Wznowienie zbioru rozpraw i esejów filozoficznych, drukowanych wcześniej głównie w miesięcznikach „Znak” i „W drodze”. Autor zajmuje się głównie filozofią Boga i fenomenologią, jest znawcą francuskiej myśli religijnej. Spora część tekstów dotyczy właśnie francuskich klasyków, np. Paula Ricoeura i Gabriela Marcela. Tematami esejów są m. in.: poszukiwanie sensu życia, przeżywanie wolności i źródła poznania Boga. Wstęp napisał ks. Józef Tischner.
Zapraszamy do lektury zamieszczonych w książce materiałów. Ich celem jest wszechstronna i kompetentna pomoc w uzyskaniu wiedzy o problemach, stanowiskach i koncepcjach wypracowanych w filozofii europejskiej począwszy od starożytnej Grecji aż po czasy najnowsze, ale także szkoła krytycznego myślenia. Ta książka nie jest zbiorem gotowych prawd, lecz zachętą do ich przyswojenia lub przekroczenia. Bo kto zdobędzie dość dużo wiedzy, ten przy okazji nauczy się tego, jak wiedzę rozwijać, poszerzać i pomnażać. Tej umiejętności życzymy wszystkim czytelnikom i użytkownikom.
Magdalena Barbaruk opisuje różnorodne i wielotorowe wędrówki trasą Don Kichota, rozumianą jako mnemotopos - ewokujący pamięć i będący pamięcią osadzoną w przestrzeni. Jednocześnie "Sensy błądzenia" prezentują w pogłębiony i wszechstronny sposób jedną z najbardziej intrygujących praktyk współczesnych - podróże literackie, dzięki którym czytelnicy wychodzą z Biblioteki, by za sprawą literatury doświadczyć świata, uprawiać "namiętną pogoń za Rzeczywistością"
Książka pokazuje kulturowe i historyczne mechanizmy tworzenia i funkcjonowania takich zjawisk, jak krajobraz kulturowy, turystyka kulturowa i literacka, dziedzictwo kulturowe, relacje między literaturą a geografią. Badaniom prowadzonym przez Magdalenę Barbaruk patronuje pytanie o "życie na miarę literatury" oraz założenie że mapa literacka ma służyć błądzeniu, specyficznemu trybowi poznawania świata, nastawionemu na indywidualną przygodę egzystencjonalną i na przygodność.
Praca o. Edouarda Hugona OP jest streszczeniem filozofii św. Tomasza z Akwinu. Pokazuje sens filozofii w teologii, w kosmologii, w biologii i psychologii. Napisana jest jasno, przystępnie, z użyciem wielu przykładów. Pokazuje, że filozofia nie jest obca życiu, ale że jest życiem, jego opisem w porządku rozumu.Środowiska dominujące we współczesnym Kościele nie są dziś przychylne tomizmowi. Moderniści, zwolennicy nowej teologii, a także protestanci, liberałowie, ekumeniści, przeciwnicy Tradycji, nie chcą jasnych zasad Akwinaty, które pokazują, że jest tylko jedna prawda, obiektywna i obowiązująca wszystkich bez różnicy, że świat jest hierarchiczny, że moralność obowiązuje wszystkich bez wyjątku, a natura ludzka, pomimo upływających wieków, pozostaje niezmienna. Dla myślicieli współczesnych, każdy ma swoją prawdę, a katolik może jedynie dać świadectwo, że Jezus nas kocha i proponuje, aby iść za nim w kierunku miłości, nie rezygnując z laicyzmu i liberalizmu. Przeciwko tej fałszywej wersji zmiękczonego chrześcijaństwa występuje tomizm, optymistyczna wiara w moc rozumu oraz siłę Wiary objawionej.
Przedsiębiorczość we współczesnym społeczeństwie ma ogromne znaczenie nie tylko ekonomiczne, ale również społeczne, gdyż jest istotnym elementem kapitału ludzkiego oraz siłą napędową wszelkich działań, których celem jest wzrost efektywności i uzyskanie przewagi konkurencyjne. Odnosi się to przede wszystkim do sektora małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących swoją działalność na obszarach chronionych (obszary Natura 2000).
