„Czy nam się to podoba czy nie, powstające właśnie społeczeństwo globalne jest społeczeństwem wizualnym” – pisze Nicholas Mirzoeff, badacz kultury wizualnej z New York University i zaangażowany krytyk społeczny. Jak zobaczyć świat to jego autorski, przystępny i niezwykle sugestywny przewodnik po współczesnej kulturze wizualnej, ułatwiający świadome poruszanie się w świecie, który w stopniu dotychczas niespotykanym jest współtworzony przez obrazy. Opisywane przez Mirzoeffa cyfrowe, miejskie, globalne społeczeństwo przekształca dotychczasowe formuły i gatunki obrazów, takie jak choćby autoportret, w nowy, własny język (tworząc na przykład najbardziej demokratyczne wcielenie autoportretu – selfie). Technologie wizualne służą jednak nie tylko działaniom oddolnym, progresywnym czy wywrotowym, ale również – a może przede wszystkim – władzy, która od XIX wieku konsekwentnie przekształca wizualność w przestrzeń prowadzenia polityki i działań wojennych. Szczytowym przejawem tego dążenia rządów światowych mocarstw jest wojskowy dron: latająca kamera wyposażona w rakietę, umożliwiająca zdalne zabijanie.
Ponad czterdzieści lat po słynnych Sposobach widzenia Johna Bergera Nicholas Mirzoeff przedstawia najbardziej aktualny podręcznik krytycznego widzenia świata, pozwalający nam „zobaczyć świat” na nowo i zachęcający do otwierania oczu innym
Portret legendarnego warszawskiego budynku.
Stojący pomiędzy wieżowcami, piętrowy, całkowicie przeszklony pawilon z charakterystycznym, ekspresyjnie łamanym dachem jest doskonale znany wielbicielom peerelowskich komedii (to tu toczy się akcja filmu „Nie lubię poniedziałku”), miłośnikom sztuki współczesnej i rosnącej rzeszy entuzjastów architektury modernistycznej. Oddany do użytku w 1970 roku, przez lata był najbardziej znanym stołecznym domem meblowym, by w 2012 roku stać się tymczasową siedzibą Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Jako muzeum gościł m.in. odwiedzaną przez tysiące widzów wystawę obrazów Andrzeja Wróblewskiego, ale także skwer sportów zimowych z torami do sankorolek, festiwal muzyki klasycznej Kwartesencja czy pokazy kina awangardowego.
We wszystkich tych rolach sprawdził się znakomicie. Choć z zewnątrz wydaje się niewielki, wewnątrz zaskakuje przestronnością – jest zaprojektowany tak, by pomieścić obszerne ekspozycje, niezależnie od tego, czy pokazywane są tu meble, czy dzieła sztuki. Pawilon Emilia należy do najciekawszych przykładów powojennego modernizmu i jest jednym z ostatnich zachowanych warszawskich pawilonów handlowych z tego okresu. Niestety, grozi mu wyburzenie.
„Emilia: meble, muzeum, modernizm” to wielowątkowa biografia tego budynku. Pisze o nim – w kontekście odbudowy całego śródmieścia Warszawy i w kontekście absurdów socjalistycznego handlu – historyk Błażej Brzostek, piszą historycy architektury. Przedstawiamy także dzieje „muzeum w sklepie meblowym”, czyli ostatnich kilku lat, kiedy Emilia stała się jednym z najbardziej popularnych i lubianych miejsc na kulturalnej mapie Warszawy. Historycy sztuki i konserwatorzy szukają też odpowiedzi na pytanie, dlaczego najwybitniejsze przykłady polskiego modernizmu są dziś niszczone pod nową zabudowę i jak należy skutecznie chronić tę architekturę.
Tekstom towarzyszy szeroki wybór zdjęć archiwalnych oraz dokumentacja fotograficzna budynku przygotowana przez znakomitą fotografkę architektury, Maję Wirkus.
