Katalog towarzyszący wystawie Józef Czapski. Prace z kolekcji prywatnych przedstawia ponad czterdzieści dzieł artysty z lat 1922-1989. Są to nieznane szerokiej publiczności lub rzadko pokazywane rysunki, szkice i obrazy charakterystyczne dla stylu Czapskiego. Czapski podchodził do swoich prac bardzo krytycznie, ale w tym krytycyzmie był wierny swojej wizji malarstwa zanurzonego w naturze: w twarzach ludzi, w butelce, miskach, wazonie, pejzażu miejskim i wiejskim To ciche życie wokół niego kryło w sobie grozę, którą starał się pokazać. Elżbieta Skoczek, Dyrektor Festiwalu Józefa Czapskiego
Twórczość plastyczna Schulza poprzedza twórczość literacką. Jego dzieciństwo i młodość wypełniają niezliczone rysunki. Najpierw fantastyczne zwierzęta, kolejno portrety członków rodziny, wreszcie obsesyjnie kreślone postacie ubrane i nagie w zaaranżowanych scenach. Nie jest to rodzaj talentu, który formuje się łatwo. Widać tu mozół, zmaganie, dochodzenie do formy. Świat Brunona Schulza jest kreacją bardzo indywidualną, choć niepozbawioną rodowodów. Kobieta zajmuje w nim centralne miejsce. Wskazując na źródła fascynacji artysty, sięgnąć możemy do ekspresjonistycznych i symbolicznych obsesji kobiet fatalnych, ropsowskich nierządnic. Na wystawie przywołujemy jednak również znacznie odleglejsze źródło fascynacji erotyką grafiki Lukasa Cranacha Starszego. Jego Ewy, Judyty, Wenus są ucieleśnieniem piękna i okrucieństwa. Ich silna, pewna postawa, ponętność ciał i chłód spojrzeń antycypują Schulzowskie obsesje.
Piotr Kendziorek ukazuje problematykę Zagłady w świetle europejskiej filozofii drugiej połowy XX wieku. Śledzi, jak kluczowi intelektualiści i filozofowie tego okresu odnosili się do kwestii społeczno-kulturowych źródeł nazizmu i zagłady Żydów. W poszczególnych rozdziałach poddaje analizie jeden lub dwa teksty, które uważa za najważniejsze w dorobku wybranych przez siebie myślicieli w perspektywie ich wkładu w refleksję filozoficzną nad antysemityzmem i nazizmem w kontekście Zagłady. Uważnie analizując przede wszystkim koncepcje niemieckich i francuskich myślicieli związanych z szeroko rozumianą teorią krytyczną oraz myślą poststrukturalistyczną – takich jak Theodor Adorno, Max Horkheimer, Jacques Derrida, Jean-François Lyotard – a także uwzględniając spuściznę Martina Heideggera, stawia hipotezę o wielkiej mocy: Zagłada odmieniła filozofię europejską XX wieku i XXI wieku, jak pisze prof. Szymon Wróbel, w sposób nieodwołalny i nieodwracalny.
Nikt dotychczas tak jak Piotr Kendziorek nie przemyślał problemu Zagłady, to jest nikt w Polsce nie odważył się tak jednoznacznie uczynić z Zagłady problemu ściśle intelektualnego. Dzięki tej książce zacząłem myśleć o filozofii współczesnej ściśle w kategoriach Zagłady i zastanawiam się obecnie, w jakim stopniu filozofia XX i XXI wieku jest po prostu i tylko filozofią „po Zagładzie”. Oznacza to, że Szoah odmieniło filozofię nieodwołalnie i nieodwracalnie. Filozofia przed i po Szoah to zupełnie inna filozofia. Jednocześnie książka Piotra Kendziorka odważnie i stanowczo przekonuje czytelnika, że historia intelektualna nie musi być historią nieafektywną i apolityczną. Przeżywanie i myślenie nie muszą być skonfliktowane, tak jak polityka i obiektywne badanie nie muszą sobie bezwzględnie przeszkadzać.
fragment recenzji dr. hab. Szymona Wróbla
dr Piotr Kendziorek – historyk idei i filozof, pracownik Żydowskiego Instytutu Historycznego. Autor m.in. książek Antysemityzm a społeczeństwo mieszczańskie (2005), Żydowski ruch spółdzielczy w Polsce w pierwszej połowie XX wieku (2020).
