Ta książka nie pozwala zapomnieć, że mająca właśnie swoją nową, tragiczną odsłonę wojna o Górski Karabach trwa już całe dekady. Choć wojna ta nie przyciąga uwagi społeczeństw demokracji zachodnich w stopniu nawet zbliżonym do konfliktu na Ukrainie, to jednak od lat kształtuje rzeczywistość na Kaukazie.
Ta wyjątkowa książka przedstawia losy ormiańskiej ludności cywilnej podczas ostatniej wojny o Górski Karabach, w roku 2020, z perspektywy antropologii straty i cierpienia. Jak zaznaczają autorzy: chcieliśmy odejść od mocno utrwalonego w badaniach ujęcia wojny jako fenomenu militarnego i wojskowo-politycznego. Mówiąc o wojnach, na ogół ignorowano punkt widzenia „zwykłych” ludzi, którzy dźwigali cały jej ciężar, zarówno jako żołnierze powołani do armii, jak i cywile, którzy na różne sposoby byli atakowani, rabowani, wysiedlani, zabijani. Innymi słowy, antropologia wojny przez nas zaproponowana porusza kwestie, które dotyczą ludzi z różnych klas społecznych i środowisk, pokazuje ich cierpienia, straty oraz zmiany, których doznali w trakcie konfliktu zbrojnego.
Przemiany technologiczne leżące u podstaw dynamicznego rozwoju mediów […] generują konieczność uwzględnienia zmian w sposobie rozumienia (i projektowania) nowoczesnej edukacji medialnej, zarówno w jej warstwie teoretycznej, jak i metodycznej.
Zasadniczym celem tego tomu było dokonanie rozpoznania i oceny potencjału infrastrukturalnego bibliotek w Polsce, jako instytucji będących ważną częścią krajowego ekosystemu dla holistycznie pojmowanej EMIC (Edukacja Medialna, Informacyjna i Cyfrowa), ustalenie, czy przestrzeń biblioteki jest potencjalnie atrakcyjna dla rozwijania kompetencji medialnych, informacyjnych i cyfrowych, […] czy bibliotekarze stali się współcześnie mentorami EMIC, efektywnymi w rozwijaniu i wzmacnianiu kompetencji XXI wieku.
Przy czym istotne były nie tyle założenia teoretyczne edukacji tego rodzaju […], ile raczej praktyczne działania i rozwiązania wdrażane w jej zakresie, uwzględniające m.in.: sytuację medialno-informacyjną (bieżącą i przedpandemiczną); ewolucję w kierunku dostosowywania przestrzeni [instytucjonalnej] do obserwowanych zmian w społecznych praktykach korzystania z mediów i technologii cyfrowych; wyzwania technologiczne i komunikacyjne związane z kształceniem kompetencji medialnych, informacyjnych i cyfrowych różnych grup użytkowników; międzyinstytucjonalne usytuowanie biblioteki i tworzenie sieci współpracy korzystnych w wymiarze skutecznego projektowania i realizowania EMIC na miarę wyzwań współczesnego świata.
[ze Wstępu]
Naucz się, jak być naprawdę obecnym: widzieć, słyszeć, dotykać, smakować, upajać się ciągle nowym zapachem chwili! Chrześcijanin jutra będzie albo mistykiem, albo nie będzie go wcale twierdzi Karl Rahner. Podobnie uważa kard. Jos Tolentino Mendona, zapraszając w zmysłową podróż, której celem jest doświadczenie Boga. Autor udowadnia, że wiara kształtuje się nie tylko przez to, co słyszymy, widzimy i czujemy, ale także przez zapach i smak. Każdy ze zmysłów otwiera nowe przestrzenie poznania i urealnia kontakt człowieka z otaczającym go światem. Kard. Mendona z niebywałą erudycją uczy, jak czerpać radość z każdej chwili przeżywanej w Bożej obecności. Książka jest kontynuacją serii Mistyka codzienności. Do tej pory w serii ukazały się: Lubię jak na mnie patrzysz. Światło, piękno, spotkanie. Książka, którą można porównać jedynie do Twierdzy Antoine'a de Saint-Exupry'ego. Lektura tych stron jest niczym spokojne kroczenie do źródła, aby zakosztować smaku wody, kiedy świat proponuje nam pastylki, które gaszą pragnienie i pozwalają nam zaoszczędzić 53 minuty czasu w tygodniu. Słowa wdzięczności dla portugalskiego kardynała za ten jakże zaskakujący podarunek! Kasper Mariusz Kaproń OFM, Katolicki Uniwersytet św. Pawła w Cochabamba (Boliwia) Jos Tolentino Mendona (ur. 1965) portugalski kardynał, poeta, doktor teologii, konsultor Papieskiej Rady ds. Kultury, Archiwista i Bibliotekarz Świętego Kościoła Rzymskiego. Autor licznych książek, esejów i artykułów. Badacz relacji między literaturą, kulturą i teologią. Jego książki odniosły wielki sukces w Portugalii. Coraz częściej są tłumaczone i publikowane za granicą.
