Ta kategoria dedykowana jest współczesnym czytelniczkom literatury kobiecej. Bardzo szeroki wybór romansów, kryminałów, powieści obyczajowe, poruszająca literatura kobieca, erotyki, harlequiny polskich i zagranicznych autorów. Każda lubiąca czytać kobieta znajdzie coś szczególnego dla siebie.
Polecamy literaturę Sergiusza Piaseckiego, Stanisława Srokowskiego, Diany Palmer czy w końcu Blanki Lipińskiej.
,,Całkiem przypadkiem"" to historia dwojga młodych ludzi, których los postawił na swojej drodze. Piotr od razu zwraca uwagę na Olgę - koleżankę, która jak on, ćwiczy karate. Spotykają się na treningach, zaprzyjaźniają, wymieniają smsami. Dziewczyna oczarowuje go wszystkim, czym tylko mogła - urodą, sposobem bycia i wszystkim tym, co nieuchwytne i trudne do opisania słowami. Nie przewidział tylko jednego - komplikacji. Pogmatwana osobowość dziewczyny nie pozwala mu zbyt długo cieszyć się wspólnym szczęściem, które zostaje zburzone przez jej niepewność, wahania nastrojów i tego trzeciego - byłego chłopaka, który wraca niczym bumerang i nie pozwala jej ułożyć sobie życia na nowo. Kiedy wszystko już wydaje się poukładane, rozdźwięk zaczyna się tam, gdzie wszystko powinno się zbiegać i odwrotnie, wszystko scala się tam, gdzie powinno się rozbiegać. Kilka małych końców złożyło się na jeden duży. Jaki będzie finał tej znajomości? Ile warto walczyć o miłość? Czy bohaterowie naprawdę nie byli sobie pisani, czy tylko spotkali się w niewłaściwym czasie? Odpowiedzi znajdziecie w poruszającej książce ,,Całkiem przypadkiem"".
,,Smak kamienicy"" to nostalgiczna, ale przede wszystkim ciepła opowieść o wielopokoleniowej rodzinie i jej rodzinnym gnieździe - starej kamienicy przy ulicy Dworcowej w Chojnicach. Choć śmierć i wojna położyły się cieniem na życiu Kreftów to jednak we wspomnieniach autorki dominują echa dziecięcych zabaw, wspólnie spędzanego czasu, codzienności, a także... zapachy. Czy dom może mieć smak? Czy może przywodzić na myśl nie tylko reminiscencje, ale i aromaty? Oczywiście... Kamienica przy ulicy Dworcowej pachniała przygotowywanymi przez mieszkańców posiłkami i zimowymi zapasami, wędzonym mięsem, świeżym praniem ściągniętym ze sznura, mydlinami, którymi szorowano schody. A przede wszystkim pachniała tym niepowtarzalnym zapachem bezpiecznego domu, w którym nie brakowało wzajemnego szacunku i miłości: dziadków, rodziców i rodzeństwa. Dodatkowo opowieść została okraszona rodzinnymi przepisami autorki na pyszne dania i desery babci Wiktorii i mamy Broni: zupę brukwiową na gęsinie, plińce, golce, śledzia w śmietanie po kaszubsku, cytrynowy krem i wiele innych.
Powieść, która uruchamia zmysły i wytrąca czytelnika z codziennej rutyny. Kieruje uwagę na detale otaczającej rzeczywistości i relacje międzyludzkie, na drobiazgi, które na co dzień wydają się niezauważalne i nieistotne. Inspiruje, by zatrzymać się choć na moment w powszednim zabieganiu, przypomnieć sobie dobre chwile, na nowo spojrzeć na siebie, własne pragnienia i związek z bliską osobą. Po lekturze ,,Lubczyku na poddaszu"" zaczyna się smakować każdy dzień. Patron medialny - Xiegarnia.pl.
Głównymi bohaterkami Stulecia są Sara Susanne, Elida i Hjørdis, czyli prababka, babka i matka Herbjørg Wassmo.To opowieść o ich życiu, o mężczyznach, których pragnęły mieć albo którzy tylko przypadli im w udziale, o dzieciach, które urodziły.Jest to również historia małej dziewczynki, która ucieka do stodoły, żeby tam ukryć się przed Nim. Nosi ze sobą żółty ołówek, który ostrzy za pomocą kozika. Używa go do pisania. Ta dziewczynka urodziła się w roku 1942, dokładnie sto lat po swojej prababce, silnej Sarze Susanne, która pozowała pastorowi do portretu anioła. Portret ten stanowił element ołtarza, który do dziś znajduje się w katedrze na Lofotach. Stulecie jest opowieścią o Sarze Susanne, Elidzie, Hjørdis i Herbjørg, o ich znoju, wolności i tęsknocie za innym życiem.
