Ta kategoria dedykowana jest współczesnym czytelniczkom literatury kobiecej. Bardzo szeroki wybór romansów, kryminałów, powieści obyczajowe, poruszająca literatura kobieca, erotyki, harlequiny polskich i zagranicznych autorów. Każda lubiąca czytać kobieta znajdzie coś szczególnego dla siebie.
Polecamy literaturę Sergiusza Piaseckiego, Stanisława Srokowskiego, Diany Palmer czy w końcu Blanki Lipińskiej.
Opowieść o ścieraniu się dwóch racji:Morela, który chce powstrzymać rzeź słoni:... wie pan równie dobrze jak ja, ile straci Afryka, tracąc słonie. A jesteśmy na prostej drodze do tego. Jak możemy mówić o postępie, skoro niszczymy dookoła siebie najpiękniejsze i najszlachetniejsze objawy życia?I Waitariego wykształconego we Francji tubylca, który chce Afryki wolnej od kolonii:... mamy dość służenia światu w charakterze zoologicznego ogrodu, w charakterze rozrywki dla ludzi Zachodu, przyjeżdżających tutaj, aby sie skąpać w prymitywie i rozczulać nad naszą nagością i nad naszymi stadami zwierzyny.
Akcja „Romansu biurkowego...” toczy się w ciągu jednego roku w oddziale istniejącego w wirtualnej rzeczywistości banku, do złudzenia przypominającego biuro z historyjek Scotta Adamsa o Dilbercie, w którym pracę znalazł dorosły już Mikołajek z opowieści Sempé i Goscinnego.
Teksty publikowane były przez pięć lat w intranecie Banku Zachodniego WBK. Kiedy wiosną 2009 roku kryzys spowodował, że przestały się ukazywać, jedna z pracownic banku wysłała autorowi e-mail: : No, niestety, tego się właśnie obawiałam, że po kawie, herbacie, wodzie z dystrybutora, dofinansowanym kursie języka angielskiego itd... obetną także Pana felietony. Wielka szkoda L. (...) bo dla mnie jest to większa strata niż kawa, herbata, itd.”
Czyta: Tomasz Kammel
Szanghaj początków XX wieku jest prawdziwym tyglem, w którym mieszają się wpływy wielu narodowości i interesów: Brytyjczyków, Amerykanów, Japończyków, Francuzów, Mongołów, Chińczyków - bogaczy i biedoty. Docierają tam tez bolszewicy i ,,biała"" emigracja rosyjska. Sergiusz Wagin, człowiek tajemniczy i z przeszłością, w chwili gdy wydaje sie mu, że rozpoczął spokojniejszy etap życia, angażuje się w niebezpieczne przedsięwzięcie handlu bronią. Tymczasem również jego osobiste sprawy zaczynają się komplikować...
Powieść o samobójstwie, seksie, samotności. I niechcianych ciążach - tak by można przybliżyć w wielkim skrócie nową książkę Kornagi.
Te hasła nie miałyby w sobie literacko ożywczej mocy, gdyby nie rozwijająca je obrazowo, napisana rytmicznym i zapadającym w pamięć językiem fabuła Singli +.
Rachel Cusk, znana brytyjska autorka kilku świetnie przyjętych przez krytykę książek, między innymi Arlington Park, wiodąca do tej pory ustabilizowane życie u boku męża i dwóch córek, postanawia pewnego dnia porzucić dotychczasową, uporządkowaną i przenieść się do Toscanii. Podróż jawi jej się jako wielka przygoda, w trakcie której spędzi z rodziną kilka tygodni w wynajętym domu w toskańskiej Garfagnani, zwiedzając po drodze Asyż, Arezzo, Neapolo, Pompeje, Florencję i Rzym.
