„Siedem dni z życia psa” to kolejna książka autora głośnej „Spowiedzi psa”. Tym razem Dariusz Loranty opowiada nie o sobie, lecz o swoim alter ego - komisarzu Bernardzie. Poza nazwiskiem bohatera wszystko inne w książce jest autentyczne, bo najlepsze scenariusze kryminałów piszą przestępcy i tropiący ich śledczy. Loranty barwnie przedstawia pracę policjantów kryminalnych w wielkiej metropolii. I pokazuje ich wzajemne, skomplikowane relacje, bowiem ci zestresowani herosi nie są wolni od takich ludzkich ułomności jak zawiść. A ceną zwycięstwa w bezustannej walce ze złem najczęściej staje się życie osobiste.
Jak wygląda przejście z życia do śmierci? Czy po drugiej stronie czeka na nas coś jeszcze? Kim są ludzie, którym udaje się wrócić z zaświatów? Profesor Johannes Michels do tematyki życia po śmierci zawsze podchodził bardzo sceptycznie. Jednak każdego roku docierały do niego kolejne opowieści ludzi, którzy przeszli przez bramę śmierci, i wrócili z zaświatów. Postanowił dokładnie zbadać te przypadki. Wnioski, do których doszedł, były szokujące. Z wizytą w niebie to historie, które otwierają oczy nawet największym niedowiarkom. Przede wszystkim jednak to wielka lekcja nadziei. Bo nasze życie zmienia się, a nie kończy. Ujrzałem idących w moim kierunku, zmarłych jakiś czas temu, rodziców. To naprawdę byli oni, mój ojciec i moja matka. – Mamo, tato, czy to naprawdę wy? Jesteście tutaj obydwoje? To niewiarygodne! – zwróciłem się do nich tymi słowami, gdy do mnie podeszli. – Nie spodziewałeś się tego, Wolfi – odparł ojciec, używając jak zwykle zdrobnienia mojego imienia. A mama uśmiechnęła się, skinąwszy w moją stronę głową. – Ale przecież wy jakiś czas temu umarliście. Jak to możliwe, że widzę was obydwoje całych i zdrowych, tak jakbyście żyli? – Bo my nadal żyjemy. (fragment)
„W stronę instytucji krytycznej” to projekt interdyscyplinarny, na który składają się wystawa, rezydencje artystyczno-badawcze, publikacja oraz szereg działań o charakterze krytyczno-edukacyjnym, związanych z zagadnieniem krytyki instytucjonalnej i nowej muzeologii. Punktem wyjścia zadania jest Galeria Miejska Arsenał jako publiczna instytucja sztuki współczesnej, jej sposoby funkcjonowania oraz status, które w ostatnich miesiącach były głośno komentowane w Poznaniu i w środowiskach twórczych całej Polski. Koncepcja projektu odnosi się do praktyk artystycznych i praktyk środowiska kuratorów, krytyków i edukatorów sztuki, które to praktyki zostały w historii sztuki i kultury określone mianem krytyki instytucjonalnej. Poddając pod namysł te praktyki, przemyślenia i historię artystyczno-krytycznych działań rozpatrujących rolę instytucji sztuki w rzeczywistości społecznej, realizujemy przedsięwzięcie, które konstytuować może podstawy do rewizji i przemyślenia form i sposobów działania Galerii Miejskiej Arsenał obecnie i w przyszłości.
Portugalski Kafka, mistrz języka i architekt świata niepodobnego do innych.
O Tavaresie José Saramago napisał: … za trzydzieści lat, jeśli nie wcześniej, on otrzyma Nagrodę Nobla. Jestem tego pewien. Jaka szkoda, że wtedy mnie już nie będzie i nie będę mógł go uściskać. W nowej powieści, której akcja toczy się w bliżej nieokreślonym mieście i czasie, portugalski pisarz podejmuje wątek antybohatera. Lenz Buchmann jest wybitnym chirurgiem, który pewnego dnia postanawia zająć się polityką. W dniu, gdy zostaje wybrany szefem Partii, zostaje u niego wykryty nowotwór. O żadnym współczuciu ze strony czytelnika nie może być mowy - Lenz to osobowość patologiczna, morderca pozbawiony sumienia, nietzscheański nadczłowiek. Jego historia to kolejny pretekst dla Tavaresa, by pochylić się nad zagadnieniem zła i człowieka nim owładniętego.
Dokąd dziś swoje kroki skierowałby Jezus Chrystus? Do Afryki. Do miejsca, gdzie dobro i zło widać najwyraźniej. Gdzie tak łatwo upaść, ale też tak łatwo się podnieść.
