Powieść Katarzyny Marii Bodziachowskiej pt. "Wieniawski - droga do gwiazd" stanowi osobliwy, literacki zapis ostatnich dziesięciu dni życia wielkiego mistrza skrzypiec. Ukazuje jego typowo ludzkie cierpienia, ale i, paradoksalnie, szczęście - możliwość snucia refleksji. Artysta wyrywkowo wspomina całe swoje życie - od dzieciństwa, przez największe, spektakularne sukcesy po porażki i błędy.
Obraz Henryka Wieniawskiego, jaki maluje Katarzyna Bodziachowska, staje się tym pełniejszy, że o polskim wirtuozie mówią także świadkowie jego oryginalnej "podróży do gwiazd" - rodzina i przyjaciele.
Na tle choroby skrzypka zawiązuje się odrębna i jakby dodatkowa płaszczyzna fabularna. Bohaterowie zapoznają się ze sobą, zaprzyjaźniają i dokonują autooceny. W powieści wiele jest więc przemyśleń odnośnie sztuki, geniuszu, miłości, samotności i innych pojęć ściśle związanych z człowiekiem i człowieczeństwem.
Zacząłem czytać z poczucia obowiązku, no i przepadłem z kretesem. Zaniedbałem domowe obowiązki, zrezygnowałem z innych przyjemności, czytając z rosnącym zadowoleniem. Dawno już recenzencka powinność nie sprawiła mi aż takiej satysfakcji. Wypada więc podziękować Autorce za intrygującą i poruszającą opowieść o życiowym biegu Zosi, potem Zofii Ł., biegu targanym tysiącami wiatrów, biegu przez skomplikowaną i niełatwą polską historię. Opowieść, chociaż osobistą i emocjonalną, to pisaną dla nas, dla czytelników. Bez tak częstych dziś skłonności do szukania winnych naszych niepowodzeń, bez „hurrapatriotyzmu” i „ryczypolactwa”. Co więcej, napisaną polszczyzną, jaką dziś rzadko się spotyka. Byłbym wielce rad, gdyby po tę, starannie wydaną książkę, sięgnęło wielu, szczególnie młodych czytelników. Jest w niej bowiem mądrze o tym, co ważne: ojczyźnie, rodzinie, patriotyzmie, o życiu. I, jak mawiał Melchior Wańkowicz, bez „dydaktycznego smrodku” Tadeusz Górny
Trudna droga wychowawcy nie jest pełną autobiografią. Ukazuje ona przede wszystkim bardzo trudny odcinek drogi, jaką ks. Jan Charytański musiał przejść, zanim stał się w pełnym tego słowa znaczeniu wychowawcą. Mamy więc nadzieję, że znajdzie ona zainteresowanie zwłaszcza u uczniów ks. profesora Jana Charytańskiego, ale również u czytelników pokolenia starszego, które przeżyło koszmar II wojny światowej i najtrudniejsze lata reżimu komunistycznego. Z pewnością zainteresuje także młodszych, dla których poczucie patriotyzmu, chęć poznania trudnego losu wielu Polaków czasu II wojny światowej będzie wystarczającym motywem sięgnięcia po tę pozycję.
Przypomnienie książki to ponowne pokazanie szaleństwa wojny, przygody, z której nie ma powrotu, jak to zdefiniował święty papież Jan Paweł II.
Historia pokazuje, jak przez wieki myślano, że wojna jest czymś nieuniknionym. Jeśli ludzkość nie może zrezygnować z wojny, przynajmniej jako formy obrony, powinna jednak ograniczyć, powinna ustalić jasne zasady, które będą określały jej wypowiedzenie, przebieg i skutki.
