Przełomowa książka o wywieraniu wpływu na innych i na nas!
Doktor Tali Sharot, światowy autorytet w dziedzinie neurobiologii, poszła o krok dalej niż klasycy Robert Cialdini i Dale Carnegie. Jeśli chcesz kogoś przekonać, broń Boże nie powołuj się na fakty! Weź przykład z Donalda Trumpa, który prawie przekonał doktor Tali
Sharot, wybitną neurobiolog, że szczepienia wywołują autyzm!...
W naukach behawioralnych o ludzkich zachowaniach niewiele dziedzin ma większe osiągnięcia niż neuronauka. I niewiele dziedzin może na tym tyle zyskać, co badania nad wywieraniem wpływu na ludzi. Doktor Tali Sharot opowiada o tym w sposób
mądry i fascynujący. ROBERT B. CIALDINI, autor bestsellera Wywieranie wpływu na ludzi Książka Tali Sharot odbiła się szerokim echem w światowych mediach od „New York Timesa”, „Time Magazine”, CNN, BBC, po naukowe magazyny „Science” i „Nature”. Chwalili ją profesorowie najznamienitszych uniwersytetów, pisarze i menedżerowie największych korporacji. Została nazwana „natychmiastowym klasykiem”, „najlepszą i najbardziej
przystępną książką popularnonaukową 2017”, a były szef biura ds. informacji Białego Domu, profesor Harvardu, napisał: „Ta głęboka, pełna praktycznych wskazówek książka zmieni
twoje życie”.
Sądzisz, że Wszechświat jest zbudowany z cząstek - bardzo małych okruszków materii, takich jak neutron, proton, czy elektron? Wierzysz, że kot Schrdingera - bohater słynnego eksperymentu myślowego genialnego, austriackiego fizyka - jest żywy i martwy jednocześnie, dopóki ktoś nie zajrzy do pudła, w którym go zamknięto wraz z trucizną? Jesteś przekonany, że - tak jak uczono cię w szkole - foton jest zarazem cząstką i falą?Jeśli tak, ""Kwanty dla każdego"" zmienią twoje życie, pokazując, że wszystko to nie jest do końca prawdą. Teoria kwantowa może wydawać się dziwna, ale nie jest wcale zagadkowa i można o niej opowiedzieć zrozumiałym językiem, a także w prosty sposób wyjaśnić wszystkie paradoksy. Poza tym jest po prostu piękna. Książka Arta Hobsona pozwoli ci zachwycić się Wszechświatem takim, jakim go opisuje teoria kwantów; takim, jakim jest on naprawdę.Art Hobson jest emerytowanym profesorem fizyki. Prowadzi badania na University of Arkansas w Fayetteville. Zanim zaczął studiować fizykę na University of Arkansas, był zawodowym muzykiem.
Neurotechnologie, farmaceutyki, wiedza i praktyka psychiatryczna są coraz częściej obecne w życiu dzieci, młodzieży i ich rodzin. To, w jaki sposób zmieniają one ludzkie życie, relacje i tożsamości, staje się też tematem badań antropologicznych i socjologicznych.
Co dzieci i młodzież mówią na temat współczesnych narzędzi i technologii psychiatrycznych?
W jaki sposób rozwój neuronauki zmienia status psychiatrii i życie młodych osób z diagnozami psychiatrycznymi?
Czy związane z zaburzeniami doświadczenia młodych ludzi są różne w zależności od pozycji społecznej, kapitału symbolicznego i ekonomicznego ich rodzin?
Jak wygląda współczesna kultura spotkania klinicznego, w którym pacjentem jest diagnozowana psychiatrycznie osoba niepełnoletnia?
Autorzy i autorki tekstów zawartych w niniejszej antologii próbują odpowiedzieć na te i inne pytania. Proponują różne podejścia do tematu i inspirujące metody badań.
Szczególnie ważne są tu opowieści dzieci i młodzieży, które dla części autorek stały się podstawą formowania krytycznej refleksji na temat współczesnego dzieciństwa i okresu dorastania oraz roli psychiatrii w kształtowaniu doświadczeń i tożsamości młodych ludzi i ich rodzin.
