Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
Kiedy w połowie lat 80. nad zatoką San Francisco powstawał WALL (Whole Earth Lectronie Link), nikt nie przypuszczał, że tak szybko na świecie nastąpi rozwój sieci komputerowych. Stworzyły one cyberprzestrzeń o nieograniczonych możliwościach komunikacyjnych. Rozwój ten w istotny sposób wpłynął na stworzenie środowiska społecznego wywierającego coraz większy wpływ na edukację. Wyrósł wokół człowieka i rozszerzył się nieznany dotąd świat kultury, nauki, zabawy, komunikacji i społecznych relacji. Zjawiska te powodują istotne zmiany zarówno w procesie edukacji, jak też w postawach jej uczestników. Zwiększają się zatem również oczekiwania wobec szkoły w zakresie edukacji medialnej. Umiejętność funkcjonowania w przestrzeni rzeczywistej i wirtualnej staje się niezbędna na każdym etapie życia człowieka. Rośnie w związku z tym również potrzeba działań państwa, samorządów i społeczności lokalnych w celu stworzenia takiego systemu edukacyjnego, który sprosta współczesnym wyzwaniom. Poszerzają się także obszary badawcze znacznie wychodzące poza obszar tradycyjnej edukacji medialnej. Dlatego w kolejnym tomie "Multimedialnej Biblioteki Pedagogicznej" zdecydowaliśmy się na zaprezentowanie problemów związanych z edukacją medialną i cyberprzestrzenią.
Logotomy z głoskami t, d, n to zestaw ćwiczeń wspomagających pracę dziecka nad poprawną wymową głosek przedniojęzykowo-zębowych: t, d, n. Publikacja zawiera propozycje ćwiczeń ortofonicznych: oddechowych, uwagi słuchowej, motoryki narządów artykulacyjnych oraz zestawy ćwiczeń utrwalających artykulację głosek środkowojęzykowych. To doskonała pomoc dla terapeutów, logopedów, nauczycieli i rodziców, chcących urozmaicić monotonne ćwiczenia logopedyczne.Publikacja stanowi cenną pomoc dydaktyczną dla logopedów, pedagogów zajmujących się terapią pedagogiczną, ale także rodziców, dla których prawidłowy rozwój mowy dziecka nie pozostaje bez znaczenia. Opracowanie zasługuje na uznanie, stanowi kompletny a zarazem prosty, co jest jego zaletą, wkład w tego typu publikacje.dr Małgorzata Zaborniak-Sobczak
Publikacja zawiera zestaw wierszy oraz ćwiczeń, które mogą być wykorzystane podczas terapii dysleksji i dysortografii dla uczniów klas IV–VI. Przedstawiony materiał ortograficzny nie tylko pomaga doskonalić praktyczne umiejętności i znajomość zasad pisowni liter ch i h, ale także usprawnia procesy analizy wzrokowej i słuchowej. W publikacji znajdują się różnorodne ćwiczenia, takie jak: logogryfy, krzyżówki, przeskakiwanki, szyfrowanki, które wzbogacają słownictwo i stymulują rozwój intelektualny. Zaproponowane przez Autorkę wierszyki mogą być również wykorzystywane podczas zajęć polonistycznych i artystycznych (teatr, drama, plastyka).
Jak zabawa sprawia, że dzieci są szczęśliwsze, bardziej pewne siebie i lepiej się uczą?
Dzieci potrzebują zabawy. Potrzebują zabawy z innymi dziećmi bez nadzoru dorosłych. Tylko w takiej zabawie mogą nauczyć się radzenia sobie z emocjami, nawiązywania przyjaźni, rozwiązywania konfliktów i wielu, wielu innych umiejętności.