„Życie człowieka składa się z sekwencji pewnych wydarzeń, które dla każdej jednostki wypełnione są innego rodzaju doświadczeniami, gdyż przeżywa ona emocje i zdarzenia w sposób zindywidualizowany, a więc jedyny w swoim rodzaju.”
Autorka zgromadziła w swojej publikacji liczne teorie resocjalizacyjne (antropologiczne, psychologiczne, socjologiczne, ekonomiczne) dotyczące jednostek przestępczych w odniesieniu do przebiegu ich życia, a także poszczególnych jego elementów tj. tożsamości, stylu życia i innych. Niepowtarzalnym uzupełnieniem badań są materiały biograficzne osiemdziesięciu siedmiu skazanych osób, stanowiących grupę reprezentatywną.
Książka jest ważnym i aktualnym głosem w interdyscyplinarnej dyskusji o kondycji pedagogiki resocjalizacyjnej, a także ma duży wkład w badania nad znaczeniem metody biograficznej w naukach społecznych i dziedzinach pokrewnych.
Magia kina od zawsze przyciągała miliony…
Pożar, kobiety, porwania i inspektorzy podatkowi. To nie fabuła powieści gangsterskiej, to historia dwóch niedoszłych prawników – Polaka i Żyda, którzy po wyrzuceniu ze studiów uznali, że założenie kina będzie dobrym pomysłem.
Czy da się jednak prowadzić spokojny i rentowny biznes w międzywojennej Warszawie, kiedy w tle rozgrywa się wielka historia? Mimo przeciwności losu dwójka bohaterów ma tylko jeden wspólny cel – nie zbankrutować.
Książka Katarzyny Czajki to fascynująca, utrzymana w klimacie retro, okraszona sporą dawką bezpretensjonalnego humoru opowieść o przyjaźni, historii i magii wielkiego ekranu.
„Polskie ślady na Litwie i Łotwie” to bogato ilustrowany autorski przewodnik, zapraszający czytelnika do podróży po terenach dawnych Inflant, Żmudzi, Litwy i Suwalszczyzny. Autorzy „Polskich śladów na Ukrainie”, oprowadzając po wspomnianych regionach, opisują historię i topografię najważniejszych miast, m.in. Wilna czy Kowna, opowiadają legendy o lokalnych bohaterach oraz przywołują istotne wydarzenia historyczne, takie jak potop szwedzki, powstanie styczniowe i Kampania Łatgalska. Dzięki przewodnikowi poznamy dzieje słynnych rodzin, np. Rejtanów, Romerów, Narutowiczów, Giedroyciów i Piłsudskich, a także zgłębimy losy znanych Polaków pochodzących z dzisiejszych terenów Litwy i Łotwy, m.in. Emilii Plater, Ludwiki Śniadeckiej, Kornela Makuszyńskiego i Czesława Miłosza. Książka ta niewątpliwie przyda się wszystkim, którzy zamierzają zwiedzić piękne nadbałtyckie tereny.
Poznaj metody działania najlepszych – Billa Gatesa, Andy’ego Grove’a i Steve’a Jobsa – i zostań rekinem biznesu. Pomiędzy rokiem 1968 a 1976 powstały trzy firmy – Intel, Microsoft i Apple – które odmieniły nasze życie i osiągnęły łącznie wartość ponad biliona dolarów. Ich założyciele, choć bardzo się różnili, stosowali podobne prekursorskie praktyki i strategie. Autorzy, wybitni profesorowie z Harvard Business School i MIT Sloan School of Management, postanowili je skatalogować i ocenić. Przez trzydzieści lat analizowali ich sukcesy i porażki, podobieństwa i różnice między nimi, co pozwoliło im sformułować pięć uniwersalnych zasad, jakimi kierowali się Andy Grove, Bill Gates i Steve Jobs. Książka dotyczy nie tylko strategii dla firm z branży technologicznej, ale w ogóle tego, jak pracują odważni, zapaleni i doskonale znający się na swojej dziedzinie liderzy. Muszą ją przeczytać wszyscy, którzy stawiają sobie za cel przesuwanie granic w biznesie. - John Browne, były prezes BP i członek rady dyrektorów Intela
Książka Muhammad. Wysłannik Boga jest unikalnym dziełem o życiu Proroka islamu. Z sercem pełnym miłości, autor niezwykle na świecie szanowany analizuje każde zagadnienie jak dociekliwy badacz i rzuca światło na różnorodne aspekty życia Proroka. Ci, którzy przeczytają niniejszą książkę zarówno swym umysłem i sercem, będą podziwiać Wysłannika, i staną się lojalnymi stronnikami jego Ścieżki.
