Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
Anglojęzyczna publikacja na temat wpływu Matki Elżbiety Róży Czackiej na model edukacji niewidomych. Założycielka ośrodka dla niewidomych w Laskach, należała do Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża, jest uważana za pionierkę nowego sytemu opieki nad osobami ociemniałymi. Autorka analizuje historię opieki nad osobami ociemniałymi od przełomu XIX i XX wieku do wdrażania Systemu Braille'a w Polsce.
The English language publication on the impact of Mother Elizabeth Roża Czacka model of blind people education. Founder of the Centre for the Blinds in Laski, belonged to the Congregation of the Franciscan Sisters Servants of the Cross, it is considered the pioneer of a new system of care for the blind. The author analyzes the history of care for the Blind since the turn of the 19th and 20th centuries to the implementation of the Braille system in Poland.
Książka poświęcona problemowi wypalenia zawodowego nauczycieli i nauczycieli-wychowawców pracujących w specjalnych ośrodkach szkolno-wychowawczych dla dzieci i młodzieży z umiarkowaną, znaczną i głęboką niepełnosprawnością intelektualną. Jednym z najważniejszych powodów zajmowania się procesami związanymi z odczuwanym w pracy obciążeniem (przeradzającym się z czasem w stan wypalenia) jest – wiążąca się z negatywnymi skutkami – bardzo duża zależność ucznia-wychowanka z niepełnosprawnością intelektualną osoby od nauczyciela-wychowawcy.
Ogromna część absolwentów opuszczających placówki edukacyjne nie nabywa w nich żadnej z tych cech, które przygotowują człowieka do życia: wiary w siebie, wewnętrznej motywacji, solidnej wiedzy oraz kompetencji społecznych i emocjonalnych. Badacz mózgu, lekarz i psychiatra, Joachim Bauer, pokazuje siedem nowych perspektyw, dzięki którym szkoła może stać się miejscem przyjaznym dla wszystkich uczestników procesu edukacyjnego. Uczniowie mogą odnaleźć w szkole 'drugi dom', nauczyciele zadowolenie i spełnienie w zawodzie, a rodzice nie muszą dłużej tkwić w roli wiecznych wrogów systemu i mogą czynnie uczestniczyć w życiu szkolnym swoich dzieci.
W ostatnim czasie dostrzegamy wzrost zainteresowania psychologów i pedagogów wynikami badań mózgu przy użyciu nowoczesnych technik neuroobrazowania – zwłaszcza funkcjonalnego rezonansu magnetycznego i tomografii komputerowej. Na podstawie tych wyników zmierza się do weryfikacji dotychczas stosowanych metod nauczania i uczenia się. Możliwość bezinwazyjnego monitorowania pracy mózgu podczas uczenia pozwala niejako „zobaczyć”, „jak uczy się mózg”, i określić, co należy zrobić, by edukacja szkolna była bardziej „przyjazna neuronom”.
W książce podjęto próbę odpowiedzi na pytanie, czy nowa wiedza o mózgu jest na tyle wiarygodna i wystarczająca, żeby na jej podstawie stworzyć nową strategię nauczania w szkole.
Każdy rodzic chce posiadać złoty klucz do wychowania grzecznego, utalentowanego, odnoszącego sukcesy i szczęśliwego dziecka. W zbiorowej świadomości istnieje przekonanie, że to właśnie dyscyplina jest podstawą, która pozwala osiągnąć te cele. Książka Bez Kontroli proponuje nie publikowane nigdy dotąd spojrzenie na to dlaczego to założenie jest błędne. Śmiało podważa paradygmaty kulturowe, które stały się archaiczne i nieproduktywne po to, aby zachęcić rodziców do tworzenia nowych, pozytywnych doświadczeń. Dr Shefali Tsabary ujawnia w jaki sposób dyscyplina i karanie dzieci są główną przyczyną występowania różnorakich zaburzeń przenoszonych z rodziców na dzieci na przestrzeni pokoleń.
