Najnowsza książka Piotra Kendziorka to pierwsze w literaturze światowej całościowe opracowanie drogi intelektualnej Jeana Améry’ego. Pisarz ten jest obecnie traktowany przez badaczy jako jeden z najważniejszych autorów (obok Primo Leviego),którzy opisywali nazizm i Zagładę na podstawie własnego doświadczenia i ujmowali tę tematykę w formie refleksji intelektualnej. Idea niniejszej książki polegała na zaproponowaniu całościowej wykładni dorobku Améry’ego, której zaletą – w stosunku do istniejącej literatury – byłoby uwzględnienie faktycznych proporcji w różnych wymiarach dorobku pisarza (aspektu filozoficznego, politycznego, literackiego itd.). On sam określał się mianem „filozofującego pisarza” (podobnego pod tym względem do Arthura Schopenhauera czy Oswalda Spenglera) i miał świadomość tego, że jego typ pisarstwa zwykle wymyka się prostym klasyfikacjom. Z pewnością był też intelektualistą lewicowym, i ten wymiar swojej pracy myślowej i działalności publicznej mocno uwypuklał w najważniejszym okresie działalności twórczej w drugiej połowie lat 60. i w latach 70. XX wieku. ─ fragment Wstępu Połączenie pisarskiej swady, ludzkiej wrażliwości i akademickiego znawstwa – ta kombinacja najlepiej charakteryzuje książkę Piotra Kendziorka. Kombinacja ta wydaje się wręcz niezbędna, gdy chce się pisać o tak oryginalnym i bezwzględnym intelektualiście jak Jean Améry, jeden z najstraszliwiej oćwiczonych świadków koszmaru sennego, jakim był wiek XX, i jeden z najbłyskotliwszych analityków tego koszmaru. Kendziorek potrafi wychwycić potęgę tego pisarstwa i odsłonić jego szokującą aktualność. prof. dr hab. Adam Lipszyc Piotr Kendziorek – historyk idei i filozof, pracownik Działu Naukowego Żydowskiego Instytutu Historycznego im. Emanuela Ringelbluma. Pracę doktorską obronił w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN. Zajmuje się m.in. problematyką antysemityzmu w perspektywie teorii krytycznej, filozoficzną refleksją nad Zagładą i historią Żydów polskich w XX wieku. Jest autorem wielu artykułów naukowych oraz książek, jak: Antysemityzm a społeczeństwo mieszczańskie. W kręgu interpretacji neomarksistowskich (2005),Program i praktyka produktywizacji Żydów polskich w działalności CKŻP (2016),Żydowski ruch spółdzielczy w Polsce w pierwszej połowie XX wieku (2020),Filozofia wobec Zagłady. Koncepcje teorii krytycznej, Martina Heideggera i poststrukturalizmu (2022).
Piotr Kendziorek ukazuje problematykę Zagłady w świetle europejskiej filozofii drugiej połowy XX wieku. Śledzi, jak kluczowi intelektualiści i filozofowie tego okresu odnosili się do kwestii społeczno-kulturowych źródeł nazizmu i zagłady Żydów. W poszczególnych rozdziałach poddaje analizie jeden lub dwa teksty, które uważa za najważniejsze w dorobku wybranych przez siebie myślicieli w perspektywie ich wkładu w refleksję filozoficzną nad antysemityzmem i nazizmem w kontekście Zagłady. Uważnie analizując przede wszystkim koncepcje niemieckich i francuskich myślicieli związanych z szeroko rozumianą teorią krytyczną oraz myślą poststrukturalistyczną – takich jak Theodor Adorno, Max Horkheimer, Jacques Derrida, Jean-François Lyotard – a także uwzględniając spuściznę Martina Heideggera, stawia hipotezę o wielkiej mocy: Zagłada odmieniła filozofię europejską XX wieku i XXI wieku, jak pisze prof. Szymon Wróbel, w sposób nieodwołalny i nieodwracalny.
Nikt dotychczas tak jak Piotr Kendziorek nie przemyślał problemu Zagłady, to jest nikt w Polsce nie odważył się tak jednoznacznie uczynić z Zagłady problemu ściśle intelektualnego. Dzięki tej książce zacząłem myśleć o filozofii współczesnej ściśle w kategoriach Zagłady i zastanawiam się obecnie, w jakim stopniu filozofia XX i XXI wieku jest po prostu i tylko filozofią „po Zagładzie”. Oznacza to, że Szoah odmieniło filozofię nieodwołalnie i nieodwracalnie. Filozofia przed i po Szoah to zupełnie inna filozofia. Jednocześnie książka Piotra Kendziorka odważnie i stanowczo przekonuje czytelnika, że historia intelektualna nie musi być historią nieafektywną i apolityczną. Przeżywanie i myślenie nie muszą być skonfliktowane, tak jak polityka i obiektywne badanie nie muszą sobie bezwzględnie przeszkadzać.
fragment recenzji dr. hab. Szymona Wróbla
dr Piotr Kendziorek – historyk idei i filozof, pracownik Żydowskiego Instytutu Historycznego. Autor m.in. książek Antysemityzm a społeczeństwo mieszczańskie (2005), Żydowski ruch spółdzielczy w Polsce w pierwszej połowie XX wieku (2020).
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
