Zebrane w niniejszej publikacji eseje dotyczą trzech głównych tematów. Pierwszy z nich to filozofia Ludwiga Wittgensteina, zarówno wczesna, z okresu Traktatu logiczno-filozoficznego, jak i późna, zawarta w Dociekaniach filozoficznych. Starałem się uniknąć przypisywania Wittgensteinowi teorii na temat prawdy, znaczenia, rozumienia, języka, relacji między myślą a rzeczywistością etc., podkreślając zarazem głęboko terapeutyczny sens jego filozofii. Drugi krąg tematyczny wytyczają problemy etyki. Ciągle poruszamy się tutaj między autonomią woli a substancjalnością norm i zasad. W którą stronę się nie zwrócimy, to w sprawach moralności jesteśmy zdani na siebie, co być może lepiej niż filozofia uświadamia nam literatura. Opisując ludzkie historie, pozwala poznać „coraz większą liczbę odmian bycia człowiekiem” (Rorthy). Przeżywając losy literackich bohaterów, mamy szansę nabyć moralne przeświadczenia i wyrobić w sobie uczucie empatii. Trzeci temat związany jest z tym, co Wittgenstein nazywał „podejściem etnologicznym” w filozofii. Chodzi o to, że myśli mogą się w ogóle pojawić tylko i wyłącznie w formie wyznaczonej przez język i ludzkie działanie. Opis tych myśli jest więc zawsze opisem i wyobrażeniem pewnego sposobu życia. „Podejście etnologiczne” rozumiem jako próbę „przywrócenia filozofii ludzkiego głosu” (Cavell), także tego, który musiał przejść „przez tysiące mroków niosących śmierć mowy” (Celan).
Archeolodzy, historycy, antropolodzy badają artefakty, czyli zabytki będące wytworami rąk człowieka. O jednych można wiele powiedzieć, inne skrywają frapujące tajemnice. Są też znaleziska zdecydowanie nie pasujące do ustalonego przez naukę obrazu dziejów. Wydają się albo znacznie wyprzedzać epokę, w której je wykonano, albo też cel ich powstania jest zagadką. Bywa, że łączy je coś z pradawnymi mitami i legendami. Stanowią intelektualne wyzwanie – prowokują tak uczonych, jak miłośników tajemnic świata do formułowania zaskakujących hipotez.
Tadeusz Oszubski opisuje niezwykłe odkrycia archeologiczne i antropologiczne ostatnich lat. Przedstawia związane z nimi teorie naukowe, często sprzeczne, lecz z dziennikarskim obiektywizmem nie opowiada się po żadnej ze stron. Stawia jednak pytania, na które odpowiedzi mogą mieć kluczowe znaczenie dla zrozumienia historii ludzkości.
Rozwój i specyfika internetu
Uwarunkowania uzależnienia od internetu
Badania własne dotyczące uzależnienia młodzieży od internetu
Formy uzależnienia młodzieży od internetu
Oddziaływanie podmiotów wychowawczych
Tom Idee, wartości, słowa w życiu publicznym i reklamie jest zbiorem artykułów badaczy zajmujących się problematyką dyskursu publicznego w aspekcie lingwistycznym, etycznym i socjologicznym. […] Z prezentowanych prac wyłania się obraz dyskursu publicznego i reklamowego jako komunikacyjnego bytu, w którym nadawcy za pomocą środków werbalnych i niewerbalnych prezentują określone idee i wartości oraz starają się do nich przekonać swoich odbiorców.
Publikacja jest próbą retrospektywnego spojrzenia na aktualne zagadnienia i problemy z pogranicza pedagogiki i filozofii, stawiając w centrum zainteresowania człowieka będącego zarazem podmiotem oddziaływań pedagogicznych jak i pogłębionej refleksji filozoficznej, co w opinii Redaktorek tomu pozwala na możliwość holistycznego wglądu w aktualny stan współczesnej oświaty, edukacji i wychowania.
