Ta kategoria dedykowana jest współczesnym czytelniczkom literatury kobiecej. Bardzo szeroki wybór romansów, kryminałów, powieści obyczajowe, poruszająca literatura kobieca, erotyki, harlequiny polskich i zagranicznych autorów. Każda lubiąca czytać kobieta znajdzie coś szczególnego dla siebie.
Polecamy literaturę Sergiusza Piaseckiego, Stanisława Srokowskiego, Diany Palmer czy w końcu Blanki Lipińskiej.
W zachowaniu Łazarza, córki Jaira i młodzieńca z Nain, Kuzak znajdował potwierdzenie, że stan psychiczny w jakim się znalazł, wychodząc nieoczekiwanie z więzienia po czterech latach odbywania kary, nie jest czymś wyjątkowym. Skazany na dwadzieścia pięć lat (art. 148 par. 1; morderstwo z premedytacją) miał pewność, że nie odsiedzi całego wyroku. Przed użyciem kawałka ostrza żyletki, ukrytego przemyślnie w okładce Biblii, z którą przewozili go do więzień w kilku miastach, ratowała Antoniego świadomość, że w każdej chwili (choć tylko noc wchodziła w rachubę) może nieodwołalnie odejść, że dzięki żyletce jest panem swojej niewoli, bo sam decyduje o jej końcu. Odkładał decyzję na jutro, na jutro. Lecz wiedział, że to jutro nastąpi dużo wcześniej nim upłynie dwadzieścia pięć lat. Antoni Kuzak, nieoczekiwanie zwolniony z więzienia, też należał do wskrzeszonych i też nie okazywał z tego powodu radości.""Wielowątkowa powieść R. Sadaja o polskiej codzienności, walce szarego człowieka z korupcją i politycznymi układami, o mafi jnych porachunkach z żydowskim złotem w tle. Zdystansowana, trzeźwa, miejscami bardzo gorzka ocena współczesnych Polaków.
Drugi tom uzależniającego cyklu ""Upadli"", w którym...Ile razy musisz żyć, By wreszcie znaleźć kogoś, dla kogo warto umrzeć? Piekło na ziemi. Tak właśnie czuje się Luce z dala od swojego chłopaka Daniela, upadłego anioła. Minęła wieczność, nim się odnaleźli, ale teraz znów się rozstaną... Daniel musi walczyć z Wygnańcami - nieśmiertelnymi, którzy chcą zabić Luce. Dziewczyna ukrywa się w Shoreline, szkole na skalistych wybrzeżach Kalifornii, gdzie przebywają wyjątkowo uzdolnieni uczniowie - Nefilim, potomkowie ludzi i upadłych aniołów. W Shorelinie Lucy dowiaduje się, czym są cienie i jak może je wykorzystać, by zobaczyć swoje wcześniejsze wcielenia. Jednakże, im więcej się dowiaduje, tym bardziej prześladuje ją myśl, że Daniel nie powiedział jej wszystkiego. Coś przed nią ukrywa - coś niebezpiecznego. A jeśli wersja przyszłości, którą opowiedział jej Daniel, nie jest prawdziwa? A jeśli przeznaczeniem Luce jest życie z kimś innym?
Klasyka literatury dla dzieci i młodzieży, nie starzejący się międzynarodowy bestseller, od lat zyskujący nowe rzesze wiernych czytelników - teraz w wersji audio w znakomitej interpretacji Magdaleny Różczki.
