Autorka jako cel pracy postawiła sobie odpowiedź na następujące pytania: Jak komunikują się liderzy o różnych narodowościach? Czym jest kultura oraz komunikacja międzykulturowa? Czy występują konflikty w komunikacji międzykulturowej? Co sprawia, że liderzy kierują się stereotypami lub uprzedzeniami? Czy czas, miejsce i przeszłość historyczna wpływają na komunikację między kulturami? Czy kobieta liderka różni się od mężczyzny lidera w komunikowaniu się?
Na szczególną uwagę w publikacji zasługują ciekawe zestawienia różnic pomiędzy menedżerem a liderem oraz różnice pomiędzy zarządzaniem a przywództwem. Stanowi to tym samym zasadne wprowadzenie do analiz poświęconych stylom przywództwa. Zasadnicza część opracowania poświęcona jest prezentacji wyników badań dotyczących kryteriów tworzących sylwetkę lidera z uwzględnieniem specyfiki branż. Badania te stanowią pewnego rodzaju kompendium wiedzy o liderach wybranych do badań przedsiębiorstw. Opracowanie może być przydatne zarówno studentom, doktorantom, jak i przedsiębiorcom, którzy chcieliby lepiej zrozumieć kluczowe determinanty kreujące sylwetkę lidera, a w dalszej konsekwencji wykorzystać tę wiedzę w zarządzaniu przedsiębiorstwem.
Angelica Pegani autorka pięciu książek, kilkudziesięciu wywiadów oraz artykułów, z wykształcenia dziennikarka radiowa i telewizyjna, menedżer public relations, certyfikowany specjalista ds. reklamy oraz marketingu. Współpracuje z zarządem fundacji The Excellence World Foundation oraz UBC Entertainment and Management Group. Jest absolwentką Wydziału Filologicznego Instytutu Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Wrocławskiego, kierunku dziennikarstwo i komunikacja społeczna, w specjalizacji dziennikarstwo radiowo-telewizyjne oraz studiów magisterskich na Wydziale Nauk Społecznych, Instytutu Filozofii, Socjologii i Dziennikarstwa Uniwersytetu Gdańskiego na kierunku dziennikarstwo i komunikacja społeczna w specjalizacji reklama oraz public relations. Od 2018 roku absolwentka menedżerskich studiów podyplomowych na Wydziale Zarządzania i Ekonomii w Katedrze Inżynierii Zarządzania Operacyjnego Politechniki Gdańskiej. Jako Prezes fundacji The Excellence World Foundation oraz dyrektor generalny firmy UBC Group w Polsce udziela się w międzynarodowych projektach humanitarnych oraz charytatywnych. Jest aktywnym członkiem fundacji, która składa się z trzech międzynarodowych projektów: rozwoju społeczności, równouprawnienia kobiet i specjalnych programów socjalnych. Jest również członkiem nieformalnej organizacji Padma, zajmującej się wspieraniem kobiet biznesu oraz ich pozycji na świecie. W życiu prywatnym interesuje się zdrowym żywieniem oraz fitnessem, prowadzi zajęcia w UBC Health and Fitness Center.
Latanie to coś więcej niż transport, to po prostu narkotyk. Piękno samo w sobie i podróżnicza magia.Droga w chmury wymagała wielu wyrzeczeń, cierpliwości i determinacji. Nie była usłana różami. Opowiem ci o niej. O tym, jak uczyłam się nie poddawać, wierzyć w siebie i dążyć do tego, czego naprawdę chciałam.Opowiem ci o samolotach, o pracy na pokładzie, o ludziach, których tam spotykam - załogach i pasażerach. Życie zaskoczyło mnie wielokrotnie. Nie tylko to podniebne, ale także to przyziemne. Chcę, aby każdy, kto widzi samoloty na niebie, wiedział jak wygląda nasza codzienność. Jacy jesteśmy bez makijażu, kim jesteśmy pod mundurami.Docieram do odległych zakątków świata. Życie na walizkach i podróże stały się moją codziennością. Udało mi się zwiedzić wiele miejsc, poznać różne kultury, a służbowa wyprawa do Indii odmieniła moje życie, gdy poznałam pewną dziewczynę ze slumsów.Pasja do lotnictwa stała się moim sposobem na życie. Nie jest tylko pracą.Chciałabym ci pokazać i opowiedzieć, jak niebo, które masz nad sobą, stało się moim domem jeszcze za życia. Jak wygląda moja trwająca do dzisiaj życiowa podróż po świecieOlga Kuczyńska młoda polska stewardesa. Dorastała na warszawskim Żoliborzu. W latach szkolnych dużo udzielała się artystycznie, śpiewała w Studio Buffo. Pasja latania przez jakiś czas walczyła z pasją śpiewania. Wygrały samoloty. Po szkole średniej trafiła do irlandzkich linii lotniczych i przeprowadziła się do Włoch. Założyła bloga pt. Życie Stewardessy"", który z czasem stał się bardzo popularny.Zawsze chciała latać dla przewoźnika na Bliskim Wschodzie. Dwa lata później osiągnęła swój cel i rozpoczęła latanie w narodowych liniach Omanu. Rozwijała swoją pasję i postanowiła rozpocząć kurs pilotażu. Przez rok aktywnie pomagała w edukacji i odmieniła życie hinduskiej dziewczyny ze slumsów. Jej życie wciąż związane jest z lataniem.