„Dobra fabryka” to fascynująca opowieść o Czarnym Lądzie. I kolejna mądra książka Szymona Hołowni o Bogu i ścieżkach, które do niego prowadzą.
Dalekie podróże mają to do siebie, że przywozi się z nich zupełnie co innego niż to, po co się pojechało.""Nicolas BouvierPiotr Milewski dotarł do Japonii w roku Królika. Akurat zaczęła się pora deszczowa i nad Wyspami na półtora miesiąca zawisła szara zasłona z chmur. W powietrzu unosił się gorzki zapach gnijących wodorostów. Japończycy uznają ten okres za piątą porę roku o nazwie tsuyu, co znaczy śliwkowy deszcz. Bogowie są wtedy bliżej, ale czy sprzyjają wędrowcom?Wybrał najbardziej wymagający rodzaj podróżowania. Japonię poznawał samotnie, bez planu, pieniędzy, jeżdżąc autostopem i śpiąc pod gołym niebem.Próbował uchwycić ducha archipelagu i zrozumieć mieszkających tam ludzi, którzy - mimo że gościnni i serdeczni pozostali dla niego zagadką.""Dzienniki japońskie"" to nie tylko zapis zdarzeń czy spotkań, ale i opowieść o podróżowaniu jako takim: o jego filozofii i sensie, a także piętnie, jakie odciska na świadomości wędrowca.
Cenne uzupełnienie wciąż aktualnej dyskusji na temat chrześcijaństwa i islamu, uwzględniające zarówno kwestie religii i kultur, jak również polityki imperialnej i handlu. KirkusBrawurowa opowieść pełna intryg, zwrotów akcji i niezwykłych postaci. Wyjątkowo aktualna historia starcia dwóch diametralnie różnych ale i podobnych cywilizacji starcia, które trwa aż do dzisiaj: chrześcijaństwa i islamu.W 1498 roku Vasco da Gama wyrusza w najdłuższą i jedną z najważniejszych w historii wyprawę morską, której celem jest odnalezienie niezależnej od arabskich pośredników drogi do naturalnych bogactw Indii. Jednak krwistoczerwony znak krzyża na żaglach okrętów nie pozostawia wątpliwości, że cele wyprawy nie są czysto handlowe. Nigel Cliff w pasjonujący sposób pokazuje, że podróż da Gamy to w istocie zuchwała próba przełamania wielowiekowej dominacji muzułmańskiej na Wschodzie i zdobycia tych terenów dla Europy, również dla jej kultury i religii. W czasie tej ostatniej krucjaty, podczas której wrogami da Gamy okażą się też dziesiątkujące załogę choroby i sztormy, rozstrzygnie się los trzech kontynentów.
O Adasiu, cudownie ocalonym dziecku z Polski pisały media na całym świecie od Florydy po Singapur. Lekarz, który pomógł Panu Bogu przywrócić chłopca do życia, od wielu lat walczy o każdego młodego pacjenta. W duecie z Panem Bogiem uratował już niejedno dziecięce serce.Prof. Janusz Skalski jest wybitnym kardiochirurgiem i człowiekiem głębokiej wiary. Stawia dobro pacjenta ponad swoje. W 2007 roku oddał własną krew noworodkowi, którego następnie operował przez kilka godzin. Jako pierwszy na świecie przeprowadził zabieg wszczepienia zastawki płucnej serca 5-letniej dziewczynce. Sam doznał zawału w trakcie walki o życie pacjenta. Jego życiorys to ważna lekcja dla każdego z nas zawsze trzeba walczyć
Zamykasz oczy i świat znika... A może jesteś tylko bohaterem czyjejś bajki?Życie Christophera Robina Milne'a, syna człowieka, który dał światu Kubusia Puchatka nie jest bajką. Był maltretowany przez sławnego ojca, walczył na frontach II wojny światowej. Obecnie prowadzi księgarnię, w której z założenia nie sprzedaje książek ojca. Wszystko się zmienia, gdy przypadkowo znajduje plakat z Kubusiem Puchatkiem, będący zaproszeniem na wiec protestacyjny w Paryżu w roku 1968. Znany całemu światu jako uroczy chłopiec z bujnymi włosami i wymyślonymi przyjaciółmi, dorosły Christopher stoczy walkę o zdefiniowanie siebie i swojego życia w cieniu ojcowskiego mitu.Douglas Lain łączy poezję z polityką, baśniowość z przemocą, prawdę z fikcją. Paryż 1968 z Wall Street 2012 oraz Kubusiem Puchatkiem.