Friedrich Wilhelm Nietzsche; ur. 15 października 1844 w Rcken, zm. 25 sierpnia 1900 w Weimarze) niemiecki filozof, filolog klasyczny, prozaik i poeta[1]. Kategorią centralną filozofii Nietzschego jest filozofia życia, ujmowanie rzeczywistości, a więc także człowieka, jako życia. Prowadzi to do zanegowania istnienia ukrytego sensu i układu świata esencji, rzeczywistość staje się wobec tego chaosem. Konsekwencję tego stanowi radykalna krytyka chrześcijaństwa oraz współczesnej autorowi zachodniej kultury, jako opartych na tym złudzeniu. Podejście Nietzschego do religii i moralności cechował ateizm, psychologizm i historyzm; uważał je (religię i moralność) za wytwory ludzkie obarczone błędem zamiany przyczyny i skutku. Istotny u niego był także szacunek wobec wartości obecnych w antycznej kulturze greckiej, wraz z postulatem powrotu do niej.Był synem luterańskiego pastora Carla Ludwiga Nietzschego (18131849) i Franziski Nietzsche, z domu Oehler (18261897). Wychowywał się w rodzinie o tradycjach protestanckiej religijności szwabskiej, którą cechowało zamknięcie w ramach indywidualistycznej interpretacji Biblii. Zdaniem niektórych interpretatorów (np. Jaspersa) właśnie protestancka religijność wpłynęła na ukształtowanie pojęcia moralności niewolniczej, analizowanej później przez Nietzschego. Nietzsche przyznawał się wielokrotnie do polskiego pochodzenia. Badania drzewa genealogicznego niemieckiego filozofa (prowadzone przez Maxa Oehlera kuratora Archiwum Nietzschego w Weimarze), które sięgają XVI wieku wskazują, że miał jedynie niemieckich przodków. Nietzsche chętnie przyznawał się do polskości, ponieważ był to rodzaj manifestacji przeciwko Niemcom i ich kulturze, którą uważał za upadłą. Polskie pochodzenie filozofa poruszył w artykule Ueber Nietzches Polentum Bernard Scharlitt, wywodząc ten ród od Nickich herbu Radwan z województwa płockiego.Od śmierci ojca w 1849 roku domem Nietzschego zarządzały kobiety: babka, ciotki, młoda jeszcze matka i siostra Elżbieta; w 1850 roku cała rodzina przeniosła się do Naumburga (Saale), gdzie Nietzsche rozpoczął naukę w szkole miejskiej, którą kontynuował w gimnazjum przykatedralnym. W tym czasie samodzielnie zapoznał się z klasyczną muzyką niemiecką - dziełami Bacha, Hndla, Mozarta, Haydna, Beethovena i Schuberta. Po ukończeniu gimnazjum zaproponowano mu bezpłatne kontynuowanie edukacji w Pforcie, gdzie odkrył poezję zupełnie nieznanego w tym czasie w Niemczech Hlderlina i uznał jego wielkość.