Fragment przedmowy
Un soir nous étions installés tous les trois, bien lestés d'alcool et de toxiques divers, devant l'entrée de l'habitat rupestre. Le gueux s'éloigna pour procéder a l'inspection de quelque chose qui clochait avec sa voiture. Sally me fit entrer dans la maison, m'y prodigua des marques d'affection, attira mon attention sur une carabine Winchester posée sur le manteau de la cheminée. Elle m'invita a vérifier qu'elle était en ordre de marche. Incapable, comme on l'a vu, de résister a ses injonctions, et conscient toutefois de ce qu'impliquait presque nécessairement cet enchaînement de gestes, j'actionnai la poignée qui caractérise ce type d'armes et fis monter une balle dans le canon. Jamais Sally ne m'avait couvé d'un regard aussi tendre. Pendant que je m'employais a ces préparatifs, le transistor qui grésillait dans un coin de la piece annonça la chute de Saigon, et cela me fit autant d'effet que s'il s'était agi du résultat d'un match de football.
CHASSELAS (n. m.) : cépage blanc surtout apprécié comme raisin de table. Le chasselas de Moissac, qui bénéficie de l'Appellation d'Origine Contrôlée, est le plus réputé. Il est produit dans le Bas Quercy, a hauteur de 7 000 tonnes par an pour un chiffre d'affaires a la revente estimé a 45 millions d'euros.
COCAINE (n. f.) : alcaloide dérivé de la coca. Parfois utilisée en médecine. Surtout prisée sous forme de poudre blanche aux effets excitants. Les principaux pays producteurs (Colombie, Venezuela et Bolivie) en fournissent 900 tonnes par an pour un chiffre d'affaires a la revente estimé a 250 milliards d'euros.
MONDIALISATION (n. f.) : propagation de phénomenes au monde entier. Interdépendance croissante des hommes, de leurs systemes politiques et économiques, et de leurs activités a l'échelle de la planete.
Książka ukazuje się w czasie, kiedy zbliża się pięćdziesiąta rocznica zakończenia Soboru Watykańskiego II, rozpoczętego przez świętego już dziś Papieża Jana XXIII w roku 1962. Mimo licznych publikacji związanych z dziełem Soboru i jego pracami, nie było w Polsce całościowego opracowania dotyczącego działalności i roli polskich biskupów na Soborze, chociaż ich udział, jak na państwo pozostające wówczas za «żelazną kurtyną», był całkiem znaczny, a pewnie właśnie dlatego nie był przychylnie traktowany przez ówczesne władze w Polsce.
Témoins vigilants, observateurs attentifs, il arrive parfois que les romanciers se voient confier des vies pour les raconter dans leurs livres. Ils font alors fonction d'écrivain public. C'est ce qui m'est arrivé il y a deux ans lorsqu'un ami, qui avait été opéré de la prostate, m'a demandé d'écrire l'histoire de son ablation.
Je l'ai écouté pendant des heures. Je l'ai accompagné dans ses pérégrinations hospitalieres. Je suis devenu ami avec le professeur d'urologie qui le suivait. L'idée d'un livre s'est imposée peu a peu. Un livre utile qui rendrait service aux hommes qui subissent cette opération, mais aussi a leur entourage, leur femme, leurs enfants, leurs amis, qui ne savent comment réagir.
Mais la situation était délicate : fallait-il, comme le demandait mon ami, tout raconter, tout décrire, tout révéler? Apres réflexion, j'ai choisi de tout dire.
Stanisław Obirek staje przed tymi samymi problemami, przed którymi staje cały polski Kościół. Pyta zatem: czy Polak-katolik musi być antysemitą?; czy musi godzić się na bigoterię?; być cały czas więźniem przeszłości?
Jeśli ktoś chce znać odpowiedź na te pytania, powinien przeczytać tę książkę.
Ronald Modras (ze Wstępu).
Także w Polsce nadal żyje nadzieja na chrześcijaństwo bardziej otwarte, wrażliwe, zdolne do dialogu, wychodzące naprzeciw Innym ze zrozumieniem, życzliwością, współczuciem i zaufaniem. Refleksje Stanisława Obirka, choć zapewne dla wielu trudne do przyjęcia i kontrowersyjne, wpisują się w ten nowy kontekst pluralizmu religijnego. Ten postulowany przez Obirka pluralizm obejmuje też przecież sprzeciw wobec powszechnie przyjętych sposobów traktowania własnej tradycji. I jak przekonuje nas autor ¬– mieści się w procesie szukania pełni katolickości.