W XIX-wiecznym Edo, świeżo przemianowanym na Tokio, mieszka sędziwy mistrz malarstwa tuszowego Kano Indara, ostatni z rodu prominentnych artystów minionej epoki. Jego głównym zmartwieniem jest brak dziedzica i godnego spadkobiercy jego szkoły, lecz oto spotyka Tatsu, młodego geniusza pędzla. Jego niezwykły talent sprawia, iż stary Kano ignoruje osobliwą opowieść młodzieńca o tym, jakoby tysiąc lat temu zaręczył się z córką smoka.
Och rajska wyspo! O tobie marzą żeglarze wszystkich krajów i wszyscy długowłosi hipisi łączą się w kółka graniaste śniąc o tobie na jawie i we śnie. Jakie to melodie można na tobie usłyszeć wie tylko Robert Janowski a twoje piaski wyrazić potrafi w piosence Wojciech Gąsowski nikt inny. Kelly Familly zabija się wzajemnie o możliwość na ciebie wyjazdu żeby najuroczszy klip świata nakręcić i zrobić wielki come back! Tam jest dopiero żyć nie umierać! Tam rosną mandarynki jak pół ręki wielkie i soczyste i jak kiełbasa najadliwe. Tam całe lasy ananasowe rosną a ryby z rozkoszą wskakują z morza prosto w bułkę tartą chrupiącą panierkę już gotową na nie czekającą.-fragment sztuki Smutki tropików, nagrodzonej Gdańska Nagroda Dramaturgiczna 2014
Niepowtarzalny, wzruszający i pouczający pamiętnik Wayne’a Dyera – wychowanka sierocińca, żołnierza armii amerykańskiej, a dziś bestsellerowego autora ponad 40 książek, trenera rozwoju osobistego i profesora uniwersyteckiego.
Odzierając z intymności każdy szczegół swego pełnego rozterek życia, Wayne ofiaruje czytelnikom własne doświadczenia, by na swoim przykładzie pokazać, że wszystko podlega boskiemu porządkowi, wszelkie zdarzenia mają sens i służą wypełnieniu misji życiowej. Lektura tej porywającej, wręcz uzależniającej prozy jest niezwykłą podróżą, która prowadzi czytelnika do oświecenia – zobaczenia tego, co w życiu najważniejsze, i dotarcia do esencji własnego życia.
Wszystkie opisywane wydarzenia Wayne okrasza bowiem komentarzem pisanym z teraźniejszej perspektywy. Zauważa, że absolutnie wszystko, co go do tej pory spotkało, było jedynie środkiem mającym doprowadzić go do pięknego miejsca, w którym jest obecnie. Ta osobista relacja spisana prostym językiem, w sposób barwny, obrazowy i plastyczny, sprawia, że przeżywasz życie Wayne’a wraz z nim, oraz motywuje cię do prześledzenia własnego życia i dostrzeżenia w nim planu, który prowadzi do szczęścia.
Oto wzruszająca historia, dzięki której zobaczysz, że przypadki nie istnieją, wszystko ma swoją przyczynę i określony skutek i prowadzi cię do spełnienia.
W rozmowie z Agnieszką Gracz i Mieczysławem Pabisem kapłani opowiadają o darach Ducha Świętego i o darze języków - oraz o wyproszonych u Pana Boga łaskach i cudach. Mówią też o swoim powołaniu i odkrywaniu drogi, którą wyznaczył im Pan.
