Jeśli interesujesz się polityką, albo studiujesz politologię znajdziesz w tym dziale informacje o współczesnym świecie. Obszerna literatura naukowa, różne publikacje i elementy wiedzy politologicznej, najważniejsze zagadnienia i pojęcia z politologii, kontrowersyjne książki polityczne, powieści polityczne, nauki polityczne. Najlepsze książki społeczno-polityczne, bestsellery polityczne, książki o polityce, które warto przeczytać - zapraszamy po lekturę na Dobreksiazki.pl
Zapadnia, człowiek i socjalizm to książka autorstwa Anatolija Fiedosiejewa, nazywanego pierwszym uciekinierem z ZSRS. Fiedosiejew był konstruktorem techniki wojskowej i spędził w ZSRS wiele lat swego życia. Dzięki temu miał okazję dokładnie i z bliska obserwować proces wpadania swej ojczyzny w pułapkę, od której nie miało być odwrotu. W swej publikacji bardzo obrazowo i precyzyjnie, jak na inżyniera przystało, opisuje kolejne etapy tworzenia państwa socjalistycznego, gospodarki planowej, nacjonalizacji. Jest to fascynująca podróż w czasie, tym bardziej, iż autor stosuje bardzo ciekawy zabieg: zachęca czytelnika do uczestnictwa w grze, w której trzeba podejmować kolejne decyzje. Tak, jak robili to twórcy ZSRS. Zmusza to do przeprowadzenia analizy kolejnych posunięć oraz pozwala w bardzo łatwy sposób na zrozumienie efektu zapadni, jaką stało się państwo sowieckie. Autor często też zadaje pytanie o winę niepowodzenia kolejnych przedsięwzięć i inicjatyw. Czy winny był system, czy też ludzie?Książka Fiedosiejewa ma niesamowitą wartość edukacyjną. Po pierwsze jej autorem jest bezpośredni świadek oraz uczestnik systemu. Po drugie napisana jest w bardzo przejrzysty, angażujący i prosty sposób. Wiedza o ustroju, stosunkach społecznych i gospodarczych ZSRS w pigułce. Jest to nieoceniona pozycja dla osób, które chcą zrozumieć nie tylko historię, ale także wybory dzisiejszych rządzących i rządzonych.
„Moja nowa ulubiona książka wszech czasów”.
Bill Gates
Każdy, kto sądzi, że świat się kończy, powinien na nowo przemyśleć sprawę: ludzie żyją dłużej, są coraz zdrowsi, bardziej wolni i szczęśliwi, a chociaż świat stoi przed obliczem poważnych problemów, rozwiązania kryją się w oświeceniowym ideale stosowania rozumu i nauki.
Czy świat naprawdę się rozpada? Czy ideał postępu się zdezaktualizował? W tej błyskotliwie napisanej ocenie kondycji ludzkiej w trzecim tysiącleciu psycholog poznawczy i intelektualista Steven Pinker nakłania nas, abyśmy się nie koncentrowali na krzykliwych nagłówkach i proroctwach zagłady, które wydobywają z nas najgorsze skrzywienia poznawcze. Zamiast tego radzi skupić się na faktach: na siedemdziesięciu pięciu zdumiewiających wykresach Pinker pokazuje, że życie, zdrowie, dostatek, bezpieczeństwo, pokój, wiedza i szczęście wzrastają nie tylko na Zachodzie, lecz na całym świecie. Motorem tego postępu nie jest jakaś kosmiczna czy mistyczna siła. Jest on dobrodziejstwem Oświecenia: przekonania, że wiedza może się przyczynić do poprawy ludzkiego losu.
Pinker analizuje źródła sceptycyzmu i strachu. Czy ludzie są ze swej istoty irracjonalni? Czy do ugruntowania moralności potrzebujemy religii? Czy nowoczesność wpędziła nas w samotność i skłonności samobójcze? Czy żyjemy w „epoce postprawdy”? W „epoce terroru”? Czy wszystko się zawali w apokalipsie wojny jądrowej, niedoboru zasobów, zmian klimatycznych i zerwanej z uwięzi sztucznej inteligencji?
