Jak młoda Małgorzata pokonała smoka?
Dlaczego Agnieszki nie imał się ogień?
Czemu Staszek poszedł na piechotę z Polski do Rzymu?
"Nastoletni cudotwórcy" to autentyczne historie:
FASCYNUJĄCE - z pewnścią
NIEWIARYGODNE - jak najbardziej
NIEMOŻLIWE - a jednak możliwe dzięki nadprzyrodzonej, Bożej interwencji/
Zapierające dech w piersiach opowieści dla młodych ludzi...
O młodych ludziach, którzy dokonali w swym życiu niezwykłych rzeczy, a wokół nich działy się autentyczne CUDA!
Przekonajcie się, że nie trzeba się bać świętości...
Niedoskładanka to pierwszy wybór tekstów jednego z najlepszych polskich krytyków teatralnych.Tom sumuje pracę Janusza Majcherka w redakcji Teatru"".W książce dominują szkice o przedstawieniach.
Unikatowy wgląd w tybetańską duchowość i życie mnicha.Chgyam Trungpa (1939-1987) w wieku trzynastu miesięcy został rozpoznany jako jedenaste wcielenie Trungpy Tulku, dzierżyciela buddyjskiej linii kagju i njingma. Odbył intensywny trening w medytacji, buddyjskich naukach i filozofii, a jako nastolatek został opatem klasztorów Surmang. Po inwazji komunistycznych Chin na Tybet w 1959 r. musiał uciekać z kraju - tak rozpoczęła się jego wielomiesięczna wyczerpująca tułaczka po Himalajach. W końcu znalazł się w Indiach, a w 1963 r. wyjechał na studia do Oksfordu. W latach 70. przeniósł się do Stanów Zjednoczonych, gdzie intensywnie nauczał dharmy, stając się jednym z najwybitniejszych buddyjskich nauczycieli na Zachodzie.Urodzony w Tybecie to wyjątkowa książka - Chgyam Trungpa wspomina w niej swoje klasztorne dzieciństwo i doświadczenia młodziutkiego mnicha, a także bliskie więzi z nauczycielami, dając unikatowy, wręcz intymny wgląd w życie tybetańskiego lamy. Barwnie opisuje trudy wędrówki do Indii, a wreszcie mówi o dalszym rozwoju duchowym i niełatwej drodze, jaką przebył na Zachodzie.(...) to niezwykła książka. Nie jest jedynie dokumentem historycznym, pozycją o kulturze Tybetu, lecz odkrywa wiele subtelności życia w tym kraju. Pokazuje duchowy rozwój ucznia i nauczyciela, a także, niezależnie od kultury i polityki, prawdziwą twarz wszystkich mieszkańców. (...) Świadomość wielu trudów i wyzwań, przed jakimi stanął Chgyam Trungpa, oraz to, że poradził sobie z nimi z odwagą, humorem i wiarą w duchowe prawdy Tybetu, sprawiły, że książka ta od zawsze mnie inspiruje. Mam nadzieję, że jego życie będzie wzorem, który zainspiruje również czytelnika. - Sakjong Mipham Rinpocze
Depresja nie jest wymysłem gwiazd z pierwszych stron gazet.
To choroba, która może dotknąć każdego.
Depresja stygmatyzuje, więc mało kto przyznaje się do niej otwarcie, choć cierpi na nią co dziesiąty Polak. Bohaterowie książki Twarze depresji przełamali lęk i opowiedzieli o nierównej walce z najtrudniejszym przeciwnikiem w swoim życiu.
Rozmówcami Anny Morawskiej są m.in.: Andrzej Bober, Tomasz Jastrun, Kamil Sipowicz, Patrycja Sokół, a także ludzie, którzy nie są osobami publicznymi, a zdecydowali się opowiedzieć o swoim "czarnym psie", jak nazwał depresję Winston Churchill. Choroba towarzyszy im na każdym kroku i trzeba ją "oswoić", czyli leczyć. Na pytanie: Jak robić to skutecznie? odpowiadają psychiatrzy i psychoterapeuci. Ewa Jastrun, żona Tomasza, zdradza, jak sobie radzi, kiedy mąż mówi, że nie ma już siły żyć, nie ma siły walczyć z kolejnym epizodem depresyjnym. W takim momencie chory nie powinien być sam. "Weź się w garść" to najgorsze, co może usłyszeć. On już jest "w garści"... depresji. Jeśli zdecyduje się na leczenie, chciałby odebrać od otoczenia komunikat: "Nie oceniam. Akceptuję".
