Jeśli interesujesz się polityką, albo studiujesz politologię znajdziesz w tym dziale informacje o współczesnym świecie. Obszerna literatura naukowa, różne publikacje i elementy wiedzy politologicznej, najważniejsze zagadnienia i pojęcia z politologii, kontrowersyjne książki polityczne, powieści polityczne, nauki polityczne. Najlepsze książki społeczno-polityczne, bestsellery polityczne, książki o polityce, które warto przeczytać - zapraszamy po lekturę na Dobreksiazki.pl
Eseistyczna powieść Ziemia! Ziemia!..., którą Márai napisał na emigracji w Salerno, pomyślana została jako trzecia część opublikowanych w 1934 roku ""Wyznań patrycjusza"". Materiał faktograficzny i refleksyjny książki obejmuje czas od grudnia 1944 r. do momentu ostatecznego opuszczenia Węgier (w 1948 r.) przez pisarza i jego rodzinę. Podobnie jak w Wyznaniach patrycjusza, i tutaj Márai podejmuje przede wszystkim próbę intelektualnego podsumowania zdarzeń. Od początku wojny przekonany o ogromnej wadze przemian, jakie nieuchronnie czekają jego ojczyznę, w pierwszych latach powojennych staje się bacznym tych przemian obserwatorem. I stara się sprostać podstawowemu - w jego mniemaniu - zadaniu intelektualisty: wypracować wiarygodne, niestronnicze sądy o wszystkim, co się wokół dzieje, i sformułować własne odpowiedzi na stawiane przez epokę pytania. Jednym z nich jest dramatyczne - i jakże osobiste w przypadku Máraiego - pytanie o sens emigracji.Z okazji 70 lat istnienia ""Czytelnika"" ukazuje się kolekcja tytułów wybranych z dorobku wydawnictwa. Edycję wyróżnia jednolita szata graficzna autorstwa Andrzeja Heidricha. Wyznania patrycjusza są kolejną książką w tym cyklu.
Interesujesz się polityką?
Chcesz poznać arkana wygranych kampanii wyborczych?
Dowiedzieć się jakie mechanizmy, strategie działań są receptą na zwycięstwo?
A może chętnie dowiesz się - co kandydaci do wielkiej polityki robią, aby przegrać (mocno przy tym wierząc że idą w stronę sukcesu)?
Wreszcie – chcesz poznać „przepis” na udaną kampanię wyborczą?
Jeśli choć na jedno pytanie odpowiedziałeś „tak” albo „czemu nie”, to jest to książka dla Ciebie.
Rozmówcy Artura Dmochowskiego analizując największe sukcesy i porażki wyborcze na przestrzeni lat, starają się przedstawić - „idealną” osobowość kandydata, lidera partii; rolę ekspertów, think tanków w powodzeniu kampanii; skutecznego używania „sieci” oraz sondaży wyborczych. Dyskutują również o znaczeniu mediów w kampanii - czy „parcie na szkło” to nadal dobra strategia, czy czeka nas rewolucja komunikacyjna w zbliżających się wyborach?
Autor pyta najlepszych specjalistów, zajmujących się wyborami – politologów, socjologów, ekspertów ds. strategii marketingowych, badaczy rynku, znawców mediów elektronicznych - o to, jak skutecznie przygotować i przeprowadzić zwycięską kampanię wyborczą, jak zaskoczyć przeciwników, jak zdobyć „jedynkę” na liście wyborczej. Doradzają m.in. prof. Andrzej Zybertowicz, dr Jarosław Flis, znany dziennikarz Grzegorz Górny.
