Trzy kolory, trzy podróże, trzy kobiece przemiany Trzy kolory Maroka to zapis niezwykłej podróży, w której rzeczywiste miejsca – miasta i miasteczka, drogi, góry i pustynie – stają się krajobrazem wewnętrznej wędrówki, duchowego przebudzenia i emocjonalnej przemiany. Każda z części – Podróż do Błękitu, Podróż do Czerwieni i Podróż do Złota – opowiada osobną historię, a zarazem wszystkie splatają się w opowieść o stracie, miłości, wolności i świetle, które rodzi się w ciemności. To książka pisana jako dziennik dla kobiet (i nie tylko), które szukają… siebie, prawdy istnienia, nowego początku.
Przed mikrofonem Jacek Laskowski!
Rozpoczynamy spotkanie, którego główną gwiazdą będzie głos znany w całej Polsce. Głos, który sprawia, że nawet najnudniejszy mecz staje się porywającym spektaklem.
Na boisko wbiega Jacek Laskowski, by zaczarować czytelnika dryblingiem pełnym piłkarskich ciekawostek, gorących wspomnień ze swego pierwszego amerykańskiego mundialu z 1994 roku i przezabawnych anegdot z najnowszej historii futbolu.
Już od pierwszych stron mistrzowsko rozgrywa słowa niczym Ronaldo ogrywający Messiego (lub odwrotnie). Wszyscy czekamy na jego celne komentarze, które asystują najwspanialszym golom, i zapierające dech w piersiach puenty trafiające zawsze w światło bramki. Jednak chyba najbardziej kochamy językowe potknięcia i kiwki – wszak to one przechodzą do historii. Jego mistrzowskie zagrania słowne sprawiają, że „piłka nożna jest najpiękniejsza na świecie, kocha się ją od pierwszego wejrzenia i już do końca swych dni”!
A to dopiero pierwsza połowa!
Po przerwie czeka na państwa fascynujące sportowe widowisko łączące komentatorską finezję z wnikliwą – jak na absolwenta medycyny przystało – porcją wiedzy o piłce nożnej w każdej jej odsłonie. Gdy Laskowski pojawia się w grze, kibice marzą o dogrywce, a nawet o rzutach karnych!
Zbiór rozmów ze słynnym australijskim reżyserem, autorem tak znanych dzieł jak Piknik pod Wiszącą Skałą, Świadek, Stowarzyszenie Umarłych Poetów czy Truman Show. W otwierającej książkę i nigdy dotąd niepublikowanej wypowiedzi Peter Weir opowiada o swoim dzieciństwie w Australii, pierwszych próbach wchodzenia w świat filmu, prywatnych źródłach inspiracji i stosunku do własnej twórczości. W kolejnych rozmowach ukazuje tajniki swojego reżyserskiego warsztatu, metody pracy z aktorami i docierania do ostatecznej wersji swoich dzieł. Rozmowy z Weirem uzupełnia obszerny esej Marka Haltofa poświęcony całej drodze twórczej reżysera, począwszy od pierwszych filmów krótko- i średniometrażowych, przez projekty fabularne realizowane na antypodach, aż po międzynarodowe hity tworzone w Hollywood.Książka ukazała się dzięki współpracy z Fundacją Timeless Film Foundation z okazji retrospektywy Petera Weira podczas 3. edycji Timeless Film Festival Warsaw (2026)
Aktualności z dawnego Gdańska to niezwykła podróż w czasie po mieście, które żyje historią. Andrzej Januszajtis znawca Gdańska i jego dziejów prowadzi nas przez ulice, domy mieszczan i zakamarki, wśród których wciąż słychać echo dawnych dni. Z lekkością opowiada o zwyczajach gdańszczan, zapomnianych postaciach, wielkich katastrofach i o cudach codzienności.Każdy rozdział to osobna kronika, pełna faktów i anegdot. Autor z ogromnym zaangażowaniem przegląda z nami stare gdańskie gazety i starannie sporządzane dokumenty sprzed wieków.Ta książka przypomina, że historia nie musi być nudna potrafi pachnieć solą Bałtyku, dźwięczeć dzwonami kościoła Mariackiego i błyszczeć w świetle dawnych latarni Wisłoujścia.
