według medycyny tybetańskiej i nauk dzogczen W książce "Narodziny, życie i śmierć" Czogjal Namkhai Norbu, wielki tybetański mistrz dzogczen i wybitny erudyta w zakresie wiedzy o kulturze dawnego Tybetu, przedstawia fundamentalne kwestie ludzkiej egzystencji z perspektywy nauk dzogczen i medycyny tybetańskiej. Książka ta jest także rodzajem poradnika, objaśniającego jak mamy postępować w codziennym życiu, aby stało się ono lepsze, nabrało głębszego, a nawet ostatecznego sensu. W części pierwszej autor wprowadza główne terminy medycyny tybetańskiej – definiuje i objaśnia funkcjonowanie i związki pomiędzy trzema humorami i składnikami organicznymi. Część druga, Narodziny, zawiera między innymi opis rozwoju płodu oraz wskazówki dla kobiet w ciąży. Część trzecia, Życie, opisuje jak utrzymać w dobrym zdrowiu trzy aspekty naszej egzystencji (ciało, głos i umysł). Ukazuje, w jaki sposób brak równowagi między humorami prowadzi do chorób. Ostatnia część, Śmierć, dotyczy procesu śmierci oraz zawiera wyjaśnienia i nauki, jak w stanach bardo uzyskać wyzwolenie. Autor pokazuje też, jak ważne jest ciągłe utrzymywanie obecnoości i świadomości, zarówno dla życia w zdrowiu i szczęściu, jak i dla urzeczywistnienia. Narodziny, życie i śmierć – Fragment Książki WPROWADZENIE DO ZASAD MEDYCYNY TYBETAŃSKIEJ   NATURA HUMORÓW I ORGANICZNYCH SKŁADNIKÓW CIAŁA Podstawą medycznej nauki jest ludzkie ciało, które należy rozpatrywać jako zbiór humorów, duła, oraz organicznych składników, kham. Jeżeli chcemy uzyskać pełną wiedzę o podstawowej naturze ciała, konieczne jest dokładne poznanie tego, czym są humory, składniki organiczne, jakie są ich rodzaje, charakterystyka, funkcje, uwarunkowania oraz wzajemne związki. Powinniśmy też wiedzieć, jak dzięki nim powstaje ciało ludzkie, formuje się i jak żyje, kiedy jest już w pełni ukształtowane. Jakie występują niekorzystne dla życia warunki, powstające z powodu pierwotnych i wtórnych przyczyn oraz jakie są metody ich przezwyciężenia. „Podstawowa natura" to nie tylko słowna konstrukcja, ale fundament konkretnej i rzeczywistej kondycji naszego ciała, zasługującej na skoncentrowaną uwagę każdej ludzkiej istoty. Poznając naturę humorów i składników organicznych, w trzech fazach - początkowej, środkowej i końcowej - będziemy w stanie rozpoznać stan swojego ciała oraz różne niekorzystne dla ciała czynniki. Dzięki temu będziemy mogli znaleźć metody w naturalny sposób uwalniające nas od nich oraz przywracające harmonię ciała i życia. Tybetański termin dula, humory, generalnie oznacza „zbiór", ale w tym medycznym kontekście opisuje podstawową po-tencjalność, posiadającą specyficzną zdolność do stwarzania, utrzymywania i niszczenia, charakteryzującą się trzema różnymi rodzajami natury i funkcji. Ten zbiór składający się z trzech elementów, istniejący w każdej jednostce, nazywa się właśnie dala, czyli humorami. Trzy humory5, kształtując, podtrzymując i niszcząc ludzkie ciało, stanowią podstawę każdej ludzkiej jednostki, mężczyzny czy kobiety. Są one następujące: humor wiatru, posiadający właściwość mobilności elementu powietrza, humor żółci o cechach gorąca i spalania elementu ognia oraz humor flegmy, mający właściwości trwałości i stabilności elementu ziemi oraz cechy wilgoci i zwilżania elementu wody. Trzy elementy, powietrze, ogień i woda stanowią oparcie dla funkcjonowania trzech humorów. Wyjaśniając związek pomiędzy elementami a humorami, zwykle mówi się, że humorowi wiatru odpowiada element wiatru, humorowi żółci element ognia, a humorowi flegmy, element wody.

