(1896-1993) jak nikt z polskich twórców splótł fascynującą biografię własną i świadectwa burzliwej epoki ze sztuką i literaturą, z ich uprawianiem i emocjonalnym przeżywaniem. Legendarna już książka Tumult i widma, którą sam autor zestawił ze swych dzienników, zapisków podróżnych i esejów pisanych od połowy lat czterdziestych do końca lat siedemdziesiątych, wydana została w Bibliotece „Kultury” w 1981 roku., w tym także portrety twórców zarówno polskich (Norwid, Brzozowski, Lechoń, Haupt), jak i obcych (Błok, Rozanow, Sołżenicyn, Maritain, Malraux), przede wszystkim jednak jest duchowym autoportretem niezwykłego człowieka i artysty, jakim był sam Czapski. Nowe wydanie książki wzbogacone zostało o posłowie Adama Zagajewskiego.
Książka jest pierwszą próbą ujęcia w szerokiej perspektywie dorobku polskich artystek dwudziestolecia międzywojennego w zakresie grafiki artystycznej. Ponad sto twórczyń z różnych środowisk artystycznych uprawiało tę dziedzinę, wyróżniając się oryginalnością postaw twórczych, różnorodnością i intensywnością poszukiwań własnych środków wyrazu, a także wysokim poziomem wykonania. Choć były one pierwszymi (po nielicznych poprzedniczkach tworzących w okresie Młodej Polski) profesjonalistkami, ich twórczość jest z reguły pomijana nie tylko z powodu płci graficzek, ale także statusu uprawianej przez nie dyscypliny, która przez wieki postrzegana była jako podrzędna względem malarstwa i „usługowa” wobec literatury.
Jakie były przyczyny zainteresowania się tak dużej liczby uzdolnionych kobiet grafiką artystyczną, wcześniej, poza nielicznymi wyjątkami, uprawianą przez mężczyzn? Czy i w jakim stopniu graficzki zdobyły się na samodzielność koncepcji artystycznej wobec dominującego męskiego punktu widzenia? Czy kryły się za świetnie opanowanym warsztatem i umiejętnościami, tworząc „tak jak” ich koledzy i nauczyciele, czy odnalazły w tej dziedzinie własny obszar ekspresji i środki graficzne jemu służące?
Polskie graficzki tworzące w latach 20. i 30. XX wieku, świadome własnych możliwości i specyfiki obranej dyscypliny, odnosiły sukcesy na ogólnopolskiej arenie sztuki i poza granicami kraju; brały udział w licznych, prestiżowych wystawach grafiki i konkursach; zrzeszały się w artystycznych grupach, były członkiniami Związku Polskich Artystów Grafików.Ich twórczość w zakresie grafiki warsztatowej cechuje szczególna rola barwy, upodobanie do form art déco, współistnienie nowych motywów ikonograficznych i tradycyjnych poddanych niekiedy modyfikacji. Badania autorki koncentrują się na życiu i twórczości graficzek (oraz jej recepcji) w kontekście przemian, jakie zachodziły w II Rzeczypospolitej na gruncie polityczno-prawnym i w sferze mentalno-obyczajowej.
Colleen Carroll Campbell opowiada historię swoich piętnastoletnich poszukiwań sensu życia i tożsamości, w świetle chrześcijańskiej wiary oraz współczesnego feminizmu. Poszukiwania owe rozpoczynają się w pokoju akademika w Milwaukee i prowadzą Autorkę przez łaźnie w Lourdes oraz ruiny byłego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau aż do Gabinetu Owalnego oraz Pałacu Papieskiego. W drodze Colleen towarzyszą istotne dla jej pokolenia dylematy: dezorientacja w obliczu seksualnego chaosu i powszechnych nieformalnych związków, niepokój wywołany głodem sukcesu zawodowego a zarazem pragnieniem miłości na całe życie i małżeństwa, niepewność w obliczu wyzwań wiążących się z małżeństwem i rodzicielstwem, chorobą ukochanego ojca, a wreszcie z bezpłodnością.