Adresaci zaakcentowanej tu problematyki obejmują grono: refleksyjnie nastawionych praktyków szerokiego obszaru oświaty, teoretyków myśli o filozoficzno-pedagogicznych zainteresowaniach badawczych oraz studentów kierunków humanistycznych.
Redaktorki tomu składają serdeczne wyrazy podziękowania Autorom artykułów składających się na niniejszą publikację za twórczy wkład w przygotowane narracje oraz Recenzentowi za inspirujące uwagi dzięki, którym książka uzyskała obecny kształt.
Książka jest – Deleuzjańską w duchu – analizą koncepcji istoty ludzkiej w filozofii Nietzschego i Foucaulta. Stanowi także próbę ukazania Foucaulta jako spadkobiercy i kontynuatora Nietzscheańskiej ontologii sił, który – mimo że jego kontynuacja ma charakter twórczy – musi mierzyć się z podobnymi problemami co Nietzsche. Oś rozważań wyznaczają figury Dionizosa-Różnicy i Ariadny-Tożsamości, które autorka najpierw zidentyfikowała jako podstawowe pojęcia dzieła Nietzschego, a następnie naniosła na dzieło Foucaulta, co pozwoliło na wydobycie nieoczywistych i podskórnych powiązań myśli obu filozofów. Na tle tych rozważań autorka formułuje również niezwykle ważne pytanie o teoretyczną prawomocność pedagogiki jako „nauki” o wychowaniu po „śmierci człowieka”.
I dusza moja bardzo się zatrwożyła. A Ty, Panie, jak długo…? (Ps 6,4)Osobista tragedia i smutek. Wypadek, choroba i niemoc. Susza, trzęsienie ziemi, tsunami. Zbrodnie terrorystów. Wojna, ludobójstwo, ubóstwo, głód. Wystarczy żyć wystarczająco długo, a na pewno będziemy cierpieć, w ten czy inny sposób. W nowym wydaniu wartościowego i powszechnie uznawanego opracowania, Don Carson porusza kwestię zła i cierpienia z wielką wrażliwością, biblijną mądrością i duszpasterską troską. Pomaga chrześcijanom przygotować się na dzień, kiedy doświadczą „okrutnego losu” i stawić mu czoła z wiarą i nadzieją, gdyż złożyli niewzruszoną ufność w opatrzności Bożej.
Gdańskie Spotkania z Etyką Lekarską od kilku lat stały się ważnymi wydarzeniami w środowisku Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego, społeczności akademickiej Pomorza i pracowników zdrowia Polski północnej. Spotkania te wiążą ducha, myśl i czyny wielu pokoleń pomorskich Judymów ludzi, którzy dobrze przypatrzyli się swojemu powołaniu.
Wybitni wykładowcy z wielu ośrodków akademickich Polski dzielą się swoją wiedzą, doświadczeniem i przemyśleniami w zakresie etyki we współczesnej medycynie, etosem lekarza i nauczyciela, jego misją w środowisku w zabezpieczeniu potrzeb chorego człowieka. To niezwykle ważne, aby umieć na nowo odczytać starożytną przysięgę Hipokratesa chronić życie i nieść ulgę w cierpieniu, oraz spełnić obietnicę z ewangelicznej przypowieści przyjdę i uzdrowię go.
Tym zagadnieniom poświęcone były kolejne edycje spotkań: wartości i świętości życia ludzkiego, moralnym i klinicznym aspektom antykoncepcji, aborcji, leczeniu niepłodności. Wobec zagrożeń, które niesie cywilizacja śmierci, niezwykle ważne było podjęcie tematów związanych z sensem cierpienia, umieraniem człowieka i zapewnieniem warunków życia do naturalnej śmierci. Są one doskonałym uzupełnieniem programu nauczania adeptów zawodów medycznych.
Wygłoszone wykłady w formie książkowej będą służyć obecnym i przyszłym pokoleniom lekarzy, farmaceutów i pielęgniarek.
prof. dr hab. n. med. Zbigniew Zdrojewski
Czym naprawdę są kryształowe czaszki – równie zagadkowe jak
egipskie piramidy, Stonehenge i rysunki Nazca.