Wacław Hryniewicz OMI (z Glosy)
Jest pewnym paradoksem, że Stanisławowi Obirkowi […], przedstawicielowi kulturowego katolicyzmu, bliżej jest do niewierzących niż do formułkowego credo tak gorąco rekomendowanego przez polskich hierarchów. Książka Polak katolik? jest ważna z różnych powodów. Również jako pasjonująca diagnoza tego, co dzieje się z polskim katolicyzmem.
Jan Woleński (z Posłowia)
Dla wszystkich tych, którzy układając swoje życie za granicą, zmieniają na lepsze wizerunek Polski i Polaków oraz dla tych, którzy zastanawiają się, czy warto szukać szczęścia poza granicami kraju.
Cmentarz powązkowski pod Warszawą to trzytomowa publikacja poświęcona nie tylko najpiękniejszej polskiej nekropolii, ale i innym warszawskim cmentarzom z połowy XIX wieku. Wójcicki oparł swoją pracę na solidnym materiale źródłowym. Przywołuje zapisy urzędowe nakazujące budowę cmentarzy poza obrębem miasta (dziś jest to środek stolicy), podaje historię założenia Powązek oraz cmentarnego kościoła. Wreszcie podaje dziesiątki życiorysów znanych, spoczywających tam, w grobach i bez grobu, osób. To niezwykle interesująca lektura historyczna, którą czyta się niczym powieść. Ogrom informacji tu zawartych pochodzi z oficjalnych dokumentów, ale i od krewnych oraz potomków zmarłych. Publikację uzupełniają nadzwyczaj piękne ryciny autorstwa Matuszkiewicza. Z początkowego jednego tomu, dzieło rozrosło się o kolejne dwa tomy. Ostatni zawiera uzupełnienie tomu 1 i 2 oraz opis pozostałych nekropolii warszawskich.
Reprint dostępny jest w grubej, ozdobnej tekturze z kapitałkami i wstążeczką. Posiada ręcznie wprawiane naklejki tytułowe na przedniej części okładki oraz biały zadruk na grzbiecie.
Roger Scruton bada miejsce Boga w świecie pozbawionym złudzeń.
Argumentacja Scrutona jest zarówno odpowiedzią na kulturę ateistyczną, jak i obroną wyjątkowości człowieka. Autor odpiera tezę, że w świecie naturalnym brak sensu i celu. Dowodzi, że sacrum i transcendentalność są „prawdziwymi obecnościami”, poprzez które ludzie poznają siebie i znajdują wolność oraz odkupienie.
W twarzy człowieka odbija się paradygmat znaczenia. Na podstawie tego doświadczenia, jak dowodzi Scruton, człowiek buduje oblicze świata i zwraca się do oblicza Boga. Twarz stanowi zarówno dowód naszej wolności, jak i znak samoświadomości. Jedną z motywacji kultury ateistycznej jest ucieczka przed osądzającym wzrokiem. Kryjemy się przed nim, zamazując twarz, a to, jak twierdzi Scruton, jest najbardziej niepokojącym aspektem czasów, w których żyjemy. Autor objaśnia narastające poczucie destrukcji, jakie nam towarzyszy, gdy nawyk szukania przyjemności i konsumpcjonizm oszpeca świat. Jego książka broni świat uświęcony przed nawykiem profanacji i oferuje wizję religijnej drogi życia w czasach próby.
Wielki artysta, mały tyran - sugestywna biografia Petera Ackroyda oddaje sprawiedliwość osobie Charliego Chaplina.
Był jedną z pierwszych prawdziwych ikon kina oraz legend Hollywoodu. Kim jednak tak naprawdę był ów mężczyzna z wąsikiem? Książka Petera Ackroyda prezentuje najważniejsze momenty w życiu Chaplina, poczynając od jego musicalowych występów aż po honorowego Oscara. Znajdziemy tu wszystko: sukcesy w latach dwudziestych, ponure skandale, wyjazd do Szwajcarii. Pasjonująca opowieść okraszona jest anegdotami, by wspomnieć tylko Chaplina grającego na skrzypcach w nowojorskim hotelu w celu zagłuszenia skwierczenia kotletów smażonych przez Stanleya Laurela. Ta znakomita, zwięzła biografia przynosi nowe, intrygujące informacje o jednej z najbardziej znanych postaci XX wieku.
