Tematem książki Do granic negocjacji jest jedenastoletnia historia Zespołu Filmowego „X” Andrzeja Wajdy, założonego w 1972, rozwiązanego w 1983 roku. Celem rozważań autorki jest zrozumienie i wyjaśnienie czytelnikowi podziału kompetencji między władzą polityczną a filmowcami wypracowanego w systemie kinematografii polskiej lat siedemdziesiątych XX wieku, a zarazem przestrzeni negocjacji zakładanej przez ten podział. Analiza 82 filmów wyprodukowanych w Zespole „X” dla kina i telewizji została uzupełniona i wzmocniona przez badania archiwalne oraz wywiady z filmowcami i politykami. Autorka przedstawia i wyjaśnia udział filmowców w tworzeniu nowego języka filmowego, zmierzającego – wbrew wszelkim ograniczeniom – do opisu rzeczywistości. Wielkim atutem książki jest połączenie zachodniej perspektywy, reprezentowanej przez autorkę, z wnikliwym zrozumieniem systemowej niepowtarzalności PRL-u. Książka Anny Szczepańskiej wpisuje się w coraz żywiej się rozwijający krąg „badań produkcyjnych”, przedkładających ponad „opis końcowego produktu” charakterystykę fascynującego procesu tworzenia filmu. Nakreślona tu historia Zespołu „X” układa się w wielowątkową narrację, z której – zależnie od zainteresowań czytelnika – można wydobywać najróżniejsze wątki. Ciekawe, że właśnie autorka przybywająca z Francji podjęła żmudne badania w naszych archiwach krajowych, a potem przeprowadziła dziesiątki rozmów z naszymi artystami. Możemy teraz i my korzystać z rezultatów jej pracy. Prof. dr hab. Tadeusz Lubelski Wydano dzięki wsparciu Centrum Badawczego HiCSA przy uniwersytecie Paris 1 Panthéon-Sorbonne Avec le concours du Centre de recherche HiCSA, université Paris 1 Panthéon-Sorbonne Książkę wydano dzięki dofinansowaniu Wydziału Kultury Ambasady Francji w Polsce w ramach Programu Wsparcia Wydawniczego BOY-ŻELEŃSKI.

W niniejszej pracy podjęto próbę uporządkowania, krytycznego omówienia i usystematyzowania zagadnień dotyczących okładek (przede wszystkim płyt gramofonowych i książek) z perspektywy bibliologicznej. Przegląd i omówienie różnych dotychczasowych ujęć poruszanej problematyki doprowadziły do sformułowania kilku autorskich propozycji metodologicznych i terminologicznych. Niezaprzeczalną wartością pracy są skrupulatne analizy terminologiczne, uporządkowanie i synteza głównych zagadnień związanych z tematem, a także wskazanie perspektyw ich rozwoju, miejsc wymagających opracowania lub rewizji. W ten sposób praca stanowi zaproszenie do dyskusji nad miejscem i przyszłością badań okładek w ramach nauk humanistycznych.

Pierwsza część książki dotyczy wartości faktograficznej, źródłowej i informacyjnej kolekcji dokumentów życia społecznego, jak i poszczególnych rodzajów druków ulotnych i okolicznościowych. Na wybranych przykładach omówione zostały tu problemy wartościowania tego rodzaju druków, wartości kolekcjonerskiej i sentymentalnej wybranych typów wydawnictw efemerycznych oraz sprawy ich, przejawiającej się w tzw. potencjalnej wartości stałej, obecności na którym rynku książki. W dalszej części tomu zaprezentowane zostały praktykowane w dużych bibliotekach naukowych, wykształcone w toku wieloletnich doświadczeń, zgodne z przyjętymi kierunkami gromadzenia i specjalizacjami, sposoby pozyskiwania oraz opracowywania dokumentów życia społecznego. Kolejne strony niniejszego opracowania odnoszą się do praktyk stosowanych w książnicach mniejszych, ukierunkowanych na zachowanie oraz ochronę źródeł do badań historii lokalnej. Ujęto tu również bardzo interesujące kwestie organizowania w bibliotekach tzw. archiwów społecznych. W przedostatniej części książki omówione zostały wypracowane w Bibliotece Narodowej oraz określonych bibliotekach naukowych problemy przechowywania, konserwacji i digitalizacji dokumentów życia społecznego. Ostatnie dwa teksty łączące się bezpośrednio z ochroną cennych dokumentów życia społecznego, jak i ich utrwalaniem w postaci cyfrowej, pośrednio zaś związane z problemem zwrotu cyfrowego we współczesnej humanistyce, odnoszą się do obecności wydawnictw niekonwencjonalnych w sieci.

