Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
Niewłaściwe metody nauczania, konflikty rodzinne, brak dojrzałości operacyjnej, będącej niezbędnym warunkiem uczenia się matematyki, zmniejszona odporność emocjonalna, zaburzenia w kształtowaniu systemu własnej wartości - te i inne przyczyny niepowodzeń w nauczaniu matematyki w klasach początkowych są tematem niniejszej publikacji. Autorka obszernie zaprezentowała również koncepcję pracy korekcyjno-wyrównawczej z dziećmi, które mimo czynionych starań nie potrafią uczyć sięmatematyki.
siążka W harmonii z naturą. Elementy ekologii w pedagogice i sztuce wpisuje się w nurt szerokiej dyskusji - w ostatnim czasie niezwykle ożywionej - na temat wychowywania dzieci i młodzieży szkolnej w poszanowaniu naturalnego środowiska. Porusza ważne i aktualne problemy natury ekologicznej, dydaktycznej i etycznej oraz podpowiada jak zmotywować młodzież i nauczycieli do podejmowania inicjatyw proekologicznych, wykorzystując przy tym sztukę oraz szereg pomocy dydaktycznych.
Ojcowie wywierają potężny wpływ na życie swoich dzieci. Co zrobić, aby był to dobry wpływ? Poznaj siłę autorytetu ojca, moc wypowiadanych przez niego słów, a w szczególności słów błogosławieństwa. Odkryj znaczenie osobistego przykładu i potrzebę duchowego ojcostwa.
„Ojcostwo jest najbardziej twórczym, ale też najbardziej ryzykownym przedsięwzięciem w życiu każdego mężczyzny. Nie tylko dlatego, że przynosi trwałe rezultaty w następnych pokoleniach, ale nade wszystko dlatego, że tworzy w umyśle dziecka wyobrażenie na temat Boga jako Ojca”.
Henryk Wieja
Henryk Wieja jest lekarzem. Założył Ośrodek Medycyny Prewencyjnej i Opieki Kompleksowej w Ustroniu. Z pasją promuje zdrowy styl życia, którego integralną częścią jest relacja z Bogiem.
Wraz z żoną są założycielami Chrześcijańskiej Fundacji Życie i Misja w Ustroniu, w ramach której prowadzą wykłady i szkolenia na temat małżeństwa, silnej rodziny i skutecznej pomocy w sytuacjach kryzysowych.
Jest autorem książek: Tajemnice pełnego zdrowia; Bóg, którego potrzebujemy. Regularnie publikuje w kwartalniku „Nasze Inspiracje”. Henryk i Alina są także autorami wspólnej książki: Małżeństwo, o jakim marzymy.
Każda matka od pierwszych chwil uczy swoją córkę, jak być kobietą i jak budować relacje z mężczyznami. Nie zdając sobie z tego sprawy, powierza dziewczynce ukryty przekaz tworzony w rodzinie przez pokolenia. Rodzinny przekaz nie zawsze jest dobroczynny, bywa też źródłem problemów. Jak uwolnić się od złych skutków spuścizny pokoleń? Bertrand Cramer opowiada o trzech matkach i ich córeczkach, którym w tym pomagał. Nie daje instrukcji. Uczy obserwować i rozumieć, co naprawdę dzieje się między matką a dzieckiem. Pokazuje, ile w życiu zależy od tego zrozumienia. Profesor Cramer, szwajcarski psychoanalityk, jest pionierem w dziedzinie wspólnej terapii matki i małego dziecka.
Kolejny "trudny temat" poruszony w rewelacyjnej serii Bez tabu. Tym razem o rasizmie.Kolejny "trudny temat" poruszony w rewelacyjnej serii Bez tabu. Tym razem o rasizmie.
Od autora:
W naszych rozmowach pojawia się bardzo często słowo "tolerancja". Ogólnie miało znaczyć wykluczenie dyskryminacji ludzi. W praktyce jednak, chodziło o to, by znosić lub przecierpieć czyjąś obecność.
Co zostało z tego w miarę szlachetnego celu? Niewiele chyba.