Ikona. Uwodzicielka. Ofiara. Kim dla ciebie jest Marilyn Monroe? Wyjątkowe spojrzenie na legendę kina w stulecie jej urodzin 1 czerwca 1926 roku w Los Angeles urodziła się Norma Jeane Mortenson. Świat poznał ją i pokochał jako Marilyn Monroe. I choć Norma Jeane odeszła zbyt wcześnie, Marilyn została z nami na zawsze jako absolutna bogini – symbol pożądania, kina i kobiecości. Czemu fascynacja Marilyn się nie kończy? Na to pytanie odpowiedzi szuka bestsellerowa autorka Katarzyna Czajka-Kominiarczuk, twórczyni bloga „Zwierz Popkulturalny”. Z pasją prowadzi nas przez świat tajemnic, mitów i faktów, które ukształtowały legendę Marilyn. Śledzi teorie spiskowe, jakie narosły wokół przedwczesnej śmierci gwiazdy, opowiada historię jej najsłynniejszego zdjęcia i portretów Andy’ego Warhola oraz analizuje obecność aktorki w kinie, muzyce i reklamie. Przypomina poszukiwania „polskiej Marilyn Monroe” i tropi historię przejęcia przez polski Skarb Państwa odbitek zdjęć Marilyn autorstwa Miltona H. Greene’a. Spójrzmy raz jeszcze na ikonę. I spróbujmy zrozumieć, dlaczego wciąż lśni pełnym blaskiem. To nie jest kolejna książka o Marilyn Monroe. To opowieść o tym, dlaczego wciąż nie potrafimy przestać na nią patrzeć – i co to mówi o nas samych. Joanna Opozda, aktorka To książka nie o tym, kim była Marilyn Monroe, ale o tym, co zrobiliśmy z Marilyn Monroe. O tym, co stało się z nią, kiedy przestała być kobietą z krwi i kości, a stała się mitem, towarem, fantazją i jednym z najpotężniejszych obrazów popkultury. Katarzyna Czajka-Kominiarczuk przygląda się Monroe z dystansem, przenikliwością i świetnym wyczuciem tego, jak popkultura pożera własne boginie. Jacek Cygan, dziennikarz filmowy i twórca internetowy Autorka tropi ducha Monroe i pokazuje, jak ciągle nawiedza on popkulturę w nieoczywisty sposób – czy to w błysku oka Kaliny Jędrusik, czy w mijanej codziennie podobiźnie w oknie wystawowym salonu ramiarskiego. Dzięki tej książce MM znowu będzie z nami „bardziej”. I to jest bardzo dobre. Michał Oleszczyk, autor podcastu SpoilerMaster Katarzyna Czajka-Kominiarczuk – blogerka, autorka książek o kulturze popularnej. Od kilkunastu lat pisze o filmach i serialach na swoim blogu „Zwierz Popkulturalny”. Wydała kilka książek poświęconych kinu i telewizji, . Oscary. Sekrety największej nagrody filmowej, Seriale. Do następnego odcinka, Filmy na życie. Twórczyni podcastów, . „Czytu Czytu”, „Jeszcze słowo” i „ZVZ”. Z wykształcenia historyczka i socjolożka.