Podstawowa działalność kulturalna – jak stanowi ustawa o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej - polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury , a jej formami organizacyjnymi są m. in. biblioteki, muzea, domy kultury, galerie sztuki, kina, teatry i filharmonie. W recenzowanym tomie skupiono się na działalności społecznej wymienionych instytucji - zwłaszcza - bibliotek - która w czasach niepokojów socjoekonomicznych i rozwarstwienia społecznego jest szczególnie ważna. (…) Zaakceptowano w nim kwestię istotną dla każdej organizacji, tym także tej niedochodowej, jaką jest konieczność dopasowania się do otoczenia. Tylko bowiem obserwacja środowiska zewnętrznego, analizowanie go pod kątem szans i zagrożeń z niego płynących, pojawiających się mód i trendów, a następnie reagowanie na nie, pozwala organizacji na skuteczne funkcjonowanie. Czas stabilności bibliotek i innych instytucji kultury minął bezpowrotnie. Zmiany społeczne, środowiskowe, technologiczne wywierają na nie istotny wpływ. Zaprezentowane w tomie teksty dają optymistyczny obraz instytucji kultury, adaptujących się do środowiska zewnętrznego, innowacyjnych, a w rezultacie konkurencyjnych wobec innych organizacji. (…) Publikacja będzie cieszyła się zainteresowaniem osób, chcących poszerzyć swoją wiedzę na temat zadań, działalności oraz społecznej roli współczesnych instytucji kultury. (z recenzji dr hab. Małgorzaty Federowicz-Kruszewskiej)

Literackie eseje poświęcone kulturze, historii i sztuce – a szerzej: pięknu – dawnej i współczesnej Italii oraz tworzącym je postaciom, sławnym i popularnym, ale także mniej znanym czy wręcz zapomnianym. Na kartach książki spotkamy więc Giacoma Pucciniego, Carla Collodiego (autora Pinokia) i Igora Mitoraja, poznamy włoskie losy polskich arystokratów i artystów, a przede wszystkim odetchniemy atmosferą miast i krajobrazów Toskanii i Sycylii, które szczególnie ukochała autorka. „Nie planowałam zamieszkania we Włoszech – pisze autorka. – Wydawało się, że po wyjeździe z Krakowa moje życie potoczy się dalej w środkowoeuropejskich szarościach, los zrządził jednak inaczej i znalazłam się na promie do Palermo, by niebawem znów pakować bagaże, tym razem do Toskanii. Nie było zatem Południa w moich planach na przyszłość, ale odkąd pamiętam, błękitne niebo w pewne wiosenne i jesienne dni, gdy jaskrawe, wymyte światło podkreśla kontury i barwy, sugerując jakieś ukryte w nich treści, zawsze poruszało we mnie czułe struny. […] Zanim znalazłam się we Włoszech, odwiedziłam parę innych krajów i stamtąd też zachowałam migawki blasku i nieba. Białej od słońca alei Wersalu w szpalerze płonących cytrynowo liści. Kolorowych sukienek i białych koszul na niedzielnym koncercie w badeńskim parku […]. Kamieniczek z piernika odbijających się w błękitnych kanałach Gandawy, ciemnego lazuru nieba, jak woda ze snów o wakacjach, nad terakotowym morzem brugijskich dachów i amarantowych latawców na białej plaży w Ostendzie… Później pomyślałam, że światło i barwy, na które polowałam, były może marzeniem Północy o idealnym Południu”.

Sukces to kaprysny przyjaciel. Kiedy uwielbia – rozpieszcza. Ale gdy opuści, bajka zmienia się często w dramat. O tym, jak grać w tę trudną grę z sukcesem w autobiografii Maceja Zienia.