Nie zadowalają jej frazesy płynące ze strony świeckich feministek, ani też to, co słyszy od ich oponentek. Odnajduje za to łaskę i inspirację tam, gdzie ich nie oczekiwała: w przyjaźni duchowej z sześcioma świętymi kobietami: Teresą z Ávili, Teresą z Lisieux, s. Faustyną Kowalską, Edytą Stein, Matką Teresą z Kalkuty, wreszcie z Maryją. Ich życie i pisma przemawiają do Autorki bardzo głęboko, odpowiadając na jej pragnienia, prowadzą ją przez najtrudniejsze decyzje, wreszcie sprawiają, że Colleen Campbell niemal całkowicie rewiduje swoje dotychczasowe poglądy na to, co znaczy być kobietą wyzwoloną.
Tylko jeden chłopiec na milion trafia do NBA zwrócił mu uwagę wychowawca. Ale ja właśnie będę tym jednym zmiliona odparł spokojnie 11-letni Kobe.Do najlepszej koszykarskiej ligi świata wdarł się niczym błyskawica wwieku zaledwie 17 lat. Chicago Bulls zdobyli właśnie czwarte mistrzostwo, kończąc sezon zasadniczy zrekordowym bilansem 72-10, aon mówił oJordanie: Zamierzam być lepszy od niego. I dodawał: Rodman by mnie nie zatrzymał!.Jeszcze zanim trafił do NBA, podpisał zAdidasem kontrakt na 10 milionów dolarów. Ichoć początki nie były łatwe, to właśnie Kobe Bryant stał się nowym Królem Koszykówki, pomimo izolacji wdrużynie Lakers, konfliktu zShaquille'em O'Nealem, oskarżenia ogwałt izerwania kontaktów zrodziną.Żaden inny autor nie opowiedziałby tej historii lepiej niż Roland Lazenby. Twórca bestsellera Michael Jordan. Życie postanowił prześwietlić kolejną gwiazdę koszykówki. Iznów napisał biografię-arcydzieło. Usiądźcie wygodnie wfotelach. Zaczynamy przedstawienie. It's showtime!***Można było go kochać albo nienawidzić. Ambiwalencję tę dobrze wyraził Steve Nash, który poproszony okilka słów najlepiej określających Bryanta po krótkim namyśle powiedział: Pier***ony dupek. Kobemu się to spodobało, nawet bardzo, bo był ordynarnie pewnym siebie zwycięzcą. Ta wciągająca książka dokładnie wyjaśnia dlaczego.- Łukasz Cegliński, PolskiKosz.plTo książka, którą powinni przeczytać nie tylko fani, ale ikrytycy Kobego Bryanta. Roland Lazenby stworzył istną ściągę zkariery Czarnej Mamby, którą doceni każdy kibic koszykówki, niezależnie od tego, jaki ma stosunek do Los Angeles Lakers. To wyjątkowa historia jeszcze bardziej wyjątkowego zawodnika, jednego znajlepszych graczy whistorii tego sportu.- Michał Górny, MVP MagazynJuż wwieku ośmiu lat wiedział, kim chce być iprzede wszystkim, że chce być najlepszy! Kobe Bryant zawzięty, nienawidzący przegrywać perfekcjonista, którego sukcesy iporażki obserwował cały świat. Roland Lazenby prowadzi nas przez życie Czarnej Mamby. Pokazując jego zalety iwady, tłumaczy, jak narodziła się legenda koszykówki. Ta biografia powinna znaleźć się na półce każdego fana NBA!- Krzysztof Sendecki, TOK FMJako sierota po Michaelu Jordanie nie cierpiałem go przez lata. Był za cwany, za dobry, za młody. Potem zrozumiałem, że to właśnie on był Jordanem dla pokolenia, które nie mogło oglądać tego pierwszego. Mamba Mentality jest inspiracją, że nie wolno bać się marzyć, ale marzenia należy poprzeć ciężką pracą. Ta książka zabiera nas do świata jednej znajbardziej zagadkowych itajemniczych postaci whistorii NBA. Jej się nie czyta, ją się chłonie.- Karol Śliwa, blog Karol MówiFragment książki - Kobe Bryant. Showmanissuu.com/wydawnictwosqn/docs/bryant_issuuKobe BryantKobe Bryant amerykański koszykarz grający na pozycji rzucającego obrońcy. 20-letnią karierę sportową wNBA spędził wjednym klubie Los Angeles Lakers. Wlatach 20002002 razem zShaquille'em O'Nealem poprowadził zespół do trzech tytułów mistrzowskich zrzędu. Po odejściu O'Neala Bryant został czołową postacią klubu. W2006 roku wmeczu przeciwko Toronto Raptors zdobył 81 punktów, co jest drugim najwyższym indywidualnym wynikiem whistorii NBA. MVP sezonu zasadniczego 2007/08 oraz MVP finałów 2008/09 i 2009/10, kiedy to wraz zJeziorowcami zdobył swój czwarty ipiąty mistrzowski pierścień. Złoty medalista olimpijski zPekinu iLondynu. Karierę sportową zakończył w2016 roku. Uznawany za jednego znajlepszych koszykarzy whistorii.
