Ta kategoria dedykowana jest współczesnym czytelniczkom literatury kobiecej. Bardzo szeroki wybór romansów, kryminałów, powieści obyczajowe, poruszająca literatura kobieca, erotyki, harlequiny polskich i zagranicznych autorów. Każda lubiąca czytać kobieta znajdzie coś szczególnego dla siebie.
Polecamy literaturę Sergiusza Piaseckiego, Stanisława Srokowskiego, Diany Palmer czy w końcu Blanki Lipińskiej.
PONAD 500 000 SPRZEDANYCH EGZEMPLARZY NA ŚWIECIE!
Książkę przetłumaczono na 25 języki.
Co można zrobić z nastolatkiem, który nie chce już chodzić do szkoły?
David, ojciec nastoletniego syna, ma oryginalny pomysł. Proponuje mu niekonwencjonalne rozwiązanie: może zrezygnować z nauki ? nie będzie musiał iść do pracy ani płacić czynszu ? ale ma oglądać trzy wybrane przez ojca filmy tygodniowo.
Tydzień po tygodniu ojciec i syn oglądają najlepsze (i przy okazji najgorsze) filmy wszech czasów ? od Prawdziwego romansu, przez Chungking Express, Noc po ciężkim dniu, Dziecko Rosemary, po Słodkie życie i Showgirls. Filmy dostarczają im tematów do rozmów ? o dziewczynach, muzyce, złamanych sercach, pracy, narkotykach, miłości, przyjaźni ? i otwierają drzwi do wewnętrznego świata nastolatka w czasie, w którym rodzice zwykle są z niego wykluczani. Gdy klub filmowy dobiegł swego słodko-gorzkiego (ale nieuniknionego) końca, chłopak podjął decyzję, która zaskoczyła nawet jego ojca?
Zdobywca wielu literackich nagród, David Gilmour, opowiada swoją nadzwyczajną historię w sposób inteligentny, dowcipny i rozbrajająco szczery. Klub filmowy to historia o tym, że odwaga i zaufanie zostają nagrodzone, a uczucie i czas poświęcony drugiej osobie mogą zmienić jej życie.
Gabinet kolekcjonera ostatni fabularny utwór prozą ukończony i wydany prze Pereca przed śmiercią, jest zatem swego rodzaju dopełnieniem ,,Życia instrukcji obsługi"" - w pewien przewrotny sposób jakby setnym, brakującym rozdziałem powieści. Rozumie się samo przez się, że Gabinet stanowi lekturę obowiązkową dla admiratorów słynnego arcydzieła. Nie tylko ze względu na przyjemność wynikającą z tropienia wzajemnych powiązań obu tekstów (zdradźmy tylko, że każdy z 99 występujących w Gabinecie obrazów nawiązuje, zazwyczaj wielce wyrafinowanie, do jednego z rozdziałów Życia), ale przede wszystkim dlatego, że zabawna opowieść o losach kolekcji pewnego piwowara-entuzjasty sztuki kryje w sobie bardzo istotne rozważania na temat oryginalności i wtórności, prawdy i złudzenia, a przede wszystkim sytuacji artysty (każdego artysty - także i pisarza) oraz zagmatwanej, mocno podejrzanej natury, jaką posiada wszelkie tworzenie.
Powieść Gentlemani z roku 1980 była przełomem w karierze Klasa Östergrena. Jego nowa książka, Gangsterzy, rozpoczyna się w momencie, w którym skończyli się Gentlemani. Klucząc i zaskakując, opowiada o samooszukiwaniu, które jednoczy i rozdziela dwie osoby, o brzemiennym w skutki spotkaniu w Wiedniu i miejscu znajdującym się w cieniu radiowym, z dala od sieci 3G i przewodów elektrycznych, o nielegalnym handlu bronią i o róży zwanej kwiatem zła. Fabuła prowadzi nas od końca lat 70. aż do czasów współczesnych, do rzeczywistości panującej dwadzieścia pięć lat później, kiedy patrzący z dystansu narrator dostrzega, co się tak naprawdę wydarzyło. W ten sposób dopełniają się dwie historie o niemożliwych ludziach, niemożliwej miłości i niemożliwej prawdzie.Klas Östergren otrzymał za swoje pisarstwo Wielką Nagrodę fundacji Samfundet De Nio. Był również nominowany między innymi do nagrody Augustpriset w roku 2005, za Gangsterów - tę genialnie zbudowaną powieść.