Głównymi bohaterkami Stulecia są Sara Susanne, Elida i Hjørdis, czyli prababka, babka i matka Herbjørg Wassmo.To opowieść o ich życiu, o mężczyznach, których pragnęły mieć albo którzy tylko przypadli im w udziale, o dzieciach, które urodziły.Jest to również historia małej dziewczynki, która ucieka do stodoły, żeby tam ukryć się przed Nim. Nosi ze sobą żółty ołówek, który ostrzy za pomocą kozika. Używa go do pisania. Ta dziewczynka urodziła się w roku 1942, dokładnie sto lat po swojej prababce, silnej Sarze Susanne, która pozowała pastorowi do portretu anioła. Portret ten stanowił element ołtarza, który do dziś znajduje się w katedrze na Lofotach. Stulecie jest opowieścią o Sarze Susanne, Elidzie, Hjørdis i Herbjørg, o ich znoju, wolności i tęsknocie za innym życiem.
Ce livre, paru en Pologne en 1937, est considéré comme un livre culte. C'est un livre capital dans la littérature du XXe siecle. On peut le qualifier de roman existentialiste d'avant l'existentialisme. Son auteur fut reconnu comme le " chasseur acharné des mensonges culturels ". C'est l'histoire grotesque d'un homme qui devient un enfant a force d'etre considéré comme un enfant. Ferdydurke voudrait démasquer la Grande Immaturité de l'humanité, un theme cher a cet écrivain polonais majeur.
Wspaniała przygoda literacka dla wielbicieli Gombrowicza.
Czy ktokolwiek z nas zastanawia się dziś, co tak naprawdę oznaczała rosyjska szkoła w Królestwie Polskim lat osiemdziesiątych XIX wieku? Jak i do czego dojrzewało się pod władzą nauczycieli, którzy w majestacie praw i regulaminów mogli stosować kary cielesne, rewidować bagaże przyjezdnych uczniów, kontrolować ich prywatne lektury ze spisem dzieł zakazanych w ręku, podsłuchiwać każdą rozmowę, nie mówiąc już o upokarzających karach za rozmowy po polsku? Do czego dorastali chłopcy przymierający głodem na ohydnych stancjach, pozbawieni pomocy i wsparcia rodziców - pokolenia zmiażdzonego klęską powstania styczniowego? Kto do podłości? Kto do niepodległości?
Salman Rushdie urodził się w 1947 roku w Indiach. Od czternastego roku życia mieszkał w Wielkiej Brytanii, potem także w Stanach Zjednoczonych. Jest absolwentem Cambridge. Zadebiutował w 1974 roku powieścią Grimus. Międzynarodową sławę przyniosły mu dopiero opublikowane w 1981 roku Dzieci północy, które zdobyły Nagrodę Bookera, a następnie w roku 1993 Bookera Bookerów i w roku 2008 Best of the Booker. W 1988 roku ukazały się Szatańskie wersety - jego najsłynniejsza powieść.Rushdie jest laureatem wielu nagród literackich. W 2006 roku odwiedził Polskę. Królowa Elżbieta II nadała mu w 2007 roku szlachectwo.Spośród utworów Rushdiego REBIS wydał następujące powieści: Grimus, Dzieci północy, Ostatnie westchnienie Maura, Wstyd, Ziemia pod jej stopami, Furia, Śalimar klaun, Czarodziejka z Florencji, Harun i Morze Opowieści, Luka i Ogień Życia oraz zbiór opowiadań Wschód, Zachód, a w 2013 roku ""Szatańskie wersety"", w nowym tłumaczeniu!Najnowsze dzieło Rushdiego - wspomnienia zokresu obowiązywania fatwy - zatytułowane Joseph Anton. Autobiografia REBIS opublikował w dniu światowej premiery książki.To moja i tylko moja opowieść - o niełasce, w którą popadł szlachetnie urodzony mieszkaniec Moraes Zogoiby, zwany Maurem, słowem ja, przez większość dni jedyny męski dziedzic miliardów dynastii da Gama-Zogoiby, wielkich kupców korzennych z Koczinu, oraz o odtrąceniu od czegoś, co słusznie mogłem uważać za przyrodzony sposób życia, na które skazała mnie własna matka Aurora, z domu da Gama, nasza najświetniejsza współczesna artystka...""Saga ta zaczyna się od przepadku prapradziadka Francisca, zlizanego przez gorliwy jęzor laguny i od wzniecenia w ten sposób katastrofalnej, iście homeryckiej rodzinnej waśni, urozmaicanej morderstwami, toczonej w blasku płonących plantacji i w dymach spowijających gaje kardamonowe. Rodzinę tę rozdzierały nie tylko chciwość i sekrety, lecz i dzieliły granice rysowane kredką na podłodze i sterty worków z przyprawami służące za fortyfikacje.(O całe lata później ofiarą zgubnych podziałów padł również Bombaj i zapłonął.)Zapierająca dech w piersiach opowieść Moraesa Zogoiby'ego prowadzi przez legendarny rajski salon Aurory do podniebnego ogrodu jego wszechmocnego ojca, na szczyt szklanego wieżowca wzniesionego przez niewidzialnych ludzi: odsłania groteskowe i wzruszające dzieje jego rodu, a także tragikomiczne przeistoczenia wyegzekwowane przez miłość.,,Ostatnie westchnienie Maura"" to pieśń miłosna dedykowana ginącemu światu i jego ostatnie radosne zawołanie.
