łęcka, typowa kobieta swej epoki, oddzielona murem konwenansów od prawdziwych uczuć, jednak tych uczuć spragniona.
Sam Prus tak pisał o swojej książce:
„(…) przedstawić naszych polskich idealistów na tle społecznego rozkładu. Rozkładem jest to, że ludzie dobrzy marnują się lub uciekają, a łotrom dzieje się dobrze. Że kobiety dobre nie są szczęśliwe, a kobiety złe są ubóstwiane. Że ludzie niepospolici rozbijają się o tysiące przeszkód, że uczciwi nie mają energii, że człowieka gnębi powszechna nieufność i podejrzenie.”
Faraon – powieść historyczna Bolesława Prusa, ukończona w maju 1895 roku. Publikowana w odcinkach w „Tygodniku Illustrowanym” od października 1895 roku. Akcja utworu rozgrywa się w Starożytnym Egipcie i opowiada o losach młodego faraona, Ramzesa XIII, próbującego poznać mechanizmy zarządzania państwem oraz podejmującego walkę o niezależność władzy faraona od kasty kapłańskiej.
Akcja powieści rozgrywa się w czasach upadku dwudziestej dynastii w starożytnym Egipcie. Państwem zarządza Ramzes XII, uzależniony całkowicie od władzy kapłanów. Tymczasem kraj znajduje się w stanie kryzysu – zmniejszają się zaludnienie i wpływy finansowe, pogłębia się również zadłużenie państwa, pożyczającego ogromne sumy od Fenicjan. Młody następca tronu wyrusza w podróż, podczas której ma poznać kraj i zrozumieć przyczyny jego kłopotów. Kiedy po śmierci ojca zostaje nowym faraonem, Ramzesem XIII, posiada już pomysł na reformy, mogące przywrócić świetność Egiptu. Planuje je jednak przeprowadzić bez udziału posiadającej znaczne wpływy kasty kapłańskiej, aby tym samym umocnić władzę faraonów. Nie docenia jednak wiedzy i siły przeciwników, co prowadzi do jego przegranej. Tron obejmuje kapłan Herhor, który rozpoczyna rządy nowej dynastii.
Kompozycja powieści jest poddana zasadzie symetrii – rozpoczyna ją wstęp, zarysowujący akcję i zakończenie, a zamyka podsumowujący epilog. Krytycy chwalili również przejrzystość ukazywania wydarzeń. Jednak dla przekazania warstwy ideowej powieści Prus był zmuszony naruszyć niejednokrotnie kompozycję, poświęcając niektórym wydarzeniom więcej miejsca, niż wynikałoby to z ich znaczenia dla akcji. Taka sytuacja dotyczy m.in. wykładu Pentuera i podróży bohatera po nomach – są to wydarzenia opisane bardzo dogłębnie, choć pozbawione większego znaczenia dla samego rozwoju fabuły. Podobnie szeroko opisał Prus pogrzeb Ramzesa XII. Nie odgrywa on istotnej roli dla akcji, ale stanowi okazję do opisania wierzeń i religijności Egipcjan.