Muhammad Imara, Egipt
Autor napisał swe dzieło z głębokoą miłością do Wysłannika Bożego, miłością, która przepełnia każda linijkę tekstu. Interesujące jest też to, że książka daje wrażenie, jak by była swego rodzaju dialogiem z młodymi ludźmi. Gulen od czasu do czasu zatrzymuje się, ażeby przyjrzeć się szczegółowo wydarzeniom, pokazać ich przyczyny, zwrócić nasza uwagę na fakty, które mogą nam umknąć. Wykracza poza zwykła biografię, czyniąc swe dzieło oryginalnym przewodnikiem dla współczesnego czytelnika.
Ahmad Bahgat Al-Ahram, Egipt
Można by się zastanawiać, czy Gulen w swojej książce Muhammad. Wysłannik Boga dokonuje jedynie wprowadzenia do islamu. Sądzę, że chrześcijanin, który przeczyta tę książkę dokładnie, pojmie również prawdziwą mądrość Chrystusa.
Huiqiu Huang, Dyrektor Wydziału Religii Uniwersytet Katolicki Fu-jen, Tajwan
Kiedy twoje dziecko rodzi się inne, niż oczekiwałaś
Basia modliła się, by umarli razem – ona i dziecko. Magda zrezygnowała z życia towarzyskiego, przestała odbierać telefony od koleżanek. Martyna nawet nie walczyła o męża, który opuścił ją, gdy ich synek urodził się z zespołem Downa.
Poruszający reportaż z nieznanego świata, który jest tuż za ścianą
Kim są kobiety, które urodziły niepełnosprawne dzieci? Nie zauważamy ich albo widzimy w nich ucieleśnienie dobroci, wzór poświęcenia. Autorka pokazuje, że to kobiety z krwi i kości. Walczące nie tylko z przeciwnościami losu, ale z własnymi lękami, pytaniami, złymi emocjami i poczuciem winy.
Pełno(s)prawne życie z niepełnosprawnym dzieckiem
Bohaterki tej książki zdecydowały się opowiedzieć swoje historie także po to, aby powiedzieć innym kobietom: nie jesteście same, jest nas więcej. I mimo wszystko mamy prawo być szczęśliwe.
Na skrzydełko lewe:
„(…) każda z nas ma do przejścia pewną drogę, a to, co znajdziemy na jej końcu, zależy także od naszych wewnętrznych, codziennych wyborów między buntem a zgodą. (…) żadna z nas w tych wyborach nie powinna być pozostawiona sama sobie, bez pomocy najbliższych – ale i wsparcia społecznego. Jakkolwiek bowiem bezczelnie i absurdalnie by to nie brzmiało we współczesnym merkantylnym, indywidualistycznym i nastawionym na sukces świecie – nasze niepełnosprawne dzieci powinny cię odrobinę obchodzić, zdrowy obywatelu. (…) Ta książka powstała po to, żebyś mógł nas wysłuchać”.
(fragment książki)
„Bracia i Siostry w bluesie – niech blues będzie z Wami!”
Jan Chojnacki - dziennikarz, producent i wydawca, autor audycji „Bielszy Odcień Bluesa”, od ponad 40 lat obecnej na falach Trójki, absolutny guru miłośników tej muzyki. Był współtwórcą kultowego programu „Nie tylko dla orłów”, didżejem w prosektorium, kierowcą Wojciecha Waglewskiego i opiekunem polskich artystów w czasie wypraw „za żelazną kurtynę”. Celnicy brytyjscy aresztowali go za przemyt alkoholu, Tadeusz Kantor objął zakazem rozmów z aktorami Cricot 2, a muzycy The Manhattan Transfer mianowali „piątym członkiem” zespołu.