Ich odkrycie zainspirowało twórców fi lmu Indiana Jones i Królestwo
Kryształowej Czaszki
Klucz do sekretów przeszłości, teraźniejszości i przyszłości
Prastara indiańska legenda mówi o trzynastu zaginionych kryształowych
czaszkach, w których zawarta jest wiedza o przeszłych i przyszłych
losach rasy ludzkiej. Pewnego dnia zostaną odnalezione. Wiedza
w nich zawarta objawi się ludzkości dopiero wtedy, gdy będzie
na to gotowa...
Dawne podanie nabrało nowego znaczenia, gdy na początku XX wieku
w ruinach starożytnego miasta Majów brytyjska uczona natrafi ła
na kryształową czaszkę.
• Czym są kryształowe czaszki: wytworem zapomnianej cywilizacji
czy współczesnymi falsyfikatami?
• Jakie było ich przeznaczenie?
• Czy mają moc przepowiadania przyszłości?
• Jakie niosą przesłanie?
• Do jakich zdumiewających wniosków doszli naukowcy z laboratorium
krystalograficznego firmy Hewlett -Packard?
CHRIS MORTON i CERI LOUISE THOMAS – badacze tajemnic przeszłości,
autorzy filmu dokumentalnego Tajemnica kryształowych
czaszek – w swojej przetłumaczonej na 15 języków książce z detektywistyczną
pasją tropią prawdę o tych niezwykłych przedmiotach.
Od wysp Morza Karaibskiego po British Museum, od mroźnych rejonów
Kanady po tropikalne lasy Meksyku i Gwatemali, od indiańskich
szamanów po najnowocześniejsze laboratoria idą śladem tajemnicy,
która być może kryje klucz do sekretów naszej przyszłości. I niesie
nam ostrzeżenie: mamy jeszcze czas, by zająć właściwe miejsce we
wszechświecie. Jeśli zignorujemy to przesłanie, naszą cywilizację czeka
zagłada…
Książka zawiera analizę wybranych zagadnień ontologicznych związanych z informatyką. Jest ona próba odpowiedzi na pytanie, jakie obiekty badają informatycy oraz jaki jest ich status ontologiczny. Monografia zawiera szczegółową analizę spotykanych w literaturze poglądów dotyczących tej kwestii oraz propozycje własne autorki. W kolejnych rozdziałach poddano analizie komputery, programy komputerowe, informację oraz wirtualną rzeczywistość jako obiekty informatyki.Książka zawiera analizę wybranych zagadnień ontologicznych związanych z informatyką. Jest ona próba odpowiedzi na pytanie, jakie obiekty badają informatycy oraz jaki jest ich status ontologiczny. Monografia zawiera szczegółową analizę spotykanych w literaturze poglądów dotyczących tej kwestii oraz propozycje własne autorki. W kolejnych rozdziałach poddano analizie komputery, programy komputerowe, informację oraz wirtualną rzeczywistość jako obiekty informatyki.
Seria PROJEKTY KOMPARATYSTYKI
Ta książka wypływa z dwóch intuicji. Po pierwsze, dzieło Heideggera podobne jest do warowni, do której nie sposób ani wejść, ani zajrzeć. Niczego ono nie ujawnia, nie nazywa, nie komunikuje. Nie ma praktycznego zastosowania i jako takie nie poddaje się przekładowi. Druga intuicja może wydawać się na pierwszy rzut oka sprzeczna z pierwszą, ale w rzeczywistości ją dopełnia: Heidegger filozofuje, dokonując przekładu i tylko w przekładzie można jego dzieło zrozumieć. Jedną z konsekwencji tego przekładowego charakteru filozofii Heideggera jest jej narodowy, niemiecki charakter (pisanie o Heideggerze po polsku sprawia, że pozostaje się po zewnętrznej stronie dzieła-warowni).