Napisana z lekkością i humorem. Przełamuje stereotypy. Porusza tematy tabu. nie sposób się oderwać! Główny bohater jest homoseksualistą, za kilka dni ma rozpocząć studia na Uniwersytecie Warszawskim. Wyjeżdża z prowincjonalnego miasteczka na wschodzie Polski do wymarzonej stolicy. Opuszcza dom, w którym nigdy nie czuł się szczęśliwy. Wierzy, że teraz rozpocznie nowe życie, zostawiwszy za sobą rodzinne problemy i zaściankowy sposób myślenia. Ale wyjazd do Warszawy to przede wszystkim podróż w głąb siebie. Z nieśmiałego i pełnego marzeń chłopca nasz bohater przeistacza się w dojrzałego mężczyznę. Spełnia swoje marzenia - także te o wielkiej miłości. Jednak jej smak nie zawsze będzie słodki. Wielkie miasto brutalnie zweryfikuje jego plany, a kłopoty pojawią się szybciej, niż sam przypuszcza... ""Polecam tę książkę, ponieważ jest napisana sercem. Trudno o bardziej szczere opisy inicjacji młodego człowieka. Inicjacji wielowymiarowej. To zarówno odkrywanie nowej przestrzeni dużego miasta, jak i wędrówka po dzikich meandrach własnej duszy. Ciekawa, odważna i zaskakująca. Od początku do końca"". Ewa Kasprzyk
Jest wiosna 1979 roku. Klas Ostergren w ciemnym pokoju o oknach zasłoniętych storami spisuje historię braci Morgan, z którymi przypadkiem zetknął go los: Henryego, boksera, dżentelmena, sybaryty i marzyciela, i Leo, udręczonego życiem poety, idealisty i alkoholika.Wielkie i puste mieszkanie przy Hornsgatan jeszcze nie tak dawno tętniło życiem. Teraz znerwicowany pisarz jest jedynym jego lokatorem, a drzwi wejściowe zabarykadowane są szafą.Narrator powieści opisuje, co wydarzyło się w ciągu roku, jaki spędził w mieszkaniu Morganów. Odnotowuje zdarzenia, których był świadkiem, i te, które zostały mu opowiedziane, kreśląc portrety dwu mężczyzn, którzy bezpowrotnie zmienili jego życie.Barwny język, żywe portrety bohaterów i realia powojennego Sztokholmu składają się na niezwykle wciągającą fabułę. Styl osadzonej w miejskich realiach powieści sensacyjnej momentami przypomina prozę Chandlera i Tyrmanda.
Fotostory to komiks o życiu. O problemach mieszkaniowych, pracy w urzędzie, miłości i kapiącym kranie. O ledwie dorosłych ludziach, o tyraniu w Londynie oraz o polskim Ridżu Forresterze. Zabawny i wzruszający zarazem.
Jakub Jankowski napisał o nim:
Fotostory atakuje czytelnika humorem, żywym dialogiem i wciąga w świat opowieści wieloma trikami, które pozwalają nam się z bohaterami zidentyfikować, a bliskość doświadczeń sprawia, że łatwo w świecie opowieści się odnaleźć. Błazenada miesza się z liryką. Życie jest komiksem.
Fotostory to komiks o życiu. O problemach mieszkaniowych, pracy w urzędzie, miłości i kapiącym kranie. O ledwie dorosłych ludziach, o tyraniu w Londynie oraz o polskim Ridżu Forresterze. Zabawny i wzruszający zarazem. Jakub Jankowski napisał o nim: Fotostory atakuje czytelnika humorem, żywym dialogiem i wciąga w świat opowieści wieloma trikami, które pozwalają nam się z bohaterami zidentyfikować, a bliskość doświadczeń sprawia, że łatwo w świecie opowieści się odnaleźć. Błazenada miesza się z liryką. Życie jest komiksem.
Gdzie policja nie może... tam Malwina i Eliza z pewnością dadzą sobie radę! Tym dwóm energicznym niewiastom niestraszni są złodzieje i wandale. Bo najważniejsze to mieć plan. Zemsty oczywiście. Fakt, że czasem się sypie, lecz przy nieograniczonej inwencji mścicielek nawet najbardziej spalony plan potrafi dać zadziwiające efekty.