'Okiem powieściopisarza i biografa śledzi Ackroyd życie człowieka, które stało się kwintesencją kondycji ludzkiej, pełnej niedostatków, wzlotów i śmieszności. Autor umiejętnie ukazuje różnice między kochanym włóczęgą, którego Chaplin portretował na ekranie, a rzeczywistą osobą, którą niełatwo było darzyć miłością'.
'The Independent'
"Książka jest mi bardzo bliska ideowo i uważam, że tego typu publikacji powinno być jak najwięcej, choćby po to, by kształtować myślenie Polaków (zwłaszcza młodego pokolenia) i przygotować ich do niechybnych zmian, które muszą nastąpić w przyszłości." – prof. dr hab. inż. Witold Kwaśnicki
Dziś doszło do sytuacji, kiedy państwo w przeszło 50% decyduje za swoich obywateli, co jest dla nich dobre i czego potrzebują. Ludzie stali się dla polityków stadem głupców, niepotrafiących umiejętnie dysponować swoją pracą, dochodem, własnością oraz samymi sobą. Urzędnikami państwowymi (włączając w to polityków) zostają najczęściej ci, którzy nie potrafią odnaleźć się w gospodarce rynkowej, oraz ci, dla których najważniejsze są stabilność zatrudnienia i posada z „polecenia”, czyli w dużej mierze życiowi nieudacznicy lub cwaniacy. Są to ci, którzy nie widzą nic złego w pasożytniczym życiu na koszt pozostałej części społeczeństwa, która swoje dochody uzyskuje, wytwarzając dobra wolnorynkowe, a także ci, którzy kierują się w swoich działaniach negatywnym hedonizmem i czynią to z pełną premedytacją. Państwo opodatkowuje naszą pracę, a także wiele innych działań mających na celu realizację naszych potrzeb i pragnień, a w zamian daje nam to, czym chce nas od siebie uzależnić. Jesteśmy jak niewolnicy, którzy połowę czasu pracują za darmo, tylko po to, by opłacić podatki. Zarabiamy więc na usługi państwa, których nie chcemy i które na siłę mają nas uszczęśliwiać i dawać nam pozorne uczucie bezpieczeństwa.
Rządzący wiedzą doskonale, że panowanie nad programami nauczania jest ich wielkim orężem w staraniach, by ogłupić i zniewolić społeczeństwo. Obywatele, którzy nie rozumieją podstawowych teorii ekonomicznych, są podatni na manipulację rządzących.
W ramach współczesnego systemu edukacji wmawia się nam, że nie możemy żyć bez podatków, przymusowych ubezpieczeń, interwencjonizmu państwa, mądrego rządu, dziesiątek tysięcy przepisów prawa, setek urzędów i milionów urzędników, a przede wszystkim, że obecny stan jest najlepszy z możliwych i prowadzi do dobrobytu wszystkich obywateli.
Dajmy ludziom prawo wyboru i niech sami zadecydują, czy chcą usług państwa, czy też sami, poprzez rozwiązania rynkowe, zadbają o te wszystkie rzeczy, które dostają od państwa. Zobaczmy, ilu jest zwolenników pierwszej opcji, chcących korzystać z dobrodziejstwa obecnych demokracji.
Grzegorz Hoppe jest doktorem nauk ekonomicznych, a w swoich badaniach zajmuje się takimi obszarami jak społeczna odpowiedzialność biznesu i konsumentów, zrównoważony rozwój, natura ludzkiego działania oraz filozofia ekonomii. Jest zarówno praktykiem gospodarczym, od dwudziestu lat zarządzającym przedsiębiorstwem, jak i osobą związaną z nauką.
W kolebce ludzkości to książka pełna niezykłych, często dramatycznych przygód trojga polskich lekarzy i francuskiej pielęgniarki, które kończą się najczęściej zaskakującymi pointami. Przemierzając różne kraje, leczą i operują, wzbudzając podziw i wdzięczność, która odwzajemniona, pomaga im w różnych perypetiach losowych.