WSZYSTKO, O CO (NIE) WYPADA PYTAĆ ZAŁOGI POKŁADOWEJ Linda Fryc (do niedawna Palej), znana z sieci, telewizji i pokładu samolotu, w rozbrajająco szczerej rozmowie z Jolantą Tęczą-Ćwierz zdradza sekrety z życiacabin crew. Jej opowieści o pasażerach i członkach załogi pokładowej wzruszają, wprawiają w zdumienie, a czasem przyprawiają o dreszcze. Linda dzieli się wiedzą o lotnictwie, zdradza sprawdzone sposoby na tanie i komfortowe podniebne podróże oraz podpowiada, jak ujarzmić lęk przed nimi. Wie, co mówi, bo zanim została stewardesą, sama panicznie bała się latać Który typ pasażera najbardziej irytuje, a który stwarza największe zagrożenie? Czy można przewozić zwłoki na pokładzie? Dlaczego w czasie lotu można nabawić się głupawki? Co robi załoga, kiedy pasażerowie nie patrzą? Gdzie w samolocie uprawia się seks? Ile zarabiają stewardesy, a ile piloci? Czy w przestworzach często poznaje się swoją drugą połówkę? Po lekturze tej książki zapragniesz wzbić się w powietrze! Na pokład samolotu wsiadła dziewczyna. Zapytała, czy coś szczególnego musi zrobić, bo w dzbanku ma babcię. Chwilę mi zajęło, zanim zorientowałam się, o co jej chodzi. Jest taki mem: pogrzeb, wszyscy stoją wokół trumny, ksiądz pyta, czy ktoś chciałby coś powiedzieć. Jeden człowiek podnosi rękę i mówi: »Jestem pilotem«. Wierz mi, niektórzy piloci naprawdę mają aż tak przerośnięte ego. Kobiety potrafią przebrać dziecko na fotelu – mimo że w samolocie znajduje się przewijak – a potem pieluchę z kupą w środku wręczyć do ręki stewardesie. Żeby wyrzuciła. Zanim skończyłam kurs dla stewardes, panikowałam przed każdym lotem. Potrafiłam nie spać dwie noce wcześniej tylko po to, żeby wejść do samolotu kompletnie wycieńczona i zasnąć z samego zmęczenia. – fragmenty książki Linda Fryc (do niedawna Palej)‒ stewardesa, miłośniczka podróżowania i lotnictwa. W social mediach opowiada o samolotach, lataniu i życiu załogi pokładowej. Jolanta Tęcza-Ćwierz‒ z wykształcenia biolożka i pedagożka, z zawodu dziennikarka. W ostatnich latach związana z „Gazetą Krakowską”. Miłośniczka rozmów, książek i gór.
Od głodu i nędzy do brazylijskiego raju? Pewnego dnia 1890 roku z polskich wsi zaczęli znikać chłopi. Najpierw grupki młodych mężczyzn, później rodziny z dziećmi.W niektórych częściach kraju pustoszały całe powiaty.Chłopi pakowali dobytek, wychodzili z domów i ciągnęli w stronę morza, ponieważ gdzieś daleko czekała na nich Brazylia – kraina wolności i dostatku. Chociaż nie bardzo rozumieli, czym jest i gdzie leży owa „Brazylia”, podejmowali ryzyko i ruszali w drogę.Ludzie, którzy nigdy nie opuszczali rodzinnych wiosek, teraz przemierzali bezdroża i przedzierali się przez kolejne europejskie granice, nocowali w przydrożnych rowach i przytułkach wielkich miast.Pokonywali tysiące mil morskich, przerażeni wściekłością oceanu i wpatrzeni w toń, w której szukali stworów z opowieści i legend.Brnęli przez gąszcz tropikalnej puszczy,równie często zmagając się z dzikimi zwierzętami, co z jej rdzennymi mieszkańcami, na których ziemie wkraczali. Brazylia okazała się bardzo odległa od roztaczanej przed nimi wizji ziemskiego raju.Ale polscy chłopi nie wierzyli w raj. Ci, którzy przeżyli, dostali to, po co udali się na drugi koniec świata:wolność. Wojciech Lada– dziennikarz i historyk. Publikował m.in. w „Rzeczpospolitej”, „Dzienniku Gazecie Prawnej”, tygodniku „Wprost”, miesięczniku „Focus”, a także na łamach wielu magazynów i portali historycznych. Jest autorem reportaży o mrocznych stronach polskiej przeszłości, jak Bereza czy Polscy terroryści, ale też książek o bardziej egzotycznej historii Polaków: Pożytki z katorgi i Mali tułacze.
Niegdyś pomidor nie miał łatwego życia – przez wieki tkwił na marginesie historii, podejrzewany o trujące właściwości, i służył co najwyżej do obrzucania wrogów. W XIX wieku uwierzono jednak, że ekstrakt z niego jest cudownym lekarstwem na wszelkie dolegliwości. Teraz pomidor jest najpopularniejszym owocem (a może warzywem?) na świecie i zmienia oblicze rolnictwa, przenosząc się z pól do klimatyzowanych megaszklarni wielkości małych miast. Każdego lata w wielu krajach odbywają się festiwale pomidora, a butelka ketchupu stanowi podstawowe wyposażenie każdej lodówki.
Oparta na skrupulatnych badaniach i opowiedziana żywym, dowcipnym językiem, książka Dziesięć pomidorów, które zmieniły świat to historia oszustów, konkwistadorów i mafiosów, a także podróży, przygód i łutów szczęścia.
