Wydanie Quo vadis kompletne bez skrótów i cięć w treści. W tym wydaniu znajdziesz odpowiedzi na pytania z podręcznika - pewniak na teście, czyli wskazanie zagadnień, które zwykle pojawiają się w pytaniach z danej lektury we wszelkich testach sprawdzających wiedzę, a także w podręcznikach i na klasówkach. Zawiera bardzo szczegółowe streszczenie oraz drugie skrócone, ułatwiające szybkie przygotowanie się przed lekcją. Opracowanie zawiera plan wydarzeń, wnikliwie wyjaśnioną problematykę oraz szerokie charakterystyki bohaterów.
Rzym za czasów Nerona. Cezar-szaleniec terroryzuje patrycjuszy. Wolny od lęku przed nim jest jedynie Petroniusz, arbiter elegancji, człowiek mądry, znawca sztuki, miłośnik piękna. Ale i jego dotkną wypadki, które wkrótce nadejdą, zwłaszcza, że będzie chodziło o życie jego krewnego i przyjaciela, Marka Winicjusza oraz ukochanej Marka, pięknej Ligii.
Wydanie "Latarnika" kompletne bez skrótów i cięć w treści.
W tym wydaniu znajdziesz odpowiedzi na pytania z podręcznika -
pewniak na teście, czyli wskazanie zagadnień, które zwykle pojawiają się
w pytaniach z danej lektury we wszelkich testach sprawdzających
wiedzę, a także w podręcznikach i na klasówkach. Zawiera
bardzo szczegółowe streszczenie oraz drugie skrócone, ułatwiające szybkie
przygotowanie się przed lekcją. Opracowanie zawiera plan wydarzeń, wnikliwie
wyjaśnioną problematykę oraz szerokie charakterystyki
bohaterów.
Wydanie Balladyny kompletne bez skrótów i cięć w treści.
W tym wydaniu znajdziesz odpowiedzi na pytania z podręcznika -
pewniak na teście, czyli wskazanie zagadnień, które zwykle pojawiają się
w pytaniach z danej lektury we wszelkich testach sprawdzających
wiedzę, a także w podręcznikach i na klasówkach. Zawiera
bardzo szczegółowe streszczenie oraz drugie skrócone, ułatwiające szybkie
przygotowanie się przed lekcją. Opracowanie zawiera plan wydarzeń, wnikliwie
wyjaśnioną problematykę oraz szerokie charakterystyki bohaterów.
Dwie
bohaterki: anioł i zbrodniarka; dwa uczucia: miłość i nienawiść; dwie postawy:
oddanie i żądza władzy.
W zaciszu wiejskiej chatki żyją dwie śliczne
dziewczyny i ich matka. Nic nie zwiastuje mającej nadejść tragedii. Wróżka
Goplana, która pragnie tylko spełnić swoją miłość do Grabca, nie ma jeszcze
pojęcia, jak bardzo zaszkodzi mieszkańcom okolicy. Malinowy turniej rozpoczyna
pasmo zbrodni, którymi tytułowa bohaterka dramatu unicestwi samą siebie.
Wydanie Dziejów Tristana i Izoldy kompletne bez skrótów i cięć w treści. W tym wydaniu znajdziesz odpowiedzi na pytania z podręcznika - pewniak na teście, czyli wskazanie zagadnień, które zwykle pojawiają się w pytaniach z danej lektury we wszelkich testach sprawdzających wiedzę, a także w podręcznikach i na klasówkach. Zawiera bardzo szczegółowe streszczenie oraz drugie skrócone, ułatwiające szybkie przygotowanie się przed lekcją. Opracowanie zawiera plan wydarzeń, wnikliwie wyjaśnioną problematykę oraz szerokie charakterystyki bohaterów.
"Panowie miłościwi, czy wola wasza usłyszeć piękną opowieść o miłości i śmierci? To rzecz o Tristanie i Izoldzie królowej." - tak średniowieczny trubadur rozpoczyna tę wzruszającą i zarazem bardzo smutną historię dwojga kochanków skazanych na rozłąkę i cierpienie. Nie mogą żyć bez siebie, ale żyjąc razem skazują się na potępienie świata, bo Tristan kochając Izoldę zdradza swojego seniora, króla Marka, a Izolda staje się wiarołomną żoną, zasługującą na śmierć. Miłość jednak przezwycięża wszelkie przeszkody i choć na tym świecie uczucie Tristana i Izoldy nie mogło trwać, po śmierci połączyła ich miłość wieczna, której już nic zagrozić nie może.
