Anatomia powięzi w działaniu Mamy tendencję do myślenia o strukturze ciała jako składającej się z mięśni i kości, a zapominamy o układzie powięziowym, który dosłownie łączy i daje oparcie elementom ciała, tworzy jego strukturę. Książka przedstawia tkankę łączną jako strukturę podobną do “sieci” opasującej całe nasze ciało i mającą zasadniczy wpływ na kształt sylwetki. TKANKA ŁĄCZNA do tej pory "niezauważana" przez rehabilitantów i terapeutów - okazuje się być niezwykle ważnym elementem ciała: reaguje na nasze emocje, kodują się w niej wszelkie urazy psychiczne, "twardnieje" podczas stresu czy zwiększonego wysiłku. W życiu płodowym, tkanka łączna jest łożem różnicowania się komórek i z tego punktu widzenia jest pierwszą, podstawową bazą dla formy fizycznej. Z tej książki możemy się dowiedzieć, w jaki sposób wszystkie części tej sieci są powiązane i tworzą „pasma” o idealnych właściwościach, które nie są ani za luźne, ani zbyt ścisłe. Lektura tej książki wskazuje, że metoda zwana Rolfingiem dotyczy właśnie tkanki łącznej i jest niezwykle skuteczna w pracy terapeutycznej. LEKTURA OBOWIĄZKOWA dla każdego lekarza, psychologa (psychiatry), fizjoterapeuty oraz studenta każdego z powyższych kierunków. R. Louis Schultz, Ph.D., ukończył kurs Rolfingu w 1973. W następnym roku stworzył program nauczania anatomii dla The Rolf Institute i został nauczycielem Rolfing Movement. Prowadził warsztaty dla rolferów w wielu stanach w USA a także Niemczech, Włoszech, Anglii, Brazylii i Australii. W 1972 roku dr Schultz odszedł na emeryturę z University of Colorado School of Medicine and Dentistry, gdzie zajmował pozycję profesora i przewodniczącego Wydziału Biologii Człowieka. Jest autorem ponad czterdziestu publikacji naukowych. Tytuł doktora fizjologii otrzymał na University of Wisconsin w 1955 r. Rosemary Feitis, D.O., uczęszczała do Barnard College i University of California w Berkeley. Początkowo pracowała z dr Rolf nad książką o Rolfingu (Rolfing, The Integration of Human Structure) i w końcu przeszła trening w tym zakresie w 1969 r. Przez wiele lat intensywnie pracowała z dr Idą Rolf, “utrzymując noworodka (jakim był rolfing) przy życiu”, jak powiedziała kiedyś dr Rolf. Odkrywała także interesujące aspekty potencjału ruchowego człowieka (human potential movement). W 1978, widząc potrzebę mniej formalnej książki o rolfingu, wydała Rolfing and Physical Reality, będącą zbiorem cytatów z wykładów dr Rolf. Wraz z Luisem Schultzem są współwydawcami książki zatytułowanej Remembering Ida Rolf - zbioru historii o twórczyni rolfingu. Dr Feitis otrzymała tytuł osteopaty w 1990 r. i obecnie prowadzi prywatną praktykę rolfingu i homeopatii w Nowym Jorku. Fragment książki       Wstęp       Koncepcja układu mięśniowo-szkieletowego prezentowana w podręcznikach anatomicznych, pokazuje czysto mechaniczny model ruchu i - dzieląc go na pojedyncze elementy - nie daje obrazu niepodzielnej, zintegrowanej całości, jaką stanowi żywy organizm. Gdy bowiem porusza się jedna część ciała, to reaguje ono jako całość. Z funkcjonalnego punktu widzenia jedyną tkanką, umożliwiającą takie zachowanie, jest tkanka łączna. Stanowi ona trzon podejścia proponowanego w tej książce. Włączenie zrozumienia funkcji powięzi (tkanki łącznej) w ewaluację ruchu daje pełniejszy obraz fizycznej rzeczywistości ciała.       Omawiana tutaj koncepcja układu tkanki łącznej przyczyniła się w dużym stopniu do sukcesu Rolfłngu. Ten model, stworzony przez dr Idę Rolf, był oryginalny i jedyny w czasach, gdy rozwijała ona swoją metodę pracy z ciałem. Początki tej pracy przypadają na koniec lat 30-tych XX wieku. Od tamtego czasu aż do lat 50-tych według powszechnie przyjętej wiedzy zakładano, że tkanki miękkie nie ulegają trwałej zmianie. Układ mięśniowo-powięziowy jako taki, nie był nawet brany pod uwagę jako wyznacznik struktury ciała. Za jedynie skuteczne formy jej uzdrawiania uważano metody manipulacji na kościach (osteopatia, chiropraktyka). Obecnie techniki działania na tkankach miękkich są stosowane w wielu formach pracy z ciałem.       Oprócz koncepcji pracy z układem mięśniowo-powięziowym, dr Rolf opracowała metodę pracy z ciałem bazującą na oddziaływaniu grawitacji na ciało fizyczne, mówiącą o istniejących w ciele liniach napięcia, które dokładnie ustanawiają i wzmacniają jego strukturę fizyczną.. To podejście również znajduje swoje zastosowanie poprzez układ powięziowy. W rzeczywistości, wiodąca rola tego układu w rolfingu oraz nasza próba zrozumienia go, zainicjowały powstanie tej książki.       