Jak porozumiewać się, przekonywać, wygrywać dzięki ukrytej potędze opowieści W dzisiejszych czasach wszyscy – świadomie bądź nieświadomie – zajmują się wywoływaniem emocjonalnego poruszenia wśród ludzi. Warunkiem sukcesu coraz częściej jest umiejętność opowiadania przekonujących historii mających moc skłaniania wspólników, udziałowców, klientów i pracowników do tego, by podejmowali działania zgodne z naszymi oczekiwaniami. Krótko mówiąc, jeśli potrafisz je opowiadać, możesz sprzedać wszystko. Peter Guber, którego umiejętności w dziedzinie zarządzania i przedsiębiorczości przyczyniły się do jego sukcesu w wielu sferach aktywności zawodowej, od dawna wykorzystuje sztukę opowiadania historii z przesłaniem do motywowania ludzi, zdobywania ich przychylności, kształtowania postaw, wzbudzania entuzjazmu i nakłaniania do działań zgodnych z jego oczekiwaniami. Jego talent do snucia opowieści przekształcił się w trakcie trwającej wiele lat kariery zawodowej menedżera wysokiego szczebla w branży rozrywkowej w umiejętność opartą na zestawie prostych zasad, za pomocą których każdy może osiągnąć swoje cele. W Zwycięskich opowieściach Guber pokazuje, jak wyjść poza bezduszne slajdy, fakty i liczby zawarte w prezentacjach tworzonych przy pomocy programu PowerPoint oraz tworzyć opowieści z przesłaniem, będące przekonującymi wezwaniami do działania. Oto niektóre z metod działania proponowanych przez Gubera:  Przede wszystkim – szybkie przykuwanie uwagi słuchaczy.  Motywowanie ludzi za pomocą okazywania entuzjazmu.  Budowanie opowieści na fundamencie zainteresowań słuchaczy.  Zmienianie pasywnych słuchaczy w aktywnych uczestników opowieści.  Używanie technik odwołujących się do emocji w celu wywołania dużego zaangażowania słuchaczy. Wiarygodności teorii o skuteczności historii z przesłaniem dodają liczne wypowiedzi gości Petera Gubera – mistrzów snucia zwycięskich opowieści, którzy dzielą się z autorem i z czytelnikami swoimi doświadczeniami. Do tego grona zaliczają się między innymi: założyciel serwisu YouTube Chad Hurley, trener NBA Pat Riley, projektantka mody Norma Kamali, promotor misji badawczej na Marsa Gentry Lee, dyrektor generalny firmy Under Armour Kevin Plank, były prezydent Republiki Południowej Afryki Nelson Mandela, światowej sławy iluzjonista David Copperfield, reżyser filmowy Steven Spielberg, powieściopisarka Nora Roberts, legenda rocka Gene Simmons oraz lekarz i pisarz Deepak Chopra. Po zapoznaniu się z wypowiedziami tych niezwykłych ludzi będziesz wiedział, jak formułować i opowiadać naprawdę przekonujące historie, umożliwiające przekształcanie słuchaczy w pełnych pasji rzeczników realizacji twoich celów. O AUTORZE PETER GUBER ma za sobą niezwykle zróżnicowaną i udaną karierę. Był szefem studia w wytwórni filmowej Columbia Pictures, prezesem wytwórni Casablanca Records and Filmworks, dyrektorem generalnym Polygram Entertainment, prezesem i dyrektorem generalnym Sony Pictures oraz prezesem i dyrektorem generalnym własnej firmy Mandalay Entertainment Group. Pełnił funkcję producenta takich słynnych filmów jak Midnight Express, Kolor purpury, Goryle we mgle, Batman oraz Rain Man. Obecnie zarządza dużą grupą drużyn bejsbolowych oraz jest współwłaścicielem drużyny koszykarskiej Golden State Warriors, uczestniczącej w rozgrywkach ligi NBA. Od wielu lat prowadzi wykłady i zajęcia na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles, pisze artykuły do magazynu „Harvard Business Review” oraz przemawia na konferencjach biznesowych w całych Stanach Zjednoczonych. OPINIE Guber wie, co mówi – skuteczne opowiadanie historii to jedna z najważniejszych umiejętności, za pomocą których liderzy mogą zwiększać efektywność współpracy między ludźmi, zwłaszcza w świecie nasyconym obrazami wideo i oplecionym globalną siecią. Zwycięskie opowieści stanowią doskonały podręcznik dla każdego, kto chce się nauczyć opowiadania inspirujących historii. - John Chambers, prezes i dyrektor generalny firmy Cisco Ta książka pomaga zrozumieć, dlaczego umiejętne opowiadanie historii jest bardzo ważne dla lidera, który chce odnosić sukcesy. (…) Zwycięskie opowieści to wciągająca lektura i wspaniały, praktyczny podręcznik słuchania, przygotowywania się i organizowania faktów w celu stworzenia odpowiedniej opowieści, przeznaczonej dla konkretnej widowni. – Robert A. Iger, prezes i dyrektor generalny Walt Disney Company Zwycięskie opowieści – fragment książki Niekończąca się opowieść Co sprawia, że historia zapada w pamięć na ponad 40 lat? To Steven Spielberg sprawił, że zacząłem się nad tym zastanawiać. W 2008 roku przeprowadzałem wywiad z tym słynnym reżyserem w programie telewizyjnym Shootout. Wspominajmy filmy, które razem nakręciliśmy — Bliskie spotkania trzeciego stopnia, Interkosmos, Hook i Kolor purpury — kiedy Steven nagle powiedział: „Nie wiem, czy pamiętasz, ale często przychodziłem do twojego biura, kiedy zaczynałem przygodę z filmem". Oczywiście pamiętałem. Na początku mojej kariery w Columbii miałem zwyczaj zapraszania wielu kreatywnych, młodych ludzi do mojego biura. Spielberg już wtedy wyróżniał się z tego towarzystwa. „Mówiłeś' nam, jak się robi filmy - wspominał - i miałeś' na s'cianie taką wielką tablicę z informacjami o tym, co robią poszczególni reżyserzy. Pamiętasz? Była tam lista wszystkich realizowanych i planowanych filmów. Siedzielis'my w twoim biurze i słuchaliśmy twoich wywodów na temat zarządzania informacjami w biznesie". Po 40 latach Spielberg nadal pamiętał o mojej „tablicy reżyserów"! Po wywiadzie zacząłem się nad tym zastanawiać. Dlaczego tablica zrobiła na nim takie wrażenie? Potem dotarło do mnie, że dzięki temu narzędziu poznałem wiele osób, które nawet po wielu latach wspominały przy różnych okazjach o mojej tablicy. Tak naprawdę stała się ona elementem niekończącej się opowieści, która pomogła mi ukształtować moją karierę. Ale co sprawiło, że została tak dobrze zapamiętana? Początki mojej historii sięgają 1968 roku, w którym jako świeżo upieczony absolwent studiów MBA na Wydziale Ekonomii Uniwersytetu Nowojorskiego przybyłem do Hollywood, aby podjąć pierwszą w życiu pracę. W Wietnamie szalała wojna. W Paryżu, Nowym Jorku, Rzymie i Chicago odbywały się masowe protesty studentów. Dennis Hopper pracował nad filmem Easy Rider, a Bob Dylan nie był jedynym piosenkarzem, który zauważył, że czasy się zmieniają. Mimo to Barbra Streisand nagrywała w studiach Columbii zdecydowanie nierewolucyjny film Zabawna dziewczyna, a Clint Eastwood — który dopiero za jakiś czas miał zostać Brudnym Harrym - w wytwórni Paramount Pictures zdzierał gardło w musicalu w stylu retro, zatytułowanym Pomaluj swój wóz. Jednym z moich pierwszych zadań w „Gower Gulch" (budynku mieszczącym się na rogu Gower Street i Sunset Boulevard) było dostarczenie pewnych dokumentów na zebranie dyrektorów wytwórni Columbia Pictures. Kiedy wszedłem do pokoju i zobaczyłem siedzących przy stole ludzi, zdałem sobie sprawę, że ta grupa podstarzałych mężczyzn dzierży pełnię władzy w jednej z największych wytwórni na świecie. Od czasu założenia firmy przez Harry'ego Cohna w latach 20. XX wieku Columbia wyprodukowała takie hity jak Ich noc Franka Capry, Stąd do wieczności Freda Zinnemana, Na nabrzeżach Elii Kazana, Dr. Strangelove Stanleya Kubricka oraz oczywiście Lawrence z Arabii Davida Leana. Niektórzy z mężczyzn siedzących przy stole pracowali w firmie jeszcze w czasach produkcji pierwszych filmów i najwyraźniej nie zauważyli, że świat zmienia się w błyskawicznym tempie. Nie dos'ć, że oni sami należeli do anachronizmów, to jeszcze reguły, którymi kierowali się podczas zarządzania wytwórnią, także były już dawno przestarzałe. Jako nowicjusz doszedłem do wniosku, że za 15—20 lat być może zdołam zająć miejsce któregoś z nich, jeśli go przeczekam. Mój problem polegał jednak na tym, że nie chciałem czekać. Moje tak zwane biuro zostało naprędce zaaranżowane w starym, wąskim składziku, który mógłby grać rolę karceru w filmie o spektakularnej ucieczce z więzienia. Szybko się zorientowałem, że muszę zorganizować własną ucieczkę, jak najszybciej wspinając się po szczeblach kariery. Nie mogłem nie zwrócić uwagi na metody podejmowania decyzji wykorzystywane przez starą gwardię. Na studiach ekonomicznych nauczono mnie, że menedżerowie trzymają się sztywnych procedur umożliwiających utrzymanie stosunku korzyści do ryzyka na optymalnym poziomie. Na studiach prawniczych — że studium przypadku dostarcza wniosków pozwalających uniknąć błędnych decyzji w przyszłości. Ponieważ wytwórnia szukała kandydatów do pracy wśród absolwentów mojej uczelni, zakładałem, że dyrektorzy tej wspaniałej firmy także korzystają z nowoczesnej wiedzy o zarządzaniu podczas podejmowania ważnych decyzji - na przykład dotyczących wyboru reżysera, który miał zrealizować wysokobudżeto-wy film. Myliłem się! Pewnego dnia zostałem poproszony o protokołowanie zebrania w biurze Boba Weitmana, który wcześniej kierował wytwórnią MGM, a teraz był szefem Columbii. Jego współpracownicy rzucali nazwiska kandydatów na reżyserów filmu Fools' Paradę, którego akcja miała się toczyć w czasach Wielkiego Kryzysu. Główną rolę miał zagrać gwiazdor Jimmy Stewart, będący wówczas kimś w rodzaju dzisiejszego Toma Hanksa. Obok niego miał wystąpić młodziutki Kurt Russell. Stewart grał w wielu wybitnych filmach - na przykład Pan Smith jedzie do Waszyngtonu, Filadelfijska opowieść, To wspaniale życie, Harvey, Okno na podwórze oraz Anatomia morderstwa — więc założyłem, że stanowisko reżysera zostanie powierzone nieprzeciętnemu specjaliście godnemu współpracy z tą supergwiazdą. - Cóż — powiedział Weitman — wczoraj jadłem kanapkę z tuńczykiem w towarzystwie Andy'ego McLaglena. Może on byłby zainteresowany? Ciekawe, czy jest wolny? W pierwszej chwili byłem zdezorientowany. Co ma kanapka z tuńczykiem do umiejętności niezbędnych do wyreżyserowania ważnego filmu z Jimmym Stewartem? Próbując kierować się taką samą logiką, zacząłem się zastanawiać, co by było, gdyby zjedli razem kanapkę z wołowiną albo sałatkę. Uśmiechnąłem się do siebie. A gdyby reżyser był wegetarianinem? Pewnie w ogóle nie dostałby pracy.[...] Zwycięskie opowieści Jak porozumiewać się, przekonywać, wygrywać dzięki ukrytej potędze opowieści Spis Treści: Zakończenie Osoby CZESC PIERWSZA NIE MA BIZNESU BEZ HISTORII Dlaczego zwycięskie opowieści są skutecznym narzędziem sukcesu? Rozdział 1. Chodzi o opowieść, głupcze Rozdział 2. Masz historie do opowiedzenia? Rozdział 3. Umiejętność opowiadania to dar! Rozdział 4. Historia, która rządzi twoja opowieścią CZESC DRUGA SZTUKA OPOWIADANIA Zaprzęgnij opowieści do pracy Rozdział 5. Do opowiadania… Rozdział 6. Gotowi… Rozdział 7. Start! Rozdział 8. Niekończąca się opowieść Rozdział 9. Początek Podziękowania Zwycięskie opowieści to dopiero początek…