To bardzo osobista książka Cusk, pisarka nie boi się pokazać czytelnikom jako osoba niepewna, z trudem godząca role matki, żony i artystki – pisarki. Podróż do Włoch
i obcowanie z obrazami włoskich mistrzów pozwoliło jej uporządkować świat, odpowiedzieć w sposób zadowalający na pytanie, czy sztuka jest w stanie wyzwolić ją od przeciętności i przyziemnych spraw. Cusk w tej podróży nie tylko na nowo określiła się jako artystka, ale też odkryła ponownie radość z bycia matką i obcowania z rodziną.
Kiedy Islandia ogłosiła bankructwo, na rynku pojawiła się powieść Steinara Bragiego Kobiety. Nakład
rozszedł się na pniu, choć nie była to książka ku pokrzepieniu serc. Wręcz przeciwnie ? Bragi wkurzył
wszystkich. Obraził uczucia narodowe i obnażył brak równości w rzekomo egalitarnym społeczeństwie.
Pokazał przemoc, na jaką narażone są Islandki. Czytelnicy trzęśli się z wściekłości, ale nie mogli się
oderwać od książki.
Kobiety to nie tylko głęboka krytyka społeczeństwa w stanie kryzysu, to przede wszystkim świetnie
napisany thriller polityczny.
Powrót do przeszłości, miejscami mrocznej i bolesnej, to również – paradoksalnie – sentymentalna podróż do krainy przyjaciół i rywali, psot i zabaw, tajemniczych miejsc oraz miłosnych doświadczeń zdobywanych w cieniu dojrzewających i już dojrzałych dziewcząt. Powrót do szkolnej ławki, na maturę, do koszar i do pierwszej pracy. Do marzeń i obietnic – tych złożonych i tych złamanych. Banalne? Tylko na pozór i tylko wtedy, jeśli się uzna za banał samo życie.
Szczeniak Macieja Antoniego Suszka jest zapisem takiej podróży. To wyprawa nie w poszukiwaniu straconego czasu, który mógłby już na zawsze kojarzyć się z rewizjami i wizytami nieprzyjemnych panów z UB oraz przymusowymi pochodami pierwszomajowymi, ale powrót do nie całkiem beztroskich lat szczenięcych, ale jakże urokliwych, kiedy nie wszystko było jeszcze na sprzedaż. Powrót do tajemniczego ogrodu, rodzinnego Edenu, gdzie czasu nie dało się wprawdzie ani zatrzymać, ani zmienić jego biegu, ale można było chociaż zachować wspomnienia i to, co najważniejsze. Gdzie wszystko było pierwsze, jak przy stworzeniu świata. Gdzie chce się wracać i powinno się wracać, jeśli starczy odwagi.
Po hebrajsku „nod" znaczy „błądzić". Do biblijnego kraju Nod został wygnany Kain po zabójstwie Abla. W napisanej z epickim rozmachem powieści Kobierskiego błądzą poszczególni ludzie, ale także rodziny, wspólnoty, całe narody.
Olga, niedoszła zakonnica, umiera podczas porodu, bo nie usunęła groźnej dla siebie ciąży. Madej katuje żonę, a wyrzuty sumienia zapija samogonem. Henryk niczym „Domcio" Malinowski z powieści Miłosza Dolina Issy to przykład immoralisty i gnostyka; nie liczy się z żadną świętością, eksperymentuje z życiem własnym i innych ludzi. Zelig pada ofiarą rodzinnych ambicji, z jednej strony asymilacyjnych, z drugiej ortodoksyjnych, i ten dualizm doprowadza go w końcu do szaleństwa. Getto, ucieczka, powrót, obóz koncentracyjny w Płaszowie - życie Jeszui to kolejny epizod w okrutnej historii Izraela. Dzieje rodziny Borowiczów stanowią kwintesencję losu Polaka - zsyłka, niewola, polityczne zawirowania.
Ziemia Nod to powieść o odrzuceniu i o Zagładzie pewnego świata, którego figurą jest międzywojenny Tarnów. Radosław Kobierskiego mierzy się w swojej książce z wielkimi tematami.
