Pisarki, które przekroczyły wyznaczone im granice W renesansowej Anglii zaledwie co dziesiąta kobieta potrafiła czytać. Zamiast uniwersyteckich katedr czy kariery czekały je aranżowane małżeństwa, życie w cieniu mężczyzn oraz poświęcenie dla rodziny. Mimo to cztery niezwykłe kobiety podjęły walkę o własny głos. Ramie Targoff z filmowym rozmachem rekonstruuje losy Aemilii Lanyer, Mary Sidney, Elizabeth Cary i Anne Clifford, o których milczą podręczniki. Śledzimy historię pierwszej poetki publikującej pod własnym nazwiskiem; tłumaczki, która zrewolucjonizowała przekłady psalmów; autorki pierwszego oryginalnego dramatu wydanego w Anglii przez kobietę; wreszcie pamiętnikarki, która przez pół wieku toczyła batalię sądową o swój majątek. To tętniąca życiem opowieść o twórczyniach, które pomimo domowych obowiązków znalazły w pisarstwie swoją przestrzeń wolności i niezależności. Targoff stworzyła przełomową herstorię, brakujący rozdział do dziejów literatury angielskiej. Pora, abyśmy wreszcie usłyszeli głosy kobiet szekspirowskiego renesansu. Zjawiskowe spotkanie historii literatury i feminizmu. The Boston Globe Dzięki tej książce odkrywamy niezwykłe intelektualistki żyjące na przełomie XVI i XVII wieku. Intencją Targoff było pozbycie się literackich nieporozumień wokół sióstr Szekspira i ocalenie ich spuścizny, która jest ciągle żywa. Tina Brown, The New York Times Book Review Ramie Targoff stworzyła frapujący, misterny portret czterech niezwykłych kobiet renesansu, których twórczość była długo pogrzebana w archiwach. Tłumaczenia Mary Sidney, wiersze Aemilii Lanyer, pamiętniki Anne Clifford i dramaty Elizabeth Cary zawierały radykalne przesłania o autonomii w czasach, gdy kobiety nie miały niemal żadnych praw, w tym dostępu do edukacji. Wychowane w milczeniu i posłuszeństwie mężom pisarki te prowadziły pamiętniki, kreowały kobiece bohaterki i obsadzały je w głównych rolach na scenie i w dramatach. Targoff przywraca tym twórczyniom należne im miejsce w renesansowej Anglii. Jej książka to naukowe opowiadanie historii w najlepszym wydaniu. Heather Clark, autorka książki Czerwona kometa. Krótkie życie i nieśmiertelna sztuka Sylvii Plath Ramie Targoff jest profesorką nauk humanistycznych, profesorką anglistyki i współkierowniczką kierunku italianistyka na Uniwersytecie Brandeisa. Ukończyła studia na Uniwersytecie Yale, doktorat obroniła na Uniwersytecie Kalifornijskim. Jest autorką kilku nagradzanych książek na temat angielskiej poezji renesansowej. Mieszka z rodziną w Cambridge, Massachusetts.
Alfred von Tirpitz, niemiecki polityk i admirał, twórca Cesarskiej Marynarki Wojennej, ponad 50 lat służył w pruskiej, a później cesarskiej flocie, w 1897 roku osiągnął najwyższe stanowisko sekretarza stanu marynarki Rzeszy i pełnił tę funkcję 19 lat. Odszedł ze stanowiska w 1916 roku, kiedy nie zdołał przekonać cesarza Wilhelma II do koncepcji nieograniczonej wojny podwodnej. Wspomnienia Tirpitza po raz pierwszy ukazały się w 1919 roku w Niemczech. Dzięki właściwej autorowi szczerości, wywołały prawdziwą burzę. Do dziś jest to bardzo wartościowe źródło wiedzy do okresu pierwszej wojny światowej.
