Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
Metody, które działają to praktyczny przewodnik dla nauczycielek i nauczycieli akademickich, którzy chcą zmienić coś na swoich zajęciach. Opisy metod zostały przygotowane przez 9 autorek i 1 autora, związanych z nowoczesną dydaktyką w AGH. Publikację otwiera opis dotyczący kluczowych teorii, koncepcji, strategii i modeli związanych z uczeniem osób dorosłych. Główną część książki stanowią opisy metod, technik, struktur i strategii wraz z przykładami ich wykorzystania. Każda metoda została przypisana do jednej z dziewięciu kategorii, które wskazują na cele, jakie stawia sobie w pracy nauczycielka/nauczyciel akademicki: Projektuję cykl zajęć Organizuję przygotowanie osób studiujących do zajęć Wzmacniam pracę grupową Uczę pracy z projektem Wspieram dyskusję Uczę zastosowania wiedzy w praktyce Przekazuję wiedzę Zachęcam do refleksji Wspieram w rozwoju W opisie metody znaleźć można jej warianty, cele, które pomaga osiągnąć, przebieg zajęć z jej wykorzystaniem, kompetencje osób studiujących, które pomaga rozwijać, korzyści i wyzwania z nią związane, praktyczne informacje dotyczące zastosowania metody oraz dodatkowe materiały do dalszej eksploracji. Ważną częścią opisu jest przykład, którym mogą być zajęcia prowadzonych w AGH, opis stworzony na potrzeby publikacji, skonsultowany z dydaktyczkami/dydaktykami AGH lub przedstawicielami nauk STEM albo opis przebiegu zajęć zaczerpnięty ze źródeł (scenariuszy dla nauczycieli, artykułów dotyczących danej metody). Niewątpliwą zaletą publikacji jest jej atrakcyjna szata graficzna, dodatkowo porządkująca treść. Grupom metod odpowiadają określone kolory, oddzielające poszczególne kategorie. Każda metoda opatrzona została tzw. bento grid, czyli najważniejsze idee związane z daną metodą. Opisy opracowane są według ujednoliconego schematu oznaczonego ikonami, co ułatwia nawigację po treści.
Szczególną zaletą [] publikacji jest wyraźne wskazanie zależności rozwojowych i społecznych, które powinny stanowić treść edukacji społecznej. Autorka w znaczący i wartościowy sposób wyjaśnia jej teoretyczne podstawy oraz ich egzemplifikacje praktyczne. Książka jako jedna z nielicznych wpisuje się w ten obszar edukacji, odnosząc się do jej szczególnego okresu - nauczania na pierwszym etapie szkolnego kształcenia i treści dotyczących przygotowania człowieka do życia w społeczeństwie. Roli szkoły w edukacji społecznej nie sposób przecenić. []Walorem tej publikacji są zamieszczone pod każdym rozdziałem ćwiczenia oraz spis literatury cytowanej. [...]
Zestaw łamigłówek zawierający 100 różnorodnych zadań umysłowych dla przedszkolaków. Mali szaradziści znajdą tutaj między innymi krzyżówki i szyfrogramy, labirynty i proste ćwiczenia logiczne. To książka nie tylko rozrywkowa, ale dzięki zadaniom rozwijającym intelekt także edukacyjna.
Zestaw łamigłówek zawierający 100 różnorodnych zadań umysłowych dla przedszkolaków. Mali szaradziści znajdą tutaj między innymi krzyżówki i szyfrogramy, labirynty i proste ćwiczenia logiczne. To książka nie tylko rozrywkowa, ale dzięki zadaniom rozwijającym intelekt także edukacyjna.
