W Polsce władzę przejmuje nowa prawicowa partia. Bierze na celownik Wojskowe Służby Informacyjne, a ich żołnierzy traktuje jak bandytów. WSI idą do kosza, a wraz z nimi ludzie, którzy dotąd wiernie służyli swojemu krajowi. Z taką rzeczywistością i zupełnie nowymi wrogami musi zmierzyć się pułkownik Radosław Sztylc. W „Weryfikacji” spotkamy bohaterów znanych z „Hajlajfu”: komandora Sobolewskiego, Czarnego czy Beverley. Sztylc znowu musi walczyć o życie. Po piętach depczą mu: bezwzględny zabójca z przeszłością w KGB, Białorusini i zdrajcy z własnej firmy. Kto poluje na oficerów WSI? Droga do odpowiedzi jest długa i zaprowadzi nas na Kaukaz, do Gruzji stojącej na progu wojny z Rosją. Kto przeżyje? Kto zginie? Kto okaże się kretem? Odpowiedź da nam „Weryfikacja”!
Tajemnice PRL-owskich służb to bardzo chodliwy towar. Łakomy kąsek dla światowych agentur. Dla nich każdy brud się przyda. Do szantażu, do werbunku, do eliminacji. Wątki homoseksualne, korupcyjne kwity, haki – wszystko znajdzie kupca. A Polska to doskonały rynek takich papierów. Radosław Sztylc – młody oficer Wojska Polskiego trafia w sam środek międzynarodowej afery szpiegowsko-kryminalnej. Aby rozwikłać krwawą zagadkę, musi przyjąć propozycję „nie do odrzucenia”. Zostaje oficerem Wojskowych Służb Informacyjnych. Zmierzy się nie tylko ze sprytnym i bardzo niebezpiecznym przeciwnikiem po obu stronach Oceanu Atlantyckiego. Najgroźniejsze niebezpieczeństwo grozi mu ze strony własnych służb. Do tego dochodzi walka z rutyną, trepami i wojskowym „betonem”. Bo – jak mówią bardziej doświadczeni oficerowie - nie ma lekko w przemyśle ciężkim. Kto wyjdzie z tej walki zwycięsko? Pierwszy z nich to ukrywający swoją tożsamość były Oficer WSI i Służby Kontrwywiadu Wojskowego - Kafir. O swojej służbie w Afganistanie opowiedział w debiutanckiej powieści „Kontakt”, wydanej w 2018 r. Książka okazała się bestsellerem i ściągnęła na niego kłopoty. Na przełomie kwietnia i maja 2019 r., do jego mieszkania zastukali z nakazem przeszukania funkcjonariusze Żandarmerii Wojskowej, a on sam stał się celem śledztwa pod zarzutem ujawnienia informacji niejawnych. Drugim autorem jest dziennikarz Łukasz Maziewski, który od kilku lat pisze o bezpieczeństwie dla największego polskiego dziennika, Faktu. – Chciałem pokazać, że w WSI służyli tacy ludzie, jak w całej armii; dobrzy, źli, lepsi i gorsi. Ale na pewno nie głupi – przekonuje Kafir.
Kultowa książka odsłaniająca kulisy największego kryzysu finansowego naszych czasów Prawdziwa historia globalnego kryzysu z 2008 roku zaczyna się rok wcześniej, na rynku instrumentów pochodnych opartych na kredytach hipotecznych wysokiego ryzyka, masowo udzielanych zadłużonym Amerykanom. Wśród nielicznych, którzy dostrzegali nadciągającą katastrofę, jeszcze mniej osób miało odwagę postawić zakład na swoją prognozę i dzięki temu zarobić miliardy. Michael Lewis snuje fascynującą opowieść o ludziach, którzy przejrzeli mechanizmy rynku,zanim system runął pod ciężarem chciwości, korupcji i bezwzględnej kalkulacji. Na podstawie książki powstał film Big Short (2015), nagrodzony Oscarem za najlepszy scenariusz adaptowany.
Wstrząsająca podróż do mrocznego serca świata wielkich finansów Odkąd jako dzieciak kopał zniszczoną piłkę na ulicach wschodniego Londynu, patrząc na wznoszące się w oddali wieżowce, Gary marzył o czymś lepszym. Po wygraniu konkursu dla traderów dostał złoty bilet do nowego życia. Trafił do świata, w którym mógł zarobić więcej pieniędzy, niż kiedykolwiek sobie wyobrażał. Świata, zdominowanego przez dysfunkcyjnych matematycznych geniuszy i przepracowanych psychopatów. Świata, w którym każdego dnia obraca się kwotami sięgającymi biliona dolarów. Gdzie śni się o liczbach, a potem w ogóle przestaje się spać… Aż wreszcie przychodzi świadomość cynizmu tej gry, w której obstawia się upadek gospodarki iubóstwo milionów ludzi. Świat coraz bardziej osuwa się w przepaść, a wraz z nim zdrowie psychiczne. Jednak wycofać się z gry jest o wiele trudniej, niż do niej wejść.