W tej przełomowej książce autorka bestselleru "No Logo" opowiada, w jaki sposób amerykańskie strategie wolnorynkowe podbiły świat, wykorzystując to, że niektóre kraje i narody znajdują się w stanie szoku. Irak ogarnia wojna domowa. Korzystając z chaosu, amerykańska administracja wprowadza nowe przepisy prawa, które pozwalają koncernom naftowym takim jak Shell czy BP uzyskać kontrolę nad irackimi zasobami ropy naftowej. Zamachy z 11 września 2001 roku. Administracja Busha w tajemnicy zleca natychmiast firmom Halliburton i Blackwater prowadzenie "walki z terroryzmem". Potężne tsunami dewastuje wybrzeża Azji Południowo-Wschodniej. Zanim mieszkańcy otrząsną się z szoku, tamtejsze dziewicze plaże zostają wystawione na sprzedaż. Huragan Katrina wypędza z domów tysiące mieszkańców Nowego Orleanu. Kiedy próbują wrócić do swego dawnego życia, okazuje się, że nie będzie już mieszkań socjalnych, a państwowe szpitale i szkoły nie zostaną ponownie otwarte. Powyższe fakty są przykładami zastosowania w praktyce tego, co Naomi Klein nazywa doktryną szoku. Kiedy w wyniku potężnego, zbiorowego szoku, spowodowanego wojną, atakiem terrorystycznym czy klęską żywiołową, opinia publiczna wciąż jest zdezorientowana, wkrótce przeżywa kolejny szok, tym razem w postaci niepopularnych reform gospodarczych, często określanych mianem terapii szokowej. Jeżeli i to nie wystarczy, aby wyeliminować wszelki opór, sięga się po jeszcze jeden szok: elektrowstrząsy lub paralizatory. Badania historyczne oraz cztery lata wytężonej pracy dziennikarskiej w strefach dotkniętych katastrofami pozwoliły autorce na zebranie materiału, który w Doktrynie szoku służy do obalenia tezy, jakoby globalny kapitalizm zwyciężył w pełni demokratycznie. "Kapitalizm kataklizmowy" nie narodził się 11 września 2001 roku. Naomi Klein szuka jego intelektualnych korzeni u Miltona Friedmana, w jego pracach i działalności na wydziale nauk ekonomicznych Uniwersytetu Chicago jeszcze w latach pięćdziesiątych. Wpływy teorii tego amerykańskiego ekonomisty odczuwane są po dziś dzień. Autorka stara się wykazać związki polityki gospodarczej, kampaniami wojskowych typu "Szok i przerażenie" i finansowanych przez CIA tajnych prób z wykorzystaniem elektrowstrząsów oraz deprywacji sensorycznej. Prowadzone w latach pięćdziesiątych eksperymenty posłużyły do napisania podręczników tortur, wykorzystywanych obecnie w bazie Guantánamo. Książka Naomi Klein pokazuje, w jaki sposób doktryna szoku doprowadziła do zdarzeń, które odmieniły oblicze świata, od wojskowego zamach stanu Pinocheta w Chile w 1973 roku po masakrę na placu Tiananmen w 1989 roku i upadek Związku Radzieckiego w roku 1991. Jednak wywód Klein radykalnie różni się od tego, co zwykle słyszeliśmy na ten temat. Po raz kolejny Naomi Klein napisała książkę, która niewątpliwie zmieni kontekst naszych debat.
Autor opowiada z humorem o różnych dziwnych i śmiesznych sprawach w czasach PRL-u, kiedy to jedynie słuszne i zbawienne dyrektywy wszechobecnej i wszechwładnej wówczas Partii, co raz zderzały się z polskim cwaniactwem i relatywizmem ludu pracującego miast i wsi. Rzecz dzieje się bowiem w Polsce gminnej i powiatowej w dodatku w zgodzie z jej specyfiką, gwarą i folklorem. Prześmieszne, choć traktowane na poważnie, relacje ówczesnych aktywistów partyjnych, mówią dziś więcej o bzdurności tamtego ustroju, niźli wszystkie, późniejsze uczone rozprawy.