W największym lesie deszczowym Amazonii w latach sześćdziesiątych XX wieku pojawiła się pierwsza utwardzona droga, a wraz z nią osadnicy z Zachodu. Dla rdzennych mieszkańców tamtych ziem ze społeczności Cinta Larga, w których świecie nie istniały pojęcia takie jak „pieniądz", „kamień szlachetny" czy „handel", był to początek dramatycznych przemian. W ciągu jednego pokolenia musieli stawić czoła regułom globalnego kapitalizmu. Kiedy na ich ziemiach odkryto złoża diamentów, a w tym kamień tak ogromny, że nazwano go Okiem Boga, wydawało się, że to dar od losu. Wydobycie cennych minerałów szybko uruchomiło mechanizmy korupcji, przemocy i degradacji środowiska, prowadząc do rozpadu tradycyjnych więzi, które przez wieki spajały wspólnotę. Gdy sprzedaliśmy Oko Boga jest rezultatem sześciu lat reporterskiego śledztwa. Alex Cuadros oddaje głos członkom Cinta Larga kreśląc przenikliwy portret Marii, Oity i Pio oraz ich przyjaciół - ludzi walczących o własną tożsamość i ziemię. Mikrohistorie osadza w rzetelnej analizie uwarunkowań społeczno- politycznych, które doprowadziły do tragedii. To historia wykraczająca daleko poza Amazonię. Opowieść o cenie, jaką płacą najsłabsi za postęp i eksploatację zasobów, i o stratach ponoszonych w pogoni za bogactwem. Alex Cuadros Reporter i niezależny dziennikarz publikował m.in. w „New York Times Magazine” i „Washington Post”. Autor książki Brazillionaires. Wealth, Power, Decadence, and Hope in an American Country, nominowanej do nagrody Business Book of the Year „Financial Times”. Jego artykuł o stanie środowiska Amazonii trafił do prestiżowej antologii Best American Science and Nature Writing. Cuadros był stypendystą Pulitzer Center on Crisis Reporting. Sześć lat pracował jako dziennikarz w Brazylii, od 2013 roku relacjonuje wydarzenia z Amazonii. Gdy sprzedaliśmy oko Boga powstała dzięki wsparciu Alicia Patterson Foundation oraz Fund for Investigative Journalism.
Znacie moje imię. Ale nie znacie mnie.Wasi historycy nazwali mnie uwodzicielką, ale to ja cierpiałam z miłości.Wasi dramaturdzy pisali o czarach, ale moje zdolności były darem bogów.Wasi poeci układali strofy o żądzy krwi, ale ja próbowałam tylko chronić swoje dzieci.Uparcie nie chcieli przyznać, że kobieta może być silna, może myśleć strategicznie, może rządzić z boskiej woli.Śmierć nie zmusi mnie do milczenia.To nie jest opowieść o tym, jak umarłam. To opowieść o tym, jak żyłam.
Jak odzyskać miłość do siebie– Poznaj swój cień i pokochaj siebie Dlaczego nie możemy znaleźć szczęścia? Dlaczego wciąż czujemy niepokój i szukamy doskonałości i spełnienia? Dlaczego trudno nam odczuwać prawdziwą radość? Dlaczego nie lubimy siebie? Stefanie Körber, dyplomowana psycholożka i psychoterapeutka, od dziesięcioleci zgłębia te pytania w swojej praktyce zawodowej. Odpowiedzi i wynikające z nich rozwiązania znajduje w pracy z cieniem. Dzięki bogatemu doświadczeniu autorka przekonała się, że wszyscy – zarówno ci młodsi z nas, jak i starsi, kobiety i mężczyźni, niezależnie od ścieżki życiowej, jaką przebyliśmy – spychamy pewne aspekty naszej osobowości w cień. Są to cechy, które choć z różnych powodów zostały wypchnięte poza obszar świadomości, to i tak towarzyszą nam na co dzień i wpływają na wszystko, co czujemy i robimy. Körber kieruje na ów cień terapeutyczny snop światła i zachęca do poznania tego, co się w nim kryje – a tym samym do wyzbycia się lęku, jaki w nas wzbudza. W ten sposób autorka otwiera przed nami drogę do wewnętrznego spokoju i rozwoju osobistego. Stefanie Körber‒ austriacka dyplomowana psycholożka i psychoterapeutka pracująca w nurcie terapeutycznym skoncentrowanym na kliencie. Po ukończeniu studiów w Niemczech otworzyła gabinet psychoterapeutyczny. Opracowała autorską metodę pracy z cieniem i w 2017 roku założyła w Wiedniu Institut für Schattenarbeit (Instytut Pracy z Cieniem).