Ekonomiczna hipoteza zaprezentowana w tej książce jest następująca: społeczeństwa, które nie posługują się językami alarmowymi, mają trudności w rozwoju ekonomicznym, natomiast społeczeństwa posługujące się językami alarmowymi rozwijają się ekonomicznie.
Autor wykazuje, że język polski nie jest językiem alarmowym i dlatego Polska nie została potęgą gospodarczą. Autor sugeruje również, że gdyby język polski został zmodyfikowany tak, aby istniało w nim dużo sygnałów alarmowych, to Polska w szybkim czasie stałaby się mocarstwem ekonomicznym.
Teoria ewolucyjnych sygnałów alarmowych jest badana przede wszystkim przy użyciu narzędzi językoznawstwa i psychologii oraz – w mniejszym stopniu – historii i ekonomii.
Kontynuacja wielkiego hitu Historii piękna.
Pozornie piękno i brzydota są konceptami, które wzajemnie się implikują. Zazwyczaj też rozumie się brzydotę jako przeciwieństwo piękna, więc wydaje się, że zdefiniowanie jednej wystarczy, by wytłumaczyć drugą. Objawianie się brzydoty na przestrzeni wieków jest wszakże dużo bogatsze i bardziej nieprzewidywalne, niż się powszechnie sądzi.
Zawarte w tej książce fragmenty antologii, obejmującej teksty z niemal trzech tysięcy lat, opatrzone niezwykłymi ilustracjami, wiodą nas zaskakującym szlakiem pomiędzy koszmarem, strachem i miłością; tu przejawy obrzydzenia podążają równym krokiem z poruszającymi odruchami współczucia, natomiast odrzuceniu deformacji towarzyszą dekadencka ekstaza oraz uwodzicielskie naruszanie wszelkich klasycznych kanonów. W demonach, obłąkanych, straszliwych nieprzyjaciołach i niepokojących obecnościach, w obrzydliwych otchłaniach i zwyrodnieniach, które ocierają się o wyrafinowanie, w odmieńcach i żywych trupach ujawnia się niezwykle szeroka, a często też nieoczekiwana wena ikonograficzna. Spotkawszy się na tych stronach z brzydotą natury, brzydotą duchową, asymetrią, dysharmonią, zniekształceniem, natknąwszy się tu na nikczemne, słabe, podłe, banalne, przypadkowe, arbitralne, surowe, odrażające, niewdzięczne, straszliwe, jałowe, mdłe, przestępcze, widmowe, czarnoksięskie, szatańskie, ohydne, wstrętne, godne pogardy, groteskowe, odpychające, nienawistne, nieprzyzwoite, nieczyste, brudne, obsceniczne, przerażające, naganne, potworne, gwałtowne, mętne, okropne, upiorne, obmierzłe, odrzucające, odstręczające, niesmaczne, przyprawiające o mdłości, cuchnące, występne, szkaradne, nieprzyjemne i niemoralne, pierwszy zagraniczny wydawca, który przeczytał to dzieło, wykrzyknął: „Jakże piękna jest brzydota!”
Estetyczna i intelektualna przygoda z arcydziełami wszech czasów!