Wydanie Ballad i romansów kompletne bez skrótów i cięć w treści. W tym wydaniu znajdziesz odpowiedzi na pytania z podręcznika - pewniak na teście, czyli wskazanie zagadnień, które zwykle pojawiają się w pytaniach z danej lektury we wszelkich testach sprawdzających wiedzę, a także w podręcznikach i na klasówkach. Zawiera bardzo szczegółowe streszczenie oraz drugie skrócone, ułatwiające szybkie przygotowanie się przed lekcją. Opracowanie zawiera plan wydarzeń, wnikliwie wyjaśnioną problematykę oraz szerokie charakterystyki bohaterów.
Kiedy Caroline Bicks objęła Katedrę Literatury im. Stephena Kinga na Uniwersytecie Maine, stała się zarazem pierwszą badaczką, której King udzielił szerokiego dostępu do swoich prywatnych archiwów – prawdziwej skarbnicy rękopisów dokumentujących jego proces twórczy. Bicks spędziła rok na analizowaniu wczesnych wersji tekstów pisarza i jego odręcznych poprawek, próbując odpowiedzieć na to samo pytanie, które od lat zadawały sobie miliony zafascynowanych i przerażonych czytelników: co sprawia, że proza Stephena Kinga zostaje nam w pamięci i nawiedza nas jeszcze długo po zamknięciu książki? Bicks skupia się na pięciu wczesnych utworach – Lśnieniu, Carrie, Cmętarzu Zwieżąt, Miasteczku Salem i Nocnej zmianie – aby pokazać, jak King kształtował język, fabułę i postacie, rzucając swoje literackie zaklęcia, których siła nie słabnie do dziś. Śledząc notatki pisarza na marginesach i zmiany redakcyjne w tekstach, odkryła sceny oraz alternatywne zakończenia, które nigdy nie trafiły do druku, a które King pozwolił teraz opublikować. Książka zawiera również rozmowy, które Bicks przeprowadziła z Kingiem w trakcie pracy – przynoszące nowe spojrzenie na jego proces pisarski i osobistą historię. Po części to literacki kurs mistrzowski, po części biografia, po części osobisty pamiętnik i śledztwo w sprawie naszych najgłębszych lęków. Potwory z archiwum, książka autoryzowana przez samego Stephena Kinga, nie przypomina żadnej publikacji, jaka do tej pory ukazała się o Królu Horroru. Opowiada o tym, co Bicks odkryła, próbując wydobyć na światło dzienne sposób, w jaki King stworzył jedne ze swoich najstraszniejszych opowieści. O autorce: Caroline Bicks piastuje stanowisko szefowej Katedry Literatury im. Stephena Kinga na Uniwersytecie Maine, gdzie prowadzi zajęcia poświęcone Szekspirowi oraz literaturze grozy. Jest autorką kilku książek i wielu publikacji, które drukował m.in. „New York Times”. Mieszka z rodziną w Blue Hill w stanie Maine.
Przekrojowe omówienie dziejów literatury polskiej od czasów średniowiecza, przystępnie omawiające najważniejsze nurty literackie, ich przedstawicieli i dzieła kanoniczne. Całość jest podzielona na części według chronologii, autorka unowocześnia jednak prezentację, wprowadzając w chronologiczny nurt opowieści liczne i urozmaicone glosy, przedstawiające np. pisarzy, o których nie było jeszcze mowy czy wyjaśniające pojęcia charakterystyczne dla danej epoki. W kolejnych rozdziałach przewijają się m.in. wątki dotyczące wielokulturowości, słowiańszczyzny, stosunków polsko-żydowskich, feminizmu, tożsamości, związków z Europą nie tylko wschodnią, ale i zachodnią.