KSIĄŻKA ANDRZEJA KALININA ” W CIENIU ZŁYCH DRZEW” wcześniej nim ukazała się na półkach księgarskich, zyskała już sobie znakomite rekomendacje. Jej obszerne fragmenty drukowała paryska “KULTURA” a kilka rozdziałów, w tłumaczeniu na język angielski, czytane było w Radio BBC (przekładu dokonała pani Magda Czajkowska z Londynu, tłumacząca również poezję Zbigniewa Herberta). ”W cieniu złych drzew” jest bowiem znakomicie napisaną opowieścią o czasach powstawania w Polsce władzy Ludowej. Czyta się to jednym tchem, i jak zawsze przy książkach Andrzeja Kalinina raz z łezką wzruszenia, raz z uśmiechem na ustach.
Prezentowane egzemplarze mogą posiadać pewne uszkodzenia, takie jak porysowane lub nieco uszkodzone okładki, zagięcia, zżółknięcia, zbite narożniki itp.
Ślązaczka Antonina Gawełczyk urodziła się w Polsce i czuje się Polką. Bardzo kocha ojczyznę i nie wyobraża sobie, by żyć w innym miejscu. Wpada w rozpacz, gdy jej matka postanawia przenieść się wraz z nią i jej siostrą do rodziny w Niemczech, właśnie wtedy, kiedy dostaje się na studia na wymarzony Uniwersytet Jagielloński. W tym czasie przeżywa również pierwszą romantyczną miłość. Niestety nie trwa ona zbyt długo. Matka nie zgadza się na to, by Tosia spotykała się z przystojnym studentem, chowa przed nią jego listy, udając, że chłopak przestał się nią interesować. Na domiar złego, dziewczyna zostaje brutalnie zgwałcona przez pijanego sąsiada i zachodzi w ciążę. Nigdy nie przyznaje się do tego faktu ani matce, ani siostrze. Jedyną powiernicą jej sekretów jest przedwojenna nauczycielka – szkolna wychowawczyni, która, rozumiejąc położenie załamanej dziewczyny, pomaga jej usunąć ciążę i zapomnieć o doznanych krzywdach. Lekarstwem ma być także rezygnacja ze studiów w Polsce i wyjazd do Niemiec. Antonina czuje się patriotką, w czasie stanu wojennego wspomaga rodaków, opowiada się po stronie „Solidarności”, co komplikuje jej zarówno życie prywatne jak i zawodowe. Nigdy już jednak nie powraca do rodzinnego kraju. Jak potoczą się jej dalsze losy? Ile jeszcze będzie musiała wycierpieć, by w końcu znaleźć upragnioną miłość i wewnętrzny spokój? Odpowiedzi na te pytania znajdziecie w „Zgwałconej” – najnowszej powieści Stefanii Jagielnickiej-Kamienieckiej.
Każdy medal ma dwie strony – to stwierdzenie wydaje się idealnie pasować do tezy książki. Za pewnymi decyzjami stoją, niekiedy starannie ukryte, pierwotne, prawdziwe przyczyny. Za wydarzeniami, obserwowanymi przez nas za pośrednictwem mediów, kryją się czasami incydenty, o których istnieniu nie dane jest nam się dowiedzieć. Autorka „Tajemnic zza zasłony”, opierając się na materiałach źródłowych i własnej wiedzy historycznej i politologicznej, próbuje ukazać czytelnikom właśnie tę drugą, zakamuflowaną, mroczniejszą stronę medalu.
Książka Bożeny Wolińskiej to udana próba wieloaspektowego spojrzenia na wydarzenia, co do których opinia publiczna ma już wyrobione zdanie. Autorka stara się pokazać, że zło, choć bezdyskusyjnie negatywne, nie bierze się znikąd. Oczywiście mamy prawo potępiać, ale jednocześnie powinniśmy choć postarać się dostrzec jego genezę.
„Tajemnice zza zasłony” niczego nam nie narzucają. Wręcz przeciwnie – mają nas zainspirować do poszukiwań, chcą wskazać szczegół, byśmy, poszerzając wiedzę i zdobywając nowe informacje, mogli powiększyć pole widzenia i wyciągnąć własne, ogólne wnioski.