Czy w trampkach można iść na wielką galę? Czy legginsy powinny znaleźć się w szafie każdej kobiety? Czy w bluzie z kapturem można być dobrze ubranym? Czy T- shirt można nosić w każdym wieku? Czy trzeba być fashionistką, aby dobrze wyglądać? Jak to co wygodne stało się modne? Adidasy do eleganckiej spódnicy, dresowe spodnie do klasycznego trenczu? Dziś wszystko jest możliwe, a największym wyzwaniem mody XXI wieku jest połączenie tego, co komfortowe z tym, co ultra kobiece. Miękkie, naturalne materiały, niekrępujące ruchów fasony to znaki rozpoznawcze sportowego szyku, stylu który podbił serca kobiet na całym świecie. Grażyna Olbrych i Dagmara Radzikowska odsłaniają świat, w którym bycie trendy nie oznacza dostosowania się do wizji haute couture, lecz sięgnięcie po proste, sportowe projekty. Bądź częścią wielkiej modowej rewolucji! Grażyna Olbrych. Dziennikarka modowa, wieloletnia redaktor naczelna Cosmopolitan i Glamour. Twórczyni ekskluzywnego internetowego magazynu poświęconego trendom Vumag.pl. Współwłaścicielka marki Rekh&Datta. Dagmara Radzikowska Stylistka, osobisty doradca do spraw wizerunku, trendsetterka. Bawi się modą i potrafi ją oswoić. Pracowała dla luksusowych magazynów takich jak Glamour, Twój Styl, Viva, Elle. Jej motto brzmi: ubranie to nie przebranie.

This monograph presents the cultural periodical «The North Norwegian Magazine» (NNM) in the first ten years of its existence, around the time when it was the largest cultural magazine in Norway, and finds out what characterized the periodical at that time when it comes to the editorial staff, the ideological basis and possible changes in NNM regarding form and contents. Roald Larsen is an associate professor specializing in Scandinavian literature at the University of Tromso Norway’s Arctic University.

Chiny to ojczyzna herbaty. Tutaj od dawna uprawia się ją i pije. Starożytni Chińczycy bezustannie doskonalili sposoby uprawiania herbaty, przetwarzania herbacianych liści i sztukę przygotowania herbaty; dyskutowali, jak należy właściwie pić herbatę i w jakiej wodzie ją parzyć. Doświadczenia przeszłości sumowali w traktatach. Dzięki zawartym w tych dziełach przemyśleniom picie herbaty nabrało szczególnych treści kulturowych i stopniowo stawało się częścią duchowego życia Chińczyków. Tak pojawiła się filozofia ceremonii herbacianej i fundament jej dalszego rozwoju. Fragment Przedmowy

Monografia stanowi drugi tom serii wydawniczej „W Przestrzeni Niepełnosprawności”. Na kartach tej książki towarzyszymy „osobom z niepełnosprawnością na ścieżkach życia”, aby wpierać ich edukację, podejmowane działania terapeutyczne oraz umożliwiać jak najpełniejsze funkcjonowanie w życiu kulturalnym i społecznym. Publikacja zawiera artykuły napisane przez specjalistów teoretyków i praktyków zajmujących się istotą niepełnosprawności, funkcjonowaniem osób z różnymi rodzajami niepełnosprawności w społeczeństwie oraz ich szeroko pojętym uczestnictwem w kulturze i terapii. Autorzy podjęli kwestie związane z terapią dzieci, intensyfikacją edukacyjnych działań środowiskowych na rzecz osób z niepełnosprawnościami oraz sytuacją społecznej uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi w klasie szkolnej. Badacze przyjrzeli się również zjawisku liminalności w kontekście przekraczania drugiego progu edukacyjnego przez ucznia z chorobą przewlekłą uczącego się w klasie integracyjnej, a także możliwościom udostępniania muzeów osobom z niepełnosprawnością intelektualną. Poza tym analizie poddano twórczą, plastyczną działalność uczniów lekko niepełnosprawnych intelektualnie. Publikację zamykają artykuły dotyczące doświadczeń praktycznych na polu edukacji, terapii, wsparcia i szeroko pojętego rozwoju osób z niepełnosprawnością intelektualną.