Autorka sięga istoty problemów jakie mają rodzice z dziećmi, kwestionując społeczne przywiązanie do dyscypliny i zachęcając czytelników do pozbycia się opartych na lęku przekonań oraz zastąpienia ich podejściem, które zbliża rodzica i dziecko. Sekretem głębokiej więzi okazuje się nieustanne, głębokie połączenie pomiędzy rodzicem i dzieckiem, wolne od gróźb, ograniczania, karania cz wyznaczania sztucznych ram czasowych – wszelkich form manipulacji. Rodzice uczą się jak nawiązać głęboką bliskość ze swoimi dziećmi, rozumiejąc powody ich zachowań i to jak wydobyć z nich wszystko co najlepsze. Dalekie od nieingerowania czy zgadzania się na każdą zachciankę podejście to pozwala dziecku, wyposażonemu w charakter i wytrwałość, które kształtują się naturalnie, uczyć się odpowiedzialności i autentycznego bycia sobą.
Książka, którą oddajemy do rąk Czytelnika, składa się z czterech części: Tymczasowe rozpoznania; Edukacja: od doświadczania świata do (re)konstrukcji tożsamości; Język – edukacja – zmagania o tożsamość; (Tymczasowe) propozycje edukacyjne.
Tymczasowe rozpoznania to część, na którą składają się teksty będące próbą uchwycenia rzeczywistości na chwilę zatrzymanej. Autorzy podejmują się jej, by zapytać o sens „tego, co się ujawniło”, i by spróbować skonstruować czasowe rozumienie dostrzeganego świata i rozpoznawanych w nim elementów wielokulturowości oraz ich związków z tożsamością, a także z teorią i praktyką edukacyjną. Kazimierz Kossak-Główczewski pisze, że edukacja etniczna i regionalna jest faktem, ale potrzebuje krytycznej rewizji przemyśleń teoretycznych na jej temat. Wiktor Rabczuk wprowadza Czytelnika w przestrzeń spraw międzynarodowych i prawa międzynarodowego, które nie tyle reorganizują myślenie o świecie wielokulturowym, ile stwarzają ramy działań na rzecz edukacji i dialogu międzykulturowego. Adela Kożyczkowska śledzi proces wywarzania teorii edukacji regionalnej, która z jednej strony powinna się ugruntowywać w praktyce, z której dość wyraźnie jawi się jako praktyka kulturowa o znaczeniu metodycznym. Monika Mazurek-Janasik, badając praktykę wytwarzania i gruntowania tożsamości kulturowej, wskazuje na szczególny mechanizm kompensowania traconej wartości językowej przez wartość pochodzenia kulturowego. Z kolei Irena Kotowicz-Borowy rekonstruuje swoje myślenie o edukacji regionalnej jako praktyce zachowania i rewitalizacji tożsamości narodowej na pograniczu....
Oddajemy zatem do rąk Czytelnika książkę ważną, pisaną przez trzydziestu jeden autorów, którzy swoje myślenie o świecie wielokulturowym i namysł nad sposobem jego rozumienia zatrzymali na chwilę, zadając sobie trud opowiedzenia także o tym, jak sami są w tym świecie. W imieniu swoim i Kazimierza Kossaka-Główczewskiego dziękuję im za trud i zaufanie, jakim nas obdarzyli.
Niniejsza publikacja w jasny sposób opisuje naturę zaburzeń integracji sensorycznej oraz pokazuje, jak te niedostrzegalne problemy niszczą życie chorym dzieciom i ich rodzicom, a także wskazuje, jak można pomóc takim osobom. Dzięki tej książce również dorośli od lat cierpiący na zaburzenia integracji sensorycznej mogą w większym stopniu zrozumieć to, co im się przytrafiło. Książka przeznaczona jest przede wszystkim dla terapeutów zajęciowych i innych specjalistów, a także dla rodziców dzieci z zaburzeniami integracji sensorycznej oraz dla osób dorosłych, które podejrzewają u siebie problemy z przetwarzaniem sensorycznym i mają nadzieję lepiej sobie z nimi radzić w przyszłości.