Wojny kobiet to najgłośniejsze, doskonale znane z mediów sprawy kryminalne ostatnich kilkunastu lat. Sprawy pokazane z perspektywy kobiet, które chociaż bezpośrednio ich one nie dotyczyły straciły wiele, a musiały walczyć o wszystko.Żona włoskiego policjanta lub przemytnika papierosów, siostra porwanego syna przedsiębiorcy, matka gangstera, córka generała policji... i wiele innych.Każda z przedstawionych w tej książce kobiet miała swój bezpieczny, wypełniony pracą i miłością świat. Do dnia, w którym ich najbliżsi zmarli, zginęli, zostali porwani lub aresztowani, a ich sprawy znalazły się na ustach wszystkich. Od tej chwili często poniżane, wyśmiewane, a nawet zagrożone musiały walczyć. O siebie i o swoich mężczyzn. Z bezwzględną mafią, skorumpowaną policją i bezmyślnym wymiarem sprawiedliwości.Ewa Ornacka - dziennikarka śledcza i scenarzystka. Autorka książek Tajemnice zbrodni i Alfabet mafii, scenariusza filmu Świadek w reżyserii Andrzeja Kostenki i serialu dokumentalnego Zbrodnie niedoskonałe. Autorka reportaży telewizyjnych o przestępczości zorganizowanej i białych kołnierzykach. Publikowała na łamach Głosu Szczecińskiego, Życia Warszawy, Prawa i Życia, Wprost, Newsweeka, Uważam Rze i Śledczego (Focus). Nagrodzona Srebrną Kaczką SDRP za odwagę w opisywaniu mafii. W 2007 roku chroniona przez Centralne Biuro Śledcze.Piotr Pytlakowski - dziennikarz, scenarzysta, autor i współautor książek Republika MSW, Czekając na kata, Alfabet mafii, Śmierć za 300 tys., Agent Tomasz i inni, Wszystkie ręce umyte i Biuro tajnych spraw (cztery ostatnie z Sylwestrem Latkowskim). Nakręcił kilka filmów dokumentalnych i kilkanaście reportaży telewizyjnych. Jako reporter pracował w Nowej Wsi, Przeglądzie Tygodniowym, Spotkaniach, Gazecie Wyborczej, Życiu Warszawy i Życiu. Od 1997 r. jest dziennikarzem tygodnika Polityka. Nagrodzony Polskim Pulitzerem w kategorii dziennikarstwo śledcze i nagrodą Adwokatury Polskiej Złota Waga.W 2013 r. REBIS wydał Nowy alfabet mafii Ewy Ornackiej i Piotra Pytlakowskiego.
Niniejszy album jest cenną publikacją dokumentującą całe życie Jana Pawła II. W końcowych rozdziałach zostały opisane procesy beatyfikacji i kanonizacji, a ponadto dziedzictwo życia i nauczania Papieża Polaka. Książkę wzbogacają liczne ciekawe zdjęcia.
Wysmakowany, malarski zbiór fotografii Krzysztofa Bielińskiego wprowadza nas w świat wyobraźni i kreacji Włodzimierza Staniewskiego i założonego oraz prowadzonego przez niego legendarnego Teatru Gardzienice. To szczególny zapis antycznych poszukiwań Staniewskiego, sprawiający, że niepowtarzalne i z natury ulotne przedstawienia Gardzienic możemy w końcu posiąść na zawsze.W albumie znajdziemy autorskie komentarze reżysera oraz wprowadzający esej Edith Hall, wybitnej znawczyni antyku.
Francesco Vaiasuso już od wczesnego dzieciństwa bardzo cierpiał. Trapiły go liczne choroby, problemy z nauką, trudności z opanowaniem emocji. Nie pomagały kolejne wizyty u lekarzy ani czuła opieka rodziców. Jako dorosły człowiek poznał kapłana, który jako pierwszy dostrzegł sprawcę jego wszystkich nieszczęść. To był Szatan. Długa i trudna walka z opętaniem niejeden raz doprowadzała Francesco do rozpaczy. Dzięki wsparciu najbliższych oraz kapłanów i egzorcystów, w tym o. Mattea La Grui, został całkowicie wyzwolony spod mocy Nieprzyjaciela. Historia Vaiasuso to przejmująca opowieść o walce z siłami zła i niełatwej drodze do uwolnienia. Jednak przede wszystkim jest to wielkie świadectwo Bożej mocy. – Szatanie – zapytał La Grua – jesteś sam, czy są z tobą inni? Tym razem sędziwy egzorcysta nie zadał pytania mnie, lecz siedzącej we mnie istocie, która mnie zasiedlała. Z moich ust natychmiast wydostała się odpowiedź. – Jestem sam – powiedziałem bezwolnie. Ojciec La Grua był doświadczonym egzorcystą - nie uwierzył. Podniósł głos. – Pytam cię w imię Jezusa, mów prawdę! Jesteś sam czy są z tobą inni? Trudno zrozumieć odpowiedź, jakiej udzieliłem, ale ten, który był we mnie nie mógł jej uniknąć wobec autorytetu ojca La Grui. – Dobrze, Matteo, powiem ci. W zakrystii panowała przytłaczająca, złowroga cisza. Słowa, jakie padły, wprawiły wszystkich obecnych w osłupienie. – Nie jestem sam – odrzekł. – Jest nas dwadzieścia siedem legionów. /fragment/
„Każdy z nas jest owocem myśli Bożej. Każdyz nas jest chciany, każdy jest kochany, każdy jest niezbędny. Nie ma nic piękniejszego, niż zostać dosięgniętym, zaskoczonym przez Ewangelię, przez Chrystusa. Nie ma nic piękniejszego, niż poznać Go i dzielić się z innymi przyjaźnią z Nim” (Benedykt XVI).