Książka składa się z dwóch części – teoretycznej i empirycznej. W rozdziale pierwszym dokonano analizy cech samodzielności, by na jej podstawie sformułować autorską definicję tego pojęcia. W dalszej części dokonano przeglądu wyników badań i doniesień literatury przedmiotu na temat cech osobowości wychowanków placówek resocjalizacyjnych. Omówione zostały związki cech samodzielności z wybranymi, charakterystycznymi ze względu na niedostosowanie społeczne, cechami podopiecznych MOW. W rozdziale drugim ukazano znaczenie samodzielności w kontekście celu resocjalizacji nieletnich, jakim jest przygotowanie wychowanków do prawidłowej readaptacji społecznej po opuszczeniu przez nich młodzieżowego ośrodka wychowawczego. Zwrócono w tej części pracy uwagę na zadania kadry pedagogicznej, do których należą: diagnozowanie, motywowanie oraz organizowanie sytuacji usamodzielniających opierających się na założeniach koncepcji twórczej resocjalizacji. Dodatkowo omówiono ważne z punktu widzenia rozwoju samodzielności postawy wychowawcze oraz kompetencje kadry pedagogicznej. Zwrócono również uwagę na formalno-organizacyjne aspekty funkcjonowania młodzieżowych ośrodków wychowawczych, które mogą sprzyjać bądź utrudniać podejmowane w placówce oddziaływania usamodzielniające. Rozdział kończy przegląd trudności, z jakimi mierzy się młodzież po opuszczeniu instytucjonalnej formy wychowania i resocjalizacji.
Trzeci rozdział zawiera założenia metodologiczne oraz sformułowane: przedmiot, cele, problemy i hipotezy badawcze. Ze względu na przyjęte założenia w projekcie badawczym wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego i technikę ankiety audytoryjnej. Skonstruowano dwa autorskie narzędzia do zbadania samodzielności i poziomu demoralizacji nieletnich, a do pomiaru cech osobowości posłużono się standaryzowanymi narzędziami, tj. Skalą Samooceny (SES) autorstwa M. Rosenberga, Skalą Jawnego Niepokoju „Jaki Jesteś?” (SJN), autorstwa E. Skrzypek i M. Choynowskiego, Kwestionariuszem Badania Poczucia Kontroli (KBPK), autorstwa G. Krasowicz, A. Kurzyp-Wojnarskiej oraz Kwestionariuszem Umiejętności Prospołecznych Wychowanka (ART) autorstwa A. Goldsteina. Grupę badanych stanowiło 491 wychowanków MOW z Polski.
Na podstawie uzyskanych wyników w rozdziale czwartym dokonano analizy i interpretacji związków samodzielności z poszczególnymi cechami osobowości nieletnich. Najważniejsze wnioski zawarte zostały w podsumowaniu, w którym sformułowano także zalecenia dla praktyki resocjalizacyjnej.
Ze wstępu
Publikacja wychodzi naprzeciw wieloletnim staraniom środowiska nauczycieli bibliotekarzy o ujednolicenie warunków funkcjonowania polskich bibliotek szkolnych. Jesteśmy przekonani,
że efekty działań dobrze zorganizowanej biblioteki szkolnej i kompetentnego nauczyciela bibliotekarza są ważnym składnikiem tworzenia edukacyjnej wartości dodanej. Mamy nadzieję, że niniejsza publikacja Wytycznych IFLA dla bibliotek szkolnych w języku polskim, którą oddajemy do rąk Czytelników będzie doceniona i wykorzystana w celu stworzenia w Polsce solidnych fundamentów dla bibliotek służących wszechstronnemu rozwojowi dzieci i młodzieży.
„Monografia dr hab. Magdaleny Sowy (...) to jedna z wciąż nielicznych publikacji książkowych na temat edukacji językowej dla celów zawodowych, tym bardziej wartościowa, iż koncentruje się nie na uczącym się (...), a na nauczycielu języka obcego zawodowego, co stanowi rzadkość w literaturze przedmiotu. (...) publikacja prezentuje wysoki poziom merytoryczny, uwzględnia najnowsze tendencje w tej dziedzinie, zawiera też praktyczne wskazówki i rozwiązania, a przy tym ustrukturyzowana i napisana jest bardzo klarownie. Jestem przekonana, że (...) okaże się znaczącym tomem, przeznaczonym dla bardzo szerokiego kręgu czytelników”.
