Wznowienie kultowej już książki, łączącej elementy rozważań filozoficznych z opisem ważnego zjawiska popkultury, próbującej rozstrzygnąć paradoksy horroru w filmie, literaturze oraz najogólniej w życiu człowieka. „Zwykle unikamy tego, co wywołuje stres – zauważa autor. – Nie sterczymy dla rozrywki w korkach samochodowych, nie uczestniczymy – jeśli nie musimy – w sekcjach zwłok. Dlaczego więc tak chętnie poddajemy się fikcjom, które nas przerażają?” Gwałtowne emocje, jakie wyzwala horror, są paradoksalnie nieuzasadnione: boimy się zwykle czegoś, co nie istnieje. Co więcej – mamy świadomość, że uczestniczymy w grze fikcji. Horror – zdaniem Carrolla – jako gatunek literacki i filmowy, a także rodzaj estetyki, jest w gruncie rzeczy tworem schematycznym, a skuteczność pewnych jego konwencji i sposobów oddziaływania na ludzkie emocje – wykalkulowana i sprawdzona w praktyce. Dlatego niesamowite bądź krwawe opowieści, choć wywołują strach i poczucie dyskomfortu, przez wieki nie tracą na popularności.
Książka jest pasjonującą próbą etyczno-antropologicznego zrozumienia relacji między humanizmem hebrajskim a humanizmem ogólnoludzkim, które mają ten sam fundament: Biblię Hebrajską, ale i inne pisma tradycji żydowskiej. D.K. Sikorski jako pierwszy czyni to na podstawie wybranej polskiej prasy sprzed Zagłady, głównie prasy polsko-żydowskiej. W tym tomie analizuje spory i debaty o charakterze etyczno-religijnym, na przykład spór myślicieli żydowskich z rasistowskimi i szowinistycznymi poglądami Romana Dmowskiego i innych polskich nacjonalistów czy obronę humanizmu hebrajskiego przed antysemityzmem prof. Tadeusza Zielińskiego, uważanego za najwybitniejszego ówczesnego polskiego filologa klasycznego i historyka starożytności.„Prof. Sikorski jest mistrzem w analizie. Jego interpretacja osadzona jest w kontekście historyczno-kulturowym i odwołuje się stale do uniwersaliów, myśli filozoficznej, religioznawczej, antropologii i historiografii”.z recenzji prof. Jarosława Ławskiego
Książka porządkuje obszary szarości otaczające wpływową w naukach kognitywnych koncepcję artefaktów poznawczych, czyli narzędzi wspierających myślenie. Przedstawia historyczne źródła tej kategorii, analizuje modele relacji między artefaktami a użytkownikiem, ukazuje poznawcze konsekwencje wykorzystania artefaktów oraz eksploruje niezagospodarowane obszary w myśleniu o artefaktach poznawczych. Uczestnicy sympozjum zastanawiali się, czy artefakty poznawcze działają na nasz umysł podobnie jak smartfony, smart-domy, inteligentne miasta i maszyny? Czy artefakty to rzeczy, które myślą za nas? Czy poznawcza rola artefaktów musi polegać na wyręczaniu człowieka z konieczności podejmowania świadomych decyzji? Czy wzrost inteligencji maszyn wiąże się ze spadkiem prawdziwie ludzkiej refleksyjności? Referaty wygłosili m.in.: dr hab. Krzysztof Abriszewski prof. UMK, dr hab. Michał Piekarski prof. UKSW, dr hab. Konrad Werner prof. UW, dr Daniel Żuromski (UMK) oraz dr Franciszek Chwałczyk (UWr).