Rozważania o ogrodach w kulturze europejskiej, zwłaszcza starożytnej, obecne w tej książce, mają z jednej strony przybliżyć tę problematykę, z drugiej zaś stanowią pewien pretekst i punkt wyjścia dla zagadnień szczególnie interesujących człowieka, czyli tematów egzystencjalnych, dotyczących sztuki dobrego życia. Dlatego też w kontekście fenomenu ogrodu pojawiają się różne odpowiedzi na pytanie najważniejsze, tzn. pytanie o drogę do szczęścia – już tu na ziemi bądź też po śmierci, w transcendentnym wymiarze rzeczywistości. Istotne jest, jakie wartości ukryte w ogrodach, mające tam swe źródło, potrafią tak przemienić życie człowieka, by doświadczył, bądź miał nadzieję na doświadczenie, „bycia szczęśliwym”, by w chaosie świata mógł odnaleźć siebie.
Grzegorz Żuk, fragment Wprowadzenia
Kompendium wiedzy o wampirach i wilkołakach występujących w literaturze, sztuce i filmie, ilustrowane fragmentami tekstów literackich i przedstawieniami graficznymi. Obejmuje dzieje wampirów od antyku po XX wiek oraz uwzględnia mitologie germańskie, słowiańskie, romańskie, skandynawskie, węgierskie. Wilkołactwo i wampiryzm, dwa aspekty mitu przemiany człowieka w niebezpieczną, "obcą" istotę, to fascynujący fenomen szeroko rozumianej historii kultury. Erberto Petoia śledzi wyobrażenia wampira i wilkołaka występujące zarówno w literaturze (od Homera, Petroniusza, Owidiusza, po Polidoriego, Hoffmana, Stokera, Pavesego...), jak i w wyobraźni ludowej. Ten przegląd jest wynikiem skrupulatnych badań naukowych (m.in.: lingwistycznych, kulturowych, psychopatologicznych), pozostając jednocześnie zapisem niezwykłej przygody w krainie ludzkiej wyobraźni - przygody odbywającej się zarówno w czasie (od dzieł klasycznych do wytworów kultury masowej), jak i przestrzeni (w krajach skandynawskich, we Francji, Włoszech, Rumunii, wśród ludów słowiańskich...). Poprzez itinerarium trwające tysiąc lat i przebiegające przez najważniejsze kultury europejskie, niniejsza książka prezentuje historię tych dwóch niepokojących zjawisk, których personifikacje poruszały duszę ludzką począwszy od zamierzchłych czasów i które były obecne w prawie wszystkich kulturach. Uważane za postacie demoniczne jeszcze w czasach nie tak odległych, wilkołaki i wampiry dotarły do naszych czasów ze świata starożytności klasycznej poprzez średniowiecze. Sposób postrzegania wampirów i wilkołaków w kulturze zachodnioeuropejskiej silnie zależał i nadal od znaczenia nadawanego im przez teologię i demonologię katolicką. W kulturze współczesnej częściowo utraciły one swój aspekt groźnych i tajemnych postaci z piekła rodem, a oświetlone światłem "Boga rozumu", są badane jako przedstawiciele zjawisk zarówno kulturowych, jak i patologicznych i dodatkowo umieszczane w kontekście problematyki wierzeń dotyczących transformacji człowieka w zwierzę. W ten sposób również wampir, ze względu na to, że żywi się krwią, jest często traktowany jak postać zwierzęca. Za głośną postacią Hrabiego Drakuli i mniej znanych likantropów literackich, mamy do czynienia z długą tradycją i ogromnym dziedzictwem kulturalnym legend, postaci demonicznych i przerażających (niekiedy postaci historycznych). Są to projekcje odwiecznych lęków, które w ciągu stuleci obecne były w Europie, znajdując w końcu właściwą interpretację dzięki badaniom antropologów czy psychopatologów.