prof. dr hab. Hanna Komorowska
z recenzji wydawniczej
„Nauczanie Języka obcego zawodowego (JOZ) w szkolnictwie branżowym to swoista terra incognita dla bardzo szerokiego spektrum zainteresowanych, począwszy od decydentów oświatowych, doradców zawodowych i metodycznych, przez nauczycieli języków obcych, aż po instytucje kształcące nauczycieli języków obcych. Odnotowany stan (nie)wiedzy o nauczaniu i nauczycielu JOZ w szkole branżowej to jeden z zasadniczych powodów powstania niniejszej publikacji. Według mojego rozeznania jest to pierwsze opracowanie poświęcone nauczycielowi i nauczaniu JOZ w szkolnictwie branżowym, które może – mam nadzieję – wypełnić chociaż w niewielkim stopniu lukę poznawczą oraz wydawniczą w kwestii dydaktyki języków obcych zawodowych w tym obszernym sektorze polskiej oświaty”.
ze Wstępu
To publikacja bezprecedensowa w historii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, chociaż na wielu polskich i zagranicznych uczelniach sporządzanie informatorów o własnych osiągnięciach naukowych stało się już normą i swego rodzaju obowiązkiem. Tymczasem w Toruniu nie było dotąd opracowania, które zbierałoby dane o wszystkich bronionych na uczelni dysertacjach doktorskich. Katalog rozpraw doktorskich Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu obejmuje lata 1946–2015 i jest efektem trzyletniej pracy archiwistów uniwersyteckich. Źródłem informacji o doktoratach umieszczonych w katalogu były zawsze i wyłącznie teczki przewodu doktorskiego i rozprawy w zasobie Archiwum UMK. Data początkowa to rok, w którym zostały obronione pierwsze rozprawy doktorskie, pisane jeszcze we Lwowie i Wilnie; końcowa – to rocznica 70-lecia powstania uczelni. Publikacja zbiera informacje o 3857 przewodach doktorskich i pracach napisanych w tym okresie na 18 wydziałach toruńskiej Almae matris.
Notacja katalogowa obejmuje: numer pozycji, nazwisko i imię autora pracy, tytuł i podtytuł rozprawy, tytuł oraz imię i nazwisko promotora, tytuł oraz imiona i nazwiska recenzentów, sygnaturę archiwalną, uwagi. Integralną częścią wydawnictwa są indeksy: autorów rozpraw, promotorów i recenzentów, które uzupełniają konkordancje: dziedzin naukowych i dyscyplin naukowych. Liczby przyporządkowane poszczególnym nazwiskom w indeksach to numery odpowiednich pozycji katalogowych.
Potrzebę wydania opracowania oraz jego niebagatelne znaczenie podkreślili także recenzenci Katalogu, pisząc m.in.:
„Przygotowując tak ważne opracowanie jego Autorzy nawiązali do najlepszych tradycji publikowania tego typu źródeł do dziejów uczelni, które od lat są wydawane między innymi w takich uczelniach jak: Uniwersytet Jagielloński, Uniwersytet Wrocławski. „Katalog” stanowi ważne źródło nie tylko do dziejów rozwoju Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, ale jest także znakomitym przewodnikiem po zasobach Archiwum UMK dotyczących przewodów doktorskich nadawanych na toruńskiej uczelni” (prof. Władysława Szulakiewicz). Podobną opinię wyraziła dr hab. Anna Łosowska „Autorzy Katalogu włożyli w jego opracowanie wiele wysiłku, trudu i sumienności. W efekcie otrzymaliśmy dzieło wartościowe i pożyteczne, a sama inicjatywa opracowania była niezwykle cenna. Katalog spełnia podwójną rolę: z jednej strony dokumentuje drogę naukową poszczególnych pracowników Uniwersytetu, a z drugiej pokazuje, że UMK był na tyle atrakcyjną uczelnią, że wiele osób spoza etatowych jego pracowników tu uzyskiwało swoiste przepustki do dalszych samodzielnych badań w swoich uczelniach. Należy też wskazać, że prezentowany Katalog jest w zasadzie pierwszym opracowaniem tego typu, obejmującym państwowe uniwersytety polskie”. Natomiast z perspektywy badacza historii głos zabrał prof. Mariusz Wołos: „Jako historyk czasów najnowszych dostrzegam wielkie zalety katalogu. Po pierwsze, stanowi on ważny element do badań nad dziejami Uniwersytetu i związanych z nim ludzi zarówno kadry profesorskiej, jak i absolwentów, najczęściej młodych uczonych zaczynających swoją przygodę z nauką, wśród których znajdziemy informacje zarówno na temat postaci wybitnych, jak i przeciętnych. Po wtóre, katalog jest kapitalnym materiałem do analiz biograficznych, bynajmniej nie ograniczających się do powielenia danych odnoszących się do ścieżki awansowej takiej czy innej osoby, ale także dających możliwości sprecyzowania jej aktywności w charakterze promotora czy recenzenta rozpraw doktorskich, które to informacje nie zawsze można łatwo odnaleźć. Po trzecie wreszcie, podane w katalogu dane są ważnym materiałem dla badań porównawczych i statystycznych”.