"A jest tu zaiste piękno jeszcze bardziej prawdziwe, kiedy mianowicie ujrzysz w kimś i uwielbisz mądrość, nie patrząc zgoła na jego twarz, bo twarz może sobie być brzydka, kiedy po prostu pominiesz całą jego postać zewnętrzną i będziesz „ścigać” tylko jego wewnętrzne piękno" - Plotyn
"Piękno świata dostrzegamy w pojedynczych elementach, na przykład w gwiazdach na niebie, ptakach w powietrzu, rybach w wodzie i ludziach na ziemi" - Wilhelm z Conches
"Bez wątpienia jedną z przyczyn, dla których wielu ludzi nie ma właściwego poglądu na piękno, jest brak subtelnej wyobraźni koniecznej dla odczuwania bardziej wyrafinowanych wzruszeń. Wszyscy roszczą sobie pretensje do tej subtelności, wszyscy o niej mówią i chętnie widzieliby w niej sprawdzian wszelkich gustów i poglądów" - David Hume
"I śmierć, i piękno zaiste to dwie istoty głębokie, co tyle mają błękitu i tyle czerni w źrenicy, jako dwie siostry straszliwe, płodne i wielkookie, o zagadce tej samej, tejże tajemnicy" - Wiktor Hugo
„Piękno jest prawdą, prawda pięknem” – tylko tyle można wiedzieć i warto wiedzieć tu, na ziemi" - John Keats
"Piękno jest zawsze dziwaczne. Rzec nie chcę, iż jest dziwaczne w sposób dobrowolny i na zimno, bo w takim przypadku byłoby potworem, wykolejonym z torów życia. Mówię, że zawiera zawsze odrobinę dziwaczności, która sprawia, że szczególnie jest piękne" - Charles Baudelaire
Książka ta – choć ilustrowana obrazami stu arcydzieł wszech czasów – nie jest kompendium wiedzy o sztuce. Obrazy, podobnie jak cytaty z dzieł literackich, od Pitagorasa po teksty współczesne, odzwierciedlają zróżnicowane pojęcia piękna, jakie pojawiały się na przestrzeni dziejów. Książka ilustruje, w jaki sposób pojmowano piękno natury, kwiatów, zwierząt, ciała ludzkiego, gwiazd, proporcji matematycznych, światła, drogocennych kamieni, Boga, szatana wreszcie.
Na podstawie tekstów filozofów, pisarzy, uczonych, mistyków i teologów oraz świadectw artystów można się także zorientować, w jaki sposób odczuwał piękno zwykły, przeciętny człowiek. Okazuje się, że nie tylko w różnych epokach, ale nawet w obrębie tej samej kultury ścierały się ze sobą różnorodne pojęcia na temat piękna. Czytelnik sam może się przekonać, czy w tak odmiennych swych przejawach koncepcja piękna zachowała pewne cechy stałe. W każdym razie przeżyje pasjonującą przygodę, estetyczna i intelektualną.
Przedmiotem zainteresowania badawczego Autora książki jest proces komunikacji kaznodziejskiej, w którego czasie jest realizowana misja ewangelizacyjna Kościoła w zakresie kształtowania przekonań eschatologicznych. Ujęcie przez Autora tematu wiary Polaków w rzeczy ostateczne i umieszczenie tej problematyki w kontekście szerokich przemian kulturowych jest w polskiej literaturze socjologicznej pionierskie. Analiza przepowiadania kaznodziejskiego jako procesu komunikacyjnego wymagała opanowania interdyscyplinarnych kompetencji: socjologicznych, teologicznych, a także dotyczących teorii komunikacji i medioznawstwa. Dzięki takiemu interdyscyplinarnemu ujęciu Czytelnik otrzymuje książkę ciekawą faktograficznie i interpretacyjnie, i pozostaje z pytaniami, na które każdy, nie tylko kapłani zajmujący się z racji swojej roli społecznej problematyką eschatologiczną, przynajmniej od czasu do czasu szuka odpowiedzi.
Z recenzji dra hab. Wojciecha Pawlika, prof. UW
Autorka analizuje w książce społeczny odbiór Jana Pawła II przez jego rodaków, opierając analizy na trzech wyróżnionych kategoriach: roli, świadomości i działaniu, każdej z nich poświęcając osobny rozdział. Tym samym wpisała podjętą problematykę w klasyczne ustalenia socjologii ogólnej. Mocną stroną książki jest nagromadzenie wielu ulotnych danych empirycznych i tekstów z okresu pontyfikatu Jana Pawła II, a zwłaszcza od Jego śmierci do beatyfikacji (2005-2011), oraz warsztat naukowy, potwierdzający zasadność wtórnej analizy danych. Dr Katarzyna Uklańska pracowicie i kompetentnie zgromadziła istotne dane ilustrujące i weryfikujące podjęty przez nią problem badawczy. Zatrzymała je na kartach książki. Może po latach ułatwią one innym badaczom prześledzenie genezy narodzin mitu Jana Pawła II jako narodowego bohatera.