Życie Carla i Alberta – przygoda dwóch młodych chłopców, którzy dzięki przyjaźni o głębokich korzeniach osiągnęli pełnię zaplanowaną w momencie ich stwarzania. Mieli sposób, który pomagał im przetrwać trudne chwile i przezwyciężać pokusę, aby się zatrzymać, by sobie odpuścić: „Kiedy myślę o sobie, takim egoiście, lękliwym, leniwym i próżnym… Czuję, że nie jestem zdolny nawet do zrobienia kroku, ale… nasze życie może się zmienić – możemy kochać… Kiedy będziesz przygnębiony i nie będziesz umiał się uśmiechnąć, z całej siły kochaj, kochaj, kochaj”...
Wiele razy zaczynali od nowa i wiele razy doświadczyli odrodzenia się nowego życia w nich i wokół nich.
Książka opisuje zdumiewającą historię życia Carla i Alberta. Dzięki przyjaźni o głębokich korzeniach osiągnęli oni pełnię zaplanowaną przez Boga w momencie ich stwarzania.
Jest to pierwsza para przyjaciół, których proces beatyfikacyjny trwa w tym samym czasie.
Myślę, że na początku nie do końca byłem świadom brzemienia dziedzictwa, które zostało na mnie nałożone (…) Zdaję sobie sprawę, że niczego nie wiedziałem o braciach. Dziś jeszcze, tydzień po tygodniu, miesiąc za miesiącem, rok za rokiem, zgłębiam niewyczerpane orędzie zamordowanych braci. I staram się zachować pamięć o nich w kontaktach z mieszkańcami wioski.
Jean-Marie Lassausse w nieoczekiwany sposób stał się kontynuatorem myśli i życia zamordowanych w 1996 roku w Algierii trapistów. W roku 2001 podjął się opieki nad opustoszałymi, choć wciąż należącymi do Kościoła, włościami klasztoru w Tibhirine, tym samym troszcząc się o przedłużenie cysterskiej tam obecności. Wierzy, że nadejdzie czas, gdy na tym miejscu osiedli się jakieś zgromadzenie kontemplacyjne, by wspólnotowe „ora et labora” znów mogło stać się znakiem dla okolicznej ludności.
„Ogrodnik z Tibhirine” to świadectwo kapłana Misji Francuskiej i rolnika zarazem, który od ponad 30 lat styka się z innymi kulturami, z różnymi Kościołami chrześcijańskimi i wspólnotami muzułmańskimi. To jego osobista refleksja na temat „dialogu życia” i „Kościoła spotkania”. W Algierii znajduje on odpowiedzi na nurtujące go pytania, pozwalając zarazem czytelnikowi ujrzeć w tle swojej opowieści Tibhirine, gdzie wciąż żywa jest pamięć o braciach trapistach.
Książka nagrodzona została w roku 2011 francuską nagrodą literatury religijnej.
Poruszająca historia dojrzewania w wierze, piękna czystej miłości i radości życia bł. Alexandriny Marii da Costy, która przez 13 lat spożywała tylko Eucharystię. Nie mogła nic jeść i pić, a mimo to żyła, wbrew wszelkim naturalnym prawom biologii…
„Czy miłujesz Mnie?” – pyta Jezus Szymona Piotra, który odpowiada: „Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham”. Życie bł. Alexandriny Marii da Costy streszcza się w takim dialogu miłości. Przepełniona gorącą miłością swemu Zbawcy niczego nie potrafi odmówić. Z niezłomną wolą przyjmowała wszystko, aby pokazać, że Go kocha. Oblubienica za cenę krwi, w sposób mistyczny przeżywa mękę Chrystusa i składa siebie w ofierze za grzeszników, czerpiąc moc z Eucharystii, która staje się jej jedynym pokarmem przez ostatnich 13 lat życia. Niech przykład życia bł. Alexandriny, które zamyka się w trzech słowach: „cierpieć, kochać, wynagradzać”, zachęca i pobudza wszystkich chrześcijan, aby uszlachetniali wszelkie cierpienia i smutki, jakie niesie ze sobą życie, dając dowód największej miłości poprzez poświęcenie własnego życia dla ukochanej osoby.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