Udzielanie i dokumentowanie pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole i przedszkolu od listopada 2024 Publikacja "Udzielanie i dokumentowanie pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole i przedszkolu od listopada 2024" składa się z sześciu głównych części. Każda z nich dotyczy innego zagadnienia odnoszącego się do organizowania i udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkołach i placówkach.Przekazujemy Państwu publikację z przekonaniem, że zawarte w niej wskazówki ułatwią organizację efektywnego wsparcia dla dzieci i młodzieży w sposób zgodny z prawem oraz adekwatny do potrzeb i możliwości.Książka zawiera przykłady i gotowe wzory dokumentów.Udzielanie pomocy psychologiczno-pedagogicznej jest obowiązkowym zadaniem przedszkoli, szkół i placówek. Działania w tym obszarze obejmują więc szerokie spektrum zagadnień z uwzględnieniem zindywidualizowanego wsparcia dzieciom i młodzieży, zapewnienia odpowiedniej współpracy z rodzicami oraz doskonalenia nauczycieli i wsparcia ich w rozwiązywaniu problemów wychowawczych i dydaktycznych oraz rozwijaniu umiejętności wychowawczych.
Inicjatywa cyklicznego publikowania prac w ramach serii Twórczość i Edukacja wyrosła z potrzeby stworzenia miejsca spotkania badaczy i praktyków zainteresowanych rozwijaniem oraz wspieraniem zdolności twórczych dzieci, młodzieży i osób dorosłych. W serii publikowane są prace poruszające problematykę edukacyjnych oraz społeczno-kulturowych uwarunkowań rozwoju szeroko pojętej aktywności twórczej w różnych dziedzinach. W publikacji kierowanej zarówno do badaczy, jak i studentów oraz pedagogów oraz psychologów zainteresowanych edukacyjnymi uwarunkowaniami rozwoju kreatywności autor przedstawia wybrane dylematy związane z tą młodą dyscypliną naukową. Dotyczą one: samego pojęcia kreatywności i prób jego poszerzenia na działalność zbrodniczą, problemów edukacyjnych związanych z rolą autorytetu i wzoru wychowawczego odgrywaną przez twórców, znaczenia nagród dla rozwoju twórczej produktywności, a także zagadnień metodologii badań nad twórczością, profesji pedagoga twórczości oraz nauczania umiejętności twórczych. Czytelnik znajdzie tu także wyniki badań i refleksje dotyczące tabu w twórczości. Kolejne rozdziały książki autor, twórca teorii twórczego myślenia pytajnego, kończy pytaniami pobudzającymi odbiorcę do głębszej głębszej refleksji nad prezentowaną tematyką. Publikacja jest skierowana do czytelników, którym leży na sercu rozwój osoby przez twórczość w szerokim jej rozumieniu zarówno artystycznym, edukacyjnym i codziennym. Autor nie boi się prowokować czytelnika do dyskusji, twórczego sporu o obronę dobra, prawdy i piękna.Z recenzji prof. dr hab. Urszuli Szuścik Z racji polemicznego charakteru pracy, jej oryginalności oraz nowości tez będzie ona bardzo atrakcyjnym dopełnieniem istniejących publikacji na temat twórczości, zdolności i wybitności. Na podkreślenie zasługuje wielka erudycja autora, znajomość i wyczucie współczesnych dylematów, związanych z recepcją i kanonami twórczości, problemami kształcenia akademickiego, rozwojem osobowym i kulturowym młodego człowieka.Z recenzji dr hab. Iwony Czai Chudyby, prof. UKEN
Bajkoterapia kojące opowieści na trudne emocje Zapraszamy do odkrycia Bajkoterapii, wyjątkowego zbioru bajek terapeutycznych autorstwa Joanny Stawińskiej. To niezwykle piękna publikacja, która łączy mądrość psychologii z magicznym światem bajek, oferując dzieciom oraz ich opiekunom narzędzie do radzenia sobie z trudnymi emocjami.Oto, co znajdziesz w tej książce 27 bajek terapeutycznych, które pomogą w zrozumieniu emocji Historia o Zuzi i Filipie, rodzeństwie, które przeżywa radosne chwile, ale i trudności Pouczające przygody w otoczeniu natury, które uczą, jak radzić sobie z uczuciami Ilustracje autorstwa Aleksandry Włodarskiej, które ożywiają każde słowo Bajkoterapia to nie tylko