Poeta nie istniał. Wiersze były bełkotem. Zachwyt był prawdziwy. Brzmi jak afera z ChatGPT? To wydarzyło się w 1943 roku. Dwóch Australijczyków postanowiło zakpić z literackich znawców. W jedno popołudnie napisali szesnaście wierszy, czerpiąc między innymi z raportu o terenach lęgowych komarów. Dopisali autorowi tragiczny życiorys i wysłali jego „odnalezioną” twórczość do redakcji. Chwyciło. A kiedy ujawnili oszustwo, wydarzyło się coś, czego nie przewidzieli: wiersze nadal się podobały.
W 1631 roku w pewnym wydaniu Biblii zabrakło jednego krótkiego słowa. Przykazanie „Nie cudzołóż” zmieniło się w zachętę do grzechu, a drukarz miał powody, żeby modlić się o wybaczenie.
W 1852 roku młody Mark Twain opublikował tekst, w którym wyśmiał redaktora konkurencyjnego pisma, mężczyznę cierpiącego z powodu zawodu miłosnego. To, co Twain uważał za świetny żart, jego bohater odebrał jako publiczne upokorzenie. Rozwścieczony mężczyzna przyszedł do redakcji z dubeltówką.
Rebecca Lee opowiada o ludziach, którzy dla książek tracili głowę, i o tych, którzy przez książki woleliby zapaść się pod ziemię. Zagląda do drukarni, redakcji i pisarskich gabinetów, gdzie ambicja, zazdrość albo zwykła nieuwaga potrafią narobić niezłego zamieszania. Tropi oszustwa, przypomina skandale i przygląda się pomyłkom, których nie udało się po cichu poprawić. Obok dawnych skandali są też całkiem współczesne: kradzieże niewydanych rękopisów, fałszywe recenzje w internecie i zamieszanie wokół książek pisanych przez sztuczną inteligencję. Redaktorzy, korektorzy i poloniści znajdą tu sporo znajomych problemów, na szczęście tym razem cudzych. Pozostali czytelnicy przekonają się, ile może się wydarzyć, zanim książka trafi w ich ręce.
Jak rozwijała się postać Wampira? Co łączy Stephena Kinga ze Sputnikiem? Dlaczego cenzorzy zainteresowali się amerykańskimi komiksami? Który film grozy jest najgorszy w historii? Na wszystkie te pytania – i wiele innych – odpowiada „Danse macabre”. Autor bierze tym razem na warsztat swój ukochany gatunek, czyli oczywiście horror. Opowiada czytelnikom o horrorze literackim, filmowym, telewizyjnym, nawet radiowym, omawia ważne dzieła, motywy i postacie, a przy okazji przytacza sporo anegdot ze swojego życia. Rewelacyjna książka napisana z pasją, zabawna, wciągająca niczym powieść, a jednocześnie dobre źródło wiedzy na temat horroru. Wydanie zostało uzupełnione o obszerną przedmowę Stephena Kinga do wersji z 2010 r. oraz tekst „Co nas straszy” z 2024 r. Stephen King (ur. 1947) nazywany jest Królem Horroru. Sławę i awans z pracownika pralni na najbogatszego pisarza Ameryki przyniosła mu „Carrie” (1974). To od niej zaczęło się pasmo prawdziwych bestsellerów – wśród nich znalazły się chociażby kultowe „Miasteczko Salem” (1975), „Lśnienie” (1977), „Bastion” (1978), cykl „Mroczna Wieża” (1982–2012), „Cmętarz Zwiężąt” (1983), „To” (1986), „Misery” (1987), „Zielona mila” (1996), „Dallas ’63” (2011), a także najnowsze powieści – „Billy Summers” (2021), „Holly” (2023) i „Nie wymiękaj” (2025). Dzieła Kinga, łączące gatunki takie jak horror, science fiction, sensacja, thriller i fantasy, rozeszły się w setkach milionów egzemplarzy i zostały przetłumaczone na kilkadziesiąt języków. Były też wielokrotnie ekranizowane. Stephen King i jego żona Tabitha mają córkę i dwóch synów – pisarzy Owena Kinga („Śpiące królewny”) i Joego Hilla („Locke & Key”).