Sposób, w jaki ciało zmienia się podczas sesji rolfingu, nie został dostatecznie wyjaśniony przez żadną z dostępnych koncepcji budowy ciała człowieka. Tradycyjne, anatomiczne podejście do tkanek miękkich nie daje „żywego" obrazu dynamiki zaangażowanej w zmiany, jakie stają się efektem tej pracy. Nasze zainteresowanie wzbudziła, wyraźnie widoczna, duża zdolność ciała w każdym wieku do zmian strukturalnych. Spotykamy się codziennie z szeroką gamą odstępstw od przyjętych norm anatomicznych u ludzi, którzy mimo to doskonale funkcjonują. Każdy człowiek wygląda inaczej, mimo że jest zbudowany z tych samych elementów. Stworzyliśmy więc roboczą hipotezę, mówiącą o tym, że funkcjonalną różnorodność tkanki łącznej najlepiej zilustrować, analizując jej rozwój od zarodkowej mezodermy do dojrzałej tkanki. Pomysły i koncepcje, zawarte w tej książce, wywodzą się bezpośrednio z naszego ponad 45-letniego doświadczenia wyniesionego z pracy Rolferów.       Ludzie mają tendencję do akceptowania lub nieakceptowania pewnych części swojego ciała. Rzadko się zdarza, aby ktoś, patrząc na siebie powiedział, że jego wygląd jest w całości dobry lub zły. Pojawiają się raczej stwierdzenia typu: „Mam wystający brzuch", „Zawsze miałam koślawe kolana", „Moja prawa stopa jest większa niż lewa". Natomiast w przypadku oceny pozytywnej, podoba im się np. kształt głowy lub ramion. Kobiety mówią, że „dobrze wyglądają w tych butach", a mężczyźni, że „ten krój marynarki podkreśla dobrą linię ich barków". Dla wielu ludzi określone części ciała są bardziej atrakcyjne: „Najładniejsze we mnie są nogi" lub „Lubię barczystych mężczyzn". Ten sposób postrzegania dotyczy nie tylko siebie, ale również innych. Wydaje się, iż w naszej kulturze powszechnie akceptowanym faktem jest przekonanie, że osoby otyłe odnoszą mniejszy sukces w biznesie, ekonomii, życiu towarzyskim i seksualnym. Mężczyźni obawiają się, że swobodne poruszanie miednicą w chodzie, biegu czy innym ruchu, może spowodować zakwestionowanie ich preferencji seksualnych, zaś szerokie barki u kobiety są odbierane jako znak agresji i maskulinizacji.       Świadomość tego, co dzieje się we wnętrzu ciała, również jest fragmentaryczna i zwykle negatywna: „Boli mnie żołądek", „Boli mnie kolano", „Mam zesztywniały kark", „Mój nos jest zatkany". Stanowi ona pozostałość purytańskiego poglądu, że mówienie dobrze o sobie samym jest czymś niestosownym. Kiedy chwalę samego siebie, jestem zarozumiały, a to niedobrze. Pogląd ten został upowszechniony w tak dużym stopniu, że kiedy dobrze myślimy o sobie, dobrze czujemy się w naszym ciele, to pojawia się poczucie winy.       Nawet wówczas, gdy celem staje się rozwój fizyczny, nasza uwaga jest skierowana na jedną rzecz, jeden obszar ciała. Mężczyzna będzie robił . pompki i podnosił ciężary, aby powiększyć swoje barki; kobieta będzie ćwiczyć przysiady, aby wyszczuplić swoje nogi i biodra, i nawet przez myśl im nie przejdzie, że te biodra lub ramiona są ekspresją pozostałych części ciała, że są one zależne, nie tylko od struktury tych części, ale także od ich wzajemnego oddziaływania i sposobu funkcjonowania.       Najlepszym przykładem, ułatwiającym zrozumienie połączeń pomiędzy częściami naszego ciała, jest wpływ urazów. Kiedy uderzę się w palec u nogi, to uraz odbija się echem w całym ciele, aż do głowy, niezależnie czy to zauważę, czy nie. Ból owego palca powoduje, że nie chcę na nim stawać i całe ciało ustawia się w taki sposób, by nie obciążyć bolącej części. Idąc, delikatnie staję na bolącej stronie stopy, natomiast mocniej obciążam tę wolną od bólu. Jeżeli nie jestem tego świadomy, tendencja do przesuwania ciężaru ciała na jedną stronę utrzymuje się jeszcze długo po zniknięciu bólu. Ta strona ciała, po której ból występuje, stara się od niego uciec, tworząc napięcie, przez co kurczy się i skraca. Szczególnie dzieje się tak w przypadku złamania palca u nogi i utrzymywania się bólu przez długi czas. Wówczas kompensacja (skrócenie i odkształcenie) staje się stałym elementem struktury ciała. Nieskończona siećSpis treści CZĘŚĆ I Wczesny rozwój. Przed i po narodzinach 1 1 Embriologia. Tkanka łączna - wprowadzenie 3 2 Wczesny rozwój embrionalny 6 3 Czynniki wpływające na rozwój embrionu 11 4 Rozwój tkanki mezodermalnej 14 5 Ograniczenia embrionalne i wczesna organizacja strukturalna 17 CZĘŚĆ II Tkanka łączna 21 6 Skutki porodu 23 7 Zmiany rozwojowe u noworodka i małego dziecka 26 8 Struktury mięśniowo-powięziowe. Kręgosłup jako przykład "żywej anatomii" 31 9 Ruch i grawitacja 39 10 Kontur ciała 36 11 Emocje i układ powięziowy. Świadomość ciała a wzorce odpowiedzi 53 CZĘŚĆ III Troczki (Pasma/pasy) 59 12 Pasmo piersiowe. Implikacje dla ruchu i zachowania 61 13 Pasmo pachwinowe oraz struktura i funkcja kręgosłupa w odniesieniu do pasm 69 14 Pasmo oczne i podbródkowe 77 15 Pasmo obojczykowe, pasmo pępkowe, pasmo łonowe 82 CZĘŚĆ IV Anatomia i funkcja 89 16 Propriocepcja. Świadomość wnętrza ciała 91 17 Górna połowa ciała 94 18 Szkielet osiowy 103 19 Miednica i uda 108 20 Układ horyzontalnych i wertykalnych struktur mięśniowo-powięziowych 117 21 Układ wzajemnego oddziaływania ruchu 119 22 Stawy 126 CZĘŚĆ V Zastosowania praktyczne 131 23 Praca z ciałem oparta na koncepcji tkanki łącznej Ewaluacja - Pierwsza interwencja - Jak pracować głębiej? - Jak dotykać? - Jak spowodować aby zmiany się utrzymały?