Droga do Tarvisio to powieść drogi, tyle że nie w amerykańskim, ale w polskim stylu! W życiu nie można być niczego pewnym - pokazuje przypadek bohatera Drogi do Tarvisio. To ironiczna, a zarazem gorzka opowieść o Polaku, który w kwietniu 2011 roku odbywa podróż do Pragi, Wiednia i Włoch. W czasie samotnej wyprawy zmaga się z własnymi kompleksami, fobiami, przesądami - politycznymi, narodowościowymi, religijnymi. Poza tym, na przekór wszystkiemu, liczy, że odzyska ukochaną kobietę, która została w kraju.Książka mocno niepoprawna politycznie, dobrze napisana, pełna humoru, zmusza do refleksji.Piotr Adamczyk, publicysta.Grzegorz Kozera (1963) - prozaik, poeta, dziennikarz i bloger. Droga do Tarvisio jest jego trzecią książką prozatorską. W dorobku ma powieść o uzależnieniu alkoholowym Biały Kafka (2004) oraz zbiór opowiadań Kuracja (2008). Opublikował też sześć tomików wierszy: Upadek (1989), Strip-tease (1989), Piosenka powieszonego amanta (1993), Niebieski motyl i inne wiersze (1995), Sierżant Garcia nie żyje (1998) i Data (2011).
Bohaterka powieści, jak wielu Irlandczyków, uciekła z rodzinnych stron w poszukiwaniu czegoś. Czegoś bardziej zmiennego niż niezmienność życia na zachodnich krańcach kontynentu. Czegoś, co miało przeobrazić jej życie.
Przeżywa więc przygody, wędrówki przez wiele krajów, ma związki z przeróżnymi ludźmi.
Wszystko w tej opowieści o powrocie jest trochę jak z półsnu, gdzie świat wydaje się zwyczajny, a jednocześnie wypełniają go nieodkryte znaczenia.
Ernest Bryll
Jeden z najgłośniejszych debiutów w literaturze rosyjskiej ostatnich lat. Książka po upływie zaledwie jednego miesiąca znalazła się na listach bestsellerów. W ciągu dwóch lat sprzedanych zostało ponad 2 miliony egzemplarzy. Jak mówi sam autor, poświęcił ją straconemu pokoleniu Rosjan urodzonych tak jak on w latach 70-tych. Tytuł symbolizuje stan duszy przedstawicieli tej generacji. Główny bohater książki to manager pracujący w moskiewskiej filii dużej francuskiej spółki, bezskutecznie starający się zagłuszyć swe rozterki i poczucie bezsensu życia alkoholem i narkotykami. Każdy jego wieczór wygląda podobnie: modne kluby, ludzie oceniający innych tylko na podstawie markowego ubrania, puste rozmowy o nowych trendach i urlopach w egzotycznych krajach, ""porządne"" dziewczyny, które cenią się drożej od luksusowych prostytutek, ścieżki kokainy na szklanych blatach klubowych toalet. Książka Minajewa to także obraz współczesnej Moskwy, jakiej nie znajdziemy w przewodnikach turystycznych.
Dwie siostry adopcyjne, Lisa-Xiu i Lin-Shi ? urodzone w Chinach, a wychowane w Holandii ? powracają do swojego macierzystego kraju. Ich rodzice, Dido Michielsen i Auke Kok, relacjonują tę niezwykłą podróż ? nie tylko do obcego kraju, ale również do prawie całkowicie nieznanej przeszłości. We czworo odwiedzają domy dziecka, w których swego czasu przebywały dziewczynki. Autorzy z pełną otwartością opisują rodzące się emocje, zarówno swoje, jak i dzieci. Lisa-Xiu i Lin-Shi. Córki z Chin to ekspresyjna, pełna miłości opowieść, napisana lekkim piórem, sięgająca głębiej niż w geograficzny wymiar Chin. Jest to relacja z podróży duchowej dotykająca delikatnych kwestii: Co oznacza adopcja dziecka z zupełnie odmiennej kultury? Co oznacza bycie dzieckiem adoptowanym?
Dido Michielsen jest pisarką i dziennikarką. Pisze dla opiniotwórczych czasopism i gazet w Holandii, ale również dla prasy kobiecej, najchętniej z pozycji osoby zainteresowanej człowiekiem. Wydała wcześniej dwie książki o adopcji: pierwszą o procedurze adopcyjnej, a kolejną o problematyce rodzin adopcyjnych. Fascynuje ją znaczenie rodziny, a dokładniej ? miłość matki biologicznej i adopcyjnej. Uważa, że rodzic adopcyjny ma zadanie nauczyć dzieci akceptacji faktu porzucenia. Wymaga to bezwarunkowej miłości i wyczucia, kiedy trzeba zachować dystans, aby stworzyć dzieciom możliwość kształtowania własnej przestrzeni. Zdaniem jej czytelników, jest to nie mniej ważna umiejętność również dla rodziców biologicznych.