Daniel Passent, jedna z najbardziej wyrazistych autorskich osobowości w historii polskiej prasy kończy w tym roku 80 lat, z czego 60 spędził w tygodniku POLITYKA. Czytelnicy często przyznają, że zaczynają lekturę od jego felietonów. Z tej okazji oddajemy w Państwa ręce autorski wybór tekstów, które ukazywały się w latach 1965-2018.. Zapraszamy do spaceru przez kilkadziesiąt lat polskiej historii z klasykiem felietonu.
„Był Passent, przez wszystkie lata uprawiania swego ironicznego i złośliwego pisarstwa, krytykowany, pomawiany, atakowany z każdej politycznej i ideologicznej strony. Z tego zbioru da się odczytać dlaczego : otóż Daniel Passent jest radykalnym – jak byśmy dziś powiedzieli – symetrystą, poszukiwaczem złotego środka, zasadniczo zdystansowanym wobec każdej historycznej epoki , jakby wciąż zdziwionym, że można tak brzydko i źle się różnić. (…). Co prawda, mam wrażenie, że Jego symetryzm ostatnio słabnie , ale to może być kwestia optyki: po prostu żyjemy w bardzo pokrzywionych czasach, jakby świat zaczął stawać na głowie, tracił kierunki i stałe punkty oparcia. Robi się nieswojo i niedobrze. W tych okolicznościach warto utrzymywać kontakt wzrokowy z Passentem. Regularne przyjmowanie jego felietonów ułatwia powrót do równowagi , a dawka książkowa może nawet działać jak szczepionka”.
Jerzy Baczyński, redaktor naczelny POLITYKI
The Sunday Times bestsellerNaoki Higashida met international success with THE REASON I JUMP, a revelatory account of life as a thirteen-year-old with non-verbal autism. Now he offers an equally illuminating insight into autism from his perspective as a young adult. In concise, engaging pieces, he shares his thoughts and feelings on a broad menu of topics ranging from school experiences to family relationships, the exhilaration of travel to the difficulties of speech. Aware of how mystifying his behaviour can appear to others, Higashida describes the effect on him of such commonplace things as a sudden change of plan, or the mental steps he has to take simply to register that it's raining. Throughout, his aim is to foster a better understanding of autism and to encourage those with disabilities to be seen as people, not as problems.With an introduction by David Mitchell, Fall Down Seven Times, Get Up Eight includes a dreamlike short story Higashida wrote for this edition. Both moving and of practical use, the book opens a window into the mind of an inspiring young man who meets the challenges of autism with tenacity and good humour. However often he falls down, he always gets back up.
Książka – wywiad o znaczącym tytule „Posługa Słowu w prymasowskim Gnieźnie” – jest podzieleniem się z czytelnikiem kwestiami i przemyśleniami, które głęboko ukształtowały arcybiskupa Henryka Muszyńskiego, prymasa Polski seniora. Jest tutaj mowa o kapłaństwie, o miłości do Biblii, jako żywego i przepowiadanego słowa. O prymasowskim Gnieźnie, jak to ujął święty Jan Paweł II, w wielu bardzo aspektach. O posłudze Kościołowi powszechnemu oraz o dialogu z judaizmem, Niemcami i rosyjskim prawosławiem. To jest książka z gatunku tych rozmów, które pokazując człowieka opowiadają o życiu i pracy tak, że sami po lekturze wychodzimy po prostu bogatsi i mądrzejsi (Tomasz Dostatni OP).
