Korespondencja Józefa Czapskiego i Wojciecha Karpińskiego rozpoczyna się w roku 1965 i kończy niedługo przed śmiercią artysty. Trwająca niemal trzydzieści lat wymiana listów między dwoma miłośnikami sztuki i literatury, między malarzem i jego biografem, należy do najważniejszych zbiorów epistolograficznych Józefa Czapskiego. Dzięki żywemu zainteresowaniu Karpińskiego Czapski opisuje w listach liczne wydarzenia ze swojego życia. Układają się one w rozległą chronologię życia opatrzoną komentarzami, swoisty rodzaj autobiografii niedostępnej gdzie indziej. Wojciech Karpiński odgrywa rolę inspiratora opowieści, jest ich akuszerem. Na kartach listów znajdujemy także bruliony późniejszych utworów Józefa Czapskiego, w tym słynnego tekstu Dorożkarz i koń o rewolucyjnym Petersburgu, gdzie Czapski w 1918 roku poszukiwał zaginionych polskich oficerów. Pierwsza wersja tego szkicu była listem do Karpińskiego. Korespondencja jest także niezwykłym świadectwem pracy malarskiej i pisarskiej Józefa Czapskiego. Czapski opisuje Karpińskiemu kolejne obrazy, notuje postępy w pracy, zarysowuje projekty kolejnych esejów. Ważnym tematem są również dzienniki Józefa Czapskiego Karpiński nieustannie namawia malarza na ich publikację.
Prokuratorka, która stała się symbolem stalinowskich zbrodni i inspiracją postaci jednej z bohaterek oscarowej Idy, oraz genialny ekonomista wyklinany przez Gomułkę w marcu 1968 roku razem z Kołakowskim i Baumanem. A między nimi wielka miłość, dramaty i historia, która po wielekroć ich rozdzielała i łączyła.Ta książka opowiada, odkłamuje i obnaża.Opowiada rozdzierającą historię dwojga ludzi, którzy stracili wszystkich i wszystko w Zagładzie. Uszli z życiem, a potem na gruzach starego świata szukali nadziei na sprawiedliwy porządek w komunizmie i Polsce Ludowej. (Tę nadzieję też im w końcu odebrano).Odkłamuje czarną legendę, jaką na użytek walki o władzę nad przeszłością, i nie tylko przeszłością, stworzono w III RP na temat obojga - z półprawd, uprzedzeń, manipulacji, złej woli.Obnaża ciemną stronę społeczeństwa, w którym antykomunizm i antysemityzm się przenikają, blokują dostęp do wiedzy o ludziach i epoce, są katastrofą poznawczą i moralną.Katarzyna Kwiatkowska-Moskalewicz wspaniale wypełnia misję biografki. Zachowując empatię, stawia zarazem czoła mrocznym epizodom, przede wszystkim z życia Wolińskiej. W rzetelny sposób przedstawia okoliczności, w jakich rodziły się wybory i kształtowały charaktery bohaterów. Nade wszystko - przywraca sprawiedliwe spojrzenie na ich decyzje, uwikłania i czasy.Artur DomosławskiAutorka wnikliwie odtwarza historię życia dwojga ludzi w burzliwej epoce. Ludzi, których połączyła miłość oraz fascynacja komunizmem rozumianym jako droga do równouprawnienia, a po 1945 roku do udziału w grupie rządzącej. Poznajemy ich motywacje, losy, uwikłania w reżim, co staje się przyczyną dramatów, z którymi mierzyli się do końca życia.prof. Andrzej FriszkeNiezwykłe studium historyczne, bogate w szczegóły, wnikliwe, rozważne. I zaskakujące! Czyta się świetnie. Bardzo polecam!prof. Irena Grudzińska-GrossWolińska i Brus byli jednym z symboli "żydokomuny", czarnymi charakterami historii PRL. W świetnie napisanej podwójnej biografii autorka pokazuje złożoność i wieloznaczność ich losów naznaczonych przez antysemityzm i komunizm - dwie wielkie ideologie XX wieku. Nie rozgrzesza, ale próbuje zrozumieć. Świetna książka!prof. Adam LeszczyńskiDra Katarzyna Kwiatkowska-Moskalewicz - Historyczka i reporterka specjalizująca się w problematyce Europy Wschodniej. Pracuje w Instytucie Myśli Politycznej im. Gabriela Narutowicza oraz Instytucie Studiów Politycznych PAN. Stypendystka Bekker NAWA w Katedrze Historii Europy Wschodniej na Uniwersytecie w Heidelbergu (2023-2024) oraz Wayne Vucinich Fellowship na Uniwersytecie Stanforda (2026). Laureatka m.in. grantu Narodowego Centrum Nauki oraz nagrody Pióro Nadziei Amnesty International. Tłumaczka z języków białoruskiego i rosyjskiego. Autorka m.in. książki Zabić smoka. Ukraińskie rewolucje (2016).