Poznaj fascynujące losy pomidora na przestrzeni wieków!
Narkobiznes ma twarz kobiety Piotr Chomczyński odsłania kurtynę świata narkotykowego, jakiego do tej pory nie znaliśmy. To nie jest kolejna opowieść o medialnych baronach. To brutalna rzeczywistość, w której prawdziwa władza i przetrwanie narkobiznesu spoczywają w rękach matek, żon i córek. To one są cichym kręgosłupem operacyjnym karteli. Od nastolatek uwiedzionych obietnicą lepszego życia po matki, które dla ochrony synów stają się częścią maszyny do zabijania. Autor, wykorzystując lata ryzykownych badań terenowych w krajach Ameryki Południowej, oddaje głos kobietom, które do tej pory milczały. To reportaż łączący chłodną analizę naukową z porywającymi, intymnymi historiami bohaterek. Piotr Chomczyński pisarz, kryminolog, naukowiec. Od lat łączy pracę naukową z ekstremalnymi badaniami terenowymi, między innymi w Polsce, Ekwadorze, Hondurasie i Meksyku. Jako naoczny świadek analizował działalność najpotężniejszych karteli narkotykowych, a dzięki unikalnemu dostępowi do zakładów karnych z bliska monitorował życie członków struktur przestępczych osadzonych w izolacji. Autor angażujących i realistycznych kryminałów, a także uczestnik wielu wywiadów i podcastów kryminalnych, w których dzieli się swoją ekspercką wiedzą.
Ile języków powinien znać ambasador? Ważniejsze w tej pracy są słowa czy relacje? Jak zachować się w obecności koronowanej głowy? Czy da się skutecznie przełamywać stereotypy o swoim kraju? Ile zależy od strategii, a ile od przypadku? A może wystarczy po prostu, aby ambasador był cierpliwy? Marek Magierowski dziennikarz i były ambasador RP w Izraelu oraz Stanach Zjednoczonych zabiera czytelnika za kulisy świata, który na co dzień pozostaje niewidoczny. Pokazuje, jak naprawdę wygląda codzienność dyplomaty: od gabinetowych konwersacji, przez nieoczekiwane kryzysy, po zabawne wpadki i drobne rytuały. To osobista opowieść o pracy, która rzadko trafia na pierwsze strony gazet, a często rozstrzyga się w kuluarach. O dyplomacji, choć tylko w niewielkim stopniu o dyplomatach. O tym, jak relacje między państwami kształtują dziś biznesmeni, właściciele platform społecznościowych i studiów filmowych, reżyserzy i aktorzy, dziennikarze i sportowcy. O tym, jak zmienia się rola ambasadorów i ich język, jak bardzo narracja współczesna i historyczna zajmuje miejsce wielkich międzynarodowych konferencji, traktatów, memorandów oraz oświadczeń. A także o tym, co Polacy mogliby robić lepiej i skuteczniej. Zajrzyj za kulisy świata dyplomacji
Polska. Lata 90. Nowy kapitalizm. Nowe możliwości. Przenikliwa, momentami ironiczna opowieść o transformacji gospodarczej i narodzinach nowego świata pracy. JP Kalsky pokazuje kulisy budowania karier, ambicji i złudzeń. To historia o mechanizmach sukcesu, które często nagradzają pozory zamiast kompetencji, oraz o systemie, który zmienia ludzi bardziej, niż chcieliby przyznać. Książka dla tych, którzy pamiętają początki wolnego rynku i dla tych, którzy chcą zrozumieć, skąd wzięły się dzisiejsze realia korporacyjne.