Friedrich Wilhelm Nietzsche; ur. 15 października 1844 w Röcken, zm. 25 sierpnia 1900 w Weimarze) – niemiecki filozof, filolog klasyczny, prozaik i poeta[1]. Kategorią centralną filozofii Nietzschego jest filozofia życia, ujmowanie rzeczywistości, a więc także człowieka, jako życia. Prowadzi to do zanegowania istnienia ukrytego sensu i układu świata – esencji, rzeczywistość staje się wobec tego chaosem. Konsekwencję tego stanowi radykalna krytyka chrześcijaństwa oraz współczesnej autorowi zachodniej kultury, jako opartych na tym złudzeniu. Podejście Nietzschego do religii i moralności cechował ateizm, psychologizm i historyzm; uważał je (religię i moralność) za wytwory ludzkie obarczone błędem zamiany przyczyny i skutku. Istotny u niego był także szacunek wobec wartości obecnych w antycznej kulturze greckiej, wraz z postulatem powrotu do niej.
Był synem luterańskiego pastora Carla Ludwiga Nietzschego (1813–1849) i Franziski Nietzsche, z domu Oehler (1826–1897). Wychowywał się w rodzinie o tradycjach protestanckiej religijności szwabskiej, którą cechowało zamknięcie w ramach indywidualistycznej interpretacji Biblii. Zdaniem niektórych interpretatorów (np. Jaspersa) właśnie protestancka religijność wpłynęła na ukształtowanie pojęcia moralności niewolniczej, analizowanej później przez Nietzschego. Nietzsche przyznawał się wielokrotnie do polskiego pochodzenia. Badania drzewa genealogicznego niemieckiego filozofa (prowadzone przez Maxa Oehlera – kuratora Archiwum Nietzschego w Weimarze), które sięgają XVI wieku wskazują, że miał jedynie niemieckich przodków. Nietzsche chętnie przyznawał się do „polskości”, ponieważ był to rodzaj manifestacji przeciwko Niemcom i ich kulturze, którą uważał za upadłą. Polskie pochodzenie filozofa poruszył w artykule „Ueber Nietzches Polentum” Bernard Scharlitt, wywodząc ten ród od Nickich herbu Radwan z województwa płockiego.
Od śmierci ojca w 1849 roku domem Nietzschego zarządzały kobiety: babka, ciotki, młoda jeszcze matka i siostra Elżbieta; w 1850 roku cała rodzina przeniosła się do Naumburga (Saale), gdzie Nietzsche rozpoczął naukę w szkole miejskiej, którą kontynuował w gimnazjum przykatedralnym. W tym czasie samodzielnie zapoznał się z klasyczną muzyką niemiecką - dziełami Bacha, Händla, Mozarta, Haydna, Beethovena i Schuberta. Po ukończeniu gimnazjum zaproponowano mu bezpłatne kontynuowanie edukacji w Pforcie, gdzie odkrył poezję zupełnie nieznanego w tym czasie w Niemczech Hölderlina i uznał jego wielkość.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Friedrich_Nietzsche
Od cukru przez kawę i marihuanę po yerba mate Większość naszego pożywienia, duża część naszych lekarstw, wszystkie środki wzmacniające oraz ekstrakty na dobre samopoczucie i długowieczność pochodzą z królestwa roślin. Jedną z charakterystycznych cech współczesnych cywilizacji jest ogromne zapotrzebowanie na wszelkie środki stymulujące, podniecające i narkotyczne. Te też znajdziemy w roślinnym królestwie. Nie ma, nie było i chyba nie będzie takiej epoki lub kultury, która nie przeznaczałaby mnóstwa energii na produkcję, dystrybucję i konsumpcję roślin nieco uogólniając poprawiających nastrój. Wydaje się, że ludzki mózg ma skłonność do popadania w stan chemicznej zależności, objawiający się uczuciem potężnego dyskomfortu w przypadku braku dostępu do uzależniających substancji występujących w roślinach. Jarosław Molenda zabiera nas w podróż po tajemniczym i rzadko docenianym fascynującym świecie roślin, które nie tylko dostarczają nam wrażeń smakowych, poprawiają nastrój, wprowadzają w stan euforii, lecz także sprawiają, że trudno się od nich uwolnić.