Oriana Fallaci z impetem wkracza do świata mody.
Odkrywa to, co przysłaniały blichtr i sztywne gorsety.
Rok 1949. Młoda reporterka trafia do paryskiego atelier Christiana Diora i od pierwszych chwil wyczuwa nadchodzącą rewolucję.
Christian Dior zmęczony własnym imperium. Coco Chanel znienawidzona przez paryskich projektantów Mary Quant w krótkiej spódniczce, drwiąca z salonowych konwenansów. Fallaci pokazuje, że moda to pole bitwy: tradycji z wolnością, elegancji z prowokacją. W tym świecie nawet spodnie potrafią wywołać skandal, a minispódniczka – społeczną zmianę.
Niepublikowane dotąd artykuły i wywiady Oriany Fallaci ze świata mody.
Precz z fiszbinami, precz ze sztucznymi krągłościami, precz z długimi, szerokimi spódnicami – powtarzała kobietom Coco. – Przecież chcecie wykonywać męskie zawody! Chcecie się angażować w politykę! Prowadzić samochody! Jak możecie to zrobić, skoro w tych gorsetach nie możecie nawet wziąć głębokiego wdechu? […] Precz z długimi włosami, z kokami! Przecież nie musicie rozpuszczać włosów, żeby wpuścić kochanka przez okno. Macie klucze do domu, kretynki.
Olśniewająco, zuchwale, wyjątkowo.
Zadie Smith o sprawach, które nas elektryzują
Ćwierć wieku po brawurowych Białych zębach Zadie Smith nie ma już nic do udowodnienia – i właśnie dlatego pozwala sobie na wszystko.
Swoją literacką drogę zaczęła symbolicznie: odpalając papierosa od Joan Didion. Dziś wraca z książką, w której literatura spotyka się z polityką, a popkultura z klasyką. Obok gigantów literatury: Toni Morrison, Hilary Mantel czy Philipa Rotha, pojawiają się tu Madonna, Donald Trump czy Stormzy.
Smith pisze o muzyce, władzy, macierzyństwie i miejscu kobiet w sztuce. O wszystkim, co ją interesuje i porusza. Imponująca erudycja autorki i jej błyskotliwy, żywy umysł jednocześnie zachwycają i inspirują.
Co dziś naprawdę ma znaczenie? Które historie warto jeszcze opowiadać – i dlaczego właśnie te? Żywa i martwa dla uważnego czytelnika będzie prawdziwą ucztą – prowokującą do refleksji, choć nierzadko kontrowersyjną.
Zadie Smith – ikona swojego pokolenia, pisarka, eseistka i intelektualistka, której głos od lat definiuje współczesną debatę o kulturze. Jej pierwsza powieść Białe zęby stała się międzynarodową sensacją, gdy Smith miała zaledwie 24 lata. Autorka m.in. O pięknie, Swing Time i Oszustwa. Finalistka Nagrody Bookera. Gwiazda mediów i sceny muzycznej, na której śpiewa u boku Blood Orange. Życie dzieli między Nowy Jork i Londyn. Twierdzi, że każda twórczość to akt oporu. Nawet gotowanie bez przepisu.