Autor zaczął pisać tę książkę „w głowie” , uciekając od twardych realiów aresztu, w którym spędził 36 godzin, po tym jak policja zatrzymała go w chwili, gdy w eleganckiej paryskiej dzielnicy, po kilku drinkach w kolejnych barach, wciągał działkę kokainy z maski stojącego na ulicy samochodu. W ciasnej betonowej celi, marząc o jakiejś książce lub proszku na sen, Beigbeder ucieka myślami do dzieciństwa, którego nie pamięta, bo ten okres jego życia objęła dziwna amnezja. Wychodząc od jedynego wyraźnego obrazu, stara się przywołać więcej wspomnień i dochodzi do wniosku, że ich brak wywołała zmowa milczenia wokół rozwodu rodziców. Opisuje typową zamożną rodzinę francuską, z czułością mówi o swoich dziadkach, rodzicach i bracie, powraca do młodzieńczych lektur i muzyki, której kiedyś słuchał. Odnalezione nareszcie wspomnienia przeplatają się z drobiazgową i niepozbawioną poczucia humoru relacją z aresztu. Za powieść tę pisarz otrzymał Prix Renaudot 2009.
Frédéric Beigbeder jest we Francji bardzo znaną postacią: pisze recenzje do najpopularniejszych pism, ma własne programy radiowe i telewizyjne, jest niewątpliwe postacią z pierwszych stron gazet – również jego życie osobiste jest zawsze bardzo ciekawym tematem dla kolorowych magazynów.
Książka, w której opisuje swoje dzieciństwo i młodość była we Francji prawdziwą sensacją, tym większą, gdy okazało się, że jest to całkiem niezła literatura, a nie tylko zbiór plotkarskich smaczków. I dlatego dostał za nią Prix Renaudot, jedną z najbardziej prestiżowych francuskich nagród literackich.
Książka zawiera: starannie przygotowany tekst utworu, opatrzony na marginesach ojaśnieniami i komentarzami (oznaczony symbolami garficznymi), życiorys autora, streszczenie lektury, dokładne omówienie problematyki utworu i plany przykładowych wypracowań związanych z tematyką omawianej lektury. Książka zawiera nowele: Dym, Miłosierdzie gminy, Mendel Gdański, Nasza szkapa.
"Bez rewanżu" - nie boksuje, lecz pisze. Wtedy czuje, że żyje. Kocha życie w jego wszystkich przejawach, dlatego jego pióro jest takie prawdziwe. Wprowadza nas w świat swego pokolenia - ludzi wykształconych, szukających miejsca w życiu i społeczeństwie, pragnących zerwać ze stereotypami, jak i konieczności podejmowania decyzji wśród najbliższych, a jednak w zupełnym osamotnieniu. Szuka czegoś więcej, a Ty?...
Henry wydaje książkę o Holokauście, w której stara się zmierzyć z tematem w nowy, niespotykany dotąd sposób. Jego powieść spotyka się z całkowitym niezrozumieniem i zniechęcony tym Henry rezygnuje z pisania. Nadal dostaje jednak listy od czytelników. Jeden z nich zawiera dziwną próbkę dramatyczną, dialog dwóch postaci na temat smaku i wyglądu gruszki. Henry składa autorowi wizytę. Okazuje się, że jest nim wypychacz zwierząt mieszkający w tym samym mieście. Nadesłana próbka jest częścią alegorycznej sztuki, której bohaterami są zwierzęta: oślica Beatrycze i małpa Wergili. Podczas kolejnych spotkań odbywających się w warsztacie wypełnionym wypchanymi zwierzętami Henry poznaje kolejne sceny. Ich atmosfera stopniowo gęstnieje. Postaciom, coraz bardziej zrezygnowanym i osamotnionym, zagraża bliżej nieokreślone niebezpieczeństwo, przed którym nie są w stanie się ustrzec...