Zabawa spełnia bardzo ważną funkcję w rozwoju dzieci. Amerykański psycholog Peter Gray dowodzi, że jest ona naturalnym sposobem, w jaki dzieci uczą się, że nie są bezradne. W ten sposób zdobywają nowe umiejętności, radzą sobie z strachem czy złością, poznają możliwości swojego ciała, nawiązują przyjaźnie i znajomości, rozwiązują problemy. Żeby jednak zabawa spełniała swoją funkcję, musi być wolna i pozbawiona nadzoru dorosłych. Tylko wtedy dzieci same mogą ustanawiać reguły, samodzielnie rozwiązywać problemy i zdobywać mnóstwo kompetencji społecznych.
Zabawa odgrywa także wielką rolę w przyswajaniu wiedzy. Niestety, większość szkół tego nie docenia i nie wykorzystuje. Dzieci spędzają czas w ławkach, przygotowując się lub rozwiązując testy i bezwolnie wykonując polecenia nauczycieli. Pozostałą część dnia kradną im zajęcia dodatkowe i praca domowa.
W życiu współczesnych dzieci jest coraz mniej wolności i coraz mniej zabawy. W efekcie mamy wiele przemęczonych, zewnątrzsterowych i często samotnych dzieci, które zupełnie straciły zapał do nauki. W przyszłości będzie im trudno uwierzyć we własną sprawczość, rozwinąć odpowiedzialność i samodzielność. Rodzice powinni stwarzać dzieciom warunki i więcej okazji do swobodnej zabawy z innymi dziećmi, zaś nauczyciele w większym stopniu wykorzystywać wolność i naturalny dziecięcy instynkt uczenia się.
Spis treści
Przedmowa
Leksykon coachów polskich
Leksykon trenerów polskich
Leksykon mówców polskich
Leksykon firm coachingowych/szkoleniowych/doradczych
Leksykon organizacji/uczelni/szkół/stowarzyszeń/klubów branżowych
Indeks tematyczny wg specjalizacji, branży lub typu
Indeks alfabetyczny
Indeks alfabetyczny wg miejsca zamieszkania / siedziby firmy
Indeks alfabetyczny wg obszaru świadczonych usług
Indeks reklamodawców
Indeks osób zamieszczonych na okładce
Nowe technologie stały się nieodzowna częścią naszej codzienności. Bez względu na to, czy nam - dorosłym - ten fakt się podoba czy nie, na naszych oczach dorasta pokolenie, dla którego świat bez Internetu nie istnieje. Nie jest wiec nasza rola odwodzenie młodych od technologii czy tez pouczanie ich, ze świat bez Internetu jest lepszy. Możemy jedynie pomóc uczniom pojąć jak najlepiej zróżnicowaną problematykę nowych mediów i technologii.
Książka z filmem edukacyjnym "Życie w sieci. Jestem tu, obok" pozwala na przeprowadzenie w interesujący sposób dyskusji z młodzieżą na temat roli technologii w codziennym życiu, a przede wszystkim w komunikacji z bliskimi.
Książka zawiera wprowadzenie do tematu oraz szczegółowy scenariusz lekcji wraz z materiałami dydaktycznymi. Nowoczesna pomoc dla nauczycieli, wychowawców i rodziców. Do wykorzystania m. in. na lekcjach oraz spotkaniach z rodzicami.
Seria: Uwaga życie! to materiały i filmy edukacyjne adresowane do nauczycieli i wychowawców dzieci i młodzieży szkół gimnazjalnych i średnich. To doskonała pomoc dydaktyczna dla nauczycieli, ale także interesujący materiał dla rodziców i wszystkich tych, którzy poszukują odpowiedzi na nurtujące problemy codziennego życia.