Monika Wójtowicz
[fragment recenzji]
To jest książka o polskiej strategii cywilizacyjnej, napisana z intelektualnym rozmachem, zapraszająca czytelnika do innowacyjnego i śmiałego myślenia o sprawach polskich, europejskich i światowych.
Na szerokim tle procesów globalizacji, wyłaniającego się nowego porządku świata, integracji (dezintegracji?) europejskiej oraz rewolucji technologicznej autorzy pytają o polski interes narodowy i udzielają odpowiedzi, które na pewno wywołają burzliwą dyskusję:
jak rozwiązać polski problem demograficzny
jak wygrywać polskie interesy w Unii Europejskiej
jak szukać polskich szans na szybszy rozwój gospodarczy poza Europą
jak zdefiniować pozycję Polski na osi Północ-Południe
jak wybrnąć z polskiej energetycznej kwadratury koła
jak stworzyć polskie społeczeństwo wiedzy
Jeśli obserwując wynaturzenia współczesnego świata i jego niezrozumiałą niechęć, czasem wręcz agresywną postawę wobec chrześcijaństwa, zadajesz sobie pytanie, czy świat oszalał – w książce Grzegorza Górnego znajdziesz odpowiedź, że nie. To nie szaleństwo. To proces. Ale czy to zjawisko przemian – już nie laicyzacji, ale chrystofobii – bierze się samo z siebie? Czy jest wynikiem tzw. logiki dziejów, naturalnym elementem modernizacji, jakimś zdeterminowanym warunkiem cywilizacyjnego postępu? I jaką postawę powinni przyjąć wobec tego wierzący? Czy wobec miażdżącej siły tych procesów są skazani na porażkę? Autor pokazuje realne podłoże i dekoduje mechanizm owych zmian. Udziela odpowiedzi, kreśląc szeroki kontekst historyczny,
społeczny, polityczny, a w końcu teologiczny. Docierając w głąb, do źródeł, pozwala zrozumieć, a skoro tak, to budzi także nadzieję.
Jan Pospieszalski
Tom zawierający obszerne fragmenty dwóch książek napisanych przez jednego z najbardziej znanych w Europie dziewiętnastowiecznych polskich myślicieli. To właśnie za sprawą zawartych w nich diagnoz kondycji Europy, niezwykle krytycznie przez niego ocenianej i zderzonej z pozytywnie przez niego postrzeganą ewolucją dokonującą się w Stanach Zjednoczonych, myśl Buszczyńskiego cieszyła się dużym zainteresowaniem a wśród czytelników jego prac byli m.in. Napoleon III i Wiktor Hugo.
Cztery wielkie przebudzenia to trwające po kilkadziesiąt lat cykle społeczno-polityczno-religijne w Stanach Zjednoczonych, wzbudzające fale reform społecznych, przegrupowań politycznych i przeobrażeń wyznaniowych, w których główną rolę odgrywało (i odgrywa – czwarte wielkie przebudzenie wciąż trwa) dążenie do realizacji szeroko rozumianego programu egalitaryzmu.
Wykorzystując matematyczne metody analizy ekonomicznej, Fogel ukazuje drogę amerykańskiego „tygla narodów” do osiągnięcia dominacji na świecie. Wskazuje także na możliwości dążenia innych krajów – Europy, Ameryki Południowej, Azji i Afryki – do wspólnej egzystencji w globalizującej się rzeczywistości.
Antykwariusz z Mediolanu, Giambattista Bodom, zwany Jambo, budzi się ze śpiączki powypadkowej. Nie wie, kim jest, nie poznaje własnej rodziny, za to doskonale pamięta wszystko, co przeczytał, i porozumiewa się z otoczeniem językiem cytatów z arcydzieł światowej literatury. Wykorzystując więc tę „papierową pamięć", usiłuje dowiedzieć się czegokolwiek o swojej przeszłości. Udaje się do rodzinnego domu w Solarze, gdzie odnajduje mnóstwo starych książek, czasopism i płyt. Na ich podstawie próbuje odtworzyć atmosferę dzieciństwa, które przypadło na okres faszystowski. Przed oczami bohatera pojawia się absurdalny obraz czasów Duce - kabaretowe wręcz połączenie kultu siły i wojny z zamiłowaniem do głupiutkiego sentymentalizmu. Faszyzm wszakże upada, a bohater dojrzewa - i oto zarysowuje się kolejny konflikt...