Publikacja Polityki sieciowej popkultury dotyczy praktyk uczestnictwa w sieciowej kulturze popularnej jako aktywności politycznej, czyli tych względnie nowych momentów, gdy popkultura online staje się „językiem”, którym „mówią” obywatele podejmujący swoje działania, a także tych, w których sieciowa kultura popularna jest przedmiotem aktywności politycznej obywateli, to znaczy rodzajem zasobu, o który toczy się polityczny spór – jak było chociażby w przypadku europejskich protestów przeciw ACTA. […] Analiza współczesnej sieciowej popkultury byłaby niepełna bez możliwie precyzyjnego opisania internetu jako środowiska praktyk społecznych. […] Sieć mediatyzuje współczesną politykę i mediatyzuje kulturę popularną w skomplikowanych technologicznych, społecznych i ekonomicznych procesach. Ekonomiczny wymiar cyfrowej mediatyzacji nabiera znaczenia wraz z komercjalizacją współczesnej sieci; nowe media są nie tylko technologią, ale i zbiorem rynkowych podmiotów o coraz potężniejszej pozycji i określonych ekonomicznych celach. Realizacja tych celów w praktyce wpływa na sposoby uczestnictwa ludzi w popkulturze czy polityce, co stanowi jeden z centralnych tematów książki. Innymi słowy, rekonstruuje w niej polityczny status nowych mediów jako narzędzi artykulacji, rozumianej, w pewnym uproszczeniu, jako złożony zbiór praktyk, poprzez które ludzie nieustannie reprodukują indywidualne i zbiorowe tożsamości. (ze Wstępu)

Aromatyczny zapach świeżych wypieków rozchodzi się po całym domu, dzieci wycinają z ciasta cynamonowe gwiazdki, na parapecie stygną korzenne pierniczki.... Rodzinne pieczenie ciasteczek w dni poprzedzające Boże Narodzenie to piękny zwyczaj, będący źródłem nieopwtarzalnych wspomnień. Książka zawiera 50 specjalnych przepisów na rogaliki, makaroniki, rożki, ciastka orzechowe, miodowe i inne, do przygotowania razem z dziećmi. Dzięki przejrzystm listom składników, wskazówkom krok po kroku i pięknym ilustracjom zrobienie każdego z wypieków okaże się dziecinną igraszką.

W 1765 roku Katarzyna Wielka, kierując się względami zarówno estetycznymi, jak politycznymi, zaczęła kolekcjonować obrazy. Jej zbiór stał się zalążkiem jednego z największych muzeów na świecie. Niniejsza książka jest pierwszą tak obszerną prezentacją dzieł z tej wspaniałej kolekcji.Na ponad 630 ilustracjach ukazane zostały obrazy zgromadzone przez carycę Katarzynę, a także te, które trafiły do zbioru później. W książce znalazły się przykłady francuskiego malarstwa z XVIII i XIX wieku, w tym wybitne dzieła Bouchera, Fragonarda, Watteau, Claudea Lorraina, Huberta Roberta, Davida, Ingresa i Corota.Równie ważne są obrazy holenderskiego i flamandzkiego baroku, które reprezentują rozmaite aspekty stylu tej epoki, od brawury Perseusza i Andromedy Rubensa po przejmujące piękno Portretu rodziny van Dycka.Czytelnik znajdzie tu równie reprodukcje wspaniałych płócien Rembrandta, Halsa, Jordaensa oraz Jacoba i Salomona van Ruisdaelów.W tym obszernym albumie nie zabrakło też miejsca na przedstawienie prawdopodobnie najbardziej znanych obrazów z końca XIX i początku XX wieków: słynnych prac van Gogha, Gauguina, Czanne'a, Picassa i Matisse'a, a także mniej znanych dzieł wymienionych artystów oraz im współczesnych.Zaprezentowano też prace z innych okresów, w tym dzieła włoskiego renesansu (między innymi Fra Angelica, Leonarda da Vinci, Rafaela i Tycjana), przykłady malarstwa hiszpańskiego od El Greca do Goi, Murilla, Velzqueza i Zurbarna: także obrazy z Anglii, Szwecji, Szwajcarii, Belgii, a nawet Stanów Zjednoczonych.