Dziś termin "tolerancja" odnosi się do dystansu, do obojętności bardziej, niż do współdziałania. Sugeruje, że
postępowanie, wygląd, myśli drugiej osoby są odstępstwem od (mojej) normy.
Moja religia, twoje obyczaje, jego poglądy, jej zachowanie, nasze wolne słowo! Moralność i zasady
współżycia mówią, że społeczeństwo musi być życzliwe wobec swoich i gości.
Samoobrona nie jest potrzebna tam, gdzie istnieje szacunek do drugiego człowieka.
Dorosłych gnębią różne problemy życiowe. Po co wymyślają nowe? To tajemnica.
Napisali nawet wiele książek o rasizmie. Sami chyba tego nie czytają, bo jak mawiał ktoś,
dorośli stali się niereformowalni.
Dlatego powstała ta książka. Adresowana jest do dzieci, bo mają wyobraźnię i wrażliwość. Na pewno
będą ją czytać i wytłumaczą rodzicom, jak postąpić.
Dlatego ta książka proponuje zastąpić termin "tolerancja" - pięknym polskim słowem, czyli
życzliwością .
Życzliwość ma moc
gdy się pojawia
taniec radości
ludzi ogarnia
Motywem przewodnim tej książki jest sztuka dobrego porozumienia między najbliższymi. Autorki to matka i córka, skrajnie różne, choć czasem zaskakująco do siebie podobne w typie wrażliwości czy widzeniu świata. Odważnie podejmują również bolesne kwestie, szukają rozwiązań, inspirują do rozmowy kobiety w innych rodzinach.
Doświadczenia matki ? psycholożki i córki ? kulturoznawczyni oraz podpatrywanie wzorców kultury skłoniły do podjęcia takich tematów, jak: kontakt między matką a córką, miłość, konflikt, sukces, style życia, samotność, podróże, uświadamianie seksualne, kultura obnażania.
To książka dla osób, które chcą przystanąć na chwilę, zamyślić się, a zarazem lubią wprowadzać zmiany i cieszyć się życiem. Życzymy lektury udanej i inspirującej do coraz lepszego życia z ludźmi oraz odwagi do tworzenia świata, który sobie Państwo wymarzą.
Ta bajka to tak naprawdę nie bajka, ale historia z życia wzięta.
Najważniejsze są w niej emocje małego Groszka. Co czuje chłopiec "bez imienia"? Na co czeka? Kogo potrzebuje? Czy odnajdzie swoje szczęście?
Skąd się biorą rodzice?
Każdy chciałby wiedzieć, a najbardziej dzieci, które na swoich rodziców wciąż czekają.
Młodzi ludzie bardzo rzadko posiadają tę niezwykłą umiejętność, jaką jest zarządzanie czasem. Wciąż nie mają czasu na nic, wciąż się spieszą, wciąż wykonują wszystko na ,,wczoraj"". Tymczasem, jak twierdzą specjaliści, właściwe zaplanowanie działań w obrębie dnia, tygodnia, miesiąca, roku sprawia, że czasu wystarcza nam na wszystko! Mówią też, że zarządzanie czasem jest narzędziem, które służy do budowy wspaniałego życia. W scenariuszu ,,Jak wykorzystać czas?"" Barbara Dworakowska, która jest szkoleniowcem i doskonałym fachowcem w dziedzinie zarządzania czasem, krok po kroku pomaga nauczycielom w poprowadzeniu zajęć, których efektem będzie zdobycie przez uczniów umiejętności właściwegowykorzystania i zaplanowania swojego czasu. Zawarte w publikacji ćwiczenia są uniwersalne, mogą więc przynieść korzyść każdemu - także nauczycielom.
Czy niesforny maluch, który doprowadza swoich rodziców do rozpaczy, może zmienić się w aniołka? Dorota Zawadzka, psycholog i pedagog , w telewizyjnych programach Superniania oraz I Ty możesz mieć superdziecko udowodniła, że tak. Wystarczy, by rodzice konsekwentnie przestrzegali określonych reguł i nie walczyli z dzieckiem, ale okazali mu miłość i szacunek. Jeśli po obejrzeniu Superniani w akcji macie ochotę zaprosić ją do swojego domu, sięgnijcie najpierw po tę książkę. Znajdziecie w niej jasne i konkretne wskazówki, dzięki którym nie będziecie bezradni, jeśli Wasze dziecko urządzi histerię w miejscu publicznym albo będzie zachowywać się agresywnie. Aut orka dzieli się swoją wiedzą i doświadczeniem, aby przekonać Was, że wcale nie jest trudno zostać rodzicami superdziecka!