Siedemnaście wykwintnych potraw, ich dwóch, ona jedna.
Libertyński pojedynek o względy kapryśnej kokietki Nany, która doprowadza zalotników do szaleństwa. Kto dostąpi zaszczytu bycia jej jedynym kochankiem?
Niebezpieczne związki kulinarne to połączenie rozkoszy ucztowania i miłosnej intrygi rozgrywającej się na tle współczesnych Aten. Literacki pastisz Staikosa przywodzi na myśl postmodernistyczne gry z czytelnikiem, jakie prowadzili Julio Cortazár czy Eduardo Mendoza. Przepełniona zmysłową atmosferą książka to prawdziwa, pełna humoru, witalności, słońca i... wyśmienitej kuchni komedia pomyłek.
Bezwiedni aktorzy to powieść, która ukazała się w roku 1846 w tomie „Sceny z życia paryskiego” Komedii ludzkiej.
Przygody głównego bohatera, Sylwestra Palafox-Castel Gazonala, zwanego Gazonalem, są pretekstem do przedstawienia grup społecznych i postaci balzakowskich podglądanych na żywo, w akcji, najczęściej w Paryżu.
Gazonal, przybysz z prowincji, prezentuje się jedynie jako świadek komedii ludzkiej, prawdziwym bowiem bohaterem powieści jest Paryż. Paryż salonów, łagodnych nastrojów, jedwabnych tkanin, eleganckich dzielnic i Paryż diabelski – pełen orgii, ciemnych uliczek i nędznych poddaszy.
Czyta: Andrzej Szopa
Dwaj poeci to pierwsza częśc cyklu zatytułowanego Stracone złudzenia, na który składają się jeszcze Wielki człowiek z prowincji w Paryżu oraz Cierpienia wynalazcy.
W chronologii Komedii ludzkiej cykl ten zajmuje obok Ojca Goriot jedno z najwcześniejszych miejsc. Jak zwykle Balzac ukazuje w tych powieściach warsztat myśli ludzkiej: od skromnej drukarni na prowincji, gdzie samotny myśliciel szuka sposobu przetworzenia techniki drukarskiej, od ubogiego mieszkanka paryskiego poddasza, gdzie również myśliciel zaczyna tworzyć wielkie dzieła, aż do przybytków rozpusty ducha, błyszczącego świata teatrów i wielkiego księgarstwa paryskiego.
czyta: Joanna Lissner
Najpopularniejsza w Polsce obok Ptaśka książka W. Whartona teraz w wersji do słuchania! Czyta Jerzy Zelnik!
Jack – amerykański biznesmen – porzuca świat interesów, aby na powrót odkryć swoje życie, malując ulice Paryża i żyjąc jak kloszard. Spotkanie z Mirabelle, niewidomą siedemdziesięcioletnią kobietą, odmienia całe jego życie. Związek, który się między nimi rodzi, okazuje się zaskakujący: potężny, niewinny, a jednocześnie głęboko erotyczny. Spóźnieni kochankowie to cudownie ciepła opowieść o miłości, która pokonuje wszelkie bariery, nawet barierę śmierci.