Większość z nas przywitała świat krzykiem. Większość z nas chciałaby żegnać się ze światem w ciszy. Między tymi dwoma punktami rozgrywa się ta książka. Słyszymy często, że „milczenie jest złotem”. Potakujemy, gdy padają słowa „cicha woda brzegi rwie”. Wiemy, co to „cisza jak makiem zasiał”. Powtarzamy ostatnie słowa z Hamleta: „reszta jest milczeniem”, nawet jeśli nie pamiętamy, w jakim kontekście się pojawiły i co oznaczały. Czasem od ciszy uciekamy. Uciekamy, bo „dzwoni nam w uszach”, bo w niej widać jaśniej i wyraźniej, kim jesteśmy i jacy bywamy. Kluczymy, bo nie lubimy tego, co nazywamy „niezręczną ciszą”, lubimy ją zagadywać, a nawet zakrzykujemy ją. Przykrywamy bodźcami i aktywnościami. Ale też jej poszukujemy. Chcemy się wyciszyć, znaleźć spokój, wewnętrzną ciszę. Przebieramy w metodach osiągania tego upragnionego stanu. Z tekstu Małgorzata Wojcik i Rafał Żak przyglądają się ciszy i różnym jej odmianom, które spotykamy w codziennym życiu. Pokazują, że milczenie może być cenne i wartościowe dla relacji z innymi, może być jednak również oznaką protestu, wycofania, obojętności. Rozpatrują rolę ciszy w muzyce: czasem stanowi ona przestrzeń dla wybrzmienia dźwięku, czasem jest elementem konstytuującym utwór. Eksplorują znaczenie ciszy w różnych kontekstach – zarówno takich, w których jest ona elementem pożądanym (jak w przypadku ciszy nocnej lub zakonnej reguły milczenia), jak i takich, w których jest wyniszczająca i szkodliwa. Naczytaj się o ciszy. Małgorzata Wojcik i Rafał Żak Żona i mąż. Ona słyszy znacznie lepiej od niego i pewnie z tego tytułu częściej używa stoperów. Wspólnie nie cierpią dźwięków siorbania i mlaskania. Nienawidzą zakłócania ciszy nocnej, szczególnie w pobliżu swojego mieszkania. Lubią muzykę, czytanie w ciszy, ciszę sal koncertowych, kina i teatru. Cisza to ich pierwszy wspólny literacki projekt. Dawno, dawno temu spotkali się na kulturoznawstwie, dziś mieli zatem dużą przyjemność z prowadzenia tej interdyscyplinarnej podróży. Nie powiedzieli jeszcze ostatniego słowa, jeśli chodzi o wspólne pisanie książek. Na razie trzymają kciuki, żeby o Ciszy było głośno.

