Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
Tematyka dotycząca przeciwdziałania przemocy obejmuje różne aspekty relacji między ludźmi, angażuje liczne środowiska oraz dyscypliny naukowe, w tym nauki o mediach i pedagogikę. Wciąż pojawiają się nowe analizy i nowe inicjatywy społeczne mające na celu ograniczenie destrukcyjnego oddziaływania technologii oraz ich negatywnego zastosowania przez człowieka. Trwają intensywne poszukiwania najwłaściwszych rozwiązań możliwych do realizacji w kontekście określonych uwarunkowań prawnych, ekonomicznych i społecznych występujących w różnych częściach świata. W dyskursie tym z różną intensywnością uczestniczą media, występujące nie tylko w roli przekaziciela informacji, ale również zajmują one określone stanowisko wobec zjawiska przemocy i cyberprzemocy. Problemy związane z przeciwdziałaniem przemocy są komentowane, a także upowszechniane i promowane, ale też kontestowane. Tematyka przeciwdziałania przemocy, ze względu na zainteresowanie społeczne i instytucjonalne, zajmuje relatywnie wiele miejsca we współczesnym dyskursie medialnym
Z recenzji dr hab. Roberta Szweda
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
Rodzina patchworkowa rodziną współczesną to prawdziwa historia, odczarowująca negatywne stereotypy macochy i ojczyma. Co najważniejsze, dająca czytelnikowi sprawdzone wskazówki i pomysły, jak tworzyć z sukcesem rodzinę patchworkową.
Anna Andrzejczak – pedagog społeczny, bajkoterapeutka, autorka projektów dla dzieci w Polsce i za granicą. Przez lata doradca ds. innowacyjnych rozwiązań edukacyjnych. Seryjnie kochająca dzieci, miłośniczka słońca i dobrej kawy. Szczęśliwa żona, spełniona mama dwóch wspaniałych synów Adriana i Mateusza, z wyjątkową rolą cioci-przyjaciółki dla Marianny. Całą piątką tworzą wspólnie zgrany patchwork.
Monografia Agnieszki Dłużniewskiej jest dziełem wyjątkowym i nowatorskim oraz stanowi wartościowe i znaczące uzupełnienie ukazujących się na rynku wydawniczym pozycji z obszaru interdyscyplinarnych badań surdopedagogicznych. Jest cenną naukowo i bardzo potrzebną pozycją, opartą na wszechstronnym przeglądzie źródeł i wielopłaszczyznowym ujęciu problemów badawczych zogniskowanych na języku i jego roli w poznaniu.Monografię charakteryzuje świadoma interdyscyplinarność i polimetodologiczność badań... Rozumienie tekstu literackiego pokazane jest w ujęciu socjokognitywnym jako proces, który z jednej strony wymaga aktywizacji zasobów poznawczych i metapoznawczych ucznia z uszkodzonym słuchem, a z drugiej ustalania zawartych w tekście znaczeń w wyniku dialogu z innymi, kompetentnymi członkami wspólnoty interpretacyjnej. Uczynienie przedmiotem badań interpretacji tekstu literackiego z perspektywy językowej konceptualizacji rzeczywistości podstawą rozpoznawania i rozwijania potencjału poznawczego uczniów z uszkodzeniami słuchu jest nie tylko atrakcyjne poznawczo, ale także a może przede wszystkim, jeśli przyjmiemy pogląd, że nauka powinna służyć życiu ma niezaprzeczalny walor aplikacyjny.
Jaką drogę wybrać w życiu, gdy wokół tyle pokus? Jak najlepiej ulokować swoje uczucia i nauczyć się odpowiedzialności za siebie i drugą osobę? W jaki sposób wychować dzieci na dobrych i mądrych ludzi? Jak pokonywać swoje wady i słabości? Jakich wyborów dokonywać, by nie zmarnować danych nam szans?Każdy z nas wcześniej lub później zadaje sobie takie pytania. To nasza codzienna rzeczywistość. Autorka odmalowuje ją właśnie w swoich opowiadaniach, pomagając i nam znaleźć właściwą odpowiedź lub przynajmniej wzbudzić pożyteczną refleksję. Uzmysławia czytelnikom, że życie jest jak motyl ulotne i delikatne, ale i równie jak on barwne, choć zwykle tego nie dostrzegamy.