Rok 1931. W ZSRR buduje się raj na ziemi. Tak przynajmniej donoszą światowe media, których uważnym czytelnikiem jest Awraham Bahar - albańczyk, utalentowany żydowski golibroda. Awraham to człowiek czynu. Natychmiast pakuje walizki i wyrusza w podróż ku lepszemu. Los jest dla niego łaskawy. Nieoczekiwanie dostaje propozycję, by zostać fryzjerem Stalina. Posłusznie strzyże na jeża i w kancik, namydla i goli. Rzecz dziwna: Wódz raz jest gadatliwy, to znów sentymentalny, czasem wylewny, a niekiedy straszny. Awraham odkrywa prawdę. Raj na ziemi w istocie jest piekłem. A towarzysz Stalin może mieć wielu sobowtórów. Jak poderżnąć mu gardło, gdy nie wiesz czy golisz właściwego? Tłem tej znakomitej, przesyconej surrealistycznym i absurdalnym humorem powieści jest Rosja sowiecka. Rosja głodu, czystek, procesów pokazowych, obozów pracy, szpiegów, agentów i donosicieli. Źródłem tego humoru - jak mówi sam bohater - nie jest jednak radość, lecz smutek. Pierwowzorem bohatera jest Karl Pauker, szef osobistej ochrony Stalina i przez jakiś czas jego fryzjer. Ta fascynująca powieść przedstawia dobitnie horror stalinowskiej Rosji lat 30., a jednak jest w niej obecny podskórny absurdalny humor. Wyrazista narracja autora przywodzi na myśl Wielkiego dyktatora z Chaplinem w roli głównej, Rok 1984 Orwella, Kandyda Woltera, Paragraf 22 Hellera oraz Matkę Courage Brechta, a jednak pozostaje na wskroś oryginalnym i znakomitym wytworem jego wyobraźni. ,,The Washington Post"" Levitt jest w sposób ambitny epikiem. Biorąc po równo z komedii i z tragedii, opisuje obrazowo mrocznie humorystyczne doświadczenie życia w państwie totalitarnym, gdzie nikomu nie można zaufać i gdzie obowiązuje bezrozumne prawo. ,,Publishers Weekly"" Powiedzmy tylko tyle: fabuła jest znakomicie skonstruowana (nie bez powodu: autor jest m.in. dramaturgiem), książka jest wypełniona filozofią i surrealistycznym humorem, postacie są wspaniałe, akcja porywająca - ponadto jest to dobra lekcja historii. Dzięki temu, że główny bohater jest fryzjerem, czytelnik zyskuje dokładne wejrzenie w rzeczy i sprawy, które mogły wcześniej uchodzić w naszym mniemaniu za wielkie i niedosiężne. ,,Russian Review""
Porywająca opowieść o niezwykłej przygodzie, ale przede wszystkim o przyjaźni - szczerej, prawdziwej i zdolnej pokonywać największe przeszkody. Trzech przyjaciół - Raphael, Gardo i Szczur - żyje na ogromnym wysypisku. Utrzymują się z codziennego grzebania w śmieciach. Pewnego dnia Raphael przypadkiem znajduje w jednym z worków coś - coś unikatowego i bardzo tajemniczego. Na tyle niezwykłego, że decyduje się to zachować nawet wtedy, gdy miejska policja zaczyna oferować za znalezisko pokaźną nagrodę. I wtedy zaczynają się kłopoty. Wkrótce chłopcy z wysypiska będą musieli wykorzystać całą swoją odwagę i spryt, by ocalić głowy przed prześladowcami, depczącymi im po piętach. To od nich będzie zależało, czy wielki sekret rządzących ujrzy światło dzienne... Na podstawie tej niezwykłej, przetłumaczonej na 25 języków historii powstaje film Stephena Daldryego, twórcy ""Billyego Elliota"" i ""Godzin"". W obsadzie m.in. Rooney Mara oraz Martin Sheen.