Podręcznik wprowadza w teoretyczne podstawy skali, charakteryzuje podtesty skali słownej i skali bezsłownej. Przedstawia ogólne zasady badania Skalą WISC-R, jak również w sposób szczegółowy omawia zasady psychometrycznej i klinicznej interpretacji wyników. Omawia zastosowanie kliniczne skal Wechslera w diagnozie trudności w uczeniu się oraz w badaniu dzieci z upośledzeniem umysłowym, z zaburzeniami mowy i języka, z uszkodzonym słuchem, z nadpobudliwością psychoruchową, z zaburzeniami emocjonalnymi i zaburzeniami zachowania, w diagnozie neuoropsychologicznej, a także w badaniu dzieci specjalnie uzdolnionych. Omawia również praktyczne aspekty badania skalą WISC-R wykorzystując obserwacje i badania własne autorek. Książka skierowana jest wyłącznie do psychologów, zajmujących się profesjonalnie diagnozą psychologiczną oraz studentów psychologii i kierunków pokrewnych. Może być wykorzystywana do nauczania przedmiotów: metody diagnozy psychologicznej, psychologia kliniczna, neuropsychologia, logopedia, pedagogika, surdopedagogika.

Zespół specjalistów i badaczy z Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej podejmuje takie problemy, jak: - neuropsychologiczne mechanizmy powstawania zaburzeń rozwojowych - upośledzenie umysłowe - mózgowe porażenie dziecięce - specyficzne zaburzenia językowe u dzieci - specyficzne trudności w uczeniu się matematyki, w opanowywaniu czytania i pisania - ADHD zespół nadpobudliwości ruchowej z deficytem uwagi - psychospołeczne aspekty rehabilitacji dzieci z dysfunkcjami mózgu