Spis treści (fragment):
Ketil Płaskonosy i jego rodzina.
Ketil postanawia wyjechać z Norwegii.
Synowie Ketila, Bjorn i Helgi, oraz ich szwagier Helgi Chudy osiedlają się na Islandii.
Ketil i Unn w Szkocji. Unn wyjeżdża z tego kraju.
Unn przybywa na Islandię; obejmuje ziemię nad Hwammsfjordr.
Unn dzieli kraj.
Śmierć Unn. Potomstwo Olafa, Hoskuld, syn Kolla.
Narodziny Hruta, syna Herjolfa i Thorgerdy. Po śmierciHerjolfa Thorgerda wraca na Islandię i umiera.
Hoskuld żeni się z Jorunn. Ich dzieci.
Hrapp Zabójca i jego dzieci.
Hoskuld wyjeżdza do Norwegii.
Hoskuld kupuje niewolnicę.
Hoskuld wraca na Islandię. Narodziny Olafa.
Pawia. Melkorska pozwala się rozpoznać.
Thorolf zabija Halla, brata Ingjalda i znajduje opiekę u Vigdis na Goddastadir.
Vigdis ratuje Thorolfa.
Vigdis rozwodzi się z Thorolfem.
Śmierć Hrappa.
Thorstein Surt topi się wraz z córką, zięciem i wnukiem.
Hrut przybywa na Islandię....
Wspomnienia. Każdy je przy sobie ma. Jeden nosi je gdzieś w kieszeni, drugi zaś trzyma zamknięte na klucz w szufladzie. Ale wszyscy przechowują te najwspanialsze chwile blisko serca. A człowiek bez serca nie potrafi żyć. Tak samo jak alkoholik bez procentów, ćpun bez dawki czy kobieta bez mężczyzny. Feministki na pewno się nie zgadzają z tą ostatnią hipotezą, lecz kobiety uczuciowe dokładnie wiedzą, o co chodzi. Tak jak niektórym osobom zapach marihuany przeszkadza, a innym pobudza kubki smakowe. Tak jak jedni wolą amnezję, a drudzy hasz. Wybory podjęte są nieodwracalne. Niekoniecznie na twoją niekorzyść. Ty coś na tym stracisz, wzbogacisz się lub rozczarujesz. A ludzie, którzy są ci najbliżsi, nimi do końca pozostaną. Choć dzieli was chiński mur, odległość wydaje się głębsza niż lodowata woda oceanu, myślami jesteś najbliżej. Bycie sobą to bycie ze sobą. Ponieważ okładka książki zawsze wydaje się piękniejsza, a ludzie są jak książki. Trzeba poznać, co zawierają w środku. Nie patrząc na to, kim ktoś jest, skąd pochodzi, czy go przekreślić, bo lubi sobie zapalić skręta. Bo ja jestem Bolek, a mój najlepszy ziomal to Lolek.
„Zginę w górach” — mówiła. Dotrzymała słowa — według dokumentów sądowych zmarła 13 maja 1992 roku. Dzień wcześniej zaginęła na górze Kanczendzonga w Himalajach. Jej śmierci nikt nie widział, jej ostatniego słowa nikt nie słyszał, jej ciała nikt nie odnalazł. Na początku XXI wieku do Izby Pamięci Jerzego Kukuczki zapukała para turystów, która twierdziła, że w jednym z klasztorów w Tybecie spotkała postać przypominającą zaginioną przed laty himalaistkę... Jej odejście, tak jak wiele zdarzeń z jej życia, do dziś pozostaje tajemnicą.
Trzecia kobieta i pierwsza Europejka na Mount Evereście. Pierwsza kobieta, która zdobyła szczyt K2. Od małego słynęła ze „żmudzkiego” uporu. Szybko musiała dorosnąć, by wesprzeć matkę w domowych obowiązkach. Ojcu chciała z kolei zastąpić pierworodnego syna, który zginął śmiercią tragiczną. Najpierw dźwigała ciężar niełatwej historii rodzinnej, później sprawy „na dole” zawsze pozostawiała na drugim planie. Żyła od wyprawy do wyprawy. Nigdy nie zdecydowała się na macierzyństwo. Rozpadły się jej dwa małżeństwa. Najważniejsza była dla niej wolność. Jej prawdziwą miłością były góry.
