Profesor ekonomii powraca do lat swojej młodości oraz swojej wielkiej pasji - kolei żelaznej. Publikacja stanowi szczegółową analizę rozwoju kolejnictwa w tym regionie.
Dwa tomy "Wykładów z filozofii społecznej" Jakuba Kloca-Konkołowicza (1975–2021) zawierają roczny kurs akademicki zrekonstruowany na podstawie nagrań z dwóch cykli: 2019/20 i 2020/21. Kurs rozpoczyna prezentacja ambitnego rozumienia zadań filozofii społecznej, potem zostają omówione podstawy nowożytnego kontraktualizmu i liberalizmu, a następnie ich najważniejsze krytyki, w tym w szczególności te bazujące na klasycznej filozofii niemieckiej. Tom 1, odpowiadający semestrowi zimowemu kursu, koncentruje się na prezentacji filozoficznych podstaw liberalizmu i nowożytnego kontraktualizmu. Wykłady rozpoczynają się od charakterystyki filozofii społecznej, po której następuje obszerne omówienie koncepcji Hobbesa przedstawionej w Lewiatanie. W dalszej części zawierają kolejno prezentację poglądów Locke'a i Rousseau, szczegółowe omówienie filozofii praktycznej Kanta oraz wprowadzenie do myśli Fichtego, kontynuowanej w kolejnym tomie. Pojawiają się tu także odwołania m.in. do koncepcji Foucaulta, Habermasa, Schmitta i innych filozofów.
SŁAWNY KONTROWERSYJNY BADACZ HISTORII LUDZOŚCI NA TROPIE TRANSOCEANICZNEJ CYWILIZACJI SPRZED 25 000 LAT.
Starożytny Egipt, Azja Mniejsza, Indie, Tybet, wyspy Polinezji, Azja Południowo-Wschodnia i Ameryka Południowa. Czy coś mogło łączyć tak odległe obszary i cywilizacje?
Pan Śiwa, twórca i niszczyciel światów, jest jednym z najważniejszych bóstw hinduskiego panteonu. Jego kult jest ciągle niezwykle popularny w Indiach i innych krajach wyznających hinduizm i buddyzm. Czy w zamierzchłych czasach mógł mieć znacznie większy zasięg i być czynnikiem spajającym rozległe imperium?
W swojej nowej książce DAVID HATCHER CHILDRESS, niezależny archeolog i podróżnik, jeden z najsławniejszych – obok Ericha von Dänikena i Grahama Hancocka – kontrowersyjnych badaczy historii ludzkości, zabiera nas w podróż przez tysiąclecia i bezkresne wody oceanów. Przybliża nam cywilizacje obszaru Oceanu Indyjskiego i Pacyfiku oraz ich imponujące osiągnięcia. Z ogromną erudycją przedstawia przykłady wyrafinowanej sztuki, zaawansowanych konstrukcji architektonicznych, metalurgii i innych technologii – takich jak wimany, statki powietrzne opisywane w „Ramajanie” i „Mahabharacie” – które znamy dzięki badaniom archeologicznym i ze starożytnych eposów.
Szuka i znajduje starożytne wizerunki Śiwy uwiecznione na monolitach Göbekli Tepe i Nevalı Çori w Turcji, dolmenach San Agustin w Kolumbii, posągach Wyspy Wielkanocnej, dowodzące, że ich mieszkańcy już 10 000 lat p.n.e. byli wyznawcami Śiwy. Przemierzali oceany, niosąc zdobycze zaawansowanej cywilizacji, a także swoją religię. Ich siłą napędową było to, co zwykle motywowało odkrywców – poszukiwanie nowych źródeł bogactwa i złota.
Imperium Śiwy pozostawiło wiele wspaniałych monumentalnych konstrukcji i innych śladów swojego istnienia, zarówno w Indiach, Tybecie, jak również w Kolumbii, Peru, Meksyku i Ameryce Centralnej. Ta transoceaniczna sieć handlowa przetrwała tysiąclecia, pozwalając ludom Półwyspu Dekańskiego skolonizować obszary obecnego Afganistanu, Turcji, Iranu, Etiopii i Egiptu. I była pierwszą globalną cywilizacją w naszej historii.