Książka przeznaczona jest dla terapeutów, logopedów, pedagogów, nauczycieli przedszkoli, rodziców i opiekunów dzieci zdrowych oraz dzieci z różnymi zaburzeniami rozwojowymi. Opisuje w sposób przystępny wszystkie sfery rozwojowe dzieci od pierwszego miesiąca do zakończenia szóstego roku życia (tj. motoryka, spostrzeganie wzrokowe, słuchowe, mowa, zabawa, także rozwój społeczny). Podaje wiele przykładów ćwiczeń stymulujących dla każdego etapu rozwojowego. Dodatkowo posiada rozdział zawierający wskazówki dotyczące wczesnej nauki czytania. Autorki są terapeutkami z wieloletnim doświadczeniem zdobytym w pracy z dziećmi z zaburzeniami rozwoju mowy oraz z różnorodnymi zespołami chorobowymi.

W leczeniu części chorób znane współczesnej medycynie formy terapii okazują się niekiedy nieskuteczne i niekorzystne dla zdrowia. Dotyczy to m.in. leczenia niemowląt, kobiet w ciąży i ludzi w starszym wieku, kiedy zastosowane leki odznaczają się dużą toksycznością, szkodliwymi działaniami ubocznymi, względnie są przez chorych źle tolerowane. Wówczas w uzasadnionych przypadkach zachodzi konieczność skorzystania z niekonwencjonalnych metod leczenia. Jedną z nich jest apiterapia, czyli leczenie za pomocą produktów pszczelich. W niniejszej książce podano przykłady zastosowania miodu, propolisu, pyłku kwiatowego, mleczka pszczelego, wosku pszczelego i jadu pszczelego w niektórych, trudnych do leczenia chorobach dermatologicznych. Autorzy publikacji, prof. dr hab. n. farm. Bogdan Kędzia i mgr farm. Elżbieta Hołderna-Kędzia, są wybitnymi znawcami apiterapii. W swoim dorobku mają wiele artykułów i książek z tej dziedziny. Za propagowanie wiedzy o leczniczych właściwościach produktów pszczelich prof. Bogdan Kędzia uhonorowany został Medalem Oddziału Pszczelnictwa w Puławach oraz Złotą Odznaką Polskiego Związku Pszczelarskiego.

Trudności w uczeniu się mowy są najczęściej spowodowane kłopotami w uruchomieniu strategii lewopółkulowych. Proponowane ćwiczenia przeznaczone są dla dzieci z trudnościami w nauce języka przede wszystkim dla zagrożonych dysleksją, ale także dla niesłyszących, z zespołem Aspergera, z dyslalią i innymi dysfunkcjami rozwojowymi.