Anna Morawska dziennikarka telewizyjna, reporterka w "Panoramie" TVP2, wcześniej w "Wiadomościach" TVP1. Autorka reportaży społecznych i interwencyjnych dla "Reportera Polskiego" TVP2. Nominowana do nagrody głównej XIX Festiwalu Form Dokumentalnych w Kielcach. Nagradzana za przedstawianie w mediach problemów społecznych. Od 2013 roku prowadzi warsztaty telewizyjne na Uniwersytecie Warszawskim, którego jest absolwentką. Ukończyła również psychologię w SWPS w Warszawie. Jej pasją są podróże po świecie i poznawanie ludzi różnych kultur.
Jak doszło do tego, że niewielki, wciśnięty pomiędzy górskie pasma kraj zdobyłpozycję światowego lidera w tak wielu dziedzinach: bankowości, logistyce, branżyspożywczej, chemicznej czy turystycznej? Ta książka z precyzją mechanizmuszwajcarskiego zegarka opisuje niebywałą przedsiębiorczość i innowacyjnośćspołeczeństwa, które mówi trzema oficjalnymi językami, które chętnie asymilujeuzdolnionych imigrantów i które niezwykle ceni sobie niezależność od wszelkiejwładzy centralnej.Autor dzięki uwzględnieniu perspektywy czasowej wybiegającej w przyszłośćprzedstawia czytelnikom interesujące przewidywania na temat tego, czySzwajcarzy w epoce globalizacji zdołają utrzymać zdumiewające tempo rozwojui pozostać w światowej awangardzie.R. James Breiding jest założycielem i właścicielem Naissance Capital, firmy inwestycyjnejz siedzibą w Zurychu. W przeszłości pełnił funkcję dyrektora zarządzającego TempletonInvestment oraz dyrektora Rothschild Corporate Finance. Należał również do kadrykierowniczej PricewaterhouseCoopers. Ukończył studia w Harvard Kennedy School orazMiędzynarodowym Instytucie Rozwoju Zarządzania (IMD) w Lozannie. Przez kilka latpisał artykuły do ""The Economist"", specjalizując się w tematyce związanej ze Szwajcarią.Dzięki swojej pracy naukowej związanej z przygotowywaniem publikacji ""Swiss Made""został przyjęty w poczet członków Ośrodka Rozwoju Międzynarodowego (Centerfor International Development) na Uniwersytecie Harvarda. Ma obecnie podwójne- amerykańskie i szwajcarskie - obywatelstwo.Książka powstała przy współpracy Ambasady Konfederacji SzwajcarskiejPrzełożył: Krzysztof Kurek, Anastazja Dwulit
Inspiring, brilliantly written, cantankerous and funny - Walden is both a very specific story about one man's attempt to live the simple life in the wilderness, and the great, founding text both for the environmental movement and the entire counter-culture.
Dramatyczne losy dziewczyny z powstania
Książka ukazała się w Wielkiej Brytanii na jesieni 2015 i stała się wydarzeniem.
Danuta „Wira” Szlachetko jest legendą powstania warszawskiego, jedną z jego ostatnich żyjących uczestniczek; jej los odzwierciedla tragedię pokolenia Kolumbów.
Jako 15-latka walczyła z bronią w ręku, kryła się w piwnicach, przenosiła meldunki, odkopywała i opatrywała rannych.
Po klęsce powstania warszawskiego została wywieziona do Niemiec, do obozu jenieckiego. Po wyzwoleniu emigrowała do Wielkiej Brytanii, gdzie jako 16-latka rozpoczęła nowe życie. W latach 60. odwiedziła Polskę i zrozumiała, że jest w swojej ojczyźnie „obcym elementem”. W 2015 – już po ukazaniu się wspomnień - odwiedziła Polskę powtórnie, tym razem, aby przyjąć order Polonia Restituta.
Crikey, the world according to Clarkson's been a funny old place of late . . .
For a while, Jeremy could be found in his normal position as the tallest man on British television but, more recently, he appears to have been usurped by a pretend elephant.
But on paper the real Jeremy remains at the helm. That's as it should be. For nearly thirty years he has been fearlessly leading the charge as one the best comic writers in the country. And in 2015, he shows no sign of slowing down.
So, whether it's pondering:
If Jesus might have been better off being born in New Zealand
Why reflexive pronoun abuse is the worst thing in the world
How Pam Ayres's head trumps Gordon Gecko's underpants
Or what a television presenter with time on his hands gets up to
Jeremy is still trying to make sense of all the big stuff.