ŻYCIE DWÓCH PRZYJACIÓŁEK ZMIENIŁO SIĘ JUŻ NA ZAWSZE, ALE ICH HISTORIA NIGDY NIE ZOSTANIE ZAPOMNIANAKiedy rodzina Hannah ucieka przed nazistami z Berlina do Amsterdamu, dziewczynka poznaje tam Anne Frank, rezolutną i odważną rówieśniczkę, która też niedawno wyjechała z Niemiec. Przez siedem szczęśliwych lat nierozłączne przyjaciółki chodzą razem do szkoły, przeżywają pierwsze zauroczenia i bawią się, nie mając pojęcia, co szykuje im najbliższa przyszłość.W czerwcu 1942 roku, gdy okupacja nazistowska się nasila, zostają nagle rozdzielone.Hannah szuka przyjaciółki, ale ona i jej rodzina znikają bez śladu. Obie spotkają się jeszcze raz, w okolicznościach jak z koszmarnego snu. Hannah, ryzykując wiele, podejmie desperacką próbę uratowania walczącej o życie Anny.Najpierw jednak przeżyje swą upiorną odyseję. Osierocona przez matkę Hannah z malutką siostrą, ojcem i dziadkami trafi do obozu w Westerbork, a potem do Bergen-Belsen. Ocalona niemal cudem w słynnym "zaginionym pociągu" spotka po wojnie ojca Anne Frank starającego się o wydanie dziennika tragicznie zmarłej córki.Z tych niezwykłych wspomnień bije siła, nadzieja i wytrwałość. Hannah szkicuje intymny, przepełniony miłością portret przyjaźni z młodą diarystką Anne Frank, której opowieść podbiła serca milionów ludzi na całym świecie.HANNAH PICK-GOSLAR (1928-2022) - Przez ponad siedemdziesiąt lat jeździła po całym świecie, by opowiadać wstrząsającą historię swego dzieciństwa i młodości. Spisała ją dopiero w ostatnim roku życia; zdążyła pozostawić przejmującą opowieść. Ku przestrodze dla nas wszystkich oraz w hołdzie tym, którzy Zagłady nie przeżyli. Wśród nich swej najbliższej koleżance i sąsiadce z amsterdamskiego podwórka, Anne Frank.
Nie z tego świata-Co zrobicie, gdy wasza racjonalna, przewidywalna rzeczywistosc nagle rozsypie sie na kawałki? Kiedy nauka, religia, zdrowy rozsadek zawioda,czy bedziecie gotowi przyznac, ze spotkało was cos NIE Z TEGO SWIATA?Telefony od zmarłych krewnych. Przesuwajace sie przedmioty. Duchy nawiedzajace spiacych. Tysiace ludzi, ktorzy doswiadczyli takich zjawisk, zwracały sie o pomoc do Tony'ego Cornella -jednego z najbardziej rozchwytywanych badaczy zjawisk paranormalnych.Cornell od połowy XX wieku az do smierci w 2010 roku działał w brytyjskim Towarzystwie Badan Parapsychicznych. Uzbrojony w rozmaite przyrzady, a przede wszystkim w logike i sceptycyzm,tropił zjawiska, ktore kwestionuja nasz oglad rzeczywistosci.Pozostawił po sobie zapiski terenowe i korespondencje z wybitnymi intelektualistami XX wieku, m.in. z Arthurem Conan Doyle'em, Winstonem Churchillem i Maria Skłodowska-Curie.Reporter Ben Machell z uwaga wczytuje sie w te nieanalizowane dotad zrodła. Zabiera nas na seanse spirytystyczne, na ktorych spotykały sie elity Londynu, i do tajnych laboratoriow, w ktorych CIA i KGB probowały zwerbowac moce parapsychiczne do zimnowojennych zmagan. Zastanawia sie,dlaczego zjawiska paranormalne tak nas fascynuja,i dowodzi, ze sa one lustrem dla naszych niepokojow i lekow - takze tych z tego swiata.Opowieści o świętym mężu intrygują Cornella. Stary pustelnik. Trudno go znaleźć. Miejscowi bardzo go szanują. Podobno dokonuje rzeczy, których nie sposób wytłumaczyć. Cornell postanawia poświęcić ostatni dzień urlopu w Utakamandzie na jego odnalezienie. Wstaje wczesnym rankiem i odbywa półtoragodzinną podróż taksówką do podnóża góry, na której ma mieszkać tajemniczy mąż. Rusza piechotą na szczyt. Z zapałem godnym księcia z bajki szybko wspina się skalistą ścieżką, gotów pokonać wszelkie przeciwności. Ścieżka prowadzi do skalnej ściany przeciętej pośrodku wąską szczeliną, która otwiera się na obszerną, płaską półkę. Tony dostrzega samotną postać w brązowych łachmanach. Mężczyzna odwraca się w jego stronę. Jest grubo po siedemdziesiątce. Ma głęboko pomarszczoną twarz i białosiwe włosy. - Jak mniemam, chcesz, żebym cię zabawił jakąś sztuczką? Z trudem ukrywając szyderczy uśmiech, Cornell odpowiada, że owszem, jeśli stary potrafi czarować, to czemu nie. - No cóż, syneczku - odpowiada pustelnik. - Są w życiu ważniejsze rzeczy niż zabawianie białych sahibów magią, ale skoro tylko na to pozwala twój poziom inteligencji, niech i tak będzie. - fragment książkiBen Machell- brytyjski reportazysta, od przeszło 20 lat dziennikarz "The Times", wspołpracuje tez regularnie z czasopismami "Vice" i "Esquire". Był nominowany do prestizowych British Press Awards. Jako pisarz zadebiutował w 2021 r. ksiazkaThe Unusual Suspect- doskonale przyjeta przez recenzentow i czytelnikow biografia wspołczesnego Robin Hooda.Nie z tego swiatato jego druga ksiazka.
