„Życie to krótki sen” – śpiewał Stanisław Soyka. Przez ponad pięć dekad jego głos towarzyszył Polakom w chwilach radości, zwątpienia, zachwytu i zadumy. Był jednym z nielicznych artystów, którzy nigdy nie musieli udawać. Wystarczyło, że wyszedł na scenę. Beata Biały stworzyła poruszający portret człowieka, którego publiczność pokochała za niezwykły talent i sceniczną charyzmę, ale przede wszystkim za autentyczność i czułość dla świata. To opowieść o chłopaku ze Śląska, który zachwycił świat swoją muzyką. O artyście nieustannie poszukującym, ale też o mężu, ojcu, przyjacielu i człowieku głębokiej wiary. O jego sukcesach, kryzysach, zwątpieniach i sile pozwalającej mu zawsze wracać do tego, co najważniejsze – do muzyki, która może być jak modlitwa, ale tylko wtedy, gdy płynie prosto z serca. W książce głos zabierają bliscy, współpracownicy i przyjaciele Soyki – odsłaniają nieznane dotąd kulisy życia jednego z najwybitniejszych polskich muzyków. Z ich wspomnień powstaje intymna opowieść o człowieku, który nigdy nie godził się na kompromisy. I za to go pokochaliśmy. Za to kochamy go nadal. Bo choć życie jest krótkim snem, są głosy, które zostają z nami na zawsze.
Kobiety, które zniszczyła Fabryka sławyGlamour i groza w świecie geniusza. Fascynująca opowieść o Warholu i jego supergwiazdachW latach 60. Fabryka - pracownia Andy'ego Warhola na Manhattanie - była miejscem pełnym sztuki, narkotyków i seksu. To tu powstawały największe dzieła pop-artu i odbywały się imprezy, na których można było spotkać zarówno Salvadora Dalego, jak i Micka Jaggera. I to tu trafiały młode dziewczyny, przyciągnięte aurą geniusza. Warhol był w stanie dać im upragnione piętnaście minut sławy, ale jednocześnie bezwzględnie nimi manipulował - wykorzystywał ich koneksje, duszę i ciało, a potem bez żadnych skrupułów porzucał.Nico, Baby Jane Holzer, Edie Sedgwick, Ultra Violet, Viva, Brigid Berlin, Ingrid Superstar, International Velvet, Mary Woronov i Candy Darling były supergwiazdami Warhola. Bez ich wsparcia nigdy nie stałby się artystą podziwianym na całym świecie. Ta książka to wciągająca opowieść o dziesięciu niezwykłych kobietach - inteligentnych, pięknych i tragicznie uwikłanych w legendę Fabryki.Laurence Leamer zabiera nas do Nowego Jorku szalonych lat 60. i 70., żeby na nowo odkryć przed nami życie, twórczość i mroczne sekrety jednego z największych artystów XX wieku.Autor ukazuje Warhola jako mistrza manipulacji, który wykorzystał tak wielu, aby zbudować swoje najtrwalsze dzieło: samego siebie."The Washington Post"Fascynujące spojrzenie na narodziny legendarnego artysty i początki kultury celebryckiej - na tle burzliwej sceny artystycznej Nowego Jorku lat 60. i 70."Publishers Weekly"Która supergwiazda Andy'ego Warhola poprawiała makijaż burakiem, a która podczas kręcenia filmu bawiła się w chowanego? I dlaczego geniusz pop-artu nazywał magnetofon "swoją żoną Sony"? Nadawał muzom nowe imiona, obsadzał je w filmach i budował na ich blasku własną legendę. Piętnaście minut sławy, a potem proszę odebrać rzeczy z szatni. Błyskotliwa, mroczna i pełna smaczków opowieść o kobietach, które pomogły go stworzyć - i zapłaciły za to znacznie więcej niż on.dr Kamila Tuszyńska, blog Wernisażeria