Z recenzji prof. dr hab. Marii Libiszowskiej-Żółtkowskiej
Niniejszy tom zbiera wypowiedzi historyków i teoretyków literatury, teologów oraz edytorów. Profil pomieszczonych tekstów jest poszerzony o rozmaite konteksty, a horyzonty podejmowanych badań wyznacza perspektywa dorobku beletrystycznego i publicystycznego Prusa. Przedmiotem namysłu Autorów stały się zagadnienia wielowymiarowości myśli pisarza oraz jej filozoficznego, teologicznego, socjologicznego, historycznego, przyrodniczego aspektu. W prezentowanych tekstach widzimy więc drobiazgowe interpretacje pojedynczych utworów Prusa, analizy porównawcze z dziełami innych autorów, ujęcia syntezujące wybrane problemy twórczości autora Lalki, a także badania językoznawcze i koncepcje edytorskie.
Filozofia, dialektyka, rzeczywistość, po raz pierwszy wydana w 1982 roku przez Państwowy Instytut Wydawniczy, jest prezentacją projektu filozoficznego Marka J. Siemka z lat siedemdziesiątych. Składa się z dziesięciu niezależnych artykułów poświęconych istotnym zagadnieniom filozofii XX wieku. Stawiając się w roli przewodnika, Siemek odtwarza całościowy horyzont myśli współczesnej w jej zmaganiach z własną przeszłością. Za pomocą narzędzi pojęciowych hermeneutyki, strukturalizmu, marksizmu i Hegla zarysowuje własne stanowisko, które określał wówczas mianem historycznej ontologii sensu.
******
Works. Philosophy, Dialectics, Reality
Filozofia, dialektyka, rzeczywistość [Philosophy, Dialectics, Reality] published for the first time in 1982 by Państwowy Instytut Wydawniczy is a presentation of Marek J. Siemek’s philosophical project from the 1970s. The book consists of ten independent articles devoted to important issues of the 20th-century philosophy. Siemek assumes the role of a guide and recreates the comprehensive horizon of contemporary thought struggling with its own past. By means of the conceptual tools of hermeneutics, structuralism, Marxism and Hegel, he outlines his approach, which he defined then as the historical ontology of sense.
Miejsca nieoczywiste: dalekie kresy, prowincjonalne miasteczka, albo peryferie i rzadko odwiedzane kwartały dużych miast. Miejsca nieoczywiste: zagubione w historii i na nowo odzyskiwane dla naszej pamięci. Miejsca nieoczywiste: w których gromadzą się ulotne, choć przecież materialne świadectwa inicjatyw i prac. O tych miejscach, wyrażanych w literaturze, gwarze, malarstwie i teatrze, o muzeum i o bibliotece jest ta książka.
Autor bada kluczowe koncepcje i logikę "Poetyki", a następnie tłumaczy spostrzeżenia Arystotelesa i odnosi je do współczesnego teatru, filmu, telewizji i multimediów. Książka przedstawia niepowtarzalny zasób wiedzy dla każdego, kto chciałby poznać sekret skutecznego opowiadania historii, zarówno w przeszłości, jak i w dzisiejszej, wartej miliardy dolarów, branży rozrywkowej.
W jaki sposób zasady sformułowane ponad 2000 lat temu przydadzą się dzisiejszym autorom nie tylko scenariuszy, sztuk, książek, ale także gier komputerowych i wszelkich innych form opowiadania? Lektura tej książki pozwala przekonać się, że ich znajomość może nie tylko usprawnić ich pracę, ale wręcz stanowić klucz do sukcesu.