Nieznane dotychczas dokumenty, niepublikowane wcześnie fotografie oraz bliscy, którzy po raz pierwszy zgodzili się na rozmowę. Po olbrzymim sukcesie książki Simona. Opowieść o niezwyczajnym życiu Simony Kossak Anna Kamińska przybliża czytelnikom życie najsłynniejszej polskiej himalaistki. Wanda. Opowieść o sile życia i śmierci. Historia Wandy Rutkiewicz to znacznie więcej niż biografia. To opowieść o pokonywaniu własnych demonów, przełamywaniu swoich słabości i o wielkiej, życiowej pasji, która, dając niebywałą siłę, może również spalać.
Doktor Ligia Urniaż nauczyła Andrzeja Celińskiego, jak symulować perforację wrzodu. Potem wezwana do wijącego się w bólach pacjenta, zaordynowała przewiezienie go do szpitala. Do obozu już nie wrócił.
Ewa Kubasiewicz, mimo iż została wybrana, zrezygnowała z działalności w Zarządzie Regionu. To był protest przeciwko autorytarnym zakusom Lecha Wałęsy. Nie chciała być marionetką w niczyich rękach.
Mirosławę Wałęsę poddano szczegółowej rewizji osobistej. Przez dwa tygodnie nie mogła po niej dojść do siebie. Gryps jednak ocalał i przekazała go dalej.
Z petycjami mieszkańców Zbroszy Dużej jeździły do władz przeważnie kobiety. Siadały na schodach w urzędzie i jadły bułki kupione po drodze. Wiadomo – kruszyły, więc szybko je przyjmowano, nawet gdy kolejka petentów była długa.
Bohaterkami tej książki są działaczki polskiej opozycji demokratycznej. Przedstawiamy niezwykłe kobiety reprezentujące „Solidarność” i inne organizacje, dzięki którym dokonała się w Polsce przemiana ustrojowa.
Zbierały informacje, redagowały, drukowały, rozwoziły, organizowały pomoc, ukrywały, wyciągały uwięzionych z miejsc odosobnień w stylu Jamesa Bonda. Doskonale zdawały sobie sprawę z ryzyka i podejmowały je z pełną świadomością.
W czasach konspiry cel miały wspólny, ale dążyły do niego różnymi drogami. Niektórym udało się pogodzić batalię o wartości wyższe z pieczą nad domem, inne zapłaciły za udział w niej rozpadem rodziny i osamotnieniem w wolnej już Polsce.
Pozostają niedocenione.
Projekt dofinansowany ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Spis treści:
Opowieść pierwsza: Hrut i Unn.
Opowieść druga: pierwsze i drugie małżeństwo Hallgerdy.
Opowieść trzecia: o Gunarze i jego weselu.
Opowieść czwarta: kłótnia kobiet.
Opowieść piąta: kradzież Hallgerdy.
Opowieść szósta: spór Gunnara z domami Starkada i Egila. Jego śmierć i zemsta.
Opowieść siódma: spór synów Njala z Thrainem.
Część ósma: nawrócenie Islandii.
Opowieść dziewiąta: śmierć Goda Hoskulda i spory na Thingu.
Opowieść dziesiąta: morderstwo i spory na Thingu.
Opowieść jedenasta: zemsta Thorgeira i Kariego.
Kto nie jadł z patelni sąsiada, niewiele o nim wie. Docierając do niezliczonych miejsc, osad, wiosek, przysiółków, metropolii, miałem okazję – ale przecież i konieczność –obcować z wieloma niezwykłymi potrawami. Nieraz przyszło mi łamać żywieniowe tabu wszczepione nam przez europejską kulturę. To się je, tamtego nigdy w życiu, to wspaniałe, tamto obrzydliwe. Iluż ludzi robi takie uwagi, przyjmując je za pewnik i nie czyniąc nigdy kroku w stronę wniknięcia w tradycję odwiedzanych grup etnicznych?
Ideą tej książki jest ukazanie czytelnikowi nieskończonej różnorodności kulinarnej ludzi mieszkających pod każdą szerokością geograficzną, od najdalszych, odległych nie tylko w przestrzeni, ale i w czasie (kulturowo) plemion dżungli amazońskiej aż po bliskich nam Słowian zamieszkujących Syberię.