"Koniec swiata na południe od Tel Awiwu" to reporterska rekonstrukcja 7 października 2023 roku - dnia, w którym granica między wojną a codziennością w Izraelu przestała istnieć. Opowieść prowadzi przez Sderot, kibuce i przygraniczne drogi, oddając głos zwykłym ludziom: kierowcom, matkom, policjantom, żołnierzom i rolnikom. Zamiast perspektywy politycznej pojawia się doświadczenie jednostkowe - strach, chaos, bezradność i decyzje podejmowane w ułamkach sekund. To historia państwa, które zawiodło w kluczowym momencie, oraz obywateli pozostawionych samym sobie. Brutalność ataku Hamasu pokazana jest bez sensacyjności, z dala od uproszczeń i propagandowych klisz, a równocześnie obnaża pęknięcia w micie bezpieczeństwa, na którym przez lata opierała się izraelska tożsamość.Narracja, budowana z detali, dialogów i faktów, prowadzi dalej - ku wojnie, która nie kończy się na jednym dniu, lecz rozlewa się na miesiące oblężeń, bombardowań i głodu. Strefa Gazy staje się tu miejscem, w którym odpowiedź militarna przeradza się w katastrofę humanitarną. Głos zabierają lekarze, mieszkańcy i świadkowie, a cena wojny ujawnia się po obu stronach granicy.Książka ujawnia również nieznane dotąd informacje o zaangażowaniu państwa polskiego w próby ratowania izraelskich zakładników. Po raz pierwszy opisane zostają kulisy decyzji administracyjnych prowadzących do uruchomienia procedur potwierdzania posiadania obywatelstwa i drukowania polskich paszportów dla osób przetrzymywanych przez Hamas. W tej historii polski paszport nie jest symbolem -ma stać się realną przepustką do wolności.
Gustaw Bychowski i Alberta Szalita to polsko-żydowscy lekarze i psychoanalitycy z Warszawy. We wrześniu 1939 roku obojgu udało się wydostać z bombardowanej stolicy. Ucieczka Bychowskiego przez Wilno, Szwecję i Japonię do Nowego Jorku trwała dwa lata. Do Polski już nie wrócił. Inaczej Szalita, która w czasie wojny znalazła się w Związku Sowieckim i w 1945 roku powróciła do kraju. Rok później wyemigrowała do USA skłonił ją do tego panujący w Polsce antysemityzm. Oboje jako psychoanalitycy działali przez kilkadziesiąt lat w Nowym Jorku, ale w konkurujących i zwalczających się Instytutach Psychoanalitycznych. W odróżnieniu od dominującej w powojennej Ameryce ortodoksyjnej psychoanalizy zaczęli pracować z chorymi na psychozę i z Ocalałymi z Zagłady.Mimo swoich nowatorskich pomysłów klinicznych i koncepcji teoretycznych nie zaistnieli w świecie psychoanalitycznym i zostali zapomniani. Autorka książki bada przyczyny tego "zapomnienia", kreśląc ich portrety na tle dziejów psychoanalizy w kontekście społecznym i kulturowym
Muzykanci, których zna cały świat.Tak mówią sami o sobie. Najemnicy w służbie Kremla, przez ponad dekadę siejący chaos i niosący śmierć od Europy przez Bliski Wschód po Afrykę. Najsłynniejsza, a jednocześnie najbardziej tajemnicza prywatna armia świata. Jej szlak bojowy rozpoczął się w Donbasie. Walczyła przeciw Państwu Islamskiemu w Syrii, służyła afrykańskim dyktatorom, brała udział w najkrwawszej bitwie XXI wieku, a w końcu rzuciła wyzwanie samemu Putinowi.Oto historia Grupy Wagnera opowiedziana jak nigdy dotąd. Autor odsłania kulisy jej powstania, rozwoju i finansowania od pierwszych prób stworzenia rosyjskiej prywatnej firmy wojskowej po dziś. Z imponującą szczegółowością odtwarza przebieg najważniejszych kampanii i bitew, w których uczestniczyli wagnerowcy. Sięgając po nieznane wcześniej źródła, próbuje zrozumieć etos tej organizacji, jej wewnętrzne mity oraz motywacje ludzi, dla których wojna stała się rzemiosłem i sposobem na życie.