Bohaterem Merde! Rok w Paryżu jest Paul West - typowy Brytyjczyk, skrzyżowanie Hugh Granta i Davida Beckhama, specjalista od marketingu. Przyjeżdża do Paryża, by na zlecenie francuskiej firmy stworzyć sieć herbaciarni. Na miejscu witają go nierozgarnięci współpracownicy oraz dwulicowy szef. Paul na własnej skórze odczuwa wady i zalety bycia cudzoziemcem we Francji. Uwodzi piękne kobiety, szuka domu na prowincji, uczy się, jak skutecznie zamawiać espresso w kawiarni, przyrządzać sos vinaigrette, poruszać po mieście, w którym najczęściej uprawianą dyscypliną sportową są strajki. Książka Stephena Clarke`a to nie tylko wciągająca i niezwykle zabawna powieść przygodowa, lecz także doskonały przewodnik po współczesnej Francji - jej stereotypach, kuchni, normach społecznych i narodowych dziwactwach. Czas nagrania: 10 godz. 1 min. Czyta: Marcin Rudziński
Jesteśmy samowarami. Samowarem nazywa się inwalidę, który po sam korzeń nie ma rąk ani nóg. To zapewne dlatego, że powstaje wtedy klocek z kranem na dole. Znajdujemy się tutaj od wielu lat. Nasze rodziny myślą, że nie żyjemy. To tajny szpital dla takich kalek jak my. Nie wiemy, gdzie jest położony. Jest ich dość sporo w kraju. Umieszczone są z daleka od zamieszkałych miejsc i dróg, ukryte przed ludzkimi oczami i zupełnie odizolowane od świata zewnętrznego. Nie figurują w żadnych wykazach i sprawozdaniach i nie wspomina się o nich w żadnych raportach. Ludzie udają, że nas nie ma. Chociaż każdy wie, że istniejemy. Kiedyś było nas tu wielu. Z czasem pozostało coraz mniej. Teraz ostał się tylko nasz oddział. Czasami snujemy domysły, co robią z pozostałymi. Ale rozmawiamy o tym rzadko, cicho i z obawą. Trudno powiedzieć, skąd wzięło się uczucie, że rozmowy na ten temat są zabronione i niebezpieczne, ale wiemy, że z pewnością tak jest. Za tydzień wszystkich nas zlikwidują.
To bardzo nieprzyzwoita książka. Skrajna i szokująca. Dużo w niej nieprzyzwoitych słów, nieprzyzwoitych scen, i najważniejsze ? nieprzyzwoitych myśli. Dlatego nie wolno jej dawać dzieciom, lepiej również, aby nie czytali jej ludzie z chwiejną psychiką. Nie powinni czytać jej ludzie, którzy nie lubią nieprzyzwoitości. Szczerze mówiąc, dobrze by było, gdybyś i ty jej nie czytał. Możliwe, że w ogóle nie należałoby jej czytać.
Bohaterka książki w dialogu z mężem niezwykle interesująco pokazuje paradoksy życia, nasyca je głęboką kobiecą mądrością, a jednocześnie w zaskakujący i atrakcyjny sposób opowiada historie rodzinne. Mówi o roli przypadku w życiu, o kobiecej miłości pełnej poświęceń, o tym jak dobre uczynki przeobrażają się niekiedy w złe, o ludziach nie zauważanych za życia, których odejście czyni niewyobrażalną pustkę.Błyskotliwa, pełna ponadczasowych mądrości książka adresowana do każdego.
Linia zanurzenia - kolejna powieść o wojnie? Nie, po prostu piękna opowieść o miłości. Jaką udaje się czasem napisać nielicznym autorom w czasach wojny.
Centre Presse
100 i więcej rzeczy, jakie kobiety powinny wiedzieć o mężczyznach
Seks - pozycje: 100 i więcej dogłębnych wskazówek
Seks - ćwiczenia: ponad 100 naprawdę wybuchowych pozycji
Idealny prezent na wieczór panieński i nie tylko!
Opowieść o kobiecie równie pięknej, co tajemniczej, autora bardzo długich zaręczyn.
W Elianie zakochuje się chyba każdy w tej prowansalskiej osadzie, gdzie od niedawna mieszka. Ona wybiera jednak Pin-Pona, tego zwyczajnego mechanika samochodowego, ku zdziwieniu wszystkich.
Bo nikt tutaj nie wie o tragedii, jaka spotkała Elianę. A teraz wreszcie może wyrównać rachunki. I posłużyć się kimś takim, jak nieświadomy niczego Pin-Pon. To przecież syn jednego z mężczyzn, którzy ponoszą winę za tamte wydarzenia...