Jacek Pałkiewicz – polski reporter, eksplorator i odkrywca, członek rzeczywisty brytyjskiego Królewskiego Towarzystwa Geograficznego.
Karierę podróżniczą rozpoczynał jako oficer na statkach taniej bandery panamskiej, pracował jako inspektor kopalni diamentów w Sierra Leone i kopalni złota w Ghanie. Ukończył Szkołę Dziennikarską w Mediolanie i od tego czasu pracował jako dziennikarz między innymi przez wiele lat w dodatku ilustrowanym „Sette” do „Corriere della Sera”. Jest autorem kilkunastu książek oraz filmów dokumentalnych, publikuje reportaże w licznych magazynach europejskich. W Polsce współpracuje z „Newsweek Polska”, „Rzeczpospolitą” i „Uważam Rze”.
Kolosy za 2015 rok
Wyróżnienie w kategorii WYCZYN
1700 km, 120 dni, 2 ludzi, 64 kg bagażu, 1 cel
Bez wsparcia tragarzy, kucharzy i przewodników
Bartosz miał marzenie — początkowo szalone i zupełnie nierealne — przejście Wielkiego Szlaku Himalajskiego. Temat powracał w domowych rozmowach tak często, że pewnego dnia Bartosz i Joanna postanowili iść razem i przejście szlaku stało się ich wspólnym celem.
Zanim marzenie przeszło w fazę realizacji, były miesiące przygotowań, mnóstwo formalności, żmudne pakowanie, starcie z nepalską biurokracją i trzęsienie ziemi, które zrujnowało wiele regionów Nepalu i postawiło całą wyprawę pod znakiem zapytania. W końcu Joanna i Bartosz wystartowali 6 września 2015 z Taplejung na wschodzie Nepalu i tak rozpoczęła się ta wielka przygoda — mieszanka stresu i radości, tropikalnych upałów w rejonie Kanczendzongi, i wysokogórskich mrozów w rejonie Rolwaling. Odległe osady, zielone doliny oraz suche płaskowyże. Długie tygodnie bez prysznica pod namiotem i wymarzony pączek w kawiarni w Katmandu. Życzliwi i gościnni Nepalczycy oraz dzieciaki rzucające kamieniami.
Były rozmowy, byli ciekawi gospodarze hotelików i była lokalna kuchnia. Kontuzje, trudne chwile i momenty zwątpienia. Były zapierające dech w piersiach widoki na każdym kroku, dzika przyroda i w końcu radość z ostatnich kilometrów. 4 stycznia 2016 roku w Simikot na dalekim zachodzie Nepalu zakończyła się trwająca 120 dni wędrówka.
Joanna Lipowczan i Bartosz Malinowski jako pierwsi Polacy przeszli Wielki Szlak Himalajski.
Poznaj kulisy wyprawy i przejdź wraz z autorami jednym z najdłuższych i najtrudniejszych szlaków, położonym pod najwyższymi szczytami świata.
O, jaka piękna jest nasza religia! Zamiast zacieśniać serca, jak sądzi świat, wznosi je i uzdalnia do kochania, kochania miłością omal nieskończoną, sięgającą poza to śmiertelne życie!
Zawsze, cokolwiek Bóg mi zsyłał, podobało mi się tak bardzo, że gdybym miała wybierać, wybrałabym właśnie to, nawet jeśli otrzymane rzeczy wydawałyby mi się mniej dobre i mniej ładne niż te, które otrzymali inni.
Jak słodko pomagać Jezusowi naszymi drobnymi ofiarami, pomagać Mu w zbawianiu dusz, które odkupił za cenę swojej Krwi i które oczekują na naszą pomoc.
Pracujmy razem dla zbawienia dusz!
Prosi was o to
Mała Teresa
Przejmująca opowieść o życiu świętej Tereski od Dzieciątka Jezus ukazująca w ciepły, prosty i niepozbawiony humoru sposób drogę do świętości małej dziewczynki z Normandii, która od najmłodszych lat obdarzona była wielką wrażliwością religijną i marzyła o powołaniu zakonnym. Książkę tę można z powodzeniem polecić zarówno dzieciom, jak i dorosłym. Najlepsze efekty przyniosłaby wspólna lektura w gronie rodzinnym.