O alkoholu dużo się mówi i pisze, ale w rodzinach dotkniętych tym problemem jest to temat tabu. Dzieci żyją w nieprawdziwym świecie, w którym o sprawach najważniejszych mówić nie wolno.Co musisz wiedzieć zanim dorośniesz
O alkoholu dużo się mówi i pisze, ale w rodzinach dotkniętych tym problemem jest to temat tabu. Dzieci żyją w nieprawdziwym świecie, w którym o sprawach najważniejszych mówić nie wolno.
Niniejsza książka jest adresowana do dzieci i młodzieży w wieku od 7 do 14 lat. Dostarcza rzetelnej wiedzy na temat działania alkoholu i mechanizmu choroby alkoholowej. Wyjaśnia niezrozumiałe zachowania osób dotkniętych tym problemem i przygotowuje do zmian zachodzących po podjęciu leczenia. Dzięki tej książce dzieci nauczą się rozpoznawać i akceptować uczucia – swoje i innych osób. Dadzą sobie prawo do zaspokajania dziecięcych potrzeb, do radości, zabawy i do rozwoju.
Młodsi czytelnicy powinni omawiać poszczególne zagadnienia z terapeutą, pedagogiem szkolnym lub z kimś z rodziny. Starsi mogą czytać książkę samodzielnie, choć rozmowa z dorosłym pomogłaby im lepiej zrozumieć ten trudny temat.
W rozdziale „Do Rodziców, Wychowawców i Terapeutów” autorka wyjaśnia, jak pracować z książką. Nauczyciele mogą skorzystać z gotowych ćwiczeń ilustrujących poszczególne zagadnienia. Dzięki temu lekcje będą zarazem interesujące i pouczające.
Oddaję w Państwa ręce dwadzieścia pięć scenariuszy na przedstawienia teatralne dla dzieci w wieku 4-6 lat. Utwory te mogą znaleźć zastosowanie również w teatrzykach lalkowych. Ich treść jest zróżnicowana. Niektóre mają charakter edukacyjny, dzięki czemu mali adepci sztuki będą mieli szansę zetknąć się (być może po raz pierwszy) z takimi dziedzinami jak narodowe legendy, alfabet, czy podstawy matematyki. Jednak większość scenariuszy to bajkowe historyjki (zawsze zakończone przesłaniem moralnym), przy czym część z nich powstała w oparciu o klasyczne bajki.
W Polsce system opieki nad dzieckiem osieroconym i opuszczonym składa się z form rodzinnych i instytucjonalnych. Obie te formy istnieją obok siebie w zasadzie od początków dziejów opieki nad dzieckiem. Obecnie można jednak zauważyć dążenie ustawodawców do znacznego ograniczania instytucjonalnych form opieki nad dzieckiem na rzecz powstawania form małych, rodzinnych. Dużą wagę przykłada się także do wspomagania rodziny naturalnej, aby pobyt dziecka poza domem był możliwie najkrótszy. Książka ukazuje, w sposób wielowymiarowy problematykę opieki nad dzieckiem, które z różnych względów nie może przebywać w domu rodzinnym i musi zostać objęte inną formą opieki. Mimo teoretycznego charakteru, przybliża ona Czytelnika do omawianych zagadnień także poprzez możliwość poznania historii dzieci umieszczanych w zastępczych środowiskach wychowawczych.
Jak świat światem, dorośli narzekają na młodzież: że niefrasobliwa, nieodpowiedzialna, a nade wszystko – że źle wychowana...
Przepraszam za moje naiwne pytanie: a kto tę naszą młodzież wychowuje? Czyżby jakieś „niezidentyfikowane obiekty latające”? Otóż nie! To każdy z nas jest wychowawcą dla każdego, na kogo ma jakikolwiek wpływ.
