Historia Japonii to obszerny i nowoczesny podręcznik akademicki cechujący się atrakcyjnością merytorycznego wykładu i przystępnością języka. Autor przedstawia dzieje Japonii od czasów najdawniejszych aż do dziś. Czytelnik znajdzie tu pełne i wszechstronne informacje zarówno z zakresu historii politycznej i gospodarczej, jak i historii kultury. W kolejnych rozdziałach Conrad Totman porusza m.in. zagadnienia dotyczące kształtowania się stosunków polityczno-społecznych, zmian w sferze produkcji i dystrybucji dóbr, rozwoju kultury wysokiej i kultury wojowników, skutków procesu jednoczenia państwa japońskiego w okresie wojen domowych oraz problemów wynikających z izolacji Japonii. Autor podejmuje też kwestie związane z wchodzeniem nowoczesnego państwa japońskiego na arenę międzynarodową, demokratyzacją, rozwojem gospodarczym i rodzącymi się w jego wyniku problemami społecznymi oraz kulturą współczesną.Conrad Totman ? emerytowany profesor Uniwersytetu Yale, wybitny specjalista w dziedzinie historii Japonii, autor wielu prac ważnych dla japonistów i historyków, m.in. Tokugawa Ieyasu: Shogun (1983), Tokugawa Japan (1992), Early Modern Japan (1995).

W Etnografii wizualnej Sarah Pink zajmuje się wykorzystaniem fotografii, wideo i hipermediów w badaniach etnograficznych i społecznych. Zdaniem autorki, wizualne metody badawcze powinny opierać się na krytycznym rozumieniu lokalnych i naukowych kultur wizualnych. Wiele problemów badawczych w naukach społecznych można, według Pink, pokonać dzięki zrozumieniu refleksyjności i doświadczenia, za pomocą których tworzy się materiały wizualne i etnograficzne oraz ich interpretacje. Korzystając z własnych doświadczeń posługiwania się fotografią, wideo i hipermediami w badaniach, a także z pracy innych autorów, Pink opisuje proces badawczy od momentu planowania, poprzez badanie terenowe, aż do analizy i interpretacji. Etnografia wizualna jest znakomitym źródłem informacji dla każdego studenta czy badacza zainteresowanego badaniami jakościowymi. "Przedstawiam tutaj koncepcję (...), która zakłada, że aby właściwie przyswoić to, co wizualne, nauki społeczne powinny, jak proponuje MacDougall, ?wypracować alternatywne założenia i metodologie?. Należy w związku z tym odejść od postulatu czysto obiektywnej nauki społecznej i odrzucić ideę, że słowo pisane jest w swej istocie najdoskonalszym medium przedstawienia etnograficznego. Nie oznacza to, że obraz ma zastąpić słowo jako dominujący tryb prowadzenia badań oraz przedstawiania, jednak powinno się go uznać za równie ważny jak słowo element pracy etnograficznej. Dlatego też obrazy wizualne, przedmioty i opisy muszą zostać włączone do tej pracy wtedy, kiedy jest to właściwe, dogodne lub wzbogacające nasze poznanie." Ze wstępu Sarah Pink jest wykładowcą socjologii na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu w Loughborough.

Jedno z najważniejszych opracowań poświęconych zen w XX wieku, książka ta jest cennym źródłem dla osób, które chcą zrozumieć idee zen w kontekście japońskiego życia i japońskiej sztuki. Prostym, często poetyckim językiem Daisetz Suzuki opisuje, czym jest zen, w jaki sposób zen rozwijał się i w jaki sposób nacisk, jaki zen kładzie na skrajną prostotę i skromność, pomógł ukształtować estetykę przenikającą kulturę japońską. Suzuki bada zadziwiającą rolę, jaką zen odgrywał w filozofii samurajów, i subtelnie odmalowuje powiązania między zen a sztuką władania mieczem, haiku, ceremonią herbaty i japońskim umiłowaniem natury. Pełen refleksji dyskurs Suzukiego wzbogacają anegdoty, wiersze i ilustracje, ukazujące jedwabne parawany, kaligrafię i przykłady architektury. "Wydaje się, że przewracając kartki tej zachwycającej książki można pochwycić wskazówki co do tego, jak i dlaczego pewne aspekty ?ducha zen? stają się odczuwalne w Ameryce w dzisiejszych czasach? Jest coś niewypowiedzianie kojącego w dawnych japońskich ideałach wabi i sabi, jakie opisuje Daisetz T. Suzuki." The New York Times Daisetz T. Suzuki, czołowy japoński znawca tematyki buddyzmu zen i autor ponad stu książek na ten temat, zmarł w Tokio w 1966 roku, w wieku 95 lat. Przyjaźnił się z wybitnymi myślicielami, na których wywarł też wpływ: C.G. Jungiem, Erichem Frommem, Martinem Heideggerem, Karlem Jaspersem, Arnoldem Toynbee, Gabrielem Marcelem, Herbertem Readem i Thomasem Mertonem.