Za zakrętem dzieje się wiele.Zakrętem życia także jest choroba.Ta książka to przede wszystkim zapisy istotnych rozmów z ludźmi,którzy trafili do tego domu Gościny Serca św. Teresy od Dzieciątka Jezusw Katowicach-Janowie. Spróbujmy zatem uchylić drzwiZdanie, które przychodziło mi do głowy podczas czytania tej książki, to: Spotkałam człowieka! A chodzi mi przede wszystkim o stosunek doktor Joli do ludzi, do każdej napotkanej osoby... Wiem, że nie ma takiej godziny, w której ten niezwykły lekarz nie wsiadłby do samochodu, nie ruszył na ratunek, nie bacząc na porę, znikające kilometry i własne samopoczucie. Bo hospicjum dla doktor Joli i ludzi, z którymi współpracuje, to nie tylko praca, miejsce, lecz przede wszystkim sposób życia. Wewnętrzna postawa: Miłosierdzie w najszerszym tego słowa znaczeniu (a tylko ono jest w stanie uratować zagubiony dziś świat).Antonina Krzysztoń wokalistka, poetka, kompozytorkaKiedy rozmyślam nad rozmowami z książki Za zakrętem, przychodzą mi na myśl słowa z dziewiątego rozdziału Łukaszowej Ewangelii: Bo kto chce zachować swoje życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, ten je zachowa (Łk 9,24). To nie jest rada dla rozważnych, szukających bezpiecznej inwestycji. Zachowanie życia nie jest tu najwyższą wartością. Jezus zwraca uwagę słuchaczy, że pytanie zostało źle sformułowane, a na błędne pytanie nie można dać poprawnej odpowiedzi. Sens tego pouczenia jest jasny i brzmi: Nie martwcie się o zachowanie życia, szukajcie wartości wyższych.Te wywiady są trudne i użyteczne. Dobrze, że takie są.Prof. Maciej Bieniasz
Maria jest nastolatką, gdy jej chłopak żąda „dowodu miłości”. Trzydziestosekundowe doznanie niesie tragiczne konsekwencje. Wiele lat później kobieta trafia na terapię grupową, gdzie odsłania kulisy swojej traumy. To, co do tej pory wydawało się „tylko” tragedią, okazuje się przedsionkiem piekła. Piekła kobiet.
Wiktor to agresywny i pewny siebie mężczyzna. Na skutek bójki z policjantami trafia do aresztu, a następnie do ośrodka terapeutycznego. Tam odkrywa, że dotykające go problemy są konsekwencjami wyborów, których dokonał. A raczej: konsekwencjami odebrania wyboru kobietom.
„30 sekund” to powieść stanowiąca zapis doświadczeń współczesnych polskich kobiet. W książce pojawiają się autentyczne fragmenty listów od tych, które zapragnęły opowiedzieć światu swoje historie. Historie, które wydarzyły się naprawdę.
„Od 1993 roku doświadczamy kolejnych tragicznych wydarzeń, które są wypadkową panującego patriarchatu, «kompromisu» aborcyjnego, rządów Kościoła, przemocy domowej i ogólnego przyzwolenia na dyskryminację, gwałty, molestowanie. Dla przykładu przez cztery ostatnie lata żaden lubelski szpital nie przeprowadził choćby jednej legalnej aborcji. Za to w ciągu kilku miesięcy znaleziono jedenaścioro noworodków na śmietniku. Gdzie tu logika?” Sylwia Kubryńska
Oto Gizelle, angielski mastif, którego Lauren dostała na dziewiętnaste urodziny. Od tej chwili ona i Gizelle, która osiągnęła rozmiar i wagę cielaka, stały się nierozłączne. Mieszkały razem w akademiku, a potem w klitce na Manhattanie. To Gizelle została jej niezawodną przyjaciółką i powiernicą, która umie słuchać, nigdy nie krytykuje i pomaga przetrwać trudne chwile.
Gdy okazuje się, że Gizelle jest ciężko chora, Lauren zabiera ją w ostatnią wspólną podróż. To ma być pasmo atrakcji i przyjemności, ale Lauren dobrze wie, że spełnieniem marzeń każdego psa jest po prostu miłość człowieka.
W XV wieku żyła niezwykła dziewczyna, Nawojka. Jej historia zaczęła się w starym dworze w Płomianach w dniu, w którym zniszczyła cenną, rodzinną pamiątkę.Po tym wydarzenia potoczyły się swoją koleją. A dokąd? Po szczęście. Tylko czy można je osiągnąć, wywracając swoje życie do góry nogami?