Z tych dwóch intuicji wynika podwójne zadanie. Z jednej strony chodzi tu o rozszyfrowanie tego, na czym polega przekład, którego dokonuje Heidegger w Beiträge zur Philosophie, czyli na czym polega powtórzenie pierwszego, greckiego początku filozofii w języku niemieckim. Z drugiej zaś strony o rozwikłanie tego, co jest efektem tego przekładu – swoistej struktury (Gefüge) zbudowanej ze słów języka niemieckiego, w której przesyła się Bycie.
Obie intuicje i to podwójne zadanie skłaniają do podjęcia wyzwania: powtórzenia Heideggerowskiego przekładu w języku polskim. Efektem tego przedsięwzięcia nie jest i nie mógłby być lepszy przekład dzieła (skoro nie poddaje się ono przekładowi), lecz odkrycie, że język polski jest także językiem myślenia Bycia. Efektem proponowanej tu transpozycji nie jest lepsze zrozumienie filozofii Heideggera, lecz próba wzniesienia warowni w żywiole polszczyzny.
Łukasz Kołoczek – doktor filozofii, badacz późnej myśli Heideggera, zajmuje się także współczesnymi teoriami kultury. Pracuje w Instytucie Polonistyki i Kulturoznawstwa Uniwersytetu Szczecińskiego. Stypendysta OaAD na Uniwersytecie w Wiedniu. Opublikował książkę Bóg Heideggera. Onto-teo-logiczny wymiar »Przyczynków do filozofii« (Kraków 2013). Swój projekt transpozycji, przedstawiony w Być czyli mieć, dopełnia odczytaniami tekstów polskiej literatury utrzymanymi w duchu komentarzy Heideggera.
„Autor zrekonstruował i poddał wszechstronnej, krytycznej analizie klasyczne starożytne koncepcje mądrości, które można wywieść z tekstów źródłowych, tj. dzieł Platona i Arystotelesa oraz z relacji dotyczących nauczania Sokratesa. Dzięki wnikliwemu i rzetelnemu badaniu tych starannie dobranych tekstów, jak również dzięki dobrej znajomości literatury przedmiotu i własnej inwencji interpretacyjnej, Tomasz Leś zdołał opracować, w systematyczny sposób przedstawić i uzasadnić wielowariantowy, choć w swych zasadniczych rysach spójny model, stanowiący odpowiednik historycznych koncepcji mądrości wielkich klasyków filozofii greckiej. Budując ten model, rzetelnie zaprezentował oryginalność i specyfikę poglądów każdego z trzech wielkich klasyków, a także uwzględnił zarówno jawne, jak i mniej oczywiste różnice między ich koncepcjami (w szczególności elementy polemiczne wobec poprzedników w koncepcji Arystotelesa). Zaakcentował jednak to, co może stanowić część wspólną ich myślenia o mądrości, a przynajmniej świadczyć o ciągłości pewnych intelektualnych zainteresowań i predylekcji, pewnych sposobów ujmowania badanego zagadnienia tudzież formułowania i rozwiązywania pojawiających się w jego ramach problemów. Autor daje dowody nie tylko badawczej dociekliwości, lecz również rozległej erudycji, gdy ukazuje aktualny stan badań i najbardziej dyskutowane kwestie sporne w interesującej go dziedzinie, kiedy kompetentnie odczytuje i konfrontuje ze sobą hipotezy i argumenty antagonistów we współczesnych sporach dotyczących na przykład możliwych sposobów rozumienia sokratejskiego intelektualizmu etycznego czy właściwego sensu Platońskiego stanowiska co do możliwości efektywnego osiągnięcia mądrości. W obu tych spornych zagadnieniach nie tylko prezentuje koncepcje uznanych badaczy, ale też z powodzeniem sam włącza się do ich dyskusji, waży i ocenia przedstawione przez nich racje, ujawnia – choć z reguły dość ostrożnie – własny punkt widzenia i w ten sposób angażuje w dyskusję czytelników swojej rozprawy.”