Frapujący obraz początków amerykańskiej mafii u progu XX w.
Znakomity amerykański dziennikarz Stephen Talty przedstawia prawdziwą historię błyskotliwego detektywa policyjnego Josepha Petrosina, który prowadzi szeroko zakrojone śledztwo, by powstrzymać tajne stowarzyszenie włoskich gangów.
To nie jest poradnik, jak otruć teściową. To kryminał w darze od natury! Mordercze rośliny, zabójcza książka!
Roślinni zabójcy działają czasem w bardzo wyrafinowany sposób, pozostawiają za sobą ślady wykrywalne tylko przez niezwykle czułą aparaturę. Owoce nasączone trucizną, ziarna zatrzymujące pracę serca, paraliżujące gałązki albo bluszcze duszące niczym węże boa. Nic dziwnego, że rośliny tak często stawały się bohaterami kryminalnych opowieści – od przypadkowych zatruć, przez morderstwa w afekcie, po wojny narkotykowe. Lista ich ofiar jest naprawdę pokaźna. Mają nieprawdopodobne możliwości, wydają się bardziej niebezpieczne niż niejeden zwierzęcy drapieżnik.
I mogą zmieniać bieg historii.
Dwutomowe wydawnictwo będące podsumowaniem kilkuletniego projektu badawczego realizowanego przez Centrum Badań nad Zagładą Żydów IFiS PAN pt. ""Strategie przetrwania Żydów podczas okupacji w Generalnym Gubernatorstwie, 1942-1945. Studium wybranych powiatów""Jedną z najważniejszych konkluzji wynikających z kilku lat badań żydowskich strategii przerwania jest bogactwo obserwacji dotyczących stopnia przedsiębiorczości, własnej inicjatywy Żydów w obliczu Zagłady. Uderzają determinacja, mobilność, odwaga, z jaką ofiary podjęły walkę o życie własne oraz najbliższych. Z chwilą rozpoczęcia akcji likwidacyjnych, kiedy mało kto mógł żywić nadal jakiekolwiek złudzenia co do ostatecznych celów polityki niemieckiej, Żydzi zintensyfikowali desperacką walkę o przetrwanie. Z jednej strony w domach oraz pod domami budowano schowki i bunkry, a w podwójnych ścianach i na strychach urządzano przemyślne kryjówki. Z drugiej - nawiązywano kontakty ze stroną aryjską, których celem było znalezienie pomocy i kryjówki. Tam, gdzie było to możliwe, powstawały siatki przerzutu za granicę, zwłaszcza na Słowację i Węgry.We wszystkich zbadanych przez nas powiatach najwięcej Żydów szukało pomocy nie w miasteczkach, ale w pobliskich wsiach - w domach swoich sąsiadów. Możliwość przetrwania w ogromnym stopniu zależała od chęci pomocy tychże sąsiadów - chrześcijan, od tego, czy byli w stanie przełamać strach wobec zagrożenia, jakie stanowili dla wspólnoty wiejskiej ukrywający się Żydzi. Nie sprzyjały temu obowiązujące normy grupowe, obecny wszędzie antysemityzm ani mechanizmy konformizmu społecznego. Tym bardziej podkreślić należy odwagę i bezprzykładne poświęcenie Sprawiedliwych. Tym mocniej podziwiać należy tych, którzy potrafili przeciwstawić się nie tylko niemieckim przepisom prawnym, lecz także pisanym i niepisanym regułom życia grupowego.Wymowa liczb jest nieubłagana: dwóch spośród każdych trzech Żydów poszukujących ratunku - zginęło. Zamieszczone w tomach opracowania dostarczają dowodów wskazujących na znaczną - i większą, aniżeli się to dotychczas wydawało - skalę uczestnictwa lokalnych mieszkańców w wyniszczeniu żydowskich współobywateli.Drogie Dziecko, wybaczam Ci i niech Ci też Bóg przebaczy. Schodzę z tego świata jako ofiara dla Ciebie, ażebyś Ty mógł dalej żyć. Adam Wonszyk, ten. Co woził cegły, kiedy budowaliśmy nasz dom, był u mnie, przez kraty rozmawiałem z nim. Powiedział mi, że możesz przyjść do niego, on Cię przechowa. Powiedział też, że szkoda, że my wszyscy nie przyszliśmy wcześniej do niego. Dbaj o siebie, jedz i pij tak, żebyś mógł przetrwać tę gehennę. Uważaj, żebyś się nie przeziębił. Może nam się uda jeszcze wydostać z aresztu i pozostać przy życiu. To są ostatnie słowa Twego ojca, który jest ofiarą po to, żebyś Ty żył.List pożegnalny do Szmula Malera, napisany przez jego ojca, złapanego w kryjówce w czasie likwidacji we Frampolu 2 listopada 1942 r i przetrzymywanego przez kilka dni w lokalnej szkole, zanim wszyscy wyłapani w okolicy Żydzi zostali rozstrzelani na cmentarzu żydowskim