Do zalet książki należą:
- Zwrócenie uwagi na problemy przedsiębiorczości na obszarach Natura 2000;
- Przedstawienie systemu obszarów naturowych w Polsce;
- Przedstawienie instytucjonalnego wsparcia dla realizacji rozwoju przedsiębiorczości;
- Umiejscowienie ochrony środowiska w naukach ekonomicznych;
- Wskazanie głównych determinant rozwoju sektora MSP na obszarach chronionych;
- Projekcja utworzenia Specjalnych Stref Wsparcia Gospodarczego Obszarów Natura 2000.
Orbis Linguarum to czasopismo filologiczne wydawane przez Instytut Filologii Germańskiej Uniwersytetu Wrocławskiego. Redagują je Edward Białek i Eugeniusz Tomiczek. Czasopismo znajduje się na liście tytułów wyróżnionych przez KBN.
Pismo przynosi artykuły i recenzje w różnych językach (polskim, niemieckim, angielskim, francuskim). Publikują w nim swoje prace naukowcy różnych specjalności – literaturoznawcy, językoznawcy, badacze życia literackiego, a także filozofowie, socjologowie, historycy i badacze stosunków polsko-niemieckich.
Mądra opieka nad pacjentem umierającym to taka, w której dba się o jakość i pełnię jego życia aż po kres. To opieka, której formę dobiera się w sposób świadomy i planowy, uwzględniając postęp choroby, zmian w środowisku opiekuńczym oraz potrzeby medyczne i pozamedyczne chorego. W monografii zawarte zostały informacje i analizy dotyczące szerokiego spektrum opieki nad pacjentem umierającym i członkami jego najbliższej rodziny w ujęciu społecznym i ekonomicznym w następujących formach:poradni medycyny paliatywnej,hospicjum perinatalnego,hospicjum domowego dla dzieci,hospicjum domowego dla dorosłych,hospicjum stacjonarnego/oddziału medycyny paliatywnej.W opracowaniu przedstawiono system organizacji i finansowania świadczeń zarówno ze środków publicznych, jak i prywatnych. Poruszone zostały kwestie związane z edukacją tanatologiczną i wolontariatem w instytucjach opiekuńczych.Książka przeznaczona jest dla wykładowców i studentów pedagogiki, pracy socjalnej, ekonomii, polityki społecznej, nauk o zdrowiu oraz dla pracowników i wolontariuszy podmiotów działających w zakresie opieki paliatywnej i hospicyjnej.
A dazzling tour of the latest genetic discoveries which are blurring the boundaries between science and history - 'Brilliant, authoritative, surprising, captivating' BRIAN COX
'A brilliant, authoritative, surprising, captivating introduction to human genetics. You'll be spellbound' Brian Cox
This is a story about you. It is the history of who you are and how you came to be. It is unique to you, as it is to each of the 100 billion modern humans who have ever drawn breath. But it is also our collective story, because in every one of our genomes we each carry the history of our species - births, deaths, disease, war, famine, migration and a lot of sex.
In this captivating journey through the expanding landscape of genetics, Adam Rutherford reveals what our genes now tell us about human history, and what history can now tell us about our genes. From Neanderthals to murder, from redheads to race, dead kings to plague, evolution to epigenetics, this is a demystifying and illuminating new portrait of who we are and how we came to be.
'A thoroughly entertaining history of Homo sapiens and its DNA in a manner that displays popular science writing at its best' Observer
'Magisterial, informative and delightful' Peter Frankopan
'An extraordinary adventure...From the Neanderthals to the Vikings, from the Queen of Sheba to Richard III, Rutherford goes in search of our ancestors, tracing the genetic clues deep into the past' Alice Roberts
Państwo Platona jest traktatem politycznym, który powstawał w kilku okresach. Najpierw, w okresie sokratycznym, została napisana księga I podejmująca zagadnienia sprawiedliwości i niesprawiedliwości. Pozostałych dziewięć ksiąg autor stworzył paręnaście lat później, w okresie konstrukcyjnym. W swoim dziele Platon maluje obraz państwa idealnego: sprawiedliwy podział zadań, równouprawnienie kobiet i mężczyzn, staranna edukacja. Państwo idealne jednak brutalnie wkracza w najintymniejsze sfery życia obywateli.