W 1982 roku trzynastoletni gdynianin Tomasz Łukaszuk, wraz z rodziną, dostaje tydzień, by spakować całe swoje życie do jednej walizki, opuścić Polskę i wyjechać do zupełnie sobie obcej Kanady.Trzydzieści lat później, już jako Thomas Lukaszuk, zostaje wicepremierem prowincji Alberta, pierwszym Polakiem w historii na takim stanowisku. Emigrant, aktywista, polityk, zakochany w obydwu swoich ojczyznach udowadnia jedno - wszystko jest możliwe.
Wprowadzenie do życia i twórczości Sarah Kofman (19341994) wybitnej francuskiej filozofki, pisarki i feministki o polsko-żydowskich korzeniach. Karoline Feyertag pisze w zgodzie z myślą swojej bohaterki, która uważała, że filozofia jest zawsze sprawą osobistą. Sarah rodzi się w Paryżu w rodzinie polskich Żydów. Jej ojciec, chasydzki rabin, zostaje aresztowany w 1942 roku i ginie w Auschwitz. Wraz z dbającą o zachowanie żydowskiej tradycji matką dziewczynka znajduje schronienie u pani z rue Labat, młodej wdowy, dzięki której poznaje francuską kulturę. Po wojnie Kofman przechodzi przez kolejne szczeble edukacji, emancypuje się w zdominowanym przez mężczyzn środowisku akademickim i ostatecznie zostaje profesorką na Sorbonie. Nawiązuje bliskie relacje z takimi myślicielami, jak Jacques Derrida, Gilles Deleuze i Jean-Luc Nancy. W 1994 roku, w 150. rocznicę urodzin Nietzschego, popełnia samobójstwo. Celem Feyertag nie jest wyłącznie rekonstrukcja losów Kofman. Autorka w zdarzeniach z życia dostrzega figury myśli, w dyskursie filozoficznym zaś autobiograficzne lustro. Korzysta przy tym z bliskiej Kofman tradycji filozoficznej sięga do Freuda, Nietzschego, Derridy. Dzięki temu tworzy przejmujący, subtelnie wycieniowany duchowy portret niezwykłej myślicielki.