Anna Lipczyńska – absolwentka Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Od 1971 roku pracowała jako nauczycielka historii w kilku poznańskich szkołach; w roku 1992 zorganizowała od podstaw XXV Liceum Ogólnokształcące im. Generałowej Jadwigi Zamoyskiej w Poznaniu. Jako pierwsza dyrektorka tej placówki, będącej szkołą publiczną, zainicjowała w niej autorski program wychowawczy, jednoznacznie akcentujący wartości chrześcijańskie.
Po przejściu na emeryturę podjęła współpracę z poznańskim radiem diecezjalnym (Radio Emaus – Dobre Radio), przygotowując cotygodniowe felietony, zatytułowane „Wszyscy jesteśmy wychowawcami”.
Niniejsza publikacja jest zbiorem wybranych felietonów Anny Lipczyńskiej z lat 2007-2010.
Książkę gorąco polecamy wszystkim wójtom, burmistrzom i prezydentom miast, starostom, wojewodom, marszałkom, sekretarzom, skarbnikom, naczelnikom wydziałów, kierownikom referatów, pracownikom urzędów samorządowych, kadrze zarządzającej i pracownikom jednostek organizacyjnych podległych jednostkom samorządu terytorialnego, radnym i przewodniczącym rad.
UWAGA!
Będzie przydatna także kadrze zarządzającej i specjalistom w innych jednostkach administracji publicznej oraz wszystkim osobom startującym w zbliżających się wyborach samorządowych.
W jedynej tego typu na rynku publikacji znajdą Państwo odpowiedzi na pytania np.:
Jak zachowywać się w urzędzie jako miejscu pracy
Jak przyjmować a jak zachowywać się w delegacji (również jak się ubrać, przywitać, siadać itd.)
Jakie są zasady precedencji
Jak organizować służbowe przyjęcia, bankiety
Czy i jakie prezenty można przyjmować a jakie dawać
Jak wykorzystywać telefon w urzędzie (służbowy i prywatny)
Jak kontaktować się z wyborcami
Jak pogodzić prace w urzędzie (wójt, radny, urzędnik) z kandydowaniem w kolejnych wyborach
W książce porady przeplatają się z przykładami postępowania oraz grafikami.
Jeśli myślisz, że jesteś wymagający dla swojego dziecka, ""Bojowa pieśń tygrysicy"" wyprowadzi cię z błędu. To fascynująca i pełna humoru opowieść o tym, dlaczego chińskie matki są lepsze i jak wychować dziecko doskonałe. Marzeniem każdego dobrego rodzica jest zapewnić dziecku ""udany start"". Jak się okazuje, można robić to na różne sposoby. Amy Chua wyróżnia dwie metody, zachodnią i chińską, której sama jest wyznawczynią i w myśl której wychowała swoje dwie córki. ""Bojowa pieśń tygrysicy"" to fascynujący, pełen humoru i lekkości zapis codziennych zmagań matki wymagającej, lecz kochającej bez reszty. Bez względu na skrajną - z punktu widzenia ""zachodniego"" czytelnika - postawę autorki, niejeden rodzic zweryfikuje swoje metody wychowawcze. I być może zarumieni się ze wstydu. ""Bojowa pieśń tygrysicy"" to książka o różnicach kulturowych, o dojrzewaniu do roli rodzica i uczeniu się od dzieci. Amy Chua często porównuje chiński model wychowania, promujący dążenie do maksymalnych osiągnięć i wyników, z podejściem rodziców zachodnich, którzy próbują przede wszystkim zaszczepić dzieciom wiarę, że porażka nie jest niczym złym, że niezależnie od wyników w nauce będą kochane. Chińska matka natomiast zmusza dzieci do ciągłej pracy, nie chwali za rzeczy poniżej oczekiwań, ciągle podnosi poprzeczkę, pokładając niczym niezmąconą wiarę, że jej dzieci stać na świetne wyniki. Absolutnie rewelacyjna krytyka współczesnego modelu wychowywania przez zachuchanie, od której nie sposób się oderwać. Wpadki i sukcesy Chińskiej Matki bulwersują, śmieszą i inspirują. Zuzanna Ziomecka Jedna z najbardziej kontrowersyjnych książek 2011 roku. ""Guardian"" Amy Chua - profesor prawa na Uniwersytecie Yale, urodzona w Stanach Zjednoczonych córka chińskich imigrantów. ""Bojowa pieśń tygrysicy"" to trzecia książka autorki. Prawa do jej przekładu sprzedano do kilkunastu państw, bardzo szybko zdobyła też listy bestsellerów. Wkrótce po wydaniu książki w Stanach Zjednoczonych rozpoczęła się ożywiona dyskusja wśród czytelników, rodziców i ekspertów.