Przedstawiona do recenzji książka podejmuje istotny dla procesu wychowania problem wartości uznanych za relatywne w świecie ery ponowoczesnej. Autorka słusznie uzasadnia, że zanik podstawowych wartości w edukacji czy też ambiwalentny do nich stosunek nie jest zjawiskiem korzystnym wychowawczo, choć zgodnie z wynikami licznych badań zaprezentowanych w monografii, nieuchronnie zachodzącym wśród młodzieży. Recenzowana książka jest zatem wartościowa z punktu widzenia teorii i praktyki, podejmuje problem zarówno ważny, jak i niezwykle aktualny. Konstrukcja recenzowanej pracy jest poprawna, logiczna i zapoznaje czytelnika z szerszym kontekstem teoretycznych i ideologicznych założeń ponowoczesności, by następnie przejść do analizy etapu wieku dorastania i jego specyficznych cech, do kwestii wartości i ich różnych systemów, w dalszej kolejności do zagadnień bardziej szczegółowych, a mianowicie wartości deklarowanych przez młodzież i specyficznych aspektów wychowania do wartości.
Z recenzji prof. dr hab. Anny Zamkowskiej
Książka autorstwa Dominiki Jagielskiej oraz Janiny Kostkiewicz Pedagogika humanizmu społecznego Andrzeja Niesiołowskiego jest odkrywczym i z wielu względów ważnym studium historyczno-biograficznym. Wprowadza czytelnika w szczególny mikrokosmos idei i problemów. Na planie pierwszym plasuje się tutaj zagadnienie transcendencji i duchowości, ściśle związane z normą samorozwoju osobowego oraz uczestnictwa społecznego, a jedno i drugie jest źródłem wychowania katolickiego. Musiało upłynąć wiele lat, by życie i dzieło A. Niesiołowskiego, tak ważnego reprezentanta społeczno-pedagogicznej myśli katolickiej, zostało dostrzeżone, zaprezentowane i ocenione oraz wprowadzone do współczesnego obiegu naukowego. Pierwszeństwo w tej mierze należy do Janiny Kostkiewicz, która po raz pierwszy wydobyła na światło dzienne postać Niesiołowskiego w monografii Kierunki i koncepcje pedagogiki katolickiej w Polsce 1918–1939 (2013). Dużą zasługą Dominiki Jagielskiej oraz Janiny Kostkiewicz jest to, że pokonały granice milczenia i zapomnienia, że ukazały ideologiczne przyczyny dyskwalifikowania i marginalizacji myśli społecznej wyrosłej na gruncie prawd ewangelicznych i nauczania Kościoła. Pośrednio, ale w sposób wyraźny, dzięki przedstawianej książce można dostrzec »pole zaległości«, obszar braków badawczych i problemów, które należy podjąć i rozwiązać, by uzupełnić i wzbogacić dotychczasowy, dalece niepełny obraz polskiej myśli humanistyczno-społecznej XX wieku. Oby te ustalenia stały się impulsem do szerszej i systematycznej pracy badawczej nad myślą i praktyką katolickiej pedagogiki w naszym kraju.
Z recenzji prof. zw. dr. hab. Wiesława Theissa
Praktyczny poradnik dla wszystkich babć i dziadków, którzy chcą, by ich wnuki wyrosły na kochających, odpowiedzialnych i kierujących się w swoim życiu wartościami ludzi.
Ta książka pokazuje, że jako babcie i dziadkowie macie ogromną, pozytywną rolę do odegrania w wychowaniu swoich wnuków. Wskazuje, jak swoim życiowym doświadczeniem i mądrością możecie wspierać rodziców we wspaniałej, ale często trudnej misji kształtowania osobowości dzieci. Znajdziecie tutaj najważniejsze zasady i praktyczne sposoby
wydobywania z wnuków tego, co w nich najlepsze. Czytając ten rewelacyjny poradnik, nauczycie się, jak radzić sobie z problematycznymi sytuacjami związanymi z dyscypliną, czasem i pieniędzmi. Zobaczycie, jak postępować, by okazywać wnukom swoją miłość, nie psując ich charakterów.