Kontynuacja Tao zdrowia Tao seksu i długowieczności Daniela Reida, kontynuacja Tao zdrowia, jest poradnikiem niezwykłym, tak jak niezwykłe dla człowieka Zachodu jest chińskie podejście do seksu i w ogóle ludzkiej kondycji. Człowiek widziany oczami taoisty jest elementem wszechświata i działających w nim sił, co więcej - jest tegoż świata i tychże sił odzwierciedleniem, małym kosmosem. Seks zatem to nie tylko przyjemność czy obowiązek - to tygiel wewnętrznej alchemii, w którym warzą się kosmiczne siły wykorzystywane przez adeptów tao do osiągnięcia długowieczności. Daniel Reid urodził się w 1948 r. w San Francisco, dzieciństwo spędził w Afryce. W Berkeley studiował kulturę Dalekiego Wschodu, a przez 16 lat pobierał na Tajwanie nauki u mistrzów tao. W 1999 r. osiadł z żoną w Australii, często bywa w Chinach. Napisał ponad trzydzieści książek o medycynie taoistycznej i przewodników po Azji Wschodniej. Autor wydanych przez REBIS poradników Tao zdrowia i Na straży Trzech Skarbów. Tao seksu i długowieczności – Fragment Książki Historia Taoizmu w Chinach Te tajemnicze słowa pochodzą z przepięknego poematu na temat tao, zatytułowanego Tao Te Ching. Liczy on pięć tysięcy znaków i powstał prawie dwa i pół tysiąca lat temu, a jego autorstwo tradycyjnie przypisuje się Lao Tzemu* („Lao Tze" znaczy dosłownie „stary mędrzec"). Wnikliwe obserwacje zawarte w lapidarnych stwierdzeniach tej czarującej książeczki stanowią niewyczerpane źródło mądrości, która milionom ludzi na całym świecie przynosi radość, dobrą radę i oświecenie. Żadna inna książka nie może pochwalić się tyloma przekładami, żadnej też, z wyjątkiem Biblii, nie tłumaczono tak często na angielski. Od 1955 roku na świecie ukazało się sto różnych tłumaczeń, dziewięćdziesiąt na języki zachodnie, z czego aż trzydzieści sześć na angielski. Autorstwo i prawdziwa data powstania Tao Te Ching są, jak przystało, okryte tajemnicą. Jednak na podstawie badań stylu i struktury metrycznej ustalono z historyczną dokładnością, że poemat powstał gdzieś pomiędzy trzecim a piątym wiekiem przed naszą erą i ma jednego autora. Jest też stosunkowo pewne, że istniał człowiek o imieniu Lao Tze, znany też jako Lee Tan, Lao Tan albo Lee Er, który w owym czasie opiekował się cesarskim archiwum, zachowały się bowiem wzmianki na jego temat. Zniechęcony politycznym chaosem i panoszącą się dokoła chciwością, wycofał się z życia publicznego i udał się na bawole w stronę zachodnich gór. Kiedy dotarł do ostatniej przełęczy na granicy cesarstwa, dowódca stanicy rozpoznał w nim słynnego mędrca i poprosił go, by pozostawił potomności jakiś zapis swoich nauk. Niechętnie, spontanicznie i z przekornym wyczuciem ironii Lao Tze przerwał swą wędrówkę w zapomnienie i w krótkim czasie napisał Tao Te Ching, rozpoczynając poemat następującym zaprzeczeniem: Tao, które można wyrazić słowami, nie jest prawdziwym tao. Nazwa, którą można nazwać, nie jest prawdziwą nazwą. Potem odjechał bez słowa w góry i odtąd słuch po nim zaginął. Tao znaczy „droga/sposób"*, te znaczy „moc", a ching to „księga" w znaczeniu klasycznego dzieła historycznego. A zatem tytuł można przetłumaczyć w całości jako Księga Drogi i jej mocy. Tytuł ten został najprawdopodobniej dodany przez późniejszych komentatorów, jako że sam Lao Tze tyleż dbał o tytuły i nazwy, co o sławę i bogactwo. Lao Tze nie opracował zasad taoizmu. Twierdził natomiast - podobnie jak Konfucjusz, który jemu właśnie zawdzięczał dostęp do cennych zbiorów cesarskiego archiwum — że opisał dawny styl życia, jaki obowiązywał w Chinach dwa i pół tysiąca lat wcześniej, za panowania Żółtego Cesarza (Huang Ti), ojca państwa chińskiego. Zarówno Lao Tze, jak i Konfucjusz czcili Żółtego Cesarza jako założyciela chińskiej cywilizacji i uważali go za pierwszego zwolennika Drogi. Żółty Cesarz władał luźną konfederacją chińskich plemion około dwóch tysięcy siedmiuset lat p.n.e. Przypisuje mu się odkrycie sekretu nieśmiertelności, który miał polegać na odpowiednim przemieszaniu płynów męskich i żeńskich podczas stosunku płciowego i przekształceniu otrzymanego „eliksiru" w czystą energię i ducha. Utrzymywał harem złożony z 1200 kobiet, z którymi często kopulował zgodnie z zasadami tao yin i yang, a w wieku 111 lat osiągnął ponoć nieśmiertelność i wstąpił do nieba na grzbiecie smoka. Żółty Cesarz nauczył się tao yin i yang podczas rozmów ze swymi trzema głównymi doradcami w sprawach życia seksualnego: Zwyczajną Dziewczyną (Su Mii), Tajemniczą Dziewczyną (Hsiian Nii) i Tęczową Dziewczyną (Tsai Nii). Znaczący jest fakt, że doradcami były wyłącznie kobiety. Rozmowy te zostały utrwalone w Księdze Zwyczajnej Dziewczyny (Su Nii Ching), tekście datowanym na drugi lub trzeci wiek przed naszą erą, ale zawierającym wiadomości znane w Chinach już od ponad dwóch tysięcy lat. Stanowi on kopalnię oryginalnej wiedzy na temat starożytnych technik taoistycznych, umiejętnie wykorzystujących energię seksualną do podtrzymywania zdrowia i przedłużania życia. Ta nadzwyczaj dosadna i dokładna księga zostanie szczegółowo omówiona w rozdziale pierwszym. Oprócz jogi seksu Żółty Cesarz studiował z równym zapałem zielarstwo, dziedzinę w starożytnych Chinach całkowicie zdominowaną przez taoistów. Jego rozmowy z głównym doradcą do spraw zdrowia, Chio Po, zapisane są w Żółtego Cesarza księdze medycyny wewnętrznej (Huang Ti Nei Ching), która także pochodzi z trzeciego wieku p.n.e. Księga ta, pozostająca do dziś niezastąpionym podręcznikiem klasycznej chińskiej medycyny, zawierała podsumowanie całej wiedzy medycznej przekazywanej z pokolenia na pokolenie od czasów Żółtego Cesarza i jasno formułowała fundamentalne zasady taoizmu, które legły u podstaw chińskiej sztuki medycznej. Podobnie jak Zwyczajna Dziewczyna, Chio Po wielokrotnie przypominał Żółtemu Cesarzowi o ścisłym związku między zdrowiem, seksem i długowiecznością... Tao seksu i długowieczności Spis Treści   PRZEDMOWA 7 WSTĘP: Tao Historia taoizmu w Chinach Droga i jej moc Tao na rozdrożu Tao dziś Yin iyang Dopełnianie się yin i yang Pięć podstawowych aktywności Yin iyang dziś Trzy Skarby Jing: esencja życia Chee: energia życia Shen: duch życia Pomost energetyczny DODATEK: Lista ważniejszych postaci taoizmu Tao seksu Rozdział l. TAO YIN I YANG Natura mężczyzny i kobiety Droga yin i yang Gra wstępna, cztery etapy wzwodu, „pięć oznak", „pięć pragnień", „dzie­sięć sygnałów" i „pięć cnót" Gra wstępna Cztery etapy wzwodu członka „Pięć oznak" „Pięć pragnień" „Dziesięć sygnałów" „Pięć cnót" „Wspaniały nektar trzech wierzchołków" Powstrzymywanie wytrysku Tao działa w obie strony Harmonia yin iyang Tao dociera na Zachód „Esencja" i energia Hormony a zdrowie Wchłanianie „esencji" i gromadzenie energii Rozdział 2. KONTROLA WYTRYSKU Ustalenie częstotliwości wytrysków Jak opanować metody „kontaktu bez upływu" Technika „zamykania bramy" Technika „podciągania energii orgazmu" dla kobiet Taoistyczna kontrola urodzeń Podsumowanie Rozdział 3. TAOISTYCZNA SZTUKA KOCHANIA Rodzaje pchnięć Pozycje Pomysłowe akcesoria Leczenie za pomocą seksu Podanie o koźle Róg obfitości Kupidyna Wiosna w butelce Tao długowieczności Rozdział 4. Z DZIEJÓW DŁUGOWIECZNOŚCI Garść pouczających przykładów długowieczności Porównanie średniej długości życia w różnych krajach świata Podstawowe czynniki warunkujące długość życia Rozdział 5. TAO PIELĘGNOWANIA ŻYCIA Zanieczyszczanie i odtruwanie organizmu Wzbogacanie Trzech Skarbów Szkoła eliksiru zewnętrznego Szkoła eliksiru wewnętrznego Droga do zdrowia i długowieczności Rozdział 6. „SIEDZIEĆ NIERUCHOMO, NIC NIE CZYNIĄC" Osiem etapów „alchemii wewnętrznej" Medytacja dla zdrowia i długowieczności Mały obieg 239 Wielki obieg Shen-hsien: „kosmiczni wędrowcy" Otwarcie „kanału centralnego" Śmierć i nieśmiertelność ZALECANA LITERATURA DODATKOWA ZALECANA LITERATURA W JĘZYKU POLSKIM  