[Rozprawa] jest prób[ą] opisania i częściowego przynajmniej zrozumienia egzotycznego „kraju”, w którym ten krótki, liczący w sumie nieco ponad 450 wersów cykl poetycki powstał i którego niewielką tylko cząstkę w sobie utrwalił. „Kraju” tego dzisiaj już właściwie nie ma, tymczasem, jak to chyba nietrudno zauważyć, bardzo wiele rzeczy robiono w nim niewątpliwie „inaczej”. Do tych właśnie „inaczej zrobionych rzeczy” należy również sama Sobótka. […] pisząc niniejszą książkę, występuję jako theôrós składający obszerną relację ze swojej pielgrzymki czy raczej całej długiej serii pielgrzymek powtarzanych od lat systematycznie i wciąż przynoszących nowe spostrzeżenia. Fragment Od autora
W żydowskiej sztuce obrzędowej aż roi się od istot, które żyją na ziemi, w wodach i powietrzu. Te najczęściej spotykane to lwy, jelenie i orły, ale bywają też wiewiórki, niedźwiedzie i słonie. Obsiadły lampki chanukowe i besaminki, tarcze i korony na Torę. Prawdziwym rajem dla nich były pokryte malowidłami ściany i sklepienia synagog oraz rzeźbione w drewnie szafy na zwoje Tory. Ich rodowód jest starożytny, sięga Grecji i Mezopotamii; lwy, lamparty, byki, gazele i pawie przetrwały na bliskowschodnich mozaikach synagog z okresu Bizancjum. Metafory ze świata fauny znajdziemy w Biblii, zwłaszcza psalmach i w wielkiej obfitości w Pieśni nad Pieśniami, gdzie miły podobny jest do gazeli lub do młodego jelonka, a miła ma włosy jak stado kóz, które schodzą z gór Gileadu. Zwierzęta pojawiają się też w modlitwach i poematach liturgicznych, w przypowieściach i folklorze. Ich wszechobecność w sztuce nie przekłada się na łatwość interpretacji; często nie sposób stwierdzić z całą pewnością, czy pełnią rolę symbolu, czy też zostały użyte jako uświęcone tradycją ornamenty chyba że skojarzenie podsuwa nam towarzyszący im werset.
Problematyka praw człowieka jest niezwykle doniosłym, wymagającym namysłu tematem. Nie jest bowiem tak, że od uchwalenia Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka świat współczesny uwolnił się do ich łamania. Przeciwnie, często są one naruszane w społeczeństwach uznanych za kolebkę demokracji. Docenić więc wypada zaangażowaną postawę Autorki, którą odczytuję jako postawę badawczą charakterystyczną dla humanistyki krytycznej, zaangażowanej w demaskowanie stereotypów.
Rozważania zawarte w monografii mieszczą się w dziedzinie nauk społecznych w dyscyplinie nauki o komunikacji społecznej i mediach. W szczególny sposób uwzględniają one informatologiczne (w ujęciu nauki o informacji) podejście do procesu kształtowania się Europejskiej Przestrzeni Badawczej. Słowa kluczowe budujące tytuł książki – zarządzanie informacją, nauka XX i XXI wieku, Europejska Przestrzeń Badawcza – wyznaczają kierunek refleksji autorki, która wzięła pod uwagę kontekst historyczny, znaczący dla przedstawienia powojennego krajobrazu europejskich badań i rozwoju technologicznego na tle ewolucji konstrukcji Unii Europejskiej. Praca ma wymiar interdyscyplinarny, łączy naukę o informacji z europeistyką oraz naukoznawstwem. Z tych różnorodnych powiązań autorka kreśli obraz zjawisk, procesów i narzędzi zarządzania informacją w nauce europejskiej w wymiarach historycznym, prawnym i technologicznym. Diana Pietruch-Reizes – dr hab., profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, doktor nauk prawnych Uniwersytetu Warszawskiego, pracownik Katedry Zarządzania Informacją UJ. Zajmuje się nauką o informacji w wymiarze interdyscyplinarnym, informacją europejską, informacją prawną i parlamentarną w aspekcie historycznym i współczesnym oraz zarządzaniem informacją w sektorze nauki. Autorka monografii: Rozwój środków przekazu informacji o prawie (1992), Biblioteka i informacja w systemie parlamentarnym Unii Europejskiej i Rady Europy (2005). Redaktorka i współredaktorka naukowa wielu monografii zbiorowych, między innymi: Zarządzanie informacją w nauce (2008), Informacja, wiedza, innowacje (2020), Zarządzanie informacją i komunikacją w nauce (2021), Wokół informacji i wiedzy w nauce (2023), Wokół zarządzania informacją w nauce. Wyzwania sztucznej inteligencji (2025).