Jeśli sięgnięcie po książkę Tima i Darcy Kimmelów, dowiecie się m.in. jak: - kształtować we wnukach odpowiednie postawy i zasady moralne; - przekazywać im doświadczenie wiary; - radzić sobie z trudnymi sytuacjami wychowawczymi; - rozpieszczać swoje wnuki w zdrowy, odpowiedzialny sposób; - wspierać je, jeśli małżeństwo ich rodziców przeżywa kryzys; - rozwijać swoją relację z wnukami w miarę, jak one dorastają; - zostawić im duchowe dziedzictwo, które będzie im służyć przez całe życie.
Niezależnie od tego, czy jest to dla was nowa rola, czy też jesteście już zaprawionymi w bojach weteranami, gdy dotrzecie do końca lektury, wasze umiejętności w byciu
Teksty są zogniskowane wokół centralnej kategorii - kultury konwergencji - i prezentują jej szerokie spektrum interpretacji w oparciu o literaturę polską oraz światową. Tego typu rozważania są nowatorskie w polskiej literaturze pedagogicznej. Ta wielość ujęć, także konkurujących ze sobą, jest zaletą książki (...)
Godne podkreślenia jest również to, że w obecnym multikulturowym i cyfrowym społeczeństwie ranga edukacji estetycznej - o czym nie mówi się wystarczająco głośno i dobitnie - znacząco rośnie, i tym bardziej rośnie, im bardziej skłaniamy się ku kulturze obrazkowej. Zagrożenia i skutki pozytywne wynikające z nieuniknionej cyfryzacji życia społecznego zostały celnie wyartykułowane w zamieszczonych rozważaniach (...)
Recenzowana praca nie formułuje prostych recept, uczula jednak Czytelnika na meandry współczesnej kultury estetycznej i zmusza do refleksji nad tożsamością współczesnego człowieka.
Z recenzji dr hab. Sławomira Sztobryna, prof. ATH w Bielsku-Białej
Już czas.
Możesz zmienić to wszystko, czego nie lubisz w swoim życiu. Możesz wreszcie wstać z kolan i poczuć, że żyjesz.
Możesz być szczęśliwa i wolna.
Daję słowo honoru.
Wiem, że to jest możliwe.
Bo ja tak zrobiłam.
To jest trzecie, zmienione i rozszerzone wydanie tej książki.
Napisałam ją w połowie na nowo.
Dla Ciebie.
Beata Pawlikowska
Czy kryminologom grozi bezrobocie? Nie sądzę, niestety. Mam bowiem nieodparte wrażenie, że działalność przestępcza przenosi się stopniowo ze sfery realnej do wirtualnej, gdzie możliwości wydają się wręcz nieograniczone (często jeszcze nawet nie do końca zidentyfikowane, nie wspominając już o reakcji prawnokarnej), ryzyko zaś — minimalne. Sieć zapewnia anonimowość — to truizm. Lecz właśnie w realnym lub wyimaginowanym poczuciu anonimowości (ergo — bezkarności) działa cała rzesza oszustów internetowych, liczba zaś ofiar sięga niekiedy kilkudziesięciu lub nawet kilkuset tysięcy.
Dla porządku dodajmy jednak, że w sferze realnej przestępczość ulega korzystnym przemianom. Staje się ona coraz mniej brutalna; bardziej cywilizowane formy przybiera nawet działalność zorganizowanych grup przestępczych (co wcale nie oznacza, że jest ona mniej groźna, zwłaszcza dla gospodarki kraju). Jeszcze kilkanaście lat temu ich aktywność obejmowała głównie prostytucję, wymuszenia haraczy, porwania dla okupu, napady na tiry oraz inną działalność rozbójniczą, obecnie zaś są to wyłudzenia podatku VAT i dotacji unijnych, nielegalny handel paliwami, produkcja i przemyt papierosow18 oraz narkotyków. O tej zasadniczej przemianie oblicza przestępczości zorganizowanej również — jak się wydaje—zadecydował w dużej mierze rachunek zysków i strat.