Książka ma na celu zrozumienie zachowań patologicznych, które wpływają destrukcyjnie na rozwój społeczny i gospodarczy. Pierwsze rozdziały poświęcone zostały patologiom z perspektywy socjologicznej, prawnej oraz krytycznego nurtu zarządzania. Czytelnik może zapoznać się z problematyką mobbingu i konformizmu. W książce nie mogło zabraknąć analizy rozwiązań służących przeciwdziałaniu patologiom organizacji. Czytelnika zainteresują takie zagadnienia, jak: uczciwość w sferze finansów i patologie dotyczące życia akademickiego, nieprawidłowości w rachunkowości, polityce i bezpieczeństwie narodowym. Bezcenne są rozważania na temat problemów w policji, geodezji oraz w zamówieniach publicznych. Nie zapomniano również o fizjoterapii, informatyce i public relations. Należy podkreślić, że prezentowana książka jest antologią, można ją zatem czytać rozdział po rozdziale lub według własnych, wybranych zainteresowań. Wszystko to sprawia, że publikacja - jak zauważa jeden z jej recenzentów – „jest ze wszech miar pożądaną pozycją na polskim rynku wydawniczym”.
Zestaw WITRAŻE na różne okazje zawiera 12 szablonów witraży o różnej tematyce oraz arkusze kolorowego papieru do ich wykonania. Wzory można wykorzystać podczas lekcji, zajęć dodatkowych, jako element rozwijający sprawność manualną dziecka.Kolorowe witraże będą piękną dekoracją szkolnych sal i korytarzy oraz wnętrz domowych. Do przygotowania tych wyjątkowych ozdób potrzeba niewiele: nożyczki, klej, kolorowe kartki lub, jak kto woli, bibułki i dobre chęci. Miłej zabawy!
Zeszyt CZTERY PORY ROKU ZWIERZĘTA to oryginalne ćwiczenia, zagadki, rebusy, których bohaterami są zwierzęta. Zestaw wzbudza zainteresowanieświatem małych i dużych stworzeń oraz poszerza przyrodniczą wiedzę dzieci. Polecamy jako pomoc dydaktyczną podczas lekcji oraz do samodzielnej zabawyw domu.
Publikacja ma formę bloku z wyrywanymi kartami. Zawiera 40 ilustracji, które dziecko powinno rysować po śladzie oburącz, a następnie pokolorować lub ozdobić zgodnie z podanymi wskazówkami lub według własnego pomysłu. Zawarte w książce ćwiczenia doskonalą sprawność obu rąk, a także wpływają na rozwój twórczych zdolności dzieci.
Autorki bestsellerowych książek o wychowaniu od lat cieszą się niesłabnącą popularnością, jako ekspertki w dziedzinie komunikacji między rodzicami a dziećmi. Tym razem ich mądre rady dotyczące świadomego i pełnego szacunku rodzicielstwa zostały ujęte w zwięzłej formie podręcznika. Bazując na inspirujących doświadczeniach rodzin z całego świata, autorki pokazują, że każdy, nawet najbardziej zapracowany rodzic może nabrać umiejętności, jakie zawsze „chciał mieć”: spokojnego rozwiązywania rodzinnych konfliktów, stawiania dzieciom granic i zachęcania ich do współpracy.
Prędkość czytania można podwoić a nawet potroić! W zasięgu większości ludzi jest czytanie 1000 słów na minutę! Dzięki kursowi przedstawionemu w tej książce można zwielokrotnić prędkość czytania, przy jednoczesnym zwiększeniu chłonności umysłu na zapamiętywanie istotnych informacji. Poznanie cudownych możliwości wzroku i zdumiewającej pojemności mózgu pozwala nie tylko zwiększyć prędkość czytania i zapamiętywania, ale także szybciej i bardziej kreatywnie myśleć, relatywnie łatwo zdawać egzaminy, a w efekcie oszczędzać dni, tygodnie, a nawet miesiące życia. Tony Buzan jest światowej sławy autorytetem w dziedzinie metod twórczego wykorzystania umysłu.
Jeśli na wspomnienie różnych savoir-vivre'ów i bon tonów dostajesz gęsiej skórki, a zasady dobrego wychowania przyprawiają Cię o zawrót głowy - mamy rozwiązanie Twoich kłopotów!