Z intelektualną głębią i literacką swadą Steven Pinker przedstawia argumenty za rozumem, nauką i humanizmem: ideałami, których potrzebujemy, aby zmierzyć się z naszymi problemami i podtrzymać postęp ludzkości.
Na polskiej scenie publicznej nadchodzi przełom. Miejsce ogłaszanych niegdyś podziałów postkomunistycznego i postsolidarnościowego zajmuje dziś podział międzypokoleniowy. Pokolenie Okrągłego Stołu wypaliło się. Jednocześnie po raz pierwszy od XVIII wieku dorosło pokolenie, które urodziło się i ukształtowało we własnym, suwerennym państwie.
Ta książka jest dla wszystkich, którzy chcieliby zrozumieć
– Dlaczego upadek polskiego państwa jest zmorą współczesnej polityki?
– Dlaczego spór międzypokoleniowy jest głębszy, niż podziały partyjne?
– Co czeka nas po wypaleniu się postkomunistycznego mitu Zachodu?
– Jakie znaczenie ma degeneracja etosu opozycji antykomunistycznej?
– Dlaczego ani Powstanie Warszawskie, ani Solidarność nie są adekwatnymi wzorami postępowania w czasach pokoju?
O książce napisali:
„To wyraźny liberalny głos, podkreślający znaczenie pierwszego pokolenia wolnych Polaków, którzy nie lękają się widma klęski”.
prof. Norman Davies
„Sposób, w jaki autor przeprowadza rozrachunek z dziedzictwem wieloletniej niewoli narodowej w myśleniu współczesnych Polaków, zasługuje na baczną uwagę każdego ambitnego czytelnika”.
prof. Karol Modzelewski
Monografia autorstwa Alicji Jaskierni stanowi cenną analizę mechanizmów monitoringu wolności mediów w Europie, prowadzonego przez istotne z punktu widzenia demokratyzacji życia publicznego organizacje regionalne, takie jak Rada Europy, Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie i Unia Europejska, a także podmioty z sektora pozarządowego oraz nowe platformy alertowe, które pojawiły się w internecie. Znajdują się tu omówienia często przywoływanych w literaturze przedmiotu działań takich organizacji, jak Freedom House, Reporterzy bez Granic czy IREX. Temat podjęty przez Autorkę jest jak najbardziej zasadny – dotyka problemu aktualnego i ważnego z punktu widzenia demokratyzacji życia publicznego.
Zdanie Jodie Ginsberg o tym, że walka o wolność wypowiedzi nie została jeszcze wygrana nawet w demokracjach, nie jest odosobnione. Podzielają je politolodzy i medioznawcy, których – podobnie jak szefową Index on Censorship – niepokoi zaniedbywanie zasady wolności słowa czy – szerzej – wolności mediów przez stabilne reżimy i dojrzałe demokracje. Dowodzi tego nader obszerna literatura przedmiotu, którą Autorka recenzowanej monografii wielokrotnie przytacza. Opiera się przy tym także na bogatych materiałach źródłowych – dokumentach, orzeczeniach trybunałów i oczywiście raportach organizacji monitorujących wolność mediów.
Z recenzji prof. dr hab. Ewy Stasiak-Jazukiewicz
Książka autorstwa kilku czołowych politologów z warszawskiego środowiska naukowego jest próbą diagnozy stanu nauk o polityce w Polsce. W swoim założeniu publikacja ta łączy samorefleksję nad stanem dyscypliny z prezentacją wybranych koncepcji teoretycznych w naukach o polityce.
Pojęcia zawarte w tytule opracowania – konfrontacje i interpretacje – chyba najlepiej oddają jego całościowe przesłanie.