„Dzieło Whartona przypomina nam o tym, że prawdziwie cenne jest nie to, co myślą inni, ale to, co robimy. Spóźnieni kochankowie opowiadają o miłości i śmierci, ciemności i świetle, ważności pracy. Jeżeli ta piękna książka niesie z sobą jakiś morał, to brzmi on następująco: nikt nie jest tak ślepy, by pewnego dnia nie przejrzeć na oczy”.
Richard Burns, „Independent”
William Wharton (1925–2008) to najpopularniejszy zagraniczny pisarz lat dziewięćdziesiątych w Polsce. Debiutował w wieku 54 lat powieścią „Ptasiek”, która przyniosła mu międzynarodową sławę. Od 1995 roku przez blisko 10 lat pisarz corocznie odwiedzał Polskę, spotykając się każdorazowo z tysiącami wielbicieli. Jego książki 26 razy znalazły się wśród 10 najpoczytniejszych tytułów roku według „Rzeczpospolitej” i „Notesu Wydawniczego” – jest pod tym względem absolutnym rekordzistą wśród pisarzy zagranicznych w Polsce. Łączny nakład jego książek wydanych w REBISIE przekroczył już 1,5 miliona egzemplarzy (w tym „Ptasiek” – ponad 250 tysięcy).
Co jeszcze może przytrafić się facetowi przed czterdziestką, który właśnie rozwodzi się z żoną domagającą się specjalnych alimentów dla... swoich kotów? Czy coś jeszcze czeka dziewczynę w gorszej połowie trzydziestki, która pogodziła się już z kłamstwami byłego męża i z samotnym macierzyństwem?
Zjazd absolwentów liceum zmieni w życiu Daszy i Marcina więcej, niżby się spodziewali. Odnaleziona na nowo miłość da im nie tylko nadzieję na szczęście, ale także siłę, by wspólnie walczyć z czymś znacznie trudniejszym niż zawiść „życzliwych”: ciężką chorobą Poli, córki Daszy. I by zaakceptować to, czego zmienić się nie da.
Dramatyzm wydarzeń, a także starannie odtworzone realia, celne obserwacje obyczajowe, znakomicie nakreślone sylwetki bohaterów sprawiają, że "Kamień w sercu" to poruszająca, choć niepozbawiona humoru opowieść o spóźnionej miłości, o sile potrzebnej, by odeprzeć nieoczekiwane ciosy, a przede wszystkim o odwadze, by kochać.
Życie to podróż, czasami do miejsc, w których wcale nie chcieliśmy się znaleźć. Katarzyna Leżeńska zabiera nas w taką podróż i przekonuje, że tak naprawdę gonimy w życiu tylko za jednym: za miłością.
- Janusz Leon Wisniewski
Gdy on i ona spotykają się w odpowiednim czasie we właściwym miejscu, coś musi z tego wynikać. A jeśli obydwoje marzą o miłości, miłość jest nieunikniona. Zwłaszcza w powieściach. Ale czy nie dlatego lubimy je czytać?
- Hanna Samson
To książka o godzeniu się z nieodwracalną zmianą, kiedy los odbiera to, co najcenniejsze. Pokazuje, jak ciężka choroba zmienia relacje między najbliższymi sobie ludźmi, mówi o współodczuwaniu, miłości, odpowiedzialności, nadziei, zmęczeniu, pragnieniu życia i kochania.
- Ewa Błaszczyk
Katarzyna Leżeńska o sobie...
Urodziłam się i mieszkam w Warszawie, ale dzieciństwo i burzliwą młodość spędziłam w Białymstoku. To oznacza, że i tu, i tam jestem obserwatorem z zewnątrz, przyjezdnym. To bardzo niewygodne dla człowieka, ale inspirujące dla pisarza.
Zadebiutowałam książką „Z całego serca” napisaną wraz z Ewą Millies-Lacroix. Stała się bestsellerem – może dzięki temu narodziły się następne: „Ależ Marianno!”, „Studnia życzeń”, „Sądy i osądy”. W chwilach wolnych od pisania powieści i podsłuchiwania życia redaguję książki.
... i o swojej książce
To mogła być zwykła opowieść o miłości. On rozstał się z żoną, która nie miała ochoty na macierzyństwo. Jej studenckie małżeństwo nie przetrwało startu w dorosłość. On marzy o tym, by być ojcem. Ona samotnie wychowuje córkę. Spotykają się na rocznicowym spotkaniu w swojej dawnej szkole.