Zbiór felietonów z lat 2023-2026 "Spędziłem na łamach miesięcznika Śląsk czas od lipca 2023 do stycznia 2026. Ponad dwa i pół roku. Napisałem 29 felietonów. Prawie 200 tysięcy znaków ze spacjami. Mogłaby z tego powstać mała książka. Dużo się w tym czasie nauczyłem. I kiedy spoglądam na ten mój dorobek, dostrzegam kilka wyraźnych linii rozwojowych, powtarzających się tematów. Są to oczywiście: Śląsk, Polska, Rosja w kontekście wojny w Ukrainie, ale również szerzej, jako kultura czy wręcz cywilizacja. Było bardzo poważnie, jak w tekście o filmie Strefa interesów i żartobliwie o wyprawie z córką do Zakopanego. Patos mieszał się z sarkazmem, ciepłą ironią czy dystansem". Tomasz Słupik dr nauk humanistycznych w zakresie nauk o polityce. Przedmiotem jego zainteresowań naukowych jest przede wszystkim filozofia polityczna. Znawca historii, kultury i współczesnych stosunków narodowościowych na Górnym Śląsku. Autor licznych artykułów naukowych i popularnonaukowych z tej dziedziny. Od 2003 roku zawodowo związany z Uniwersytetem Śląskim w Katowicach.Publicysta zajmujący się sprawami życia politycznego i społecznego ze szczególnym uwzględnieniem specyfiki górnośląskiej. Komentator życia politycznego w ogólnopolskich i regionalnych mediach.
Zbiór felietonów publikowanych przez profesora Krzysztofa Łęckiego w "Głosie. Gazecie Polaków w Republice Czeskiej"" Pierwszy felieton profesora Łęckiego ukazał się na łamach Głosu we wtorek 27 marca 2018 roku. Zaanonsowałem go słowami: Dziś na naszych łamach debiutuje dr hab. Krzysztof Łęcki z Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, jeden z najbardziej cenionych polskich socjologów. Zaprosiłem go do współpracy, bo wiem, że prawdziwy świat, prawdziwe życie zaczyna się gdzieś indziej, a pan Krzysztof, który jest bardzo wnikliwym obserwatorem rzeczywistości, pomoże nam znaleźć drogę do lepszego jutra. I tak właśnie jest od siedmiu lat.Tomasz Wolff, redaktor naczelny Głosu
"Wspomnienia pięknoducha. Tom II" to kontynuacja autobiograficznej opowieści Tadeusz Cegielski historyka, pisarza i badacza kultury. Autor opisuje dwa ważne obszary własnego życia: doświadczenia związane z pobytami w obu państwach niemieckich Niemcy Wschodnie i Niemcy Zachodnie oraz drogę wolnomularską, prowadzącą od pierwszych fascynacji do aktywnego udziału w odrodzeniu masonerii w Polsce. W książce osobiste wspomnienia łączą się z refleksją historyczną i obrazem epoki. Autor przywołuje podróże naukowe, środowisko akademickie, spotkania z ludźmi i wydarzenia, które kształtowały jego spojrzenie na Europę, historię i kulturę. Ważne miejsce zajmuje także opowieść o polskim wolnomularstwie, jego przemianach i miejscu w życiu autora. Publikację uzupełnia bogaty materiał ilustracyjny: fotografie, dokumenty, reprodukcje i archiwalia, które tworzą dodatkowy kontekst dla opisywanych wydarzeń.