...szukając odpowiedzi na tezy zawarte w tytule niniejszej monografii, redaktor proponuje, aby najpierw sięgnąć do definicji terminów asocjacja i implikacja. Jest to ciekawy sposób rozpoczęcia dyskusji poprzedzonej lekturą poszczególnych artykułów tego opracowania. Dopiero po przeczytaniu przedstawionych autorskich przemyśleń możemy dostrzec powiązanie tego, co jako skojarzenie i następstwo z tym, co już kiedyś było, z tym co jest. Przykładowo - w dzisiejszych czasach dość dobrze rozumiemy i potrafimy zdefiniować termin państwo oraz terminy pochodne, typu atrybuty instytucji państwowych. Zupełnie inaczej sytuacja wygląda w przypadku precyzyjnego zdefiniowania znaczenia narodu i narodowości. Na pewno w dużym stopniu wynika to stąd, że nauka nie poddaje precyzyjnej interpretacji tego zjawiska. W praktyce słowo ""naród"" kojarzone jest politycznie z instytucją państwa. Jednocześnie ekonomiści nadal uważają, że tylko wielkie narody mają prawo i szansę do posiadania własnych państw, gdyż są ekonomicznie wydolne. Wspomniane kryterium, będące kiedyś ważnym elementem, wokół którego budowano zasady przyznawania prawa do niepodległości, dziś należy do przeszłości i tego typu myślenie można określić mianem reliktu..."" - Ze wstępu
Nowe, rozszerzone i uaktualnione wydanie klasycznego podręcznika akademickiego z zakresu polityki społecznej.
Książka, którą przedstawiamy czytelnikom, jest zaktualizowaną wersją pracy zbiorowej pracowników Instytutu Polityki Społecznej Uniwersytetu Warszawskiego pt. Polityka społeczna, wydanej przez Wydawnictwo Naukowe PWN w 2007 roku.
Drugie wydanie podręcznika zawiera istotne zmiany, uaktualnienia i całkiem nowe treści odnoszące się do rozwoju dziedziny polityki społecznej w Polsce i na świecie przez ostatnie kilkanaście lat. Zaktualizowany został przegląd literatury przedmiotu i listy zalecanych lektur. Ponadto książka została rozbudowana o kilka nowych rozdziałów poruszających zagadnienia pracy, które w połączeniu z poprzednimi partiami traktującymi o polityce rynku pracy, ochronie pracy i dialogu społecznym mają charakter spójnego ujęcia przemian zachodzących w świecie pracy oraz wynikających stąd nowych zagrożeń społecznych i wyzwań dla polityki społecznej.
Podręcznik został pomyślany jako pomoc w zdobywaniu podstawowej wiedzy o polityce społecznej. Książka łączy aspekty nauki o polityce społecznej z diagnozą stanu problemów społecznych (bezrobocia, rynku pracy, migracji, pomocy społecznej, pracy socjalnej, polityki rodzinnej) oraz praktyczną działalnością. Stanowi syntetyczne ujęcie problematyki polityki społecznej w drugiej dekadzie XXI stulecia, odwołujące się do dorobku nauki o polityce społecznej w przeszłości, współczesnych teorii, i aktualnego stanu wiedzy o dostępie/braku dostępu różnych grup polskiego społeczeństwa do podstawowych praw społecznych.
Podręcznik prezentuje następujące zagadnienia:
teoretyczne aspekty polityki społecznej, w tym m.in. interpretacja pojęcia, doktryny i modele polityki społecznej, wartości, instrumenty, podmioty polityki społecznej, diagnozowanie i ewaluacja w polityce społecznej; wybrane problemy stanowiące przedmiot działań polityki społecznej we współczesnej Polsce, m.in. przemiany życia rodzinnego i polityki rodzinnej, edukacja, ochrona zdrowia i kwestia mieszkaniowa, społeczne problemy pracy, dyskryminacja i równouprawnienie, migracje; współczesne wyzwania i kierunki rozwoju polityki społecznej, m.in. przeciwdziałanie wykluczeniu społecznemu, marginalizacji i ekskluzji, kontrowersje wokół socjalnej funkcji państwa, mechanizmy gospodarki rynkowej w polityce społecznej, europejski model socjalny. Książka zawiera także:
tabele i wykresy, podsumowania rozdziałów, propozycje zadań do wykonania i pytań do dyskusji, spisy lektur uzupełniających i literatury przedmiotu.