W 1892 roku w stanie Massachusetts popełniona została jedna z najsłynniejszych zbrodni w historii. Kim był jej sprawca? Oto zagadka, której jak dotąd nie udało się rozwikłać.4 sierpnia w domu rodziny Borden w Fall River dokonano dwóch niezwykle brutalnych morderstw. Małżeństwo Andrew i Abby Borden zginęło od ciosów ciężkim, ostrym narzędziem. Zabójca nie pozostawił po sobie praktycznie żadnych śladów.W centrum podejrzeń znalazła się córka jednej z ofiar, Lizzie Borden. Miała potencjalny motyw, była na miejscu zbrodni, a jej wyjaśnienia rodziły coraz więcej pytań. Brakowało jednak tego co najważniejsze: bezspornych dowodów.Czy Lizzie popełniła zbrodnię doskonałą? A może prawdziwy morderca zniknął, pozostawiając niewinną kobietę z piętnem zabójczyni?Krzysztof Drozdowski odsłania kulisy sprawy, która wciąż budzi dyskusje i rozpala wyobraźnię. Prowadzi czytelnika tam, gdzie kończą się fakty, a zaczyna legenda.Sprawa ta stała się inspiracją m.in. dla serialu "Potwór. Historia Lizzie Borden" produkcji Netflix.
Historia Jurka z Szymanowa Z właściwą sobie precyzją i dociekliwością Anna Mieszkowska prowadzi czytelnika przez meandry nierozwiązanej tajemnicy rodzinnej, próbując odtworzyć losy swego ojca tytułowego Jurka z Szymanowa. Książka ma charakter osobistego reportażu, który wciąga od pierwszej strony. Powołując się na własne wspomnienia, szczątkowe informacje, oryginalne dokumenty pozyskane od świadków oraz odnalezione w archiwach, autorka odsłania okoliczności powstania filmu Załoga, Szkoły Jungów oraz Ruchu Uniwersalistów (do którego należał także Tadeusz Rolke). Zdaniem Anny Mieszkowskiej jest to milcząca czarna karta historii powojennej marynarki handlowej i nie tylko.Piotr DziewońskiFundacja Sztafeta Pamięci imienia Anny Mieszkowskiej
Wyczerpująca, bogato ilustrowana biografia znanego piłkarza - gwiazdy francuskiego futbolu!Kylian Mbapp, zdobywca pucharu mistrzostw świata z reprezentacją Francji i finalista mundialu cztery lata później, to prawdziwy fenomen - obdarzony nie tylko wyjątkowym talentem, lecz także niezwykłą dojrzałością. Był zawodnikiem AS Monaco i Paris Saint-Germain, a dziś, w wieku 27 lat, gra z numerem 10 w Realu Madryt.Zawierająca wyjątkowe fotografie i wzbogacona o ekskluzywne wywiady przeprowadzone przez dziennikarzy "L'quipe" i "France Football" książka pokazuje rozkwit talentu Mbapp. Opowiada, jak stale przesuwając granice, piłkarz doszedł do formy, która zapewniła mu sukces."Zdobył Puchar Świata, gdy miał dziewiętnaście lat. Ja miałem ich zaledwie siedemnaście. Dałem mu znać półżartem, że prawie wyrównał rekord. Myślę, że może stać się nowym Pelm! Wielu uważa, że powiedziałem to tylko dla żartu, ale nie, wcale nie żartuję" - Pel
Miał być tylko kolejnym utalentowanym chłopcem Stał się symbolem nowej ery futbolu.Gdy większość jego rówieśników dopiero marzy o wielkich stadionach, on już na nich błyszczy. Bez strachu. Bez kompleksów. Z odwagą, która przeczy jego wiekowi. Każdy jego kontakt z piłką to obietnica czegoś niezwykłego - magii, której nie da się nauczyć. Asysty i gole strzelane dla FC Barcelony i reprezentacji Hiszpanii wzbudzają zachwyt fanów na całym świecie.To historia o talencie, który nie czekał na swoją kolej. O presji, która mogłaby złamać dorosłych - ale nie jego. O drodze z ulicznych boisk na największe futbolowe sceny świata.Poznaj historię Lamine'a Yamala - chłopca, który nie miał czasu dorastać bo świat już na niego czekał.Maciej Słomiński - dziennikarz sportowy. Urodzony w mundialowym roku 1978 w Gdańsku, mieszka w Trójmieście. Życie stara się dzielić po równo między Gdańsk, Gdynię i Sopot oraz pasję do piłki nożnej, siatkowej, koszykowej oraz rugby. Autor biografii Roberta Lewandowskiego i Grzegorza Króla oraz jubileuszowego albumu na 80-lecie Lechii Gdańsk. Publikował w "The Guardian", "Rzeczpospolitej", "Fakcie", na Interia pl, UEFA com, a ostatnio w serwisie Trojmiasto pl.