Jedna z najważniejszych i najbardziej znanych polskich powieści XIX wieku, autorstwa mistrza obserwacji i charakterystyki typów ludzkich. Historia miłosna - bogatego mieszczanina o niełatwej przeszłości, bez pamięci zakochanego w próżnej arystokratce. A tle Warszawa końca dziewiętnastego stulecia: wystawne salony i tanie czynszowe kamienice, elegancki teatr i podrzędny szynk, parki, kościoły, sklepy, wyścigi konne. I całe mnóstwo postaci reprezentujących wszystkie klasy społeczne - ich historie, rozmowy, uczucia, marzenia, intrygi.Seria LEKTURY Z OPRACOWANIEM to praktyczna pomoc dla uczniów szkół podstawowych i średnich. Obejmuje ona lektury, których znajomość jest wymagana na egzaminie ósmoklasisty i na maturze. Opracowania - przygotowane przez doświadczonych nauczycieli - uwzględniają podstawę programową i wymagania egzaminacyjne. Każdy tekst opatrzono notkami na marginesie, które zwracają uwagę na najważniejsze fragmenty lektury.W opracowaniu znalazły się następujące elementy:notka o autorzestreszczenia: krótkie (całego utworu) i szczegółowe (kolejnych rozdziałów lub części)plan wydarzeńcharakterystyka bohaterówproblematyka utworugatunek i rodzaj literackiznane cytatymotywy literackiegeneza utworu i/lub wyjaśnienie tytułuprzykładowe tematy wypracowańprzykładowe zadania egzaminacyjne
Katarynka Bolesława Prusa jest nowelą pozytywistyczną należącą do kanonu literatury polskiej. Pionierski charakter tego utworu wynika z użyczenia w nim miejsca postaciom, dla których wcześniej nie było go w literaturze, prostym ludziom o czułym sercu, a także na przedstawieniu ich od strony psychologicznej w aurze lirycznego zatroskania. Pierwszym bohaterem opowiadania jest pan Tomasz - emerytowany adwokat, wielbiciel sztuki, spędzający większość czasu w swoim gabinecie na oddawaniu się wyrafinowanym rozrywkom i obserwowaniu niewidomej dziewczynki, córki sąsiadki. Drugą bohaterką jest mała sąsiadka pana Tomasza, wrażliwe i pełne melancholii dziecko, nie mogące się pogodzić ze swoim kalectwem. Katarynka, której dźwięku mężczyzna nie toleruje, a który sprawia wielką radość dziewczynce, dokona subtelnej przemiany w relacjach i duszach bohaterów. Z legend dawnego Egiptu jest nowelą, w której Bolesław Prus stosuje zupełnie inny pionierski zabieg literacki; a mianowicie odwołuje się do bardzo odległych wydarzeń w starożytnym Egipcie, aby pod historycznym przebraniem komentować współczesne pisarzowi losy cesarzy niemieckich Wilhelma I Hohenzollerna i jego następcy Fryderyka III. Lektura dla klasy V
Lalka należy kanonu powieści pozytywizmu i do najznakomitszych polskich powieści społeczno-obyczajowych. Jest literackim obrazem Polski i trzech pokoleń Polaków końca XIX wieku. Dotyczy przemian dokonujących się w obyczajach i przekonaniach arystokracji, szlachty, mieszczaństwa, ale także niższych warstw społecznych, studentów czy polskich Żydów. Akcja powieści rozgrywa się w Warszawie w latach 1878-1879. Głównym tematem jest nieodwzajemniona miłość bogatego kupca Stanisława Wokulskiego do zubożałej arystokratki Izabeli Łęckiej. Wokół tego wyidealizowanego uczucia Wokulskiego prowadzącego do tragicznego zakończenia splatają się inne wątki powieści, ukazujące społeczeństwo polskie reprezentowane przez arystokrację - baronostwo Krzeszowskich, Juliana Ochockiego - idealistę poświęcającego się rozwojowi nauki i techniki, Helenę Stawską - kobietę porzuconą przez męża, kochającą się w Wokulskim czy Ignacego Rzeckiego - subiekta oddanego swojej pracy, którego pamiętnik wprowadza tematykę narodowościową. Lalka została wydana po raz pierwszy w 1890 roku i zdobyła sobie ogromną popularność. Była wielokrotnie adaptowana do przedstawień teatralnych, audycji radiowych i inscenizacji filmowych.
Katarynka to historia zamożnego mecenasa – pana Tomasza – i jego kilkuletniej, niewidomej sąsiadki. Samotny mężczyzna był osobą ważną i szanowaną, lubił otaczać się pięknymi przedmiotami, drogimi meblami, często brał udział w wydarzeniach kulturalnych, chodził do teatru. Miał tylko jedno dziwactwo – nienawidził kataryniarzy i katarynek. Jednak pewnego dnia coś zmieniło się w jego życiu. Nowy stróż, nie wiedząc o zakazie, wpuścił na podwórko kataryniarza. Pan Tomasz, słysząc znajome dźwięki, wpadł w szał, jednak po chwili ujrzał w oknie, że niewidoma sąsiadka klaszcze i tańczy przy akompaniamencie instrumentu. Radość dziecka sprawiła, że odtąd mężczyzna przestał egoistycznie spoglądać na świat. Zezwolił na wpuszczanie kataryniarzy na dziedziniec oraz wyszukał kontakty do najlepszych specjalistów w dziedzinie okulistyki. W ten sposób postanowił pomóc małej sąsiadce. Książka znajduje się w kanonie lektur dla klas IV-VI.