Rozdział 1. Zmiany wyglądu uzupełnień w konserwacji malarstwa sztalugowego – stan badań / 11 Rozdział 2. Uzupełnienia ubytków warstwy malarskiej obrazów i ich trwałość optyczna. Wyniki obserwacji / 16 2.1. Opinie konserwatorów na temat stabilności optycznej uzupełnień ubytków warstwy malarskiej / 16 2.2. Przegląd obrazów eksponowanych w muzeach – stan uzupełnień ubytków warstwy malarskiej / 19 2.2.1. Rodzaje zaobserwowanych zmian i częstotliwość ich występowania / 20 2.2.2. Zmiany uzupełnień a czas ich wykonania / 35 3.2.3 Zmiany uzupełnień ubytków warstwy malarskiej a powszechnie stosowane techniki i materiały / 39 Rozdział 3. Właściwości optyczne warstwy malarskiej a farba i jej składniki / 44 3.1. Właściwości optyczne warstwy malarskiej / 44 3.1.1. Barwa i krycie warstwy malarskiej / 45 3.1.2. Połysk warstwy malarskiej / 48 3.2. Wybrane właściwości składników farb i ich wpływ na właściwości optyczne uzupełnień ubytków warstw malarskich / 51 3.2.1. Pigmenty / 53 3.2.1.1. Morfologiczne cechy pigmentu a jego właściwości techniczne – barwa, siła barwienia i krycie / 54 3.2.1.2. Rola współczynnika załamania światła / 57 3.2.2. Wypełniacze stosowane w farbach / 58 3.2.3. Spoiwa i media / 59 3.2.3.1. Żywice i inne substancje błonotwórcze obecne w spoiwach i mediach / 60 3.2.3.2. Rozpuszczalniki / 62 3.2.3.3. Substancje pomocnicze / 65 3.2.4. Pigmenty i spoiwa – wzajemne oddziaływania / 66 3.2.4.1. Zwilżanie pigmentów / 66 3.2.4.2. Chłonność spoiwa / 67 3.2.4.3. Rozproszenie pigmentów w spoiwie a połysk i barwa warstwy malarskiej / 72 3.2.4.4. Składniki farby a jej konsystencja i właściwości reologiczne / 76 3.2.4.5. Wpływ rozpuszczalników i sposobu wysychania na wygląd powstającej warstwy malarskiej / 79 Rozdział 4. Przyczyny i mechanizmy zmian wyglądu uzupełnień ubytków warstwy malarskiej obrazów/ 85 4.1. Zmiany uzupełnień warstwy malarskiej a zastosowane techniki i materiały / 85 4.1.1. Opinie konserwatorów / 85 4.1.2. Rezultaty przeglądu obrazów i zawartości dokumentacji / 86 4.1.3. Popularne opinie na temat przyczyn zmian / 91 4.2 Mechanizmy zachodzenia zmian w uzupełnieniach ubytków warstwy malarskiej / 92 4.2.1. Zmiany barwy uzupełnień zależne od zmian oświetlenia / 93 4.2.2. Zmiany wyglądu uzupełnień zachodzące w trakcie wysychania / 100 4.2.2.1. Różnice połysku/ 100 4.2.2.2. Zmiany połysku oraz nasycenia barwy / 104 4.2.2.3. Zmiany barwy i krycia związane z procesem wysychania / 105 4.2.3. Zmiany wyglądu uzupełnień następujące w procesie starzenia podczas ekspozycji obrazów / 109 4.2.3.1. Pigmenty a trwałe zmiany barwy wskutek reakcji chemicznych i fotochemicznych / 109 4.2.3.2. Zmiany związane z właściwościami składników spoiw i ich wrażliwością na warunki atmosferyczne / 126 4.2.3.3. Trwałe optyczne skutki procesów zachodzących w trakcie starzenia składników spoiw / 130 Rozdział 5. Współczesne materiały do restauracji warstwy malarskiej obrazów a zmiany optyczne uzupełnień / 139 5.1. Dotychczasowe badania materiałów stosowanych w restauracji malarstwa / 139 5.2. Badanie stabilności optycznej współczesnych materiałów do uzupełniania ubytków warstwy malarskiej / 141 5.3. Obserwacje i wnioski z przeprowadzonych badań / 143 5.3.1. Wpływ właściwości pigmentów, spoiw i cech użytkowych farb na barwę i krycie warstw / 143 5.3.2. Zmiany połysku warstw w trakcie wysychania, po wyschnięciu, po zawerniksowaniu i po starzeniu / 145 5.3.3. Zmiany barwy pigmentów wskutek starzenia / 154 5.3.4. Bielenie – zmiany barwne warstw zawierających pigmenty aktywne fotokatalitycznie / 166 5.3.5. Inne cechy istotne przy ocenie uzupełnień wykonywanych współczesnymi materiałami / 171 5.3.6. Wnioski końcowe / 173 Rozdział 6. Podsumowanie i wnioski dla praktyki konserwatorskiej / 177 Bibliografia / 183 Aneks / 193

Polskie święta i zwyczaje to książka, która sprawi, że dzieci pokochają myszkowanie po domowym kalendarzu! Opowiada ona o dniach, podczas których mają miejsce szczególnie ważne lub ciekawe święta, i wyjaśnia, z czym są związane. Znajdują się tutaj zarówno powszechnie znane, uroczyste święta, jak Boże Narodzenie, Wielkanoc, Narodowe Święto Niepodległości, znane święta rodzinne i towarzyskie, jak Dzień Kobiet, Dzień Ojca czy Dzień Nauczyciela, ale też okazje mniej znane, a interesujące - Dzień Psa, Dzień Żywności, Dzień Pluszowego Misia. Każdemu świętu towarzyszy data, zaznaczono dni wolne w szkole, a cała książeczka jest wręcz bajecznie kolorowa i pełna ciepłych ilustracji. Zapraszamy do lektury!