Marek Edelman opowiadał Zagładę wielokrotnie, na najróżniejsze sposoby, przy różnych okazjach, w różnych konfiguracjach, przed mniejszą lub większą widownią, ale w żadnej swojej opowieści nie tylko sam nie kreował się na bohatera, ale też nie zgadzał się, by obsadzano go w tej roli. Patos, egzaltacja, martyrologia, kombatanctwo to wszystko było mu obce. Jego narracja była z założenia antyheroiczna. *** Nie wątpię, że Marek nie wiem, czy i na ile świadomie starał się nadać jakiś kształt i formę swojemu doświadczeniu Zagłady, próbował skonstruować coś w rodzaju narracyjnej ramy. Pod koniec życia jego obsesją stała się opowieść o miłości i chwilach szczęścia, jakie można było przeżyć nawet w piekle, jakim było getto w czasie Wielkiej Akcji i powstania. Joanna Szczęsna, Narracje Marka Edelmana
Operacyjniacy widzą rzeczy, o których inni woleliby nie wiedzieć. Wchodzą do domów, w których wydarzyła się tragedia. Rozmawiają z mordercami, ofiarami i ich bliskimi. Zdobywają informatorów, przenikają do półświatka, obserwują, słuchają i czekają. Czasem tygodniami. Czasem miesiącami.Muszą podejść blisko.Ale nigdy za blisko. Bo w tej pracy zaufanie jest narzędziem, kłamstwo może prowadzić do prawdy, a człowiek, który dziś dostarcza informacji, jutro może zacząć prowadzić własną grę. Wystarczy chwila nieuwagi, jeden błąd, jedna relacja, która przestaje być wyłącznie służbowa, żeby znaleźć się po niewłaściwej stronie cienkiej niebieskiej linii.Robert Młodzian i jego koledzy z wydziału kryminalnego słupskiej policji wracają. Wraz z nimi historie brutalnych zbrodni, zaginięć i ludzkich tragedii, które wydarzyły się naprawdę. Tym razem jednak Adrian Ksycki i Michał Łańko zaglądają jeszcze głębiej za kulisy pracy operacyjnej i pokazują nie tylko, jak kryminalni zdobywają informacje i rozwiązują sprawy, lecz także jaką cenę płacą za lata spędzone zbyt blisko zła."Operacyjniak. Historie (nie)zapomniane" to druga część fabularyzowanego reportażu true crime opartego na doświadczeniach policjantów kryminalnych.
Publikacja jest poświęcona edukacji rozwijającej mądrość uczniów na różnych etapach kształcenia. Z wybranych koncepcji mądrości autor wyprowadza postulaty edukacyjne mające na celu przeciwdziałanie charakterystycznej dla współczesności postawie życiowej, którą obrazuje człowiek unikający odpowiedzialności, zapatrzony w rankingi i tabele, a nie w siebie i bliskich. W części praktycznej czytelnik znajdzie liczne ćwiczenia, które mogą zostać włączone do codziennej pracy w szkole podczas realizacji podstawy programowej z zakresu różnych przedmiotów. Wiele ćwiczeń dotyczy bieżących, bliskich uczniom dylematów społecznych, politycznych, moralnych i obyczajowych.
Do lektury zachęcam szczególnie nauczycieli i wychowawców, którzy dostrzegają potrzebę rozwijania u uczniów orientacji promądrościowej jako kluczowego komponentu ich dojrzałości. Temu celowi służą przykłady ćwiczeń, projektów, wyzwań edukacyjnych opisane w części praktycznej tej publikacji. Jestem jednak przekonany, że większość zaproponowanych działań może być wykorzystana przez rodziców w ramach ich wspólnych aktywności z dziećmi. Rozwijaniu mądrości sprzyjają również postawy najbliższych, którzy poprzez stosowanie na co dzień myślenia dialogicznego i uwrażliwianie młodych na potrzeby innych są gotowi modelować te zachowania w swoim otoczeniu.