Kiedy ateński sąd ludowy skazał na śmierć za nieobyczajność i psucie młodzieży, Sokratesa, mistrza Platona, autor Państwa zaczął zadawać sobie pytania, na które chyba nikt do dzisiaj nie znalazł odpowiedzi. Czy demokracja jest najlepszym możliwym ustrojem państwa? Czy słuszne jest, aby głos mędrca ważył tyle samo co głos pijaka i obiboka? Jak zapobiec nieszczęściom zrodzonym przez głupotę, chciwość i żądzę władzy elit? Jak uniknąć anarchizujących, destrukcyjnych skutków nadmiaru wolności jednostki?
Oddajemy Czytelnikowi do rąk jedno z najznamienitszych dzieł Platona w klasycznym przekładzie Władysława Witwickiego. Przemyślenia dotyczące ustroju państwa są w tym tekście zaskakująco bogate, a problemy wynikające z niedostatków demokracji uderzająco aktualne. Państwo jest lekturą dość wymagającą, jednak powinien ją przeczytać każdy, kto zastanawia się nad problemami społeczeństwa, państwowości czy sprawowania władzy.
"Więc doprawdy, że do rządów nie powinni się brać ludzie, którzy się w rządzeniu kochają."
Katalog przedstawia zawartość kolekcji dźwiękowej jednej z największych polonijnych bibliotek na świecie – Biblioteki Muzeum Polskiego w Ameryce. Proces dokumentacji zbioru nagrań placówki chicagowskiej rozpoczął się w 2007 roku i objął nagrania muzyczne, a także rejestracje słowne różnych gatunków twórczości. Znalazły się wśród nich utwory folklorystyczne, pieśni kościelne czy kolędy, deklamacje, scenki rodzajowe, ale także nagrania radiowe z czasów II wojny światowej, w tym również meldunki polskich dowódców. Autorką całości opracowania jest Karolina Skalska, która uporządkowała wieloletnią pracę swoją i całego zespołu ekspertów nad kolekcją nagrań w Chicago.
Najbardziej charakterystyczną grupą dokumentów dźwiękowych w prezentowanym katalogu, bardzo ciekawą z punktu widzenia historycznego, kulturoznawczego i muzycznego, są nagrania polki. Polka chicagowska stała się słynna i rozpoznawalna na całym świecie. Łączy ona wzorce z polskiej muzyki tradycyjnej z elementami country, jazzu i innymi brzmieniami typowymi dla amerykańskiej popkultury. Powstała dzięki temu jedyna w swoim rodzaju forma, swoisty muzyczny idiom oddający w niezwykły, pozawerbalny sposób charakter i los Polonii w Ameryce. Jest świadectwem procesu asymilacji Polaków, jednocześnie pokazując ich wielki potencjał twórczy i kulturowy.
Katalog składa się z czterech działów, zbierających nagrania na rolkach pianolowych, płytach standardowych, długogrających i radiowych (te ostatnie – kruche i ciężkie – zostały wykonane w większości ze szkła, jedynego materiału dostępnego w okresie wojennym, kiedy to szelak i aluminium, wykorzystywane wówczas normalnie do produkcji płyt, zostały przeznaczone na cele wojskowe).
Publikacja powstała w ramach realizacji projektu „Inwentaryzacja i opracowanie zbiorów muzycznych i dźwiękowych Biblioteki Muzeum Polskiego w Chicago”, dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu Dziedzictwo kulturowe / Ochrona dziedzictwa kulturowego za granicą.