Blues z kapustą to porywająca opowieść o obezwładniającej sile muzyki, barwnym życiu i absurdach PRL-u, pełna anegdot, humoru, w gwiazdorskiej obsadzie. Spotkamy tutaj – niczym na backstage’u – nie tylko B.B. Kinga, Erika Claptona, Carlosa Santanę, ale też Boney M, Czesława Niemena i towarzysza wspólnych awantur – Wojciecha Manna.
Dla wszystkich kochających muzykę, pure nonsens i czujących bluesa – lektura obowiązkowa!
Kiedyś, w „Nie tylko dla orłów”, Jan Chojnacki śpiewał kuplet: „Wielka radość nas rozpiera, jak rozpiera groch jelita frontowego oficera”. Czuję to samo jako wydawca tej książki, któremu udało się skruszyć zatwardziały opór Autora.
Jerzy Illg
A gdybyście Wy spotkali siebie sprzed lat? Co byście sobie powiedzieli?
W czerwcu 2013 Katarzyna Bielas zaczęła zadawać pytanie: co byś powiedział sobie młodemu? Co byś powiedziała sobie młodej?
Co widzieli i przeżyli jej rozmówcy, że doszli do takich wniosków? I co jeszcze na ten temat powiedzieli?
Rozmówcami Katarzyny Bielas są: Ewa Woydyłło-Osiatyńska, Juliusz Machulski, Anna Dymna, Krzysztof Krawczyk, Janina Ochojska, Jerzy Vetulani, Krystyna Janda, Władysław Kozakiewicz, Jerzy Stuhr, Hanna Krall, John Porter, Olga Krzyżanowska, Jarosław Jakubik, Stefan Chwin, Bartłomiej Dobraczyński, Sławomir Idziak, Ewa Lipska, Anna Grodzka, Redbad Klynstra, Ewa Kuryluk, Cezary Harasimowicz, Józef Hen, Małgorzata Szpakowska, Martin Pollack, Mariusz Grzegorzek, Magdalena Fikus, Maciej Zaremba Bielawski, Anda Rottenberg, Stanisław Obirek, Małgorzata Fuszera, Wojciech Eichelberger.
By rozum był przy młodości… Czy tego życzyłoby sobie z perspektywy lat osiemnastu panów i trzynaście pań, doświadczonych życiowo, mądrych i sławnych? Przygotujmy się na niespodzianki!
Małgorzata Szejnert
Biografię św. Rafała Kalinowskiego czyta się jak powieść. Ojciec Sykstus Adamczyk żywym, potoczystym językiem odmalował przed naszymi oczyma portret jednej z najbardziej niezwykłych postaci polskiego Kościoła czasów nowożytnych. Z jednej strony osadził ją w realiach historycznych opisywanej epoki, z drugiej zaś ukazał w wymiarze duchowości chrześcijańskiej, bez której bohater książki pozostałby niezrozumiały. Nad jego życiem bowiem nieustannie czuwa dłoń Niewidzialnego, której lekkie muśnięcia czujemy, zagłębiając się w kolejne strony tej pasjonującej lektury.
Grzegorz Górny, dziennikarz, publicysta,
redaktor naczelny miesięcznika „Fronda”
Sykstus Antoni Adamczyk urodził się 20 listopada 1916 roku w Brańkówce.
Wstąpił do Zakonu Karmelitów Bosych w 1934 roku, gdzie po odbyciu rocznego nowicjatu złożył zakonną profesję na ręce bł. Alfonsa Mazurka OCD, przeora
klasztoru w Czernej. W 1944 roku przeniósł się do Warszawy, do nowego
klasztoru na Mokotowie. Tam przeżył powstanie, angażując się w pomoc poszkodowanym. W 1946 roku rozpoczął studia z zakresu historii na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Poznańskiego.