Budowały miasto. Buntowały się przeciwko systemowi. Nazywano je perłami socjalizmu. Historia Nowej Huty zwykle opowiadana jest z męskiej perspektywy. Tymczasem od początku współtworzyły ją kobiety – murarki i architektki, lekarki i artystki, przodowniczki pracy, działaczki opozycji i zwyczajne mieszkanki. Jedne trafiały na pierwsze strony gazet, inne znikały z pamięci niemal bez śladu. To opowieść o kobietach, które projektowały miasto, wznosiły jego mury, rodziły jego pierwszych mieszkańców, tworzyły ambitny teatr dla robotników, walczyły o wolność i nie godziły się na narzucane role. O bohaterkach, których losy pokazują historię Nowej Huty z zupełnie innej perspektywy. Drugie, rozszerzone wydanie uzupełniają nowe bohaterki, nowe fakty i nieznane wcześniej szczegóły. Bo historia kobiet Nowej Huty – tak jak historia samego miasta – wciąż potrafi zaskakiwać. Nowa Huta jest kobietą. Odważną, zbuntowaną i świadomą. Czas na poznanie historii robotnic, które na własnym przykładzie doświadczały emancypacji poprzez pracę. Zwykle przedstawia się ludzi PRL-u jako otumanionych i zmuszanych do niewdzięcznej pracy. Tymczasem dla wielu osób, w tym właśnie kobiet, współzawodnictwo czy przekraczanie norm budowlanych było elementem odzyskiwania godności. Bywały też przykre konsekwencje rywalizacji oraz osobiste dramaty. Dzięki Katarzynie Kobylarczyk poznajemy fascynującą historię nowohucianek: zanurzonych w pyle cegieł i wystrojonych w socrealistyczne perły. Sylwia Chutnik, pisarka Katarzyna Kobylarczyk – dziennikarka, reporterka, autorka książek reporterskich, . Pył z landrynek. Hiszpańskie fiesty, Baśnie z bloku cudów. Reportaże nowohuckie oraz Strup. Hiszpania rozdrapuje rany, za którą otrzymała nagrodę im. R. Kapuścińskiego. Publikowała w . „Dzienniku Polskim”, „Gazecie Wyborczej” i „Tygodniku Powszechnym”. Laureatka dziennikarskich nagród Zielonej Gruszki „Za różnorodnością, przeciw dyskryminacji”. Z urodzenia i zamiłowania nowohucianka.
Manipulacje i nadużycia założycieli nowych wspólnotJak to możliwe, że mistrzowie duchowi, którzy inspirowali pokolenia chrześcijan,okazali się sprawcami duchowych i seksualnych nadużyć?Co sprawia, że młodzi ludzie, szukający wzniosłego doświadczenia wiary,są szczególnie wrażliwi na wpływ charyzmatycznych liderów?W jaki sposób odróżnić prawdziwe światło od duchowej manipulacji?Celine Hoyeau - ceniona publicystka francuskiego dziennika "La Croix" - prowadzi czytelnika przez osobistą i niezwykle przenikliwą opowieść o poszukiwaniu prawdy, wierze i rozczarowaniu. Od młodzieńczego zachwytu, przez fascynację wybitnymi postaciami Kościoła, takimi jak Jean Vanier czy ojciec Marie-Dominique Philippe OP, aż po bolesne odkrycie ich mrocznej, skrywanej przez lata twarzy.To nie książka o pojedynczych skandalach. To odważna analiza mechanizmów, które rozwijały się we wspólnotach pod płaszczem głębokiej duchowości i odkrywania bliższej relacji z Bogiem, a prowadziły do nadużyć duchowych, psychicznych i seksualnych. Autorka, łącząc rzetelność dziennikarskiego śledztwa z wiedzą teologiczną i psychologiczną, stawia pytania, od których nie można dzisiaj uciec: w którym miejscu Kościół popełnił błąd? Dlaczego tak wielu odwracało wzrok, kiedy zaczęły pojawiać się niepokojące sygnały? Na czym polegał ów mechanizm zbiorowej ślepoty?Zdrada ojców nie jest atakiem na Kościół, lecz przejmującym głosem płynącym z jego wnętrza. To świadectwo bólu, rozczarowania i gniewu, ale także wiary, że tylko prawda - nawet najbardziej bolesna - może stać się początkiem uzdrowienia i odbudowy zaufania, że może ustrzec przed krzywdą kolejne osoby.Mocna. Uczciwa. Konieczna.Jedna z najważniejszych książek o kryzysie Kościoła i cenie, jaką płaci się za milczenie.