Pierwszą wersję tej książki Aleksander Lwow, jeden z najwybitniejszych polskich himalaistów i alpinistów, napisał dwadzieścia pięć lat temu. Z czasem stała się ona klasykiem gatunku. Pisał ją nie dla kolegów wspinaczy i alpinistów, pisał dla ""miłośników gór"" - tych, co najpewniej nigdy nie spędzą nocy w namiocie szarpanym przez mroźny wiatr ani nie będą szturmować himalajskich olbrzymów. Pisał dla zwykłych ludzi, którzy kochają góry i podziwiają zdobywających je ""wojowników"". Zwyciężyć znaczy przeżyć... to przede wszystkim książka o ludziach gór. Snując swą wysokogórską opowieść, Aleksander Lwow do minimum ogranicza opisy karawan, zakładania baz, budowania obozów wysokościowych i rozwieszania poręczówek. Pisze o przyjaciołach, znajomych i partnerach, wspomina najsławniejszych alpinistów i himalaistów - jakże często już nieżyjących. Na kartach jego książki ludzie ci ożywają, wspinają się lub bawią. Aktualne wydanie książki wzbogacone zostało o opisy zdarzeń ze świata ludzi gór z ostatnich dwudziestu pięciu lat i o komentarze do wielu z nich. Nie mylą mi się tylko twarze. Twarze ludzi, z którymi się wspinałem, z którymi harcowałem w górach i schroniskach lub choćby w tychże górach i schroniskach się spotykałem, a którzy tym różnią się ode mnie, że albo już w górach zostali na zawsze, bo mieli mniej szczęścia niż ja, albo z różnych, najbardziej prozaicznych przyczyn (choroba, wypadek, samobójstwo), przedwcześnie odeszli z tego świata. To jest książka o nich. Autor Kiedy prawie 50 lat temu razem z Alkiem zaczynaliśmy się wspinać na kursie w Sokolikach, nie mogliśmy nawet przypuszczać, że ""zabawa"" ta wypełni całe nasze dalsze życie. Przeglądając teraz tę książkę, ""ćwierć wieku później"", a właściwie ""45 lat później"", przeżywam swoiste powroty do przeszłości, gdyż w wielu opisywanych tu zdarzeniach uczestniczyliśmy wspólnie: Szachaur, Everest zimą, K2 latem i zimą, Manaslu... Obaj możemy się ową przeszłością cieszyć, gdyż mieliśmy w górach wystarczająco dużo szczęścia, co niestety, nie wszystkim naszym koleżankom i kolegom było dane. Ta książka wielu z nich przypomina i pozwala pamiętać... Krzysztof Wielicki Alek Lwow jest rzadką w przyrodzie mieszanką wiedzy, doświadczenia, charyzmy i poczucia humoru, co sprawia, że artykuły i książki pisze znakomite. Czuję, że absolutnie nie mam prawa nic pisać i mówić ""w temacie"" gór, a szczególnie w kwestii tej książki, która była dla mnie jak Biblia! Górsko wychowałam się na ""Zwyciężyć znaczy przeżyć"" i uważam, że to pozycja obowiązkowa. Dla tych, którzy góry kochają, ale też dla tych, którzy próbują je zrozumieć. Choć tej pasji rozumem objąć nie sposób. Martyna Wojciechowska
Wybudowana nad Nogatem największa twierdza ówczesnej Europy miała uzmysławiać sąsiednim krajom, że nad południowo-wschodnim Bałtykiem powstało potężne i dobrze zorganizowane państwo zakonu krzyżackiego z aspiracjami do sprawowania hegemonii militarnej. Tym samym do odgrywania czołowej roli politycznej w Europie Środkowej. Stąd liczne konflikty z sąsiadującą Polską oraz pogańską Litwą: niezliczone rejzy na państwo Giedyminowiczów, wojny z królem Władysławem I Łokietkiem, których kulminacją była słynna bitwa pod Płowcami w 1331 roku. Śmiertelny konflikt rozstrzygnęła największa bitwa średniowiecznej Europy oraz wyniszczająca obie strony wojna trzynastoletnia, w wyniku której Krzyżacy utracili Malbork już na zawsze.W prezentowanej publikacji czytelnik odnajdzie biogramy wszystkich wielkich mistrzów krzyżackich urzędujących w Malborku w latach 13091457. Począwszy od Zygfryda von Feuchtwangena poprzez słynnych Konrada von Wallenrodego i Urlicha von Jungingena aż po Ludwiga von Erlichshausena, który w 1457 roku w niesławie musiał opuścić Malbork.