Niniejsza książka jest pomyślana jako kompendium wiedzy o polityce migracyjnej Włoch w określonym kontekście społeczno-politycznym. Jej głównym celem jest próba syntetycznego przedstawienia procesu kształtowania się polityki migracyjnej Włoch. () Jest to zarazem historia włoskich migracji w pigułce, próba ukazania najważniejszych procesów oraz przedstawienia głównych argumentów w toczonych na temat migracji dyskusjach i sporach. Przyjęty zakres czasowy pozwala na ukazanie procesu upolitycznienia kwestii migracyjnej i tworzenia regulacji prawnych zarówno w dobie masowej emigracji, jak i w okresie ewolucji Włoch z państwa wysyłającego w państwo przyjmujące imigrantów. Szerokie potraktowanie polityki migracyjnej, łączące wyjazdy i napływ cudzoziemców, umożliwia również dostrzeżenie podobieństw w publicznych dyskusjach i uzasadnieniach przyjmowanych rozwiązań normatywnych oraz pozwala zobaczyć, w jaki sposób władze postrzegają swoją rolę w zarządzaniu migracjami.
Miłość ojczyzny, umiłowanie kultury własnego narodu i tradycji rodzinnych, nie jest wyłączną kwestia przeszłości. Wiąże się – dla kolejnych pokoleń– także z dzisiejszą /zdolnością do ofiarnego i solidarnego budowania wspólnego dobra.
Nacjonalizm jako ideologia narodził się w XIX wieku – w swej istocie uznaje naród jako najwyższą wartość. We współczesnym języku nacjonalizm określa często postawę przeciwstawną do patriotyzmu, podkreśla się przy tym egoizm narodowy jako element istotny nacjonalizmu. Niekiedy zastępuje się ten termin nowym pojęciem: "etnocentryzm".
Dwa tygodnie po śmierci Jana Pawła II, a trzy dni przed wyborem Benedykta XVI, kard. Joseph Ratzinger ułożył modlitewną Litanię do Jana Pawła II. Wśród wielu wezwań pojawiło się również: „Nauczycielu patriotyzmu, módl się za nami!” To bardzo wymowny fakt, gdy zważy się, że tytuł ten przywołał niemiecki kardynał wobec papieża – Polaka. Tytułem tym nadał Janowi Pawłowi II miano niezwykle charakterystyczne dla osoby zmarłego Papieża.
Prognozowanie teraźniejszości. Myślenie z wnętrza kryzysu Redakcja i wstęp - Przemysław Czapliński, Joanna B. Bednarek Książka, którą Czytelnik ma przed sobą, traktuje o tym, jak ""społeczeństwo ryzyka"", by posłużyć się efektowną formułą Ulricha Becka, ustępuje przed ryzykiem życia w społecznościach opartych na reaktywności i resentymencie. Można wzruszyć ramionami i powiedzieć: nic nowego. Wszak pojęcie kryzysu i jego doświadczenie jest wpisane w kulturę Zachodu (dla niektórych myślicieli było i jest jej stanem organicznym), zawsze jednak poczuciu przesilenia towarzyszyły środki zaradcze, dające nadzieję na jej uzdrowienie. Pytanie, co można zrobić z widmem kryzysu krążącym dziś, nurtuje autorki i autorów tego znakomitego i przemyślanego zbioru esejów. W /Prognozowaniu teraźniejszości/ dominuje wieloaspektowy ogląd, w którym spojrzenie na procesy ekonomiczne krzyżują się z refleksją kulturoznawczą, a śledzenie napięć ideologicznych sprzęga się z ruchem emocji i wyobraźni. Nie jest to monografia z zakresu mgławicowej futurologii, ale studium tego, co już nas spotkało, a wciąż jest niedostatecznie wypowiedziane i dopowiedziane. Studium pod każdym względem poruszające.