Napisane przez Roberta Calassa tuż przed śmiercią Dzieło bez imienia jest wyjątkowym przewodnikiem po jego wcześniejszych książkach, a zarazem intelektualną autobiografią podaną w formie przenikliwego literackiego eseju. Calasso - obawiający się biografów i ich interpretacji - podsumowuje swoją twórczość i pozostawia czytelnikom swoisty duchowy testament. Porównuje napisane przez siebie książki do archipelagu - nie tworzą one bowiem spójnego dzieła, lecz są skupiskiem rozrzuconych wysp. Oddalonych od siebie, ale możliwych do połączenia mostami-tematami, do których Calasso regularnie powracał: sekularyzacją społeczeństwa, nowoczesnością, mitami greckimi (i nie tylko) czy refleksją nad utworami Charles'a Baudelaire'a i Franza Kafki."Upadek [królestwa] Kusz miał się okazać wylęgarnią całego Dzieła. W kolejnych książkach nie ma żadnego istotnego elementu, który by tam nie występował, niczym unerwienie, czasami ledwie widoczne, czasami wyraźne. Pierwszą rozpoznawalną rzeczą jest słowo w sanskrycie, ryta, na którego temat rozmaici wybitni indolodzy dyskutowali namiętnie i poruszająco, zastanawiając się, czy należy je przełożyć jako ład świata (to rozwiązanie przeważyło), czy jako prawdę. Słowo to pojawia się już na drugiej stronie książki, w powiązaniu z Kongresem Wiedeńskim"."Istnieje tysiąc słusznych powodów, by nie robić tego, co robię. I jeden tylko, by to uczynić: powiedzieć z możliwie największą precyzją kilka rzeczy o niektórych napisanych przez siebie utworach".Roberto Calasso
O kim możemy powiedzieć, że jest seryjnym mordercą? Czy bezinteresowna destrukcyjność jest cechą wrodzoną czy nabytą gatunku ludzkiego? Co łączy postaci literackie stworzone przez Senekę, Juliusza Słowackiego i Oscara Wilde'a z Kubą Rozpruwaczem, Gilles'em de Rais czy Edem Geinem?Najdalsza północ człowieczeństwa to książka o najmroczniejszej stronie ludzkiej natury - nieumotywowanej przemocy. Autor podzielił tekst na dwie wyraźne części. Horyzont pierwszej z nich wyznaczają pochodzące z różnych epok - od starożytności do współczesności - teksty literackie, których bohaterowie bezpodstawnie pozbawiają życia innych ludzi. Druga część skupia się na seryjnych mordercach i psychopatach najbardziej rozpoznawalnych w zachodnim kręgu kulturowym. Paweł Majewski analizuje brutalne czyny i zgłębia psychikę najpierw postaci fikcyjnych, a później realnych. Dzięki interdyscyplinarnej perspektywie ukazuje zaskakujące pokrewieństwo między literacką fikcją a rzeczywistością. Zdaje się bowiem, że wszelkie akty nieracjonalnej przemocy wyrastają z jednego źródła, jakim jest tkwiący w gatunku ludzkim popęd agresji i destrukcji.
Człowiek, który ożywił snyMiyazaki Hayao, najsłynniejszy twórca anime, współzałożyciel studia Ghibli i zdobywca dwóch Oscarów, w tym za Spirited Away: W krainie bogów. Puchaty duch lasu, kroczący zamek czy rudowłosa rybka to tylko niektóre z niezwykłych wytworów wyobraźni mistrza. Skąd czerpał inspiracje i dlaczego to właśnie jego wizja zachwyciła widzów na całym świecie?Badaczka kultury japońskiej Susan Napier opisuje drogę genialnego reżysera - od dziecka dorastającego w cieniu wojny po narratora uniwersalnych opowieści o potędze natury i katastrofach ekologicznych. Mój sąsiad Totoro, Księżniczka Mononoke czy Zrywa się wiatr - każdy z tych filmów łączy osobiste doświadczenia twórcy z przenikliwą refleksją nad kondycją współczesnego człowieka.Miyazaki. Świat w animacji jest sugestywnym portretem artysty pełnego sprzeczności, melancholijnego marzyciela, pracoholika i perfekcjonisty. To również napisany z pasją przewodnik po wykreowanych przez niego fantastycznych krainach.Susan Napier pokazuje, jak japoński mistrz animacji, zanurzając się w świecie przyrody, stawia czoła naszym demonom: rozpoznaje wymiary traumy i kryzysu oraz obnaża destrukcyjne oblicze cywilizacji. Miyazaki to artysta zdolny nie tylko tchnąć życie w animowane postacie, lecz także obudzić samych widzów.MARIA TATAR, autorka The Annotated Brothers GrimmSusan Napier - profesorka retoryki i japonistyki na Tufts University. Jej zainteresowania badawcze obejmują literaturę japońską, kulturę anime, mangę oraz zjawisko fandomu. Jedna z najważniejszych badaczek twórczości Miyazakiego Hayao. Do jej bogatego dorobku naukowego należą liczne artykuły oraz książki, m.in. Anime from Akira to Howl's Moving Castle: Experiencing Contemporary Japanese Animation (2005) oraz From Impressionism to Anime: Japan as Fantasy and Fan Cult in the Western Imagination (2007).