„Vir Consilii”, czyli „Mąż radny”, autorstwa Andrzeja Maksymiliana Fredry (ok. 1620-1679) to dwutomowa publikacja z serii Biblioteka Staropolskiej Myśli Politycznej wydawanej przez Narodowe Centrum Kultury we współpracy z Centrum Myśli Polityczno-Prawnej im. Alexisa de Tocqueville’a i Fundacją Wspierania Badań nad Staropolską Myślą Polityczno-Prawną im. Andrzeja Maksymiliana Fredry. Utwór „Vir Consilii”, przetłumaczony staraniem Narodowego Centrum Kultury z języka łacińskiego na język polski, opracowany naukowo przez badaczy z Uniwersytetu Łódzkiego, jest wydany w wersji dwujęzycznej opatrzonej wnikliwymi tekstami komentującymi. Traktat Andrzeja Maksymiliana Fredry stanowi kompendium wiedzy obywatelskiej dla uczestników życia politycznego republiki o demokratycznym charakterze. Dzieło dostarcza interesujących informacji o XVII-wiecznych mieszkańcach Rzeczypospolitej i ich życiu.
Traktat De politica hominum libri tres, czyli O obywatelskiej społeczności ludzi księgi trzy, wiekopomne dzieło Arona Aleksandra Olizarowskiego zostało wydane po raz pierwszy w 1651 r. nakładem Jerzego Forstera. Obecnie traktat, przełożony z łaciny na język polski i poddany krytycznej analizie, ukazuje się jako publikacja dwujęzyczna w ramach serii Biblioteka Staropolskiej Myśli Politycznej, która powstaje we współpracy Narodowego Centrum Kultury z Centrum Myśli Polityczno-Prawnej im. Alexisa de Tocquevillea i Fundacją Wspierania Badań nad Staropolską Myślą Polityczno-Prawną im. Andrzeja Maksymiliana Fredry. Aron Aleksander Olizarowski podzielił utwór na trzy księgi: De Domo, De Civitate i De Republica poprzedzone wstępem, w którym przedstawił założenia antropologiczne. Pierwszą księgę poświęcił społeczeństwu, drugą rodzajom ustroju, przywilejom szlacheckim, urzędom i wymiarowi sprawiedliwości. Trzecia stanowi refleksję nad przewagami poszczególnych form ustrojowych. Dzieło XVII-wiecznego erudyty pozwala na zrozumienie źródeł polskiej kultury politycznej czasów, w których żył i przyczynia się do popularyzacji spuścizny jednego z najwybitniejszych umysłów swojej epoki. Uwagę zwraca szata graficzna książki autorstwa Michała Jandury, profesora Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.
„Być dobrym jak chleb” – to hasło, które na stałe wpisało się w wizerunek św. Brata Alberta, opiekuna najuboższych, zepchniętych na margines. Pokazuje nam ono, jak i my powinniśmy postępować wobec bliźnich. Bo Brat Albert, człowiek, którego żywe owoce wiary są obecne wśród nas, do dziś inspiruje do autentycznego naśladowania Chrystusa. Adam Chmielowski to niezwykle fascynująca postać, której życiorys wydaje się być wręcz gotowym materiałem na scenariusz filmowy. Poznajmy więc i czerpmy garściami z nieprawdopodobnej biografii żołnierza, więźnia, zbiega, artysty malarza, członka bohemy artystycznej, kaleki, pokornego zakonnika, wreszcie świętego. Rozbudowana część modlitewna zwarta w książce staje się prawdziwym dopełnieniem postaci św. Brata Alberta.
Ilustrowany kolorowymi planszami i fotografiami przewodnik po myśliwcach taktycznych, bombowcach, samolotach rozpoznawczych, transportowych, szkolnych i śmigłowcach lotnictwa wojskowego Rosji od lat 90. do dziś. Książka zawiera opisy samolotów i śmigłowców, od najnowszego myśliwca o cechach utrudnionej wykrywalności Suchoj Su-57, śmigłowca szturmowego Kamow Ka-52, samolotu transportowego Antonow An-148, aż po samolot szturmowy Su-25, samolot transportowy Iljuszyn Ił-76 czy samolot myśliwski Suchoj Su-27 w jego licznych odmianach. Wiele z tych samolotów wykorzystano w ostatnich konfliktach na Kaukazie, w Syrii i w Ukrainie. Plansze barwne ukazują oznakowanie i schemat kamuflażu, a w tabelach podano dokładne dane techniczne.