Niniejsza książka dotyczy dorosłych dzieci z rodzin dysfunkcyjnych i została napisana specjalnie dla nich przez autorów, którzy również należą do tej grupy. (…) Napisaliśmy ją, aby przypomnieć tym z nas, którzy zdrowieją, na czym to zdrowienie polega, i że jest ono procesem, nie wydarzeniem. To także książka dla tych spośród nas, którzy wciąż błądzą w mroku – są sceptyczni, odczuwają złość lub czują się zagubieni i poszukują odpowiedzi na pytanie, dlaczego towarzyszą im właśnie takie emocje.
Trudno ci wchodzić w głębsze relacje z otoczeniem? Nie potrafisz stworzyć zdrowego związku? Nie radzisz sobie z rozwiązywaniem konfliktów? Jeśli chociaż na niektóre z tych pytań odpowiedziałeś twierdząco, być może przyszło ci dorastać w dysfunkcyjnej rodzinie.
Wielu z nas wiąże swoje kłopoty w dorosłym życiu z dorastaniem w domach alkoholików. Ale przecież istnieją też rodziny na inne sposoby szkodliwe dla rozwijających się w nich dzieci: tworzą je pracoholicy, przemocowcy, osoby borykające się z chorobami, również psychicznymi, perfekcjoniści, narcyzi… W tych rodzinach problemy takie jak chłód uczuciowy, znęcanie się oraz emocjonalne lub fizyczne zaniedbywanie determinują rzeczywistość dzieci, stając się z czasem niechcianym dziedzictwem.
Jeśli wychowałeś się w takim domu, jest bardzo prawdopodobne, że dziś nie potrafisz nawiązywać zdrowych relacji i masz zniekształcony obraz siebie. Być może stale odczuwasz złość, czujesz zagubienie, cierpisz z powodu uzależnienia czy depresji, nie umiesz zrozumieć targających tobą uczuć albo je wypierasz. Ale niestabilność emocjonalna rodzinnego domu, choć z pewnością odcisnęła na tobie piętno, nie musi prześladować cię przez całe życie. Dzięki tej książce możesz rozpoznać źródło swoich dzisiejszych problemów, a następnie, jak piszą autorzy, terapeuci John i Linda Frielowie, „wejść na drogę zdrowienia”. Być może właśnie ta książka będzie dla ciebie początkiem tego procesu.
Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Publikacja jest adresowana przede wszystkim do rodziców małych dzieci, niepokojących się o ich rozwój, oraz osób, które już znają diagnozę i chciałyby w związku z tym dowiedzieć się więcej o autyzmie. Jej lektura może okazać się przydatna także osobom, które z racji swoich studiów czy pracy zawodowej interesują się autyzmem.Wydanie zaktualizowane zostało znacznie zmienione w stosunku do pierwszej wersji książki, opublikowanej w 2010 roku. W nauce, zwłaszcza w odniesieniu do tak intensywnie eksplorowanych zagadnień jak autyzm, dekada to ogrom czasu. Rozwinęły się nowe kierunki badań, opublikowano dziesiątki artykułów, powstały nowe koncepcje.
Książka prezentuje dwa nowe pojęcia: zaangażowanie w naukę i klimat w szkole, czym jest i co się na nie składa. Jakie czynniki wpływają na to, że uczniowie angażują się w naukę? Co składa się na klimat w szkole i dlaczego jest on kluczowy dla angażowania się uczniów w naukę? Na te pytania chciałby znać odpowiedź każdy nauczyciel i rodzic oraz pracownik zajmujący się podnoszeniem kompetencji uczniów, tj. psycholodzy i pedagodzy. Zaletą książki są zaprezentowane autorskie badania nad tą tematyką i wyniki porównawcze różnych szkół. Publikacja skierowana jest do szerokiej grupy odbiorców związanych z pracą w edukacji oraz rodziców dzieci w wieku szkolnym (nauczyciele, pracownicy oświatowi, psycholodzy, pedagodzy, studenci psychologii i pedagogiki, rodzice).