Banalne? Być może. Pewnie jak zwykle najgłośniej krzyczeć to będą ci, co w cichości ducha oddaliby wiele, aby ten straszliwy banał w końcu im też się przytrafił.
To mogła być bajka. Spotkali się we właściwym czasie. Cały świat sprzyjał tej miłości i wszystko szło jak z płatka. Wiedzieli, że są dla siebie stworzeni. Nie wiedzieli tylko dlaczego, a raczej – do czego. Bo łatwiej przejść zaczarowany las, zdobyć szklaną górę i zwyciężyć smoka niż wspólnie dźwigać kamień w sercu – od teraz na zawsze.
Seria "Duże litery", przeznaczona dla czytelników mających problemy ze wzrokiem - dla osób starszych, z wadami wzroku i chorych, których męczy czytanie książek drukowanych czcionką "normalnej" wielkości, i którzy często z tego powodu w ogóle przestają czytać.
Duże litery.
Akcja Szkoły uczuć toczy się w latach 1840-1868. To okres burzliwych przemian politycznych w dziejach Francji – Wiosna Ludów, II Republika, II cesarstwo - i głębokich przeobrażeń pokolenia romantyków, poddanego presji wielkiej burżuazji. Ale także okres niespełnionej miłości bohatera, Fryderyka Moreau, do pięknej pani Arnoux. Fryderyk opowiada dzieje swojej miłości z perspektywy dojrzałego już mężczyzny, mężczyzny świadomego straconych szans.
W zamyśle autora książka miała być uczciwą historią jego pokolenia, mocno osadzoną w realiach historycznych. W efekcie wywołała jednak skandal – przez tradycjonalistów uznana została za dzieło wulgarne i naruszające zasady moralne. Została jednak entuzja-stycznie przyjęta przez pokolenie młodych realistów: Emila Zolę czy Georg Sand.
Przełożyła z francuskiego Aniela Micińska
Czyta: Zbigniew Borek
1007 minut/ 2 płyty MP3
Nudna praca w sekretariacie gimnazjum, szef będący chodzącym archetypem niegroźnego, lecz irytującego obleśnego dowcipnisia, lekka nadwaga, młodość przemijająca wraz z pustymi dniami w akompaniamencie czekolady, telewizora, papierosów na balkonie i zgryźliwości kierowanych zarówno na zewnątrz, jak i do wewnątrz - Amelia bardzo nie lubi tego, do czego zredukowane zostało jej życie, odkąd Adam - idealny, najwspanialszy i jedyny - zbłądził na drodze życia w okolice swej sąsiadki, czym stracił możliwość trwania w symbiozie dusz z bohaterką, mimo jej wyraźnego i wciąż niegasnącego ubolewania z powodu i straty, i krzywdy. Kobieta zatraciła i siebie i swoje marzenia - i zdawałoby się, że z trwającego już cztery lata marazmu, nie ma już wyjścia. Pozostały jedynie tęsknota za byciem ważną i za tańcem, przeplatające się raz po raz z rosnącą świadomością przemijającego czasu. Na ratunek Amelii przybywa jednak tajemniczy, surrealistyczny sen, w którym otrzymuje ona wskazówkę, którą z samego zaintrygowania - postanawia niezwłocznie zapisać. Dni mijają, wraz z następującymi po sobie i trywialnymi, i nieco zaskakującymi zdarzeniami, a po nich pojawiają się kolejne senne wskazówki ubrane w znajome twarze, które z czasem okazują się mieć przewrotny, lecz definitywny sens. Amelia odnajduje drogę do odnalezienia siebie w sobie, w czym pomagają jej - wbrew jej obawom - jakże przychylni jej, nowo poznani ludzie. Okazało się, że to, co miało być piękne - było fałszywe. A to, co często pomijane - jest jednak najważniejsze. Porzucony przez nią raz na zawsze zostaje kokon apatii i braku woli oraz wiary we własne możliwości, a rodzi się w niej zupełnie nowe człowieczeństwo. Człowieczeństwo, które pełnię osiąga dopiero wtedy, gdy dzielone jest z innymi.