Wśród specjalistów od przestępczości — w sferze zarówno teorii, jak i praktyki — będą zatem niebawem dominowali księgowi oraz informatycy, cała reszta będzie się musiała przekwalifikować.
"To opracowanie, które winno się stać zadekretowaną i absolutnie obowiązkową lekturą dorosłych, a przede wszystkim pedagogów i nauczycieli. Autorzy donoszą tu bowiem o sprawach, których nie da się już przemilczeć, obejść i zmarginalizować.
Praca jest znakomita, dopracowana i profesjonalna. Napisana językiem, który wzmacnia jej przesłanie poprzez swoją "lodowatość" i niewątpliwy obiektywizm. Publikacja stawia też meta pytania: dlaczego człowiek dobrowolnie pozbawia się samokontroli, dlaczego zło jest źródłem bogactwa, dlaczego młodzież daje się uwieść patologii?"
prof. zw. dr hab. Aleksander Nalaskowski
"Niezwykle rzetelna, aktualna i profesjonalnie przygotowana praca, będąca dowodem wielkiej wiedzy i erudycji autorów. To nie tylko znawcy problematyki narkomanii, ale także autentyczni pedagodzy i wychowawcy ukazujący narkotyki, dopalacze i świat przestępczości narkotykowej jako jedno z największych zagrożeń młodzieży."
dr hab. Tadeusz Sakowicz
Dlaczego niektóre dzieci rozwijają się „prawidłowo”, nie sprawiając problemów wychowawczych, a inne wydają się ciągle walczyć – z rodzicami, wychowawcami i własnymi ograniczeniami? Dlaczego pięcioletnia córka sąsiadów już teraz rokuje na odnoszącą sukcesy i zaradną kobietę, a twoi znajomi wciąż martwią się o przyszłość swojego trudnego do poskromienia syna? Dr Tovah Klein, nazywana "zaklinaczką maluchów", napisała książkę, która podbiła serca celebrytów i zachwyciła wielu psychologów dziecięcych. W poprzedzonej wstępem Sarah Jessiki Parker publikacji, Klein prowadzi czytelnika przez meandry psychiki i świata emocjonalnego dzieci na różnym etapie rozwoju, w prosty sposób objaśniając motywy ich zachowań. W „Zrozumieć malucha” znalazł się m.in. obszerny rozdział o przyczynach buntu dwulatka i sposobach na przetrwanie go, a także genialna instrukcja prostego i bezstresowego treningu czystości, spania i jedzenia. Publikacja zawiera też dużą dawkę porad na temat wprowadzania dziecka do grupy rówieśniczej, kwestii dzielenia się zabawkami z innymi dziećmi, zostawiania pociechy pod opieką innych oraz wskazówki dotyczące wspierania dziecka podczas ważnych zmian zachodzących w jego życiu. Ta prowokacyjna książka jest nie tylko inspiracją do tego, aby być najlepszym rodzicem, ale podsuwa także proste narzędzia, które pomogą rodzicom rozwijać potencjał dziecka i sprawić, aby ich maluchy wyrosły na spełnionych dorosłych.
Z recenzji prof. dr hab. Anny Kowalskiej: Godną uznania cechą książki jest ścisłe powiązanie wiadomości teoretycznych z praktyką logopedyczną. Warto zwrócić uwagę, że wskazówki dotyczące terapii są bardzo często zawarte także w teoretycznych opisach diagnozowanych zaburzeń. Uważam to za wielką wartość – publikacja w części diagnostycznej nie jest ograniczona do suchego, naukowego komunikatu, ale pokazuje stosunek logopedy praktyka do dziecka […]. Bardzo mi się taki układ podoba. Tematyka tej książki wiąże się ściśle z przedmiotem badań logopedii, która obejmuje dziedziny czterech nauk: językoznawstwa, medycyny, pedagogiki i psychologii. Wychodzi naprzeciw oczekiwaniom środowiska logopedycznego, Autorka opisuje bowiem niewystarczająco omówione dotąd te zagadnienia zaburzeń wymowy, które są uwarunkowane anomaliami w budowie narządów nasady oraz nieprawidłowym funkcjonowaniem aparatu artykulacyjnego. Niniejszą publikację kierujemy głównie do logopedów, studentów logopedii, pedagogów specjalnych, a także rodziców dzieci z zaburzeniami mowy. Omówiono w w niej szczegółowo nieprawidłowości w budowie i funkcjonowaniu aparatu artykulacyjnego. Zaprezentowano ponadto propozycje kart do diagnozy logopedycznej dotyczącej biologicznych uwarunkowań mowy, tj. kart do badania: sprawności języka i warg, budowy aparatu artykulacyjnego oraz czynności fizjologicznych w obrębie aparatu artykulacyjnego, a także kwestionariusz wywiadu z rodzicami.