literatura dla dzieci, ale również doskonałe wsparcie dla rodziców, opiekunów i nauczycieli. Dzięki tej książce, każdy dorosły znajdzie w sobie siłę, by pomóc dziecku w trudnych momentach. Jeśli kiedykolwiek poczułeś bezradność wobec emocji swojego dziecka, ta książka będzie dla Ciebie niezwykle przydatna.Emocje w świecie Zuzi i Filipa W świecie Bajkoterapii, Zuzia i Filip doświadczają kalejdoskopu emocji. Przechodząc przez różnorodne wyzwania, uczą się radzić sobie z radością, smutkiem, a także lękiem. Mieszkając w urokliwym domu pod lasem, ich przygody są pełne fascynujących spotkań z leśnymi zwierzętami, które nie tylko dostarczają emocjonujących wrażeń, ale także pomagają dzieciom w nauce i zrozumieniu swoich uczuć.Joanna Stawińska autorka pełna pasji Joanna Stawińska, psycholog i autorka, stworzyła Bajkoterapię z myślą o najmłodszych. Jej doświadczenie w pracy z dziećmi sprawia, że każda bajka jest nie tylko opowieścią, ale również skutecznym narzędziem terapeutycznym. Dzięki jej pasji i zrozumieniu dla dziecięcych emocji, publikacja staje się niezastąpionym wsparciem w rozwoju emocjonalnym.Dlaczego warto sięgnąć po Bajkoterapię? Bajkoterapia to idealna lektura dla wszystkich, którzy pragną zbliżyć się do dziecka i zrozumieć jego emocjonalny świat. Książka zachęca do wspólnego czytania, co sprzyja budowaniu więzi oraz otwartości na dyskusje o uczuciach. To doskonały wybór w kategorii literatura polska dla dzieci, zwłaszcza dla maluchów do lat 6. Niech Bajkoterapia stanie się częścią Waszego codziennego życia, a wspólne czytanie przyniesie radość oraz zrozumienie dla emocji, które odczuwają dzieci. Zainwestuj w rozwój swojego dziecka i wybierz tę wartościową książkę już dziś!
Szerokie i dogłębne uzasadnienie związków, jakie zachodzą między wychowaniem a twórczym życiem człowieka zostało zaprezentowane w książce pt. Wychowanie do twórczego życia. Perspektywa młodych dorosłych. Na tle innych opracowań recenzowane dzieło charakteryzuje się nowością ujęcia i jest wyjściem naprzeciw wyzwaniom, jakie stawia człowiekowi - zwłaszcza młodemu, współczesna cywilizacja. [...]Niezaprzeczalną wartością recenzowanej książki są badania empiryczne, których wyniki nie tylko posłużyły do poznania jak wygląda wychowanie do twórczego życia w obecnych warunkach społecznych, kulturowych i edukacyjnych, ale też pozwoliły na wypracowanie określonych rozwiązań dla współczesnej i przyszłej praktyki pedagogicznej. Książka, mimo że dotyka wielu kwestii trudnych dla współczesnego wychowania, budzi nadzieję, że w dzisiejszym świecie jest możliwość wychowania do twórczego życia. Lektura dzieła pozwala też odkryć, jaką rolę w wychowaniu do życia twórczego może i odgrywa dzisiaj pedagogika religii czy w ogóle pedagogika personalistyczna uprawiana na gruncie chrześcijaństwa. Ks. prof. dr hab. Stanisław DziekońskiKsiążka jest pracą rzetelną oraz oryginalną, wnosząc wkład do rozumienia uwarunkowań relacji między religijnością a zachowaniami twórczymi młodych ludzi w czasie szybkich zmian społecznych. Istotna jest również refleksja pedagogiczna, społeczna i religijna nad kształtowaniem się postaw i zachowań obecnych studentów. [...]Jestem przekonany, że praca wzbogaci literaturę sensu largo pedagogiczną i znajdzie szeroki krąg czytelników. Dr hab. Edward Nycz, prof. UO
Podręcznik zawiera opis programu poznawczo-behawioralnej terapii zaburzeń lękowych u nastolatków w wieku 14–17 lat. Autorzy krok po kroku omawiają składających się nań 16 sesji terapeutycznych: ich cele, kolejne etapy i stosowane strategie. Poszczególne sesje poświęcone są takim zagadnieniom, jak: rozpoznawanie objawów lęku, myślenie osoby odczuwającej lęk i jego skutki, plan radzenia sobie czy wykorzystanie nabytych umiejętności w sytuacjach budzących lęk. Uzupełnieniem podręcznika terapeuty jest zeszyt ćwiczeń dla pacjenta. Całość składa się na program terapeutyczny „Lęk”.