Dawno już umiesz czytać i liczyć, uczysz się języków obcych i doskonale radzisz sobie w internecie. Czy z równą perfekcją potrafisz odpowiednio zareagować w różnych życiowych sytuacjach?
Podobne problemy mają Kinga i Makary.
Nie zawsze - delikatnie mówiąc - właściwie się zachowują, co prowadzi do śmiesznych, a czasem niezręcznych sytuacji. Niektóre z nich opisaliśmy w tej książce.
Masz niepowtarzalną okazję nie tylko zdrowo się uśmiać, ale też wiele nauczyć na cudzych błędach
Książka odpowiada na ważne pytania związane ze współczesnym rynkiem edukacyjnym w Polsce:
- W jaki sposób szkoły wyższe tworzą przewagę konkurencyjną?
- Jakie kluczowe czynniki sukcesu odgrywają w tym procesie główną rolę i w jakich strategicznych obszarach?
- Jakie siły decydują o rynkowych tendencjach i determinują kierunek zmian?
- Dzięki jakim czynnikom uczelnie planują budować przewagę konkurencyjną w najbliższych pięciu latach?
Autor opisuje w niej wszystkie najważniejsze koncepcje przewagi konkurencyjnej. Prezentuje szanse i zagrożenia dla uczelni wyższych. Omawia procesy zachodzące na międzynarodowym rynku edukacyjnym, m.in.: otwieranie się tego rynku, nasilanie się procesów umiędzynarodowienia, napływ funduszy europejskich, globalizację gospodarki, jak również realizację Procesu Bolońskiego. Wyjaśnia, na czym polegają zmienione oczekiwania wobec szkół wyższych i ich przekształcenia instytucjonalne zachodzące pod wpływem presji ze strony otoczenia konkurencyjnego. Efektem tych rozważań jest pytanie o model współczesnej szkoły wyższej: uniwersytet "humboldtowski" czy "przedsiębiorczy".
Szczegółowej analizie poddaje takie obszary funkcjonowania szkolnictwa wyższego, jak wymiar instytucjonalny szkoły wyższej i jej oferty edukacyjnej oraz działania marketingowe mające na celu budowanie wizerunku uczelni.
Seria wydawnicza „Przywrócić Pamięć” ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911–1939.
Reprint wydania z 1929 r.: PRZYSPOSOBIENIE WOJSKOWE HARCEREK
Przysposobienie wojskowe kobiet, jako idea nowa, toruje sobie zwolna drogę w społeczeństwie i nie jest jeszcze wolne od różnych błędnych tłomaczeń. Dlatego, gdy o niem się mówi, potrzebne jest ścisłe określenie tego, co się przez te słowa rozumie. A więc przedewszystkiem przypomnieć trzeba raz jeszcze dla rozproszenia wszelkich wątpliwości, że niema tu mowy o czynnym udziale kobiet w walce zbrojnej, ale idzie o pomoc w obronie Państwa w tych dziedzinach, które kobiecie odpowiadają i w których ona może zastąpić mężczyznę (pomoc sanitarna, obrona przeciwgazowa, praca kancelaryjna, gospodarcza, służba łączności, praca oświatowa w wojsku). Skrót P. W. K. (Przysposobienie Wojskowe Kobiet) oznacza właściwie „przysposobienie kobiet do obrony kraju”.
Dalej można mówić o przysposobieniu wojskowem w znaczeniu szerokiem, obejmującem ogólne, tak fizyczne jak moralne wychowanie dziewczyny w takim duchu i w taki sposób, by, na wypadek wojny, była ona jednostką przydatną w obronie Państwa i można mówić o przysposobieniu wojskowem w znaczeniu wąskiem, t. j. rozumiejąc przez to pewne przeszkolenie praktyczne. To ostatnie ma się zwykle na myśli, gdy się używa skrótu P. W. K.