Pierwsza afrykanistyczna książka w dorobku PISM: „Sudan Południowy – państwo pozorne” Jędrzeja Czerepa. Stanowi ona wnikliwą analizę dysfunkcyjności tego – wciąż jeszcze – najmłodszego państwa świata, które uzyskało niepodległość w 2011 r. Jego najnowszą historię naznaczył fascynujący ciąg zderzeń nietrafionych wyobrażeń świata zewnętrznego, projektującego wyidealizowany obraz ludu pragnącego wolności, z realiami. Te w ostatnich 40 latach kształtowała unikalna, zmilitaryzowana kultura polityczna, zrodzona z historii kraju wielokrotnie skolonizowanego, społeczeństwa nieidentyfikującego się z państwem, a rozwinięta przez doświadczenie dominacji klasy partyzanckiej we wszystkich dziedzinach życia publicznego. Autor przybliża niepisane, ale fundamentalne zasady życia społecznego i politycznego Sudanu Południowego, bez których znajomości nie sposób zrozumieć posunięć jego władz ani prognozować przyszłości.
im były bohaterki królewskich romansów w opowieściach Jana Długosza — i co mówią one o samym kronikarzu? Ta książka pokazuje, że słynne epizody uczuciowe w Rocznikach nie są „reportażem z dworu”, lecz literackimi konstrukcjami osadzonymi w biblijnych wzorcach i szerokich kontekstach kultury. Lektura proponowana przez Marię Starnawską odsłania warsztat Długosza, jego horyzont intelektualny i system wartości; zarazem uczy czytać te narracje jako świadectwo epoki i autora, a nie jako źródło do prywatnego życia ostatniego Piasta na tronie polskim.
Dr hab. Maria Starnawska, prof. Uniwersytetu w Siedlcach, zajmuje się historią kultury religijnej średniowiecznej Polski oraz dziejopisarstwem średniowiecznym. Jej doświadczenie badawcze pozwala spojrzeć na przekazy Długosza z nowej perspektywy — jako na teksty literackie, w których odbija się wyobraźnia, erudycja i poglądy kronikarza.
L’Inspiration biblique des amours de Casimir le Grand dans les Annales de Jan Długosz
Qui étaient les héroïnes des amours royales racontées par Jan Długosz — et que révèlent-elles du chroniqueur lui-même ? Cet ouvrage montre que les célèbres épisodes sentimentaux des Annales ne relèvent pas du « reportage de cour », mais de constructions littéraires façonnées par des modèles scripturaires et de larges contextes culturels. La lecture proposée par Maria Starnawska met au jour l’atelier de Długosz, ses horizons intellectuels et son système de valeurs ; elle invite à considérer ces récits comme un témoignage sur l’auteur et son époque, plutôt que comme une source sur la vie privée du dernier Piast sur le trône de Pologne.
Dr hab. Maria Starnawska, professeure à l’Université de Siedlce, se consacre à l’histoire de la culture religieuse dans la Pologne médiévale et à l’historiographie du Moyen Âge. Son expérience de recherche permet de reconsidérer les récits de Długosz en tant que textes littéraires où se reflètent l’imagination, l’érudition et les convictions du chroniqueur.