Gdy Filipińczycy wybrali Rodriga Dutertego na prezydenta, wszyscy, których uznał za "narkomanów, handlarzy, ćpunów, dilerów, potwory, szaleńców", stracili prawo do życia. Od 2016 do 2022 roku na archipelagu trwała obłąkańcza rzeź, która pochłonęła tysiące ofiar, często tylko podejrzewanych o związki z narkotykami. Zabijano bez sądu, bez wyroku, bez litości.Patricia Evangelista dokumentowała działania Dutertego od początku jego prezydentury. Jeździła na miejsca zbrodni, przesłuchiwała świadków, rekonstruowała trajektorie lotu pocisków, wyszukiwała informatorów w policji. Tak powstała wybitna reporterska opowieść o świecie, który oszalał, o zabitych i ich bliskich, którzy przeżyli, ale nigdy nie zapomną. A także historia wielkiego złudzenia i fałszywej nadziei na to, że silny mężczyzna i przemoc państwa rozwiążą każdy problem społeczny.Reportaż Evangelisty otrzymał Nagrodę im. Helen Bernstein przyznawaną przez Nowojorską Bibliotekę Publiczną, trafił do w finału Nagrody Chautauqua i nagrody przyznawanej przez Fundację Moore'a najlepszym książkom dotyczącym praw człowieka; był też nominowany do Women's Prize for Non-Fiction. Znalazł się wśród najlepszych książek roku w rankingach wielu pism, m.in. "The New York Times", "The New Yorker" czy "The Economist"."Przenikliwe i głęboko poruszające świadectwo Patricii Evangelisty to nie tylko najpełniejsza kronika epoki terroru na Filipinach, lecz również ostrzeżenie dla całego świata przed zagrożeniem, jakie niesie despotyzm - jego koszmarnymi skutkami i potwornym ludzkim kosztem." Patrick Radden Keefe
"Poniemieckie" to słowo, które odruchowo przywodzi na myśl Polskę zachodnią albo Warmię i Mazury. Mało kto zdaje sobie sprawę, że niejedną wieś zamieszkaną dawniej przez Niemców można znaleźć na Mazowszu, Lubelszczyźnie czy w Małopolsce. Niemieckich kolonistów ściągali na wschód Piastowie śląscy, Kazimierz Wielki i Krzyżacy, Rosjanie, Prusacy i Austriacy, a także polscy właściciele i zarządcy majątków. Przybysze zakładali wsie i miasta, leżącą odłogiem ziemię zamieniali w pola i sady, osuszali bagna i walczyli z wylewającymi rzekami. Wprowadzali innowacje, otwierali fabryki i rozwijali przemysł. Wielu, szczególnie katolików, nie zachowało swojej niemieckiej tożsamości i z czasem zostało Polakami.W granicach II Rzeczpospolitej żyło około miliona polskich obywateli narodowości niemieckiej. Kilkusetletnią obecność większości z nich zakończyła II wojna światowa i powojenna polityka polskiego państwa. Dziś o tej historii świadczą głównie zapomniane cmentarze ewangelickie, a także budynki i gospodarstwa, kanały, rzędy wierzb czy terpy.Maciej Falkowski szuka takich właśnie śladów. Odnajduje domy z żelaza w Puszczy Pyzdrskiej, pozostałości po osadnikach olęderskich wzdłuż Wisły, potomków Głuchoniemców na Podkarpaciu i Bambrów w Poznaniu. Opowiada o ewangelikach, braciach morawskich i mennonitach. Stara się ocalić od zapomnienia świat tych, którzy po 1945 roku musieli z Polski wyjechać; opisuje losy tych, którzy zdecydowali się zostać i stali się integralną częścią polskiego społeczeństwa.
Prostytutka na tronie, madame niezdobyta, nieświęta madonna kochane do szaleństwa przez wielu mężczyzn i znienawidzone przez niejedną kobietę. Poznaj dziesięć dam, których życiorysy, talent i uroda sprawiły, że stały się one przedmiotem twórczej kreacji artystów i trafiły na płótna najznakomitszych mistrzów pędzla swoich czasów. To zarówno wierne kochanki, rozwiązłe żony, bezwzględne egocentryczki, jak i intelektualistki, prekursorki feminizmu czy filantropki. Jeśli chcesz się dowiedzieć, kim były te nietuzinkowe postaci, sięgnij po książkę Stefanii Lazar Portrety kobiet niezwykłych. Publikacja zawiera kolorową wkładkę z reprodukcjami dzieł sztuki.