Ramą książki gromadzącej pisma Ewy Pohoskiej jest jej dziennik intymny pisany w latach 1941-1944. Otwiera tom jego krytyczna edycja, z przypisami oraz komentarzami kontekstowymi i edytorskimi autorstwa Izoldy Kiec. Zamyka całość faksymilowa wersja dokumentu, która pozwala Czytelnikom na dalszą, niekończącą się, osobistą rozmowę zaszyfrowaną w odręcznym piśmie Ewy, w skreśleniach, poprawkach, śladach wydartych kartek, wreszcie w pozostałych, niezapisanych, pożółkłych stronach zeszytu w wyblakłe, delikatne, ledwo widoczne linie. Edycję dziennika uzupełniają pisane przez Pohoską w tym samym czasie dramat Schyłek amonitów oraz artykuły publicystyczne ogłaszane w pismach konspiracyjnych. Ocalone przedwojenne utwory sygnowane nazwiskiem Ewy Pohoskiej to pojedyncze wiersze i artykuły oraz najwcześniejsze opowiadania publikowane w piśmie Koniczynka wydawanym przez uczennice gimnazjum Wandy z Posseltów Szachtmajerowej. Tom zawiera także utwory o niepewnym autorstwie które z dużym prawdopodobieństwem napisała Ewa Pohoska. W obszernym wstępie do książki autorka opracowania dzieli się swoimi przypuszczeniami i przekonuje Czytelników do podjętych decyzji. Przede wszystkim kreśli portret swojej bohaterki i opowiada o wadze dla nas, dzisiaj, jej zamilkłego przed ponad osiemdziesięciu laty głosu. Pisma Ewy Pohoskiej uzupełniają reprodukcje jej prac plastycznych. * Kiedy trzy lata temu rozpoczynałam pracę nad edycją pism oraz rekonstrukcją losów Ewy Pohoskiej, obawiałam się przede wszystkim konfrontacji z czasem, który pozacierał ślady, zabrał ludzi, pogubił słowa. Dzisiaj, gdy oddaję do rąk Czytelników pierwszą książkę poświęconą Ewie jej ocaloną spuściznę artystyczną i osobistą jestem bogatsza o wysiłek drążenia warstw spiętrzonych dni, miesięcy i lat w odgrzebywaniu pustego miejsca. Wydłubywania okienka na świat poprzez pokłady przytłaczającego czasu. Uchylania okna należącego do Ewy. Chciałabym, aby książka, którą zatytułowałam zdaniem otwierającym dziennik intymny Ewy Pohoskiej, była oknem do jej świata, by ożywiała jej myśli i emocje, prowadziła przez jej własny pokój. By przekonywała, że puste miejsca są. I fascynują pełnią barw, głosów i zapachów, poruszeń, dotknięć i smaków. Pełnią życia. (Ze wstępu Izoldy Kiec)
Pobożny taniec to przejmujący, częściowo autobiograficzny debiut Klausa Manna, w którym młody pisarz z bezkompromisową szczerością opowiada o dojrzewaniu, pragnieniu wolności i poszukiwaniu własnej tożsamości. To zarazem jedna z pierwszych w literaturze niemieckiej powieści otwarcie podejmujących temat homoseksualności i kryzysu tożsamości młodego człowieka w realiach początku XX wieku. Osadzona w artystycznym Berlinie latdwudziestych historia ukazuje świat dekadencji, intelektualnych fascynacji i moralnych niepokojów, a zarazem odważnie jak na swój czas opowiada o wewnętrznym rozdarciu bohatera, Andreasa Magnusa, będącego alter ego autora, który szuka swego miejsca w nowej, powojennej rzeczywistości Niemiec i Europy po I wojnie światowej. To intymna historia buntu wobec konwenansów i próba odnalezienia autentyczności w epoce przełomów.Tytułowy pobożny taniec ma znaczenie symboliczne odnosi się do prób pogodzenia cielesności z duchowością, wolności z narzuconą moralnością, a także do hipokryzji mieszczańskiego świata. To utwór ważny nie tylko ze względu na tematykę, lecztakże jako świadectwo epoki. Klaus Mann porusza w nim problemy wolności jednostki, kryzysu wartości oraz potrzeby autentyczności, czyniąc z powieści uniwersalną opowieść o dorastaniu i walce o prawo do własnych wyborów. Subtelna, szczera i wciąż aktualnaopowieść o cenie, jaką płaci się za bycie sobą.
Legendarny reżyser i pisarz Werner Herzog zadaje jedno z najtrudniejszych pytań naszych czasów: czym jest prawda? A tym samym, jak jej szukać w epoce postprawdy? Od ponad pięćdziesięciu lat Herzog poszerza nasze rozumienie prawdy. W swoich filmach i książkach nieustannie przekracza granice między fikcją a rzeczywistością, dokumentem a dramatem, faktami a wyobraźnią. Zamiast zadowalać się tym, co prawdziwe, szuka prawdy wyższej ekstatycznej. W Przyszłości prawdy artysta stawia pytanie o sens prawdy w świecie zdominowanym przez sztuczną inteligencję, deepfakei, fake newsy i polityczną manipulację. Łącząc wspomnienia, historię, poezję, naukę i refleksję nad współczesnością, Herzog tworzy odważny, oryginalny manifest o konieczności nieustannego poszukiwania. Przyszłość prawdy to zaproszenie do myślenia i odwagi w szukaniu własnej prawdy.