Auke Kok zawsze chciał uchodzić za wszystkowiedzącego historyka, co zaowocowało książkami o historii piłki nożnej, pirackiej radiostacji radiowej i o zbrodniarzach wojennych. Odniosły one zasłużony sukces na rynku holenderskim. Tym razem ruszył na poszukiwanie odpowiedzi nie w archiwach i wywiadach, ale we własnym sercu. Uczucia jako materiał pisarski to jednak coś zupełnie innego. Odwiedził domy dziecka, z których pochodzą jego dzieci, miejsca, w których zostały porzucone jako niemowlaki. Podziwiając wysiłek swoich córek, który doprowadził je do duchowej harmonii, odkrył w sobie myśli, których nawet nie podejrzewał. Po raz pierwszy pisanie przyszło samo z siebie, jakby prowadziła go pomocna dłoń małych muz ? jego najcenniejszego skarbu na ziemi.
Powieśc oparta na wątkach biograficznych.
Stałym lajtmotywem powieści sa obrazy Żywca z lat młodości autora, oraz zadziwienie pięknem i funkcjonalnością niepowtarzalnego w swym kształcie i urodzie pałacu Habsburgów.
Na świecie jest wiele miejscowości o nazwie CZERWONA WODA. Tryskają w nich źródła, płyną w nich potoki, strumienie. Mieszkają w nich rozmaici ludzie, których los mógłby potoczyć się tak albo inaczej - z nieistniejącego Przewodnika po Czerwonej Wodzie.Petros prowadzi pensjonat o nazwie CZERWONA WODA, obok którego tryska źródło z cudowną wodą. Tani ma motor i jest niemową, przyjaźni się z Petrosem. Barbara ma męża i kochanka. Ma też poczucie, że przegrała życie. Jest gościem w pensjonacie Petrosa. W CZERWONEJ WODZIE przecinają się ścieżki wielu osób, którzy u cudownych źródeł próbują znaleźć rozwiązanie swoich problemów. Czy znajdą pocieszenie, którego szukają? „Czerwona woda” to opowieść o ludzkich słabościach, o wspomnieniach, od których nie da się uciec, a także o przyszłości, której nie da się uniknąć. To również barwnie opowiedziana historia śródziemnomorskiej wioski, w której słowo fatum nabiera współczesnego wydźwięku.Mariusz Byliński – studiował socjologię i filozofię, mieszkał w kilku krajach, pracował w kilkunastu zawodach. Jako autor debiutował w paryskiej „Kulturze”. W roku 2003 opublikował wybór wierszy z lat 1990 – 2003 „Podróże lokalne” , trzy lata później tomik „Park i piasek”. Jest autorem scenariuszy teatralnych, esejów i tekstów piosenek. W 2010 roku ukazała się jego pierwsza powieść „Historia Nie-skończona”.
Wit Szostak (rocznik 1976) debiutował w roku 1999 opowiadaniem Kłopoty z błaznem zamieszczonym w ,,Nowej Fantastyce"". Opublikował książki: Wichry Smoczogór, Poszarpane granie, Ględźby Ropucha, Oberki do końca świata. W roku 2008 otrzymał Nagrodę im. Janusza A. Zajdla za opowiadanie Miasto grobów. Uwertura opublikowane w antologii Księga strachu 2. Z wykształcenia filozof, absolwent Papieskiej Akademii Teologicznej. Mieszka w Krakowie. Autor tak zapowiada swoją nową powieść Chochoły: Rzecz się dzieje współcześnie, w Krakowie. Krakowska rodzina, zajmująca niemal całą kamienicę w centrum miasta; dziwny i mroczny Kraków utkany z tęsknot i snów; miasto niespełnionych możliwości, które trochę nieoczekiwanie staje się archetypem miasta; groby królów-duchów, chochoł sarmackiej melancholii i zaginiony brat głównego bohatera, za którym tenże ugania się po Krakowie naziemnym, podziemnym i widmowym.
Hwang Sok-yong to jedna z najbardziej kontrowersyjnych postaci w koreańskim świecie literackim. Pisarz inny niż wszyscy, stale idący pod prąd, uwikłany w politykę i oddany walce o dobro podzielonej Korei, który większość swoich lat spędził w więzieniu. Urodził się 4 stycznia 1943 roku w Mandżuri podczas okupacji japońskiej. Studiował filozofię na Uniwersytecie Dongguk.