Tuż po zakończeniu pierwszej wojny światowej Gertrude Bell kreśliła granice Orientu w kolebce cywilizacji między dwiema rzekami: Tygrysem i Eufratem. Kim była? Poszukiwaczką przygód, archeolożką i szpiegiem. Absolwentką Oksfordu władającą biegle arabskim i perskim, zaciekłą imperialistką w służbie Wielkiej Brytanii, ale też panną z zamożnego wiktoriańskiego domu, zakochaną bez pamięci tragiczną bohaterką. Pełna ideałów jak Lawrence z Arabii, odważna jak młody Winston Churchill, doskonale odnajdowała się zarówno na angielskim dworze, jak i pod namiotami beduinów. Barwna i nietuzinkowa Gertrude Bell została jednak wymazana z kart historii.Olivier Guez przybliża nam postać niezwykłej kobiety. Snuje też opowieść o odkryciu gigantycznych złóż ropy naftowej i okrutnych rozgrywkach o władzę między Brytyjczykami, Francuzami i Niemcami, a także negocjacjach prowadzonych z beduinami w okolicach Bagdadu. Pisząc o Gertrude Bell, szkicuje jednocześnie szeroką panoramę pierwszej globalizacji, podczas której największe imperium wszech czasów przywłaszczyło sobie mityczną krainę wyklętą, ziemię Abrahama, potopu i wieży Babel: Mezopotamię.
Inspirująca opowieść o kobiecie, która zmieniła zasady gry i udowodniła, że odwaga i wrażliwość nie wykluczają się, lecz tworzą prawdziwą siłę.Sanna Marin - najmłodsza premierka świata w chwili objęcia urzędu - dzieli się swoją niezwykłą drogą na szczyt polityki oraz wizją świata, w którym empatia i działanie idą w parze. W wieku zaledwie trzydziestu czterech lat stanęła na czele Finlandii i szybko zdobyła międzynarodowe uznanie dzięki postępowym ideom i zdecydowanym decyzjom w chwilach kryzysu. Opisuje, jak zarządzała krajem w trudnym czasie pandemii, wdrażała reformy klimatyczne i społeczne, reagowała na wojnę w Ukrainie oraz doprowadziła Finlandię do najszybszego w historii przystąpienia do NATO.Z pasją i szczerością opowiada o kulisach swojej pracy, cenie, jaką musiała zapłacić za życie na świeczniku, a także o solidarności kobiet na całym świecie.BLURBY:Zmieniła obraz tego, kim może być polityk Odmówiła udawania kogoś innego, niż jest naprawdę, a jednocześnie z pełnym profesjonalizmem wykonywała swoje obowiązki. Pokazała wszystkim kobietom - i światu - że także dla nich jest miejsce w polityce."Elle"Istnieje fińskie słowo opisujące narodowy charakter - sisu. Oznacza stoicyzm, determinację. Sisu to hart ducha, odporność i postawa "dam radę". To zanurzenie się w lodowatym morzu. To zaciśnięcie zębów i uściśnięcie dłoni politycznemu przeciwnikowi. To idealne słowo, by opisać Marin."Vogue"To opowieść o odporności i odwadze. Sanna Marin pokazuje, jak odzyskać własną siłę i wykorzystać ją do budowania lepszego, bardziej sprawiedliwego świata.Hillary Rodham ClintonSanna Marin była zdecydowaną liderką nie tylko dla Finlandii, lecz także dla naszego wspólnego bezpieczeństwa transatlantyckiego. Nadzieja to wciągająca, osobista relacja dotycząca kluczowych momentów, które ukształtowały jej historyczną kadencję. To poruszająca refleksja nad wyzwaniami, przed jakimi stoimy w czasach globalnej niepewności.Jens Stoltenberg
Kolejny tom korespondencji Giedroycia i Czapskiego, będący kontynuacją opublikowanych już ich listów z lat 1943-1948, układa się w pasjonujące świadectwo budowy tożsamości miesięcznika Kultura. Dominujący motyw stanowią relacje z podróży Czapskiego do Kanady i Stanów Zjednoczonych, której rezultaty wpłynęły na politykę pisma oraz podstawy jego materialnego bytu. Wśród zagadnień roztrząsanych przez autorów ważne miejsce zajmuje kwestia stosunku do nowych wychodźców (casus Czesława Miłosza) oraz amerykańskich instytucji wspierających emigracje polityczne zza żelaznej kurtyny.