Trener Gmoch, który z taką swadą komentuje najważniejsze piłkarskie rozgrywki na antenie stacji telewizyjnych, to jedna z największych osobowości w środowisku piłkarskim, nie tylko w skali Polski.
O piłce, zawodnikach i trenerach, dawnych i obecnych, politycznych i biznesowych relacjach w sporcie, pracy trenera w Europiei w Ameryce Jacek Gmoch potrafi mówić jak nikt inny: zajmująco, zawsze w punkt i bez ogródek. Z jego wspomnień wyłania się barwny, żywy obraz środowiska piłkarskiego, przede wszystkim polskiego i greckiego, oraz całej epoki tej dyscypliny sportu, kiedy to reprezentacja Polski należała do światowej czołówki. Ten wywiad rzeka może jednak zainteresować nie tylko miłośników piłki nożnej, bo Gmoch równie interesująco opowiada o swoim życiu poza sferą sportowej rywalizacji.
Biografia króla Bawarii Ludwika II Wittelsbacha, przyjaciela i mecenasa Wagnera, budowniczego fantazyjnych zamków w Alpach, ostatniego romantyka na tronie. Potoczyście napisane dzieje wrażliwego i inteligentnego władcy starającego się swoje dziedzictwo, królestwo Bawarii, utrzymać na coraz bardziej burzliwym morzu okresu jednoczenia się Niemiec pod żelazną dłonią Bismarcka. I choć w rezultacie ulega Prusakom, to nawet zmagając się z narastającym szaleństwem pozostawia po sobie trwałe pomniki w budowlach, muzyce i wreszcie bawarskiej samodzielności w ramach niemieckiego cesarstwa. Portret króla wielkiego i nieszczęśliwego, niesłusznie zapomnianego
Każdy fan piłki nożnej może stworzyć prywatny ranking największych gwiazd futbolu. W albumie, który trzymasz w ręku, na podstawie wielu statystyk, osiągnięć piłkarskich oraz rozpoznawalności zaprezentowaliśmy najzdolniejsze i najpopularniejsze postaci międzynarodowego futbolu. W naszym zestawieniu znaleźli się zawodnicy z całego świata. Wszyscy występują w reprezentacjach narodowych, a na co dzień grają w najsilniejszych ligach: hiszpańskiej, niemieckiej, angielskiej, włoskiej i francuskiej. Mamy nadzieję, że książka ta również dla Ciebie stanie się kolekcją najlepszych piłkarzy świata.
W swojej kolejnej książce poświęconej sztuce baletowej J.S. Witkiewicz sięga do twórczości trzech wybitnych malarzy. W sposób dość nietypowy, bo na rycinach, pokazuje ich widzenie tańca. Książka składa się z 92 reprodukcji, którym towarzyszą obszerne opisy objaśniające, kto jest narysowany i w jakiej roli, a także kiedy i gdzie. Główną bohaterką zaś jest Anna Pawłowa, niedościgniona balerina baletu klasycznego.