Młody mężczyzna wplątany w śmiertelną psychologiczno-erotyczną grę...Mag, powieść o fabule obfitującej w niezwykłe zwroty akcji i zaskakujące rozwiązania, należy do arcydzieł literatury współczesnej. Bohater książki, młody Anglik Nicholas Urfe, przyjmuje stanowisko nauczyciela na pewnej greckiej wyspie, gdzie zaprzyjaźnia się z właścicielem najwspanialszej posiadłości. Przyjaźń z milionerem wprowadzi młodzieńca w świat prawdziwego koszmaru. Z każdym dniem rzeczywistość i fantazje coraz bardziej się mieszają, a Urfe staje się nieświadomym aktorem prywatnego teatru bogacza - styka się ze śmiercią, seksem i straszliwą przemocą. Powoli, desperacko zaczyna walczyć o zachowanie zdrowia psychicznego i... życia. Akcji, stanowiącej prawdziwy labirynt zdarzeń, towarzyszą kulturowe szarady i zagadki, a sama powieść prowokuje do zastanowienia się nad iluzorycznością otaczającego nas świata i funkcjonujących w nim zasad oralnych.Symbolika powieści - pełna aluzji literackich - potwierdza przyznanie przez Fowlesa autorowi dzieła literackiego statusu ""maga"".Czyta: Wojciech SolarzCD, czas nagrania: 2xCD, 29 h 42 minFormat: MP3
Kiedyś nie było w Warszawie szklanych wieżowców, ale stał już Pałac Kultury. Wtedy właśnie miało miejsce to wydarzenie, którego ślad można znaleźć w ówczesnych gazetach.
Najgłośniejsza powieść Jonatana Carrolla – niezwykła mieszanka humoru i horroru w wydaniu audio.
Prawie 10 godzin nagrania!
Odwołując się do słów samego Carrolla, można by stwierdzić, iż Kraina Chichów to książka, od której czytelnikowi włos się jeży na głowie, gdyż okazuje się, że potworem może być wszystko, co nas otacza: znajomi, jedzenie na stole i półki pełne książek. Jest to też powieść o cudzie i grozie tworzenia – porusza problem osiągnięcia artystycznego: czy wielki pisarz jest zarazem wielkim alchemikiem, zdolnym przemienić słowo zapisane na papierze w człowieka w niebieskim kapeluszu, który naprawdę stanie pod naszymi drzwiami? A jeżeli jest do tego zdolny, to czy jest to wspaniałe, czy potworne?
Jonathan Carroll to jeden z najbardziej popularnych pisarzy amerykańskich w Polsce. Kąpiąc lwa to najnowsza powieść autora m.in. tak głośnych powieści jak Kraina Chichów, Dziecko na niebie, Kości Księżyca, zbiorów opowiadań, scenariuszy filmowych oraz opublikowanego w formie książkowej bloga Oko dnia – REBIS jest jego jedynym polskim wydawcą.
Czyta Wojciech Żołądkowicz.
Pod powierzchnią rzeczy. Toczy się skomplikowana walka pomiędzy teraz a wczoraj. A to, co widać. Jest tylko wąskim wycinkiem rzeczywistości. ,,Warstwy"" to pełna metafor i zakodowana opowieść o mieście, którego nazwa nigdy nie pada wprost. Magiczna podróż, która z każdym słowem, z każdą kolejną stroną, wciąga nas bez reszty. Pozwala odkryć nieznaną, zapomnianą, zamknięta w warstwach historię miejsc i ludzi.
Marian Pankowski był poetą prozy. Nic więc dziwnego, że kunszt jego pisarstwa widoczny jest w małych formach prozatorskich. Pankowski pisał opowiadania całe życie i ujmował je w tomy ,,Kozak i inne opowieści"", ,,Bukenocie"" oraz ,,Złoto żałobne"". W tomie niniejszym zbieramy ostatnie małe formy, rozsiane po pismach literackich, dotychczas nie ujęte w książkę, w których Autor mistrzowsko rozwija wszystkie tematy znane z jego powieści i dramatów. ,,Nastka, śmiej się!"" jest ostatnią książką prozatorską ,,najmłodszego polskiego pisarza"". Tom, który czytelnik trzyma w dłoni, nie został zaplanowany do druku przez Autora. Zarówno tytuł, jak i kompozycja tomu jest pomysłem wydawcy i redaktora.,,Najlepiej wypowiadał się w prozie i dramatach - tam, gdzie największą rolę odgrywa ludzkie gadanie, żywiołowe, niepowstrzymane, spuszczone z uwięzi. Gadanie było dla niego aktywnością najsilniejszą i najważniejszą w ludzkim życiu, bo erotyczną. Dlatego jego pisanie to uwodzenie. Może dzięki temu pozostał najmłodszym spośród najstarszych pisarzy"".- prof. Przemysław Czapliński na łamach ,,Gazety Wyborczej
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