Wdowa Couderc. Pracowita, energiczna, wyrachowana, mściwa. Gotowa na wszystko, byle tylko znienawidzona przez nią rodzina zmarłego męża nie odebrała jej domu. Beznadziejną miłością kocha syna, który bezustannie śle do niej z więzienia prośby o pieniądze. Jean Passerat-Monnoyeur. Pociągający, tajemniczy, niebezpieczny, nieobliczalny. Nieprzygotowany do życia na własny rachunek, po pobycie w więzieniu nie chce mieć nic wspólnego ze swoją bogatą i wpływową rodziną. Jeśli kogoś nienawidzi, to przede wszystkim siebie. Nigdy nie nauczył się kochać. Nie spuszczała z niego uważnego spojrzenia, nic nie uszło jej uwagi, nieogolone policzki, jasne, niewidzące oczy, szary garnitur, zniszczony, ze śladami dawnej elegancji, lekkie pantofle. Pewnie poruszał się bezszelestnie, zwinny jak kot. I pewnie, poza siedmioma frankami pięćdziesiąt, które dał kierowcy w zamian za niebieski bilet, nie miał grosza w kieszeni. On też ją obserwował, mrużył oczy, jakby chciał się jej dokładniej przyjrzeć, a w pewnej chwili lekko skrzywił usta w uśmiechu. Przypadkowe spotkanie tych dwojga wydaje się dla nich początkiem lepszej przyszłości. Czy zdołają - wspólnie lub każde z osobna - rozpocząć życie od nowa? Gdybym nie przeczytał Wdowy Couderc, nie mógłbym napisać Obcego.Albert Camus
,,Życie w hospicjum"" - najnowsza powieść Barbary Rosiek - to głęboka, poruszająca i prawdziwa książka o sensie życia, istnienia, przemijania, umierania. Bycia z drugim człowiekiem w chorobie, cierpieniu, bezgranicznym bólu bez nadziei na wyleczenie.Autorka pokazuje także bezmiar ludzkiej głupoty, egoizmu, braku empatii i zrozumienia. Stojąc na stanowisku, że pacjent przede wszystkim do końca trwa przy chorym. Czy uda jej się dotrwać do końca przy najbliższych?
Pensjonat ?Ewa? to dom publiczny w sycylijskim miasteczku Vigata. Główny bohater powieści, młody człowiek o imieniu Nene, spędza tam długie godziny, żeby słuchać zwierzeń prostytutek, w nadziei, że opowieści tych doświadczonych kobiet nauczą go życia. Są lata czterdzieste XX wieku, na Sycylii trwa wojna, dzieją się rzeczy straszne, lecz chłopak nieoczekiwanie zaczyna ulegać jakiejś nieznanej sobie, niepojętej sile, która sprawia, że wszystko, co dotąd było dlań ważne, traci znaczenie na rzecz nowego obiektu jego pasji. Pasji, którą jest miłość. Krypto autobiograficzna opowieść z lat dorastania, utrzymana w klimacie pokrewnym filmom Felliniego czy Tornatore opowiada o dzieciństwie i okresie dojrzewania w czasach faszyzmu i wojny.
Powieść Pensjonat ?Ewa? pokazuje ? zdaniem krytyków ? niewyczerpane możliwości, jakie kryją się jeszcze w talencie popularnego pisarza.
Vedrana Rudan mocniejsza niż kiedykolwiek. Przewrotna, zabawna, prawdziwa. Monologi babci, mamy, ojca, córki, syna i dwóch płodów, którym autorka również pozwoliła mówić i zmusiła do tego, żeby jeszcze przed narodzeniem walczyły o przetrwanie. O nadziei i utracie niewinności, o tchórzostwie i odwadze, o starości i przemijaniu.Historia pewnej chorwackiej rodziny w czasach pokoju..
Straszna bajka o miłości w czasach kapitalizmu.