DAVID HATCHER CHILDRESS – wydawca i autor wielu bestsellerów, przedstawiających nieznane lub nieuznawane przez oficjalną naukę tajemnice dziejów, częsty gość programów telewizyjnych (NBC, CNN, Discovery, History Channel), gwiazda serialu „Starożytni kosmici” – nazywany jest prawdziwym Indianą Jonesem.
Slavoj Žižek (ur. 1949) – słoweński filozof, socjolog, psycholog, psychoanalityk, kulturoznawca, politolog, jeden z najbardziej wpływowych myślicieli XXI wieku, autor kilkudziesięciu książek z pogranicza wymienionych wcześniej dziedzin. Zdefiniować „postęp” to rościć sobie prawo do przyszłości. W Przeciwko postępowi wybitny myśliciel Slavoj Žižek czyni z eseju narzędzie do badania rywalizujących wizji przyszłości, pytając: czy rzeczy, które nigdy nie wydawały się gorsze, mogą stać się lepsze? Jak wyglądałby lepszy świat? I jak — gdy jesteśmy nieustannie osaczani przez katastrofistów, zwolenników dewzrostu oraz dezorientujące relatywizmy — możemy zrobić jakikolwiek krok naprzód w obliczu bezprecedensowych kryzysów ekologicznych, społecznych i politycznych?W trzynastu bezkompromisowych esejach Žižek przełamuje śmiertelny uścisk, jaki neoliberałowie, trumpowski populizm, toksyczny przemysł samodoskonalenia oraz akceleracjoniści nałożyli na ideę postępu. Analizując to, co zostaje utracone, gdy przeciwnikom przyszłości pozwala się ją definiować, Žižek bezlitośnie obnaża, co różne wizje postępu wykluczają lub poświęcają, a także dynamikę pragnienia, wyparcia i zaprzeczenia obecną w hollywoodzkich superprodukcjach, ekonomii buddyjskiej, ruchach dekolonizacyjnych i innych „maszynach wizji”. W zawrotnym przeglądzie obejmującym wszystko — od gentryfikacji po teorię względności, od Lacana po Lenina, od Putina po Mary Poppins i od Marine Le Pen po koniec świata — eseje te nie przestają stawiać trudnych pytań wyobrażonym przyszłościom.Žižek nie uchyla się także od najtrudniejszego pytania ze wszystkich: jak uwolnić się od obłudnego, przesyconego poczuciem winy marzycielstwa, w które jesteśmy uwikłani, i zacząć budować lepszy świat?
Książka jest pasjonującą próbą etyczno-antropologicznego zrozumienia relacji między humanizmem hebrajskim a humanizmem ogólnoludzkim, które mają ten sam fundament: Biblię Hebrajską, ale i inne pisma tradycji żydowskiej. D.K. Sikorski jako pierwszy czyni to na podstawie wybranej polskiej prasy sprzed Zagłady, głównie prasy polsko-żydowskiej. W tym tomie analizuje spory i debaty o charakterze etyczno-religijnym, na przykład spór myślicieli żydowskich z rasistowskimi i szowinistycznymi poglądami Romana Dmowskiego i innych polskich nacjonalistów czy obronę humanizmu hebrajskiego przed antysemityzmem prof. Tadeusza Zielińskiego, uważanego za najwybitniejszego ówczesnego polskiego filologa klasycznego i historyka starożytności."Prof. Sikorski jest mistrzem w analizie. Jego interpretacja osadzona jest w kontekście historyczno-kulturowym i odwołuje się stale do uniwersaliów, myśli filozoficznej, religioznawczej, antropologii i historiografii".z recenzji prof. Jarosława Ławskiego
[Rozprawa] jest prób[ą] opisania i częściowego przynajmniej zrozumienia egzotycznego „kraju”, w którym ten krótki, liczący w sumie nieco ponad 450 wersów cykl poetycki powstał i którego niewielką tylko cząstkę w sobie utrwalił. „Kraju” tego dzisiaj już właściwie nie ma, tymczasem, jak to chyba nietrudno zauważyć, bardzo wiele rzeczy robiono w nim niewątpliwie „inaczej”. Do tych właśnie „inaczej zrobionych rzeczy” należy również sama Sobótka. […] pisząc niniejszą książkę, występuję jako theôrós składający obszerną relację ze swojej pielgrzymki czy raczej całej długiej serii pielgrzymek powtarzanych od lat systematycznie i wciąż przynoszących nowe spostrzeżenia. Fragment Od autora