W latach 1952–1957 pracował w Lublinie, gdzie podjął się opracowania popularnej biografii Rafała Kalinowskiego, wtedy jeszcze kandydata na ołtarze. Materiał biograficzny zawarty w jego pracy obejmował wszystkie najważniejsze obszary XIX-wiecznego świata (kultura, polityka, religia, obyczaje). W 1983 roku Wydawnictwo Karmelitów Bosych wydało po raz pierwszy Niespokojne serce z okazji
uroczystej beatyfikacji Rafała Kalinowskiego.
Sykstus Adamczyk OCD zmarł 4 lipca 1991 roku w klasztorze św. Józefa w Poznaniu, lecz jego Niespokojne serce pozostaje nadal niezwykle wciągającym sposobem na poznanie świętego żołnierza, wychowawcy, powstańca, sybiraka, zakonnika i kapłana.
Damian Sochacki OCD, redaktor naczelny „Głosu Karmelu“
Sally Howard – brytyjska dziennikarka i podróżniczka – bada społeczne i seksualne patologie kraju Kamasutry, w którym młodzież zaczęła zatykać zużytymi prezerwatywami muszle klozetowe w centrach obsługi klienta, ogląda więcej pornoli niż mieszkańcy jakiegokolwiek innego kraju na świecie i coraz głośniej protestuje przeciwko przemocy seksualnej.
Podróż – autorka nazywa ją „seksploracją” – odbywa się pociągiem, samolotem i autorikszą. Prowadzi przez ogromne połacie Indii: z zalesionego Madhja Pradeś na północ w stronę Śimli u podnóża Himalajów, przez ludne równiny do Amritsaru i Delhi, a następnie na wschód do starożytnego miasta Waranasi nad Gangesem i dalej do górzystego Śilongu, gdzie indyjska topografia i kultura zlewają się z topografią i kulturą sąsiedniego Bangladeszu, Chin i Nepalu, następnie ze wschodu na południe do słonecznej Kerali i dalej do Madrasu, a kończy się w dusznym Bombaju.
W swojej seksploracji Sally Howard analizuje seksualność przez pryzmat epoki: najpierw cofa się o dwa milenia do duchowych i filozoficznych korzeni indyjskiej seksualności opisanych w słynnym traktacie Watsjajany, potem zwraca się ku okresowi wiktoriańskich kolonialistów brytyjskich, następnie analizuje lata 60. i hipisowski zachwyt „nieskrywaną cielesnością dawnego hinduizmu”, aż dochodzi do czasów współczesnych, usiłując uchwycić obraz narodu w trakcie zmian społecznych, które dokonują się w zawrotnym tempie, a które są w dużym stopniu skoncentrowane wokół tematu seksu, płci i seksualności.
Dzienniki Kamasutry to reporterska podróż, w której oglądamy Indie oczyma brytyjskiej reporterki – dziecka zachodniej rewolucji seksualnej. Jej towarzyszką i przewodniczką jest Dimple, młoda mieszkanka Delhi, która stara się wyzwolić spod krępującego jarzma tradycji. Obserwujemy więc ojczyznę Kamasutry również oczyma kobiety, której osobiste szczęście zależy od rezultatów dokonującej się transformacji społecznej.
Dziennniki Kamasutry. Podróże intymne po współczesnych Indiach zostały uznane przez dziennik „The Scotsman” za jedną z najlepszych książek 2014 roku.
Autorzy popularnego bloga www.byledalej.com w szalonej wyprawie przez Rosję, Kazachstan, Kirgistan, Tadżykistan, Afganistan, Uzbekistan i Turkmenistan.Marta Owczarek i Bartek Skowroński po dwuipółletniej podróży dookoła świata wrócili do Polski. Szybko okazało się, że nie potrafią długo usiedzieć w jednym miejscu. Po 888 dniach spędzonych w domu rzucają wszystko jeszcze raz. Wyruszają na dwóch niedużych motocyklach przez Rosją i byłe radzieckie republiki Azji Środkowej do Pamiru. Docierają do odciętego od cywilizacji zakątka Afganistanu Korytarza Wachańskiego, gdzie czas zatrzymał się wieki temu.