Fascynująca podróż po najbardziej intymnych zakamarkach człowiekaCzy wiesz, że twój organizm produkuje dziennie ponad cztery litry śluzu?Zastanawiałeś się kiedyś, ile oddechów weźmiesz w ciągu całego życia?I czemu właściwie płaczemy?No i co jest najskuteczniejszym środkiem na zaparcia?Bezustannie zajmujemy się tym, co trafia do naszego organizmu. Stosujemy różnego rodzaju diety, monitorujemy stan powietrza, sprawdzamy skład kosmetyków. Jednak o tym, co nasze ciało produkuje, wolimy zapomnieć. Niesłusznie. Cutter Wood napisał książkę o substancjach, które z nas wypadają, wyciekają i wystrzeliwują (niestety, czasem też się klinują). To dwanaście opowieści o naszych wydzielinach - równie krępujących, co fascynujących: od śluzu przez krew, pot i łzy do wymiocin i moczu. Składają się onena pełną ciekawostek wyprawę w świat nie tylko ludzkiej biologii, ale też historii, filozofii, a nawet zbrodni.Wood rozmawia z naukowcami, którzy badają śluz (i sam zostaje jego dawcą), przyłapuje Winstona Churchilla na puszczaniu bąka podczas przemówienia oraz tropi przestępczy proceder wyłudzania i handlu mlekiem modyfikowanym. Sprawdza, co starożytni Rzymianie robili z moczem i odważnie eksperymentuje z rytualnymi wymiotami.Bo czasem, żeby lepiej zrozumieć człowieka, trzeba przyjrzeć się temu, co z niego wypływa.Dzięki niezwykłemu talentowi do snucia opowieści, Wood z najdziwniejszych anegdot potrafi wydobyć zaskakująco trafne spostrzeżenia. Wyjątkowa podróż po ludzkim ciele.Publishers WeeklyBardzo osobiste spojrzenie na to, co szczególnie intymne.Kirkus ReviewZabawna i działająca na wyobraźnię lektura, która zachwyci zarówno dzieciaka w każdym z nas, jak i ciekawskiego dorosłego.BookPage
Bareja chciał tworzyć komedie o zwykłych ludziach i codziennych sytuacjach, a stał się – ze względu na czasy, w których przyszło mu tworzyć – mistrzem ostrej satyry i wnikliwym dokumentalistą życia w PRL. Dziś wiele osób posługuje się tzw. bareizmami, jednak Stanisław Tym, współscenarzysta trzech jego filmów, podkreślał, że Bareja nie dokumentował absurdów, ale cały system, który był jednym wielkim absurdem. Znienawidzony przez władzę i uwielbiany przez widzów – nie pozostał etatowym biernym „chłopcem do bicia”, lecz tworzył karykatury adwersarzy w fabule swoich filmów. Zyskał status twórcy kultowych komedii, które bronią się do dziś i wciąż zaskakują celnością obserwacji.
Najnowsza biografia Barei pióra Macieja Replewicza, cenionego znawcy twórczości kultowego reżysera, przynosi wiele nowych ujęć, zawiera niepublikowane dotąd zdjęcia oraz materiały. Należą do nich m.in. wielogodzinne rozmowy autora z filmowcami, rodziną i znajomymi bohatera, przeprowadzone w latach 2008–2026. Autor ponadto odkrył kilka nieznanych filmowych epizodów Stanisława Barei u innych reżyserów. Odnalazł także osoby, które zainspirowały reżysera i „użyczyły” swoich nazwisk filmowym postaciom.
Wydana w twardej oprawie i bogato ilustrowana książka to świetny prezent nie tylko dla wielbicieli reżysera, ale i tych, którzy interesują się kinem i PRL-em, a bareizmów używają na co dzień, choćby nieświadomie.