Fresk historyczno–obyczajowy ukazujący świat przed wybuchem I wojny światowej, gwałtowne przemiany zachodzące w każdej dziedzinie życia, rodzenie się ścieranie nowych idei, kluczowe postacie.
Barbara Tuchman (1912-1989) – amerykańska historyczka, autorka bestsellerów, znana także w Polsce. Zaczynała jako dziennikarka. Była korespondentem wojennym podczas wojny w Hiszpanii. Nie miała kierunkowego wykształcenia historycznego. Jej celem było pisanie dla szerokiej publiczności, oparte na obszernych badaniach źródłowych, ale lżejsze od naukowych prac historycznych. Laureatka wielu nagród, m.in. Pulitzera i National Book Award.
Książka Barbary Czarniawskiej "Zmiana kadru. Jak zarządzano Warszawą w okresie przemian" jest z jednej strony fascynującą opowieścią o Warszawie – kształtowaniu się i postrzeganiu w niej instytucji społecznych, takich jak metro, bezdomni, ciepłownictwo czy percepcja własności, a z drugiej – dogłębną, rzetelną naukową analizą tych fenomenów. Nieczęsto zdarza się, aby pozycja wyraźnie naukowa miała jednocześnie tak przystępny charakter. Autorka pokazuje, jak problematyka zarządzania dużym miastem, czyli tworem stanowiącym hybrydową organizację publiczno-prywatną, stanowi źródło użytecznych inspiracji dla nauki o organizacji i zarządzaniu w ogóle.
Barbara Czarniawska jest uczoną światowej sławy, której prace z uwagi na oryginalność i odkrywczość są wykorzystywane przez największych tuzów nauki (nie przypadkiem Czarniawska jest, obok socjologa Zygmunta Baumana, najczęściej cytowanym polskim autorem w publikacjach z zakresu teorii organizacji i zarządzania).
Publikacja dofinansowana przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego
"Wielka powieść europejska", "przełom w literaturze", "powieść-katedra o idealnych proporcjach i epickim, pełnym kunsztownych detali wykonaniu", "książka, która przeżyje nas wszystkich".
"Wyznaję" zachwyca czytelników i krytyków.
Tę książkę czyta niemal cała Europa!
To trzymające w napięciu do ostatniej strony wyznanie miłosne i spowiedź człowieka starającego się przeniknąć istotę zła – w świecie i sobie samym. Historia chłopca dorastającego samotnie wśród książek, który musi zmierzyć się z rodzinnymi tajemnicami. Za sprawą osiemnastowiecznych skrzypiec zagłębia się w mroki dziejów hiszpańskiej inkwizycji i piekła dwudziestowiecznej Europy.
Cabré, którego pasją jest muzyka, skomponował tę powieść jak symfonię, z częstymi zmianami nastroju, tempa i głosu narracji. Bogactwo wątków, postaci, pomysłów literackich oszałamia i wzbudza zachwyt.
Urodził się w Barcelonie. Tak jak jego bohater uczył się gry na skrzypcach i tak jak on porzucił je dla bardziej wyrafinowanego instrumentu – języka.
Jaume Cabré od lat uznawany jest za najwybitniejszego pisarza katalońskiego. Teraz, po wydaniu w 2011 roku znakomitej powieści "Wyznaję", mówi się o nim jako o jednym z najważniejszych pisarzy europejskich. I słusznie. Zresztą już wcześniej – paradoksalnie – w Europie był on bardzo ceniony, bardziej niż w tej części Hiszpanii, w której językiem literackim jest kastylijski. W Niemczech sprzedano ponad pół miliona egzemplarzy jego książek, we Włoszech, Francji czy Holandii – dziesiątki tysięcy. A teraz gdziekolwiek jego nowy utwór jest publikowany, tam zbiera znakomite recenzje i szybko wspina się do czołówek list księgarskich bestsellerów. Jego obsypane nagrodami książki zostały przetłumaczone na kilkanaście języków i wydane w setkach tysięcy egzemplarzy.