Z recenzji dr. hab. Jana Kiełbasy
W publikacji opisano sposoby wykonywania zdjęć z powietrza oraz efekty fotograficzne, które udaje się uzyskać przy użyciu balonu i latawca. Autor przedstawił historię powstania i rozwoju tych metod, a następnie – na podstawie własnych doświadczeń – przeanalizował ich możliwości i ograniczenia oraz porównał do innych sposobów fotografowania z lotu ptaka.
Zdjęcia z powietrza to wyjątkowa forma dokumentacji, która znacznie poszerzyła horyzonty badawcze w archeologii i innych dziedzinach nauki. Stanowi doskonałe narzędzie zarówno przy poszukiwaniu nowych stanowisk archeologicznych, jak i podczas dokumentowania prac wykopaliskowych. Sprawdza się również jako jedna z samodzielnych niedestrukcyjnych metod badawczych oraz podczas przygotowywania dalszych nieinwazyjnych i inwazyjnych badań archeologicznych.
Prezentacja sposobów wykorzystania aerodyn i aerostatów na uwięzi może pomóc profesjonalistom docenić te statki latające i poprawić jakość uzyskiwanych danych dokumentacyjnych.
Ta książka uczy myślenia, a nie historii myśli.
Kurs filozofii w wydaniu Michela Piquemala i Sofiosa nie wymaga wcześniejszego przygotowania, nie obciąża pamięci nazwiskami, datami i nazwami nurtów filozoficznych.
Sofios w prosty sposób opowiada o wielkich pytaniach i dylematach moralnych nurtujących ludzkość od zawsze, czyli także tu i teraz. Jakie są granice możliwości ludzkiego umysłu? Czy można pokonać naturę albo przeznaczenie? Jak postępować, by być szczęśliwym i zadowolonym z siebie? Kim jest „swój", a kim „obcy"? Czy drobne uczynki nie mają znaczenia? Po co się martwić o innych? Jakie dobro na tym świecie jest najcenniejsze? O prawdziwych wartościach rozprawiają tu nie tylko ludzie, ale też zwierzęta i rośliny.
Te bajkowe wykłady sięgają do korzeni filozofii, a jednocześnie odbiegają od tradycyjnych metod nauczania.
Patroni medialni: www.Qlturka.pl, Ryms, www.CzasDzieci.pl, Filozofuj!, www.Cudanakiju.pl, Kulmpel, Uniwersytet dzieci, TVP abc, Polskie Radio Program 3
Książka przedstawia bogaty i fascynujący świat polskich tradycji – tych najdawniejszych i tych nowszych. Można w niej znaleźć zarówno echa prasłowiańskich wierzeń, jak i opisy bogatej obrzędowości związanej z rokiem liturgicznym i najważniejszymi świętami kościelnymi. Nie brakuje także opisu obyczajów związanych z życiem codziennym – domem, rodziną, pracą, sąsiadami. Niezwykle zajmującą treść uzupełniają atrakcyjne ilustracje, zdjęcia i reprodukcje.