From one of our greatest voices in modern philosophy, author of The Course of Love, The Consolations of Philosophy, Religion for Atheists and The School of Life - Alain de Botton sets out to understand our universal fear of failure - and how we might change it
'De Botton's gift is to prompt us to think about how we live and how we might change things' The Times
We all worry about what others think of us. We all long to succeed and fear failure. We all suffer - to a greater or lesser degree, usually privately and with embarrassment - from status anxiety.
Alain de Botton gives a name to this universal condition and sets out to investigate both its origins and possible solutions. He looks at history, philosophy, economics, art and politics - and reveals the many ingenious ways that great minds have overcome their worries. The result is a book that is not only entertaining and thought-provoking - but genuinely wise and helpful as well.
'He analyses modern society with great charm, learning and humour. His remedies come as a welcome relief when most books offering solutions to the stresses of life recommend the lotus position' Daily Mail
Monografia jest kontynuacją rozważań Autorki dotyczących świąt o charakterze państwowym obchodzonych w szkołach Komisji Edukacji Narodowej zawartych w publikacji „Nadawać duszom kształt narodowy”. Święta o państwowym charakterze w czasach Komisji Edukacji Narodowej (WUW, Warszawa 2021). Święta i ich celebrowanie służyły nie tylko upamiętnieniu czy uczczeniu danej osoby lub wydarzenia. Miały także walor dydaktyczny, wychowawczy i poznawczy oraz społeczny i kulturotwórczy. Kształtowały postawy patriotyczne i obywatelskie, uczyły szacunku do własnej historii, tradycji i religii. Utrwalały pamięć o wydarzeniach istotnych z punktu widzenia całego państwa i narodu, jak również o zasięgu bardziej lokalnym, kształtując przywiązanie do „małej ojczyzny” oraz integrując społeczności lokalne i mniejsze wspólnoty, np. szkolne. To cenna pozycja dla badaczy, przede wszystkim historyków różnej specjalności, zwłaszcza historyków wychowania, nauczycieli i wychowawców oraz dla szerszego grona czytelników zainteresowanych tą tematyką. Niezbędna lektura dla studentów pedagogiki.
******
All Kinds of Holidays Always Worthy of Due Celebration. School Ceremonies in the Times of the Commission of National Education
A continuation of the author’s deliberations from To Give Souls a National Form… Holidays and their celebration served not only to commemorate or honour a person or event. They also had an educational, formative and cognitive value as well as a social and culture-forming one. They engendered patriotic and civic attitudes, taught respect towards one’s history, tradition and religion, and helped preserve memory of the events that were significant, both for the nation and the state and locally, forming an attachment to the “little homeland” and integrating local populations and smaller communities, including school communities.
The lifeblood of any free society is persuasion: changing other people's minds to enable real change. But America is suffering a crisis of faith in persuasion that is putting its democracy and the planet itself at risk. People increasingly write each other off instead of seeking to win each other over. Debates are framed in moralistic terms, with enemies battling the righteous. Movements for justice build barriers to entry, instead of on-ramps. Political parties focus on mobilizing the faithful rather than wooing the sceptical. And leaders who seek to forge coalition are labelled sell-outs.
In The Persuaders best-selling author Anand Giridharadas takes us inside these movements and battles, seeking out the dissenters who continue to champion persuasion in an age of polarization. We meet a co-founder of Black Lives Matter; a leader of the feminist resistance to Trumpism; white parents at a seminar on raising adopted children of colour; Bernie Sanders and Alexandria Ocasio-Cortez; a team of door knockers with an uncanny formula for changing minds on immigration; and an ex-cult member turned QAnon deprogrammer.
As they grapple with how to "call out" threats and injustices while "calling in" those who don't agree with them but just might one day, they point a way to healing, and changing, a broken society.