Szczęście Duszy odkryj drogę do harmonii i wewnętrznego spokoju Szczęście Duszy to książka dla wszystkich, którzy pragną lepiej poznać siebie, zrozumieć własne emocje i odnaleźć głębsze połączenie ze swoją Duszą. Jest to publikacja skierowana do osób poszukujących spokoju, równowagi i prawdziwej radości w codziennym życiu, a także dla tych, którzy chcą pogłębić świadomość duchową i rozwijać wrażliwość wobec siebie i innych. Aleksander Deyev w krótkich, pełnych refleksji esejach otwiera przed czytelnikiem świat Duszy pokazuje jej potrzeby, pragnienia i naturalną zdolność do szczęścia. Eseje stanowią przewodnik, który uczy, jak wsłuchiwać się w subtelny głos własnej Duszy, jak rozpoznawać wewnętrzne blokady oraz jak odnajdywać równowagę i sens w codziennych doświadczeniach. Dzięki tej książce czytelnik dowie się m.in.: czym jest Dusza i jakie znaczenie odgrywa w naszym życiu, jak rozumieć i wsłuchiwać się w jej potrzeby, jak odnajdywać spokój, radość i poczucie sensu niezależnie od zewnętrznych okoliczności, jak zauważać i doceniać subtelne chwile pełni i harmonii w codziennym życiu, jak pielęgnować życie w zgodzie ze sobą, własnymi wartościami i wewnętrzną prawdą. Eseje Aleksandra nie są gotowym poradnikiem ani zestawem instrukcji są przestrzenią do refleksji, samopoznania i zatrzymania się w codziennym pośpiechu. Każdy tekst można czytać samodzielnie lub w kontekście całości, tworzącej pełniejszy obraz życia w zgodzie z Duszą. Książka inspiruje do uważności, rozwija empatię wobec siebie i innych, a przede wszystkim pokazuje, że szczęście Duszy jest zawsze obecne wystarczy je dostrzec i pielęgnować. To publikacja, która może stać się wsparciem dla każdego, kto pragnie odkryć prawdziwą radość, poczucie sensu i głębsze zrozumienie samego siebie. Szczęście Duszy to nie tylko przewodnik po świecie emocji i duchowości, ale także zaproszenie do praktykowania życia w harmonii z własną Duszą życia pełnego spokoju, wdzięczności i autentycznej radości. To książka dla tych, którzy chcą odnaleźć siebie i poczuć, że prawdziwe szczęście zawsze jest bliżej, niż się wydaje.
Problematyka praw człowieka jest niezwykle doniosłym, wymagającym namysłu tematem. Nie jest bowiem tak, że od uchwalenia Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka świat współczesny uwolnił się do ich łamania. Przeciwnie, często są one naruszane w społeczeństwach uznanych za kolebkę demokracji. Docenić więc wypada zaangażowaną postawę Autorki, którą odczytuję jako postawę badawczą charakterystyczną dla humanistyki krytycznej, zaangażowanej w demaskowanie stereotypów.
Rozważania zawarte w monografii mieszczą się w dziedzinie nauk społecznych w dyscyplinie nauki o komunikacji społecznej i mediach. W szczególny sposób uwzględniają one informatologiczne (w ujęciu nauki o informacji) podejście do procesu kształtowania się Europejskiej Przestrzeni Badawczej. Słowa kluczowe budujące tytuł książki – zarządzanie informacją, nauka XX i XXI wieku, Europejska Przestrzeń Badawcza – wyznaczają kierunek refleksji autorki, która wzięła pod uwagę kontekst historyczny, znaczący dla przedstawienia powojennego krajobrazu europejskich badań i rozwoju technologicznego na tle ewolucji konstrukcji Unii Europejskiej. Praca ma wymiar interdyscyplinarny, łączy naukę o informacji z europeistyką oraz naukoznawstwem. Z tych różnorodnych powiązań autorka kreśli obraz zjawisk, procesów i narzędzi zarządzania informacją w nauce europejskiej w wymiarach historycznym, prawnym i technologicznym. Diana Pietruch-Reizes – dr hab., profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, doktor nauk prawnych Uniwersytetu Warszawskiego, pracownik Katedry Zarządzania Informacją UJ. Zajmuje się nauką o informacji w wymiarze interdyscyplinarnym, informacją europejską, informacją prawną i parlamentarną w aspekcie historycznym i współczesnym oraz zarządzaniem informacją w sektorze nauki. Autorka monografii: Rozwój środków przekazu informacji o prawie (1992), Biblioteka i informacja w systemie parlamentarnym Unii Europejskiej i Rady Europy (2005). Redaktorka i współredaktorka naukowa wielu monografii zbiorowych, między innymi: Zarządzanie informacją w nauce (2008), Informacja, wiedza, innowacje (2020), Zarządzanie informacją i komunikacją w nauce (2021), Wokół informacji i wiedzy w nauce (2023), Wokół zarządzania informacją w nauce. Wyzwania sztucznej inteligencji (2025).