Wielka polityka dopadła ich w małej ojczyźnie. Wspomnienia Bertholda Haasego (1874-1938) i Maxa Kollenschera (1875-1937) są ważnym świadectwem pokolenia poznańskich Żydów urodzonych u progu ostatniej ćwierci XIX wieku, których życie ukształtowane zostało przez wielkie konflikty światowe. Doświadczenia epoki modernizacji, religijny konserwatyzm kręgu rodzinnego, studia i późniejsza praktyka prawnicza, żydowska kultura mieszczańska, a przede wszystkim wielkie dylematy światopoglądowe, potem zaś działalność społeczna i polityczna – to główne tematy obu pamiętników. Haase i Kollenscher byli nie tylko wnikliwymi obserwatorami, lecz przede wszystkim świadomymi i aktywnymi uczestnikami ważnych wydarzeń w wielkiej światowej polityce, jak również w ich poznańskiej małej ojczyźnie. Pozostawione przez nich pamiętniki stanowią fascynujące źródło historyczne, które pozwala uzupełnić i w znacznym stopniu skorygować czarno-biały obraz wielokulturowej przeszłości Poznańskiego.
Wciągająca i przezabawna opowieść o osobliwym życiu naszych ciał po śmierci.Przez dwa tysiące lat ludzkie zwłoki jedne z własnej woli, inne nieświadomie uczestniczyły w najśmielszych i najbardziej niezwykłych eksperymentach nauki. To one testowały pierwsze francuskie gilotyny, odbyły lot na pokładzie wahadłowca NASA, zostały ukrzyżowane w paryskim laboratorium w ramach badań nad autentycznością Całunu Turyńskiego, a także pomogły rozwiązać zagadkę katastrofy lotu TWA 800. Każdy nowy zabieg chirurgiczny od przeszczepu serca po operacje korekty płci w pewien sposób zawdzięcza im swoje istnienie; ciała zmarłych, ciche towarzyszki chirurgów, współtworzyły historię medycyny.W tej fascynującej książce Mary Roach śledzi to, czego dokonywały ciała zmarłych na przestrzeni wieków od średniowiecznych i dziewiętnastowiecznych laboratoriów anatomicznych oraz aptek, w których wykorzystywano ludzkie szczątki, po współczesne ośrodki badające procesy rozkładu w Tennessee, laboratoria chirurgii plastycznej czy skandynawskie konferencje funeralne poświęcone kompostowaniu ludzkich ciał.Z charakterystycznym dla siebie ironicznym, niepowtarzalnym tonem, Roach snuje wciągającą opowieść o tym, co dzieje się z naszym ciałem, gdy nas samych już nie ma..
Nowe tłumaczenie dzieła, które jak żadne inne obnaża źródła kryzysu europejskiej kultury Jose Ortega y Gasset, jeden z najwybitniejszych hiszpańskich myślicieli, przygląda się zjawisku człowieka masowego. Opisuje moment, w którym zmienia się struktura społeczeństwa: jednostki przeciętne, tzw. masy, zaczynają dominować, wypierając tradycyjne elity intelektualne i duchowe. To nie jest lament nad upadkiem cywilizacji, lecz precyzyjna analiza tego, co dzieje się, gdy zbiorowość traci swoich przewodników, a przeciętność staje się normą. "Bunt mas zajmuje miejsce szczególne w dorobku Jose Ortegi y Gasseta. To tekst, który od dziesięcioleci inspiruje badaczy kultury i myśli społecznej, stając się jednym z kluczowych punktów odniesienia w analizie świata Zachodu. Diagnozy autora, nierzadko podważające utarte schematy myślenia wywodzące się z epoki oświecenia, pozostają zaskakująco aktualne i skłaniają do ponownej refleksji nad fundamentami naszej cywilizacji". prof. Krzysztof Polit
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