Czy masz wrażenie, że niezależnie od tego, jak bardzo się starasz, nie jesteś wystarczająco dobry w tym, co robisz? Czy poświęcasz zbyt wiele czasu na drobiazgowe wykańczanie wszystkiego, czym się zajmujesz, żeby uniknąć krytyki ze strony innych? Czy wydaje ci się, że ludzie odkryją, że nie jesteś tak doskonały, jak by się mogło wydawać? Jeżeli odpowiedziałeś twierdząco na powyższe pytania, może to oznaczać, że masz skłonność do perfekcjonizmu. Może ona mieć korzystny wpływ na twoje życie, ale wyznaczanie sobie i innym niezwykle wysokich standardów oraz doświadczanie uczucia głębokiego zawodu, kiedy nie są one spełniane, często staje się źródłem trwałego niezadowolenia i dyskomfortu. Może to prowadzić do depresji, lęków, niskiej samooceny, strachu przed porażką oraz rozpadu więzi uczuciowych i towarzyskich. Dr Basco opracowała składający się z trzydziestu pytań kwestionariusz, za pomocą którego określisz profil swojego perfekcjonizmu. Dzięki niemu zrozumiesz, jak bardzo perfekcjonizm wpływa na twoje życie. To bezcenny poradnik, pełen praktycznych rad, zachęt i strategii samopoznania. Z tej książki dowiesz się, jak pozbyć się zniekształconych wyobrażeń o sobie samym i przezwyciężyć zgubne nawyki, stojące na drodze do szczęścia, spokoju ducha i sukcesu.

W myślach tkwi moc, która uwalnia wewnętrzną siłę. Talia 64 kart do afirmacji, stworzona przez Louise Hay, światowy autorytet w pozytywnym myśleniu. Codziennie rozważając w sobie dowolną kartę w krótkim czasie zbudujesz siłę swej osobowości. Karty to również przyjaciel, który pomoże rozwiązać codzienne problemy. W trudnej chwili wybierz jedną kartę, która zadziwi Cię trafnością podpowiedzi. Najsilniejsze afirmacje - w złoconych kartach - możesz mieć już zawsze przy sobie! Masz problemy, jesteś w trudnej sytuacji, natłok myśli nie daje Ci spokoju? Potrzebujesz rady, chcesz odnaleźć cel lub po prostu osoby, która Ci pomoże? Nie zawsze możesz zwrócić się do kogoś bliskiego lub do specjalisty, teraz możesz mieć swojego osobistego pomocnika, zawsze przy sobie. Talia 64 kart afirmacyjnych podpowie Ci rozwiązanie lub doradzi w trudnych sytuacjach. Louisy L. Hay to specjalistka od pozytywnego myślenia, która już milionom ludzi pomogła odkryć i wykorzystać potencjał ich własnych mocy twórczych do samorozwoju i samoleczenia. Teraz i Ty nie będziesz mieć żadnego problemu z samooceną, życiem uczuciowym, osiąganiem sukcesów czy wyjściem z trudnych sytuacji. Praca z kartami jest bardzo prosta wystarczy, że będziesz mieć je przy sobie, w domu, biurze, samochodzie. Możesz również podzielić się nimi z rodziną i przyjaciółmi. Jeśli każdego dnia będziesz czytać jedną kartę to doświadczysz lepszego, pełnego energii życia. W Twoich myślach tkwi ogromna moc, która pozwoli Ci odnaleźć siłę w sobie. Stosowanie afirmacji jeszcze nigdy nie było tak proste, poznaj ich nowy wymiar!