Profesor Tadeusz Popiela (ur. 1933) - wybitny polski lekarz, chirurg, gastroenteolog i onkolog, wieloletni rektor Akademii Medycznej w Krakowie, prezydent European Society of Surgery, doktor honoris causa Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie, Akademii Medycznej w Warszawie i we Wrocławiu, a to niejedyne tytuły, osiągnięcia, zasługi profesora - w rozmowie ze Stefanem Ciepłym o życiu i medycynie. Przedstawiają w niej życiowe (nie tylko medyczne, często także poltyczne) wybory Profesora. Fascynująca biografia wybitnego lekarza! Jak pisze prezydent Aleksander Kwaśniewski: Bohater - wybitny lekarz, uczony, profesor, rektor i wychowawca wielu pokoleń chirurgów oraz zawsze wrażliwy społecznik. Człowiek lewicy w pasjonującej rozmowie o życiu, historii, medycynie i codziennych zmaganiach dla dobra ludzi. Rozmowa rozpoczęła się przed ponad dwoma laty w gabinecie Profesora przy ulicy Goetla w Krakowie. Miała przy tym przeszło dwieście epizodów (nagrań), drugie tyle ich korekt i autoryzacji, wreszcie w sferze niemedycznej(bo dziennikarz Stefan Ciepły jest nieomal rówieśnikiem bohatera) dziesiątki sporów o kształt przeszłości.Stąd fabuła rozważań Profesora o życiu i medycynie jest może niekonsekwentnie „rwana”, ale też na przestrzeni przeszło 90 lat życia Profesora różne wątki siłą rzeczy mogły być ujęte tylko fragmentarycznie.
Technologia wyprzedza etykę. Religia w Europie przestaje być punktem odniesienia. Język polityki traci sens. Wierzący coraz częściej dystansują się od Kościoła. Mnożą się pytania bez prostych odpowiedzi.
W Rzymie – mieście, w którym splatają się historie imperium, prawa i chrześcijaństwa – spotykają się Radosław Sikorski i o. Wojciech Giertych OP – polski szef MSZ i teolog domu papieskiego.
Idą przez Wieczne Miasto – między miejscami, które same prowokują pytania o władzę, wiarę, upadek i trwanie. Nie uciekają od różnic. Wchodzą w nie świadomie. Spierają się o sens historii, o granice władzy, o relację między wiarą i rozumem – także w polskim kontekście, który obaj znają od środka.
• Czy bez nawiązywania do chrześcijańskich korzeni Europa potrafiłaby określić, czym jest?
• Czy polski Kościół przechodzi kryzys, który go osłabi, czy taki, który go oczyści?
• Czy wiara ma jeszcze coś do powiedzenia w świecie przyspieszonym przez technologię?
To nie jest spór o detale doktryny. To rozmowa o tym, czy potrafimy jako Zachód opowiedzieć sensowną historię o człowieku. I czy jesteśmy gotowi ją przyjąć.
"Poczucie godności i wartości jest najważniejsze, a zarazem najmniej kosztuje. Jeśli je uszanujemy, zaakceptowanie pokoju stanie się możliwe" - Adam Daniel RotfeldGdy świat wydaje się pogrążony w chaosie, a dotychczasowe zasady są łamane na naszych oczach, prof. Adam Daniel Rotfeld w rozmowie rzece z Marcinem Wojciechowskim próbuje uporządkować myślenie o współczesnej rzeczywistości.Jeden z najsprawniejszych polskich dyplomatów z chirurgiczną precyzją analizuje brutalną lekcję bieżącej polityki zagranicznej, w której siła i interesy często spychają wartości do roli teatralnej dekoracji. W świecie zdominowanym przez transakcyjne podejście, gdzie zysk wypiera moralność, a sojusznicy bywają traktowani przedmiotowo, Rotfeld przypomina o sprawach fundamentalnych.W obliczu agresywnych zapędów Rosji i niepewności transatlantyckich sojuszy książka Przyzwoita polityka staje się niezbędnym przewodnikiem po wzburzonym świecie.Przekonuje, że niezmiennym priorytetem jest godność - jedyny fundament, na którym można budować trwałą przyszłość Polski i Europy.
