Książka jest pod każdym względem opracowaniem profesjonalnym, reprezentującym wysoki poziom naukowy. Przy ocenie zawartych w niej artykułów ważne są dwie zasadnicze kwestie:
po pierwsze, poruszają one sprawy mało znane, wprowadzając je do obiegu w polskiej literaturze naukowej dotyczącej szeroko rozumianej problematyki kulturoznawczej i ?wypracowanej? w jej ramach metodologii; po drugie, oparte są na mało znanych lub w niewielkim stopniu wykorzystanych materiałach źródłowych, a przede wszystkim na rzadko cytowanej literaturze przedmiotu.
Z recenzji dr. hab. Mieczysława Smolenia, prof. UJ
Czternastu autorów, najbardziej znanych specjalistów w swoich dziedzinach wiedzy, rozważa, jak ludzie doświadczają swojej kultury i w jaki sposób wyrażają te doświadczenia poprzez formy tak rozmaite jak opowieść, dzieło literackie, teatr, karnawał, rytuał, wspomnienie i przegląd życia. Studia te będą szczególnie interesujące dla wszystkich zajmujących się antropologią społeczną i kulturową, przydadzą się również innym przedstawicielom nauk społecznych, badaczom folkloru, teoretykom literatury i filozofom.
Widać, że antropologia ? a przynajmniej jej część ? jest właśnie w trakcie procesu tworzenia serii publikacji na temat doświadczenia, opowiadania i tekstualności ? publikacji, które za jakiś czas będą nam stale towarzyszyć. Bogactwo tej książki jest zaletą samą w sobie, a zebranie wszystkich tych artykułów w jednym tomie jest bardzo praktycznym rozwiązaniem dla tych, którzy będą wykorzystywać je w nauczaniu lub po prostu będą się chcieli z nimi zapoznać.
Paul Rabinow
Zmarły niedawno Victor Turner był profesorem fundacji Williama R. Kenana Jr., wykładowcą antropologii i religii na Uniwersytecie Wirginijskim. Był autorem wielu książek, w tym słynnej pracy Proces rytualny. Prowadził badania terenowe w Zambii, Ugandzie, Meksyku, Irlandii, we Włoszech, Francji, Japonii, Brazylii i Izraelu. Edward M. Bruner, profesor antropologii na Uniwersytecie Illnois w Urbana-Champaign, prowadził badania terenowe wśród rdzennych Amerykanów i w Indonezji. Jest współredaktorem Art, Ritual, and Society in Indonesia oraz współredaktorem pracy Text, Play, and Story.
Ta książka to nie tylko kamień milowy: jest ona także niezbędnym narzędziem krytyka. Dlatego z wielką radością należy powitać jej nowe i rozszerzone wydanie.
Peter Hulme, Uniwersytet Essex, Wielka Brytania
Imperialne spojrzenie jest wysoko cenioną interdyscyplinarną książką, która w krótkim czasie zyskała rangę fundamentalnego dzieła z dziedziny literatury podróżniczej i krytyki postkolonialnej. Autorka bada, w jaki sposób pisarstwo podróżnicze budowało obraz świata poza Europą i ukazywało go europejskim czytelnikom. Mary Louise Pratt koncentruje się na utworach dotyczących Ameryki Południowej i Afryki oraz ich relacji do europejskiej ekspansji politycznej i ekonomicznej; dzięki uważnej lekturze tych książek uczona ukazuje, jak dzieła literackie łączyły się z różnymi formami wiedzy i ekspresji, które charakteryzowały ich epokę.
Książka jest rezultatem zainteresowań badawczych szeroko rozumianymi relacjami między tożsamością kobiet, edukacją, kulturą i społeczeństwem. Autorka sądzi, że można ją usytuować, podobnie jak poprzednie jej prace, na pograniczu socjologii edukacji oraz gender studies. Z jednej strony podnosi ona problemy związane ze społecznymi funkcjami edukacji, szczególnie ? socjalizacyjną, selekcyjną i stratyfikacyjną, w odniesieniu do sytuacji kobiet. Z drugiej strony porusza kwestie dotyczące bezpośrednio kobiet jako grupy społecznej w aspekcie szeroko rozumianego dostępu do różnych form tożsamości, do wykształcenia czy rynku pracy.
Książka składa się z dwóch części.
Pierwsza część jest poświęcona analizom o charakterze teoretycznym i rekonstrukcyjnym. W tej części pracy ważne jest podsumowanie, w którym przedstawiono wybrane paradoksy w relacjach między edukacją, tożsamością a sytuacją życiową kobiet.