Przygotowując niniejszy tom, postanowiliśmy zaproponować Czytelnikom przyjrzenie się żywemu organizmowi redefiniowanej tożsamości Tajwanu przez pryzmat… smaków Tajwanu oraz przestrzeni życiowej. Wiele kultur wyraża się poprzez kuchnię, która jest nie tylko niezbędna do przetrwania, lecz stanowi także egzemplifikację tego, kim jesteśmy. Podstawowym uniwersalnym gestem ugoszczenia jest zaproponowanie posiłku. W obyczajowości polskiej zwyczaj łamania się chlebem od dawna wiąże się z interakcją społeczną, na Tajwanie ryż w przydrożnych rodzinnych restauracjach nakładamy sobie sami z podgrzewanego pojemnika w dowolnej ilości, poza zamawianymi posiłkami. Jedzenie wywołuje reakcję emocjonalną i fizyczną, a także kieruje nasze zmysły na otoczenie. I choć jest doświadczeniem uniwersalnym, pożywienie i smaki nie są statyczne; raczej zmieniają się w czasie, odzwierciedlając dynamikę zmian społecznych. Drugim kryterium wyboru opowiadań do niniejszego tomu była przestrzeń – adaptacja ludzi do zmiany otoczenia i adaptacja przestrzeni do zmiennych wyznaczonych przez ewolucję społeczeństwa. Współczesna literatura tajwańska oferuje zniuansowane i wieloaspektowe portrety tożsamości w erze nowożytnej, celnie identyfikując wyzwania, sprzeczności i bogactwo tajwańskiego doświadczenia. Maciej Gaca
Przewodnik po historii literatury Tajwanu powstał jako rozszerzenie wystawy Potęga literatury: pisząc o naszym Tajwanie Narodowego Muzeum Literatury Tajwańskiej. Treść kolejnych rozdziałów odpowiada poszczególnym częściom ekspozycji, a każdy okres w dziejach Tajwanu opisany jest w osobnym, niezależnym rozdziale. Dzięki temu czytelnik może śledzić historię literatury zgodnie z chronologią lub zgłębić tylko interesujący go temat. Na literaturę tajwańską składają się różne style języka chińskiego, japońskiego, tajwańskiego, hakka oraz języków tajwańskiej ludności autochtonicznej. Zawiera teksty zapisywane alfabetem łacińskim oraz te pisane logograficznym pismem chińskim, a nawet utwory przekazywane drogą ustną, których nie zaliczamy do literatury pisanej. Literatura tajwańska formowała się pod wpływem różnorakich tendencji literackich napływających z Europy, Ameryki, Japonii i innych krajów Azji, ale równocześnie wyraża własny, tajwański sposób myślenia.
Pomysł napisania tej książki był mój, jednakże Duch Święty przypominał mi sceny i zdarzenia z mojej przeszłości, jednocześnie wybierając te właściwe do napisania tej lektury. Pomagał mi w opisywaniu zdarzeń minionych i ilekroć gubiłem wątek, tylekroć wtedy podążałem za Jego głosem, wypełniając brakujące luki. Zastanawiałem się nad celowością Jego pomocy i odpowiedź dostałem tuż pod koniec spisywania tych pięknych historii z mojego życia, kiedy to usłyszałem wyraźnie zdanie, w którym oznajmił mi: "Zakończenie należy do Mnie!". Przeżyłem piękną przygodę podczas pisania tej książki, którą polecam wszystkim poszukiwaczom Bożej obecności.