Pod koniec ubiegłego roku skończyłem 67 lat. Po ukończeniu szkoły podstawowej podjąłem naukę w średnim studium zawodowym o profilu społeczno-prawnym. Następnie odbyłem dwuletnią służbę w OHP. Później rozpocząłem pracę w Hucie Warszawa.Resztę życia wyobrażałem sobie jako niekończącą się podróż dookoła świata własnym jachtem. Zamierzałem podróżować samotnie. To być może istotna cecha mojej osobowości, zwykle określana mianem mizantropii - choć zapewne nie jest to określenie do końca trafne. Nawet rozpocząłem budowę jachtu. Prace były już mocno zaawansowane - gotowy stał kadłub. Niestety okoliczności zmusiły mnie do porzucenia planów związanych z morzem. Ich realizacja ograniczyła się do kilku rejsów po naszych wodach przybrzeżnych i osłoniętych.Później podjąłem pracę w niewielkiej firmie nagrywającej kasety z muzyką z gatunku pop-jazz. Przede wszystkim projektowałem okładki, ale zajmowałem się także wieloma innymi rzeczami. We wczesnych latach 90. wstąpiłem do szkoły o profilu ezoterycznym. Jej dźwięczna nazwa brzmiała Akademia Astrobiologii. Wbrew pozorom nie wykładano tam niczego na temat życia w kosmosie.Pod koniec lat 90. pojawiły się u mnie ciężkie i przewlekłe choroby - problemy żołądkowe oraz choroby stawów. Jeszcze później opiekowałem się matką, która z wiekiem zniedołężniała i popadła w chorobę psychiczną.Od chwili jej śmierci zajmuję się psychotroniką, ezoteryką i oczywiście pisaniem. Cokolwiek opisuję, miało miejsce w rzeczywistości. Choć niektóre sprawy mogą wydawać się mało wiarygodne i część osób uważa zapewne, że co najmniej przesadziłem - zwłaszcza jeśli chodzi o bardziej niezwykłe wydarzenia - takie opinie są mi nawet na rękę. Niech sobie myślą, że zmyśliłem. Tymczasem za każdym razem dochodzę do wniosku, że zdarzenia, które naprawdę miały miejsce, są ciekawsze od czegokolwiek, co mógłbym wymyślić.Rodziny nie założyłem i nie noszę się z takim zamiarem.Przed kilkunastoma laty przeniosłem się z Warszawy do Żyrardowa, gdzie na razie pozostaję. Na przeprowadzkę wpłynęły względy ekonomiczne. Mieszkam sam z dwoma kotami. Nie chciałem żadnego, a mam dwa. O tym, w jaki sposób wszedłem w ich posiadanie, również pisałem. Ten kot, o którym była mowa w opowiadaniu zatytułowanym "Mrówki", już nie żyje - miał raka. Zamiast niego jest inny. Koty muszą być dwa.
Pod koniec ubiegłego roku skończyłem 67 lat. Po ukończeniu szkoły podstawowej podjąłem naukę w średnim studium zawodowym o profilu społeczno-prawnym. Następnie odbyłem dwuletnią służbę w OHP. Później rozpocząłem pracę w Hucie Warszawa.Resztę życia wyobrażałem sobie jako niekończącą się podróż dookoła świata własnym jachtem. Zamierzałem podróżować samotnie. To być może istotna cecha mojej osobowości, zwykle określana mianem mizantropii - choć zapewne nie jest to określenie do końca trafne. Nawet rozpocząłem budowę jachtu. Prace były już mocno zaawansowane - gotowy stał kadłub. Niestety okoliczności zmusiły mnie do porzucenia planów związanych z morzem. Ich realizacja ograniczyła się do kilku rejsów po naszych wodach przybrzeżnych i osłoniętych.Później podjąłem pracę w niewielkiej firmie nagrywającej kasety z muzyką z gatunku pop-jazz. Przede wszystkim projektowałem okładki, ale zajmowałem się także wieloma innymi rzeczami. We wczesnych latach 90. wstąpiłem do szkoły o profilu ezoterycznym. Jej dźwięczna nazwa brzmiała Akademia Astrobiologii. Wbrew pozorom nie wykładano tam niczego na temat życia w kosmosie.Pod koniec lat 90. pojawiły się u mnie ciężkie i przewlekłe choroby - problemy żołądkowe oraz choroby stawów. Jeszcze później opiekowałem się matką, która z wiekiem zniedołężniała i popadła w chorobę psychiczną.Od chwili jej śmierci zajmuję się psychotroniką, ezoteryką i oczywiście pisaniem. Cokolwiek opisuję, miało miejsce w rzeczywistości. Choć niektóre sprawy mogą wydawać się mało wiarygodne i część osób uważa zapewne, że co najmniej przesadziłem - zwłaszcza jeśli chodzi o bardziej niezwykłe wydarzenia - takie opinie są mi nawet na rękę. Niech sobie myślą, że zmyśliłem. Tymczasem za każdym razem dochodzę do wniosku, że zdarzenia, które naprawdę miały miejsce, są ciekawsze od czegokolwiek, co mógłbym wymyślić.Rodziny nie założyłem i nie noszę się z takim zamiarem.Przed kilkunastoma laty przeniosłem się z Warszawy do Żyrardowa, gdzie na razie pozostaję. Na przeprowadzkę wpłynęły względy ekonomiczne. Mieszkam sam z dwoma kotami. Nie chciałem żadnego, a mam dwa. O tym, w jaki sposób wszedłem w ich posiadanie, również pisałem. Ten kot, o którym była mowa w opowiadaniu zatytułowanym "Mrówki", zamieszczonym w książce "Dzień jak co dzień", już nie żyje - miał raka. Zamiast niego jest inny. Koty muszą być dwa.