W drugiej części książki Autorka przytacza wyniki przeprowadzonych przez nią badań jakościowych, w których wzięły udział kobiety sukcesu ? polskie menedżerki (na kierowniczych stanowiskach) i akademiczki-humanistki (pracujące na uczelni i mające przynajmniej stopień doktora). W kontekście badawczym podejmuje te zagadnienia, które wcześniej były przeanalizowane w części teoretycznej.
Autor wykładów Włodzimierz Sołowjow (1853-1900) rosyjski filozof, którego w pełni zasadnie można by nazwać "rosyjskim Platonem" powszechnie uznaje się za "pierwszego profesjonalnego" filozofa rosyjskiego, próbującego skutecznie syntezować opozycyjne wobec siebie tradycje XIX-wiecznej myśli rosyjskiej oraz powiązać je z wszystkim znaczącymi kierunkami filozofii europejskiej.
W styczniu 1878 roku w miasteczku Solanoj pod Petersburgiem rozpoczął cykl publicznych prelekcji z filozofii religii, nazwanych Wykładami o Bogoczłowieczeństwie, które stały się prawdziwym wydarzeniem intelektualnym, jak i społeczno-towarzyskim. Sołowjow przedstawił w nich historię ludzkości jako proces samorealizacji Boga. Proces ów miał mieć charakter dwustronny: z jednej strony jest uwikłaniem się Boga (poprzez akt stworzenia) w świat i osiągnięciem najwłaściwszej i doskonałej postaci tego uwikłania w swym uczłowieczeniu (Chrystus); z drugiej, jest aspirowaniem człowieka do nieśmiertelności, co przybiera postać historycznego, powszechnoludzkiego procesu przebóstwienia, inspirowanego zmartwychwstaniem Chrystusa. Procesowi bogoczłowieczemu odpowiada więc proces bogoczłowieczy.
W pracy omówiono w sposób kompleksowy najważniejsze problemy i wyzwania europejskiej polityki społecznej. Proces tworzenia takiej polityki na poziomie Unii Europejskiej dopiero się rozpoczął w ostatnich kilku latach, kiedy podjęto szereg działań mających zwalczać ubóstwo i wykluczenie społeczne oraz sprzyjać integracji społecznej i wzmocnieniu pozycji obywateli wszystkich krajów członkowskich UE. Przed kryzysem gospodarczym w całej Unii Europejskiej ubóstwem zagrożonych było aż 80 mln osób. W europejski program walki z ubóstwem zaangażowana jest zarówno Unia Europejska, jak i kraje członkowskie. Znalazło to wyraz w przyjętej w 2009 r. Strategii Lizbońskiej oraz nowej strategii UE „Europa 2020”. Jednak ze względu na brak kompetencji Unii Europejskiej w dziedzinie integracji społecznej obecne strategie integracji społecznej realizowane są za pomocą otwartej metody koordynacji. Omówiony w pracy Europejski Model Socjalny także stanowi nadal przedmiot ożywionych dyskusji i kontrowersji. W publikacji przedstawiono także różne koncepcje europeizacji lub/i unionizacji polityki społecznej oraz zbyt powolną konwergencję systemów zabezpieczenia społecznego w UE. Sporo miejsca i uwagi poświęcono także funkcjonowaniu rynków pracy, strategiom zatrudnienia oraz prawnym aspektom regulacji rynku pracy. Szczegółowo omówiono też zmiany demograficzne we wszystkich krajach Unii Europejskiej, które wymuszają odpowiednie przemiany w polityce rynku pracy wobec szybkiego kurczenia się europejskich zasobów siły roboczej. W końcowych częściach pracy omówiono działania krajów członkowskich i Unii Europejskiej przeciw ubóstwu i wykluczeniu społecznemu, realizację strategii integracji społecznej oraz ocenę koordynacji w dziedzinie zabezpieczenia społecznego.