Liber Pontificalis to zbiór biogramów papieży będący dziełem jakichś anonimowych dla nas duchownych kurialnych rzymskiego Kościoła. Jest to bardzo ważny tekst źródłowy mogący być punktem wyjścia do prowadzenia badań dla przedstawicieli różnych dyscyplin naukowych, począwszy od historii Kościoła po historię sztuki. Dzieło to ma dwie redakcje - jak się powszechnie przyjmuje. Pierwsza powstała począwszy od około 530 roku, natomiast druga spisywana była sukcesywnie aż do IX wieku. Świadectwem pierwszej redakcji jest tak zwane Epitome Feliciana (F), które doprowadza opowieść do śmierci Feliksa IV w 530 roku oraz Epitome Cononiana (K), prowadząca narrację do śmierci Konona w 687 roku. Druga redakcja (p) dochodzi do pontyfikatu Hadriana II, czyli do roku 872. Zawarte w tym dziele informacje dotyczące pierwszych pięciu wieków są z pewnością niepewne, w dużej mierze anachroniczne, a wręcz legendarne, aczkolwiek zawsze są one odbiciem istniejących w Rzymie tradycji. Ciąg dalszy powstawał na bieżąco, dokumentując papieską działalność pasterską, fundacyjną, a także polityczną, kiedy już powstało państwo kościelne.
Jennifer Fulwiler była szczęśliwa. Bo niby dlaczego miałaby się smucić.
? Doskonale zarabiała jako programistka
? Poślubiła zamożnego i superinteligentnego faceta
? Zamieszkała wraz z nim w hipsterskiej rezydencji
? Nie brakowało jej niczego
Wychowała się w szczęśliwej, lecz ateistycznej rodzinie i nie narzucano jej żadnych wyborów życiowych. Boga nie potrzebowała. Nie był jej do szczęścia potrzebny. Więcej nawet – czuła do niego odrazę.
Jednak pewnego dnia, pod wpływem serii niefortunnych dla niej wydarzeń, uznała, że jej życie jest puste. Brakuje w nim przyjaznej siły wyższej. Nie, nie od razu została katoliczką. Zaczęła poszukiwać Boga na własną rękę – po kryjomu i w tajemnicy przed mężem. Udawała nawet, że Pismo Święte, które zaczęła regularnie czytywać to pornosy.
Książka, którą czyta się jak pasjonującą powieść obyczajową, jest studium NAWRÓCENIA. To historia młodej kobiety, która postanawia zwrócić się w stronę wiary, nie pod wpływem groźby, strachu, traumy, czy namów, tylko w drodze rozsądnej analizy i obserwacji życiowych doświadczeń. Tego samego dnia , gdy przyszło nawrócenie, otrzymała śmiertelną diagnozę… Czy zawróciło ją to z drogi wiary?
W jej wyborach życiowych czytelnik łatwo odnajdzie własne dylematy.
Ta szczera książka jest cudowną opowieścią o duchowej podróży, a jednocześnie czarującym pamiętnikiem. Epifanie jakie były udziałem autorki zostały fantastycznie opisane i trafią do serc czytelników.
Dean Koontz, znany amerykański autor thrillerów i horrorów, m.in. Dom śmierci, Co wie noc i Bez tchu
Dowcipna, krzepiąca na duchu historia drogi życiowej autorki – od uporczywej niewiary aż do duchowego obcowania z Jezusem i Kościołem. Ta nadzwyczaj ciekawa i wciągająca książka łączy w sobie naukę, wiarę i rozsądek.
Kardynał Timothy Dolan, arcybiskup Nowego Jorku
Świeckie elementarze mają zastosowanie w podstawowej nauce czytania i pisania: korzysta się z nich tylko na początku edukacji. Elementarz katolika służyć może przez całe życie. Wypowiadane co niedziela w Credo tajemnice wiary obowiązują chrześcijanina na każdym etapie życia. Warto mieć zatem Elementarz cały czas pod ręką.