W serii ukazały się:
E. Płóciennik, Rozwijanie mądrości dziecka. Koncepcja i wskazówki metodyczne
E. Płóciennik, Rozwijanie mądrości w praktyce edukacyjnej. Scenariusze zajęć w przedszkolu i szkole podstawowej
E. Płóciennik, Rozwijanie mądrości w praktyce edukacyjnej. Scenariusze zajęć dla młodzieży
E. Płóciennik, Mądrość dziecka. Predyspozycje – przejawy – perspektywy wspierania
R. J. Sternberg, L. Jarvin, E. L. Grigorenko, Mądrość, inteligencja i twórczość w nauczaniu. Jak zapewnić uczniom sukces
A. Pobojewska, Edukacja do samodzielności. Warsztaty z dociekań filozoficznych. Teoria i metodyka
I. Czaja-Chudyba, Myślenie krytyczne w edukacji. Metodyka kształcenia w szkole podstawowej
K. J. Szmidt, E. Płóciennik, Myślenie pytajne. Teoria i kształcenie
M. Lipman, Myślenie w edukacji
R.J. Sternberg, J. Glück, Mądrość. Psychologia mądrych myśli, słów i czynów
Pułkownik Stanisław Wyskota-Zakrzewski (1902–1986) znaczną część swojego życia poświęcił służbie wojskowej. Z niezwykle ciekawego życiorysu można dowiedzieć się, jaki był wpływ domu rodzinnego na ukształtowa¬nie się postawy młodego żołnierza, w jakich warunkach zdobywał doświadczenia w czasie powstania wielkopolskiego i podczas wojny polsko-bolszewickiej, jakie zadania otrzymał we wrześniu 1939 r., w jakim stopniu jego umiejętności dowód¬cze wpłynęły na sukcesy militarne PUK, a także co zdecydowało o podjęciu dra¬matycznej decyzji o pozostaniu na emigracji i w jaki sposób działalność polonijna Stanisława Zakrzewskiego przyczyniła się do integracji byłych żołnierzy PUK rozproszonych po całym świecie. Był przedstawicielem pokolenia Polaków, które cechował ogromny patriotyzm, zdolność do poświęceń i wiara w ostateczne zwycięstwo. Przykład jego życia i działalności to trudna lekcja miłości ojczyzny, która każe dobro kraju przedkładać nad dobro własne i swojej rodziny. Pułkownik nie należał do pierwszego szeregu polskich polityków i wojskowych kreujących politykę obozu londyńskiego, ale blisko związany z tym środowiskiem, a szczególnie z gen. Władysławem Andersem, wywierał znaczny wpływ na angielską Polonię.
Jaki kolor ma ocean? To pytanie otwiera tę fascynującą i bogatą w znaczenia opowieść, która wymyka się prostym definicjom. Ocean, jeden z najważniejszych podmiotów współczesnego świata, nie jest tu tłem ani krajobrazem, lecz żywym bohaterem - świadkiem historii, archiwum pamięci i miejscem, w którym splatają się losy ludzi i świata pozaludzkiego.Podróż transatlantykiem pozwala autorowi wsłuchać się w głos oceanu - w jego rytm, pamięć i jego milczenie. Przemieszczając się po kolejnych piętrach statku niczym po labiryncie, przygląda się on Atlantykowi jako przestrzeni migracji i ucieczki, przez którą przemieszczają się uchodźcy, wygnańcy i ci, którzy szukają nowego początku. Jednocześnie pokazuje ocean jako kruche, zagrożone środowisko, na którym odciskają się skutki ludzkiej działalności i katastrofy klimatycznej, śledzi losy statków i podróżujących nimi pisarzy i artystek - tych wszystkich, którzy nie podążają po utartych i znanych szlakach.To książka o podróży, ale i o pisaniu, gdzie autor z rozmachem i dezynwolturą bada granice - języka, ale i swoje własne jako pisarza i obserwatora - jednocześnie zagłębiając się zarówno w inne teksty, obrazy i historie, jak i w przestrzenie własnej biografii i pamięci. W swoim eseju Tomasz Szerszeń zastanawia się nad stykami ludzkiej i nieludzkiej historii, pokazuje, jak w pewnych okolicznościach turysta może się zmienić w uchodźcę, pyta, czym był i czym jest "smutek podróży" i co to znaczy "być pomiędzy", w tranzycie.