Nowy zbiór felietonów Romy Ligockiej Miniaturowe felietony dotyczące ważnych rzeczy - Roma Ligocka jako niespieszny przechodzień zapisuje codzienność, przygląda się ludziom i sytuacjom. To jedna z tych książek-czarodziejskich kuferków ze skarbami, do których zawsze warto zaglądnąć. Czy musisz podjąć ważną życiową decyzję lub też właśnie przeżywasz rozstanie z kimś bliskim, czy po prostu czujesz się zwyczajnie smutna i samotna, Roma Ligocka wskaże drugie dno każdej z sytuacji i pokaże zaskakujące aspekty rzeczywistości. Miniatury napisane z właściwą Autorce wnikliwością podbiją serca czytelników, zmuszą do zastanowienia się nad własnym życiem. Tom felietonów bardziej nastrojowy i dotykający znacznie poważniejszych problemów niż poprzedni zbiór ”Znajoma z lustra”

Od ponad dwudziestu lat miliony menedżerów, zarówno tych pracujących dla organizacji z listy Fortune 500, jak i kierujących małymi firmami, stosuje techniki prezentowane w książce Jednominutowy Menedżer, zwiększając w ten sposób własną produktywność, poziom zadowolenia z pracy i powodzenia w życiu osobistym. Przyswojenie sobie zasad zarządzania przynosi wymierne rezultaty w postaci korzyści finansowych dla samej organizacji, jak również dla jej pracowników. Jednominutowy Menedżer to zwięzła i interesująca historia, która opisuje trzy sekrety o dużej wartości praktycznej: Jednominutowe Cele, Jednominutowe Pochwały oraz Jednominutowe Reprymendy.Książka odwołuje się również do wyników badań z zakresu medycyny i nauk behawioralnych, dzięki którym udało się wyjaśnić, dlaczego te pozornie proste metody tak dobrze sprawdzają się w przypadku tak wielu ludzi. Lektura tej książki pozwala zdobyć wiedzę na temat możliwości zastosowania tych metod we własnej praktyce i z korzyścią dla siebie. Właśnie dlatego Jednominutowy Menedżer od ponad dwudziestu lat niezmiennie gości na listach bestsellerów i zrobił międzynarodową karierę.To najpopularniejsza na świecie metoda zarządzania.Szybka! Prosta! Skuteczna!Po przeczytaniu Jednominutowego Menedżera wręczyłem po egzemplarzu mojemu przełożonemu, jego przełożonemu, wszystkim moim podwładnym i innym menedżerom rafinerii, a także mojej żonie, naszym najbliższym przyjaciołom i naszemu duchownemu. Przesłanie zawarte w tej książce jest aż tak ważne i tak uniwersalne. - Robert W. Davis, dyrektor, Chevron, USAChoć minęło już tyle lat, nadal w wolnej chwili sięgam po Jednominutowego Menedżera, żeby odświeżyć sobie techniki zarządzania. Nie znam lepszego i prostszego w użyciu podręcznika zarządzania. - Charles Lee, prezes, VerizonW instytucjach rządowych podstawową techniką zarządzania stało się krytykowanie wyników. Metoda przyłapywania ludzi na tym, że robią coś dobrze, promowana w książce Jednominutowy Menedżer, przynosi znacznie lepsze efekty. - David C. Jones, były przewodniczący Kolegium Połączonych Szefów SztabówKen Blanchard, Ph.D., to niezwykle ceniony, towarzyski i rozchwytywany autor, mówca i konsultant biznesowy. Przyjaciele, współpracownicy i klienci charakteryzują go jako najbardziej wnikliwą, najwybitniejszą i najbardziej pełną współczucia postać współczesnego biznesu.Ken wywiera ogromny wpływ na świat poprzez swoje książki. Pełni funkcję Głównego Mentora (Chief Spiritual Officer) organizacji The Ken Blanchard Companies, międzynarodowej firmy szkoleniowej i konsultingowej, którą założył wspólnie z żoną dr Marjorie Blanchard w 1979 roku w San Diego w Kalifornii. Jest również współzałożycielem The Center for FaithWalk Leadership, religijnej organizacji non profit, która promuje koncepcję Lead Like Jesus (Przewodź jak Jezus) oraz zajmuje się upowszechnianiem niezbędnych do tego narzędzi.

Analiza źródeł sukcesów i porażek przedsiębiorstw w naturalny sposób prowadzi do osób stojących na ich czele. To oni ponoszą odpowiedzialność za wyniki gospodarcze uzyskiwane w coraz bardziej konkurencyjnym i nieprzewidywalnym otoczeniu gospodarczym, w którym kreatywność, umiejętność dostrzegania wyłaniających się zmian i wyciągania wniosków, a jednocześnie zdolność do przekonywania innych może zagwarantować przetrwanie i rozwój. Dynamiczny rozwój techniki sprawił, że można stworzyć imitację wszystkiego ? poza Człowiekiem, a w szczególności takim, który, posiadając predyspozycje przywódcze, potrafi je świadomie kształtować i efektywnie wykorzystywać. Autor przedstawił kompetencje przywódcze liderów prowadzących mikro, małe i średnie przedsiębiorstwa w Polsce w kontekście szybko postępującej globalizacji gospodarki polskiej. Książka przeznaczona jest zarówno dla praktyków: przedsiębiorców, menedżerów, osób aspirujących do pełnienia ról kierowniczych, jak i dla studentów ekonomii i zarządzania wyższych uczelni, gdyż zawiera wiele praktycznych analiz i przykładów osadzonych w realiach polskich.