Dobry katalog pomaga czytelnikowi dotrzeć do potrzebnych materiałów. O jego skuteczności decydują jakość metadanych, trafność opracowania rzeczowego i spójność haseł. Tym podstawom bibliotekarskiego warsztatu poświęcona jest książka Renaty Wójcik Organizacja wiedzy w bibliotece. Praktyczny poradnik dla bibliotekarzy, przygotowana przez Wydawnictwo Naukowe i Edukacyjne SBP w serii ABC dla Bibliotekarzy. Autorka łączy podstawy organizacji wiedzy z zagadnieniami opracowania zbiorów i wyszukiwania informacji. Wyjaśnia funkcje języków informacyjno-wyszukiwawczych, przybliża Uniwersalną Klasyfikację Dziesiętną, języki haseł przedmiotowych i słów kluczowych. Szczególną uwagę poświęca Deskryptorom Biblioteki Narodowej: ich rodzajom, zasadom tworzenia oraz wykorzystaniu w opisie i wieloaspektowym wyszukiwaniu dokumentów. Omawia również strukturę rekordu MARC 21, standard ISBD i rolę kartotek haseł wzorcowych. Praktyczną wartość poradnika wzmacniają aneksy z przykładami opisów bibliograficznych książek, audiobooka, artykułu z czasopisma i fotografii, a także rekordów wzorcowych oraz relacji między deskryptorami. Zestawienia i wyróżnione podsumowania ułatwiają porządkowanie wiadomości, a bibliografia i odsyłacze do zasobów Biblioteki Narodowej wskazują możliwości dalszego pogłębiania wiedzy. Ważnym wątkiem publikacji jest związek decyzji katalogującego z potrzebami użytkownika. Dobór terminów, rozpoznanie treści dokumentu i konsekwencja w opracowaniu wpływają na to, czy czytelnik odnajdzie właściwe materiały, czy otrzyma wyniki przypadkowe lub niepełne. Ta perspektywa nadaje omawianym zasadom konkretny sens: pokazuje, jak praca nad rekordem przekłada się na jakość usług bibliotecznych. To propozycja szczególnie przydatna osobom rozpoczynającym pracę przy opracowaniu zbiorów oraz bibliotekarzom, którzy chcą uporządkować podstawy swojego warsztatu. Warto wykorzystać ją także podczas wdrażania nowych pracowników i szkoleń wewnętrznych - jako wprowadzenie do świadomego, starannego katalogowania.
Od 29 stycznia do 1 listopada 1951 roku każdy dzień pracy nad powieścią „Na wschód od Edenu” John Steinbeck rozpoczynał w szczególny sposób: pisał list do Pascala Coviciego – przyjaciela i redaktora w wydawnictwie The Viking Press. Steinbeck traktował tę korespondencję jako rozgrzewkę, która miała mu pomóc wejść w rytm pisania. Listy Steinbecka powstawały równolegle na stronach notesu, w którym autor pisał kolejne partie tekstu „Na wschód od Edenu”. Dotykały wielu tematów – problemów związanych z planowaniem fabuły, prób warsztatowych, spraw osobistych. To zapis jednocześnie intymny i praktyczny: po części autobiografia, po części obraz pracy pisarza. Listy pozwalają zobaczyć Steinbecka nie tylko jako autora wielkiej powieści, ale też jako człowieka – z jego codziennymi rytuałami, wątpliwościami, dyscypliną i potrzebą rozmowy z kimś, komu ufał. Jest to pierwsze wydanie tej książki w języku polskim. John Steinbeck (1902–1968) – amerykański powieściopisarz, laureat literackiej Nagrody Nobla z 1962 roku za „realistyczny i poetycki dar, połączony z subtelnym humorem i ostrym widzeniem spraw społecznych”. Jego najbardziej znane powieści to „Grona gniewu”, „Myszy i ludzie” i „Na wschód od Edenu”.
Komiks zajmuje ważne miejsce na polskim rynku wydawniczym, przyciąga coraz szersze grono odbiorców i staje się przedmiotem zainteresowania badaczy, bibliotekarzy oraz animatorów kultury.Autorki publikacji przedstawiają wielowymiarową analizę obecności komiksu na współczesnym polskim rynku wydawniczo-księgarskim oraz jego roli w działalności bibliotek.Książka pokazuje, jak komiks stał się ważnym narzędziem edukacyjnym i kulturotwórczym, skutecznie wspierającym rozwój czytelnictwa oraz angażującym nowe grupy odbiorców.Publikacja stanowi cenne źródło wiedzy dla bibliotekarzy, wydawców, badaczy kultury, studentów kierunków związanych z książką i informacją naukową, a także wszystkich osób zainteresowanych współczesnym rynkiem wydawniczym i rolą komiksu w kulturze oraz edukacji.