Czy to przypadek, że historię upadku człowieka zainicjowała przedstawicielka rodu kobiecego? Nawet jeśli do tej pory zaślepiały nas przykłady matczynej czułości lub urokliwa delikatność dziewic, czas nadszedł, aby zakwestionować rzekomą cnotliwość płci pięknej i ukazać jej prawdziwe oblicze.
Drobiazgowe studia fizjologiczne Cesarego Lombroso dostarczają licznych dowodów na to, że kobiecie wrodzone są również zbrodniczość, wyrachowanie, mściwość, okrucieństwo, a zwłaszcza skłonność do rozpusty – i to w stopniu znacznie przewyższającym niechlubne dokonania mężczyzn na tym polu. Zbrodniarka urodzona to ilustrowane kompendium nieodzowne dla każdego dżentelmena, który pragnie zbadać grzeszne predylekcje swojej połowicy. Nie dajmy się dłużej zwodzić powierzchownej religijności, pruderii, niewinnym rysom twarzy ani deklaracjom wiecznej miłości – kobieta od Stworzenia predestynowana jest do złego, a aparycja jej posłużyć może za klucz do rozwikłania mrocznych żądz, którym – jak dowodzi praktyka kryminologiczna – nieustannie ulega.
Wobec apokaliptycznych wizji upadku kultury pisma czy wiary w emancypacyjną moc sprawczą cyberprzestrzeni i „postępowych automatów” dzieło Hansa Magnusa Enzensbergera jawi się jako pochwała nierównoczesności. Tak oto poezja – niczym pierwiastek śladowy, a jednak coś niezbywalnego – pojawia się w historii nieoczekiwanie jak zając w centrum komputerowym. W życiodajnych „szwach” i spoinach tego, co ponowoczesne i anachroniczne, teraźniejsze i przeszłe, powtarza się to, czego nie przypuszczamy i nie oczekujemy. Te powroty przeszłości jako „groźba lub obietnica, tragedia lub farsa” są dla poety – bytu anachronicznego par excellence – jedyną prawomocną zasadą nadziei.
Czym „mierzyć” sportową wartość zawodniczki lub zawodnika?
Wiadomo, osiągnięciami. Ale jak oceniać osiągnięcia? Z tym już trudniej. Medale olimpijskie? A jeśli dany sport nie jest reprezentowany na igrzyskach... Jeszcze bardziej skomplikowana jest kwestia popularności. Sportowcy lat sześćdziesiątych, siedemdziesiątych i osiemdziesiątych
mieli znacznie mniej możliwości, żeby zaistnieć w zbiorowej wyobraźni niż sportowcy współcześni. A jednak zaistnieli! Każdy wie, kim byli i są Pele czy Ali. Współczesne media oferują o wiele więcej możliwości promocji i tym samym szans, aby zaistnieć w masowej wyobraźni. Popularność sportowca zależy od wielu czynników. Można być mistrzem w dyscyplinie, którą mało kto się pasjonuje. Można skończyć karierę i żyć zwykłym życiem z dala od blasku fleszy. Można, często jeszcze w trakcie kariery, dbać o swoją popularność i występować w każdym możliwym show. Ale najlepiej łączyć w sobie cechy prawdziwego zwycięzcy: chęć i wolę walki, upór w dążeniu do celu i niezwykłe umiejętności.
W roku 1535 ukazały się po raz pierwszy w Krakowie Żywoty filozofów Marcina Bielskiego. Był to przekład wyboru z niezwykle wówczas popularnego dziełka De vita et moribus philosophorum, którego autorstwo jeszcze do niedawna przypisywano niesłusznie wybitnemu średniowiecznemu filozofowi angielskiemu Walterowi Burleyowi. Bielski nie tłumaczył jednak książeczki z łacińskiego oryginał, lecz oparł się na wydanej dwadzieścia lat wcześniej czeskiej przeróbce Mikulaša Konáča. W momencie wydania Żywoty... nie spełniały już z pewnością oczekiwań renesansowych erudytów, ale ze względu na zgromadzony w nich anegdotyczny (niekiedy wręcz sensacyjny) materiał mogły wciąż liczyć na zainteresowanie słabiej wykształconych czytelników.