Circumstances change. Nothing's forever. But As I Was Saying provides glorious proof that Jeremy remains as funny, puzzled, excitable, outspoken, insightful and thought-provoking as ever. As if you ever doubted it . . .
Podróżnik na tropie bogów
Południowy Pacyfik. Melanezja. Tygiel kultur i wierzeń, gasnące kastom i kryzys mocy mana, kult cargo i niedzielne nabożeństwa misjonarzy. Charles Montgomery wyrusza w ślad za misyjną wyprawą pradziada Henry’ego Hutchinsona Montgomery’ego, biskupa Tasmanii, by odkryć prawdę o dwóch duszach chrześcijańskich wysp Melanezji.
Reportaż, który zachwycił Ryszarda Kapuścińskiego.
Kiedy Ben stracił wzrok w wieku dwóch lat, wielu myślało, że czeka go życie pełne trudów, pozbawione radości zabawy i odkrywania świata. Jego mama, Anaquetta Gordon, wierzyła jednak, że nie ma rzeczy niemożliwych. I rzeczywiście, Ben stał się chłopcem, który nauczył się swoistej echolokacji. Opanował ją tak dobrze, że potrafił oszacować rozmiar, kształt i położenie obiektów. Dzięki mógł jeździć na rowerze, grać w piłkę…
Poznajcie jego historię.
Magda Jurkowska-Bogusz i Tomek Bogusz przemierzyli cały świat. Ich podróż trwała dokładnie 1405 dni, a zaczęła się 14 lipca 2010 roku na lotnisku w Warszawie, gdzie kupili bilet w jedną stronę i polecieli do Nowego Jorku. Byli na 4 kontynentach, w 27 krajach. Przebyli 700 mil autostopem, 8 000 mil samochodem, 14 000 kilometrów autobusem, 21 163 kilometry motorem, 8200 mil morskich żaglówką i 5 324 kilometry rowerami. Ona lubi pisać, on fotografować. Zardzewiałym samochodem i trochę stopem przejechali Stany Zjednoczone. „Mieliśmy wrażenie, jakbyśmy byli w jakimś Kingsajzie, jakby ktoś jednym pstryknięciem powiększył świat dookoła. Duzi ludzie jeżdżący dużymi samochodami do dużych supermarketów, żeby kupić ogromne paczki chipsów. Małe były chyba tam tylko ceny paliwa”. W Meksyku stali się gringos i zrozumieli, że nie wszyscy na świecie mówią po angielsku, w Gwatemali uczyli się więc hiszpańskiego. W Kolumbii kupili motor, którym jechali przez Ekwador, Peru, Boliwię i Chile, w ten sposób dotarli aż do Patagonii. Przez następne kilka miesięcy żeglowali jachtostopem po Pacyfiku. Odwiedzili Indian Kuna na archipelagu San Blas, później Galapagos, Thaiti, Bora-Bora, Fidżi, Vanuatu. W Australii pracowali, aby zarobi na podróż po Azji.W Tajlandii kulili rowery i przez Kambodżę, Laos i Chiny, aż do Hong Kongu przejechali na dwóch kółkach. Ostatecznie dotarli do Nepalu, trzy miesiące spędzili w Himalajach.Pod Everestem poczuli, że czas wracać do kraju, i po blisko 4 latach wrócili do Polski. Magda pisze lekko i dowcipnie o spotkaniach z ludźmi, o ich zwyczajach, o kulturze odwiedzanych krajów.