"Wyznaję" podbija Europę!
Teraz – po raz pierwszy Jaume Cabré i jego najważniejsza książka - po polsku.
Książka jest interesującą próbą pokazania jak w dyskursie publicznym kulturowe znaczenia ciała są obciążone politycznymi znaczeniami, jak wyznacza się granice tego, co w cielesności jest traktowane jak prywwatne, indywidualne, polityczne, niepodważalne czy podlegające negocjacji. Sądzę, że publikacja stanie się interesującą lekturą nie tylko dla socjologów czy antropologów. Z recenzji dr hab. Beaty Łaciak, prof. UW
Głośna debiutancka powieść amerykańskiej noblistki, nigdy wcześniej nie publikowana w Polsce, to wnikliwe studium obsesji współczesnego społeczeństwa na tle piękna. Toni Morrison stawia poruszające pytania na temat rasy, klasy i płci, z subtelnością i wdziękiem, nieodłącznymi wyznacznikami jej pisarstwa. Pecola Breedlove, czarnoskóra dziewczynka, pragnie normalnego życia i co noc modli się o urodę. Jej marzeniem są niebieskie oczy, ponieważ wtedy inne dzieci przestaną jej dokuczać z powodu brzydkiego wyglądu i wreszcie ją zaakceptują. W miarę jak marzenie Pecoli staje się coraz bardziej gorączkowe, jej życie pod wpływem wrogości, jaka ją spotyka, oraz różnych przeciwności losu, zaczyna się rozpadać. „Toni Morrison to być może ostatni klasyk literatury amerykańskiej. Doskonale wpisuje się w tradycję, którą wyznaczają dzieła Poego, Melville'a, Twaina i Faulknera” – Newsweek
Relacje i współzależności między mediami i polityką są przedmiotem coraz większego zainteresowania, zwłaszcza badaczy podejmujących wątki z pogranicza politologii i medioznawstwa. Ideowe założenia dotyczące współdziałania środków masowego przekazu i sfery polityki w systemie demokratycznym weryfikowane są współczesną rzeczywistością, w której znaczącą rolę odgrywają zjawiska mediatyzacji polityki i polityzacji mediów. Książka jest zbiorem studiów, których celem jest uchwycenie szeroko pojętych relacji i współzależności występujących na linii media - polityka, polityka - media. Autorzy w swych rozważaniach ukazują wielopłaszczyznowe spojrzenie na różnorodne aspekty powiązań sfery środków masowego przekazu i polityki. Wątki podejmowane przez badaczy prezentowane są zarówno przez pryzmat ustaleń teoretycznych, jak i autorskich badań empirycznych. Zaproponowany podział monografii na cztery części, kolejno: "Demokracja medialna i zarządzanie w mediach"; "Media, polityka i opinia publiczna"; "Media i marketing polityczny"; "Medialny wizerunek polityka", jest rezultatem wieloaspektowego ujęcia przez badaczy relacji i współzależności między mediami i polityką. W zamyśle niniejsza książka ma dostarczyć czytelnikowi wiedzy na temat wzajemnych relacji łączących sferę polityki z mediami masowymi, jednocześnie stanowiąc przyczynek i inspirację do refleksji, dyskusji i dalszych dociekań, nie wyczerpując tym samym prezentowanych zagadnień.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
![Okładka książki Odwagi! [o zaangażowaniu młodych]. Płomienie](https://dobreksiazki.pl/Photos/7/MEDIUM/000080/odwagi-o-zaangazowaniu-mlodych-plomienie.jpg "Odwagi! [o zaangażowaniu młodych]. Płomienie. Autor: Dominika Lasota. Dobreksiazki.pl")