Poetka i książę. Kikimora i redaktor. Panienka i mędrzec. Pulsująca zmysłowością, pełna kokieterii, skrząca błyskotliwą żarliwością i narastającą namiętnością wymiana słów, myśli i niedopowiedzeń. Przez lata relacja Agnieszki Osieckiej i Jerzego Giedroycia była przedmiotem spekulacji, plotek i śmiałych interpretacji. Otaczająca ich aura tajemnicy sprzyjała namnażaniu mitów, często bardziej mówiących o potrzebie dopowiadania historii niż o jej rzeczywistym przebiegu. Niniejszy tom po raz pierwszy oddaje do rąk czytelników korespondencję tej niezwykłej pary, odsłaniając relację znacznie bardziej złożoną, wielowymiarową i niejednoznaczną, niż można by przypuszczać. To zapis wieloletniej rozmowy prowadzonej ponad granicami politycznymi i geograficznymi, dialogu dwojga wybitnych osobowości, które łączyły wzajemna ekscytacja, ciekawość świata, obopólny szacunek oraz potrzeba intelektualnej wymiany. Poznajemy odpowiedzi na pytania, które przez dekady pozostawały bez jasnych odpowiedzi. Osiecka i Giedroyc sami opowiadają o swojej relacji – czasem niezręcznie, uroczo niezgrabnie, bardzo ostrożnie, ale z pewnością prawdziwie. Agnieszka Osiecka (1936-1997) – poetka, autorka tekstów piosenek, pisarka, reżyserka teatralna i telewizyjna, dziennikarka. Od 1954 roku związana była ze Studenckim Teatrem Satyryków (STS), gdzie zadebiutowała jako autorka tekstów piosenek. Prowadziła w Polskim Radiu Radiowe Studio Piosenki, które wydało ponad 500 piosenek i pozwoliło na wypromowanie wielu wielkich gwiazd polskiej estrady. Od 1994 roku była związana z Teatrem Atelier w Sopocie, dla którego napisała swoje ostatnie sztuki i songi. Pośmiertnie została odznaczona przez Prezydenta RP Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Jerzy Giedroyc (1906-2000) – wydawca, publicysta, działacz emigracyjny, założyciel Instytutu Literackiego i redaktor miesięcznika „Kultura” oraz kwartalnika „Zeszyty Historyczne”. Jego podparyska posiadłość w Maisons-Laffitte przez dziesięciolecia pełniła funkcję najważniejszego zagranicznego ośrodka polonijnego. W PRL informacje na temat Jerzego Giedroycia podlegały cenzurze, jego nazwisko znajdowało się na liście osób z całkowitym zakazem publikacji, a teksty ukazujące się w „Kulturze” podlegały regularnemu ostracyzmowi na łamach rodzimej prasy społeczno-kulturalnej.
Biografia Arka Gołasia napisana we współpracy z rodziną i bliskimiZwyczajny, skromny chłopak. Tak mówili o nim ci, którzy kiedykolwiek spotkali go na swojej drodze. I choć przyjaciele i znajomi wiedzieli, że potrafił także dobrze się zabawić, a w złości rozbić telefon o ścianę, wszyscy pozostawali zgodni co do jednego: był jednym z największych talentów w historii polskiej siatkówki.Tragiczny wypadek na autostradzie w Austrii sprawił, że marzenia 24-letniego Arkadiusza Gołasia w jednym momencie zostały brutalnie przerwane - niespełna dwa miesiące po ślubie z Agnieszką i osiem dni po zakończeniu mistrzostw Europy, w których z reprezentacją Polski zajął piąte miejscePiotr Bąk postanowił zadbać o to, by pamięć o tym wyjątkowym siatkarzu nigdy się nie zatarła. Rozmawiając z jego siostrą, rodzicami, trenerami, kolegami z internatu, klubów i reprezentacji Polski, stworzył niezwykle osobisty portret Arka Gołasia - wielkiego sportowca i człowieka.Ta książka nie jest kolejną zwykłą biografią. To piękny hołd oddany komuś, kto siatkówce poświęcił się bez reszty. I do dziś pozostał w sercach kibiców z całej Polski.