Książka Hanny Olechnowicz- jednego z największych w Polsce autorytetów w dziedzinie - podejmuje bardzo ważny problem aktywizacji dzieci z niepełnosprawnością intelektualną. Autorka przedstawia programy i metody animowania więzi dziecka z rodziną czy rówieśnikami, a także działania mające na celu budowanie poczucia własnej wartości oraz rozwijanie aktywności twórczej. Prezentowane eksperymenty ukazują potencjał dzieci z niepełnosprawnością intelektualną oraz sposoby jego rozwijania przez nauczycieli i terapeutów.Książka jest kopalnią pomysłów, jak pobudzać aktywność dzieci i młodzieży z niepełnosprawnością intelektualną w zakresie interakcji z rodzicami i rówieśnikami, jak budować ich samoocenę i poczucie własnej wartości, jak wyrywać z apatii, bezczynności, łagodzić zaburzenia emocjonalne, uczyć sprawstwa i płynącej z tego satysfakcji oraz rozwijać twórczość i chęć działania.(Z recenzji prof. dr hab. Anny Firkowskiej-Mankiewicz)

Atlas anatomiczny ?Tajemnice ciała? z elementami fizjologii, cytologii, histologii i genetyki jest przeznaczony przede wszystkim dla uczniów gimnazjum i liceum. Zawiera niezwykłe ilustracje oraz oryginalne fotografie, które pozwalają przyjrzeć się elementom ludzkiego organizmu. Unikalne kalki umożliwiają równoczesne przyglądanie się budowie zewnętrznej i wewnętrznej wybranych narządów człowieka. Atlas zawiera treści, które ułatwią zrozumienie zagadnień omawianych na lekcjach biologii oraz skuteczne przygotowanie się do egzaminów.

Omówione zagadnienia stanowią przykłady tematów przybliżających nas do zrozumienia, jaka maszyneria leży u podstaw naszego zachowania i co się w niej psuje lub może popsuć pod wpływem chorób, urazów, wieku i innych czynników wpływających na naszą osobowość. Podręcznik stanowi próbę ukazania współczesnego stanu wiedzy na temat biologicznego podłoża różnorodnych form zachowania oraz psychicznych doznań zwierząt i człowieka w normie i patologii. Omówiono w nim, między innymi, podstawowe właściwości neuronów i sieci neuronowych, funkcje komórek glejowych, interakcje układów nerwowego i odpornościowego, rozwój i starzenie się układu nerwowego, a także neurobiologiczne mechanizmy zachowań ruchowych, emocji, bólu i stresu, percepcji, pamięci, uczenia się i mowy. Obecne, trzecie wydanie zostało uaktualnione na podstawie najnowszych osiągnięć naukowych oraz znacznie poszerzone. Dodano trzy nowe rozdziały: na temat różnic płciowych, procesów starzenia się i neuroplastyczności.

Niniejsza książka jest podsumowaniem wieloletnich poszukiwań klucza do uzdrowienia życia ludzkiego, który potrafiłby uruchomić mechanizmy samoleczenia, pozwalające przynieść ulgę w ludzkim cierpieniu w zakresie jego losu i ciała fizycznego. Jest dedykowana osobom zajmującym się uzdrawianiem lub poszukującym dróg zrozumienia i uzdrowienia siebie lub swoich pacjentów. Warunkiem zarezonowania z tekstem jest jednak pełna otwartość czytelnika na zapoznanie się i ewentualnie przyjęcie nowych paradygmatów postrzegania Istoty Ludzkiej. Wszystko w świecie i poza nim jest wibracją harmonijnych, kosmicznych dźwięków, współgrających ze sobą od początku istnienia życia w każdej z przejawionych jego form. Każdy z nas jest zminiaturyzowanym odzwierciedleniem Wszechświata (makrokosmosu), wpisanego w istotę ludzką (mikrokosmos). Zrozumienie mowy ciała jest równoznaczne ze zrozumieniem praw rządzących wszystkim, co istnieje we wszechświecie. Oddziałując niebiańską esencją dźwięków, sprowadzoną na ziemski plan w postaci kamertonów planetarnych, możemy skutecznie przywrócić moc ciału, umysłowi i duszy, jednocześnie zasilając wszechświat. Podobnie jak wokół Słońca orbitują planety i gwiazdy naszego układu słonecznego, czakry i punkty akupunkturowe są rozmieszczone na swoich orbitach w ciele Istoty Ludzkiej. Energie Yang Niebios oraz Yin Ziemi nieustannie wlewają się poprzez czakry i punkty na ciele, wypełniając cały system Mocą, która umożliwia nam życie na planie fizycznym. Choroba jest zawsze konsekwencją świadomego lub zwykle nieświadomego podążania niewłaściwą ścieżką w życiu. Stanowi lampkę ostrzegawczą, informującą nas o stanie zagrożenia. Ciało mówi poprzez swoje niedomaganie: "Zatrzymaj się! Nie rób tego! Nie tkwij w tej sytuacji! Bądź świadomy tego, co czynisz! Chcę ci pomóc, posłuchaj mnie wreszcie!" Właśnie z tego powodu terapeuta pracując w obrębie ciała swego pacjenta, sam musi być tego świadom, by nie czynić gwałtu na naturze, wykręcając sygnał ostrzegawczy stojący na jego drodze. Należy mu pokazać ten znak i dokładnie wytłumaczyć, jak go interpretować i w jaki sposób rozpocząć proces likwidowania przyczyny schorzenia. Nikt tego nie może zrobić za osobę, która otrzymała określony znak ostrzegawczy. Prawa natury, znajdujące swe odbicie we wszechświecie, dotyczą każdego z nas. Aby uzdrowić Istotę Ludzką, należy przywrócić pierwotny przepływ wibracji, które wnoszą życiowe energie Kosmosu w ciało. Dźwięk jest stosowany w intencji nastrojenia i zharmonizowania organizmu ludzkiego w oparciu o zjawisko rezonansu z dźwiękami planet. Na podobieństwo rozstrojonego instrumentu muzycznego chory człowiek musi ulec właściwemu nastrojeniu, by wyzdrowieć.