Świat Patti Smith w „Roku Małpy” olśniewa osobliwością. Tu sen miesza się z rzeczywistością, dobre zjawy z przeszłości spotykają się z politycznymi demonami teraźniejszości, a wszystkiemu przyświeca pochwała codzienności w duchu poezji Williama Carlosa Williamsa. Smith z czułością wspomina tych, którzy już odeszli, rozmyśla nad największymi dziełami literatury i nie boi się pytać o niepewną dla świata przyszłość. „Rok Małpy” to poetycki manifest zaangażowanej artystki i intymny autoportret ikony amerykańskiej popkultury. „Zachwycająca, oniryczna […] niewielka książka pełna melancholii. Wspomnienia punkowej poetki przegląda się jak stertę starych polaroidów w jej nowojorskim mieszkaniu – „kolejne talizmany na naszyjniku bezustannych podróży”.” „Entertainment Weekly” „Sen na jawie pełen wspomnień […]. Smith wszędzie widzi mistyczne powiązania – podążając za jej słowami, zaczną je widzieć także czytelnicy.” „The New Yorker” „Porywająca podróż przez sny i życie Patti Smith. Rzeczywistość miesza się tu z fikcją, przenikają się prawdziwi i zmyśleni bohaterowie. Autorka przegląda się w metalicznej powierzchni tostera i stwierdza: „odkryłam, że wyglądam jednocześnie młodo i staro”. To idealnie ukazuje jej duszę .” Maureen Dowd, „The New York Times” „Smith zaczęła pisać „Rok Małpy” w pierwszym dniu 2016 roku. Rok ten przyniósł jej wiele zmian: artystka poczuła, że się starzeje, straciła przyjaciół, towarzyszyło jej wszechogarniające poczucie zawodu. Autorka zestawia osobistą narrację z opisem krajobrazu. Granica między fikcją a rzeczywistością się zaciera […]. Ta fascynująca opowieść o poszukiwaniu sensu w trudnych czasach pokazuje talent poetycki Patti Smith.” Christian Allaire, „Vogue” „Od 1975 roku Patti Smith zaciera granice między muzyką, poezją a prozą, wyjąc z żalu i krzycząc z radości, czy to na scenie, czy w swoim pisarstwie. „Rok Małpy” jest zbiorem jej najnowszych prozatorskich obrazów […]. W tej cienkiej książce pełnej wizji Smith błąka się po Stanach, odwiedza swoje ulubione miejsca, jeździ z nieznajomymi, stąpa po rozmytej granicy między rzeczywistością a snem i ubolewa nad wynikami wyborów prezydenckich w 2016 roku. Ale gdy tylko popada zbyt głębokie przygnębienie, na niebie pojawia się słońce. Przez chwilę „nie ma w niebiosach niczego na podobieństwo udręki prawdziwego życia”, lecz „już niedługo zdarzy się coś wspaniałego”.” Leigh Haber, „O. The Oprah Magazine” „Rok Małpy to fantastyczny dziennik snów pełen obrazów, rozmów i rozmyślań, także nad tym, co łączyło Smith z dwójką jej najstarszych i najdroższych przyjaciół – dramaturgiem Samem Shepardem i producentem muzycznym Sandym Pearlmanem, który zmarł w czasie, gdy powstawała książka. Autorka nigdy nie była tak blisko połączenia dojrzałości swoich ostatnich dzieł z improwizowaną dzikością wczesnych wierszy i tekstów piosenek.” Andrew Barker, „Variety” „Melancholijny nastrój i poetycki język wyróżniają tę książkę spośród innych dzieł Patti Smith. […] Smith opisuje kawiarnie, wyprawy autostopem, dziwne motele w Santa Cruz i swoje sny. Z wielką czułością opowiada też o wizytach u Sama Sheparda w ostatnich miesiącach jego życia i o pomaganiu mu w ukończeniu jego książki.” Jane Ciabattari, BBC
Wspomnienia Mieczysława Jałowieckiego (1876-1962) czyta się jak pasjonującą powieść. To barwna, po sarmacku subiektywna wizja świata, jego realiów i obyczajowości, osobisty komentarz do wydarzeń historycznych.Autor urodził się w Syłgudyszkach na Wileńszczyźnie, "na skraju" Imperium Rosyjskiego. Za sprawą wielkiej historii i życia bogatego w gwałtowne odmiany losu stał się świadkiem wydarzeń burzących otaczające go społeczeństwa i państwa. Należał do kresowego ziemiaństwa i być może do ostatniego pokolenia, dla którego duchową ojczyzną było dawne wielonarodowe Wielkie Księstwo Litewskie. Jednocześnie - aż do rewolucji rosyjskiej 1917 roku - przynależał do zamożnej i uprzywilejowanej warstwy imperium carów. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został w 1919 roku pierwszym przedstawicielem rządu Rzeczypospolitej w Gdańsku i przebywał w Wolnym Mieście do początku roku 1921. Potem osiadł jako ziemianin w Kaliskiem. Po II wojnie światowej, na emigracji w Anglii, spisał wspomnienia o świecie, który nieodwracalnie przeminął.Będąc bacznym obserwatorem, a niekiedy aktywnym uczestnikiem historii, Jałowiecki daje czytelnikowi okazję przyjrzenia się z bliska życiu różnych środowisk i różnym wydarzeniom. I jest to lektura rozmaita: opowieści o dworach zagubionych wśród litewskich borów przepełnia nostalgia, ale wątek rywalizacji wywiadów w wojennej Rosji czy epizody gdańskie z lat 1919-1921 są godne powieści sensacyjnej. Uzupełnienie barwnych wspomnień stanowią komentarze Autora, bardzo subiektywne, pisane z patriotycznym zaangażowaniem, często niezwykle gorzkie, a czasem zaskakująco aktualne.Obecna edycja wspomnień Mieczysława Jałowieckiego obejmuje trzy części, wydane pierwotnie (w latach 2000-2003) jako osobne książki; są to: Na skraju Imperium, Wolne Miasto oraz Requiem dla ziemiaństwa.Po raz pierwszy książka została uzupełniona o ponad 30 ilustracji pochodzących ze zbiorów rodzinnych: fotografie oraz nigdy dotąd niepublikowane grafiki i akwarele autorstwa Mieczysława Jałowieckiego.