ozytywistyczna nowela Bolesława Prusa Kamizelka uważana jest za arcydzieło nowelistyki polskiej i światowej. Akcja utworu rozgrywa się w ubogiej warszawskiej kamienicy pod koniec dziewiętnastego wieku. Narrator jest mieszkańcem kamienicy i bacznym obserwatorem jej lokatorów. Opowiada historię swoich sąsiadów, małżeństwa ciężko pracujących mieszczan, wiodących skromne, ułożone życie. Pomimo dotykającej małżeństwo tragedii, ich cicha i pełna pokory egzystencja pozostanie do ostatniej chwili niezmieniona.
Lektura dla klasy V
Nowela Antek Bolesława Prusa wydana po raz pierwszy w 1880 roku należy do kanonu literatury polskiej.
Opisuje trudny los dzieci na polskiej wsi w okresie zaboru rosyjskiego. Główny bohater, Antek, musi pracować już jako 5 letni chłopiec. Dorasta pośród codziennych trudów, niełatwych wyborów i zupełnego niezrozumienia dla swojej pasji rzeźbiarskiej. Poprzez dzieje Antka autor rysuje obraz polskiej wsi z końca XIX wieku i pokazuje trapiące ją problemy: ubóstwo i zacofanie mieszkańców, brak dostępu do szkolnictwa i oświaty, brak perspektyw.
Antek jest lekturą w klasie IV szkoły podstawowej
Lalka Bolesława Prusa to utwór wyjątkowy, od momentu ukazania się na łamach „Kuriera Codziennego” budzący kontrowersje, ale też podziw. Zawikłana, pełna niedopowiedzeń historia źle ulokowanych uczuć, straconych złudzeń i zaprzepaszczonych możliwości. Jedyna w swoim rodzaju konfrontacja romantycznego i pozytywistycznego idealizmu z realizmem.
Bohaterem Lalki jest Stanisław Wokulski, człowiek o dwóch obliczach. Z jednej strony mocno stąpający po ziemi racjonalista, z drugiej romantycznie zakochany idealista. Ona zaś , Izabela Łęcka, typowa kobieta swej epoki, oddzielona murem konwenansów od prawdziwych uczuć, jednak tych uczuć spragniona.
Sam Prus tak pisał o swojej książce:
„(…) przedstawić naszych polskich idealistów na tle społecznego rozkładu. Rozkładem jest to, że ludzie dobrzy marnują się lub uciekają, a łotrom dzieje się dobrze. Że kobiety dobre nie są szczęśliwe, a kobiety złe są ubóstwiane. Że ludzie niepospolici rozbijają się o tysiące przeszkód, że uczciwi nie mają energii, że człowieka gnębi powszechna nieufność i podejrzenie.”
Geneza powieści Lalka autorstwa Bolesława Prusa
9 lutego 1887 w 30 numerze warszawskiego dziennika „Gazeta Polska” ukazała się informacja o odbytym w Bernie procesie młodej kobiety, która została oskarżona o kradzież lalki. Została ona uniewinniona, ponieważ sprzedawca zeznał, że zabawka jednak była zakupiona u niego. O tym sprawozdaniu prasowym Prus napisał kilka zdań w XX arkuszu swoich Notatek o kompozycji. Scenę o podobnej tematyce wprowadził później także do powieści (tom II, rozdział VIII). Z wypowiedzi samego pisarza wynika, iż proces ten miał decydujące znaczenie w skrystalizowaniu się pomysłu na powstanie Lalki. Z tego też wydarzenia narodził się tytuł utworu. Wyjaśnił to Prus w liście z 8 lutego 1897 do Władysława Korotyńskiego:
W powieści Lalka znajduje się rozdział poświęcony procesowi o kradzież lalki, rzeczywistej lalki dziecinnej. Otóż taki proces miał miejsce w Wiedniu. A ponieważ fakt ten wywołał w moim umyśle skrystalizowanie się, sklejenie się całej powieści, więc przez wdzięczność użyłem wyrazu Lalka za tytuł. Powieść, o której mówię, powinna mieć tytuł: «Trzy pokolenia». Może nawet byłaby lepiej rozumiana z takiem nazwiskiem.