Książka jest jednocześnie poradnikiem metodologicznym i metodycznym. Z jednej bowiem strony Autorzy piszą o tym, jakie działania należy podjąć, żeby zaprojektować i przeprowadzić trening pamięci (metodologia), a z drugiej pokazują, jak to zrobić – jakie postawić sobie cele, jakie przekazać treści, jakimi metodami się posłużyć, jakie techniki i ćwiczenia wykorzystać (metodyka). Oryginalność książki wyraża się w możliwości wykorzystania zawartych w niej treści w pracy zarówno z dziećmi, młodzieżą, jak i osobami dorosłymi i starszymi; zarówno w ramach placówek oświatowych (szkół, uczelni), instytucji kulturalnych i edukacyjnych (domy kultury, kluby, świetlice), jak i organizacji pozarządowych i firm szkoleniowych, realizujących projekty edukacyjne. Możliwe jest także samodzielne korzystanie z proponowanych ćwiczeń w celu podniesienia własnych możliwości pamięciowych. Książka skierowana jest przede wszystkim do osób projektujących szkolenia – warsztaty pamięci i koncentracji uwagi dla różnych grup odbiorców. Prezentuje nie tylko różne ćwiczenia i techniki, ale sposoby ich wykorzystania podczas przygotowywania tego typu warsztatów.
Philippe Aries (1914-1984), jeden z najwybitniejszych w XX wieku francuskich mediewistów, był "odkrywcą dziecka" jako tematu badań historycznych. Niniejsza książka, opublikowana w 1960 roku, stanowi właśnie pionierskie dzieło w tej dziedzinie, kanon, do którego nadal odwołują się zarówno historycy, jak i socjologowie. Dzieciństwo bowiem, jak wynika z badań autora, nie jest "naturalną" formą biologiczną, lecz konstrukcją społeczną dość nie-dawnego pochodzenia. Średniowiecze nie znało jeszcze dzieciństwa ani wieku młodzieńcze-go, bo życie rodzinne we współczesnym sensie - oparte na intymności i uczuciach - pojawiło się dopiero w późniejszych stuleciach. Tę tyleż słynną, co radykalną i kontrowersyjną tezę autor uzasadnia na fascynującym materiale historycznym i ikonograficznym. "Odkrycie" dziecka miało istotne konsekwencje cywilizacyjne: lawinowy rozwój edukacji. Lektura książki jest przy tym pouczająca i pocieszająca, gdyż okazuje się, że to, co dziś uważamy za prze-jawy prymitywizmu - brak więzi uczuciowej z dzieckiem i swoisty "kolektywizm" życia rodzinnego - nie zawsze wynika z ułomności ludzkiej natury, lecz ma swoją historię, my zaś żyjemy w szczęśliwych czasach odzyskanego - lub pozyskanego - dzieciństwa.
Proponowana praca wpisuje się bardzo wyraźnie w nurt socjologii ciała oraz w nurt pedagogicznych analiz kultury szkoły. Podstawowym przedmiotem zainteresowania są relacje (wspomnienia) absolwentek różnych typów szkół dotyczące represyjnego wymiaru pedagogicznej pracy szkoły ? represjonowania wyglądu fizycznego (strój, fryzura, makijaż). Badania empiryczne w których brało udział ok. 200 kobiet (absolwentek) wskazują na powszechność tego typu przemocy (zazwyczaj za przemoc nieuważnej), podobną strukturę doświadczenia przemocy oraz konsekwencje w postaci specyficznych kobiecych dyspozycji kształtowanych w szkole (?siedzieć cicho?).