Autor w sposób spójny i uporządkowany dokonał zestawienia wielu koncepcji przywództwa politycznego. Praca dzieli się na trzy części. W pierwszej z nich Autor podejmuje próbę przedstawienia możliwie wielu istotnych koncepcji teoretycznych związanych z przywództwem politycznym. W części drugiej zajmuje się kontekstami procesu przywództwa, czyli wszystkimi tymi jego aspektami, które badacze uznają za warunkujące pomyślność jego przebiegu. Część trzecia z kolei stanowi przeniesienie rozważań o przywództwie z poziomu teorii na poziom praktyki politycznej. Autor opisuje w niej, w jaki sposób procesy przywództwa przebiegają w Unii Europejskiej i samorządach lokalnych, oraz dokonuje podsumowania dwudziestolecia demokratycznej Polski z perspektywy teorii przywództwa politycznego. Z recenzji prof. dr. hab. Andrzeja Antoszewskiego: Wywód Autora podporządkowany jest potrzebom uporządkowania wiedzy na temat jednego z najistotniejszych, a zarazem najsłabiej opracowanych teoretycznie fenomenów życia zbiorowego (?). Na podkreślenie zasługują walory formalne rozprawy ? świetny język, klarowność wywodu, wyeksponowanie najistotniejszych ustaleń. Wszystko to powoduje, że monografia Przemysława Żukiewicza może szybko stać się szeroko wykorzystywanym podręcznikiem akademickim ? nie tylko na studiach politologicznych.
22 października 2010 roku na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie odbyła się konferencja "Wokół idei Jerzego Giedroycia", upamiętniająca 10. rocznicę śmierci Redaktora, a poprzedzająca uroczystość wręczenia po raz dziesiąty Nagrody Naukowej im. Jerzego Giedroycia (ustanowionej przez Senat UMCS w 2001 roku). Ze względu na rangę wydarzenia konferencję honorowym patronatem objął Prezydent RP Bronisław Komorowski. List Pana Prezydenta, adresowany do organizatorów i uczestników spotkania, otwiera tę publikację.
Czy oprócz znanych nam z życia codziennego trzech wymiarów istnieją inne? Czy możliwe są podróże w czasie? Czy czarne dziury są wrotami do innych światów? Czy ludzkość przeżyje śmierć wszechświata? Jeszcze niedawno uczeni odrzucali tego rodzaju pomysły jako dziwaczne spekulacje, dzisiaj znajdują się one wśród najważniejszych tematów podejmowanych przez naukę. Rozpoczynając tam, gdzie kończy się Krótka historia czasu Stephena Hawkinga, Michio Kaku w porywający sposób popularyzuje wyniki badań nad wielowymiarowymi przestrzeniami, pętlami czasowymi i wszechświatami wielokrotnymi.
Czołowy nauczyciel duchowy naszego stulecia odcina symbole i fałszywe skojarzenia w poszukiwaniu czystej prawdy i doskonałej wolności.Czołowy nauczyciel duchowy naszego stulecia odcina symbole i fałszywe skojarzenia w poszukiwaniu czystej prawdy i doskonałej wolności. Wolność, o której pisze Krisznamurti, to przełamanie wysysającego energię, zaciętego skupiania się na sobie samym. Kiedy tylko ludzie odnajdą ową pierwszą wolność, wtedy uwolnią się od niedających spełnienia i destrukcyjnych obsesji społeczeństwa. W Pierwszej i ostatniej wolności dyskusja ma szeroki zakres - dotyczy między innymi cierpienia, strachu, plotkarstwa, seksu - stale jednak powraca do zasadniczej koncepcji wolności. Tutaj poszukiwania Krisznamurtiego stają się poszukiwaniami czytelnika, stają się przedsięwzięciem o kolosalnym znaczeniu.
Fragment Książki:
Porozumiewanie się ze sobą, nawet jeżeli znamy się bardzo dobrze, jest niezmiernie trudne. Mogę używać słów, które dla ciebie mają znaczenie inne niż dla mnie. Zrozumienie przychodzi wtedy, gdy ty i ja spotykamy się na tym samym poziomie, w tym samym czasie. To zdarza się wyłącznie wtedy, gdy między ludźmi, między mężem i żoną, między bliskimi przyjaciółmi, istnieje prawdziwe uczucie. To jest prawdziwa komunia. Natychmiastowe zrozumienie pojawia się, gdy spotykamy się na tym samym poziomie, w tym samym czasie.
Bardzo trudno jest komunikować się z innymi prosto, efektywnie i w precyzyjny sposób. Używam prostych słów, które nie są techniczne, gdyż nie sądzę, by jakiekolwiek techniczne wyrażenia pomogły nam w rozwiązaniu trudnych problemów; tak więc nie będę używał żadnych trudnych zwrotów, czy to naukowych czy psychologicznych. Nie czytałem, na szczęście, żadnych książek psychologicznych ani religijnych. Chciałbym za pomocą prostych słów, których używamy w naszym codziennym życiu, przekazać głębsze zrozumienie; ale jest to bardzo trudne, jeśli nie wiesz, jak słuchać. Słuchanie jest sztuką. Aby naprawdę umieć słuchać, trzeba porzucić lub odłożyć na bok wszelkie uprzedzenia, założenia i codzienne czynności. Gdy twój umysł jest otwarty, możesz łatwo zrozumieć różne rzeczy; słuchasz wtedy, gdy twoja rzeczywista uwaga jest na coś nakierowana. Jednak niestety, większość z nas słucha poprzez przesłonę oporu. Jesteśmy przysłonięci uprzedzeniami czy to religijnymi, czy duchowymi, psychologicznymi czy naukowymi; lub też naszymi codziennymi zmartwieniami, pożądaniami i lękami. Spis Treści:
CZEGO SZUKAMY?