Niniejsza książka jest próbą poszukiwania możliwości wsparcia w procesie edukacyjno- -terapeutycznym dzieci z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim. Ma stanowić inspirację do refleksji nad procesem inkluzji edukacyjnej i społecznej jako możliwości wyrównywania szans wszystkim ludziom we współczesnym świecie w tym dzieciom ze wspomnianym stopniem niepełnosprawności. Tytułowa analiza wybranych propozycji wspomagania rozwoju ma się stawać podpowiedzią w ukierunkowaniu działań pedagogów w edukacji i terapii inkluzyjnej dostępnej i przystosowanej dla wszystkich zróżnicowanych odbiorców (w tym dla dzieci z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim). Z wprowadzenia
Opracowanie ma charakter teoretyczny. Jego problematyka koncentruje się na obszarze resocjalizacji penitencjarnej. W publikacji wyodrębnione zostały dwa aspekty poruszanych zagadnień.
W pierwszym prezentowane są podstawy teoretyczne resocjalizacji oraz kary pozbawienia wolności. Poruszone zostały m.in. następujące kwestie:
• pojęcie resocjalizacji i pedagogiki resocjalizacyjnej,
• pojęcie diagnozy i niedostosowania społecznego,
• zadania realizatorów oddziaływań resocjalizacyjnych,
• funkcjonowanie systemu odbywania kary pozbawienia wolności.
Drugi obszar zagadnień związany jest z metodyką pracy w warunkach izolacji penitencjarnej. Poruszone w tej części tekstu zagadnienia koncentrują się wokół takich aspektów jak:
• wybrane oddziaływania penitencjarne,
• przykłady programów wykorzystywanych w pracy resocjalizacyjnej.
Publikacja skierowana jest do osób zainteresowanych problematyką resocjalizacji penitencjarnej, które chcą zdobyć wiedzę z tego obszaru, a także do osób kształcących się w tym kierunku i podmiotów organizujących proces przygotowania przyszłych pedagogów resocjalizacji.