W 1765 roku Katarzyna Wielka, kierując się względami zarówno estetycznymi, jak politycznymi, zaczęła kolekcjonować obrazy. Jej zbiór stał się zalążkiem jednego z największych muzeów na świecie.Niniejsza książka jest pierwszą tak obszerną prezentacją dzieł z tej wspaniałej kolekcji. Na ponad 630 ilustracjach ukazane zostały obrazy zgromadzone przez carycę Katarzynę, a także te, które trafiły do zbioru później. W książce znalazły się przykłady francuskiego malarstwa z XVIII i XIX wieku, w tym wybitne dzieła Bouchera, Fragonarda, Watteau, Claude'a Lorraina, Huberta Roberta, Davida, Ingresa i Corota. Równie ważne są obrazy holenderskiego i flamandzkiego baroku, którereprezentują rozmaite aspekty stylu tej epoki, od brawury Perseusza i Andromedy Rubensa po przejmujące piękno Portretu rodziny van Dycka. Czytelnik znajdzie tu równie reprodukcje wspaniałych płócien Rembrandta, Halsa, Jordaensa oraz Jacoba i Salomona van Ruisdaelów. W tym obszernym albumie nie zabrakło też miejsca na przedstawienie prawdopodobnie najbardziej znanych obrazów z końca XIX i początku XX wieków: słynnych prac van Gogha, Gauguina, Czanne'a, Picassa i Matisse'a, a także mniej znanych dzieł wymienionych artystów oraz im współczesnych. Zaprezentowano też prace z innych okresów, w tym dzieła włoskiego renesansu(między innymi Fra Angelica, Leonarda da Vinci, Rafaela i Tycjana), przykłady malarstwa hiszpańskiego od El Greca do Goi, Murilla, Velzqueza i Zurbarna: także obrazy z Anglii, Szwecji, Szwajcarii, Belgii, a nawet Stanów Zjednoczonych.Autor - znany historyk sztuki - dobrał dzieła i opracował tekst pod kątem tematyki płócien. Prace zaprezentowano w grupach obejmujących motywy mitologiczne i sceny z historii starożytnej, malarstwo religijne, pejzaże, wnętrza, portrety, sceny rodzajowe i martwą naturę. Prezentacja zbiorów muzeum w układzie tematycznym, w ramach poszczególnych rozdziałów, daje czytelnikowi możliwość odbycia spaceru po urządzonych w wyobraźni galeriach.Zestawienie obrazów w nowym kontekście pozwala poczynić ciekawe obserwacje.

Książka przybliża sylwetki i dokonania wybranych przedstawicieli kilku rodzin inteligenckich, które wniosły cenny wkład zarówno w rodzimą, jak i światową naukę, kulturę, sztukę i technikę. Poznamy historie wybitnych członków rodzin: Curie – genialnych uczonych i noblistów, których badania nad promieniotwórczością były kamieniem milowym w dziejach nauki; Estreicherów – niedoścignionych badaczy polskiego piśmiennictwa i tropicieli zaginionych polskich dzieł sztuki; Kossaków – mistrzów pędzla i pióra; Lilpopów – słynnych zegarmistrzów, przemysłowców, prekursorów fotografii i reprezentantów elit kulturalnych na emigracji; Lutosławskich – działaczy politycznych, społecznych, ekonomicznych, artystów; Młynarskich i Rubinsteinów – genialnych muzyków; oraz Żuławskich, o których utalentowanych przedstawicielach: literatach, malarzach, charyzmatycznych mówcach i przede wszystkim miłośnikach gór, niejednokrotnie mówiono „wybrańcy bogów”. To swoista saga wybitnych rodów, dzięki którym ludzkość ma szansę ciągłego rozwoju. Marcin Konrad Schirmer, historyk sztuki, prezes Polskiego Towarzystwa Ziemiańskiego. W kręgu jego zainteresowań pozostaje kultura materialna i dzieje ziemiaństwa polskiego oraz polskich elit historycznych. Interesuje się także historią architektury, ze szczególnym uwzględnieniem założeń rezydencjonalnych XVIII-XX wieku. Badacz i popularyzator wiedzy o polskich dworach i ich znaczeniu dla historii Polski. Autor książek: Dwory i majątki ziemskie w okolicach Łomży, Arystokracja. Polskie Rody, Dwory i dworki w II Rzeczpospolite oraz Wybitni przedstawiciele ziemiaństwa łomżyńskiego XIX i XX wieku. W służbie dla regionu i kraju. Stały współpracownik magazynów o tematyce historycznej, autor wielu artykułów.