„Masz tylko jedną szansę, by zrobić dobre pierwsze wrażenie.” To spostrzeżenie spędza sen z powiek wielu nieśmiałym i powoduje, że w relacjach towarzyskich i zawodowych w większości wypadków odczuwają paraliżujący lęk. Ilu nieśmiałych, tyle rodzajów nieśmiałości, ale o tym, co wspólne Wam osobom z tą przypadłością, pisze znany psychiatra Borwin Bandelow. W oparciu o rzetelne badania naukowe tłumaczy, skąd się bierze nieśmiałość i przekonuje, że można z niej uczynić zaletę. Jako doświadczony terapeuta uzasadnia, jak się objawia, jak z nią żyć, a przede wszystkim jak pracować nad swoim lękiem przed innymi. Przedstawia nie tylko fakty ze świata przyrody, niemniej jednak także czerpie z nauk społecznych, dzięki czemu Czytelnik oprócz konkretnych, sprawdzonych porad otrzymuje fascynujący obraz nieśmiałości jako zjawiska o wielu obliczach. Jeśli już chcesz zrozumieć własną nieśmiałość albo wesprzeć kogoś bliskiego w jego pracy nad sobą, koniecznie przeczytaj tą książkę. Poczujesz, że nie jesteś sam, i dowiesz się, że nieśmiałość można pokonać. Recenzja książki: "Kto nie doświadczył w swoim życiu przynajmniej chwili nieśmiałości? Kto nie przeżywał obaw, jakie zrobi pierwsze złudzenie na ważnej osobie? niektórym ludziom jednak doświadczenia te są w szczególności bliskie i stanowią tło ich codzienności. Borwin Bandelow w lekki, przystępny i atrakcyjny sposób prowadzi Czytelnika w świat i przeżycia chłopcy i dziewczęta nieśmiałej. Przybliża i konstatuje różnorodne stopnie nieśmiałości, bacząc na zarówno jej kontekst biologiczny, jak i społeczny Oraz ponadto co więcej indywidualny, psychologiczny. Dodaje otuchy, podkreśla pozytywne strony i zalety bycia nieśmiałym, dzieli się wskazówkami, jak żyć i radzić sobie z lękiem przed ludźmi. W dodatku przeplata wiedzę naukową relacjami swoich pacjentów, czyniąc książkę przyjemną w czytaniu. W książce tej Czytelnik może znaleźć wartościowe ćwiczenia, pomagające w przezwyciężaniu nieśmiałości, jak także ciekawe porady, jak pokonać wewnętrzne blokady, ażeby móc flirtować, nawiązać więź z płcią przeciwną i poznać intrygujących osób. Znajdzie w niej coś dla siebie zarówno specjalista, jak również osoba zainteresowana tematem , a dodatkowo przy tym doświadczająca kłopotu nieśmiałości". Joanna Krawczyk – psycholog, muzykoterapeuta, psychoterapeuta w trakcie kształcenia w Krakowskim Centrum Psychodynamicznym. Członek Stowarzyszenia INTRO i Portalu Pomocy Psychologicznej „Psychotekst”. O Autorze: Prof. dr n. med. i psychoterapeuta Borwin Bandelow pracuje w Klinice Psychiatrii przy Uniwersytecie w Getyndze. Od wielu lat leczy pacjentów cierpiących na zaburzenia lękowe i jest znanym na świecie specjalistą w zakresie zaburzeń psychicznych. Autor wydanych w Polsce książek „Gwiazdy. O trudnym szczęściu bycia sławnym” Oraz „5 łatwych możliwości radzenia sobie z lękiem”, w których wytłumacza zagadki ludzkiej psychiki. Napisał nieomalże 200 artykułów naukowych w języku angielskim i niemieckim na temat zaburzeń lękowych, depresji i innych. Jest redaktorem dzienniki „German Journal of Psychiatry”, a też recenzentem innych pism naukowych. Jako ekspert w większości sytuacji gości w audycjach radiowych i telewizyjnych. Fragment "Wstępu": "Wyobraźmy sobie życie jako jeden wielki casting, który skłaniałby wszystkich innych ludzi do złośliwych uwag o oglądanych kandydatach. Osoby niepewne siebie czują się codziennymi w tym momencie tak, jakby padał na nie lustrujący wzrok członków jury. Nie potrafią one spacerować po deptaku, stanąć w kolejce do bankomatu ani nabyć serdelka, nie czując na sobie krytycznych spojrzeń posyłanych w ich kierunku. Ciut nieśmiałości to żaden problem – takie pocieszenia osoby dotknięte nią słyszą niejeden raz. Ktoś, kogo nie nęka nieśmiałość, nie domyśli się jednak, na jakie cierpienia są skazani inni ludzie wszyscy ludzie Inni ludzie, którym pewności siebie brakuje. „Chorobliwa nieśmiałość” – tę cechę przypisałoby sobie zapewne tak wielu ludzi, że ich liczba musiałaby zadziwić. Niejedna osoba, która lęka się kontaktów z innymi, uważa, że jedynie ona ma taki problem. Tymczasem fobia społeczna – tę nazwę nadano nieśmiałości patologicznej – zajmuje wśród zaburzeń psychicznych trzecie miejsce pod względem częstotliwości występowania, po depresji i chorobie alkoholowej. Dlaczego niektórzy przejawiają niemałą komunikatywność i otwartość, inni zaś – nie mają powodzenia? Jak to możliwe, że osoby, które nie mają powodów, aby chować się po kątach, o przyjemnym wyglądzie, a prócz tego zdolne do formułowania wypowiedzi, które nadają się od razu do druku, stale tkwią w kompleksie niższości? Czyżby matka wpoiła mi zbytnią nieśmiałość? – pytają same siebie. Czyżby przyczyną było ciągłe lekceważenie moich zalet poprzez ojca? A może raczej naśladuję rodziców w własnej nieśmiałości? Czy także naraziły mnie na nią niedobre dzieci z sąsiedztwa, które mnie wyzywały? Czyżby w moim mózgu działo się coś złego? Lub przyczyną jest rtęć w moich plombach? Możliwe, że że zwyczajnie wszystko przeszło na mnie w genach? Czy raczej jedynie na mnie spada wina za te zahamowania, jakie u siebie obserwuję? I czy udałoby mi się uwolnić od tego kłopotu przy pewnym wysiłku? Więcej ruchu, zdrowsze jedzenie – czy to by pomogło? A może istnieją jakieś tabletki, które leczą z nieśmiałości? Czyżby potrzebna mi była psychoterapia – jeśli tak, to jakiego rodzaju? Niechaj ta książka pomoże ludziom nieśmiałym i wskaże im sposoby przezwyciężania wewnętrznej blokady".

Ci, którym ta książka umknie, nie dowiedzą się: Co chcą zmienić w swoim życiu? Jak znaleźć odpowiedzi w sobie, bez pomocy ?ekspertów?. Jak odróżnić własne potrzeby od tych, które narzuciło otoczenie? Ani - że sami są najlepszymi doradcami swojego rozwoju osobistego! Autorka zadaje kluczowe pytania i podsuwa niezwykłe metafory, które otwierają umysł na nowe możliwości. Czytelnicy pozbywają się ciężkich ?plecaków? z przeszłości, które utrudniają marsz do przodu, ku zmianie. Dowiadują się, co zrobić, gdy utkną w martwym punkcie i co może im pomóc w dotarciu do bramy ku lepszemu życiu. W czasie lektury czytelnicy odwiedzą ?pokój z widokiem?, gdzie odstawią na bok swoje dotychczasowe doświadczenia, nawiążą kontakt z prawdziwym Ja i postarają się odpowiedzieć na pytanie, jak prowadzić bardziej satysfakcjonujące i wartościowe życie.

Książka Adama Granville?a to pierwsze na polskim rynku tak obszerne opracowanie. Autor kompetentnie i błyskotliwie omawia aspekty bycia dżentelmenem doskonałym, krążąc swobodnie pomiędzy kwestiami mody odzieżowej, heraldyki, funkcjonowania rezydencji, doboru alkoholi, a nawet muzyki i leksykografii. W bogato ilustrowanym "Gentlemanie" omawiane są zagadnienia znane z poradników savoir vivre?u, podręczników etykiety społecznej i biznesowej czy regulaminów protokołu dyplomatycznego. Tematycznie książka odwołuje się zarówno do zachodnich wzorców kulturowych, jak i do najlepszych polskich tradycji, co w połączeniu z rozmachem edytorskim zapowiada prawdziwe wydarzenie na rynku księgarskim.

Kto z nas, by nie chciał pracować ciężko, bawić się i zmieniać świat? Ta książka traktuje o poszukiwaniu pomysłów, które mają szanse zmienić świat, i wyboistej drodze ich realizacji w biznesie. Bazuje na osobistych doświadczeniach i wiedzy, którą autor miał okazję sprawdzić w praktyce. Jest to także świadectwo czasu przełomu technologicznego i cywilizacyjnego, który stał się udziałem naszego pokolenia. Głównym ?bohaterem? książki jest innowacja, nowatorskie rozwiązania, które pozwalają osiągać sukces w biznesie, wywierać wpływ na rzeczywistość i cieszyć się tym. Strategia innowacji, czyli umiejętność znajdowania i wdrażania nowatorskich pomysłów, jest najlepszym napędem wzrostu przedsiębiorstw i całej gospodarki.