CO TO ZNACZY, ŻE BÓG JEST HIPOTEZĄ NAUKOWĄ?DLACZEGO CIAŁO LUDZKIE NIE JEST DOSKONAŁE?CZY WSZECHŚWIAT ZOSTAŁ STWORZONY DLA LUDZI?Victor J. Stenger, amerykański fizyk i filozof, rozwija popularną w środowisku neoateistycznym myśl, że Boga, takiego jakim się jawi w religii judeochrześcijańskiej i w islamie, należy traktować jak hipotezę naukową. Analizując akt stworzenia człowieka i wszechświata w świetle odkryć fizyki i astronomii, poszukuje argumentów za istnieniem Boga oraz nieśmiertelnej duszy. Bóg. Błędna hipoteza to odważna, kontrowersyjna i najbardziej znana książka Stengera, o której Richard Dawkins powiedział, że wiele jej zawdzięcza.Istnienie Boga potraktuję jako hipotezę naukową, a jej konsekwencji będę szukał w obiektywnych obserwacjach świata wokół nas. Przedstawię różne modele, w których Bóg będzie miał konkretne atrybuty, dające się badać empirycznie. Oznacza to, że jeśli Bóg wyposażony w takie atrybuty istnieje, to można zaobserwować określone zjawiska. Negatywny wynik konkretnego testu będzie dyskwalifikował konkretny model. Co więcej, jeśli rzeczywiste obserwacje będą potwierdzały założenie o nieistnieniu konkretnego bóstwa, będzie to traktowane jako dodatkowy argument przeciw jego istnieniu.Victor J. StengerBóg. Błędna hipoteza(fragment)
J. Richard Gott był jednym z pierwszych kosmologów, którzy sugerowali, że Wszechświat przypomina strukturą gąbkę, złożoną z gromad galaktyk, połączonych za pomocą galaktycznych włókien – łańcuchów galaktyk o długości miliardów lat świetlnych. Analogicznie, puste obszary są połączone tunelami o niskiej gęstości materii. W swojej książce uczony zdaje relację z odkryć, które doprowadziły nas do zrozumienia, jak wygląda Wszechświat w największej skali.
"Kosmiczna pajęczyna" to opowieść o tym, jak nieoczekiwane powiązania mogą prowadzić do nowych pomysłów i o tym, jak symulacje komputerowe w połączeniu z szeroko zakrojonymi teleskopowymi przeglądami nieba zmieniły nasze rozumienie Wszechświata, w którym mieszkamy.
J. Richard Gott jest profesorem astrofizyki w Princeton University i autorem książki "Time Travel in Einstein’s Universe: The Physical Possibilities of Travel Through Time".
Antologia przekładów kilkudziesięciu tekstów dotyczących rozmaitych aspektów badań nad pamięcią. Redaktorzy i tłumacze dobrali je w taki sposób, by publikacja w pełni odzwierciedlała różnorodność zagadnień podejmowanych w ramach memory studies. Materiały zostały zgrupowane w dziewięciu działach tematycznych, ukazujących problem pamięci kulturowej w kontekście antropologii ciała, rzeczy, mediów, przestrzeni, a także różnych odmian antropologii społecznej i historycznej. Wybrano teksty autorstwa najważniejszych współczesnych badaczy oraz teksty dawniejsze, stanowiące podbudowę lub ważny kontekst dla dorobku współczesnych autorów. Celem twórców antologii jest podsumowanie memory studies jako nowoczesnej dziedziny badań i refleksji antropologicznej oraz udostępnienie polskim czytelnikom nietłumaczonych dotychczas, istotnych dla tej dziedziny artykułów i rozpraw powstałych w ostatnich dekadach w Europie i Stanach Zjednoczonych. Publikacja adresowana jest do studentów i pracowników naukowych kierunków humanistycznych, a w szczególności kulturoznawstwa, socjologii, historii.
******
Anthropology of Memory
An anthology of translations of several dozen texts on various aspects of memory studies as a modern field of research and anthropological reflection. The texts present the problem of cultural memory in the context of anthropology of the body, things, media, space, as well as different types of social and historical anthropology.