Skazany na śmierć. Czy my, żyjący z dnia na dzień, wypełnieni pewnością dalekiego końca, jesteśmy w stanie wyobrazić sobie, co dzieje się w mężczyźnie, któremu wymiar sprawiedliwości wyznaczył termin śmierci? Victor Hugo, posługując się formą dziennika, podejmuje próbę zrozumienia człowieka siedzącego w celi, którego czeka spotkanie z katem. Przedstawia jego myśli i uczucia, marzenia i pragnienie pocieszenia. Czy pisanie jest próbą przetrwania mimo zbliżającej się śmierci? W celi pojawiają się ludzie, którzy przynoszą rozgoryczenie i strach, wydaje się, że w tej drodze skazany mężczyzna musi pozostać samotny. Równocześnie wciąż ma nadzieję na spotkanie z drugim człowiekiem, który zdoła zrozumieć jego myśli i głośno kołaczące serce. Być może kimś takim może stać się czytelnik.
Witamy w Stanach Zjednoczonych XXI wieku. Państwie, którego obywatele urządzają zbiórki charytatywne dla mieszkańców plantacji i robią sobie tatuaże w wyrazie solidarności z nimi. Państwie, w którym na produktach spożywczych i w menu restauracji znajdują się oznaczenia, że żaden ze składników nie pochodzi z Twardej Czwórki – czterech stanów, gdzie niewolnictwo nadal jest legalne… i przynosi milionowe zyski wielkim korporacjom.
Podziemnie linie lotnicze to alternatywna wizja Ameryki, w której wojna secesyjna nigdy się nie wydarzyła. Victor, wychowany na farmie były niewolnik, ściga tych, którzy jak niegdyś on próbują odmienić swój los i zbiec z obszaru niewolniczych stanów – praca dla agencji federalnej US Marshals Service to cena za wolność.
To miało być kolejne zwykłe zlecenie. Trop zawiódł Victora do Indianapolis, gdzie ma zająć się infiltracją lokalnej komórki ruchu abolicjonistycznego – tzw. Podziemnych Linii Lotniczych. Coraz bardziej zaciekła pogoń doprowadza go jednak nie do ujęcia zbiega, a do odkrycia sekretów, których Twarda Czwórka będzie broniła za wszelką cenę.
Jeśli poruszyły Was losy bohaterów Zniewolonego czy Kolei podziemnej, koniecznie sprawdźcie, jaki scenariusz napisałby dla nich XXI wiek.
Po Człowieku z Wysokiego Zamku i Opowieści podręcznej to kolejna alternatywna historia Ameryki, która przerazi czytelników swoją wiarygodnością.
BEN H. WINTERS jest autorem dwunastu powieści. Ostatni policjant otrzymał nagrodę im. Edgara Allana Poe za najlepszy kryminał, a kolejny tom trylogii – nagrodę im. Philipa K. Dicka za najlepszą książkę science-fiction. Stacja NBC pracuje nad adaptacją filmową powieści. Nakładem Wydawnictwa RM ukazały się po polsku dwie jego powieści Ostatni policjant i Opuszczone miasto.
Sekretna historia XXI wiekuPoczątek XXI wieku. W Stanach Zjednoczonych swoją prezydenturę rozpoczyna Donald Trump. W Rosji niepodzielnie panuje Władimir Putin. W Watykanie zwierzchnikiem Kościoła katolickiego jest papież Franciszek. Ale to tylko pozorna rzeczywistość.Z każdym dniem do wszystkich trzech głów państw docierają niepokojące wieści o coraz większej aktywności grupy zwanej Obcymi. Kim są? W jaki sposób chcą zachwiać sytuacją polityczną całego świata? A także o co tak naprawdę chodzi w programie Apollo i jakie były przyczyny abdykacji Benedykta XVI? Stopniowo, między innymi dzięki staraniom Michaiła Wołkowa i Ernesto Rodriqueza, okazuje się, że wszystko łączy się w logiczną całość. Ale to wcale nie jest dobra wiadomośćJan Niżnikiewicz - doktor medycyny, specjalista neurolog, pracownik naukowy Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego. Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Laureat nagród literackich m.in. Pomorskiej Nagrody Artystycznej ""Gryf Pomorski"" w 2017 roku, najważniejszego wyróżnienia w województwie dla twórców kultury oraz Medalu Prezydenta Miasta Gdańska.Do tej pory wydał siedem książek, w tym trzy powieści: Krzyż Nilu, 1997; Kod Lucyfera, 2004 oraz Zakazana historia bogów i ludzi, 2013.