Dydaktyka i jej paradygmaty to rozwinięcie i uszczegółowienie sposobu myślenia o dydaktyce ogólnej jako dyscyplinie naukowej, który został zaproponowany w książce Paradygmaty dydaktyki. Myśleć teorią o praktyce (PWN 2018). Dorota Klus-Stańska utworzyła w niej rodzaj mapy współistniejących paradygmatów dydaktycznych, których założenia prowadzą do odmiennego pojmowania procesów uczenia się i nauczania, a w konsekwencji także innych powiązanych z nimi zjawisk i fenomenów edukacyjnych. Wskazane przez nią trzy wewnętrznie zróżnicowane paradygmaty: obiektywistyczny, interpretatywno-konstruktywistyczny oraz transformatywny, stały się kanwą, na której autorki rozdziałów proponowanej obecnie książki podjęły próbę rozpoznania „na nowo” założeń rządzących ustaleniami i badaniami dydaktycznymi w określonych obszarach, rozwijając też kluczowe zagadnienia słabiej eksponowane lub pomijane przez dominującą w Polsce dydaktykę akademicką. Otwarcie debaty nad takimi związanymi z kształceniem kwestiami jak między innymi: wiedza ucznia, komunikacja, czas, przestrzeń itd. przy jednoczesnej zwielokrotnionej paradygmatycznie analizie wątków znanych, ale powszechnie prezentowanych jednostronnie, poszerza refleksję nad uczeniem się i nauczaniem, dając możliwość nowego ich rozumienia. Książka kierowana jest zarówno do studentów pedagogiki i wszystkich kierunków nauczycielskich, jak i do kadry uniwersyteckiej zajmującej się naukowo zagadnieniami kształcenia. Utworzenie mapy paradygmatów może służyć nie tylko rozpoznaniu tych, które nie są nam znane, ale przede wszystkim umożliwia rekonstrukcję własnych założeń i dotarcie do tych przyjmowanych nieświadomie i bezrefleksyjnie. Otwiera to krytyczną świadomość wobec swojej dotychczas przyjmowanej „odruchowej” interpretacji świata edukacji, ale też stwarza możliwość dokonania wyboru i ewentualnej zmiany. Osadzenie dydaktyki w perspektywie paradygmatycznej pozwala nie tylko zauważyć radykalnie odmienne wyjaśnienia i koncepcje, ale przede wszystkim daje wgląd w rządzące nami z ukrycia założenia, które nieuchronnie kształtują myślenie o uczeniu się w warunkach instytucjonalnych, definiują sposoby ich badawczego poznawania, a także zamykają możliwości dostrzeżenia zjawisk i problemów, które nie mieszczą się w schemacie obowiązującego paradygmatu. Z tekstu
Głównym celem tej monografii jest przedstawienie relacji/powiązań między przemyślaną praktyką edukacyjną a rozwojem (za)angażowania społecznego młodzieży. Zaangażowanie społeczne jest uwarunkowane wieloczynnikowo i może objawiać się na wiele sposobów i w postaci różnych paradoksów i temu poświęcono pierwszy rozdział monografii. Zaangażowanie jest powiązane z zaufaniem i uzależnione od doświadczeń społecznych. Niezwykle ważne jest to, jaki światopogląd leży u podstaw pedagogicznego myślenia nauczycieli, jaka pedagogika tworzy fundamenty praktyki edukacyjnej angażującej społecznie i o tym traktuje rozdział drugi monografii. Istotne jest też to, jak nauczyciele i pedagodzy postrzegają złożone problemy społeczne i siebie jako inicjatorów zmian. Czy potrafią działać zespołowo i podejmować wspólne działania? Nadzieję niosą zaangażowani nauczyciele i pedagodzy w realizację przemyślanych programów uczenia się i projektów społecznych. Istnieje już wiele bardzo dobrych praktyk i jest z czego czerpać, ponieważ zaangażowani społecznicy chętnie dzielą się zasobami i publikują efekty swoich działań w sieci, czego dowodzę w trzecim rozdziale tej monografii. Szkoła jest nadal znaczącym miejscem rozwoju, w którym młode pokolenia przez co najmniej 12 lat obowiązkowej edukacji mają okazję do rozwoju wielu ważnych umiejętności społecznych. To miejsce wyjątkowe z wielu powodów współcześnie, ponieważ to głównie tu przez pięć dni w tygodniu nawiązują relacje, komunikują się i poznają obszary profesjonalnej wiedzy, uczestnicząc aktywnie w świecie życia. Dla wielu młodych szkoła to jedyne miejsce spotkań z rówieśnikami i nawiązywania bliskich relacji. Warto wiedzieć, kim są uczniowie, w jakich środowiskach żyją na co dzień. Podwaliny zaangażowania społecznego młodzieży tworzone są już we wczesnym okresie ich życia dzięki określonym wzorom zachowań i kluczowym wartościom poznawanym w znaczących środowiskach wychowawczych. Ważne jest, by młodzi mieli okazję do poznawania siebie i rozwijania własnych potencjałów dzięki uczeniu się w działaniu w środowiskach edukacyjnych z kulturą zaufania, otwartą na zaangażowaną współpracę z różnymi grupami społecznymi i promującą aktywizm społeczny. Pragnę jednak podkreślić, że edukacja zaangażowana społecznie nie może być realizowana w oderwaniu od życia społecznego. Szkoła nie jest bezludną wyspą, jest położona w określonym środowisku z całym dobrodziejstwem problemów, wyzwań i zasobów społecznych.