Keywords: memory, memory studies, cultural anthropology, history of memory, tradition, past, postmemory
Postać Grzegorza Palamasa, najwybitniejszego teologa i filozofa Bizancjum, którego wpływu na współczesną filozofię rosyjską oraz teologię prawosławną nie sposób przecenić, jest polskim odbiorcom prawie nieznana. Pseudo-Dionizy Areopagita, druga z postaci, którym książka jest poświęcona, to również sylwetka tajemnicza do tego stopnia, że po dzień dzisiejszy trwa spór, kim był ten wyjątkowy teolog i mistyk. Natomiast bez jego Corpus Areopagiticum trudno sobie wyobrazić szeroko pojętą kulturę średniowiecza, traktaty św. Tomasza z Akwinu, a nawet architekturę gotyku.
I wreszcie zagadnienie poznania Boga, poruszane przez obydwu myślicieli, można zamknąć w jednym słowie: apofatyka, oznaczającym dokładnie odcięcie, rozumiane jako abstrakcyjne myślenie, porzucenie pojęć, proces negacji. Porządek poznawczy od ciemności ku jasności to również etapy rozwoju duchowego, o którym piszą Pseudo-Dionizy i Palamas, korzystając z ogromnej tradycji wschodniego monastycyzmu i mistyki.
Podstawę do napisania książki stanowi trwające kilka lat badanie partycypacyjne, prowadzone wśród bezdomnych mężczyzn próbujących „Wziąć sprawy W swoje ręce” i samodzielnie powołać organizację, która miała temu sprzyjać. Efektem badania stała się rekonstrukcja procesu ich stowarzyszania się, w który wpisane są mechanizmy stygmatyzacji ujawniające się na styku światów osób bez domu oraz „domnych”.Wygenerowana w badaniu teoria ciągłości biograficznej stowarzyszenia, ujawniająca cykliczność przemian władzy i powtarzalność towarzyszących jej mechanizmów, może mieć zastosowanie w różnych stowarzyszeniach, które są specyficzne, lecz nie ze względu na kwestię społeczną, ale działanie społeczne, komunikację - bezdomność stanowi tu jedynie przykład służący dalszemu uogólnieniu.
Publikacja skierowana jest zarówno do środowiska akademickiego (badacze, studenci), jak i środowiska organizacji pozarządowych i profesjonalistów zajmujących się na co dzień pomocą oraz integracją społeczną.
„Opis zawarty w pracy jest uchwyceniem procesu stowarzyszania się, równoznacznego z kondycją demokracji, która „istoczy się” między innymi w takim właśnie - ludzkim działaniu. W tym przypadku, dzięki wybranej metodologii i ogromnej wrażliwości badawczej Autorki - działaniu znakomicie wiążącym zróżnicowane światy Badanych i Badaczki, przekraczającym społeczne podziały, łamiącym stereotypy oraz zdejmującym (przemieszczającym) piętna [...]. Autorka zadbała o każdy szczegół i - ogromnie celnie - określiła go jako badanie społecznie zaangażowane, wiążące się ze społeczną zmianą [...]. Arcyciekawe są wyniki analizy strategii i taktyk rozgrywających się w przestrzeni hostelu i obecnych w analizowanym procesie stowarzyszania się. Zachowując świadomość ograniczeń wynikających z metody, skłaniają one do refleksji o uniwersalnym charakterze. Praca jest fascynująca.
Z recenzji prof. zw. dr hab. Marii Mendel
Czy wiedzieliście, że rozmaryn był palony jako kadzidło, a korzeń mandragory stosowany w czasie egzorcyzmów? Przeczytajcie, jak krwawnik miał chronić żołnierzy w bitwie i jak ziele dąbrówki leczyło kaca.
Ludzie od najdawniejszych czasów wiedzieli, że niektóre rośliny mają wyjątkowe, tajemnicze właściwości. Te same zioła rosną dzisiaj, ale spora część dawnej wiedzy na ich temat została utracona. Ta książka odkrywa na nowo ludową, tradycyjną mądrość o 150 najważniejszych dla człowieka ziołach. Dowiecie się z niej o dawnych zastosowaniach poszczególnych części roślin jako leków, pożywienia, środków zapachowych, kosmetyków, o znaczeniu, jakie zioła odgrywały w magicznych obrzędach. Poznacie tradycyjne sposoby przyprawiania potraw, leczenia kaszlu czy odstraszania uciążliwych owadów. Odkryjecie, że zioła nadal można stosować w kuchni, kosmetyce i medycynie. Ta książka to prawdziwy róg obfitości tradycyjnej wiedzy o ziołach.