Niezmiennie najlepszy przewodnik po Pradze, czeskiej historii, literaturze i wyobraźni. Zbiór esejów Aleksandra Kaczorowskiego to barwna opowieść o najważniejszych postaciach literackiego świata XX-wiecznej Pragi – od Franza Kafki przez Jaroslava Haška, Karela Čapka, Jiříego Weila po Bohumila Hrabala, Josefa Škvoreckiego, Milana Kunderę, Otę Pavla i Václava Havla. To także osobista historia pasji znakomitego bohemisty – początków jego fascynacji Czechami, odkrywania mało wówczas znanych pisarzy, pierwszych spacerów po Libni i Žižkovie. Lektura obowiązkowa każdego miłośnika Europy Środkowej. „To nie był mój elementarz, to był mój uniwersytet.” Mariusz Szczygieł „To zapis stanów duszy człowieka, który zachorował na Pragę, i przekonujące wyjaśnienie, że choroba ta nie jest szaleństwem, lecz jak najbardziej zrozumiałą fascynacją, której w mniejszym lub większym stopniu ulega każdy czytelnik Hrabala. Nie wszyscy, rzecz jasna, są tak zdeterminowani, by od razu jechać do Pragi... W zastępstwie powinni więc wybrać się w podróż wirtualną, w której Kaczorowski jest doskonałym przewodnikiem.” Edwin Bendyk „„Praski elementarz” urzekł mnie od pierwszych stron […]. Ta książka to sama esencja „czeskości”.” Aleksander Fiut „To książka nie tylko napisana żywo, zajmująco i z doskonałym wyczuciem pointy, ale wręcz fascynująca. […] Kultura czeska trafiła do kogoś, kto nie tylko z niej czerpał, ale i potrafił się jej odwdzięczyć.” Leszek Engelking „W tle tych wszystkich życiorysów jest i sam Alik – spóźniony trochę, w barze nad kuflem piwa... Ta sytuacja nadaje jego esejom ton łagodności i przyzwolenia w ocenie połamanych losów.” Krzysztof Czyżewski „Ta książka doskonale tłumaczy, dlaczego w ostatnim czasie język polski stał się jednym z najczęściej słyszanych na ulicach czeskich miast.” „Lidové noviny”
Partner wydania: Muzeum Tatrzańskie w ZakopanemChodząc w Tatry, można zobaczyć więcej. Nawet jeśli w górach się tylko bywa, każdy, kto w nie idzie, zmierza po skarb - tu zwyczajne sprawy nabierają nowego sensu. Aktywność, wysiłek, zmęczenie stają się czymś więcej niż tylko fizycznym doświadczeniem. Tatry to miejsce nieograniczonych możliwości, ale także lekcja pokory. W Tatrach upływ czasu staje się wyraźniejszy.Chodząc w Tatry to zbiór esejów antropologiczno-filozoficznych o życiu w Tatrach i pod Tatrami pisanych z perspektywy mieszkańca Kościeliska, to próba zrozumienia istoty tatrzańskości i elementów, które się na nią składają. To także osobista opowieść o wieloletniej relacji z górami, o fascynacji wspinaczką i wędrówkami, o obserwacjach zmieniającej się natury - wciąż wspaniałej, mimo że coraz bardziej niszczonej przez człowieka. To także uniwersalna refleksja o przemijaniu i o tym, że w górach mocniej doświadcza się swojego istnienia.Teksty zamieszczone w książce w pierwotnej wersji ukazywały się w piśmie "Tatry" w latach 2006-2018."Kuba Szpilka chodzi w Tatry chyba od zawsze. To jego dom. W swojej najnowszej książce rozkłada miejsce i bycie w nim na czynniki pierwsze, traktuje jak obiekt antropologicznych badań. Widzi więcej i głębiej. Tatry jawią się tu jako centrum wszechświata, punkt, w którym ważny staje się ich wymiar duchowy. Teraz my - ludzie z nizin - mamy szansę również to dostrzec i docenić. Jest coś wspaniałego w tym, że Kuba Szpilka znalazł swoje miejsce na ziemi i chce się zastanawiać, co ono oznacza. "Chodząc w Tatry" to niemal intymne spojrzenie na ukochaną przestrzeń, wyznanie miłości." Aldona Łaniewska-Wołłk, Program 2 Polskiego Radia