Korespondencja Nicoli Chiaromontego, pisarza, jednego z najwybitniejszych myślicieli XX wieku, z Melanie von Nagel, poetką, tłumaczką Celana, Trakla, Montalego, Ungarettiego i Bonnefoy, mówiącą płynnie pięcioma językami, pochodzącą z arystokratycznej rodziny niemieckiej i z wysokich sfer nowojorskich, od roku 1957 zakonnicą w klasztorze benedyktynek Regina Laudis w stanie Connecticut. Jest to korespondencja fascynująca: agnostyk rozmawia z zakonnicą na tematy dla nich obojga najważniejsze, a zarazem najzwyklejsze i najbardziej intymne.
W pośpiesznym i powierzchownym życiu, jakie go otacza, Chiaromonte szuka związku z przeszłością i drogi do głębszego myślenia i stawiania czoła przemijaniu.
Bohdan Paczowski
W tych listach usłyszałem żywy głos, mówiący o sprawach ważnych dla mnie, ponad schematami ideologii, polityki, filozofii.
Wojciech Karpiński
Myślę, że jedynym kryterium pozwalającym ocenić, czy ma się racje czy nie, jest właśnie to, czy inni ludzie – a raczej bardzo nieliczni przyjaciele – „odczuwają i myślą” podobnie, poruszają się po tych samych ścieżkach myślowych.
Hannah Arendt do Nicoli Chiaromontego, 25 X 1958
Joanna Bator spędziła dwa lata w Japonii, pracując na jednej z tokijskich uczelni. Dla kulturoznawczyni i filozofki pobyt w tym kraju stał się źródłem nieustannych zadziwień i przemyśleń. Codzienne życie, nawet kiedy jego fragmenty wyglądały całkiem znajomo, zaskakiwało szczegółami i zasadami. Prowokowało do notowania. Wrażenia i refleksje nawarstwiały się w narrację dokumentującą osobiste spotkanie z inną kulturą. Zachwyty i pytania kierowały ku odpowiednim książkom, a te pomagały w lepszym rozumieniu tego innego świata i zarazem inspirująco jego odbiór komplikowały. Prowadziło to ku nowym zachwytom, kolejnym spacerom i wyprawom, ku kolejnym książkom. Tak powstała „jej Japonia", wachlarz widoków z Krainy Kwitnącej Wiśni.
Dziesięć lat temu trafiłam do kraju, o którym nigdy nie marzyłam i o którym nie wiedziałam wiele. Tamta podróż wydawała się być jednorazową przygodą, piękną, ale nieznaczącą, którą los ofiarował mi na życiowym rozdrożu w jednym z niewiarygodnych zbiegów szczęśliwych okoliczności. Wiem, że z różnych powodów podobna wyprawa już mi się nie przydarzy, dlatego wspominam ją z czułością i nostalgią. Jej zapisem jest Japoński wachlarz, którego nową wersję oddaję Czytelnikom do rąk. Japoński wachlarz. Powroty, przewodnik osobisty i subiektywny, pozostaje tym, czym był od początku: kolekcją obrazków z podróży kreślonych wzorem zuihitsu, czyli „tak, jak pędzel prowadzi".
Joanna Bator (ze wstępu)
Joanna Bator uzupełniła książkę o nowe doświadczenia, w tym także o trzęsienie ziemi, jakie przeżyła w Tokio 11 marca tego roku, najpotężniejsze od czasu, gdy zaczęto je dokumentować.
Autorka nie cofała się przed żadnym doświadczeniem: ugotowała się na raka w ukropie japońskiej sauny, skosztowała trującej ryby fugu, nawet pracowała jako hostessa. Japońskich biznesmenów rozbawiła do łez, wprowadzając polski egzotyczny zwyczaj całowania pań po rękach. Otwartość, ciekawość, a też wytrwałość autorki są tym bardziej godne podziwu, że przyjeżdżając do Japonii, nie znała języka. Uczyła się go dopiero w trakcie pobytu. Jednak nawet bez japońskiego Bator potrafiła nawiązać japońskie przyjaźnie, . z byłą prostytutką.
Maria Kruczkowska, „Gazeta Wyborcza"
Philip Kotler to jeden z najważniejszych myślicieli w obszarze marketingu. Obecnie, w wieku 84 lat, ma na swoim koncie ponad 50 książek o tematyce marketingowej, które są wykorzystywane w codziennej pracy przez marketerów i biznesmenów na całym świecie. Nadal wykłada w Kellogg School of Management. Napisany przez Kotlera podręcznik marketingu został po raz pierwszy wydany w roku 1961, a niedawno ukazało się jego 14. wydanie.