Przysposobienie wojskowe kobiet wysunęło się po wojnie ostatniej, jako zagadnienie we wszystkich niemal krajach i rozwój tej idei jest nadzwyczaj szybki. Przyczyny tego zjawiska są zupełnie jasne: 1-o kobiety uzyskały równe prawa obywatelskie, a więc tem samem pragną i domagają się równych obowiązków. Kobieta w ostatnich czasach wystąpiła jako czynnik w życiu społecznem i politycznem — nie może nie wystąpić jako czynnik pomocniczy w obronie narodowej. 2-o Zmieniona forma wojny współczesnej, która tembardziej w przyszłości będzie prawdopodobnie walką już nie wojsk, ale społeczeństw, może w dużej mierze oprzeć się na pomocy kobiecej (znaczenie pracy kancelaryjnej w działaniach wojennych, obrona przeciwgazowa ludności cywilnej i t. p.).
Seria wydawnicza „Przywrócić Pamięć” ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911–1939.
Reprint wydania z 1924 r.: O DROGĘ HARCERSTWA
Od lat paru patrząc zblizka na pracę harcerską widzę, że przeżywa ona w chwili obecnej dość ostry kryzys. Znam jego przyczynę. Każda organizacja przechodzi różne fazy swego rozwoju — słabnie, to znowu wzmacnia się — rozwija.
W chwili obecnej jednak kryzys w Harcerstwie ma głębsze podłoże, jest prawie powszechny i chociaż w przejawach swoich postępuje powoli i nie gwałtownie, ma jednakże oznaki niepokojące.
Wynikł on z racji wyczerpania się Harcerstwa, z niemożności podołania trudnościom. — Harcerstwo przeciwstawić Życiu dziś może tylko Ideologję, a traci swą wartość jako System i Organizacja.
Sądzę, że Harcerstwu oddam usługę, objektywnie przedstawiając stan jego — co skłoni je może do wejścia na drogę zdobywania dla siebie godności i praw należnych, oraz skieruje wysiłki do stworzenia większej siły organizacyjnej; Społeczeństwu oddam też usługę, dając mu poznać stan Harcerstwa i pobudzając go do szczerej pomocy Harcerstwu pozostającemu pod Jego opieką.
W przedstawieniu materjału pozwalam sobie być swobodnym i niezależnym, wiedząc, że w stosunkach „oficjalnych” Harcerstwa ze Społeczeństwem tego właśnie jest trochę mało.
K. G.
Seria wydawnicza „Przywrócić Pamięć” ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911–1939.
Reprint wydania z 1926 r.: PRZYSPOSOBIENIE WOJSKOWE W HARCERSTWIE
W 1925 roku hm. Adolf Heidrich otrzymał urlop na czas pełnienia służby wojskowej, który wykorzystał do przygotowania rozwiązań pozwalających na prowadzenie przysposobienia wojskowego w harcerstwie zgodnie z harcerską metodyką. Po powrocie z wojska z ramienia Głównej Kwatery Męskiej odpowiadał za sprawy wychowawcze i wyszkolenia harcerskiego podczas centralnego obozu przysposobienia wojskowego w Terle w dniach 10 lipca–20 sierpnia 1926 roku. Przeszkolono wówczas 250 uczestników.
Heidrich pisał w raporcie poobozowym: „Od szeregu lat pragnęliśmy, ażeby taki obóz doszedł do skutku”. A we wnioskach stwierdzał: „Kierownictwo obozu pw powinno być wyłącznie harcerskie. Wskazane jest, ażeby instruktorami byli oficerowie – byli harcerze lub przyjaciele harcerstwa znający harcerski system wychowawczy albo też harcerze oficerowie i podoficerowie rezerwy”*.).