Jest 11 lipca 1897 roku. Trzej członkowie wyprawy odlatują wypełnionym wodorem balonem w stronę bieguna północnego. Trzydzieści trzy lata później zupełnym przypadkiem inna wyprawa natrafia na resztki ich ostatniego obozowiska na lodowcowej wyspie. W gęsto zapisanych dziennikach można przeczytać, że po kilku dniach w balonie musieli awaryjnie lądować pośrodku wielkiej kry i jak przez kolejne miesiące próbowali wrócić na stały ląd. Trzech mężczyzn o minimalnej wiedzy na temat Arktyki znalazło się w środku koszmaru.Przez niemal sto lat badacze Arktyki, dziennikarze i lekarze próbowali rozwiązać zagadkę: co tak naprawdę wydarzyło się na wyspie? Co spowodowało śmierć trzech członków ekspedycji? Mieli przecież dużo pożywienia, ciepłe ubrania, skrzynie z amunicją i broń.Bea Uusma, lekarka i pisarka, przekopuje archiwa i kolejne warstwy zamarzniętej ziemi w obszarach polarnych. Po kilku latach badań, dzięki paru znaleziskom, może wyeliminować kilka wcześniejszych teorii na temat śmierci mężczyzn. Udaje jej się uzbierać pieniądze, żeby zejść na ląd na Wyspie Białej. Prawda okaże się zaskakująca.Ekspedycja pełna kolorowych zdjęć, map, wykresów, skanów oryginalnych notatek to fascynująca podróż w czasie do niebezpiecznych rejonów Arktyki.Mari Beatrice Bea Uusma (ur. 1966), szwedzka pisarka, ilustratorka oraz lekarz. Uusma urodziła się i wychowała w Liding. W 1999 roku napisała i zilustrowała książkę dla dzieci o amerykańskim astronaucie Michaelu Collinsie. W połowie lat dziewięćdziesiątych zainteresowała ją Wyprawa balonowa Andrego z 1897 roku i postanowiła się dowiedzieć, co stało się z członkami ekspedycji. Badania te doprowadziły do napisania książki Ekspedycja, za którą w 2013 roku została wyróżniona prestiżową nagrodą Augustpriset. Przez kilka lat pracowała jako ilustrator, po czym zdała na medycynę, a dziś pracuje jako lekarz w Sztokholmie. Mówi, że jej wiedza medyczna okazała się niezwykle przydatna podczas pisania.
Oto kilka interesujących rekomendacji książki:
„Nam muzykom zdaje się, że najtrudniejszą rzeczą jaką nam przyjdzie robić będzie przetrwanie w pełnych rekinów wodach przemysłu muzycznego. Potem okazuje się, że są rzeczy trudniejsze, ale i piękniejsze: Bóg obdarza nas dziećmi. Potem odkrywa się najgorszy z możliwych scenariuszy: musisz walczyć z diabelskimi rekinami, jeździć po świecie i wychowywać dziecko – wszystko w tym samym czasie. Dodaj do tego narkotyki, rozwód, kilka milionów dolarów, a będziesz szczęśliwcem, jeśli ujdziesz z życiem. Ale co z dzieckiem? Brian zrobił coś, o czym rzadko da się usłyszeć: porzucił swoją kapelę, porzucił narkotyki i wychował swą córkę sam. Brzmi jak bajka? Cóż, właśnie wtedy robi się niedobrze. Z SZEROKO OTWARTYMI OCZAMI to książka surowa i szczera – trzeba to przeczytać”.
Nikki Sixx, Motley Crüe and Sixx:A.M.
„Nigdy nie poznałem kogoś takiego jak Brian. Nigdy. On jest tym, co mógłbym nazwać ludzkim wcieleniem enigmy – wielką zagadką. Nie chodzi o to, że on chce taki być. Świat heavy metalu ma swój własny image. Seks, dragi i rock &roll. I Brian, można powiedzieć, uosabia ten image. To jednak nasz własny mylny odbiór. Brian to do szpiku kości miły, dostępny, kochając człowiek, który przyjął miłość Jezusa i to zmieniło jego świat. Kiedy przeczytasz jego historię, może i Twój świat ulegnie zmianie”.