Moje przygody z marketingiem to pierwsza publikacja, w której Kotler opowiada o swoim życiu i tłumaczy, jakie zdarzenia inspirowały go do pracy nad kolejnymi książkami. Pisze na temat różnych zastosowań marketingu: w muzeach, w świecie polityki, w organizacjach non profit, w miastach, szpitalach oraz w kontekście społecznej odpowiedzialności firmy.
Dzięki lekturze tej książki nie tylko poznasz kilka faktów z życia prawdziwego entuzjasty tej dziedziny, ale również dowiesz się co nieco na temat fundamentalnych zasad marketingu i zrozumiesz, jak możesz udoskonalić swoją firmę.
Po raz pierwszy piszę coś, co ma charakter autobiograficzny. Jeśli choć trochę mnie kojarzysz, pewnie słyszałeś o 4P. Za tym skrótem kryje się miks marketingowy, czyli produkt (product), cena (price), dystrybucja (place) i promocja (promotion). Na miks marketingowy, stworzony w latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku, składały się najważniejsze elementy procesu marketingowego. Moja książka Marketing, w której zajmuję się koncepcją 4P, stała się najpopularniejszym podręcznikiem na studiach z tej dziedziny na całym świecie. Obecnie na rynku znajduje się jej czternaste wydanie. Opublikowałem również 55 innych książek traktujących o marketingu, ale poruszających także inne tematy. Moje badania zaowocowały różnymi nagrodami, jak również 14 tytułami doktora honoris causa.
Drogi Czytelniku, chciałbym podzielić się z tobą podróżą mojego życia.
Philip Kotler
Na przestrzeni ponad tysiąca lat chrześcijaństwa na naszych ziemiach wielu Polaków doznało łaski widzenia Bożych posłańców z Nieba. O tych cudownych spotkaniach mówi jedyne w swoim rodzaju dzieło - przedstawiające w porządku historycznym wszystkie udokumentowane objawienia aniołów i świętych w Polsce. Autor opracowania przedstawia sylwetki widzących, którzy otrzymali łaskę bezpośredniego spotkania z Aniołami oraz ze świętymi (nie tylko z polskimi świętymi, ale również z tymi, którzy krzewili wiarę w Polsce i na różne sposoby wspierali naszą ojczyznę). Prezentuje związane z tymi objawieniami sanktuaria i miejsca kultu świętych.
Monumentalne dzieło zostało bogato zilustrowane barwnymi fotografiami cudownych obrazów, figur, kościołów i sanktuariów.
Simona Kossak znała Puszczę od podszewki, w końcu mieszkała w niej 30 lat. Wiedziała o niej niemal wszystko, kochała ją i broniła za wszelką cenę. Piętnowała ludzką głupotę i pazerność, protestowała przeciw bezsensowemu wycinaniu drzew i niszczeniu tego unikatu na skalę światową. Była wojowniczką znaną z bezkompromisowości.
Ale nie tylko. Była też czułą mamką wielu dzikich zwierząt i odchowała ich niemało: łosie, lisy, sarny, borsuki, dziki, kruka, bociany, żeby wymienić tylko kilka gatunków. Starała się przywrócić je naturze, puszczy.
Tylko ona mogła napisać Sagę Puszczy Białowieskiej, opowiedzieć jej historię od czasów prehistorycznych po wydarzenia najnowsze. Ludzie schodzą w tej opowieści na dalszy plan, króluje za to przyroda – piękna, fascynująca i zagrożona. To nie tylko zapis wspaniałości natury, ale także wołanie o opamiętanie, póki jeszcze nie wszystko stracone.