***Ta książka, pomimo bólu, który nadal odczuwam po stracie bratniej duszy, przywołała mnóstwo pięknych wspomnień. Potrafiłeś roztoczyć wokół siebie niesamowitą aurę, która sprawiała, że każdy w Twoim towarzystwie czuł się wyjątkowo dobrze. Przyjacielu, bardzo mi Ciebie brakuje- Krzysztof IgnaczakSportowo był rewelacyjny. Jego konikiem był atak. Pamiętam, że gdy tylko mieliśmy problemy, wystarczyło zagrać do Arka i było po sprawie.- Michał WiniarskiGdy wyskakiwał, sprawiał wrażenie, jakby unosił się w obłokach. Nie było wiadomo, jak to w ogóle możliwe. Był wspaniałym człowiekiem, który nigdy nie stwarzał problemów wychowawczych.- Ireneusz MazurPodczas mistrzostw Europy w 2005 roku mieszkałem z Arkiem w jednym pokoju. Byliśmy umówieni, że mniej więcej w okolicy świąt Bożego Narodzenia zobaczymy się i zwiedzimy razem ciekawe miejsca we Włoszech. Niestety, nie zdążyliśmy.- Sebastian ŚwiderskiDługo wyobrażałem sobie i analizowałem, co by było, gdyby pojechał innego dnia, gdyby pewne rzeczy potoczyły się inaczej Ja już zawsze będę pamiętał o Arku. Szesnastego września odmawiam za niego zdrowaśkę. To odpowiednia chwila, żeby spędzić z nim trochę czasu.- Łukasz ŻygadłoFragment książki - Arkadiusz Gołaś. Przerwana podróż Arkadiusz GołaśArkadiusz Gołaś (1981-2005) - polski siatkarz, olimpijczyk, reprezentant kraju w latach 2001-2005. Karierę seniorską rozpoczął w AZS Częstochowa, w sezonie 2004/2005 reprezentował włoski klub Sempre Volley Padwa. Jako reprezentant Polski dotarł do ćwierćfinału igrzysk olimpijskich w Atenach. Jego ostatnim turniejem były mistrzostwa Europy w 2005 r., podczas których Polska zajęła piąte miejsce. W sezonie 2005/2006 miał grać we włoskim klubie Lube Banca Macerata. Zginął 16 września 2005 r. w wypadku samochodowym podczas podróży do Włoch.
Legendarny twórca Ferrari oczami syna Piera
Miał dwie wielkie miłości: piękne kobiety i szybkie samochody. Tajemnice miłosnych podbojów zabrał do grobu. Ale stworzona przez niego marka spod znaku wierzgającego rumaka zachwyciła cały świat, sprawiając, że jej mocy, szybkości i elegancji nie mógł się oprzeć nawet Jan Paweł II.
Poznaj niezwykły życiorys Enza Ferrariego, człowieka, który prowadził towarzyskie konwersacje z Benitem Mussolinim, ale uratował przed faszystami swojego żydowskiego przyjaciela. Geniusza, który odrzucił ofertę Henry’ego Forda, ale nie spodziewał się nagłego rozstania z Nikim Laudą.
Nikt nie mógł opowiedzieć tej historii lepiej niż jego syn. Bo choć w życiu Enza Ferrariego nie wszystko było idealne, już na zawsze pozostanie on kimś niezwykłym – wizjonerem z Maranello, który stworzył motoryzacyjną potęgę, mimo że nie wydał na marketing ani lira.
***
Marka Ferrari jest znana chyba pod każdą szerokością geograficzną. Ta motoryzacyjna potęga przeżyła mnóstwo wzlotów i upadków, chwile wielkich triumfów i straszliwych tragedii w sporcie wyścigowym. Jej założyciel, legendarny Enzo Ferrari, był postacią niezwykle enigmatyczną. Rządził twardą ręką, wikłał się w polityczne spory, jednych kierowców uwielbiał, innymi gardził. Fascynujące tajemnice Scuderii i zakochanego w technicznej doskonałości ojca ujawnia syn Enza, Piero Ferrari.
- Mikołaj Sokół, dziennikarz i komentator F1 w ELEVEN SPORTS
Legenda widziana oczami syna. Il Commendatore (wódz), Cavaliere (rycerz), The Drake (smok), The Great Old Man (wielki starzec), Furia… Miał wiele przydomków oddających jego niezłomny, twardy charakter, pasję, upór i wielkie życiowe sukcesy. Sam wolał być nazywany L’Ingegnere (inżynier). Uwielbiał jeździć, jeszcze bardziej kochał samochody, lecz ponad wszystko umiłował wyścigi. Stworzył coś znacznie większego niż jeżdżące piękno, wcielenie prędkości, perfekcji, synonim Formuły 1 oraz szczyt marzeń każdego chłopca i niejednej dziewczynki. On stworzył religię! Kult Ferrari.