Pierwsza afrykanistyczna książka w dorobku PISM: „Sudan Południowy – państwo pozorne” Jędrzeja Czerepa. Stanowi ona wnikliwą analizę dysfunkcyjności tego – wciąż jeszcze – najmłodszego państwa świata, które uzyskało niepodległość w 2011 r. Jego najnowszą historię naznaczył fascynujący ciąg zderzeń nietrafionych wyobrażeń świata zewnętrznego, projektującego wyidealizowany obraz ludu pragnącego wolności, z realiami. Te w ostatnich 40 latach kształtowała unikalna, zmilitaryzowana kultura polityczna, zrodzona z historii kraju wielokrotnie skolonizowanego, społeczeństwa nieidentyfikującego się z państwem, a rozwinięta przez doświadczenie dominacji klasy partyzanckiej we wszystkich dziedzinach życia publicznego. Autor przybliża niepisane, ale fundamentalne zasady życia społecznego i politycznego Sudanu Południowego, bez których znajomości nie sposób zrozumieć posunięć jego władz ani prognozować przyszłości.
Beata Tomanek od 18 lat zachęca słuchaczy Radia Katowice, żeby stawali się kronikarzami swoich czasów. Uświadamia wartość rodzinnych dokumentów, dzienników, starych kronik i fotografii oraz ich znaczenie dla historii powszechnej. Efektem tych spotkań i rozmów jest ksiązka zawierająca 15 zapisów takich właśnie spotkań - rozmów z osobami zapisującymi dzieje swoich prezodków, rodzinn, przyjaciół. Każda z postaci ma do opowiedzenia niezwykła historię, będącą elementem szerszej panoramy historii Śląska. Mikrohistoria to dzisiaj odrębna dziedzina badań naukowych. Pani Beata Tomanek oddaje nam do ręki książkę, w której chodzi nie tylko o wiedzę o wydarzeniach zapomnianych, ponieważ nie umieszczono ich w podręcznikach historii. Autorka jest mikroświatami zafascynowana. O losach zwykłych ludzi opowiadają jej historycy amatorzy. Ich relacje nie są beznamiętnymi historiami. Dla strażników pamięci radio jest czymś magicznym, cynkownie są ukochanym miejscem na ziemi, hałdy drogą do Himalajów, a wojna była szansą na podróż do Afryki. W tej książce nie studiujemy historii. Przeszłości doświadczamy dzięki emocjom, które zawarte są w tych opowieściach. prof. dr hab. Ryszard Kaczmarek
im były bohaterki królewskich romansów w opowieściach Jana Długosza — i co mówią one o samym kronikarzu? Ta książka pokazuje, że słynne epizody uczuciowe w Rocznikach nie są „reportażem z dworu”, lecz literackimi konstrukcjami osadzonymi w biblijnych wzorcach i szerokich kontekstach kultury. Lektura proponowana przez Marię Starnawską odsłania warsztat Długosza, jego horyzont intelektualny i system wartości; zarazem uczy czytać te narracje jako świadectwo epoki i autora, a nie jako źródło do prywatnego życia ostatniego Piasta na tronie polskim.
Dr hab. Maria Starnawska, prof. Uniwersytetu w Siedlcach, zajmuje się historią kultury religijnej średniowiecznej Polski oraz dziejopisarstwem średniowiecznym. Jej doświadczenie badawcze pozwala spojrzeć na przekazy Długosza z nowej perspektywy — jako na teksty literackie, w których odbija się wyobraźnia, erudycja i poglądy kronikarza.