Powieść Pauliny Bukowskiej to prawdziwa emocjonalna jazda po zakrętach życia.
Matka i córka. Córka i matka. Jedna przejmuje rolę drugiej.
Rodzinna gra trwałaby dalej, gdyby nie wypadek, który niszczy wszystko: świat, porządek, relacje i uczucia. Kiedy trzeba odbudować życie od nowa, czasami pozostaje tylko ucieczka. Kiedy nie ma dokąd uciec, pozostaje tylko ucieczka w głąb siebie.
I odbudowanie świata według własnych zasad.
Córeczka to niespokojna, rozgorączkowana opowieść, która łączy rzeczywistość z surrealistyczną wyobraźnią młodziutkiej autorki.
O takim skandalu nikt jeszcze w rodzinie Maria nie słyszał. Młody, niedoświadczony student dziennikarstwa zakochuje się nie dość, że we własnej ciotce, to jeszcze starszej o kilka lat rozwódce. Julia jest piękna, dojrzała i choć szuka dla siebie bardziej odpowiedniego kandydata na męża, traci głowę dla młodziutkiego chłopca. Kolejne odsłony zakazanego romansu przeplatane są odcinkami opowieści radiowych, które zawsze kończą się w najciekawszym momencie. Ciotka Julia i skryba to majstersztyk nurtu ""lekkiego"", wirtuozerski popis autoironii, a zarazem perfekcyjny komentarz do popkultury i jej recepcji. Kiedy powieść ukazała się po raz pierwszy, wzbudziła sporo kontrowersji, do czego niewątpliwie przyczyniły się wyraźne aluzje autobiograficzne Vargasa Llosy. Kilka lat później uwieczniona na jej kartach pierwsza żona autora, udręczona prasową nagonką, wydała tekst Czego Varguitas nie powiedział, w którym przedstawiła własną wizję wydarzeń.
Opowieści dla Abrama to historia późnej miłości pełna prawdy o jej naturze – posiadającej moc przemieniania, budzącej w człowieku zachwyt nad innym. Bohaterowie są polskimi Żydami-emigrantami. Ona ma 60 lat i jest młoda, bo umie walczyć o miłość; Abram jest stary nie dlatego, że ma 80 lat, lecz dlatego, że tej woli walki nie ma, że nie umie uporać się z doświadczeniem Holocaustu. Narratorka przeczuwa, że może obudzić w nim uczucie, jeśli wyzwoli w nim zdolność do skonfrontowania się z tragiczną przeszłością, do dostrzeżenia w niej również wielkości człowieka; zdolność, którą sama posiadła.
Rozmowa w ,,Katedrze"" to niezwykła historia ludzi żyjących w Peru, w latach 50., w czasie dyktatury wojskowej, której przywódcą był generał Manuel Apolinario Odría.Akcja książki rozgrywa się na kilku płaszczyznach ujawniających kulisy i mechanizmy władzy dyktatora jak i jej wpływ na życie zwykłych ludzi. W popularnym barze o znaczącej nazwie ,,Katedra"" spotykają się Santiago Zavala, który wyrwał się spod władzy lojalnego wobec rządu ojca, Ambrosio - człowiek ze społecznych nizin, znajomy Cayo Bemudeza bliskiego współpracownika prezydenta. Rozmowa, uznawana jest za najważniejsze dzieło Vargasa Llosy. Sam Autor mówi o niej w ten sposób: ,,Żadna inna powieść nie przysporzyła mi tak wiele trudu. Dlatego gdybym musiał kiedyś uratować coś z pożaru, wyniósłbym właśnie tę książkę"".