Książka nagrodzona National Book Award 2025 w kategorii literatury faktu. 25 października 2023 roku, po zaledwie trzech tygodniach bombardowania Gazy, Omar El Akkad opublikował na Twitterze wpis: Któregoś dnia, gdy będzie już bezpiecznie, gdy nazywanie rzeczy po imieniu nie będzie miało przykrych konsekwencji, kiedy będzie już za późno, by kogokolwiek pociągnąć do odpowiedzialności, okaże się, że wszyscy od zawsze byli przeciwko. Ten tweet został wyświetlony przez użytkowników 10 milionów razy.W wieku 16 lat El Akkad wyemigrował z rodziną do Kanady, żywiąc wiarę, że Zachód obiecuje prawdziwą wolność. Myślał, że to miejsce sprawiedliwości dla wszystkich. Jednak w ciągu ostatnich dwudziestu lat, relacjonując wojnę z terroryzmem, zmiany klimatyczne, protesty Black Lives Matter i wiele innych doniosłych wydarzeń, a przede wszystkim obserwując niepowstrzymaną rzeź w Gazie, El Akkad doszedł do wniosku, że wiele z tego, co Zachód obiecuje, jest kłamstwem, że zawsze będą istniały całe rzesze tych, których Zachód nie widzi i nie traktuje jak ludzi, że Arabowie, muzułmanie, imigranci i różne inne grupy nigdy nie zaznają zachodnich wolności i przywileju. Któregoś dnia okaże się, że wszyscy od zawsze byli przeciwko to zapis tego bolesnego dojścia do prawdy, zapis moralnych zmagań z tym, co znaczy gdy jest się obywatelem USA i zarazem ojcem próbować odnaleźć poczucie sensu i nadziei w czasie rzezi, to wreszcie książka-oskarżenie i pisany z bólem serca list o rozstaniu z Zachodem.
Kiedy czternastoletnia Caitlin odpowiada na ogłoszenie znalezione w gazecie – „Poszukujemy modelek” – nie wie, że w ten sposób podpisuje na siebie wyrok. Od tego czasu jest nieustannie kontrolowana, gwałcona, sprzedawana i przekazywana gangom w całej Wielkiej Brytanii. Jej oprawcy wcale się nie ukrywali: często odbierali ją ze szkoły lub z domu i zabierali do swoich mieszkań, domów rodzinnych lub hoteli, gdzie była systematycznie wykorzystywana. „Pozwólcie mi odejść. Wstrząsająca historia ofiary handlu ludźmi” to opowieść Caitlin o piekle, które udało jej się przetrwać.
Stefan „Wiech” Wiechecki był niezwykłym człowiekiem, który całym sercem ukochał warszawską gwarę, w swoich dziełach pielęgnował ją i nieustannie o niej przypominał, czym właściwie uratował ją od zapomnienia. Jego pełne humoru felietony, w których portretował życie codzienne Warszawiaków, bawiły całe pokolenia czytelników. Tadeusz Wittlin, jego serdeczny przyjaciel, prowadzi nas przez życiorys Wiecha, wspomina jego początki, udane i nieudane przedsięwzięcia oraz wspólne przygody, a całość okraszona jest fragmentami jego dzieł, pisanych oczywiście gwarą, czyli wiechem. Lektura książki sprawi, że każdy czytelnik zakocha się w twórczości „Wiecha” i jego barwnej, uroczej Warszawie.