Podsumowaniem aktywności Heidricha było określenie i uporządkowanie zasad współpracy z wojskiem i szkolenia harcerzy i instruktorów w ramach przysposobienia wojskowego, które przypominamy w formie reprintu autorskiej broszury, poprzedzonego jego artykułem opublikowanym w miesięczniku „Harcmistrz”.
Seria wydawnicza „Przywrócić Pamięć” ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911–1939.
Reprint wydania z 1933 r.: W PRZEDEDNIU OFENZYWY HARCERSKIEJ
Pragnąc zapoznać ogół starszyzny harcerskiej z przed- stawionym przeze mnie na zjeździe N. R. H. w dniu 29.X. 1933 r. programem działalności Głównej Kwatery Harcerzy na rok 1934 oraz z niewiele różniącemi się od niego, a zreferowanemi w dwa dni później na odprawie komendantów chorągwi wytycznemi pracy, podaję poniżej w formie jednego tekstu uzgodnioną treść obu wspomnianych przemówień.
Myślę, że opublikowanie programu i konkretnych wskazówek, zawartych w tym tekście, przyczyni się do spopularyzowania i zarazem prędszego i dokładniejszego wcielenia ich w życie — przy układaniu i realizowaniu projektów pracy poszczególnych, a zwłaszcza większych, męskich jednostek organizacyjnych Z. H. P.
Dobra zapowiedź.
Kończę apelem, aby cała starszyzna harcerska dopomogła urzeczywistnieniu przedstawionego wyżej programu, a pomoc tę będzie mogła przedewszystkiem okazać w zachowaniu prawdziwej wzajemnej, bratniej atmosfery, co będzie zarazem najlepszą podstawą do utrzymania nadal jednolitości Związku i przyczynienia się do coraz większego jego rozwoju. Za dobrą zapowiedź tego uważam te harmonijne stosunki, jakie wytworzyły się w Głównej Kwaterze, stosunki, w których serdeczność i szczerość idą w parze z istotnie głębokiem nastawieniem ideowem. Pozwala nam to niewątpliwie mocno wierzyć, że sztab nasz jest wewnętrznie przygotowany do zwycięskiego przeprowadzenia na szeroką skalę zakrojonej ofenzywy na młode pokolenie Rzeczypospolitej!
Seria wydawnicza „Przywrócić Pamięć” ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911–1939.
Reprint wydania z 1921 r.: ZASTĘP I ZASTĘPOWY
Pamiętamy te chwile, gdy w samotności marzyliśmy o zaszczytach, bronzowych sznurkach, o stanowisku zastępowego. W odosobnieniu próbowaliśmy siły swego losu, widzieliśmy już obrazki pracy harcerskiej, gdzie sami odgrywaliśmy wielką rolę. Byliśmy Komendantami…
Chwilami zdarzały się małe zgrzyty, ktoś poważny mówił nam, iż być zastępowym nie jest zbyt łatwo, że czeka nas ogrom pracy. Jednak te zdania sprawiały nam tylko przykrość, bowiem nie rozumieliśmy ich.
Cóż tu może być przykrego? — myśleliśmy. Te rozkoszne wymarzone czasy mają być przykremi. Nie! W tych paru słowach dałek tło, na którym powstaje nasza starszyzna drużyn. Żądza zaszczytów przewodnictwa jest normalnym objawem ludzi wogóle, a szczególniej u młodych chłopców. Każdy zastępowy, zabiera się do swego dzieła z wielkim zapałem, korzystajmy więc z tego okresu, kształćmy ich.
Nieraz słyszymy wokół nas zdania młodych zastępowych, którzy w przypływie szczerości mówią, że chcieliby być dobrymi zastępowymi, ale nie potrafią. Dla użytku tych piszę tę gawędę. Myśli, które tutaj znajdziecie nie są skopjowane z istniejącej literatury harcerskiej.