Pierwsze polskie nieocenzurowane wydanie debiutanckiej powieści Mario Vargasa Llosy! Ukazaniu się Miasta i psów w 1962 roku towarzyszyła atmosfera skandalu. Pisarza oskarżono o stworzenie fałszywego wizerunku szkoły wojskowej Leoncio Prado w Limie, a książkę publicznie palono. Mimo to Miasto i psy stały się jednym z najgłośniejszych debiutów, zapoczątkowując zainteresowanie literaturą iberoamerykańską na świecie.Kadeci o wdzięcznych imionach Jaguar, Boa, Poeta, Cava umilają sobie internatowe życie, rżnąc w karty, wykradając nauczycielowi testy, przemycając papierosy, prowadząc rozwiązłe życie seksualne, opowiadając sobie o dziewczynach oraz upijając się w melinie pewnego cwaniaka. Ale jeden z chłopców, zwany Niewolnikiem, nie będzie mógł się dostosować i stanie się ofiarą kolegów. Miasto i psy to bezlitosne obnażenie prawdy o instytucji wojska, wynikające z bolesnych doświadczeń autora. Opowieść o fali, rygorze, hierarchii oraz buncie młodych kadetów, tworzących w ramach odwetu własne, równie drastyczne prawa i zasady. Konflikty rozgrywające się za murami elitarnej szkoły ukazują anachronizm społeczeństwa, stanowią bezlitosną krytykę kastowości, tyranii i demaskują mit brutalnego macho. W książkę zostały wpisane wątki autobiograficzne, dotyczące nie tylko traumatycznych przeżyć szkolnych, ale także nieznanego ojca, roli matki, przeprowadzki do Limy, poczucia obcości i pierwszych miłości pisarza.
Skandal. Tę powieść powinno się spalić. Nie czytaj jej. Odłóż z powrotem na półkę. Jest zbyt rozpasana, perwersyjna i wyuzdana. Mario Vargas Llosa musiał pisać tę książkę z uśmieszkiem wyrafinowanego oszusta, którego nic tak nie cieszy, jak naciąganie czytelnika. W samym środku gęstego od namiętnych uniesień małżeńskiego życia don Rigoberta i doňi Lukrecji, tkwi niewinne pacholę. Mały Fonsito, syn z pierwszego małżeństwa don Rigoberta, nie ma co konkurować o względy ojca z piękną kobietą o ponętnych kształtach, jakimi natura hojnie obdarzyła szczęśliwą pannę młodą. Niewinność dziecka tłamszona jest przez moralną rozwiązłość rodziców. A może dziecko wcale nie jest dzieckiem, a niewinność ma zbyt wiele wspólnego z rozwiązłością? Kto tu właściwie jest krętaczem... Foncito, Rigoberto, Lukrecja czy Mario Vargas Llosa? A może jednak czytelnik, skoro sięga po powieść, której nie powinien czytać? Ciotka Julia i skryba to czysta rozpusta, ale Pochwała macochy... Nie, nie czytaj tej książki!
Szarmancki świntuch Rigoberto, jego zmysłowa żona Lukrecja i mały manipulant Fonsito, bohaterowie skandalizującej Pochwały macochy, wracają w wielkim stylu. Gdy Fonsito, pasierb doñi Lukrecji, posuwa się o krok za daleko i uwodzi macochę, małżonkowie się rozstają. Gniew mija jednak szybko, a pozostaje tęsknota, namiętność i erotyzm. Widząc, jak rozdzieleni kochankowie męczą się i szamoczą z własnym sumieniem, mały Fonsito przystępuje do akcji. Rozpoczyna serię intryg, by doprowadzić do pojednania. Vargas Llosa nie spuszcza z tonu: zalewa czytelnika strumieniem zmysłowości i fantazji, każąc się domyślać, ile z jego historii jest prawdą, a ile erotycznym marzeniem. Bohaterowie kuszą się i uwodzą, prowadzą gierki i fantazjują, bez pruderii i z humorem opowiadając o swoich seksualnych przygodach - czy może tylko namiętnych marzeniach? Vargas Llosa każe nam od nowa przemyśleć to, co uważamy za miłość, seks i fantazję.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