Pierwsza książka, w której opublikowano całość dorobku graficznego Franza Kafki, w tym ponad 100 nowo odkrytych rysunkówRok 2019 przyniósł sensacyjne odkrycie: setki rysunków pisarza Franza Kafki odnaleziono w prywatnej kolekcji, o której istnieniu nie wiedziano przez dziesięciolecia. Do tej pory tylko kilka z nich było powszechnie znanych. Chociaż popularność przyniosła Kafce twórczość literacka, prace plastyczne są dowodem tego, co Max Brod nazwał "podwójnym talentem". Rysunki - pełne fascynujących postaci, przechodzące od realizmu do fantastyki, groteski i niesamowitości - rzucają światło na nieznaną wcześniej działalność mistrza pióra.Prace te powstawały latami i właściwie przez całą karierę Kafki, choć najintensywniej rysował na studiach (1901-1907). Wśród odkryć znajduje się książeczka z rysunkami z tego okresu, wraz z dziesiątkami luźnych kartek. Eseje Andreasa Kilchera i Judith Butler stanowią istotne tło dla tego bogatego tomu, interpretując rysunki i umiejscawiając je w całej twórczości pisarza."Rzeczy, które narysował, same w sobie są opowieściami" - Lauren Christensen, "New York Times Book Review""Rewelacyjna książka, która po raz pierwszy ujawnia dotychczas ukryte dzieła sztuki. Ten cenny tom pozwala nam zobaczyć, jak dla Kafki słowo i obraz idą ramię w ramię" - Benjamin Balint, "Jewish Review of Books"Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach projektu Kanon Polski.
Książka po raz pierwszy została wydana w Anglii w 1937 roku i niemal z dnia na dzień stała się bestsellerem. To jeden z najlepszych i najbardziej wnikliwych zbeletryzowanych reportaży. Orwell jak wiemy doświadczył na własnej skórze, jak żyli wyzyskiwani, upośledzeni przez los i gospodarkę rynkową nędzarze. Efektem prowadzonego przez niego "eksperymentu" jest Droga na molo w Wigan.Pierwsza część książki zawiera napisaną w pierwszej osobie reportażową relację o pracy, życiu, warunkach mieszkaniowych, zwyczajach i swoistej subkulturze robotników z Wigan, a także z okolic Barnsley i Sheffield. Były to wówczas najbardziej uprzemysłowione okręgi Wielkiej Brytanii, gdzie wydobywano węgiel i gdzie znajdowały się huty oraz wielkie zakłady produkcyjne. Opis pracy w kopalni węgla do dziś uchodzi za majstersztyk światowego reportażu. Znakomity jest również niezwykle wprost szczegółowy opis codziennej egzystencji ludzi wyzyskiwanych, biednych, bezrobotnych. Orwell wyraźnie poszukuje tu odpowiedzi na pytanie, dlaczego ci, którym kraj zawdzięcza bogactwo i funkcjonowanie - przede wszystkim górnicy - są tak nieludzko traktowani i żyją w tak nieopisanej nędzy.Druga część książki w bardzo niekorzystnym świetle ukazuje realia ówczesnego socjalizmu, stanowiącego właściwie domeną middle class i lekceważącego tych, dla których wspomniany socjalizm mógłby być dobrodziejstwem. Tę część powszechnie uznaje się za jeden z najznakomitszych w światowej literaturze politycznej traktatów o socjalizmie, jego twórcach, błędach i zaletach.George Orwell (właśc. Eric Arthur Blair, 1903 -1950), angielski powieściopisarz, eseista, krytyk literacki i publicysta. Badacz kultury popularnej i masowej, sympatyk i działacz niekomunistycznej lewicy. Przyjaciel Polski i Polaków; przedwczesna śmierć spowodowała, że nie napisał planowanej powieści o zbrodni katyńskiej. Największy rozgłos przyniosły mu utwory Folwark zwierzęcy i Rok 1984, ogólnie uznane za dzieła literackie oddające najpełniej oblicze i sens XX wieku. Warto jednak poznać także inne jego powieści: Wiwat aspidistra!, Brak tchu, Na dnie w Paryżu i w Londynie.
Jeśli słuchasz, to Go usłyszysz, a jeśli patrzysz, to Go zobaczysz. On jest i jest ŻYWY!Film "Żywy" to prawdziwe historie osób, które stanęły twarzą w twarz z Kimś, kogo wielu nie chce lub nie potrafi zobaczyć. Niewierzący student medycyny, dziewczyna, której chłopak zginął w wypadku, czy młody gangster przeżywają najbardziej zaskakujące i niespodziewane spotkanie. "Żywy" to apologia praktyki adoracji Najświętszego Sakramentu. Po obejrzeniu tego dzieła zapragniecie podobnego spotkania! To filmowe zaproszenie do odnowienia wiary i spotkania z żywym Bogiem obecnym w Eucharystii; spotkania, które na zawsze odmieni Wasze życie.Świadectwa Andrea Argiles, Antonio de Santiago, Sonsoles Montero, Garlos Gimnez, Jaime Barón.Film: czas trwania filmu: 80min, DVD 5, format obrazu - 16:9, dźwięk: 5.1, język angielski,lektor polski.