Światowej sławy pedagog przedstawia metodę twórczego rozwoju dziecka przez ruch i ćwiczenia. Metoda Weroniki Sherborne ze względu na swoją naturalność, prostotę i efektywność zyskała uznanie na całym świecie i jest propagowana jako jeden z ważnych czynników rozwoju psychicznego małych dzieci, szczególnie niepełnosprawnych. Wykorzystując dotyk, ruch oraz wzajemne relacje fizyczne, emocjonalne i społeczne przyczynia się do rozszerzenia świadomości samego siebie i pogłębienia kontaktu z innymi ludźmi. W Polsce ma wielu zwolenników i jest stosowana w przedszkolach, młodszych klasach szkoły podstawowej oraz w pracy z osobami dorosłymi z różnymi zaburzeniami rozwojowymi. Książka przeznaczona jest dla studentów kierunków pedagogicznych (szczególnie pedagogika specjalna), psychologicznych oraz rehabilitacji na AWF. Znakomita pomoc dla nauczycieli, terapeutów, psychologów i pedagogów szkolnych, pracowników pomocy społecznej, wychowawców przedszkolnych, pielęgniarek oraz rodziców. 

ompletny podręcznik chemii leków dla studentów. W książce omówiono wszystkie ważne obszary tej dziedziny w sposób ułatwiający naukę i umożliwiający szybką powtórkę.

Książka omawia: podstawy fizjologii wysiłku fizycznego; bioenergetykę ruchu; skurcz mięśni szkieletowych i jego kontrolę; adaptacje układów oddechowego i sercowo-naczyniowego do wysiłku fizycznego; nerwową i hormonalną kontrolę wysiłku fizycznego; żywienie i środki wspomagające a wydolność wysiłkową; trening zwiększający wydolność; wysiłek a stres środowiskowy; bilans energii, skład ciała i zdrowie; choroby, ćwiczenia fizyczne i zdrowie; wpływ wysiłku fizycznego na zdrowie człowieka.

Nowe, zmienione wydanie cenionego podręcznika, wprowadzającego w niezwykle dynamicznie rozwijającą się dziedzinę wiedzy - biopsychologię! Co w zachowaniu człowieka jest specyficznie ludzkie? Co zostało odziedziczone po zwierzęcych przodkach i w jaki sposób uległo modyfikacji w wyniku oddziaływań społecznych? Autor w usystematyzowany sposób przekazuje aktualną wiedzę o mechanizmach fizjologicznych leżących u podstaw zachowania się ludzi i zwierząt. W 22 bogato ilustrowanych rozdziałach umiejętnie łączy wiedzę z zakresu etologii, neurofizjologii, psychologii porównawczej, socjobiologii, genetyki, neuroanatomii, endokrynologii, histologii, ekologii, biochemii, neurochemii oraz neurobiologii. Prezentuje dorobek wielu pokoleń badaczy, jak również najnowsze osiągnięcia naukowe, nowe koncepcje teoretyczne z dziedziny wyjaśniającej mechanizmy zachowania się ludzi i zwierząt. Logiczny i starannie przemyślany wykład ułatwia przyswojenie nawet najbardziej skomplikowanych treści. Czytelnik znajdzie tu wiele informacji na temat: dziedziczenia cech, funkcjonowania neuronów, właściwości układów sensorycznych, problemów uczenia się i pamięci, mechanizmów mowy. Podręcznik przeznaczony jest dla studentów psychologii oraz kierunków przyrodniczych - biologii, medycyny, weterynarii i zootechniki.