JEDNOSTKA I SPOŁECZEŃSTWO
WIEDZA O SOBIE
DZIAŁANIE I IDEA
WIARA
WYSIŁEK
SPRZECZNOŚĆ
CZYM JEST JA"?
STRACH
PROSTOTA
ŚWIADOMOŚĆ
PRAGNIENIE
ZWIĄZEK I IZOLACJA
MYŚLĄCY I MYŚL
CZY MYŚLENIE MOŻE ROZWIĄZAĆ
NASZE PROBLEMY?
FUNKCJE UMYSŁU
OSZUKIWANIE SIEBIE
AKTYWNOŚĆ NAKIEROWANA NA SIEBIE
CZAS I PRZEOBRAŻENIE
WŁADZA I URZECZYWISTNIENIE
Głodu nie da się zignorować. Głód mówi ci, byś wziął to, czego potrzebujesz. Głód każe ci wyciągnąć rękę. Twój mózg, żołądek, twoje komórki są głodne. To one rozbijają materię na drobne części i to one przetwarzają ją w coś innego, w kształt twojego życia. Nie da się żyć bez głodu. Nie da się żyć z głodem. Od głodu zaczyna się twój kontakt ze światem.
Ta niezwykła książka opowiada o zjawisku głodu z perspektywy różnych dziedzin wiedzy: fizjologii, antropologii, historii, filozofii, religioznawstwa, nauk społecznych, a nawet literatury pięknej. Sugestywna narracja, która nie unika elementów szokujących, ma na celu wzbudzić w czytelniku refleksję i poruszyć sumienie. Uczucie głodu jest naszym podstawowym doświadczeniem. A jednak wiemy z historii, że zdolność przystosowawcza człowieka wobec tego uczucia graniczy czasem z cudem.
Autorka opisuje, w jaki sposób na przestrzeni wieków głód wykorzystywany był do wyrażenia duchowego lub politycznego stanowiska. Opisuje też wielkie klęski głodu, jakich doświadczały grupy ludności i całe narody na skutek niesprzyjających warunków ekonomicznych, biologicznych, klimatycznych a także politycznych.
Pozycja jest poświecona niezwykle popularnemu programowi i jego twórcom. Warto rozmawiać wpisało się w krajobraz polskich mediów. Program był odbiciem przemian zachodzących w Polsce mimo wyemitowania 255 odcinków jest ciągle aktualny i wzbudza wiele emocji.
Książka opiera się na rozmowie z Janem Pospieszalskim, Pawłem Nowackim i Maciejem Pawlickim, porusza najbardziej aktualne tematy programu, takie jak:
Jaki seks w jakiej szkole?; Dziecko, płód, czy odpad szpitalny?; Pigułka jak cukierek i cudowna szczepionka; Prawo do aborcji, czy prawo do życia?; Rekolekcje w telewizji; Tolerancja geja; Aids w USA chorobą homoseksualistów; Kobiety dyskryminowane; Anoreksja chorobą rodziny; Irlandio, oddaj mi mamę!; Mieszkanie własne nie jest na własność; Misja Tomasza Turowskiego; Tajemnica bezkarności; Reżimowe wietnamskie służby w Polsce; Kto nie ma praw człowieka?; Między życiem a śmiercią; Lektura obowiązkowa; SB a Lech Wałęsa; Górski przeprasza Mamadou Dioufa; Śledztwo katyńskie; Żywioł społeczny; Korupcja chorobą przewlekłą.