"Z wielką drobiazgowością kreśli niełatwą drogę tej zakaukaskiej republiki do zbudowania podstaw postradzieckiej państwowości, ukazując liczne, piętrzące się na niej przeszkody, ujawniające się zarówno w ramach systemu politycznego, jak i w jego zewnętrznym otoczeniu. Pracę charakteryzuje przede wszystkim bogactwo faktografii, zrekonstruowanej na szerokiej bazie źródłowej."
Prof. dr hab. Andrzej Antoszewski
Instytut Politologii, Wydział Nauk Społecznych Uniwersytetu Wrocławskiego
Mort Cinder to argentyński komiks stworzony w 1962 roku przez Hctora Germna Oesterhelda i Alberto Breccia.Alberto Breccia to chyba ostatni wielki mistrz komiksu nieobecny dotąd na polskim rynku. Na inspiracje jego twórczością powołują się tacy giganci jak Mike Mignola i Frank Miller. Mort Cinder to jedno z jego najwybitniejszych osiągnięć. Stworzony we współpracy z wybitnym argentyńskim pisarzem i dziennikarzem Hctorem Germnem Oesterheldem, Mort Cinder jest horrorem z wyraźnym politycznym podtekstem i genialną, wyprzedzającą swoją epokę warstwą wizualną.
"Powieść, która przeniesie cię do świata absurdu
Czy może być coś fascynującego w pracy ochroniarza pilnującego rur kwasoodpornych? Zapewne wydaje się Wam, że znacie odpowiedź, a jednak... Okazuje się, że wszystko zależy od punktu widzenia! Bohaterowi tej szalonej powieści przyszło żyć w dwóch różnych systemach społeczno-politycznych, które po jakimś czasie rozsypały się niczym domek z kart, a on zmuszony był poszukać nowego sposobu na życie. Kiedy zostaje pracownikiem ochrony, otaczający świat nabiera dla niego zupełnie nowego wymiaru, a on sam przekonuje się, że w tej pozornie wypełnionej rutyną pracy nie ma miejsca na nudę. Nie wiadomo, kiedy zaciera się granica między rzeczywistością a wyobraźnią, otwierając świat pełen intrygujących wyzwań, aluzji i wysublimowanego absurdu...
Dalej już nic nie słyszałem, bo wolałem się skupić na gościach z dupami na czołach. W końcu po raz pierwszy miałem okazję taką sytuację oglądać, a to wciąga! A dupki na miejscu czoła niczego sobie, jędrne i pulchniutkie jak pączusie. Zalotnie lekko bujają sadełkiem. Stoją i mizdrzą się jak te dwie kokoty, oko do siebie puszczając.
Jarosław Wojciechowski jako ochotnik służył w Marynarce Wojennej w Ustce i na Helu. W swoim życiu imał się różnych zajęć: był pracownikiem budowlanym, operatorem dozująco-pakującym w zakładach azotowych we Włocławku, magazynierem, inspektorem ds. kontroli i inwentaryzacji, malarzem antykorozyjnym na budowach w Polsce i w Niemczech , był współwłaścicielem agencji handlowej, rzecznikiem prasowym w zachodniopomorskiej Szkole Biznesu we Włocławku, ochroniarzem. Obecnie Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego przyznało mu prawo do ubiegania się o tzw. emeryturę twórczą. W latach 1990 pracował w Paryżu, a w roku 1996 nawiązał współpracę z redaktorem naczelnym Jerzym Giedroyciem. "
Dalajlamy przedstawiać nie trzeba. Duchowy przywódca Tybetu, laureat Pokojowej Nagrody Nobla, ostatni autorytet wolnego świata, postać wręcz ikoniczna. Książka Dalajlamy jest przesłaniem nadziei skierowanym do młodych ludzi z pokolenia milenijnego. Osiągają oni dorosłość w chwili, gdy nadciągają wielkie zagrożenia: koniec zasobów naturalnych i biologicznej różnorodności, wzrost nacjonalizmów, powiększająca się przepaść między zwycięzcami i przegranymi globalizacji.