Wznowienie interesującej i ważnej z punktu widzenia teorii i praktyki publikacji, w której przedstawiono: aktualną klasyfikację antybiotyków, mechanizmy ich działania, zagadnienia gwałtownej ewolucji i zmienności lekooporności, przyczyny narastania lekooporności, perspektywy chemioterapii, leki nowej generacji, rozwiązania alternatywne. [...] to książka o charakterze nieco encyklopedycznym, w której zainteresowany Czytelnik znajdzie odpowiedzi na nurtujące Go pytania dotyczące konkretnych antybiotyków i sposobów ich działania. Równocześnie uzyska informacje na temat [...] istotnego problemu oporności gronkowców, paciorkowców czy innych bakterii chorobotwórczych na antybiotyki, mechanizmów powstawania tej oporności, a w końcu perspektyw w walce z bakteriami chorobotwórczymi. (z Przedmowy) W książce położono główny nacisk na problem świadomego i właściwego stosowania antybiotyków jako leków, dodatków do żywności, środków higieny itp. Skierowana jest do studentów biologii, farmacji, medycyny, weterynarii, a także do mikrobiologów, biologów molekularnych, farmaceutów, epidemiologów, biotechnologów i lekarzy.

Książka zaznajamia studentów nauk przyrodniczych i medycznych z najważniejszymi zagadnieniami z dziedziny immunologii. W nowym wydaniu: wprowadzono gruntowne zmiany, uaktualnienia i uzupełnienia, dodano nowe sekcje dotyczące funkcjonowania układu odpornościowego w zależności od wieku i płci, zamieszczono zestawy pytań z prawidłowymi odpowiedziami. Treść książki została podzielona na 6 głównych zagadnień: komórkowe i molekularne składniki układu odpornościowego, mechanizmy odpowiedzialne za rozwój odporności, funkcje efektorowe układu odpornościowego - odporność na infekcje i szczepionki, choroby i niedobory układu odpornościowego - alergia, autoimmunizacja, wrodzone i nabyte niedobory odporności, odpowiedź immunologiczna na nowotwory i przeszczepy, wpływ płci i wieku na odpowiedź obronną.

Publikacja skierowana do studentów pielęgniarstwa, medycyny, ratowników medycznych, techników EKG, pielęgniarek i pracowników służby zdrowia, którzy chcieliby opanować umiejętność podstawowego rozpoznawania zapisu EKG. Informacje zawarte w tym podręczniku koncentrują się na podstawach niezbędnych do interpretacji EKG i zrozumienia jego znaczenia. każdy rytm serca w zapisie EKG jest opisany i opatrzony przykładowym elektrokardiogramem. Omówione są również symboliczne symptomy i oznaki występujące u pacjenta, a związane z danym rytmem serca, a także zalecane leczenie. Na końcu każdego rozdziału dołączono dodatkowe przykłady elektrokardiogramów do samodzielnej nauki. W książce znalazły się również rozdziały dotyczące niezbędnych podstaw elektrofizjologii i stymulacji serca.