ScottHamilton, Złoty medalista olimpijski w jeździe figurowej na lodzie
„Są tacy, którzy nigdy nie opuszczają domu, nie wiedzą co kryje się za płotem. Są też tacy, którzy opuszczają dom kiedy tylko nadarza się sposobność i desperacko ruszają za zmianami, znikając z oczu. Są też ludzie, którzy potrzebują odejść z domu, by zrozumieć, że go potrzebują i nawzajem. Brian właśnie do nich należy. Jego droga prowadziła go z dala od domu, jednak powrócił tam, gdzie był potrzebny. Jako fan, cieszę się z tego powrotu”.
CoreyTaylor, autor i wokalista zespołów Slipknot i Stone Sour
Jeżeli planujesz założyć własną firmę, studiujesz nauki ekonomiczne, zarządzanie, prawo, marketing czy podobne kierunki, lub jesteś menedżerem w korporacji to dobrze zainwestowałeś, sięgając po tę książkę.
W odróżnieniu od wielu podobnych pozycji poradnikowych nie będę zanudzać teoretycznymi wywodami, nie będę przytaczać paragrafów i ustaw. Procedury urzędowe, wykłady profesorskie itp. pozostawmy na boku. Postaram się pokazać szereg zdarzeń i faktów zaczerpniętych z realiów biznesowego życia. Czysta praktyka, przykłady i wnioski. Taka treść, jak sądzę, pozwoli nam ugruntować pewne kanony postępowania, pewne prawidła, którymi przedsiębiorcy winni się kierować.
W codziennej pracy jestem doradcą i konsultantem biznesowym. Z racji mojego dość długiego, jak na polskie warunki, działania w prywatnym biznesie częstokroć spotykam się z prośbami, aby w pigułce przedstawić podstawy prowadzenia małej własnej firmy, zwykle usługowej.
Wykorzystując własne doświadczenia, zdarzenia, które wystąpiły w moich przedsiębiorstwach, ale również zaczerpnę z obserwacji cudzych zmagań, postaram się odpowiedzieć na pytanie, które często słyszę od moich klientów: „Chyba chcę prowadzić własny biznes. Nie mam pomysłu i nic nie wiem. Jak to zrobić?”
***
Krzysztof Olbrycht (ur. 1960) - przedsiębiorca, doradca, rolnik - plantator roślin energetycznych. Autor kilkudziesięciu publikacji o podatkach i przedsiębiorczości. Zdobywał doświadczenie w radach nadzorczych i zarządach kilkunastu spółek. Absolwent Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (zarządzanie) oraz Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie (finanse).
***
"Gorąco polecam książkę Krzysztofa Olbrychta pt. "Fortuny czar". Jako przedsiębiorca z dwudziestoletnim doświadczeniem chcę zaznaczyć, ze po jej przeczytaniu nauczyłem się o wiele więcej iż mogłem spodziewać się po bardzo intrygującym tytule."
- Paweł Nowak, październik 2016
Nie jestem kobietą z tej książki. Co najwyżej ją przypominam, tak jak może ją przypominać jakakolwiek kobieta naszych czasów, która żyje w pojedynkę, pracuje i myśli. Właśnie po to, żeby każda kobieta mogła się w niej rozpoznać, nie wyposażyłam jej w twarz, imię, adres, wiek […]. Nie formułuję żadnego przesłania, nie próbuję nawet rozwiązać problemów. Nie na tym polega zadanie pisarza. A poza tym, jakże bym mogła formułować jakieś przesłanie w książce będącej apoteozą wątpienia? Bohaterkę dręczą tysiące znaków zapytania, za każdym razem, kiedy jest przekonana o jednym, twierdzi również coś wręcz przeciwnego […].
Tak mówiła Oriana Fallaci z okazji wydania Listu do nienarodzonego dziecka, monologu kobiety, która oczekuje dziecka i uważa macierzyństwo nie za obowiązek, lecz za osobisty i odpowiedzialny wybór. Nie rezygnując z typowego dla siebie namiętnego tonu, autorka stawia pytania własnemu sumieniu, mierząc się z fundamentem kobiecej kondycji. Czy wystarczy pragnąć dziecka, żeby zmusić go do istnienia? Czy słusznie jest poświęcić gotowe już życie na rzecz życia, którego jeszcze nie ma? Książka idzie dalej niż dylematy dyskusji nad aborcją, zwróciła na siebie uwagę czytelników na całym świecie i jest dzisiaj uważana za klasyczną pozycję literacką.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