Dalajlama jest tak, jak i oni świadom tych licznych kryzysów. Nie są one nieuchronne. Spowodowało je działanie ludzi i ludzkie działanie może im zapobiec. Pod warunkiem całkowitej zmiany sposobu myślenia. A to już rewolucja, Rewolucja współczucia. Chodzi o odejście od myślenia z perspektywy antropocentryzmu i indywidualizmu ku tym prądom myślowym, które wynikają ze świadomości wspólnoty w skali całej planety. Zaangażowanie indywidualne i zbiorowe wyraża się w przekonaniu, że każdy jest elementem ekosystemu Ziemi. Musi ona zagwarantować ochronę wszystkich form życia, tak ludzkich, jak i innych. Powszechna odpowiedzialność to obecnie kwestia przetrwania. Jej źródłem nie jest żadna wiara czy religia, tylko etyka.
Ta niewielka książka, napisana w sposób jasny i wnikliwy, przedstawia altruizm jako pragmatyczną i niezbędną odpowiedź na wielkie wyzwania naszych czasów. Zmienić świat oznacza porzucić naszą tonącą cywilizację sukcesu, konkurencji, rywalizacji na rzecz kultury wymiany, sprawiedliwości i solidarności. Urodzeni w epoce cyfrowej, „digital natives” są wrażliwi na to przesłanie, nawiązujące do neurobiologii, które odpowiada potrzebie sensu w pokoleniu internetu.
„Czas na rewolucję !” kończy Dalajlama spotkanie z młodymi Youtuberami.
„Starostowie w Drugiej Rzeczypospolitej byli urzędnikami państwowymi, z czego wynikało, że o miejscu ich służby formalnie decydowały władze centralne, a dokładniej – minister spraw wewnętrznych. Jednocześnie kompetencje starostów powiatowych jako stojących na czele administracji samorządowej szczebla powiatowego były ścisłe związane ze środowiskami lokalnymi – mieli oni w swym ręku podstawowe instrumenty wpływu na życie społeczno-ekonomiczno-polityczne podległego powiatu, rozwój jego infrastruktury czy działalność organizacji społecznych na jego terenie. Ze zbiegu tych dwóch okoliczności wynika jasna konkluzja – z jednej strony mamy do czynienia z osobami, które często zostawiły po okresie swojego urzędowania bardzo wymierne efekty, ważne dla społeczności lokalnych, ale z drugiej strony – w zdecydowanej większości przypadków nie były związane swym pochodzeniem z zarządzanym obszarem (inaczej niż współcześnie)”.
(ze Wstępu)
"Kiedy pamięć o przeszłości zatruwa teraźniejszość
Po powrocie z Ukrainy i rozwiązaniu zagadki zaginięcia dwójki polskich turystów inspektor Andrzej Pilarski czuje, że nie czeka go już w życiu nic dobrego. Porzucony przez kobietę, z którą planował założyć rodzinę, popada w coraz większe rozgoryczenie i frustrację, a wkrótce dowiaduje się, że cierpi na nowotwór wątroby i jedyną szansą na ratunek jest przeszczep. Chcąc odciąć się choć na chwilę od negatywnych emocji, postanawia wyjechać w podróż życia do miejsc, które zawsze chciał zobaczyć. Nawet nie podejrzewa, że wymarzone wakacje we Włoszech i Chorwacji staną się początkiem mrożącej krew w żyłach historii, a przypadkowo spotkana piękna Ukrainka o imieniu Nadia poważnie namiesza mu w głowie...