Brazylia była marzeniem, reszta wyszła przypadkiem – tak zwykł mówić o swojej niebywałej podróży 23-letni Przemek Śleziak, szerszemu gronu znany jako Tony Kososki, którego barwna opowieść o Ameryce Południowej, obfitująca w niecodzienne spotkania i odkrycia, mogłaby posłużyć za kanwę nie jednej a kilku powieści przygodowych. Wszystko zaczęło się nietypowo, bo kto zaczyna swoją wymarzoną podróż przez obce kultury od Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej? Tony lubi zaskakiwać i łamać stereotypy. Tym razem pomogła FIFA, która w 2014 roku spośród kilkuset tysięcy kandydatów wybrała Kososkiego na wolontariusza odbywającego się w Rio de Janeiro Mundialu (później przez tę samą organizację został wyróżniony nagrodą Fair Play). Fascynacja Brazylią i przede wszystkim wspomnianym Miastem Boga, które odkrywał w zupełnie niestandardowy sposób, klucząc w labiryntach tamtejszych faveli i starając się zrozumieć rozwarstwienie społeczne tego kraju, zmotywowały go do poznawania kolejnych miejsc na mapie Ameryki Południowej. Odwiedza m.in. Santa Cruz - największe boliwijskie miasto, poznaje realia życia górników w kopalni srebra w Potosi, jako przewodnik dociera na największą pustynię świata – Uyuni. Udaje się też do La Paz, z którego wyrusza w kierunku amazońskiej dżungli, gdzie spotyka się z szamanem i eksperymentuje z ayahuasca. Kolejny cel to wyspy na jeziorze Titicaca - Wyspa Słońca w Boliwii i unikatowe pływające Wyspy Uros w Peru. Dalej droga prowadzi do Limy, Machu Picchu i Świętej Doliny Inków w Andach. Ostatni przystanek to położone w dżungli Iquitos, do którego dociera łodzią jako członek załogi. Oczywiście założeniem podróży było ograniczenie do minimum kosztów transportu i noclegu. Książka staje się niezwykłą mozaiką, na którą składają się te wszystkie miejsca, fascynacje, spotkania, łamiące stereotypy i pokazujące inną Amerykę Południową. Tony Kososki planował spędzić w niej 2 miesiące, został 16. Poznajcie jego historię…
Przeżywszy arktyczną zimę, brytyjską recesję i załamanie w branży prasowej, dwoje dziennikarzy i ich pies wyruszają po przygodę na dziki i piękny południowy Peloponez. Doskonały plan, z wyjątkiem jednego - Grecja jest głęboko pogrążona w kryzysie gospodarczym. O ile jednak zapaść finansowa nie przeszkadza im w eskapadach po greckiej wsi, o tyle na ich drodze stają makabryczne miejscowe zwyczaje, inwazja skorpionów, brak tolerancji dla psów, obawy o zdrowie i nadwrażliwi brytyjscy ekspatrianci.
Jest to pełna humoru i wnikliwych obserwacji podróż przez jeden z ostatnich dziewiczych regionów Grecji, obfitująca w spotkania z serdecznymi, często ekscentrycznymi Grekami, którzy udowadniają, że ten nękany kłopotami kraj ma wciąż swoich herosów. W górskiej wiosce w Mani miejscowi dzielą się z dziennikarzami swoimi problemami, radościami, a także opowieściami, pomagają im również odzyskać poczucie szczęścia. Bo jutro rzeczywiście może być tylko feta.
Na oddawaną do rąk Czytelnika korespondencję Jana Garewicza i Hanny Buczyńskiej-Garewicz składa się kilkaset nigdzie dotąd niepublikowanych listów pisanych w latach 1960–1994.
Jan Garewicz – profesor filozofii. Tłumacz. Przyswoił językowi polskiemu oba wielkie dzieła Schopenhauera. Przez wiele lat pracował w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN, redaktor „Archiwum Historii Filozofii i Myśli Społecznej”.
Hanna Buczyńska-Garewicz – profesor filozofii. Autorka wielu książek z zakresu filozofii semiotyki. Pracę pedagogiczną zaczęła na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego, a po Marcu ’68 zatrudniona była w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN. Po wyjeździe do Stanów Zjednoczonych przez wiele lat była profesorem na jezuickim uniwersytecie College of the Holy Cross pod Bostonem.
Postawmy sobie bardzo proste pytanie: czy były w naszym życiu takie chwile, w których czuliśmy się naprawdę wolnymi istotami, ludźmi wolnymi? Czy były takie chwile, w których wiedzieliśmy, że mamy wokół siebie jakąś przestrzeń wolności, której zagospodarowanie wyłącznie od nas zależy? Co więcej, zadajmy sobie jeszcze drugie pytanie: czy takie chwile wolności były dla nas radością, czy były dla nas ciężarem?()
Jest to fabularyzowana opowieść historia życia Anieli Bińkowskiej, która w 1928 roku, w wieku 17 lat przyjechała z Łodzi do Warszawy - do starszego brata, aby rozpocząć nowe, lepsze życie. Początki w nowym mieście, praca, nauka, przyjaźń i miłość a także trudne, codzienne życie stanowią treść tej książki.To historia oparta na prawdziwym życiorysie. Większość bohaterów to postacie autentyczne. Lekko opowiedziane skrawki z życia, w tle dawna Warszawa: od czasów przedwojennych, poprzez okres okupacji i lata powojenne ze szczególnym uwzględnieniem jej peryferyjnej wówczas dzielnicy - Saskiej Kępy.