L’Inspiration biblique des amours de Casimir le Grand dans les Annales de Jan Długosz
Qui étaient les héroïnes des amours royales racontées par Jan Długosz — et que révèlent-elles du chroniqueur lui-même ? Cet ouvrage montre que les célèbres épisodes sentimentaux des Annales ne relèvent pas du « reportage de cour », mais de constructions littéraires façonnées par des modèles scripturaires et de larges contextes culturels. La lecture proposée par Maria Starnawska met au jour l’atelier de Długosz, ses horizons intellectuels et son système de valeurs ; elle invite à considérer ces récits comme un témoignage sur l’auteur et son époque, plutôt que comme une source sur la vie privée du dernier Piast sur le trône de Pologne.
Dr hab. Maria Starnawska, professeure à l’Université de Siedlce, se consacre à l’histoire de la culture religieuse dans la Pologne médiévale et à l’historiographie du Moyen Âge. Son expérience de recherche permet de reconsidérer les récits de Długosz en tant que textes littéraires où se reflètent l’imagination, l’érudition et les convictions du chroniqueur.
BIBLICAL INSPIRATIONS BEHIND CASIMIR THE GREAT’S ROMANCES IN JAN DŁUGOSZ’S ANNALS
Who were the heroines of the king’s love stories as told by Jan Długosz—and what do those tales reveal about the chronicler himself? This book shows that the famous amorous episodes in the Annals are not “court reportage,” but literary constructions shaped by biblical models and wider cultural contexts. Maria Starnawska’s reading lays bare Długosz’s craft, intellectual horizons, and values, urging us to treat these narratives as testimony to their author and his age rather than as evidence for the private life of the last Piast on the Polish throne.
Dr. habil. Maria Starnawska, Professor at the University of Siedlce, specializes in the religious culture of medieval Poland and in medieval historiography. Her research experience enables a fresh perspective on Długosz’s accounts—as literary texts reflecting the chronicler’s imagination, erudition, and convictions.
Książka Zofii Król wzięła się z tęsknoty. Tęsknoty za pewnym miejscem, ale i za samym doświadczaniem przestrzeni. To wielowątkowa opowieść o tym, w jaki sposób nawiązujemy relację z trójwymiarem, oswajamy go, a potem przekładamy te doznania na język literatury, malarstwa, filozofii. Autorka przygląda się tekstom, mapom i obrazom, śledzi wędrówki współczesnych artystek, zamyśla się nad kondycją marzącej o wejściu w widok podmiotki. Jednocześnie sama podróżuje w czasie i przestrzeni, przenosząc się płynnie z pagórków południowej Anglii końca XVIII wieku, gdzie przypatruje się pewnej poziomce, na zalane słońcem XV-wieczne burgundzkie uliczki, z dzikich stoków Garganów – na dziewiąte piętro pewnego warszawskiego wieżowca i na szczyt prowansalskiej Góry świętej Wiktorii, skąd roztacza się niezwykły widok. Przewodniczkami w tej podróży są pisarki i pisarze – Wordsworthowie, Haupt, Białoszewski, Miłobędzka, Lebda, malarze – van Eyck, Cézanne, Hockney, filozofowie – Merleau-Ponty czy Berleant, oraz ktoś jeszcze – pomarańczowy ludzik Google Maps. Autorka odsłania również złożoność wirtualnych i zapośredniczonych form doświadczania przestrzeni, odwołuje się przy tym do prac artystów, którzy wykorzystują ich potencjał. Ta oryginalna – erudycyjna, a przy tym napisana z lekkością – książka przychodzi do nas w momencie, kiedy zwykłe czynności, takie jak gapienie się za okno, a nie w ekran telefonu, czy bezinteresowne włóczęgi zyskują status czegoś zupełnie wyjątkowego. Unikając utartych ścieżek i ustalonych schematów myślenia o przestrzeni, autorka proponuje nam własną, osobną o niej opowieść, zachęcając zarazem do uważności i doznawania wszystkimi zmysłami.