Pod koniec ubiegłego roku skończyłem 67 lat. Po ukończeniu szkoły podstawowej podjąłem naukę w średnim studium zawodowym o profilu społeczno-prawnym. Następnie odbyłem dwuletnią służbę w OHP. Później rozpocząłem pracę w Hucie Warszawa.Resztę życia wyobrażałem sobie jako niekończącą się podróż dookoła świata własnym jachtem. Zamierzałem podróżować samotnie. To być może istotna cecha mojej osobowości, zwykle określana mianem mizantropii - choć zapewne nie jest to określenie do końca trafne. Nawet rozpocząłem budowę jachtu. Prace były już mocno zaawansowane - gotowy stał kadłub. Niestety okoliczności zmusiły mnie do porzucenia planów związanych z morzem. Ich realizacja ograniczyła się do kilku rejsów po naszych wodach przybrzeżnych i osłoniętych.Później podjąłem pracę w niewielkiej firmie nagrywającej kasety z muzyką z gatunku pop-jazz. Przede wszystkim projektowałem okładki, ale zajmowałem się także wieloma innymi rzeczami. We wczesnych latach 90. wstąpiłem do szkoły o profilu ezoterycznym. Jej dźwięczna nazwa brzmiała Akademia Astrobiologii. Wbrew pozorom nie wykładano tam niczego na temat życia w kosmosie.Pod koniec lat 90. pojawiły się u mnie ciężkie i przewlekłe choroby - problemy żołądkowe oraz choroby stawów. Jeszcze później opiekowałem się matką, która z wiekiem zniedołężniała i popadła w chorobę psychiczną.Od chwili jej śmierci zajmuję się psychotroniką, ezoteryką i oczywiście pisaniem. Cokolwiek opisuję, miało miejsce w rzeczywistości. Choć niektóre sprawy mogą wydawać się mało wiarygodne i część osób uważa zapewne, że co najmniej przesadziłem - zwłaszcza jeśli chodzi o bardziej niezwykłe wydarzenia - takie opinie są mi nawet na rękę. Niech sobie myślą, że zmyśliłem. Tymczasem za każdym razem dochodzę do wniosku, że zdarzenia, które naprawdę miały miejsce, są ciekawsze od czegokolwiek, co mógłbym wymyślić.Rodziny nie założyłem i nie noszę się z takim zamiarem.Przed kilkunastoma laty przeniosłem się z Warszawy do Żyrardowa, gdzie na razie pozostaję. Na przeprowadzkę wpłynęły względy ekonomiczne. Mieszkam sam z dwoma kotami. Nie chciałem żadnego, a mam dwa. O tym, w jaki sposób wszedłem w ich posiadanie, również pisałem. Ten kot, o którym była mowa w opowiadaniu zatytułowanym "Mrówki", zamieszczonym w książce "Dzień jak co dzień", już nie żyje - miał raka. Zamiast niego jest inny. Koty muszą być dwa.