Piszę pod dyktando paroletniego doświadczenia. Bardzo często, bo prawie na każdej zbiórce mówią nam o spostrzegawczości, operując mnóstwem przykładów, a więc zapamiętywania nazwisk z szyldów, kimy, Morgany i t. p. najmniej jednak porusza się sprawy najważniejsze. Nie mówimy o obserwacji i spostrzegawczości w pracy. Jeżeli chcemy być dobrymi zastępowymi, to musimy podpatrywać systemy zastępów sąsiednich, badajmy ich zalety i wady, uczmy się spostrzegać najdrobniejsze zmiany, zachodzące wokół i wewnątrz nas. Wówczas możemy stworzyć w swej świadomości mniej lub więcej pełny obraz pracy, nie zapominajmy, że musimy go ciągle uzupełniać.
Czytajmy, myślmy i obserwujmy. Szkoła Harcerza, Młoda Drużyna, książeczka Harcerza — to są filary metodyki pracy, ale te same filary bardzo często mogą przygnieść naszą pracę, jeżeli będziemy posiłkować się niemi nieumiejętnie. Uczmy się czytać, przeprowadzać analogję z zaobserwowanemi faktami, a przyjdzie chwila, kiedy powiemy sobie, że umiemy prowadzić zastęp. Te same wyżej podane podręczniki pełne życia harc. jak np. Młoda Drużyna, bardzo często służą do zabicia inicjatywy młodocianych i do sprowadzania monotonności. Nie jest to winą autorów, lecz lenistwa zastępowych, którym się nie chce pomyśleć nad urozmaiceniem pracy, którzy powiadają sobie, że niema potrzeby obmyślania rzeczy nowych, skoro są gotowe, zapominając o tym, iż nie wszystkie drużyny są w jednakowych warunkach pracy.
Pryzmatem, przez który mają przechodzić myśli i projekty zastępowego, winny być korzyści i zadowolenie chłopców.
Seria wydawnicza „Przywrócić Pamięć” ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911–1939.
Reprint wydania z 1935 r.: KRĄG STARSZOHARCERSKI
Spoglądając na statystykę, obejmującą rozwój Związku Harcerstwa Polskiego w ostatnich kilku latach, widzimy, że zwiększają się liczebnie wszystkie człony naszej Organizacji, a wśród nich i starsze harcerstwo. Aby wzrost jego na zdrowych był oparty podstawach i aby ilości stale odpowiadała jakość, władze starszoharcerskie przedsięwzięły szereg środków, wiodących ku pogłębieniu ruchu i wzbogaceniu go w nowe wartości. Jednym z nich jest przygotowanie Bibljoteki Starszoharcerskiej, przeznaczonej do użytku działaczy na niwie naszych zrzeszeń. Jako pierwsze z wydawnictw ukazuje się niniejsza książeczka: Krąg Starszoharcerski.
W tem miejscu autor poczuwa się do obowiązku zwierzenia się czytelnikowi, jaka była geneza tej książeczki. Projekt napisania broszurki, któraby zawierała wskazania organizacyjne, metodyczne i programowe, narodził się wówczas, gdy będąc kierownikiem Gromady Starszoharcerskiej im. płk. T. T. Jeża-Miłkowskiego w Warszawie) należycie uświadomiłem sobie, że ogromnie różniąc się od innych zespołów starszoharcerskich, oryginalność swą zawdzięcza ona stosowaniu przez siebie odmiennych naogół form i sposobów pracy, niż te, jakie spotyka się gdzieindziej, — i gdy przyszedłem do przekonania, że formy te i sposoby istotnie muszą być niezłe, skoro dzięki nim Gromada trzyma się całkiem dobrze, a członkowie okazują niezwykłe wprost do niej przywiązanie. Początkowe zamiary co do opublikowania dorobku na tem polu Gromady zaczęły niebawem utrwalać się, a to wskutek otrzymywanych zewsząd przezemnie moich pomocników coraz częstszych zapytań, odnoszących się do tego, jak nam idzie robota i jak radzimy sobie w różnych sprawach.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