Analiza obejmuje przykłady:
- hollywoodzkich hitów
- seriali telewizyjnych
- bestsellerowych powieści
- klasyki literatury
- gier wideo i multimediów
Przez stulecia "Poetykę" Arystotelesa otaczał nimb tajemnicy. Co tak naprawdę wielki filozof próbował przekazać na temat istoty sztuk dramatycznych i opowiadania historii? W tej książce autor (szef działu zakupów w fińskiej telewizji publicznej) wyjaśnia tajemnicę " właściwej dla sztuki przyjemności", która według Arystotelesa stanowi cel dramatu i jest możliwa do osiągnięcia za pomocą pewnych strategii opowiadania.
Książka Ariego Hiltunena stanowi niezbędne dla każdego autora przypomnienie, że reguły pisania opowieści są niemal odwieczne i warto studiować klasyków, aby poznać sekrety znakomitego warsztatu, gwarantującego sukces zarówno w przeszłości, jaki dzisiaj.
Książka Błażeja Skrzypulca jest pracą oryginalną, chociaż podejmuje klasyczny problem filozofii percepcji. Autor prezentuje w niej nowatorskie analizy i propozycje teoretyczne dotyczące przedmiotowych i protoprzedmiotowych obiektów treści percepcji wzrokowej, z jakimi mamy do czynienia na kolejnych etapach realizacji procesu precepcyjnego. Praca imponuje pod względem analitycznym i systematycznym. Bez wątpienia stanowi ważny wkład we współczesne badania dotyczące natury obiektów percepcji wzrokowej.
(z recenzji Roberta Poczobuta)
Kołakowski jest dla mnie – to oczywiste – największym fenomenem powojennej filozofii w Polsce i to fenomenem formatu światowego, tak z uwagi na twórczość, jak i życiowe zaangażowania. Przykłady można mnożyć. „Nigdzie indziej nie znajdziemy tak przekonującego spotkania filozofii z życiem” – twierdzi na przykład Modzelewski (Życiodajny impuls chuligaństwa) o skierowanej do sądu opinii semantycznej dotyczącej różnic pojęciowych między wiadomościami, ocenami oraz interpretacjami. A nie szło o filozoficzne elukubracje, lecz o odwagę, która wówczas, w połowie lat 60., była droga w Polsce. A to była obrona kolegów: Kuronia i Modzelewskiego, którym groził wyrok, który i tak odsiedzieli. Filozof zwolniony z uniwersytetu z powodu chamskiej, marcowej nagonki napisał w Warszawie pierwszy tom Głównych nurtów… Potem w Oksfordzie następne. Dla wielu badaczy marksizmu – opus magnum autora.
z recenzji Marka Styczyńskiego
W pierwszej części tomu, „Kołakowski a filozofia współczesna”, pokazujemy Kołakowskiego wypracowującego swoje oryginalne stanowisko w konfrontacji z filozofią XX wieku. Druga część książki, „Kołakowski a historia filozofii”, poświęcona jest filozoficznym zagadnieniom wyłaniającym się z historii idei. Chociaż więc Kołakowski uchodzi za przedstawiciela tak zwanej warszawskiej szkoły historii idei, to nie jest jedynie historykiem idei czy historykiem filozofii, lecz także sięga do przeszłości, by przez nią zainspirowany i niekiedy – jak brzuchomówca – jej głosem przemówić.
ze wstępu Stanisława Gromadzkiego, Marcina Miłkowskiego
Dwujęzyczny tom, wpisujący się w nurt dyskursu memorialnego, stanowi zapis refleksji na temat kondycji człowieka i świata w kontekście polskiego i niemieckiego dyskursu pamięci w kulturze powojennej. Autorzy odnoszą się do kategorii pamięci w wymiarze publicznym i prywatnym, prezentują w różnorodny sposób kwestie przekształceń i przemian pamięci, dotyczących wzajemnych relacji i przenikania się literatury, muzyki, sztuki oraz współczesnych mediów. Publikacja zawiera teksty germanistów, polonistów, historyków, historyków sztuki z Polski, Niemiec, a także Hiszpanii.