Gdy pęd życia daje nam tylko chwilkę wytchnienia, warto poświęcić ją na rozmowę z Panem Bogiem. Te krótkie adoracje, wprost na dzisiejsze czasy, mogą się stać codzienną pożywką duchową i zachętą, by w gonitwie dnia codziennego, w drodze do pracy, do szkoły czy na zakupy znaleźć kwadrans na adorację Chrystusa w Najświętszym Sakramencie."Kwadrans przed Najświętszym Sakramentem" to:Krótkie adoracje na dzisiejsze czasy,Poruszające modlitwy do wypowiedzenia wprost przed Najświętszym Sakramentem,Inspiracja i zachęta do codziennego spotkania z Chrystusem,Proste słowa do wyrażenia uwielbienia i zaufania Panu Bogu,Chwila refleksji, by usłyszeć, co Bóg chce nam powiedzieć.
Po I wojnie światowej Turcja znalazła się w gronie państw przegranych i miała zostać mocno okrojona terytorialnie. Władze Grecji ostrzyły sobie zęby na obszary Anatolii, które zamieszkiwała liczna mniejszość grecka. W maju 1919 roku wojska greckie wylądowały w Azji Mniejszej i zajęły Smyrnę (tur. Izmir). Traktat pokojowy zawarty w 1920 roku przez mocarstwa ententy z Turcją był dla niej bardzo niekorzystny. Okręg Smyrny miał pozostać w granicach państwa tureckiego, ale z dużą autonomią i po pięciu latach o jego przyszłości miał przesądzić plebiscyt. Turcy nie pogodzili się z tym. W 1921 roku odtworzona armia turecka powstrzymała grecką ofensywę na Ankarę. W walkach kluczową rolę odegrał gen. Mustafa Kemal, bohater bitwy na półwyspie Gallipoli w 1915 roku. W sierpniu 1922 roku ruszyła kontrofensywa Turków, która doprowadziła we wrześniu do zajęcia Smyrny. Zdobyte miasto ogarnął wielki pożar. Ludność grecka zginęła, uciekła lub została deportowana. Stanisław Rek przybliża okoliczności i przebieg tej mało znanej, okrutnej wojny grecko-tureckiej, w której istotną rolę odegrały mocarstwa europejskie: Wielka Brytania, Francja i Włochy.
Miejscowość o historycznej nazwie Oravais (fin. Oravainen) leży w południowo-zachodniej Finlandii, nad Zatoką Botnicką. 14 września 1808 roku pod Oravais (będącym dziś częścią miasteczka Vra) rozegrała się jedna z najważniejszych bitew w historii Szwecji. Wojska rosyjskie rozbiły i zmusiły do odwrotu armię szwedzką. Ostatecznie Szwecja przegrała wojnę z imperium Romanowych i 17 września 1809 roku zawarła upokarzający pokój we Fredrikshamn. Według jego warunków musiała odstąpić Rosji prowincje fińskie, a także czysto szwedzkie na północy. Szwedzi utracili niemal połowę terytorium, a Sztokholm stał się nagle miastem przygranicznym.Ta klęska przyczyniła się do tego, że następcą szwedzkiego tronu został francuski marszałek Jean Bernadotte, co ciekawe, wcześniej zawołany republikanin i jakobin. Miała też pośredni wpływ na to, że Szwecja od 1814 roku stała się krajem neutralnym. Owa neutralność właśnie się kończy, gdyż Szwedzi niedawno zgłosili akces do NATO. Tę mniej znaną wojnę z epoki napoleońskiej ze swadą opisuje Krzysztof Mazowski.
Konstanty Skrzyński (1881-1978) dyplomata, działacz polityczny i społeczny. Ekspert od spraw wschodnich w II RP, pracownik MSZ, konsul generalny w Charkowie. Podczas okupacji działacz Stronnictwa Narodowego, członek Zarządu Głównego PCK. W 1945 r. wywieziony na Syberię, po powrocie oskarżony o współpracę z Niemcami i działalność antykomunistyczną, skazany na 5 lat więzienia, osadzony na Rakowieckiej w Warszawie. Zmarł w Warszawie 19 października 1978 r., został pochowany w grobie rodzinnym na Starych Powązkach.