Monografia stanowi wartościowe opracowanie dotyczące bezpieczeństwa pracy, łączące wymiar teoretyczny z praktycznymi implikacjami. Autor, opierając się na bogatej literaturze, precyzuje reguły i procedury naukowe, które porządkują prowadzone rozważania. Szczególną wartość publikacji stanowi klasyfikacja dorobku teoretycznego i piśmienniczego, pozwalająca uchwycić mechanizmy rozwoju zagrożeń oraz sposoby minimalizowania ryzyka w miejscu pracy. Całość cechuje się przejrzystością ujęcia oraz praktycznym podejściem do problematyki bezpieczeństwa.
Opracowanie "Sztuczna inteligencja w przekładzie pisemnym" nakreśla tematykę nazwaną w tytule z perspektywy tłumacza-językoznawcy, zainteresowanego historią tłumaczenia maszynowego i technologią, która je umożliwia, ale przede wszystkim zrozumieniem jego zastosowania i roli w kognitywnym, organizacyjnym i społecznym procesie przekładu. Dydaktycy przekładu znajdą w tu także wstępne informacje pomocne we włączaniu nowych technologii do procesu nauczania.Książka skierowana jest również do studentów i językoznawców zainteresowanych pisemnym tłumaczeniem maszynowym jako dziedziną badań. Stąd uwzględnione są w niej wybrane aspekty specjalistyczne, takie jak na przykład rozwój metod ewaluacji jakości tłumaczenia maszynowego czy specyficzne cechy językowe tłumaczeń wykonanych za pomocą AI. Stąd również dbałość o szczegółowe informacje bibliograficzne.
Książka jest przeznaczona dla wykładowców i studentów makroekonomii, polityki gospodarczej, bankowości i finansów, jak również dla słuchaczy studiów podyplomowych.
Suma logiczna jest świadectwem przekonania, że logika to droga do prawdy. I faktycznie, zastosowana tu zasada - powiedzielibyśmy dziś - ekonomii myślenia, słynna brzytwa Ockhama, niezmiernie przysłużyła się nauce i filozofii. Podobnie cenne było oddzielenie logiki i metafizyki, które otworzyło drogę nowoczesnemu sposobowi myślenia o języku, mechanizmach działania umysłu i łączenia słów z rzeczami.
Przygotowane studium jest w pełni uzasadnione, zarówno zbliżającą się 190. rocznicą powołania TNP, jak i upowszechnianiem się idei edukacji ustawicznej, która w ostatnim raporcie UNESCO pod red. J. Delorsa została uznana za jedną z dwu naczelnych zasad edukacji w XXI wieku. Niezależnie od przyjętego tematu treść i struktura studium jest znacznie szersza i przedstawia działalność TNP w ujęciu rozwojowym oraz analizie właściwej dla studiów monograficznych () Treść studium trafnie otwiera tematyka roli nauki i edukacji ustawicznej we współczesnym społeczeństwie wiedzy, () przedstawiona jest działalność towarzystw naukowych na rzecz edukacji, by analizować rozwój i formy aktywności Towarzystwa Naukowego Płockiego () Tekst jest wartościowy i ciekawy, rzetelnie przygotowany, bogato udokumentowany w źródłach i materiałach sprawozdawczych. Ukazuje żywą działalność i różnorodne jej formy oraz zakresy. Mimo że praca ma charakter historyczny i wyraźnie sprawozdawczy, to przekaz staje się atrakcyjny i żywy () Społeczna rzeczywistość działań jest trafnie i ciekawie przekazana ().(Prof. Józef Półturzycki, Uniwersytet Warszawski)
Fizyka kwantowa jest znana ze swoich dziwactw. W kwantowej rzeczywistości wszystko działa w całkiem inny sposób, niż ten, do którego jesteśmy przyzwyczajeni. Wydaje się, że mamy do czynienia z niepojętą magią. Tak naprawdę jest wręcz przeciwnie. W mechanice kwantowej nie ma ani odrobiny magii, są tylko fakty, fakty i jeszcze raz fakty. Ty także możesz zmierzyć się z wyzwaniem, jakie stawia przed nami świat kwantów, i przekonać się, że w tym (pozornym) szaleństwie jest metoda. Wystarczy, że podążysz za autorką tej książki, książki, z której z całą pewnością wszystko zrozumiesz i jak to się często mówi połączysz kropki. A przy okazji, otrzesz się o wielką tajemnicę Wszechświata, bo mówiąc o fizyce kwantowej, nie da się po prostu ominąć pytań natury filozoficznej. I właśnie dlatego kwantowa rzeczywistość jest tak fascynująca.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