Studium z zakresu filozoficznej etyki, wyodrębnionym z Summy teologii św. Tomasza z Akwinu. Obejmuje on kwestie 47?56 z ?drugiej części drugiej części? (Secunda Secundae) Tomaszowego dzieła, w których Akwinata przedstawia swoją koncepcję roztropności czy też praktycznej mądrości (prudentia), stanowiącą (?) swoistą kontynuację Arystotelesowskiej teorii (phronesis)
fragment Wstępu tłumacza
Tom ukazujący się w serii ?Colloquia Anthropologica et Communicativa? jest efektem konferencji zorganizowanej przez Instytut Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Wrocławskiego w 2010 roku. Składające się na niego teksty zostały podzielone na cztery części: Kilka słów o prawdzie, Prawdy i taksonomie, Mity jak żywe, Mitologizacje i zmyślenia. W publikacji można znaleźć artykuły autorstwa przedstawicieli różnych dyscyplin, które ?reprezentują współczesną refleksję antropologiczną (...) nad funkcjonowaniem kwestii prawdy, mitu i towarzyszących im obrazów imaginacyjnych? (fragment recenzji).
Podjęte w Rzymie badania nad Sekcją Polską Radia Watykańskiego naprowadziły autora na ślad niezwykłego dialogu, jaki w latach stanu wojennego rodzi się między papieżem Janem Pawłem II i słuchaczami rozgłośni. Rozmowy będącej jednym z najbardziej doniosłych dla historii mediów w XX w. świadectw wolności słowa. Rozmowy, w której odradza się odległa tradycja pątniczych relacji sięgająca IV stulecia.
Dziedzictwo itinerarium - scenariusza drogi. Wydłużającą się i opóźnianą przez stan wojenny drogą, która na wiele miesięcy przybiera postać mentalnej pielgrzymki, podąża papież, a wraz z nim słuchacze watykańskiego radia.
Radia drogi...
t. 8, Wspólnoty: naród?społeczeństwo?państwo, red. M. Cieński
Problemem w tak nakreślonej perspektywie jest miejsce humanizmu w dyskursie tożsamościowym na różnych poziomach i płaszczyznach historycznie rozumianej integracji, zachodzącej na poziomie ?wielkich? wspólnot. Zaakcentowano znaczenie dla tych zjawisk literatury, jako ich składnika (czynnika). Przebadano też zjawiska i mechanizmy z zakresu przenikania dyskursu europejskiego humanizmu do polskiej rzeczywistości, oddziaływania na nią i jego adaptowania (tu nacisk położono na procesy przekładu i adaptacji utworów ujmowane w perspektywie kulturowej).
W niniejszej książce zrehabilitowana została idea przeciwna do nitzcheańskiej: nie od chrześcijaństwa do nihilizmu, lecz od nihilizmu do chrześcijaństwa oraz przywrócona została możliwość przeciwstawnego i równie ważnego spojrzenia na problem kryzysu kultury europejskiej. Autorka zakłada bowiem, że dopiero wtedy będzie pełny obraz "projektu Europy", choćby nawet antytetyczny. Jednocześnie towarzyszy temu intencja wpisania się w nurt rozwijającej się już od pewnego czasu w Europie Zachodniej myśli postsekularnej, oscylującej wokół interpretacji śmierci Boga" i poszukującej nowych przestrzeni (włącznie z rozwiązaniem kompromisowym) dla relacji religia - rozum.
Tom 10 serii "Humanizm w języku polskim".
Główne problemy poruszane w tomie to teorie i koncepcje języka inspirowane humanizmem oraz historycznojęzykowe badania semantyczne. W pierwszym przypadku przebadano wypowiedzi sformułowane na gruncie filozofii, teologii i retoryki, dotyczące języka jako właściwości ?istotowej? człowieka (homo loquens), instrumentu poznania natury i sfery transcendentnej, elementu kultury, depozytu dziedzictwa narodowego, tworzywa twórczości, gwaranta unieśmiertelnienia (immortalitas in litteris). W drugim ? zanalizowano leksemy związane z wartościami duchowymi.
Książka prezentuje wielowątkową analizę poświęconą kulturze instytucjonalnej uniwersytetu. Autorka stosuje podejście filozoficzno-historyczne, kładąc nacisk na kontekst działania instytucji akademickiej. Trafnie identyfikuje ważny dla tożsamości europejskiej kontekst tzw. czwartego filaru integracji kulturowej, wiążąc go z funkcją Procesu Bolońskiego, "jako sposobu kreowania wzorca instytucjonalizacji polityki wielokulturowości".
Mecenat państwowy i prywatny, jak żadne inne zjawisko, niczym soczewka skupiał pasma wewnętrznych i zewnętrznych uwarunkowań, powiązań gospodarczych i układów politycznych. Autor zajął się zdefiniowaniem takich pojęć, jak mecenat, elity czy wreszcie ziemie polskie w XIX wieku. Przyszli badacze dziejów kultury i nauki polskiej XIX wieku znajdą w tej publikacji kopalnię informacji, książka ma bowiem wręcz encyklopedyczny, kompendialny charakter.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