Książka powstała na podstawie cyklicznej audycji radiowej SŁOWO O SŁOWIE, prowadzonej przez profesora Bralczyka w wielu rozgłośniach regionalnych. To wybór 240 pytań i odpowiedzi, które zostały spisane i zredagowane tak, aby zachować styl właściwy językowi mówionemu profesora. Co znaczy? Skąd pochodzi? Jak wymawiać? Jak pisać? Jak odmieniać? Jak używać? Czy używać? - to części, na które podzielony jest poradnik i według których uporządkowano materiał. Całość uzupełnia indeks alfabetyczny omawianych w książce słów i problemów. Jesteśmy przekonani, że lektura odpowiedzi, jakich udziela autor, sprawi przyjemność nie tylko miłośnikom jego języka i stylu.
Przekład Emilia Zoła, Katarzyna Góral, Magda Heydel, Marta Kurek, Natalia Roguz, Tetiana Sidletska, Wiktoria Wrzesień U źródeł tej książki znajduje się głód rzeczywistości oraz fikcji. Pisanie i czytanie o życiu jest, zdaniem Jamesa Wooda, efektem nigdy nienasycalnego łaknienia, które chwilowo zaspokajamy, zakradłszy się do spiżarni literatury światowej. Sam krytyk głód rzeczywistości karmi właśnie fikcjami, zwłaszcza powieściami n aróżny sposób realistycznymi: Jane Austen, Charlesa Dickensa, Gustavea Flauberta, Henryego Jamesa, Thomasa Manna, Vladimira Nabokova, Lwa Tołstoja i Virginii Woolf.Barwne, pełne humoru i nie oczywistych interpretacyjnych kontekstów eseje stanowią studium zagadnień formy, etyki oraz estetyki dzieła. Wood zastanawia się, jak działają konwencje artystyczne oraz wyobrażone, stwarzane słowem światy jak działa literatura. James Wood (ur. 1965) - krytyk literacki, eseista, powieściopisarz, profesor na Uniwersytecie Harvardzkim. Od 2007 roku publikował szkice na temat literatury najnowszej w The New Yorker, w latach 19921995 prowadził dział krytycznoliteracki w dzienniku Guardian. Za swoje recenzje i omówienia został nagrodzony National Magazine Award (2009). Jego eseje krytyczne zebrano w tomach The Broken Estate. Essays on Literature and Belief(1999),The Irresponsible Self. On Laughter and the Novel (2004),The Fun Stuff: And Other Essays (2012),The Nearest Thing to Life (2015) oraz Serious Noticing. Selected Essays, 1997-2019 (2019).
Śledzimy historię poety sprzed debiutu książkowego w 1956 roku. Przyglądamy się temu, jak zaczynał się Miron Białoszewski. Z gazet i czasopism wydobywamy kolejne reportaże, pierwsze wiersze, opowiadania, teksty dla dzieci i młodzieży. Po raz pierwszy prezentujemy dzieła dopiero co odkryte: ogłaszamy maszynopis dramatu Kalejdoskop, omawiamy dwie wersje sztuki Deszcz.Piąty tom „MiroFora” pokazuje, że Białoszewski nie tylko radykalnie zmienił historię literatury polskiej (nikt przed nim nie pisał takich wierszy, prozy ani dramatów), ale też zmienia ją nadal wraz z nowo odkrywanymi, nieraz doprawdy intrygującymi, tekstami. Te nowe odkrycia sprawiają, że zmienia się też mironologia, która staje się – by tak rzec – nauką społeczną. Coraz większą uwagę badaczek i badaczy przyciągają bowiem ludzie z otoczenia Białoszewskiego oraz socjologiczne okoliczności, wśród których funkcjonował.Wczesne teksty