Narodowy liberalizm rynkowy w świecie wielobiegunowymDokąd zmierza świat po załamaniu dotychczasowego porządku?Globalny neoliberalizm ustępuje miejsca nowemu międzynarodowemu porządkowi gospodarczemu. Na znaczeniu zyskują bloki handlowe, wojny celne i sankcje, a wraz z nimi nacjonalizm, ruchy antyimigracyjne i skrajna prawica. Porządek, który przez ostatnie pół wieku wydawał się trwały, rozpada się na naszych oczach. Co powstanie w jego miejsce?Branko Milanović, jeden z najwybitniejszych współczesnych ekonomistów, pokazuje, jak rosnąca potęga Azji prowadzi do największego przetasowania dochodów od czasów rewolucji przemysłowej i tworzy nową globalną klasę średnią. Wyjaśnia też, dlaczego w świecie, który staje się bogatszy i bardziej egalitarny, tak wielu ludzi odczuwa narastające niezadowolenie. Analizując powrót plutokracji, zagrożenie globalnym konfliktem i narodziny nowego systemu gospodarczego, kreśli obraz świata w okresie przełomu.Wielka transformacja to niezbędny przewodnik po XXI wieku i zmianach, które już dziś kształtują naszą przyszłość.
Kolejna część budzącego grozę leksykonu seryjnych morderców z całego świata
Czy są potworami, czy może zwykłymi ludźmi, którzy zeszli na złą drogę? Niezależnie od tego, co o nich myślimy, zwykle nie potrafimy rozpoznać ich w tłumie. Żyją wśród nas – pracują, robią zakupy, mieszkają gdzieś niedaleko i często nie wzbudzają niczyich podejrzeń. Do czasu, aż ktoś ujawni ich mroczne sekrety…
Oto Jack Rosewood powraca z kolekcją 150 nowych profili najniebezpieczniejszych zbrodniarzy w historii. W książce znajdziesz:
opisy licznych sprawców przedstawione w układzie alfabetycznym,
nieocenzurowane szczegóły ich zbrodni,
kluczowe informacje, takie jak czas i miejsce urodzenia, data aresztowania oraz liczba ofiar, a także inne istotne fakty,
ciekawostki i mrożące krew w żyłach wypowiedzi morderców.
Jak tyrani, niepokorne królowe i niesłusznie potępieni zmienili bieg historii Autor Fałszywych bohaterów tym razem bierze na tapet najbardziej znienawidzone i przerażające postaci historyczneNa przestrzeni wieków niektóre osoby i grupy obdarzano zbiorową nienawiścią mniej lub bardziej zasłużenie. W swojej nieustającej próbie oddzielenia faktów od fikcji, przeinaczeń i narzuconych narracji Otto English przygląda się temu, skąd biorą się te skrajne emocje oraz kto i dlaczego przekonał nas o rzekomej niegodziwości czarnych charakterów. Jak Krwawa Mary stała się symbolem krnąbrnych kobiet? Dlaczego zdrada Judasza przez stulecia stanowiła idealny wzorzec napięć religijnych? Co powstania ludowe i iluminaci mówią nam o mechanizmach walki o władzę na przestrzeni wieków? English demaskuje interesy stojące za prawdami, w które kazano nam wierzyć, a także pokazuje, jak często przeszłość powraca we współczesnych sporach i wyobrażeniach.Ta fascynująca i odważna książka rzuca nowe światło na największe czarne charaktery w historii i zmienia sposób, w jaki postrzegamy świat.
Poznaj niewiarygodne historie osób, którym udało się pożegnać ze światem w naprawdę niekonwencjonalny sposób
Oto zbiór wciągających, zabawnych i makabrycznych opowieści o najbardziej niedorzecznych zgonach, od starożytności po czasy współczesne. Przeczytasz w nim o fascynujących losach wielu pechowców, w tym:
greckiego dramatopisarza, który zginął od uderzenia spadającym z nieba żółwiem,
60 niemieckich arystokratów utopionych w latrynie,
prawnika, który się zastrzelił, by udowodnić swoją rację w prowadzonej sprawie,
ofiar morderczych jeleni i… deserów,
aktora, który tak dobrze odgrywał zawał serca, że dostał go naprawdę,
a także znajdziesz liczne opisy nieszczęśliwych wypadków, absurdalnych zbiegów okoliczności, konspiracji i nieudanych popisów.
To przewrotna, ale i pouczająca podróż przez historię ludzkiej głupoty, pecha i nieokiełznanych kolei losu.