W tej pełnej napięcia powieści wątki współczesne nieustannie przeplatają się z dramatycznymi wspomnieniami świadków zbrodni wołyńskiej, udowadniając, że pragnienie zemsty jest jednym z najbardziej destrukcyjnych uczuć, z jakimi musi zmierzyć się człowiek.
Są rany, których czas nie zabliźni; i niczym stygmaty naznaczają kolejne pokolenia. Ci, którzy zginęli z rąk banderowskich bestii już o nic się nie upomną. Ci, którzy uciekli z nazistowskiego piekła, wciąż cierpią i nie mogą uwolnić się od bólu. Przeżyli, ale czy ocaleli, gdy oprawca pozostaje bezkarny, wina nienazwana, gdy zabrakło zadośćuczynienia? Trzecia część ""Kresowej opowieści ""z podtytułem ""Nadia"" jest dowodem na to, że pomimo upływu czasu reperkusje kresowej tragedii nie przebrzmiały, a echo tamtych krzywd niesie się po wsze czasy i nie milknie. Do głosu dochodzi desperacka chęć odwetu bez przestrzegania granic i za każdą cenę . Co daje przyzwolenie na dokonanie samosądu? Czy może być usprawiedliwienie dla wymierzenia sprawiedliwości poza prawem?
Mariola Pomykaj, myslirzezbioneslowem.blogspot.com
Edward Łysiak (1948) – absolwent Politechniki Wrocławskiej. Pomysłodawca i współrealizator projektu „Łączy nas wspólna historia”, który powstał, by umożliwić kontakty między młodzieżą polską i ukraińską. Jest orędownikiem polsko-ukraińskiego pojednania, ale też pamięci o zbrodniach ukraińskich nacjonalistów, popełnionych na polskiej ludności cywilnej na Wołyniu i w Galicji Wschodniej. Jego dorobek literacki to „Michał” i „Julia”, powieści wydane pod wspólnym tytułem „Kresowa opowieść”, które wybitny znawca Kresów, profesor Stanisław Nicieja, określił mianem jednych z najlepszych traktujących o konflikcie polsko-ukraińskim. Ma żonę Wandę, dwóch synów i czworo wnuków. Jego pasja to tradycyjne szkutnictwo i żeglarstwo.
Www.kresowaopowiesc.pl
"
Red. Artur Wołek, W cieniu statusu. Miasta Dolnego Śląska i Opolszczyzny po reformie administracji publicznej z 1998 r.
Zmiany administracyjne dokonywane po wojnie, w ramach obecnych granic Polski, zachodziły w odstępach dwudziestoparoletnich: układ województw wprowadzony w roku 1950 został zmieniony w 1975, a ten z kolei – w 1998. Niniejsza analiza powstała w dziewiętnastym roku obowiązywania nowego układu administracyjnego. Nie jest jednak naszą intencją wzywanie do radykalnej zmiany rozwiązań z końca XX w., do narysowania nowej mapy administracyjnej, likwidacji któregoś z poziomów zarządzania publicznego. Zdajemy sobie wszakże sprawę z tego, że korekta wprowadzonych wówczas rozwiązań jest niezbędna. Co więcej – zachęceni opinią jednego z naszych rozmówców – poszukiwaliśmy rozwiązań elastycznych, takich, które pozwolą na szybkie dostosowywanie struktur administracyjnych i sektora publicznego do nowych wyzwań i zmieniających się okoliczności, a zarazem nie będą powodowały bałaganu kompetencyjnego, blokowały decyzji, niosły ze sobą kosztów takich, jak poprzednie zmiany mapy politycznej kraju.
Nie musimy – jak w roku 1990 w gminach i miastach, a osiem lat później w powiatach i regionach – uczyć się, popełniając błędy. Części z nich możemy uniknąć, korzystając z pamięci gromadzonej przez lata. Polityka oparta na doświadczeniu to dla każdego państwa szansa na redukowanie ryzyka, wprowadzanie innowacji, które nie są tylko kopiowaniem cudzych rozwiązań, prowadzenie dyskusji o dylematach ustrojowych i rozwojowych na wyższym, niż przed dwudziestoma laty, poziomie.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