Mary McGrory to dziennikarka, która za relację z afery Watergate, jako pierwsza kobieta w historii, zdobyła nagrodę Pulitzer Prize for Commentary. Ta niezwykła postać przez pięć dekad, w niezliczonych tekstach opublikowanych na łamach waszyngtońskich dzienników, kształtowała obraz amerykańskiej polityki.
Zaczynała jako recenzentka książek. Jej przewrotne teksty zwróciły uwagę redaktora naczelnego „The Washington Star”, który w 1954 roku wysłała ją do Capitol Hill na słynne przesłuchania Joseph McCarthy kontra Armia Stanów Zjednoczonych. Ta relacja sprawiła, że jej nazwisko stało się sławne. Od tego czasu nie było skandalu politycznego ani kampanii prezydenckiej bez jej komentarza. Prowokatorka o liberalnych poglądach, zagorzała przeciwniczka wojny w Wietnamie, atrakcyjna kobieta, która paliła i piła na równi z mężczyznami, na salonach spotykała się z najznamienitszymi postaciami epoki. Posiadała magnetyczną osobowość, propozycję łóżkową w towarzystwie agentów Secret Service czekających na klatce schodowej złożył w jej mieszkaniu przy kawie sam prezydent Lyndon Johnson.
Mary McGrory była zaangażowaną pasjonatką, która wszystkiego musiała doświadczyć sama: „Nie potrafię inaczej, muszę widzieć, muszę słyszeć. Nie chcę by ktokolwiek patrzył i słuchał za mnie” – powiedziała w jednym z wywiadów. Bez wątpienia była jedną z największych dziennikarek naszych czasów. Kiedy w 1998 roku odbierała National Press Award powiedziała: „Muszę wyznać, że zawsze było mi trochę szkoda ludzi, którzy nie pracują dla prasy”.
Wspomnienie o księdzu Janie Kaczkowskim - zmarłym niedawno opiekunie nieuleczalnie chorych oraz świadku Chrystusa we współczesnym świecie. W książeczce przypomniano jego biografię i duchowe przesianie, zamieszczono szereg fotografii oraz informacje na temat dołączonego do książeczki dokumentalnego filmu.Film Śmiertelne życie został nakręcony dla Telewizji Polskiej niedługo przed śmiercią ks. Kaczkowskiego (byt emitowany w TVP podczas Świąt Wielkancnych). Ksiądz Jan jest głównym bohaterem filmu, a motywem przewodnim jest jego rozmowa z aktorem Antonim Pawlickim.Kamera towarzyszy kapłanowi w codziennym życiu, m.in. podczas ciężkiej pracy w założonym przez niego puckim hospicjum. Na ekranie ksiądz Jan opowiada, jak służąc cierpiącym przez lata stykał się ze śmiercią, a w pewnej chwili sam zachorował na nieuleczalną chorobę. Mówi również o swojej walce z nowotworem, dając świadectwo zawieizenia Bogu i radości zżycia, którego zostało mu już tak niewiele.Poruszający film, który koniecznie trzeba zobaczyć!Czas trwania filmu: 53 min.
Giorgios Doukarelis, archeolog i profesor Uniwersytetu Ateńskiego, powraca po 20 latach na maleńką wyspę Kufonisi na Cykladach. Ostatni pobyt w tym miejscu zmienił jego życie na zawsze: romans ze studentką zaważył na jego życiu rodzinnym, a prowadzone przez niego wykopaliska odkryły szczątki młodej kobiety, zamordowanej ponad 5 tysięcy lat temu. Niezwykła opowieść o czasie, zniszczeniu, pamięci i miłości, które jako jedyne wprowadzają harmonię pomiędzy dawniej i dziś.
Siedem lat rozmów, dwóch gigantów europejskiej kultury, wyjątkowa książka. Wybitny pisarz i dziennikarz Karel Čapek wraz z urodzonym do polityki filozofem T. G. Masarykiem stworzyli nie tylko intelektualną biografię pierwszego prezydenta Czechosłowacji, ale zarazem unikalny i wielobarwny portret dwudziestolecia międzywojennego.
„Rozmowy z Tomášem Garriguem Masarykiem” pełne są fundamentalnych pytań: jak łączyć odpowiedzialność społeczną z wolnością umysłową? Czy religia może iść w parze z postępem? Czy polityka kłóci się z moralnością? Dlaczego kłamstwo jest niemęskie? Czy może istnieć miłość w oderwaniu od prawdy? Masaryk udziela na nie zaskakujących odpowiedzi, dowodząc, że określenie „wielki umysł” w odniesieniu do polityka nie musi być oksymoronem.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