Dzieci niepełnosprawne są obecne w wielu klasach szkolnych. Mimo trudności związanych z niepełnosprawnością ich potrzeby są właściwe dla wieku rozwojowego. Tak samo jak ich koledzy chcą poznawać świat, czując miłość i wsparcie bliskich oraz życzliwość nauczycieli i rówieśników. Zawarte w książce treści skłaniają do refleksji i są inspiracją do poszukiwań najlepszych możliwości stworzenia dzieciom zwadą słuchu dobrych warunków edukacji. Polecana jest wszystkim osobom zainteresowanym wzmacnianiem środowiska szkolnego oraz wspomaganiem funkcjonowania w szkole dzieci niepełnosprawnych. W rozdziale pierwszym zamieszczono informacje dotyczące niepełnosprawności, jaką jest wada słuchu. Przedstawiono ujęcia terminologiczne osoby z wadą słuchu, klasyfikacje wad słuchu, audiologiczne środki wspomagania słyszenia oraz sposoby porozumiewania się osób z uszkodzeniem słuchu. Ponadto scharakteryzowano rozwój psychospołeczny dziecka sprawnego oraz dziecka z uszkodzonym narządem słuchu. W rozdziale drugim przedstawiono definicyjne ujęcia integracji, a także podstawy prawne dotyczące uczęszczania dzieci z wadą słuchu do szkół integracyjnych. Rozdział ten zawiera także treści opisujące warunki integracji dziecka z wadą słuchu w środowisku szkolnym, ukazując je od strony nauczyciela, szkoły oraz dziecka z uszkodzonym słuchem. W rozdziale trzecim scharakteryzowano ogólne zagadnienia relacji społecznych zachodzących w rodzinie oraz w klasie szkolnej, a także potrzeby dziecka, które są zaspakajane przez oba te środowiska w celu jego optymalnego rozwoju. Ponadto rozdział ten traktuje o znaczeniu klasy szkolnej w integracji, a także o roli nauczyciela w kształtowaniu relacji społecznych wśród uczniów. Rozdział czwarty przedstawia ocenę relacji zachodzących w klasie pomiędzy uczniami z wadą słuchu i ich rówieśnikami, dokonaną zarówno przez nauczycieli wiodących, jak i wspomagających w klasie integracyjnej. Rozdział piąty zaś opisuje relacje pomiędzy uczniami w świetle wyników badań socjometrycznych klas integracyjnych. Badania z zastosowaniem techniki socjometrycznej J.L. Moreno ?Test wyboru? i techniki ?Zgadnij kto?? pozwoliły na sprawdzenie rzeczywistych stosunków panujących w klasach integracyjnych ze szczególnym uwzględnieniem miejsca dziecka z wadą słuchu w klasie. W rozdziale szóstym zamieszczono wskazówki do udoskonalania, monitorowania i ewaluacji pracy nauczyciela w klasie, w której uczniami są zarówno dzieci sprawne, jak i dzieci z trudnościami rozwojowymi.
Pomiędzy grupą dzieci nie sprawiających większych trudności a dziećmi z ADHD funkcjonuje grupa określana mianem dzieci nadpobudliwych. Zalecenia do pracy z takimi dziećmi mogą wydawać się niejasne, bo skoro dziecko nie ma ADHD - to problem jest, czy go nie ma? Czy takie dziecko powinno traktować się inaczej?
Książka jest próbą odpowiedzi na to pytanie. Rozwiązania i metody zawarte w publikacji przeznaczone są dla rodziców i dzieci czekających na zakończenie procesu diagnostycznego, ale także tych, które są po prostu nadpobudliwe - może bardziej niż inne dzieci w tym samym wieku, choć ich objawy nie są na tyle nasilone, aby móc jednoznacznie stwierdzić, że mają ADHD.
W poradniku przedstawione są propozycje rozwiązań różnych codziennych problemów, nad którymi pracują rodzice dzieci nadpobudliwych i z którymi spotkają się nauczyciele w szkole. Wszystkie sugestie Autorek zostały przećwiczone w życiu codziennym.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