- Cezary Gutowski, dziennikarz motoryzacyjny
Bernie Ecclestone twierdzi, że Ferrari to synonim słowa „motorsport”. Oto opowieść o człowieku, który swoją obsesję uczynił naszą obsesją. Bo Ferrari kocha się od pierwszego wejrzenia, choć Al Pacino udowodnił w Zapachu kobiety, że to miłość, w której wzrok jest zbyteczny.
- Filip Kapica, komentator F1 w ELEVEN SPORTS
Fragment książki - Enzo Ferrari. Wizjoner z Maranello
issuu.com/wydawnictwosqn/docs/ferrari_issuu
Historie kobiet, które zakulisowo rządziły Watykanem.Nie miały prawa zasiadać w kolegiach kardynalskich, kierować kurią ani sprawować kościelnych urzędów. A jednak od wieków wpływały na losy Kościoła katolickiego, doradzały papieżom, uczestniczyły w najważniejszych rozgrywkach politycznych, a nawet inspirowały religijne przemiany.Kim była Donna Olimpia Maidalchini, nazywana niekiedy "papieżycą" XVII wieku? Czy legenda o Joannie, kobiecie na tronie Piotrowym, kryje w sobie historyczne ziarno prawdy? Jaką rolę w Kościele odegrała Matka Pascalina, najbliższa współpracowniczka Piusa XII? Dlaczego Francesca Chaouqui stała się bohaterką jednego z największych współczesnych watykańskich skandali? I co losy Lukrecji Borgii, Marii Magdaleny czy Wandy Półtawskiej mówią o miejscu kobiet w Kościele?Nowa książka autorów bestsellera "Kryminalna historia Watykanu" przywołuje zaskakujące opowieści o bohaterkach, które do centrum katolickiego świata trafiały bocznymi drzwiami. O ich ambicjach, wierze, odwadze i cenie, jaką płaciły za przekraczanie granic wyznaczonych przez męski świat Kościoła. Warto poznać portrety kobiet, bez których historia Watykanu potoczyłaby się zupełnie inaczej.
30 września nakładem RASP ukaże się książka ROK RAKA. Moja onkohistoria. Podróż bez planu, mapy i przewodnika Miałam 45 lat. Byłam w świetnej formie. Zdrowa, aktywna, szczęśliwa, przekonana, że nowotwór dotyczy innych. A potem usłyszałam diagnozę: rak piersi. Ta książka jest zapisem roku, który zmienił wszystko. Roku pełnego strachu, niepewności i pytań bez odpowiedzi. Pokazuje drogę od pierwszego szoku, przez leczenie i zwątpienie, aż po odzyskiwanie poczucia sprawczości i wiary w przyszłość. To opowieść o chorobie, ale jeszcze bardziej o życiu. O zwykłych dniach, które nagle stają się bezcenne. O ludziach, którzy dają siłę. O odwadze, która pojawia się wtedy, gdy wydaje się, że już jej nie mamy. Napisałam tę książkę dla siebie sprzed diagnozy. I dla Ciebie – jeśli potrzebujesz odrobiny wsparcia, zrozumienia i nadziei. Wierzę, że dzięki niej ktoś poczuje się mniej samotny, mniej zagubiony i po prostu mniej przestraszony. „Rok raka” Aleksandry Wysockiej to intymny zapis onkodrogi, który wymyka się ramom literatury faktu i porywa stylem niczym wciągająca powieść. Wysocka odczarowuje dotychczasowy sposób opowiadania o chorobie nowotworowej, oddając w ręce czytelników książkę, jakiej brakowało na polskim rynku: literacki debiut o znakomitej narracji, z wyrazistym językiem i mocnym głosem autorki, podejmującym niezwykle ważny społecznie temat. O autorce: Aleksandra Wysocka – rocznik 1979, z wykształcenia socjolożka, z zamiłowania podróżniczka, z zawodu wiceprezeska Fundacji K.I.D.S. Klub Innowatorów Dziecięcych Szpitali. Ma na swoim koncie kilka gościnnych tekstów dla tygodnika Polityka. Mieszka w Warszawie z mężem, dwójką dzieci i dwoma kotami, ale gdy tylko może rusza ku słońcu, zwykle bez planu. Lubi las, czarny humor i białe wino i ma niepokojącą skłonność do kupowania biletów lotniczych. Wraz z mężem hobbystycznie prowadziła blog podróżniczy 8 stóp, który otrzymał nominację do „Travelerów” w kategorii „Blog roku”. Z rodzinnej onkohistorii i własnego raka piersi „ulepiła” książkę, jaką sama chciałaby przeczytać po usłyszeniu diagnozy.