Przewodnik po najważniejszych teoriach pamięci, zarówno indywidualnej, jak i zbiorowej. Autorka koncentruje się na znaczeniu pamięci dla funkcjonowania kultury i społeczeństwa oraz na sposobach reprezentacji przeszłości w teraźniejszości. Omawia różne modele teoretyczne i podstawowe pojęcia interdyscyplinarnego pola badań pamięci. Oryginalnie opublikowana w języku niemieckim książka doczekała się przekładów na angielski, hiszpański, a obecnie także polski. Zyskała międzynarodowe uznanie nauczycieli akademickich oraz badaczy nauk społecznych i humanistycznych.
******
Memory in Culture. Introduction
The first Polish translation of Memory in Culture by Astrid Erll. The author focuses on the study of memory processes in culture and society and reviews various disciplines that form a multidisciplinary field of memory studies, including sociology, history, literature and media studies, art.., pedagogy, psychology or neurology. Erll draws attention to the media construction of memory and describes literature as a cultural memory medium.
Keywords: anthropology of memory, memory studies, cultural anthropology, history of memory, tradition, past, postmemory
Zdobywca nagrody Brageprisen dla najlepszej norweskiej książki non-fiction 2017. Prawa zostały sprzedane do 10 krajów.***Jak widzieli świat ludzie, którzy mieszkali w jaskiniach? Jak wyobrażali sobie oceany ci, którzy żeglowali tylko po morzach? Jak zmieniło się nasze spojrzenie na Ziemię w czasach Google Maps?Za każdym wielkim odkryciem geograficznym stał podróżnik marzyciel, którego odwaga zamieniała w czyn ulotne sny o nieznanym. Każda wyprawa przemierzała nowe przestrzenie kuli ziemskiej, które cierpliwy kartograf następnie oswajał i przekładał na obrazy.Bez granic. Mapy, które tworzą historię to porywająca podróż przez czas i przestrzeń, która na zawsze zmieni twoje myślenie o świecie. Z książki dowiesz się, jak tworzono pierwsze, prehistoryczne rysunki świata, odkryjesz, jaką funkcję pełniły mapy w zarządzaniu imperiami oraz dlaczego zaczęto tworzyć rysunki dna oceanicznego.To także fascynująca opowieść o ambicji i śmiałości docierania tam, gdzie nie sięgają ani wzrok, ani wyobraźnia. O tym, że nic nie jest pewne i ustalone raz na zawsze.
Niniejsza książka stanowi próbę odpowiedzi na zasadnicze pytanie: jak wspierać potencjał innowacyjnego rozwoju społecznego w organizmach miejskich, tak aby ich mieszkańcy żyli bliżej siebie, szczęśliwiej i dłużej? Składa się na nią wielogłos specjalistów różnych dziedzin i dyscyplin badawczych, mających świadomość roli, jaka przypada środowisku naukowemu zarówno w wyznaczaniu standardów i celów postępu, jak i w diagnozie jego barier. Postawione pytanie wydaje się o tyle zasadne, że z co najmniej kilku względów nadszedł sprzyjający czas na wdrażanie innowacyjnych rozwiązań miejskich. Przede wszystkim dlatego, że coraz powszechniejsza staje się świadomość, iż to miasto stanowi dzisiaj koło zamachowe gospodarki i gwarant rozwoju. Wzrasta przy tym nacisk w Unii Europejskiej na innowacje, zwłaszcza te natury społecznej, środowiskowej i energetycznej. W wielu przypadkach innowacyjność miejską wymusza także konieczność dostosowania się do zaostrzanych przepisów, trans czy międzynarodowych. Ponadto wydaje się, że polskie miasta powoli dojrzewają do tego, aby podjąć się wdrażania innowacji społecznie zakorzenionych, wykorzystujących nowoczesne praktyki i technologie w ramach spójnych wizji przyszłości. Od…
W niniejszym studium rozważa się potrzebę oraz możliwość wzbogacenia ogółu dotychczasowych terminów desygnujących całość zjawisk edukacyjnych w społeczeństwie przez pojęcie edusfery. W ramach tak określonego projektu dokonuje się – w trybie analizy konceptualnej – dwuwymiarowej charakterystyki dziedziny edukacji: jako części systemu socjokulturowego oraz jako odrębnej całości kulturowej. Zastosowanie obydwu tych perspektyw wydaje się przydatne (a może nawet niezbędne) do pełnego określenia statusu zjawisk edukacyjnych.