Aresztowany w 1964 roku, po uwolnieniu pracował w fabryce papierosów i na kilku budowach na terenie Korei. W latach 1966-1969 brał udział w wojnie w Wietnamie, niechętnie walcząc po amerykańskiej stronie, którą winił za atak na walce wyzwoleńczej. W Wietnamie był odpowiedzialny za "oczyszczanie", niszczenie dowodów masowych mordów cywili i grzebanie zmarłych. Makabryczne doświadczenia wywarły wielki wpływ na jego późniejszą karierę literacką. Hwang Sok-Yong jest najpoważniejszym koreańskim kandydatem do Literackiej Nagrody Nobla. Chwasty to 10 opowiadań, które dają ogólny obraz stylu i tematyki twórczości Hwanga.
Chwasty
Delikatne dłonie
Droga do Sampo
Marzenie Herkulesa
List do młodszego brata
Obca ziemia
Szczęśliwy sen
Sąsiad
Bawole oko.
Wilno, Gdańsk, Hamburg - wymuszona zmiana pobytu, utrata korzeni rodzinnych, krainy dziecięcych marzeń, gdzie bezpiecznie żyło się od pokoleń. Wyobcowanie, poszukiwanie swojego miejsca, sprzeciw wobec nowej odmiennej rzeczywistości.
Ucieczka w świat fantazji i obłędu. Ludzie - chłopcy bez własnego podwórka...
Maria Dering
Bękart"" to powieść - spowiedź życia tytułowego bohatera Mikołaja Brzeskiego, który za sprawą wielkich walorów fizycznych oraz podłych cech charakteru doszedł do znaczącej pozycji w miasteczku, które go wychowało. Bękart jest także historią Polski (opowieść o transformacji - od epoki PRL do nowej Polski) z perspektywy człowieka, u którego wypaczono potrzebę dawania i odbioru miłości. Aby dać czytelnikowi poczucie większej wiarygodności i prawdy, poczucie osobistej relacji świadka epoki, powieść jest napisana w pierwszej osobie. Słuchaczem jest tajemnicza pani doktor. Całość okraszono galerią postaci oraz zdjęciami ilustrującymi stan ducha bękarta. Język stylizowany jest na nowomowę socjalistyczną. O tego typu sprawach nie mówi się z łatwością - ale czyta się z przyjemnością.
Zwolnienie z pracy każdemu może się zdarzyć, zdarzyło się również Jurkowi, filarowi firmy produkującej dewocjonalia. Życie jednak nie znosi próżni. Nasz bohater przypadkowo wygłasza mowę pogrzebową i zostaje zatrudniony w firmie zajmującej się pochówkami jako mówca. Jest jednak niedostosowany społecznie i popada w konflikt z kolegami z pracy, policja bierze go za seryjnego mordercę zwanego „Maniusiem Brzytewką” i jeszcze się nieszczęśliwie zakochuje w cudzej żonie, która ma zamiar wyjechać na stałe na Wyspy Kanaryjskie. W sumie, jedna wielka tragedia z wieloznacznym męczeniem kota w tle. Do tego dialogi bez wątpienia pretendujące do miana kultowych i postacie, w których można się od razu zakochać, jak pan Miecio – przedsiębiorca pogrzebowy z doktoratem z filozofii, fałszywy rabin Lejczower czy przestępcy–gawędziarze: Bibuła i Graf.
Najśmieszniejsza książka o utracie pracy, męczeniu kota i seryjnym mordecy.
Urzekająca opowieść o miłości, stracie, rodzinie i przyjaźni, przetłumaczona na jedenaście języków i sprzedana w setkach tysięcy egzemplarzy.
Siódma czterdzieści cztery rano, zatłoczony pociąg relacji Brighton–Londyn. Jedna z kobiet dla zabicia czasu obserwuje podróżnych. Siedząca naprzeciwko niej dziewczyna nakłada makijaż. Mężczyzna po drugiej stronie przejścia czule pieści dłoń żony, gdy nagle dostaje ataku serca. Pociąg zatrzymuje się, ktoś wzywa karetkę. Dla przynajmniej trzech pasażerów nic nie będzie już takie samo. Lou jest świadkiem ostatnich chwil życia mężczyzny. Kiedy okazuje się, że pociąg dalej nie pojedzie, wsiada do jednej taksówki z Anną, najlepszą przyjaciółką Karen. Kim jest Karen? Żoną zmarłego mężczyzny.
„Jedna chwila” opowiada historię tych trzech kobiet, rozgrywającą się w ciągu kolejnych siedmiu dni.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