Kinga Dunin
Marek Polak stoi na szczycie wieżowca, jest człowiekiem, któremu się udało. Przed oczami staje mu dwadzieścia lat polskich przemian ściśniętych w jedną biografię, jego biografię – od mszy za ojczyznę do wojskowych interwencji w ciepłych krajach. Po bardzo dobrze przyjętym debiucie New romantic Michał Zygmunt powraca w wielkim stylu. Lata walk ulicznych to brawurowo opowiedziana historia seksualnego pociągu, jaki poczuliśmy do pieniędzy.
Szkocka intryga to nowa, porywająca powieść Elizabeth Thornton, w której skomplikowana intryga miesza się z namiętnością.
Agent Tajnych Służb Jej Królewskiej Mości, Aleks Hepburn, często posługuje się w swoich misjach odziedziczonym po przodkach darem jasnowidzenia.
Tym razem ma zapobiec zamachowi na życie Jej Wysokości Królowej Wiktorii. Jego plany próbuje pokrzyżować tajemnicza, jasnowłosa dama. Mahri Scot jest kurierem tajnej organizacji antyrojalistów, której Aleks poprzysiągł zemstę. Włada nożem
i pistoletem jak mężczyzna, a w chłopięcym przebraniu staje się praktycznie niewidzialna. Nigdy dotąd nie spotkała nikogo, kto potrafiłby ją przechytrzyć, prześcignąć lub wymanewrowac. Gdy Aleks rusza jej śladem, próbuje schronić się w górach Szkocji. Tam odkrywa, że czasami kapitulacja jest najsłodszym, ale i najbardziej niebezpiecznym rodzajem zemsty.
Klasyka literatury amerykańskiej. Książka uhonorowana prestiżową Nagrodą Faulknera.
Przemytnicy alkoholu, kryminaliści, oszuści. W zapadłej wiosce gdzieś w stanie Tennessee nietrudno natknąć się na wyjętych spod prawa, a zbrodnia sprzed lat w dziwny i zaskakująco ironiczny sposób łączy tych, którzy pozostają przy życiu. Syn zamordowanego kanciarza wierzy, że ojciec był bohaterem. Morderca zaprzyjaźnia się z chłopcem, nie wiedząc, że to syn jego ofiary, a stary Wuj Ownby nie jest świadom, czyje ciało pochował w sadzie, którym się opiekuje. Wątki trzech postaci, splatając się ze sobą, stanowią pretekst do snucia opowieści o prawdziwych wartościach, które zostały zaprzepaszczone przez industrializację.
Przywiązanie do ziemi i kolejnych pór roku opisane jest tak sugestywnie, że mamy wrażenie, jakbyśmy sami byli częścią całej historii. Niektórych scen nie da się zapomnieć. Złożona opowieść o ulotności życia. – „Harper’s”
Cormac McCarthy (ur. 1933) – uważany za jednego z czterech najważniejszych pisarzy amerykańskich, określany jako następca Williama Faulknera. Autor m.in. powieści Droga, Dziecię boże i Krwawy Południk. W 2011 roku ukażą się kolejne: W ciemność i Suttree.
Młoda kobieta nie może znaleźć swojego miejsca w środowisku artystów, w którym z konieczności obraca się, będąc żoną śpiewaka operowego. Ma zaniżoną samoocenę, cierpi na depresję i lęk przed utratą bliskiej osoby. Nieprzystosowana do życia jest emocjonalnie uzależniona od męża. Wolność urasta w jej oczach do rangi problemu. Coraz częściej dopada ją ponure wspomnienie z dzieciństwa, które potęguje zły nastrój. Czy zdoła przed nim uciec i zacząć wszystko od nowa?
Książka, nawiązując do jungowskiego Cienia, zwraca uwagę na ponurą i złą stronę charakteru człowieka. Ukazuje mechanizm funkcjonowania wzorców i archetypów oraz ich, często nieuświadomiony, wpływ na życiowe decyzje.