Jak rozumieć i rozwiązywać trudne przypadki w prawie? Oryginalność proponowanej koncepcji hard cases opiera się na hipotezie, że ich trudność pozostaje w zależności od przyjmowanej koncepcji prawa, a zwłaszcza od założeń antropologicznych, a więc sposobu rozumienia człowieka jako podmiotu prawa. W książce znajduje się omówienie pięciu przypadków:
- klauzula sumienia lekarza
- symbole religijne w miejscu publicznym
- ubój rytualny
- nierozerwalność małżeństwa
- różnopłciowość związku małżeńskiego
W sierpniu 1436 roku Mikołaj z Kuzy wyrusza w sprawach papieskich na sobór zjednoczeniowy do Konstantynopola. Poza doraźną, podyktowaną przez ducha czasu polityką ten wielki erudyta, zarazem rówieśnik Gutenberga, pasjonuje się antykwariatem i księgami Starożytnych. W Konstantynopolu nabywa unikatowe manuskrypty, między nimi zaś rękopis Teologii platońskiej Proklosa, który miał go potem natchnąć do napisania w drodze powrotnej traktatu o „oświeconej niewiedzy”. De docta ignorantia – najsłynniejsze dzieło Kuzańczyka – powstaje w lutym następnego roku. Nasza wiedza – przekonuje w nim – rozwija się, poznaniu towarzyszy postęp, wszakże nie na tyle, aby poznać naturę Boga. Z tego powodu naukę należy oprzeć na swego rodzaju ignorancji – oświeconej ignorancji, polegającej na przyznaniu poznawczego statusu niewiedzy. Wiedzę należy zatem doprawić szczyptą pochopności albo wahania, uzupełnić ją o przypuszczenia. Postulowana docta ignorantia to, mówiąc krótko, samoograniczenie rozumu ludzkiego, które jest niezbędnym warunkiem wiedzy jako takiej. „Nasze poszukiwanie niewypowiadalnej mądrości” – pisze w De venatione sapientiae – „uprzedniej w stosunku do Tego, który nadaje imiona i do każdej dającej się nazwać rzeczy, zmierza bardziej ku milczeniu i wizji niż ku elokwencji i słuchaniu”. Milczący Bóg nie ma nic do powiedzenia.
Książka ta wpisuje się w nurt najnowszych badań poświęconych procesom formowania tożsamości narodowych, które pod wpływem „zwrotu kulturowego” otwarły się nie tylko na kulturowy, ale i antropologiczny wymiar nacjonalizmu. Kierunek eksploracji autorki wyznaczyły przywoływane w obrębie wspomnianych badań założenia, zgodnie z którymi indywidualne fizyczne doświadczenie ciała modyfikowane jest przez kategorie społeczne, a naukowa refleksja nad społecznymi normami i praktykami związanymi z formowaniem i dyscyplinowaniem ciał pozwala na odkrycie i zrozumienie istotnych aspektów procesów kulturowych. Założenia te stały się inspiracją dla pytań o to, w jaki sposób ciało łączone jest w trakcie procesu socjalizacji z narodem, jakie dyspozycje wpajane się jednostce jako „narodowe” oraz jakie praktyki prowadzą do ich wykształcenia.
Nowatorskie spojrzenie na twórczość jednego z wielkich filozofów i komentatorów Pisma Świętego, który żył na przełomie II/III wieku. Według Orygenesa, filozofią pełną, która byłaby sposobem na życie, uczyła, jak radzić sobie z namiętnościami, jak ćwiczyć się w umieraniu, a w konsekwencji - jak upodobnić się do Boga, jest tylko chrześcijaństwo.
Książka jest zbiorem piętnastu artykułów badaczy zajmujących się problematyką neoliberalizmu w kontekście przemian społeczno-kulturowych. Ukazuje ona ów fenomen przez pryzmat tzw. antropologii neoliberalizmu subdyscypliny, która dynamicznie rozwija się w krajach zachodniego świata, zaś w Polsce jest zupełnie nieznana. Tym samym tom pod redakcją Burszty, Jezierskiego i Rauszera wypełnia tę pustkę. Czytelnik znajdzie w nim przykłady konkretnych badań kulturowych (etnologicznych, kulturoznawczych, socjologicznych, filozoficznych) prowadzonych w różnych kontekstach tematycznych i odnoszących się do różnych przykładów ze świata. Teksty składające się na recenzowany zbiór wzajemnie się uzupełniają, a refleksja teoretyczna koresponduje wraz metodologicznymi ustaleniami współautorów. Przez to antropologia neoliberalizmu, którą profilują redaktorzy tomu, jest subdyscypliną poważną (trafnie i przenikliwie diagnozującą otaczającą rzeczywistość), która w znacznym stopniu przyczynia się do budowania esencjonalnego myślenia o kapitalizmie w naukach społecznych i humanistycznych. (prof. Adam Pomieciński)
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