Z wprowadzenia
Monografia Proces usamodzielniania wychowanków pieczy zastępczej. Studium teoretyczno-empiryczne jest ważnym i potrzebnym przedsięwzięciem naukowym, ukazującym w sposób kompleksowy zagadnienie usamodzielniania się wychowanków pieczy zastępczej. Stanowi również niezwykle cenne kompendium wiedzy na temat sposobów organizowania procesu usamodzielnienia, a także napotykanych trudności i ograniczeń w tym obszarze. Cenne rekomendacje i wnioski dla praktyki zawarte w pracy mogą przyczynić się do udoskonalania praktyki pomocowej w zakresie będącym przedmiotem podjętych analiz. Jest to o tyle istotne, że system pieczy zastępczej stoi przed licznymi wyzwaniami w zakresie skutecznego wspierania wychowanków we wchodzeniu w dorosłość. Warto podkreślić, że w Polsce brakuje ujednoliconego i wystandaryzowanego programu usamodzielniania wychowanków opuszczających pieczę zastępczą. Prezentowana monografia może wypełnić lukę w tym obszarze.
dr hab. Małgorzata Ciczkowska-Giedziuń, prof. uczelni
Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie
Problematyka pracy koncentruje się wokół szeroko pojętego zagadnienia cyberprzemocy występującej wśród młodzieży - uczniów wiejskich szkół gimnazjalnych. W książce scharakteryzowano problem cyberprzemocy z perspektywy teoretycznej, ale dokonano również szczegółowej analizy zjawiska na podstawie zebranego materiału empirycznego. Poza aspektem naukowych interpretacji zjawiska, sformułowano także konkretne wnioski przydatne praktyce pedagogicznej i profilaktycznej. Monografia adresowana jest do szerokiego grona odbiorców interesujących się problematyką cyberprzemocy zarówno od strony teoretycznej, jak i praktycznej. Książka stanowi przydatne kompendium wiedzy dla wykładowców oraz studentów w szczególności kierunków pokrewnych pedagogice i psychologii. Zakres tematyczny, jak również wnioski praktyczne zredagowane są w taki sposób, by publikacja stanowiła źródło wskazówek i informacji niezbędnych w pracy nauczycieli-praktyków, podejmujących wyzwania wychowawczo-profilaktyczne, zwłaszcza na III etapie edukacyjnym. Adresatami pracy są także rodzice uczniów, w szczególności dorastającej młodzieży, której niestety na coraz większą skalę problem cyberprzemocy dotyczy. Liczę, że przedstawione w monografii rozważania i wnioski przysłużą się studentom, nauczycielom oraz pracownikom nauki, jako źródło inspiracji do dalszych dociekań i pogłębionych studiów nad zagadnieniem cyberprzemocy.
Zapraszamy do zapoznania się z kompendium wiedzy na temat bieżących przepisów dotyczących awansu zawodowego nauczycieli. Publikacja została podzielona na kilka części: teorię, praktykę, czyli pytania i odpowiedzi, oraz dokumenty związane z awansem zawodowym. Uwzględnione są w niej zmiany w Karcie Nauczyciela od 1 września2022 r., 6 września 2023 r. oraz 1 września 2024 r. Dyrektorzy szkół przez kilka lat muszą jednocześnie prowadzić awans zawodowy na starych, jak i nowych zasadach, tj. m.in. wyznaczać zarówno mentorów, jak i opiekunów stażu czy wydawać różne zaświadczenia o awansie zawodowym, w zależności od ścieżki awansu, którą idzie dany nauczyciel.
Niniejsza publikacja wyjaśnia m.in.:
aktualne przepisy o awansie zawodowym nauczycieli,
jak przebiega przygotowanie do zawodu nauczyciela,
kto może pełnić funkcję mentora,
ile czasu muszą przepracować nauczyciele, aby móc ubiegać się o stopień nauczyciela dyplomowanego,
jakie są różnice między starą a nową ścieżką awansu zawodowego.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