Polecamy kolejny wyjątkowy podręcznik akademicki w ramach serii autorskich podręczników akademickich Pedagogika Nauce i Praktyce pt. pt. Zarys ogólnej dydaktyki nauki. Podstawy i orientacje dla kształcenia nauczycieli, nauczania i badań edukacyjnych.Monografia nie prezentuje uniwersalnego podejścia do przygotowywania i prowadzania lekcji ze wszystkich przedmiotów i w każdym typie szkół ani propozycji wielofunkcyjnej dydaktyki szczegółowej, którą można by się posługiwać na wszystkich przedmiotach należących do podstawy programowej kształcenia ogólnego. Jest to zarys ogólnej dydaktyki nauki. Opracowano w nim koncepcję umożliwiającą dalsze formułowanie dyrektyw dydaktycznych odnośnie do propedeutyki nauki w wyższych klasach ostatniego poziomu systemu kształcenia ogólnego i na pierwszych latach studiów wyższych. Odwołując się do wybranych paradygmatów nauki i typów wiedzy wykorzystywanych w nauczaniu szkolnym i akademickim, w książce położono powtórnie nacisk na zależności zachodzące między nauczaniem i uczeniem się.Pojęcie dydaktyki stosuje się w niniejszym opracowaniu zgodnie z rozumieniem sięgającym swoimi korzeniami starożytnej Grecji. W jego centrum sytuują się czynności nauczania realizowane przez osoby nauczające i przyswajania przekazywanych treści przez uczącego się. To ostatnie dokonuje się w ramach procesu uczenia się wspieranego i zapośredniczonego przez nauczanie i jest od tego ściśle uzależnione. Współcześnie projektowanie i realizowanie dydaktyki jako nauki o nauczaniu straciło status oczywistości. W wielu koncepcjach dydaktycznych zarówno ogólnych, jak i szczegółowych (przedmiotowych) zrezygnowano w ogóle z pojęcia nauczania jako centralnej kategorii. Koncepcje te definiują siebie same jako teorie badające oraz analizujące dziedzinowe i ponaddziedzinowe uczenie się uczniów. Ta uwaga dotyczy nie tylko współczesnych projektów badawczych poświęconych nauczaniuuczeniu się, które trafniej należałoby określić jako uczenie sięnauczanie, lecz także analiz teoretycznych z zakresu filozofii edukacji. Ich autorzy dostrzegają co prawda powiązania między doświadczeniem i uczeniem się, jednak zależność między nauczaniem i uczeniem się, tj. byciem nauczanym lub uczeniem się w trakcie nauczania, w znacznym stopniu wykracza poza obszar ich zainteresowania. Jako potwierdzenie tego niech wystarczy wskazanie na współczesne opracowania poświęcone podstawowym pojęciom pedagogicznym, takim jak wychowanie i (samo)kształcenie. W większości z nich analizy prowadzone są z perspektywy czynności uczenia się, a nie nauczania.
Obszerna publikacja, którą przychodzi mi recenzować, stanowi swoistą syntezę zbierającą informacje dotyczące szkolnictwa w dobie staropolskiej. To spore [...] opracowanie składa się z czterech rozdziałów: pierwszy, Od systemu szkolnictwa do systemu edukacji, zawiera bardzo wnikliwie omówione reformy organizacji wewnętrznej szkolnictwa i systemów nauczania; drugi, Książki szkolne w programach nauczania i repertuarze wydawniczym, zawiera klasyfikację książek szkolnych i jej obecność w różnych typach oficyn drukarskich. Rozdział trzeci podejmuje temat architektury książki szkolnej, a czwarty ukazuje ją jako narzędzie alfabetyzacji.Podsumowując, praca jest interesująca. Kultura książki dawnej w Polsce ciągle jeszcze nie jest w pełni zbadana, a kompleksowe ujęcie tematu podręczników może pozwolić, by spojrzeć na ich ewolucję inaczej.Z recenzji dr hab. Klaudii Sochy(Katedra Edytorstwa i Nauk Pomocniczych, Uniwersytet Jagielloński)
Publikacja ta powstała, by pokazywać, że nasze relacje z innymi są ważne, potrzebne, czasami trudne, ale że warto o nie dbać, szanując przy tym siebie i innych. Uczniowie, wykonując ćwiczenia w niej zawarte: utrwalają pojęcia dotyczące rodziny i poznają różne jej modele; poznają role członków rodziny i relacje między nimi; poznają cechy relacji rówieśniczych, przyjacielskich, szkolnych; uczą się rozpoznawania, nazywania emocji i akceptowalnych sposobów ich wyrażania; uczą się, jak radzić sobie w konfliktowych sytuacjach; dowiadują się, czym są granice w relacjach między ludźmi i że należy je szanować; uczą się postrzegania danej sytuacji z perspektywy innych osób; dowiadują się, że budowanie dobrej relacji wymaga czasu i powinno być oparte na wzajemnej empatii i akceptacji; uczą się, że proszenie o pomoc w trudnych sytuacjach jest oznaką mądrości, a nie słabości; rozwijają umiejętności społeczne i komunikacyjne; trenują umiejętność czytania ze zrozumieniem, myślenie przyczynowo-skutkowe, koncentrację i wzbogacają słownictwo.