We wstępie pisze: „Puszcza nigdy nie była i nigdy nie będzie stara. Ona, nieporuszona w swym ponadczasowym majestacie, trwa w opływających ją tysiącleciach wciąż tak samo żywotna. W sobie właściwym rytmie rodzą się, dojrzewają, starzeją się i zamieniają w proch kolejne generacje drzew
i jednoroczne zioła. Ale i ostrzega: „Puszcza Białowieska umiera. Gorzka to wiedza, że śmiertelnym zagrożeniem dla puszczy jest chluba człowieka – las zagospodarowany. Im więcej wysiłku wkładają w swą pracę leśnicy, tym szybciej puszcza umiera. Bezwzględny las – zadbany, czysty, produkujący drewno i użytki uboczne – nienawidzi puszczy, pożera więc miejsce po miejscu dziką i wolną przyrodę. Z każdym zgrzytem piły usuwającej nieprzydatne dla lasu drzewo, z każdym konarem spalonym, by nie zakłócał porządku w lesie, z każdym rzędem równo posadzonych sosenek, z każdym wypielęgnowanym młodnikiem – puszcza słabnie. Jej dusza wygnana z próchniejącego pnia płacze w ostatnich ostojach”.
Saga Puszczy Białowieskiej to fascynująca historia regionu od czasów prehistorycznych
po wydarzenia najnowsze. Łowcy mamutów, Jaćwingowie, plemiona prasłowiańskie, sokolnicy, królewskie polowania, powstania narodowe, intensywna gospodarka leśna, batalia o powstrzymanie zakusów eksploatatorów. Ludzie jednak schodzą w tej opowieści na dalszy plan. Na jej kartach króluje przyroda – piękna, fascynująca i niestety zagrożona. To nie tylko zapis wspaniałości natury, lecz także napiętnowanie ludzkiej głupoty i pazerności, które ten wyjątkowy obszar zamieniają krok po kroku
w plantację drzew. To wołanie o opamiętanie, póki jeszcze nie wszystko stracone.
Mimo że w minionym tysiącleciu niejeden raz groziło jej unicestwienie, w cudowny nieomal sposób przeżyła do naszych czasów, a wraz z nią tysiące gatunków roślin i zwierząt, z królewskim żubrem na czele. Czy przetrwa również XXI wiek, dzięki czemu pozostanie źródłem natchnienia kolejnych pokoleń artystów, miejscem pracy uczonych, dumą narodów polskiego i białoruskiego, skarbem Światowego Dziedzictwa Ludzkości w decydującym stopniu zależy od naszego pokolenia?
Po raz kolejny w dziejach czarne chmury ludzkiej niszczącej ekspansji zawisły nad białowieską puszczą. Zakochana w niej – drobna ciałem, ale wielka duchem – Simona Kossak, pokonując swój cielesny niebyt, znów odważnie staje do walki o dobro tego unikalnego zabytku.
Lech Wilczek
Simona Kossak (1943–2007) – biolog, leśnik, profesor, popularyzator nauki. Znana z bezkompromisowych poglądów i działań na rzecz ochrony przyrody, zwłaszcza Puszczy Białowieskiej, gdzie w starej leśniczówce Dziedzinka mieszkała ponad 30 lat. Była pomysłodawcą unikatowego na skalę światową urządzenia ostrzegającego dzikie zwierzęta przed przejazdem pociągów. W uznaniu zasług na polu nauki i popularyzowania ochrony przyrody w 2000 została uhonorowana Złotym Krzyżem Zasługi.
Siostra Maria Dulcissima Hoffman była zakonnicą w Zgromadzeniu Sióstr Maryi Niepokalanej. Miała dar jasnowidzenia – przewidywała przyszłe wydarzenia. Dzięki temu uratowała niejedną osobę przed nieszczęściem. Była stygmatyczka i mistyczka zmarła bardzo młodo, w opinii świętości, która mimo upływu lat nie zanika.
Na jej grobie wciąż płoną znicze i pojawiają się kwiaty. Grób ten jest licznie nawiedzany przez tych, którzy szukają jej wstawiennictwa. Wiele osób w świadectwach potwierdza, że zostały tam wysłuchane.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
![Okładka książki Prezydent. Aleksander Kwaśniewski w rozmowie z Aleksandrem Kaczorowskim [wydanie 2025]](https://dobreksiazki.pl/Photos/7/SMALL/000080/prezydent-aleksander-kwasniewski-w-rozmowie-z-aleksandrem-kaczorowskim-wydanie-2025.jpg "Prezydent. Aleksander Kwaśniewski w rozmowie z Aleksandrem Kaczorowskim [wydanie 2025]. Autor: Aleksander Kwaśniewski, Kaczorowski Aleksander. Dobreksiazki.pl")