Uczniowie nie są głupi, nauczyciele nie są leniwi, a nasze szkoły nie są do niczego. Ale coś jest nie tak... Manfred Spitzer w swojej świetnej książce mówi o wpływie naszych cech osobowości (emocje, motywacja, uwaga) na pracę mózgu. Udowadnia, że nasz umysł uczy się od samego początku (już w okresie prenatalnym) spontanicznie, bez przerwy, nawet we śnie. Że można go stymulować naturalnie – wcale nie przez używki. Znając zasady działania mózgu, poznajemy możliwości zwiększenia jego efektywności i czerpania przyjemności z uczenia się. Mózg „formułuje” sam ogólne zasady i „wyciąga wnioski”, ale potrzebuje konkretów, dlatego autor nauczycielom i rodzicom radzi opowiadać dzieciom rzeczywiste historie, a tłumacząc abstrakcyjne teorie odwoływać się do życie codziennego. Książka niekiedy zaskakuje wyjaśnieniami, dlaczego niektóre dzieci przejawiają trudności w nauce, dlaczego są agresywne, skąd bierze się przemoc – gdzie szukać wyjaśnienia i rozwiązania tych problemów. Nie są to gołosłowne zapewnienia – autor przywołuje liczne eksperymenty psychologiczne, które potwierdzają jego słowa. Uczenie zachodzi w głowie (...) Chciałbym, aby dzięki tej książce badania prowadzone nad mózgiem stały się bardziej zrozumiałe, co – mam nadzieję – przełoży się na lepsze zrozumienie uczenia się. Owo zrozumienie nie powinno pozostać hermetyczną wiedzą ekspertów, ponieważ dotyczy nas wszystkich niezależnie bowiem od tego, czy tego chcemy czy nie, wszyscy się uczymy! Książka Jak uczy się mózg? poświęcona jest problematyce uczenia się widzianej z perspektywy neurobiologii, psychologii i pedagogiki. Zaskakuje przystępnością przekazu. Autor w bardzo ciekawy sposób ukazuje, jak można przenieść wiedzę z badań nad mózgiem na nasze codzienne życie.

Wywiad motywujący ma tak silne podstawy teoretyczne i empiryczne, że powinien stanowić część standardowego wykształcenia z zakresu ochrony zdrowia somatycznego bądź psychicznego. Niniejsza książka jest znakomitym wprowadzeniem do wywiadu motywującego i atrakcyjnym opracowaniem przeglądowym jego zastosowań w pracy z nastolatkami, czyli w rozwijającej się dziedzinie zasługującej na dalsze badania. Publikacja zawiera także wskazówki dotyczące etyki oraz ustawicznego samokształcenia, dlatego powinna być lekturą obowiązkową dla osób zainteresowanych wykorzystaniem wywiadu motywującego w interakcjach z młodzieżą i młodymi dorosłymi. Dr Bradley H. Smith, Wydział Psychologii, Uniwersytet Karoliny Południowej Książka oparta na licznych pracach badawczych jest przeznaczona dla psychologów klinicznych, specjalistów zajmujących się leczeniem uzależnień, pracowników socjalnych, terapeutów oraz psychiatrów zajmujących się młodzieżą. Może również zainteresować pediatrów, pielęgniarki oraz innych pracowników służby zdrowia, którzy chcą skutecznie wspierać swoich pacjentów.

Praktyczne Wskazówki do leczenia akupunkturą, ziołami i dietą Diagnozowanie z języka łączy teorię i praktykę diagnozowania stanu pacjenta języka. Temat ten został omówiony kompleksowo, począwszy od budowy anatomicznej i fizjologii języka, przez historię rozwoju i metodologię diagnozy z języka, po opis technik i procedur tej metody diagnostycznej. Książka niewątpliwie jest cenną pomocą i ułatwi czytelnikowi opanowanie holistycznego podejścia w diagnostyce. Książka przedstawia: szczegółowy przegląd najważniejszych cech anatomicznych i fizjologicznych języka, ponad 200 kolorowych rycin i wysokiej jakości zdjęć języków, ilustrujących rozmaite syndromy chorobowe, wytyczne co do leczenia akupunkturą, ziołami i dietą, adekwatne do syndromów rozpoznanych na podstawie wyglądu języka i historii choroby pacjenta (z załączonymi zdjęciami języków), opis 28 przypadków klinicznych wraz ze zdjęciami języków pacjentów, pochodzący z praktyki autora książki. Claus C. Schnorrenberger jest lekarzem medycyny, honorowym profesorem Państwowego Uniwersytetu Medycznego w Taichung (na Tajwanie) oraz prezesem zarządu Międzynarodowej Akademii Medycyny Chińskiej Lifu w Bazylei (w Szwajcarii). Beate Schnorrenberger zdobyła wykształcenie w zakresie chińskiej medycyny, naturopatii i chemii żywności w Berlinie (w Niemczech).