Książka popularnonaukowa dla najmłodszych. Czytelnicy znajdą w niej odpowiedzi na (prawie) wszystkie pytanie dotyczące ciała człowieka. Ile mamy kości? Dlaczego puszczamy bąki? Dlaczego musimy jeść? Dlaczego krew jest czerwona? Co się dzieje w naszym mózgu? A wszystko napisane językiem zrozumiałym dla dzieci i bogato zilustrowane.
Co zobaczę w morzu to pięknie ilustrowana wyszukiwanka dla najmłodszych dzieci, która zatrzyma ich uwagę na długi czas. Na kartach książeczki dziecko pozna mieszkańców mórz, nauczy się ich rozróżniać i nazywać. A najlepszą zabawą dla malucha będzie wyszukiwanie, wskazywanie i liczenie dowolnie wybranych elementów na bajecznie kolorowych stronach.
Co zobaczę w lesie to pięknie ilustrowana wyszukiwanka dla najmłodszych dzieci, która zatrzyma ich uwagę na długi czas. Na kartach książeczki dziecko pozna mieszkańców lasów, nauczy się ich rozróżniać i nazywać. A najlepszą zabawą dla malucha będzie wyszukiwanie, wskazywanie i liczenie dowolnie wybranych elementów na bajecznie kolorowych stronach.
Co zobaczę na łące to pięknie ilustrowana wyszukiwanka dla najmłodszych dzieci, która zatrzyma ich uwagę na długi czas. Na kartach książeczki dziecko pozna mieszkańców łąki, nauczy się ich rozróżniać i nazywać. A najlepszą zabawą dla malucha będzie wyszukiwanie, wskazywanie i liczenie dowolnie wybranych elementów na bajecznie kolorowych stronach.
Wszyscy zachwycają się dzieckiem, któremu nie obce są dobre maniery. Seria książeczek ""Magiczne słowa Leopolda"" to próba zachęcenia dzieci, do tego, aby ładnie się zachowywały i aby dowiedziały się, jak przyjemnie jest używać magicznych słów. Książki w tej serii pomogą dzieciom mądrze używać takich słów jak: przepraszam, proszę czy dziękuję.
Liczne badania naukowe potwierdzają, że istnieje aktywność, której podejmowanie wspiera nasze funkcje poznawcze, pamięć, wspomaga uczenie się języka i kontrolowanie własnych stanów emocjonalnych. Aktywność tę można podjąć w każdym wieku, ale najlepiej zrobić to przed 7. rokiem życia. W dodatku zajmowanie się nią to sama przyjemność! Czy chodzi o specjalny rodzaj ćwiczeń, magiczną pigułkę lub posiłek? Nie! Tą aktywnością jest edukacja muzyczna! Dr Anita Collins, nauczycielka muzyki, przez lata obserwowała swoich uczniów, zadając sobie pytanie: czy edukacja muzyczna może wpływać na inne obszary naszego funkcjonowania? Poszukiwania zaprowadziły ją w obszar fascynujących odkryć neuronauki. W książce Wszystko gra! Jak muzyka wspiera rozwój dziecka w przystępny sposób relacjonuje wyniki badań i pokazuje, jak ważnym elementem naszego życia jest świat dźwięków. Choć jestem nauczycielką uczniów szkół średnich, jestem zdumiona tym, jak słuchanie muzyki i edukacja muzyczna w każdym wieku, od pierwszego do ostatniego dnia życia, wpływa na rozwój naszego mózgu, na zmiany w nim i jego regenerację. (…) Dowiedziałam się, że niemowlęta słyszą głos matki, jakby to była muzyka, że połączenia neuronowe niezbędne, aby móc czytać, są aktywne, gdy maluch jest w stanie utrzymać stały rytm gry na bębnie, i że muzyka może kształtować mózg po urazie lub traumie. Okazuje się, że nauczanie muzyki – sekwencje akordów, niepokój związany z występami, zdolność efektywnego ćwiczenia – to nie tylko wiedza i umiejętności. Te elementy w rzeczywistości przyczyniają się do rozwoju człowieka. Z tekstu
W książce autor analizuje teorię dezintegracji pozytywnej Kazimierza Dąbrowskiego ze szczególnym uwzględnieniem jej pedagogicznych implikacji dla współczesnych nauk społecznych. Koncepcja ta znalazła uznanie w świecie naukowym, ale pomimo tego jej recepcja podejmowana jest głównie poza granicami naszego kraju. Zajmuje się ona procesem ontogenetycznego rozwoju człowieka. Na tle innych tego typu teorii wyróżnia się tym, że w pozytywny sposób pojmuje dużą część zaburzeń psychicznych, zwłaszcza nerwice i psychonerwice. W inny sposób definiuje też zdrowie psychiczne i chorobę psychiczną. Zgodnie z nią część zaburzeń psychicznych dezintegrujących psychikę człowieka ma kluczowe znaczenie dla jego przyspieszonego rozwoju. Ten tok rozumowania teoria ta przenosi również na obszar zagadnień związanych z edukacją, zwłaszcza na problematykę uczniów zdolnych i związanych z nimi oddziaływań wychowawczych. Daje to rozległe pedagogiczne implikacje.