Krym jest półwyspem na Morzu Czarnym, gdzie przewinęło się wiele cywilizacji. W XV-XVIIII wieku istniało tam państwo Tatarów Krymskich, znane w historii jako Chanat Krymski. Monografia pokazuje dzieje Tatarów Krymskich w warunkach zmieniających się uwarunkowań geopolitycznych nad Morzem Czarnym. W wyniku rozpadu Złotej Ordy w 1427 roku, Chanat Krymski stał się regionalnym mocarstwem. Stanowił dość uciążliwe sąsiedztwo dla wszystkich państw Europy Wschodniej.
Spis treści
Wstęp (Włodzimierz Mędrzecki) /7
Janusz Żarnowski, Zarys dziejów społecznych ziem polskich 1914-1918 - Królestwo Polskie /15
Jerzy Z. Pająk, Zarys dziejów społecznych ziem polskich 1914-1918 - Galicja /65
Oleh Pawłyszyn, Wieś ukraińska Galicji Wschodniej w latach I wojny światowej: strategie przetrwania, modernizacja społeczna i tożsamość narodowa /117
Tadeusz Epsztein, Wielka własność ziemska na ziemiach polskich podczas I wojny światowej (1914-1918) /161
Mariusz Korzeniowski, Uchodźcy z Królestwa Polskiego i Galicji w latach Wielkiej Wojny /203
Włodzimierz Mędrzecki, Polskie doświadczenie rewolucji 1917-1920 na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej /241
Informacje o autorach /261
Niniejsza praca jest próbą przedstawienia aspiracji, jakie przejawiała pochodząca z rodzin objętych pomocą socjalną młodzież po ukończeniu gimnazjum w momencie startu na kolejny etap swojej ścieżki edukacyjnej. Celem pracy jest poznanie uwarunkowań i całokształtu okoliczności, które w początkowym okresie towarzyszyły podejmowaniu decyzji o wyborze szkół ponadgimnazjalnych, a następnie o nim zdecydowałyvopierając się na wieloletnim doświadczeniu zawodowym i bezpośredniej obserwacji życia rodzin potrzebujących pomocy oraz skupiając się na poszukiwaniu teoretycznych koncepcji i uwarunkowań w przedmiocie nierówności edukacyjnych.
poleca ImpulsW pracy zaakcentowano z jednej strony ograniczenia młodzieży ponadgimnazjalnej warunkami ekonomicznymi i kulturalnymi najbliższego otoczenia, a z drugiej strony – rysującą się u niej podmiotowość (istotną przesłankę rozwoju osoby), dążenie do autonomii w decyzjach, stawianie sobie wartościowych celów. Mimo funkcjonowania w bardzo trudnych okolicznościach młodzież całkowicie nie poddaje się środowisku, ma swoje ambicje i pragnienia.
Praca ma charakter empiryczny. Jej podstawą teoretyczną była wiedza o współczesnych zagadnieniach dotyczących rodziny, dojrzewania młodzieży, zmian społecznych.
Potrzebujemy większej i głębszej zmiany: musimy uruchomić nasze marzenia, przypomnieć sobie, po co nam wspólne państwo i zacząć je razem budować. Chcę Polski, w której nikt nie jest pozostawiony w tyle. Polska jest przecież dobrem wspólnym - musimy ją zatem uzdrowić! Nie ma już czasu - trzeba zacząć pisać nowy rozdział. Zróbmy to razem. Jestem gotowy. Robert Biedroń Robert Biedroń - prezydent Słupska w latach 2014-2018. Były poseł, ekspert ONZ, członek Kongresu Władz Lokalnych i Regionalnych Rady Europy. Były wiceprzewodniczący sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka oraz Komisji Spraw Zagranicznych. Fundator Instytutu Myśli Demokratycznej - centrum badań i dialogu społecznego, wspierającego rozwój kraju i budowę Polski demokratycznej, sprawiedliwej i praworządnej, wcześniej założyciel Instytutu Podkarpackiego. We wrześniu 2018 roku ogłosił budowanie ruchu progresywnego ruchu politycznego. Miłośnik zwierząt, czytania i biegania.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