„Recenzowana praca jest interesującą próbą socjologiczno-antropologicznej analizy świata popkultury, widzianej w perspektywie kategorii szczęścia. Z punktu widzenia dorobku Autora książka nie ma charakteru debiutanckiego i pozostaje wyrazem pewnego etapu na drodze jego dojrzewania w roli naukowca, publicysty, dziennikarza. […] Wartość prezentowanych badań należy powiązać z aktualnością podjętej problematyki i jej znaczeniem dla dalszych poszukiwań teoretycznych oraz metodologicznych w ramach nauk humanistycznych i społecznych (zwłaszcza socjologii). […] Za popkulturowymi egzemplifikacjami empirycznymi o charakterze etnicznym, związanymi z wybranymi krajami Europy Środkowo-Wschodniej (Rosja, Ukraina, Polska), przemawia także dobra znajomość języków i kultury tych społeczeństw, prezentowana przez Pana dr. Kotowskiego. […] Monografia »Popkulturowy all inclusive. Socjologiczno-antropologiczny szkic o szczęściu. Słowiańskie szczęście pop« wychodzi naprzeciw wzrastającemu zapotrzebowaniu naukowemu na problematykę przeobrażeń współczesnego pola tworzonego przez kulturę popularną, jej podstawowych cech dystynktywnych (do jakich należy kategoria szczęścia) oraz możliwości interpretacyjnych. Prezentowane case study zaciekawia i inspiruje, pogłębiając i rozszerzając zarazem zakres badawczych dociekań poprzez porównawcze egzemplifikacje zaczerpnięte z twórczości muzycznej i literackiej, osadzonej w kulturze słowiańskiej. Z jednej strony odwołują się one do kontekstu lokalnego (szczególnie Rosji i Ukrainy, w mniejszym zakresie Polski), z drugiej zaś – do trendów o charakterze globalnym, związanych z funkcjonowaniem współczesnych społeczeństw. Autor słusznie zauważa, że ponowoczesność prowadzi do swoistego synkretyzmu i banalizacji treści o charakterze egzystencjalnym, do czego przyczyniają się m.in. nowoczesne technologie medialne”. dr hab. Maria Sroczyńska, prof. UKSW w Warszawie „Książka jest niezwykle ważnym studium badawczym, w którym szczęście analizowane jest w różnych ujęciach. […] Autor analizuje nie tylko pojęcie szczęścia, ale i jego asocjacje semantyczne pomiędzy sensami metafizycznymi oraz zjawiskami świata realnego, wyrażone w słowie, w którym kultura duchowa współistnieje z materialną. […] Studium filozoficzno-empiryczne autorstwa Bartłomieja Kotowskiego jest bardzo ciekawym poznawczo i ważnym elementem służącym do zgłębiania dialogu międzykulturowego. Książka »Popkulturowy all inclusive. Socjologiczno-antropologiczny szkic o szczęściu. Słowiańskie szczęście pop« pozwala na nowe spojrzenie na konteksty kultury polskiej, rosyjskiej i ukraińskiej, a co istotne - pomaga w ich prawidłowym rozumieniu. Treści przedstawione w książce ukierunkowują prawidłowe rozumienie tego lub innego zdarzenia i pomagają zrozumieć rodzimego użytkownika tego lub innego języka, jego kod językowy, a zatem i jego rozumienie szczęścia i stanu »szczęśliwości«”. dr hab. Irina Rolak, Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach Bartłomiej Kotowski – doktor nauk humanistycznych, antropolog, filolog. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego i Uniwersytetu Jana Kochanowskiego. Ukończył studia doktoranckie z zakresu socjologii i antropologii kulturowej (2013) na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie również obronił swoją dysertację (2015). Autor książki „Język. Bunt. Tożsamość. Socjologiczno-antropologiczne studium empiryczne subkultury młodzieżowej rap” (2016).

Książka przedstawia marzenia Afrykanów o emigracji do Europy, ich aspiracje do nowoczesności i wyobrażenia o życiu w zachodniej Europie, a także wpływ tych marzeń na ich codzienną egzystencję. Z perspektywy antropologicznej autorka analizuje nastawienie mieszkańców Gwinei Bissau do europejskich wartości i norm kulturowych (takich jak indywidualizm, monogamia czy równouprawnienie), strategie migracyjne w obliczu europejskiej „twierdzy” i wiarę w metafizyczne sposoby przeniknięcia przez unijną granicę. Podstawą pracy są badania etnograficzne prowadzone przez Magdalenę Brzezińską w Gwinei Bissau w latach 2003, 2010–2011 i 2016. Autorka rozpatruje źródła opisywanych zjawisk w odniesieniu do upadku kolonializmu, oddziaływania ideologii rozwoju i dzisiejszej globalizacji. Publikacja stanowi ważny przyczynek do zrozumienia afrykańskich imigrantów, licznie przybywających dziś do Europy.