Mirona Białoszewskiego, czyli te wydane przed jego oficjalnym debiutem książkowym w 1956 roku, długo funkcjonowały w świadomości historycznoliterackiej jak odległy pogłos nigdy niezgłębionej wiedzy. Podobno pracował jako dziennikarz. Jakaś poezja powstała chyba już w czasie wojny. Zdaje się, że pisał wiersze dla dzieci.Wbrew pozorom wpływ tych wczesnych tekstów, a także pierwszego środowiska artystycznego poety na jego późniejszą twórczość był istotny. Symbolistyczne wiersze niby z poprzedniej epoki, przekłady pieśni chińskich pionierów, reportaże z miejskich awarii i wiejskich pegeerów – te jakby niemironowe teksty rzucają nowe światło na późniejszą twórczość pisarza i podsuwają myśl, że w gruncie rzeczy wszystko się zaczęło już wtedy, na długo przed odwilżą.ze wstępu
Książka obrazkowa to przestrzeń, w której dokonuje się pierwsze spotkanie z literaturą i sztuką, a jednocześnie wyjątkowy przedmiot, dzięki któremu uczymy się kodów werbalnych i wizualnych, akwizycji języka i empatii. Mechanizm jej funkcjonowania unaoczniają analizy, które zaprezentowano w tej publikacji zbiorowej. Ambicją autorek i autorów było zdjęcie odium z metodologii badawczej, powszechnie odbieranej jako coś trudnego i niezrozumiałego, a tym samym pokazanie instrumentarium naukowego jako potrzebnego, praktycznego i ważnego.The Research Methodology of a Picturebook. Theory and PracticeA picturebook book is a space where the first encounter with literature and art takes place and, at the same time, a unique object through which we learn verbal and visual codes, language acquisition and empathy. The mechanism of its functioning is highlighted by analyzes which are presented in this collective publication. The authors' ambition was to obviate the odium attached to the research methodology, widely perceived as something difficult and incomprehensible and thus showing scientific instruments as necessary, practical and important.
To nie jest wędrówka po rzeczywistych miejscach, lecz ich literackich przedstawieniach, nawarstwianiu się obrazów, a także stereotypów, tworzących palimpsesty Wenecji i Sycylii. Obraz Rzymu, któremu poświęcony jest środkowy rozdział, widziany oczami Chateaubrianda, mniej znany być może od opisów Goethego, Stendhala, Byrona, zadziwia mrocznymi barwami. Śmierć jakby narodziła się w Rzymie, pisze Chateaubriand w Pamiętnikach zza grobu, lecz żałobna natura miasta dominuje również w innych relacjach z romantycznych podróży. Zbyteczne wydaje się zapewnianie czytelnika, że autorka nie zamierzała rywalizować z Rzym, Neapol, Florencja Stendhala, a z powodu bezmiaru podróży włoskich starała się unikać jak tylko to możliwe zaimka ja.
Rafał Kasprzyk rozmawia z Krzysztofem Bieleckim, Zbigniewem Dmitrocą, Olgą Ptak, Robertem Gmiterkiem, Krzysztofem Gryko, Tomaszem Hrynaczem i Rafałem Rutkowskim.Rafał Kasprzyk – poeta i krytyk literacki. Nagradzany w wielu ogólnopolskich konkursach. Debiutował w 2018 r. tomem Interakcje (czyli życie oparte na węglu). W 2020 r. ukazała się kolejna ksią¿ka, Dychotomia (Afront, 2020).