Najnowszy zbiór opowiadań Jeffreya Archera Ale to nie wszystko to prawdziwy róg obfitości. Historie te - częściowo oparte na prawdziwych wydarzeniach, częściowo będące wytworem wyobraźni autora - mówią o miłości, samotności, zdobywaniu fortuny, nie zawsze kryształowych interesach i zmienności ludzkich losów. Świetnie napisane, obfitujące w realia i zabarwione ciepłą ironią różnią się tematem, charakterem i miejscem akcji, ale łączy je jedno - zaskakujące, przewrotne zakończenie. W zbiorze Ale to nie wszystko czytelnik znajdzie charakterystyczne dla pisarstwa Archera wartką akcję, precyzyjną konstrukcję, przejrzysty styl oraz paradoksalną, celną pointę.""Gdyby przyznawano Nagrodę Nobla za sztukę opowiadania, Archer by ją zdobył"".
Kariera Nikodema Dyzmy powstała w dużej mierze z chęci osobistego odegrania się, zemsty człowieka upokorzonego przez sanacyjną bojówkę (za antysanacyjne artykuły Mostowicz został napadnięty na ulicy, wywieziony w miejsce odosobnione, pobity i wrzucony do glinianki). Celne ostrze satyry, cięte pióro, a przede wszystkim znakomita zdolność obserwacji sprawiły, że powstała powieść wyjątkowa. Polak napisał o Polakach - komicznie, lekko, ze swadą; gorzko, krytycznie, bez patosu i zadęcia. Powieść odniosła wielki sukces, wznawiano ją, została zekranizowana i do dziś często gości na ekranach telewizorów. Dlaczego? Bo jest wciąż aktualna, bo antybohater w niej stworzony stał się symbolem człowieka, który na skutek zbiegu okoliczności dostępuje zaszczytów, o jakich mu się nie śniło, a jego kariera obrazuje absurdy polskiej rzeczywistości..
Geir Brevik zaczyna dorastać i na różne sposoby próbuje uciec od roli młodego człowieka oraz od narzuconej przez starość formy, jaka kryje się za tym określeniem. Kiedy spotyka sekretarkę Benedikte Vik, która z premedytacją gra rolę Kobiety Perfekcyjnej, to chociaż jest nią urzeczony (a może właśnie dlatego?), wypowiada wojnę formie, która według niego jest źródłem wszelkiego zła i zniewolenia. Geir wykorzystuje najlepszą przyjaciółkę Benedikte, Brit Winkel ? szarą i nieciekawą dziewczyną ? jako narzędzie, usiłując zedrzeć maskę z twarzy Benedikte i ośmieszyć ją jako symbol, a w rezultacie odebrać jej przewagę. Czy jest to jednak możliwe? Co skrywa maska Benedikte? Co kryje się pod maską gracza, kiedy gra jest jedynym znanym sposobem na życie?
Tak jak u Gombrowicza, gdzie ?z gęby można uciec tylko w drugą gębę?, Geir Brevik, demaskator, jest skazany na porażkę i musi ponieść tego najbardziej nieprzewidziane konsekwencje. Jak pokazuje Solstad, nie ma granic gry społecznej, ponieważ człowiek autentyczny (który wypełniłby treść między maskami) nie istnieje, w związku z czym jedynym rozsądnym rozwiązaniem jest doskonalić się jako gracz, szkolić w sztuce pozorowania, tak żeby uzyskać kontrolę nad samym sobą i nad innymi graczami.
Dag Solstad jest jednym z najbardziej cenionych współczesnych pisarzy norweskich, a przy tym niezwykle barwną postacią na literackiej scenie Skandynawii. Urodził się w 1941 w Sandefjord. Zadebiutował w wieku 24 lat, wydając zbiór nowel ?Spiraller? (?Spirale?). Uznanie zyskał już kilka lat później powieścią ?Patynozielone?, pisaną pod wyraźnym wpływem Gombrowicza (do czego zresztą przyznawał się otwarcie w wywiadach).
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