Nowe fakty i dowody wpływu pozaziemskich istot rozumnych na ziemską cywilizację.Erich von Däniken na tropach zakazanej archeologii. Erich von Däniken w legendarnym bestsellerze Wspomnienia z przyszłości wysunął szokującą tezę: technologie używane przed tysiącami lat przez naszych przodków zostały podarowane ludziom przez przedstawicieli cywilizacji pozaziemskich. Ci starożytni astronauci zostali uznani za bogów i dali początek religii wszystkim ziemskim kulturom. Przez następnych 50 lat badań Erich von Däniken szukał nowych dowodów na wszystkich kontynentach i zadawał nowe pytania:o Czy najstarsze teksty sumeryjskie opowiadają o lądowaniach statków kosmicznych?o Kto zbudował tajemnicze systemy rur odkryte w Chinach?o Czy w epoce lodowcowej istniała nanotechnologia?o Czy prastare egipskie teksty zawierają informacje o manipulacjach genetycznych?o Czy faraonowie dysponowali wysoko rozwiniętą techniką, porównywalną z dzisiejszą?o Czy w piramidzie Cheopsa odkryto sekretne komory?o Czy ludzkość zna pismo od kilkunastu tysięcy lat?W Poszukiwaczach zaginionej wiedzy Erich von Däniken i inni słynni badacze zagadek przeszłości - m.in. Johannes i Peter Fiebag, Hartwig Hausdorf, Luc Bürgin, Walter-Jorg Langbein - prezentują kolejne zaskakujące świadectwa na to, że kiedyś naszą planetę odwiedziły obce istoty o zaawansowanej wiedzy. Przybysze z kosmosu pozostawili po sobie ślady, które dla oficjalnej archeologii są nierozwiązaną wciąż tajemnicą...ERICH VON DÄNIKEN to najsłynniejszy kontrowersyjny badacz historii ludzkości i najwybitniejszy przedstawiciel paleoastronautyki. Jest najczęściej czytanym autorem literatury faktu na świecie. Jego książki przetłumaczono na 32 języki i wydano w 70 milionach egzemplarzy. Wiele z nich zostało sfilmowanych, m.in. Wspomnienia z przyszłości, legendarny bestseller, który doczekał się kontynuacji Bogowie nigdy nas nie opuścili.
Prawdziwe przeznaczenie piramid i Wielkiego Sfinksa ujawnione!Autorzy światowych bestsellerów Piramidy - brama do gwiazd i Ślady palców bogów rzucili wyzwanie tradycyjnej egiptologii! Gwiezdne przesłanie Wielkiego Sfinksa: Od tysięcy lat Wielki Sfinks spogląda na wschód. Zapatrzony w wieczność, odczytuje z gwiazd przesłanie, o którym ludzkość zapomniała. Przesłanie, które domaga się, by je nareszcie zrozumiano...ROBERT BAUVAL, legenda niezależnej egiptologii, oraz GRAHAM HANCOCK, jeden z najwybitniejszych i najbardziej kontrowersyjnych badaczy prehistorii, autor bestsellerów przetłumaczonych na 27 języków, na podstawie badań archeoastronomicznych dowodzą, że Sfinks jest o tysiące lat starszy, niż twierdzi współczesna nauka. Powstał nie 2500 lat p.n.e., lecz 8000 lat wcześniej! - w początkach astronomicznej ery Lwa. A piramidy są dokładną gwiezdną mapą Pasa Oriona sprzed 12 500 lat, zamkniętą w 15 000 000 ton kamiennych bloków i niosącą przesłanie ich budowniczych. W mistrzowskim naukowym detektywistycznym śledztwie Bauval i Hancock używali komputerowych symulacji, by złamać starożytny gwiezdny szyfr, zawarty w monumentach Gizy, i na nowo zinterpretować Teksty Piramid i inne egipskie zapisy. I ujawnili prawdziwe przeznaczenie piramid, wzniesionych przez przedstawicieli prehistorycznej wysokorozwiniętej kultury, którzy zakodowali w nich swoją wiedzę. To odkrycie otwiera drzwi do zaginionego rozdziału naszej historii i nieznanych początków cywilizacji...W Śladach palców bogów, światowym bestsellerze - sprzedanym w 10 000 000 egzemplarzy i uznanym przez ,,Timesa"" za jedno z przełomowych wydarzeń intelektualnych naszych czasów - Graham Hancock podaje sensacyjne dowody istnienia zaginionej, wysokorozwiniętej prehistorycznej cywilizacji, która dała początek wszystkim starożytnym kulturom. W Magach bogów kontynuuje naukowe śledztwo, udowadniając, że globalny kataklizm nastąpił 12 000 lat temu, z którego ocaleli nieliczni, nazywani w starożytnych tekstach magami bogów.