Stoi na stacji lokomotywa... słowa, które zna każdy Polak. Julian Tuwim, publikując w 1936 roku swój wiersz, nie przypuszczał, że ta niewinna zabawa poetycko-językowa na trwałe zagości w historii naszej narodowej literatury i uzyska status ponadczasowego arcydzieła. 'Lokomotywy' paradoksalnie nie trzeba tłumaczyć na inne języki. Odpowiednio przeczytana na głos w języku polskim będzie zrozumiała dla wszystkich, bo jej siła wynika z naturalnego języka muzyki (A. Nowakowski). Dziś "Lokomotywa" powraca w najpełniejszym wydaniu w historii w oryginale oraz w pięćdziesięciu przekładach na: amharski, angielski, arabski, baskijski, białoruski, bośniacki, bułgarski, chiński tradycyjny, chiński uproszczony, chorwacki, czarnogórski, czeski, duński, esperanto, estoński, fiński, francuski, góralski, grecki, gruziński, hindi, hiszpański, indonezyjski, japoński, kaszubski, kataloński, koreański, litewski, łacina, macedoński, mongolski, niderlandzki, niemiecki, norweski (bokmal), ormiański, perski (farsi), portugalski, rosyjski, rumuński, serbski, słowacki, słoweński, szwedzki, śląski, turecki, ukraiński, urdu, węgierski, wietnamski, włoski. To literacka podróż przez kontynenty i wieki, która otwiera przed czytelnikami małymi i dużymi niezwykłą możliwość porównania, jak to samo dzieło brzmi w różnych językach i kulturach. Wydaniu towarzyszą klasyczne ilustracje Georgea Hima i Jana Le Witta dzieła sztuki same w sobie, otwierające polską książkę dziecięcą na świat europejskiej awangardy. "Lokomotywa" Juliana Tuwima: rozwija wyobraźnię najmłodszych,bawi rytmem i dźwiękiem,otwiera na świat i różnorodność językową,łączy pokolenia, przywołując wspomnienia dzieciństwa,zachwyci miłośników literatury i kolekcjonerów jako edycja unikatowa na skalę światową. Stoi na stacji lokomotywa... a cóż by innego?!
im były bohaterki królewskich romansów w opowieściach Jana Długosza — i co mówią one o samym kronikarzu? Ta książka pokazuje, że słynne epizody uczuciowe w Rocznikach nie są „reportażem z dworu”, lecz literackimi konstrukcjami osadzonymi w biblijnych wzorcach i szerokich kontekstach kultury. Lektura proponowana przez Marię Starnawską odsłania warsztat Długosza, jego horyzont intelektualny i system wartości; zarazem uczy czytać te narracje jako świadectwo epoki i autora, a nie jako źródło do prywatnego życia ostatniego Piasta na tronie polskim.
Dr hab. Maria Starnawska, prof. Uniwersytetu w Siedlcach, zajmuje się historią kultury religijnej średniowiecznej Polski oraz dziejopisarstwem średniowiecznym. Jej doświadczenie badawcze pozwala spojrzeć na przekazy Długosza z nowej perspektywy — jako na teksty literackie, w których odbija się wyobraźnia, erudycja i poglądy kronikarza.
L’Inspiration biblique des amours de Casimir le Grand dans les Annales de Jan Długosz
Qui étaient les héroïnes des amours royales racontées par Jan Długosz — et que révèlent-elles du chroniqueur lui-même ? Cet ouvrage montre que les célèbres épisodes sentimentaux des Annales ne relèvent pas du « reportage de cour », mais de constructions littéraires façonnées par des modèles scripturaires et de larges contextes culturels. La lecture proposée par Maria Starnawska met au jour l’atelier de Długosz, ses horizons intellectuels et son système de valeurs ; elle invite à considérer ces récits comme un témoignage sur l’auteur et son époque, plutôt que comme une source sur la vie privée du dernier Piast sur le trône de Pologne.
Dr hab. Maria Starnawska, professeure à l’Université de Siedlce, se consacre à l’histoire de la culture religieuse dans la Pologne médiévale et à l’historiographie du Moyen Âge. Son expérience de recherche permet de reconsidérer les récits de Długosz en tant que textes littéraires où se reflètent l’imagination, l’érudition et les convictions du chroniqueur.
BIBLICAL INSPIRATIONS BEHIND CASIMIR THE GREAT’S ROMANCES IN JAN DŁUGOSZ’S ANNALS
Who were the heroines of the king’s love stories as told by Jan Długosz—and what do those tales reveal about the chronicler himself? This book shows that the famous amorous episodes in the Annals are not “court reportage,” but literary constructions shaped by biblical models and wider cultural contexts. Maria Starnawska’s reading lays bare Długosz’s craft, intellectual horizons, and values, urging us to treat these narratives as testimony to their author and his age rather than as evidence for the private life of the last Piast on the Polish throne.
Dr. habil. Maria Starnawska, Professor at the University of Siedlce, specializes in the religious culture of medieval Poland and in medieval historiography. Her research experience enables a fresh perspective on Długosz’s accounts—as literary texts reflecting the chronicler’s imagination, erudition, and convictions.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?