Książka napisana z humorem, choć w istocie poważna. Autor prezentuje prawdy wiary w sposób pomysłowy i pogłębiony. Czytelnik dowie się z niej między innymi:
? Co tak naprawdę wyznaje tzw. niedzielny katolik?
? Jak pogodzić wszechmoc Boga z Jego dobrocią? I z istnieniem zła?
? Czy warto jeszcze wierzyć w Stworzyciela?
? Dlaczego cierpimy z powodu upadku Adama i Ewy?
? Na czym polegało dziewicze poczęcie i narodzenie Jezusa?
? Co kryje się w tajemniczym sformułowaniu „zstąpił do piekieł”?
? Jakie znaczenie ma dla wierzących fakt zmartwychwstania Chrystusa?
? Czy Duch Święty musi pozostać „Wielkim Nieznanym”?
? Na czym polega Sąd Ostateczny i czym jest życie wieczne?
? Czy piekło istnieje? A niebo? Kogo w nich spotkamy?
The Wisdom of Compassion offers rare insights into the Dalai Lama’s life as he interacts with remarkable people from all walks of life. In these deeply engaging behind-the-scenes stories we see not only the Dalai Lama at his most human, and most humane, but also the way he approaches the world with humour and optimism.
As he empathizes with those who are suffering, and demonstrates the tangible benefits of practising forgiveness and compassion, the Dalai Lama reveals the many lessons he has learned, including how
* his collaborations with leading neuroscientists, psychologists, teachers and students from around the world have taught him how to educate the heart;
* his inspiring friendship with a blind Irishman, the only person he calls his hero, has taught him how one can overcome adversity;
* through his encounters with illiterate grandmothers learning how to harness solar power for their communities, a beggar girl, and his soulmate, Archbishop Desmond Tutu, he has discovered how compassion can be translated into action.
Enhanced by the Dalai Lama’s seven decades of practice and illuminated through captivating anecdotes, The Wisdom of Compassion can help readers to lead more fulfilling lives. The Dalai Lama also shows how, when we open our hearts and minds to others, we are on the surest path to true happiness.
Barbara Arrowsmith-Young – psycholog dziecięcy, absolwentka Instytutu Studiów Edukacyjnych Uniwersytetu w Toronto. Urodziła się (1951) z dysfunkcjami rozwoju psychomotorycznego, w konsekwencji których przez cały okres edukacji zmagała się z poważnymi trudnościami w uczeniu się. Obdarzona wyjątkową pamięcią i silną wolą, z mozołem pokonywała ograniczenia. Studiując diagnozowanie postępów w nauce dzieci młodszych, zainspirowana między innymi pracami A. R. Łurii, stworzyła szereg ćwiczeń kognitywnych, mających na celu poprawę funkcjonowania zaburzonych obszarów mózgu. Osobiste, pionierskie doświadczenia w zakresie neuroplastyczności mózgu zakończyły się sukcesem – stopniowo poprawiało się funkcjonowanie osłabionych obszarów jej mózgu, aby wreszcie osiągnąć poziom normy, a nawet w niektórych dziedzinach przekroczyć go. Konsekwentnie udoskonalała swoje ćwiczenia, aby dzielić się doświadczeniem i pomagać dzieciom oraz dorosłym w pokonywaniu trudności edukacyjnych. W 1980 roku założyła w Toronto własną szkołę. Obecnie metodą Arrowsmith pracują ośrodki w Kanadzie, Stanach Zjednoczonych, Australii i Nowej Zelandii. W roku 2005 opublikowany został raport prof. Williama J. Lancee, podsumowujący trzyletnie obserwacje uczniów Programu Arrowsmith. Raport potwierdza skuteczność stosowanych ćwiczeń kognitywnych. W książce Barbara Arrowsmith uzupełnia swą osobistą opowieść o mozolnej pracy nad kształtowaniem własnego mózgu interesującymi historiami przypadków zaburzeń w uczeniu się, z którymi spotkała się w swojej ponad trzydziestoletniej pracy z dziećmi i dorosłymi.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