Książka sprzedana w łącznym ponad 20 milionowym nakładzie, przetłumaczona na wszystkie niemal języki świata. Książka ?Jak zdobyć przyjaciół i zjednać sobie ludzi? od momentu pojawienia się w 1937 r. poruszała swą niezwykłą treścią coraz to większe rzesze czytelników, wychodząc naprzeciw ich oczekiwaniom. Ciągła sprzedaż i wciąż nowe wydania dowodzą, że popularność ta nie była tylko przejściową modą. Dzieło Carnegie?go okazała się być bestsellerem wszechczasów. Czyta Tomasz Kućma.

"Drogi Czytelniku Oddajemy Ci książkę pt. ?Harmonia w życiu prywatnym i w biznesie?, będącą wynikiem współpracy jedenastu autorów, wydawcy, grafików, recenzentów i innych osób, których tu nie wymieniłem, a którym serdecznie dziękuję za wkład w to, co możesz mieć właśnie przed sobą. Każdy z rozdziałów był opracowany oddzielnie przez pojedyncze osoby, czasem przez parę autorów, bo głównym zamiarem w przygotowaniu książki było ukazanie indywidualnego podejścia do tematu harmonii, równowagi i rozwijania jej w wybranych przez autorów obszarach życia prywatnego i zawodowego. Szczególnym zamiarem było uniknięcie narzucenia własnego spojrzenia na temat harmonii przez jedną osobę czy grupę osób, a raczej umożliwienie odnalezienia elementów łączących te różne perspektywy i zaprezentowanie wybranych narzędzi służących rozwojowi harmonii w szerszym systemie, w grupie, pomiędzy dwojgiem ludzi i wewnątrz pojedynczego Człowieka. Zdajemy sobie sprawę, że poszczególne rozdziały poruszają tematy, które mogłyby być znacznie bardziej poszerzone i pogłębione. Staraliśmy się jednak utrzymać równowagę pomiędzy szerszym obrazem tematu, jego szczegółowością i objętością książki. Każdy z autorów jest związany z tematyką rozwoju, wspólnie łączymy (poza innymi) role menadżerów, konsultantów, trenerów, wykładowców akademickich i coachów. Czytając tę książkę, możesz Czytelniku odnaleźć różnice w sposobach widzenia przez nas tego, czym jest harmonia i jak ją rozwijać. Znajdziesz też wiele wspólnych wątków, kierunków i obszarów pracy. Moim osobistym zdaniem harmonia łączy w sobie dwa elementy: ZRÓŻNICOWANIE i POŁĄCZENIE. Obecność obu wynika z otwartości na różnorodność i umiejętności odnajdywania w tej różnorodności połączeń i możliwości współpracy. Jeśli w trakcie lub po skończeniu lektury pozwolisz sobie na refleksję nad tematem harmonii, nad tym, jak ją definiujesz, jak ją możesz rozwijać we własnym życiu, to cel tej publikacji zostanie osiągnięty. Mam nadzieję, że książka będzie dla Ciebie zaproszeniem do nowego, bo zawierającego również nasze, spojrzenia na harmonię i rozwijania jej w swoim życiu prywatnym jak i zawodowym oraz w relacjach pomiędzy nimi".

Szerokie sformułowanie tematu książki ma przynajmniej dwa cele. Po pierwsze, objąć fragment polskiego dyskursu toczonego wokół tematyki. Po drugie zaś, wskazać na dylematy czy ambiwalencje, z którymi borykają się badacze podejmujący tematykę, a które wynikają z samej natury zjawiska. Jest zatem w pozycji książkowej miejsce dla iście modernistycznych wizji nastawionych na funkcjonalność, porządkowanie i układanie oraz dla tych, które ów porządek podważają, urefleksyjniają, wprowadzają niepokój i zamieszanie. Czasu wolnego nie możemy rozpatrywać tylko w kategoriach jednostkowych spostrzeżeń, subiektywnego doświadczania, lecz powinniśmy wskazywać na jego uwikłanie w kontekst społeczny. Czas wolny stanowi tym samym nieodłączną część organizacji życia codziennego, zyskuje określony status i społeczne umiejscowienie, a jednostkowe doświadczenia nabierają pełni dopiero w kontekście uwarunkowań sytuacyjnych. Kiedy myślimy o czasie wolnym, jawią się nam przed oczami wielkie możliwości społecznych odczytań i refleksji, tematy obszarów pogranicznych (tzw. grey areas), czy jak chcą inni, hybrydowych aktywności, sfer niejednoznacznych i ambiwalentnych.

Joanna, współczesna niezależna kobieta sukcesu, jest także zabieganą panią domu, kochającą żoną i troskliwą mamą. Prowadzi zdrowy tryb życia. Jej codzienność jest przewidywalna, ustalona, ale do czasu. Takiego bowiem scenariusza nikt się nie spodziewał – z dnia na dzień ciało Joanny odmówi posłuszeństwa. Diagnoza: GBS – zespół Guillaina-Barrégo. Kobieta musi znaleźć w sobie siłę do walki. Zarówno ze swoim ciałem, jak i umysłem. Trzymasz w ręku książkę, która w niebanalny i optymistyczny sposób ukazuje wiele odcieni życia, w którym walka z chorobą i bunt przeplata się z miłością i gotowością do podejmowania nowych wyzwań przy wsparciu osób podających nam pomocną dłoń. Joanna Opiat-Bojarska – absolwentka Akademii Ekonomicznej w Poznaniu. Umysł ścisły. Prowadzi firmę działającą na rynku nieruchomości. Jej książka Kto wyłączy mój mózg? jest skutkiem ubocznym przebytej choroby – zespołu Guillaina-Barrégo. Prowadzi Grupę Wzajemnego Wsparcia osób dotkniętych przez GBS/CIDP oraz polskie przedstawicielstwo GBS/CIDP Foundation International. Od trzech lat pisze blog - www.gbsczyja.blog.onet.pl     Zespół Guillaina-Barrégo (GBS). Słyszeliście o tej chorobie? Joanna, autorka książki "Kto wyłączy mój mózg?" do pewnego momentu zapewne też nie. Żyła intensywnie – miała kochającego męża, cudowne dziecko, pracę, która dodawała jej skrzydeł. I tylko 30 lat. Nagle, z dnia na dzień, straciła możliwość poruszania się o własnych siłach. Ironia losu? Złośliwy żart? Dlaczego ona? Rzeczywistość domu i firmy zamieniła na szpitalną salę. Samochód – na wózek inwalidzki. Ambicje zawodowe - na marzenie o tym, że kiedyś znów zacznie chodzić. Jej plany zredukowały się do prostych zadań: nie płakać, nie narzekać, obudzić się i walczyć z chorobą, współpracować z lekarzami. Skąd siła? Z miłości, przyjaźni, bliskości życzliwych ludzi. Podziwiam Joannę Opiat-Bojarską. To nie papierowa bohaterka wymyślona na potrzeby powieści. Opisuje swoją prawdziwą wojnę z ciężką chorobą, która mogła zaprowadzić ją w najciemniejsze rewiry. Polecam Wam jej książkę. Jest smutna i wesoła jednocześnie. Mówi o kryzysach i sile optymizmu. Nie zdradzę, jaki jest koniec tej opowieści. Mam jednak nadzieję, że do ostatniej strony będziecie trzymać kciuki za happy end. - Agata Młynarska Pierwszoplanowym bohaterem książki nie jest choroba, tylko osoba – młoda, energetyczna, spostrzegawcza kobieta, która błyskotliwie relacjonuje swoje zmagania z „nieznanym sprawcą” i przy okazji rysuje ciekawe obyczajowe tło. Lubię takie historie, w których uderzenia losu najpierw przygniatają do ziemi, ale potem... okazują się motywem do uważniejszego spojrzenia w siebie i do zmiany. - Anna Maruszeczko Książka Joanny Opiat-Bojarskiej jest fantastyczną lekturą. Choć opowiada o ciężkiej chorobie i walce z nią, to jest pełna dobrej energii, ładująca akumulatory i zarażająca optymizmem. Po jej przeczytaniu wiemy, że jeśli się czegoś bardzo chce, tak jak autorka i zarazem bohaterka powieści, to się zwycięży! - Manula Kalicka

Mini-seria poradników OSHO to książki, z których każda koncentruje się na jednym, konkretnym zagadnieniu, omawia jeden grupy najbardziej nas nurtujących problemów. Czemu człowiek ma tak różne preferencje w związkach: heteroseksualne, autoseksualne, homoseksualne, biseksualne, we dwoje lub w grupie? Dlatego, że ma wolność wyboru. I ten wybór może stać się patologią lub może uczynić cię buddą. Od ciebie zależy jak wykorzystasz swoją wolność.