Publikację opracowano z myślą o dzieciach, które rozpoczynają naukę pisania, jak i uczniach mających trudności z płynnym i estetycznym pisaniem. Zamieszczone w zeszycie ćwiczenia uczą prawidłowego kierunku kreślenia liter, wskazując ich właściwy kształt i proporcje. Wyrabiają płynność i tempo ruchu, kształcą koordynację wzrokowo-ruchową. Oprócz zadań doskonalących naukę kreślenia liter w zeszycie zawarto także ćwiczenia rozwijające umiejętność łączenia poznanych liter.
Życie za więziennymi murami to temat dość rzadko poruszany w mediach, tym bardziej że niełatwo tam wejść i poznać prawdę. Często też jakiekolwiek sygnały o więziennych wynaturzeniach są komentowane przez opinię publiczną, że wiezienie to nie sanatorium, a więźniom należy odpłacać złem za zło, które czynili, że za kratkami powinni cierpieć każdego dnia. Jeśli ten pogląd miałby obowiązywać, to nie dziwmy się, że wielu skazańców wychodzi z więzień jako jeszcze bardziej niebezpieczni zbrodniarze lub z nowymi pomysłami na przestępstwa.
Wstęp
I. RELACJA RODZICIELSKA
1. Rodzicielstwo a dobro
1.1. Dobro potomstwa jako bonum utile i bonum delactabile
1.2. Dobro potomstwa jako bonum honestum
2. Rodzicielstwo a obdarowanie życiem
2.1. Życie jako dobro wsobne i fundamentalne
2.2. Rodzicielstwo jako udział w stwarzaniu
2.3. Rodzicielstwo a "własne" dziecko
3. Rodzicielstwo a wychowanie potomstwa
3.1. Kształcenie a wychowanie
3.2. Wychowanie przez rodziców a wychowanie przez inne osoby lub instytucje
3.3. Niezastępowalna rola rodziców w wychowaniu
4. Ojcostwo a macierzyństwo
4.1. Męskość a kobiecość
4.2. Płciowość a rodzicielstwo
II. RODZICIELSTWO A MAŁŻEŃSTWO
1. Rodzicielstwo bez małżeństwa
1.1. Erotyka poza małżeństwem
1.2. Małżeństwo wymogiem erotyki
1.3. Rodzicielstwo bez erotyki
2. Rodzicielstwo a miłość
2.1. Małżeństwo jako używanie osoby
2.2. Miłość małżeńska jako "dar osoby dla osoby" a prokreacja
III. DZIECIĘCTWO A UPRAWNIENIA RODZICÓW
1. Istota dziecięctwa
1.1. Zależność w istnieniu
1.2. Zależność w rozwoju człowieczeństwa
1.3. Pietas a patriotyzm
2. Pietas a sprawiedliwość
2.1. Cnota pokrewna sprawiedliwości
2.2. Pietas jako cześć
2.3. Obowiązek opieki i posłuszeństwa rodzicom
3. Sprawiedliwość a przyjaźń
3.1. Miejsce tematu przyjaźni w etyce
3.2. Nadrzędność przyjaźni nad sprawiedliwością
4. Spór o istotę moralności a pietas
4.1. Cnota caritas a cnoty moralne
4.2. Personalistyczna interpretacja teleologicznej etyki
4.3. Norma personalistyczna a przyjaźń
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