Każde „trudne” dziecko nosi w sobie historię, której nie powinien doświadczyć żaden człowiek
Tych chłopców zwykle nazywa się niegrzecznymi, zdemoralizowanymi albo wręcz „patologią”. Trafiają do ośrodków z wyrokami wydanymi nie tylko przez sąd, lecz także przez nauczycieli, sąsiadów, a czasem nawet własnych rodziców. Zostają osądzeni, zanim ktokolwiek spróbuje ich zrozumieć. Wielu z nich zdążyło uwierzyć, że skoro świat postrzega ich jako problem, to muszą nim być.
W tej książce otwieram drzwi do ich świata. Opowiadam o pierwszych dniach w „wychowku”, próbach ucieczki, nocnych buntach, kontrabandzie, nieformalnej hierarchii i prawie grupy. Piszę o sądach, rodzinach, chorobach i zaburzeniach psychicznych, o resocjalizacji i instytucjach, które próbują pomagać, lecz czasami zamiast leczyć, pogłębiają rany.
Nie idealizuję swoich bohaterów. Wiem aż za dobrze, że moi chłopcypotrafią kłamać, kraść, prowokować i ranić. Ale wiem też, że za ich gniewem często kryje się lęk, a za ucieczką – rozpaczliwa tęsknota za domem, niezależnie od tego, jaki on był. To wciąż dzieciaki, które przez całe życie uczyły się, że muszą być silne za wszelką cenę, bo okazanie słabości może boleć bardziej niż kolejna kara.
Spróbuj je poznać, zanim spiszesz je na straty.
"Wierny Beskidom do ostatka" - napis na grobie Pawła Łyska w Istebnej mógłby być mottem całego jego życia i twórczości. Urodzony w Jaworzynce pisarz, historyk i naukowiec w 1939 roku opuścił rodzinne strony. Wojenne losy prowadziły go przez Europę, a ostatecznie do Stanów Zjednoczonych. Zrobił tam karierę akademicką, wykładał w Nowym Jorku, działał na rzecz polskiej kultury i Polonii, a jednocześnie nieustannie powracał we wspomnieniach i literaturze do świata Beskidu Śląskiego, Istebnej, Koniakowa i Jaworzynki. Edyta Korepta opowiada o Pawle Łysku, wykorzystując m.in. jego trwającą siedemnaście lat korespondencję z Florianem Śmieją. Listy pozwalają spojrzeć na pisarza nie tylko przez pryzmat emigracyjnej nostalgii. Odsłaniają człowieka świadomie próbującego ocalić od zapomnienia kulturę, język, obyczaje i pamięć o świecie beskidzkich górali. Łysek pisał o Śląsku z perspektywy Nowego Jorku. Swoją amerykańską posiadłość nazwał Ranczo Beskidy, urządził ją pamiątkami z rodzinnych stron, a w ważnych chwilach zakładał czerwony bruclik tradycyjną góralską kamizelkę. Przed śmiercią poprosił, by właśnie w nim złożono jego ciało do trumny, a urnę z prochami pochowano w Istebnej. W książce czerwony bruclik staje się czymś więcej niż elementem stroju. Jest symbolem przynależności do miejsca, którego nie przekreśliły ani wojna, ani emigracja, ani tysiące kilometrów dzielące Nowy Jork od Beskidów. Czerwony bruclik to książka o pamięci, emigracji i śląskiej tożsamości, ale również próba przywrócenia Pawła Łyska należnego mu miejsca w historii literatury i kultury Śląska Cieszyńskiego.
Poznaj nieocenzurowany głos Charlesa Bukowskiego!Prezentujemy niepublikowany dotąd w języku polskim zbiór krótkich form Charlesa Bukowskiego - barda, który swoje życie i doświadczenia przetwarzał w literaturę. Teksty te ukazywały się w niezależnych, undergroundowych gazetach, takich jak "Open City", "Los Angeles Free Press" czy "NOLA Express".To dynamiczny koktajl opowiadań, felietonów, esejów, wierszy stanowiący zapis życia Bukowskiego na przełomie lat 60. i 70. Alkoholizm, seks, samotność i nieustanna walka o przetrwanie - w tej brutalnie szczerej, ale tętniącej życiem prozie tradycja Dostojewskiego (na którego autor się powołuje) łączy się z wywrotowym, amerykańskim stylem. Pomiędzy wulgarnością a nagłymi, zaskakującymi momentami "lirycznej wrażliwości" Bukowski dzieli się z czytelnikami swoimi refleksjami także w serii aforyzmów opublikowanych w 1983 r. jako "Ecce Hetero" w magazynie "High Times". W nich z właściwym sobie, bezkompromisowym cynizmem podsumowuje relacje międzyludzkie:"Najlepsi ludzie to ci, których nigdy nie poznałeś".