W sierpniu i na początku września tego samego roku Prus intensywnie pracował nad Lalką. Zbierał także informacje niezbędne do jej powstania: w tym celu skontaktował się z Franciszkiem Bagieńskim – uczestnikiem powstania węgierskiego w 1848 roku.
Publikacja w „Kurierze Codziennym”
29 września 1887 rozpoczął się w „Kurierze Codziennym” druk Lalki. 5 maja 1888, w 123 numerze Kuriera ukazał się ostatni odcinek I tomu powieści. Nastąpiła miesięczna przerwa w publikacji. Na skutek procesu sądowego Prus postanowił zmienić nazwisko subiekta Moraczewskiego na Mraczewski. 8 czerwca tegoż roku rozpoczęto druk II tomu Lalki na łamach „Kuriera” (od nr. 157). Natomiast 5 sierpnia w nr. 215 dziennika ukazała się ostatnia część III rozdziału II tomu powieści, po czym nastąpiła nie zapowiedziana przerwa spowodowana wyjazdem autora do Nałęczowa. Redakcja poprosiła listownie Prusa o dostarczanie kolejnych partii tekstu do druku ze względu na zaniepokojonych czytelników. 30 sierpnia wydrukowano informację, że otrzymano od Prusa zapewnienie o szybkiej publikacji dalszych części. Autor nie dotrzymał jednak obietnicy, sytuacja się przeciągała, więc redakcja Kuriera postanowiła na początku października rozpocząć druk nowego opowiadania Henryka Sienkiewicza Ta trzecia. Ciąg dalszy Lalki ukazał się dopiero 21 listopada (nr 323). Od tamtego momentu publikowano już powieść regularnie. Ostatni odcinek ukazał się 24 maja 1889 w 142 numerze „Kuriera”. W pierwodruku powieść dzieliła się na dwa tomy. W skład pierwszego tomu wchodziło dziewięć rozdziałów, z których ostatni (Złudzenia i rozczarowania) był objętościowo znacznie dłuższy od pozostałych, dlatego też w pierwszym wydaniu książkowym autor podzielił go na dziewięć rozdziałów. Tom drugi składał się z 12 rozdziałów, które w wydaniu z 1890 zostały podzielone na 19. Na podstawie zachowanych rękopisów stwierdzono, że w pierwodruku gazetowym omyłek drukarskich jest bardzo niewiele, co świadczy o staranności korektorów i zecerów.
Nowele Bolesława Prusa powstawały głównie na początku lat osiemdziesiątych XIX w. (Katarynka 1880 r., Kamizelka 1882 r., Z legend dawnego Egiptu 1888 r.). Przez wielu badaczy Prus jest uznawany za mistrza tego gatunku. W Katarynce mamy do czynienia ze zderzeniem dwóch światów, wykształconego mecenasa pana Tomasza i ubogiej, niewidomej dziewczynki. Pan Tomasz pod wpływem niespodziewanych wydarzeń postanawia pomóc małej sąsiadce. W noweli tej Prus zwraca uwagę czytelnika na kwestię filantropii i życia zgodnego z ideą utylitaryzmu. Kamizelka to historia małżonków, którzy dla dobra drugiego uciekli się do małego, niewinnego kłamstwa. To także opowieść o bezwarunkowej miłości, trosce o drugiego człowieka i docenianiu więzi rodzinnych. Z kolei nowela Z legend dawnego Egiptu przestrzega czytelnika, że nie da się uciec przed przeznaczeniem, a żadne z ludzkich planów nie mogą być pewne swojej realizacji.Bolesław Prus (18461916), właśc. Aleksander Głowacki pisarz, felietonista, działacz polityczny szybko stracił rodziców, a jego wychowaniem zajęła się babcia. Jego plany naukowe musiały ustąpić pracy zarobkowej, ale pomimo wielu zajęć wciąż znajdował czas na samodzielną naukę. Zaczął pisać felietony i artykuły do prasy, a później nowele, opowiadania i powieści. Napisał m.in. nowele i opowiadania: Pałac i rudera (1875 r.), Grzechy dzieciństwa (1883 r.), Na wakacjach (1884 r.), a także powieści: Lalka (1890 r.), Emancypantki (1890 r.), Faraon (1897 r.).
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