Dowiedz się, jak działa twój umysł! Hosty, quale, memy, frameworki - wbrew pozorom to wcale nie jest książka o informatyce, a te terminy nie odnoszą się do świata internetu. Ze "Wstępu do teorii memów" dowiesz się między innymi, do czego są potrzebne schematy myślowe, jak działa wolna wola i czy tak naprawdę jest wolna. Autor w błyskotliwy, a zarazem przystępny sposób wyjaśnia w książce zawiłości funkcjonowania ludzkiego umysłu. Poprzez odwołania do przykładów znanych z życia codziennego odkrywa tajemnice schematów myślowych, które towarzyszą nam na każdym kroku. Wspólnie z nim warto się zastanowić, czy są one nam do czegokolwiek potrzebne, czy nam służą, a może wręcz przeciwnie - sprawiają, że nasza rzeczywistość się komplikuje.
Dlaczego dzieci stają się częścią zjawiska, jakim jest prześladowanie? Czy cyberprzemoc różni się od tradycyjnego prześladowania? W jaki sposób można zapobiegać prześladowaniu w szkole? W Psychologii prześladowań w szkole zgłębiamy, czym jest prześladowanie i jakie czynniki prowadzą do tego, że dzieci wchodzą w role prześladowców, ofiar, obrońców, świadków czy też nawet kombinacje tych ról. Książka zawiera omówienie strategii zapobiegawczych zmniejszających prawdopodobieństwo wystąpienia prześladowania w szkole, a także przegląd działań, jakie placówka może podjąć, jeśli będą w niej miały miejsce incydenty związane z prześladowaniem. Prześladowanie ma daleko idące konsekwencje, a jego skutki są czasami tragiczne, więc niezbędne jest zrozumienie, dlaczego i w jaki sposób do niego dochodzi. Psychologii prześladowań w szkole umożliwia poszerzenie wiedzy na ten temat w celu podejmowania efektywnych interwencji.
Porfiriusz z Tyru, neoplatonik, wybitny intelektualista okresu Cesarstwa Rzymskiego, znany jest jako zwolennik i propagator tradycyjnej religii pogańskiej w czasach wzrastającej dominacji chrześcijaństwa. REINKARNACJA U PORFIRIUSZA Z TYRU: Z DODANIEM TRAKTATU DO GAUROSA CZYLI JAK DUSZA OŻYWIA EMBRIONY ORAZ FRAGMENTÓW jest pierwszą monografią na temat wędrówki dusz w neoplatonizmie III wieku. Według pisarzy wczesnochrześcijańskich Porfiriusz odrzucił doktrynę platońsko-pitagorejską, zgodnie z którą dusze rozumne wcielają się co 1000 lat w ludzi lub w zwierzęta, na rzecz rewizji chaldejskiej, według której dusze ludzkie wcielają się w ludzi, ale nie w zwierzęta. Autorka Ewa Osek udowadnia, że nie jest to prawdą, gdyż Porfiriusz do końca życia nie zmienił poglądów na temat reinkarnacji, trwając przy tradycyjnych dogmatach pitagorejskich. DO GAUROSA CZYLI JAK DUSZA OŻYWIA EMBRIONY to traktat przypisywany lekarzowi Galenowi z Pergamonu, lecz faktycznie napisany przez filozofa Porfiriusza z Tyru w latach 270275. Problematyka apokryfu wpisuje się w dyskusję na temat metempsychozy przedstawionej w niniejszej monografii. Traktat Do Gaurosa w przekładzie autorskim, pierwszym na język polski, został zamieszczony wraz z greckim tekstem oryginalnym w drugim tomie książki. FRAGMENTY są wyborem tekstów źródłowych dotyczących transmigracji, inkarnacji i animacji. Pochodzą one z kilku innych traktatów Porfiriusza, m.in. komentarza do mitu Era u Platona, o Styksie i o duszy, a także z pism wcześniejszych autorów komentowanych przez Porfiriusza, m.in. Platona, Heraklidesa Pontyjskiego, Plutarcha, Numeniusza, Plotyna, jak również z późniejszych referujących poglądy Porfiriusza, m.in. Jamblicha, Nemezjusza, Proklosa, Makrobiusza, Stobajosa, Eneasza Sofisty, Damascjusza, Psellosa. Fragmenty w tłumaczeniu autorskim zostały włączone do drugiego tomu publikacji i są prezentowane w układzie bilingwicznym: grecko-polskim lub łacińsko-polskim.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