Wspomnienia Wojciecha Kossaka (1856–1942) to barwna, tętniąca życiem opowieść jednego z najsłynniejszych polskich malarzy – piewcy oręża i koni, bon vivanta, miłośnika życia i pięknych kobiet. Spisane u szczytu sławy, olśniewają żywą narracją, celnymi portretami epoki i niewymuszonym humorem. Artysta wprowadza czytelnika do rodzinnej Kossakówki, na monachijskie i paryskie pracownie, na cesarski dwór w Berlinie i pola bitewnych panoram. Z anegdotą na ustach opowiada o wielkich tego świata, o barwnym życiu towarzyskim i kulisach malarskiego rzemiosła.Tom otwiera wstęp Luby Ristujcziny, kreślący pełną biografię Kossaka – od artystycznej dynastii i triumfów, przez berlińską karierę i wojaże do Ameryki, aż po zmierzch życia w okupowanym Krakowie. To niezbędne dopełnienie barwnej autonarracji, ukazujące malarza takim, jakim był naprawdę.
To wtedy zaczęło się nasze dzisiaj.W latach dziewięćdziesiątych wszystko działo się naraz. Jedni zakładali firmy, budowali samorządy, tworzyli media, odkrywali giełdę, reklamy, Zachód i własną sprawczość. Inni tracili pracę, bezpieczeństwo, zakłady, które przez dekady były całym ich światem. Na bazarach rodził się kapitalizm, w muzyce królowało disco-polo, na wsi znikały konie, a w popegeerowskich osadach ludzie uczyli się, że odtąd każdy musi radzić sobie sam.Prawie Zachód to porywająca opowieść o długich latach dziewięćdziesiątych - epoce wolności, lęku, chaosu, ambicji i wielkiej improwizacji. Michał Przeperski oddaje głos tym, którzy transformację projektowali, obserwowali, napędzali albo po prostu próbowali ją przetrwać. To reportaż o wielkiej, bezkrwawej rewolucji codzienności. O świecie, w którym jedni po raz pierwszy poczuli sprawczość, a inni stracili poczucie bezpieczeństwa. O Polsce prowizorycznej, ambitnej, brutalnej, kolorowej i szarej zarazem. O awansie i upokorzeniu, energii i zmęczeniu, wolności i samotności. O czasie, który wciąż decyduje o tym, kim jesteśmy.
Dowiedz się, kto decyduje o tym, co widzisz codziennie na swoim ekranie „Smok w telefonie” to fascynujący reportaż śledczy o chińskim techgigancie, który w kilka lat szturmem wziął nasze smartfony. I nasze umysły. Autorka opisuje dramatyczną i mało znaną historię ByteDance, który stworzył aplikację od viralowych tańców i krótkich porad, a potem zamienił ją w jedno z głównych źródeł wiedzy o świecie dla milionów mieszkańców Zachodu. * * * „To nie jest książka po prostu o TikToku. To książka o świecie, który TikTok pomógł stworzyć. Emily Baker-White odsłania kulisy narodzin technologicznego giganta i pokazuje, że w rzeczywistości stał się polem bitwy o przyszłość internetu. To fascynująca opowieść o chińskim imperium technologicznym, algorytmach, które uczą się naszych pragnień, i globalnej rywalizacji o władzę nad miliardami ludzi. A stawką od początku były nie same media społecznościowe, lecz nasze wybory, sposoby myślenia i postrzegania świata. Po tej lekturze trudno będzie spojrzeć na ekran telefonu tak samo jak wcześniej”. Sylwia Czubkowska, Techstorie autorka bestsellerów Bóg techy oraz Chińczycy trzymają nas mocno * * * Emily Baker-White jest dziennikarką śledczą i reporterką technologiczną amerykańskiego „Forbesa”. Wcześniej pracowała w big techach, a konkretnie w Spotify oraz Facebooku. Mieszka w San Francisco.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?