"Podróże z biomedycyną w tle. Wspomnienia" prof. dr hab. Jacka Karola Grzybowskiego to wyjątkowa publikacja łącząca biografię naukową z barwnym opisem realiów pracy badawczej. Autor prezentuje praktyczne aspekty pracy w laboratoriach, współpracę międzynarodową oraz realia środowisk akademickich. Ponadto odsłania kulisy międzynarodowych konferencji i sympozjów biomedycznych. Pokazuje też rozwój polskiej mikrobiologii, epidemiologii oraz biologii rany.Publikacja łączy doświadczenie naukowe z opowieścią o podróżach naukowych sprzed otwarcia granic Europy.Ogromny dorobek prof. Grzybowskiego obejmuje ponad 120 prac naukowych i liczne publikacje literackie. Dzięki temu jest powszechnie znany w środowisku naukowym i czytelniczym, co podnosi perspektywę sprzedażową książki. Tytuł ten zapewnia zwiększone zainteresowanie czytelników i stanowi cenny element oferty dystrybucyjnej.
ATTYLA – ZWANY BICZEM BOŻYM NA GRZESZNYCH CHRZEŚCIJAN – JEST SYMBOLEM BRUTALNEJ DESTRUKCJI, UOSOBIENIEM DZIKOŚCI I OKRUCIEŃSTWA. CZY BARBARZYŃCA, KTÓRY PRZYCZYNIŁ SIĘ DO UPADKU CESARSTWA ZACHODNIORZYMSKIEGO, SWĄ WIELKOŚĆ I POTĘGĘ ZAWDZIĘCZAŁ TYLKO OKRUCIEŃSTWU? Attyla – wódz koczowniczych Hunów – zjednoczył barbarzyńskie plemiona w groźną armię i od roku 433 do 453 decydował o losach całej Europy. Stworzył imperium sięgające od Renu po Morze Czarne, od Bałtyku po Bałkany. Niezliczone najazdy Hunów i trzy wielkie kampanie przeciwko cesarstwu zapewniły mu nieśmiertelną sławę. Nieokrzesany, kapryśny, brutalny i bezlitosny łupieżca, który pustoszył i palił miasta, siejąc wokół śmierć, potrafił zdobyć wierność milionów. Hunowie uznawali go za półboga, Goci podziwiali, wykształceni ludzie Zachodu byli dumni, że mogą mu służyć. Attyla był również przebiegłym i wytrawnym politykiem. Niepiśmienny, ze swego obozu na węgierskich stepach słał władających łaciną i greką posłów, by szantażować Rzym. Wiedział, jak wygrywać słabości wrogów i przyjaciół. Dyktował warunki Europie i zmieniał jej przyszłość. Jego nieposkromione ambicje – od szaleńczego żądania ręki rzymskiej księżniczki po zbyt częste najazdy na terytoria dzisiejszej Francji i Włoch – jednak go przerosły. A nagła śmierć podczas nocy poślubnej z nową żoną była dramatycznym zakończeniem zadziwiającego życia. Życia, które było zbyt krótkie, by zbudować trwałe imperium, ale wystarczająco długie, by pchnąć Rzym na drogę ostatecznego upadku. W tej fascynującej biografii JOHN MAN – autor dzieł „Czyngis-chan. Najokrutniejszy zdobywca wszech czasów” i „Kubilaj-chan. Wnuk Czyngis-chana, zapomniany twórca potęgi Chin”, wybitny angielski historyk, podróżnik i pisarz, świetny znawca historii Chin, Japonii i Mongolii – kreśli barwny portret Attyli i odkrywa człowieka skrytego za wielkim mitem. „Trudno znaleźć lepszego pisarza i przenikliwszego historyka niż John Man. Jego „Attyla” urzeka barwnym stylem opowieści i zaskakuje dogłębną analizą jego najnowszych badań. Pod lekkim piórem Mana Hunowie i ich niezwykły król ożywają. Każda strona zaskakuje czymś fascynującym i nowym”. Simon Sebag Montefiore
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
![Okładka książki Prezydent. Aleksander Kwaśniewski w rozmowie z Aleksandrem Kaczorowskim [wydanie 2025]](https://dobreksiazki.pl/Photos/7/SMALL/000080/prezydent-aleksander-kwasniewski-w-rozmowie-z-aleksandrem-kaczorowskim-wydanie-2025.jpg "Prezydent. Aleksander Kwaśniewski w rozmowie z Aleksandrem Kaczorowskim [wydanie 2025]. Autor: Aleksander Kwaśniewski, Kaczorowski Aleksander. Dobreksiazki.pl")