Thomas Piketty, bodaj najgłośniejszy ekonomista ostatnich lat, to nie tylko wnikliwy badacz wielkich zjawisk gospodarczych, ale też uważny obserwator społeczeństwa we Francji i całej Europie.W błyskotliwych felietonach publikowanych na przestrzeni kilku lat w dzienniku Libration autor Kapitału w XXI wieku analizuje skutki światowego kryzysu gospodarczego, problemy reform emerytalnych, przesłanki stojące zadziałaniami rządów i programami partii politycznych, tajemnice podatku węglowego i deklaracji podatkowych europejskich bogaczy.Piketty to jeden z tych intelektualistów, którzy dają nam narzędzia do przemyślenia na nowo projektu demokracji społecznej. W niniejszej książce przekonuje nas, że my, Europejczycy, powinniśmy wraz z nim zadać sobie być może najważniejsze pytanie, przed którym stoimy: czy można uratować (socjaldemokratyczną) Europę?Thomas Piketty (1971) francuski ekonomista, absolwent m.in. London School of Economics, dyrektor ds. badań w cole des hautes tudes en sciences sociales (EHESS), współzałożyciel i profesor w Paris School of Economics. W 2012 roku wybrany przez Foreign Policy do grona stunajbardziej wpływowych intelektualistów na świecie. Nakładem Wydawnictwa Krytyki Politycznej ukazały się w 2015 roku jego dwie książki: bestsellerowy Kapitał w XXI wieku i esej pt. Ekonomia nierówności.
Tom Opium dwa oblicza Csátha. W pierwszej części garść najlepszych opowiadań, lirycznych i niepokojących zarazem, często inspirowanych psychoanalizą. Drugą część stanowią fragmenty dzienników, które pozwalają zajrzeć w głąb hiki autora – nasycony erotyzmem zapis życia artysty targanego typowymi dla przełomu wieków niepokojami, kronika szaleństwa , bezskutecznie walczącego z nałogiem. Całość dopełniają przenikliwy esej Elżbiety Cygielskiej oraz wygłoszona nad trumną Csátha mowa pogrzebowa jego kuzyna, znanego węgierskiego prozaika i poety Dezső Kosztolányiego,
Jak żyć pełnią życia? Skąd brać radość? Jak wyjść ze skorupy samotności? Jak porozumieć się ze sobą i z innymi ludźmi? Wreszcie jak uporać się z faktem, że ci ostatni wciąż nie spełniają naszych oczekiwań? Odpowiedzi na te i wiele innych pytań szuka autorka „Siły ognia”i „Mojego serca”, snując opowieść o tym, jak powstają piosenki i jak niechcący robi się karierę w muzyce i mediach.
Czytelnik dostaje do ręki rozbrajająco szczery list, którego nadawczyni bywa przewodnikiem po świecie kobiety, ale również z dużą dozą poczucia humoru portretuje czasy zmian ustrojowych lat dziewięćdziesiątych i dorastanie w tych realiach. Ponadto w książce znajdują się słowa prawie trzydziestu piosenek ubranych w kontekst, który dotąd pozostawał tajemnicą.
Marika Marta Kosakowska urodziła się w 1980 roku w Białymstoku. Autorka tekstów, wokalistka i kompozytorka. Karierę zaczynała w 2002 roku. Na koncie ma cztery płyty studyjne, jedną koncertową i liczne gościnne udziały. Kilka lat pracowała w radiu i telewizji (m.in. prowadziła The Voice of Poland). Nominowana do Fryderyków i Superjedynek. Występowała na największych krajowych festiwalach i wielokrotnie reprezentowała Polskę za granicą: w licznych krajach europejskich, USA, Indiach i Chinach.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