Najtańszy bilet do szczęścia Jeśli chcesz częściej czuć się szczęśliwy, przeczytaj tę książkę, a przede wszystkim użyj jej.   Dostajesz do ręki narzędzie, które pomoże ci silniej odczuwać wdzięczność i bardziej doceniać to, co masz. Dzięki temu narzędziu możesz się uczyć, jak aktywnie wpływać na przeżywanie szczęścia, zamiast być biernym i tylko tęsknić do miejsca lub do stanu, w którym chciałbyś się znaleźć.   Wdzięczność pozwala podwyższyć poziom zadowolenia z życia i odkryć, co jest w nim naprawdę ważne, jest sposobem pielęgnowania związków, ułatwia uzupełnianie zapasów energii i wchodzenie w głębszy kontakt z ludźmi. Ułatwia też refleksję nad tym, co zostało ci dane, jest drogą do dokonywania bardziej świadomych wyborów. Ta książka zawiera ćwiczenia wdzięczności na 52 tygodnie. Wykonując je, przeżyjesz cały rok wdzięczności, a uczucie szczęścia stanie się twoim wiernym towarzyszem. Fragment Książki Wstęp Bardzo dobrze pamiętam skarbonkę stojącą w naszej szkółce niedzielnej. Wieńczyła ją figurka chłopca klęczącego z rękoma złożonymi jak do modlitwy. Za każdym razem, gdy do skarbonki wrzuciło się monetę, chłopiec kiwał głową. Jego brązowa buzia robiła na mnie wrażenie, ponieważ nigdy nie widziałam nikogo o skórze innej niż biała. Chłopiec dziękował, ja dawałam, gdyż nauczono mnie, że należy być hojnym i dzielić się z biednymi. Kiedy jednak nadchodziła moja kolej na wrzucenie monety, czułam wstyd, patrząc na tę pokorną buzię na skarbonce. Pamiętam też, że w szkole kazano nam zjadać wszystko, co było na talerzu, powtarzając: „Zjedz jeszcze kęs, nie zapominaj, że dzieci w Afryce są biedne", „Bądź wdzięczny, że masz co jeść". Jedzenie rosło w ustach, a hasła mówiące o tym, że trzeba jeść, bo dzieci w innych krajach cierpią z głodu, sprawiały, że nasze serca i mózgi pracowały na zwiększonych obrotach. Teraz po latach wiem, że nie ja jedna zastanawiałam się gorączkowo, jakby tu wysłać głodnym dzieciom w Afryce jedzenie, które zostawało na moim talerzu, bo byłam całkowicie syta. Już jako dorosła osoba zetknęłam się z tak zwanym myśleniem pozytywnym. W pewnym stopniu uległam tej idei. Należy być wdzięcznym za to, co się ma, i z uśmiechem na twarzy kolejny raz wyrzucać śmieci. Jeśli wszystko będziemy robić radośnie, naszym nastawieniem zarazimy innych, którzy będą nas naśladować bez względu na to, czy chodzi o wynoszenie śmieci, uprawianie sportu czy rzucanie palenia. Lecz ten przyklejony uśmiech mnie mierził, tęskniłam bowiem za szczerą wdzięcznością i prawdziwą motywacją.

Tam gdzie panuje równośc, nawet bogatszym żyje się lepiej Chociaż osiągnęliśmy niespotykany dotąd w historii poziom zamożności i komfortu życia, to coraz częściej cierpimy psychicznie i fizycznie. Dlaczego tak się dzieje, że sukces materialny przyniósł nam społeczną i zdrowotną porażkę? Czy można zmienić ten stan? Autorzy książki pokazują drogę, która doprowadziła ich do znalezienia odpowiedzi na te pytania. Na podstawie wyników badań własnych oraz przeprowadzonych przez wielu innych naukowców dowodzą, że dobremu samopoczuciu ludzi służy zmniejszenie różnic między nimi, przede wszystkim materialnych. Przekonują, że powinniśmy skupić się= nie na zwiększaniu wzrostu gospodarczego (ma on swoje granice), lecz na świadomym budowaniu społeczeństwa egalitarnego. To ono najlepiej zaspokaja większość naszych potrzeb, może uczynić nas wszystkich zdrowszymi i szczęśliwszymi. Po raz kolejny hasło „mniej znaczy więcej” znalazło logiczne, spójne i udokumentowane naukowo uzasadnienie. Warto poznać to uzasadnienie, by nieco inaczej pomyśleć choćby o swoich życiowych celach. Idee zawarte w tej książce są na tyle doniosłe, by zmienić nasze myślenie. Na połowie strony autorzy mówią więcej o cierpieniu, do którego prowadzi nierówność, niż dramat albo powieść. John Carey, „Sunday on Times” „The Independent” Światła i pełna inwencji (…) analiza o szerokim zasięgu. „Nature” Autorzy wyciągają śmiałe wnioski, a przedstawione przez nich dowody, są trudne do zanegowania. „The Economist” Przekonująca i szokująca. Entuzjaści wolnego rynku powinni nauczyć się tej książki na pamięć. The Independent W tych ciężkich czasach ta optymistyczna książka może dodać otuchy. „New Statesman” Drogowskaz, jak odbudować nasze społeczeństwa (…) Olśniewająca wizja.

OSHO – charyzmatyczny mistrz duchowy pochodzący z Indii. Znakomity mówca swobodnie posługujący się zarówno wschodnimi tradycjami mistycznymi, jak i zachodnią psychoterapią. Jego nauki dotyczą nie tylko indywidualnego poszukiwania sensu, lecz także najbardziej palących spraw społecznych i politycznych. Wbrew temu, co zapowiada tytuł, nie jest to książka o kobietach. A przynajmniej - nie tylko o kobietach, lecz o wszystkim , co się z kobietami wiąże i co jest dla nich ważne. A więc między innymi o miłości, małżeństwie i rodzinie, rodzeniu i wychowaniu dzieci, seksualności, duchowości, samotności, związkach i manipulacji, wolności, wyzwoleniu i zniewoleniu. Zainspirowany pytaniami, które zadawali mu słuchacze i słuchaczki na jego wykładach, Osho przedstawia swoją opinię na wiele tematów. Czyni to we właściwy sobie sposób, stylem obrazowym i pełnym emocji. Czasem jest dowcipny, czasem niezwykłe kategoryczny. To, co mówi, zawsze wynika z jego doświadczenia, z zanurzenia się w życiu, a nie z czysto teoretycznych rozważań, snutych gdzieś na odludziu.