Powody podjęcia i zrealizowania takiego zamierzenia były trzy. Pierwszy to „utrata” przez pedagogikę ogólną właściwej sobie dziedziny poznania w następstwie dyferencjacji pedagogiki na zbiór rozmaitych, specjalistycznych nauk o wychowaniu. Drugim był utrzymujący się zwyczaj zawężonego pojmowania przedmiotu pedagogiki, polegający na utożsamianiu go z edukacyjnym agosem, z pominięciem innych ważnych jego wymiarów jako bytu kulturowego. Powód trzeci to dominujący we współczesnej myśli pedagogicznej obraz edukacji jako tworu addytywnego (prostej agregacji składników), amorficznego (pozbawionego wymiaru strukturalnego) oraz zajmującego nie w pełni określone miejsce w ogólnym porządku socjokulturowym.
W odróżnieniu od perspektywy zdroworozsądkowej optyka systemologiczna ujmuje „edukację jako całość” w specyficzny sposób. Całość to bynajmniej nie synonim wszystkiego (co nam się kojarzy z wychowaniem) ani równoznacznik sumarycznego zbioru składników, lecz „wszystkie elementy czegoś tworzące razem jakąś samodzielną jednostkę”. A zatem bez uprzedniego zdefiniowania statusu części, określenia ich rodzaju oraz ustalenia łączących je relacji nie jest możliwe mówienie o „całości edukacyjnej” w poznawczo istotnym sensie. W myśl przyjętych tu założeń całością systemową tego rodzaju jest właśnie edusfera.
Z analizy usytuowania edusfery względem jej nadsystemów wynika, że nie tylko ma ona status organu (oraz narzędzia) życia zbiorowego, lecz także jest swoistym, strukturalnie odrębnym i (stosunkowo) niezależnym organizmem (systemem) kulturowym. Jej części powinny zatem być definiowane w terminach dziedzin, właściwych każdej odrębnej całości kulturowej. Są to: sfera kultury materialnej, edukacyjna socjosfera (w tym agosfera), dziedzina kultury symbolicznej (języka i komunikacji) oraz segment kultury duchowej (form świadomości edukacyjnej).
Wszystkie one łącznie tworzą dopiero całość zwyczajowo nazywaną „rzeczywistością pedagogiczną”. Całość ta wydaje się zarazem stanowić właściwą dziedzinę studiów i badań pedagogiki ogólnej (kiedyś – całej pedagogiki).
W początkowej fazie prac nad niniejszym studium chodziło o pewien rodzaj ćwiczenia intelektualnego, polegającego na zastosowaniu perspektywy strukturalnej (systemowej) w odniesieniu do jednego z głównych problemów pedagogiki ogólnej: statusu wychowania. A tytuł planowanego produktu miał brzmieć: „Dziedzina edukacji w świetle systemowego paradygmatu »część – całość«”. W miarę prowadzonych prac zadanie to przyjęło postać ambitniejszą, a książka otrzymała obecny tytuł. [...]
Z recenzji prof. zw. dr. hab. Bogusława Śliwerskiego
Rozprawa Romana Schulza jest [...] kluczową dla polskiej pedagogiki ogólnej propozycją systemowego, a więc i holistycznego ujęcia fenomenów pedagogicznych. [...] Na takie książki czeka się z największą przyjemnością. Będą do niej sięgać [...] kolejne pokolenia pedagogów.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