Książka stanowi monografię filozofii politycznej Hegla ujmowanej w perspektywie dwóch zjawisk granicznych dla jego systemu: wojny i motłochu. Oba fenomeny społeczno-historyczne nie pozwalają gładko się wpisać w Heglowską teorię polityczną: są jej ślepą plamką, która stawia opór i otwiera na niedające się opanować sprzeczności. Myśliciel czyniący ze sprzeczności podstawową zasadę swojej filozofii zostaje tym samym zaskoczony sprzecznościami, których nie potrafi skutecznie pojednać. To napięcie pomiędzy filozoficzną teorią antagonizmu a rzeczywistym antagonizmem społecznym zewnętrznym w wojnie pomiędzy narodami oraz wewnętrznym w eksplozji motłochu w społeczeństwie kapitalistycznym jest centralnym zagadnieniem książki. Autor, rekonstruując myśl polityczną Hegla, prowadzi także dyskusję z najważniejszymi komentarzami i interpretacjami niemieckiego filozofa, od Karola Marksa począwszy, przez Alexandrea Kojevea i Gyrgya Lukcsa, na Marku Siemku i Slavoju iku skończywszy. Może przesadzam, ale mówię to z najgłębszego przekonania, tekst pracy wygląda jak Luwr. W każdej sali rozdziale, podrozdziale czy podpunktach stajemy przed kolejnymi obrazami. I trudno zatrzymać wzrok przy jednym, gdyż autor wciągając czytelnika do lektury prowadzi do kolejnego obrazu.[z recenzji Profesora Wojciecha Kaute] Zamysł radykalnego i pogłębionego odczytania w filozofii Hegla zasady antagonizmu jako fundującej nowoczesną polityczność, a także ukazania wojny i motłochu jako granic, ograniczeń i przeszkód w rozwoju systemu etyczności i społeczeństwa obywatelskiego () zrealizowano w sposób przemyślany, udokumentowany, przekonujący i oryginalny.[z recenzji Profesor Ewy Nowak] Bartosz Wójcik (ur. 1990), filozof i historyk idei. Adiunkt w Instytucie Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk. W 2022 roku obronił tam doktorat poświęcony wojnie i motłochowi w filozofii Hegla. W latach 2017-2022 realizował w ISP PAN projekt badawczy Filozofia negatywności Hegla i ika finansowany ze środków Narodowego Centrum Nauki. Jest redaktorem naczelnym czasopisma naukowego Praktyka Teoretyczna. Publikował liczne artykuły i recenzje naukowe, na łamach min. Civitasu, Kronosa, Tekstów Drugich, Widoku, FA-artu i Athenaeum.
“Symbolika Masońska Trzeciego Tysiąclecia” autorstwa Irène Mainguy stanowi aktualnie najkompletniejsze i najobszerniejsze nowoczesne kompendium wiedzy na temat masońskich symboli i obyczajów wszystkich trzech stopni wolnomularstwa błękitnego (uczeń, czeladnik, mistrz). W niespełna kilka lat książka ta doczekała się we Francji trzech edycji i cieszy się wielką popularnością zarówno wśród specjalistów jak i początkujących masonów i masonek. Czytelnicy i Czytelniczki znajdą w polskim wydaniu tłumaczenia dwóch najstarszych masońskich katechizmów służących za podstawę do sprawowania obrzędów oraz rozdział poświęcony organizacjom masońskim działającym w Polsce.
Książka Andrzeja Nowickiego Filozofia masonerii jest pierwszą w literaturze światowej próbą całościowego spojrzenia na wartości wniesione przez wolnomularzy do skarbca myśli filozoficznej i społecznej. Ta książka jest dla Ciebie, jeśli: chcesz zdobyć wiedzę o tym, czy istnieje filozofia masonerii, a jeśli tak, to na czym polega; chcesz poznać najwybitniejszych myślicieli-wolnomularzy i to, co jest najbardziej masońskie w ich spuściźnie; chcesz poznać fundamentalne wartości masonerii liberalnej; szukasz inspiracji do zbudowania własnego poglądu na to czym jest masoneria i po co istnieje; chcesz kandydowac do wolnomularstwa.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