BIBLICAL INSPIRATIONS BEHIND CASIMIR THE GREAT’S ROMANCES IN JAN DŁUGOSZ’S ANNALS
Who were the heroines of the king’s love stories as told by Jan Długosz—and what do those tales reveal about the chronicler himself? This book shows that the famous amorous episodes in the Annals are not “court reportage,” but literary constructions shaped by biblical models and wider cultural contexts. Maria Starnawska’s reading lays bare Długosz’s craft, intellectual horizons, and values, urging us to treat these narratives as testimony to their author and his age rather than as evidence for the private life of the last Piast on the Polish throne.
Dr. habil. Maria Starnawska, Professor at the University of Siedlce, specializes in the religious culture of medieval Poland and in medieval historiography. Her research experience enables a fresh perspective on Długosz’s accounts—as literary texts reflecting the chronicler’s imagination, erudition, and convictions.
Monografia stanowi wartościowe opracowanie dotyczące bezpieczeństwa pracy, łączące wymiar teoretyczny z praktycznymi implikacjami. Autor, opierając się na bogatej literaturze, precyzuje reguły i procedury naukowe, które porządkują prowadzone rozważania. Szczególną wartość publikacji stanowi klasyfikacja dorobku teoretycznego i piśmienniczego, pozwalająca uchwycić mechanizmy rozwoju zagrożeń oraz sposoby minimalizowania ryzyka w miejscu pracy. Całość cechuje się przejrzystością ujęcia oraz praktycznym podejściem do problematyki bezpieczeństwa.
Opracowanie "Sztuczna inteligencja w przekładzie pisemnym" nakreśla tematykę nazwaną w tytule z perspektywy tłumacza-językoznawcy, zainteresowanego historią tłumaczenia maszynowego i technologią, która je umożliwia, ale przede wszystkim zrozumieniem jego zastosowania i roli w kognitywnym, organizacyjnym i społecznym procesie przekładu. Dydaktycy przekładu znajdą w tu także wstępne informacje pomocne we włączaniu nowych technologii do procesu nauczania.Książka skierowana jest również do studentów i językoznawców zainteresowanych pisemnym tłumaczeniem maszynowym jako dziedziną badań. Stąd uwzględnione są w niej wybrane aspekty specjalistyczne, takie jak na przykład rozwój metod ewaluacji jakości tłumaczenia maszynowego czy specyficzne cechy językowe tłumaczeń wykonanych za pomocą AI. Stąd również dbałość o szczegółowe informacje bibliograficzne.
Książka jest przeznaczona dla wykładowców i studentów makroekonomii, polityki gospodarczej, bankowości i finansów, jak również dla słuchaczy studiów podyplomowych.
Suma logiczna jest świadectwem przekonania, że logika to droga do prawdy. I faktycznie, zastosowana tu zasada - powiedzielibyśmy dziś - ekonomii myślenia, słynna brzytwa Ockhama, niezmiernie przysłużyła się nauce i filozofii. Podobnie cenne było oddzielenie logiki i metafizyki, które otworzyło drogę nowoczesnemu sposobowi myślenia o języku, mechanizmach działania umysłu i łączenia słów z rzeczami.