Latem 2021 roku, gdy po dwudziestu latach obecności Amerykanie opuszczają Afganistan, Jagoda Grondecka jest na miejscu. Relacjonuje zbrojny marsz talibów na Kabul i ich powrót do władzy, panikę wśród mieszkańców, ucieczki żołnierzy afgańskiej armii i rozpad struktur republiki. Rozmawia z talibami, zagląda do opuszczonej bazy Bagram, gdzie porzucony sprzęt przypomina o nagłym odwrocie Amerykanów. Śledzi dramatyczne próby ewakuacji cywilów i tłumy usiłujące dostać się na lotnisko. Na prośbę polskiego rządu pomaga zorganizować ewakuację ponad setki Afgańczyków współpracujących z polskim wojskiem.Czujnie obserwuje pierwsze miesiące nowych-starych rządów i codzienne życie z perspektywy ulic, szkół, domów i posterunków. Szczególną uwagę poświęca sytuacji kobiet, rozmawia z uczennicami i nauczycielkami, które mimo ryzyka próbują stawiać opór, gdy ogranicza się ich dostęp do edukacji, z demonstrantkami, które odważnie wykrzykują: "Chleba, pracy, wolności!"; odwiedza szariacki sąd, by przekonać się, ile warte jest zeznanie kobiety.Tłem jej reporterskiej relacji jest analiza upadku afgańskiej republiki: korupcja elit, bezkarność watażków z Sojuszu Północnego, nocne naloty wojsk specjalnych na domniemanych wrogów reżimu. Właśnie tak zaczyna się historia powrotu talibów do władzy.
Wczesne dzieciństwo ma proustowskie, wypełnione okresami izolacji z powodu choroby i rekonwalescencji. Dorastanie - dickensowskie, rozgrywające się w przeznaczonym do rozbiórki kompleksie mieszkaniowym, gdzie dzieci zapadają na gruźlicę, kolejni sąsiedzi znikają, a po domach grasują szczury. Jako nastolatka poznaje Rimbauda i Dylana, dzięki którym otwiera się na sztukę. Wyrusza do Nowego Jorku i próbuje sił w pisaniu, jednak przyjaciele ze sceny undergroundowej rozbudzają w niej pragnienie artystycznego spełnienia na większą skalę. Ale po pierwszych znaczących sukcesach muzycznych spotyka Freda "Sonica" Smitha i zostawia nowojorskie życie za sobą, by zamieszkać wśród starych wierzb i bujnych grusz nad kanałem w St. Clair Shores.Gdy z biegiem lat kolejni bliscy Patti odchodzą, ratunkiem przed melancholią okazują się, jak wiele razy wcześniej, muzyka i literatura - jedyne stałe w jej życiu napędzanym twórczą wolnością i siłą wyobraźni.Chleb aniołów to wyrafinowana autobiograficzna opowieść jednej z najważniejszych artystek XX i XXI wieku. Smith nie zaleca się do czytelnika, ale z odwagą i charakterystyczną dla siebie wrażliwością się przed nim odsłania. Jej nowa książka jest także listem miłosnym do czasem okrutnego, a czasem pięknego świata.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?