Seria JERZY GIEDROIC I... to wspólne przedsięwzięcie Stowarzyszenia Instytut Literacki i Kultura oraz Uniwersytetu Łódzkiego. Publikacje mają udostępniać i przybliżać historię oraz dorobek Instytutu Literackiego w Paryżu. Czytelnikom oddajemy indywidualne i zbiorowe monografie naukowe; naukowe edycje archiwaliów i korespondencji z zasobów Archiwum Instytutu Literackiego oraz problemowe antologie tekstów z „Kultury” i „Zeszytów Historycznych”, a także reedycje wybranych książek publikowanych w ramach Biblioteki „Kultury”.
Wydanie nowej antologii tekstów „Kultury” wydaje się nakazem chwili, zwłaszcza że wykuwane na jej łamach idee coraz częściej w przestrzeni publicznej ukazywane są w krzywym zwierciadle lub wręcz dezawuowane. Obrona ich zaś nierzadko polega na mnożeniu frazesów, gdyż zdobyty ongiś materiał dowodowy dawno ulotnił się z pamięci. Zarówno poszukujący prawdy, jak i pragnący jedynie wyrobić sobie własną opinię na sporne kwestie muszą mieć możliwość sięgnięcia bezpośrednio do źródeł, dzięki którym poznają główne elementy linii „Kultury”, przytoczone na ich uzasadnienie argumenty, wreszcie sposoby ich artykułowania. Nie da się przewidzieć, co jeszcze może wyniknąć z tej lektury. Pozostanie po niej jedynie wspomnienie lekcji poglądowej z zakresu politycznej retoryki? Skutkować będzie sięgnięciem po następne tomy traktujące o sprawach roztrząsanych w środowisku skupionym wokół Jerzego Giedroycia? Skłoni do namysłu nad kondycją współczesnej Rzeczypospolitej? Da asumpt do podjęcia działań na rzecz jej poprawy? Wszystkie scenariusze są możliwe. „Duch tchnie, kędy chce...”
dr hab. Sławomir M. Nowinowski, prof. UŁ
„Kultura” pragnie przypomnieć czytelnikom polskim, którzy wybrawszy emigrację polityczną znaleźli się poza granicami kraju ojczystego, że krąg kulturalny, w którym żyją, nie jest kręgiem wymarłym.
„Kultura” pragnie dotrzeć do czytelników polskich w kraju i wzmóc w nich wiarę, że wartości, które są im bliskie, nie zawaliły się jeszcze pod obuchem nagiej siły.
„Kultura” chce szukać w świecie cywilizacji zachodniej tej „woli życia”, bez której Europejczyk umrze tak jak umarły niegdyś kierownicze warstwy dawnych Imperiów.
[Artykuł wstępny], „Kultura” 1947, nr 1, s. 1
Dziennik z łódzkiego getta Szlomy Franka to jedno z ważnych zapisanych w jidysz świadectw życia w zamkniętej dzielnicy Łodzi w czasach Zagłady. Jego autor przedwojenny dziennikarz, pisarz i jeden z nielicznych ocalałych mieszkańców getta prowadził w jidysz zapiski, które ukrył przed deportacją z getta, a po wojnie częściowo odzyskał. Prezentowany w tej publikacji przekład, pierwsze tłumaczenie dziennika Franka na język obcy, pozwala polskiemu czytelnikowi poznać ten głos świadka epoki.Frank zapisuje codzienność getta widzianą z bliska: głód, choroby, strach, śmierć, ale też życie ulicy, społeczne nastroje, pogłoski, przemówienia, prywatne dramaty i rozpad więzi międzyludzkich. Jego notatki nie tworzą pełnego obrazu są raczej, jak piszą autorki wprowadzenia, subiektywnym zapisem chwili, próbą uchwycenia świata rozpadającego się na oczach autora.Obecne wydanie ma znaczenie szczególne również dlatego, że przypomina tekst obrosły pytaniami i kontrowersjami. Redaktorki pokazują, że między maszynopisem utrwalającym ocalałe notatki Franka z getta i sporządzonym tuż po ich odnalezieniu a późniejszymi o ponad dekadę książkowymi edycjami tych notatek występują istotne różnice: skróty, przesunięcia i usunięcia fragmentów. Dziennik z łódzkiego getta jest nie tylko przejmującym świadectwem Zagłady, lecz także ważnym dokumentem pamięci tekstem, który każe pytać o los świadectw, o redakcję doświadczenia i o granice prawdy autobiograficznej.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