Przygotowane studium jest w pełni uzasadnione, zarówno zbliżającą się 190. rocznicą powołania TNP, jak i upowszechnianiem się idei edukacji ustawicznej, która w ostatnim raporcie UNESCO pod red. J. Delorsa została uznana za jedną z dwu naczelnych zasad edukacji w XXI wieku. Niezależnie od przyjętego tematu treść i struktura studium jest znacznie szersza i przedstawia działalność TNP w ujęciu rozwojowym oraz analizie właściwej dla studiów monograficznych () Treść studium trafnie otwiera tematyka roli nauki i edukacji ustawicznej we współczesnym społeczeństwie wiedzy, () przedstawiona jest działalność towarzystw naukowych na rzecz edukacji, by analizować rozwój i formy aktywności Towarzystwa Naukowego Płockiego () Tekst jest wartościowy i ciekawy, rzetelnie przygotowany, bogato udokumentowany w źródłach i materiałach sprawozdawczych. Ukazuje żywą działalność i różnorodne jej formy oraz zakresy. Mimo że praca ma charakter historyczny i wyraźnie sprawozdawczy, to przekaz staje się atrakcyjny i żywy () Społeczna rzeczywistość działań jest trafnie i ciekawie przekazana ().(Prof. Józef Półturzycki, Uniwersytet Warszawski)
Fizyka kwantowa jest znana ze swoich dziwactw. W kwantowej rzeczywistości wszystko działa w całkiem inny sposób, niż ten, do którego jesteśmy przyzwyczajeni. Wydaje się, że mamy do czynienia z niepojętą magią. Tak naprawdę jest wręcz przeciwnie. W mechanice kwantowej nie ma ani odrobiny magii, są tylko fakty, fakty i jeszcze raz fakty. Ty także możesz zmierzyć się z wyzwaniem, jakie stawia przed nami świat kwantów, i przekonać się, że w tym (pozornym) szaleństwie jest metoda. Wystarczy, że podążysz za autorką tej książki, książki, z której z całą pewnością wszystko zrozumiesz i jak to się często mówi połączysz kropki. A przy okazji, otrzesz się o wielką tajemnicę Wszechświata, bo mówiąc o fizyce kwantowej, nie da się po prostu ominąć pytań natury filozoficznej. I właśnie dlatego kwantowa rzeczywistość jest tak fascynująca.
Jest to szeroko zakrojona i wielowymiarowa diagnoza stanu świata pracy w Polsce po 2020 roku, osadzona zarówno w kontekście pandemii COVID-19, jak i następujących po niej kryzysów: gospodarczych, politycznych, ekologicznych czy geopolitycznych. Autorzy skupiają się na kompleksowym ujęciu przemian pracy. Nie zostały one zapoczątkowane przez pandemię, ale przez nią uwidocznione i spotęgowane. Analizy dotyczą przede wszystkim sfery usług publicznych. Autorzy twierdzą, że pandemia ujawniła strukturalne słabości systemu pracy i instytucji opiekuńczych w Polsce. (...) Kryzys (nie)zwyczajny to ważna publikacja, która stanowi istotny punkt odniesienia dla wszystkich zainteresowanych badaniami nad pracą, nierównościami społecznymi i polityką społeczną w Polsce i w Europie Środkowo-Wschodniej. Jej znaczenie polega na wielowymiarowej diagnozie rzeczywistości, bogactwie materiału o charakterze empirycznym i kompleksowej analizie polityki państwa w sytuacjach kryzysowych. (...) Książka ta zasługuje na szeroką recepcję zarówno w środowisku akademickim, jak i w debacie publicznej. dr hab. Michał Wenzel, prof. Uniwersytetu SWPS Jednym z największych atutów książki Kryzys (nie)zwyczajny jest nowatorskie podejście jej autorów do analizy kryzysów społecznych. W przeciwieństwie do wielu wcześniejszych prac koncentrujących się przede wszystkim na przyczynach i skutkach kryzysów niniejsza publikacja zwraca szczególną uwagę na ich dynamikę oraz niestandardowe trajektorie rozwoju. Odejście od klasycznych modeli liniowych, w których kryzys postrzegany jest jako sytuacja nadzwyczajna, wymagająca jedynie odpowiedniej interwencji i powrotu do stanu równowagi, stanowi jeden z najbardziej innowacyjnych aspektów książki. dr hab. Dominika Polkowska, prof. UMCS
"Histeria i lęk" to kolejny tom autorstwa Zygmunta Freuda, który obejmuje wybór pism poświęconych zjawiskom histerii i lęku - sięga on zatem do samych korzeni psychoanalizy, od badania histerii zaczęła się bowiem historia psychoanalitycznej refleksji nad człowiekiem.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