Głównym celem publikacji jest przedstawienie oryginalnej koncepcji wybitnego polskiego badacza w kontekście edukacyjnym. Autor poszukuje odpowiedzi na pytanie, czy jej aplikacja w pedagogice i edukacji jest korzystna, czy też jest to koncepcja przestarzała, nieznajdująca już zastosowania.
Zastosowaną metodą badawczą, jest hermeneutyczna analiza rozpraw Dąbrowskiego, która polega na interpretacji i rozumieniu zobiektywizowanych źródeł kulturowych, jakimi są jego teksty. Analizowane są zatem prace autora teorii dezintegracji pozytywnej i wydobywane z nich te treści, które dają możliwość wglądu w to, w jaki sposób rozumiał on kwestie edukacyjne i społeczne oraz jak wpisują się one dzisiaj w nauki społeczne i praktykę oświatową.
Nowa książka autorki bestsellera „Montessori w twoim domu”, przeznaczona dla rodziców niemowląt
Spojrzyjcie na niemowlęta bez stresu i lęku, ale z szacunkiem i zrozumieniem dla ich potrzeb
Czerpiąc z zasad opracowanych przez włoską edukatorkę Marię Montessori, Montessori od narodzin wytycza pełną miłości, szacunku, namysłu i nieoczywistego w tym kontekście spokoju drogę opieki nad dziećmi najmłodszymi – od momentu narodzin do ukończenia pierwszego roku życia. Simone Davies, której poprzedni tytuł, Montessori w twoim domu okazał się rodzicielskim hitem, oraz Junnifa Uzodike stworzyły książkę pełną praktycznych wskazówek, pomagających rozgryźć, czego doświadcza niemowlę na kolejnych etapach rozwoju, i pomysłów na to, jak mu w tym procesie mądrze towarzyszyć.
Dowiecie się z niej m.in. jak:
Przygotować się na rodzicielstwo od strony fizycznej, emocjonalnej, intelektualnej i duchowej Zmienić się w aktywnych obserwatorów, by lepiej rozumieć, co dziecko wam przekazuje Stworzyć montessoriańską przestrzeń we własnych domach, w tym bezpieczne miejsca swobodnych działań malucha Opracować zajęcia i aktywności wspierające rozwój ruchowy i językowy niemowlęcia w dostosowanym do niego tempie Wychować dziecko, które czuje się bezpiecznie i z ufnością chce doświadczać świata.
Emocje to znak, że w naszym życiu dzieje się coś bardzo ważnego. Zadaniem dorosłych jest nauczyć dzieci rozpoznawać te sygnały, wyrażać swoje uczucia w sposób akceptowalny społecznie i radzić sobie w trudnych sytuacjach. Pomocą w nauce tej umiejętności mogą być ćwiczenia zawarte w tej książce.Spokojnie, to tylko emocje! to publikacja skierowana do dzieci, ich terapeutów, nauczycieli i rodziców. Uczniowie, wykonując ćwiczenia, przy okazji rozwijają umiejętności szkolne: trenują naukę czytania ze zrozumieniem, doskonalą spostrzegawczość, koncentrację, myślenie przyczynowo-skutkowe, wzbogacają słownictwo. Przede wszystkim jednak uczą się o emocjach. Poznają różne sposoby ich wyrażania i regulacji. Uczą się, że wszystkie emocje są ważne, potrzebne i warto o nich rozmawiać. Pojmują, że każdy ma prawo doświadczać ich na swój sposób, ale powinniśmy okazywać je zawsze z szacunkiem dla innych. Przede wszystkim jednak odkrywają, że emocje są częścią nas i dlatego warto nauczyć się je akceptować.
Publikacja Układam po kolei powstała z myślą o dzieciach w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Dzięki niej uczniowie mogą poznawać różnego rodzaju zjawiska oraz inne elementy dnia codziennego, które występują w ustalonej kolejności lub utrwalać zdobytą już wiedzę.Materiały znajdujące się w teczce można podzielić na kilka bloków tematycznych: pory roku, miesiące, dni tygodnia, określenia dni, pory doby, posiłki, zegary, litery oraz cyfry, etapy życia człowieka, etapy rozwoju roślin i zwierząt.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