Coraz częściej pojawia się pytanie, czy metropolia jest jeszcze miastem, czy też zupełnie inną forma osadniczą. Miasto było zwarte i miało wyraźne granice, metropolia rozlewa się szeroko w przestrzeni. Miasto było zbiorowością obywateli, metropolia zaś jest zbiorem jednostek, konsumentów i użytkowników. Miasto było powiązane z regionem, metropolia ? z innymi metropoliami położonymi nieraz na innych kontynentach. Czy istnieje zatem metropolitalna architektura, specyficzna struktura społeczna i nowa klasa ? klasa metropolitalna? Czy można mówić o metropolitalnej kulturze, specyficznym środowisku innowacyjnym, szczególnych relacjach metropolia?region? Czy istnieje metropolitalna turystyka? Odpowiedzi na te pytania szukali uczestnicy spotkania, które odbyło się w czerwcu 2009 roku na Uniwersytecie Warszawskim, zorganizowane staraniem Europejskiego Centrum Studiów Regionalnych i Lokalnych oraz Katedry UNESCO ? Trwałego Rozwoju, a którego efektem jest niniejsza książka.

Autor, historyk i pasjonat-regionalista, przedstawia w układzie alfabetycznym zabytki architektury z województwa mazowieckiego i podlaskiego. W 720 miejscowościach opisane zostały budowle sakralne, świeckie budowle publiczne, pałace i dwory, domy mieszkalne, zabudowania gospodarcze i inne. Wybór szczególnie cennych i ciekawych obiektów obejmuje także te często zapomniane, położone w małych miejscowościach, poza głównymi szlakami turystycznymi. Cennym uzupełnieniem jest 150 rzutów ich powstawania, plany historycznych centrów miast, mapy powiatów oraz liczne barwne zdjęcia wykonane w znacznej części przez autora.

Czwarta książka z serii "Twórczy rozwój i arteterapia". Opisuje doświadczenia autorów z pracy w obszarze portretu i maski. Wszystkie zawarte w niej ćwiczenia mają określone cele. W obszarze psychologicznym i pedagogicznym są to: nieświadomość i świadomość, anonimowość i osobowość, powszechność i niecodzienność, relacje, spojrzenia na siebie w aspekcie cech pozytywnych i negatywnych, na swoją kondycję psychiczną i fizyczną, stymulowanie określonych zachowań. cele rozwojowe i terapeutyczne to: poszerzenie percepcji zmysłowej, komunikacja wizualne, język symboliczny i metaforyczny.

"Zaletą jego książki jest jej erudycyjny charakter i świadome unikanie akcentów polemicznych w wolteriańskim duchu libertyńskim, jako że tematyka, którą podjął, temu sprzyjała. Dulaure wykazał przy tym niepospolity zmysł pisarski, dzięki któremu przytaczane wręcz lawinowo fakty zaczerpnięte z naukowej literatury nie przytłaczają i nie nużą czytelnika. Przeciwnie, tę erudycyjną książkę czyta się jednym tchem. A jaki z tej lektury może być pożytek? Ano taki, że pozwoli ona czytelnikowi zapoznać się z peryferyjną religijnością antyku i czasów nowożytnych stanowiącą ważny element kultury. Przecież kultura ta jest wielowarstwowa, a folklor jest jej częścią wyjątkowo barwną i intrygującą, bo eksterioryzują się w nim najbardziej zagadkowe meandry ludzkiej mentalności." Marian Skrzypek

W ?Życiu codziennym w Johannesburgu? czytelnik znajdzie szereg informacji na temat historii miasta, jego architektury, a także specyficznego charakteru. Autor ze swadą i humorem opisuje miejscowe obyczaje, tak te świąteczne, jak i codzienne, którym mogą przyjrzeć się przyjeżdżający na krótko turyści. Podaje też wiele rzetelnych informacji na temat sytuacji gospodarczej RPA, uwarunkowań społecznych i kulturowych. Piękne fotografie, w większości również autorstwa Dobka Patera, pozwalają poczuć niesamowitą atmosferę tego miasta, tygla wielu ras, kultur i tradycji. Dobek Pater, z pochodzenia Polak, od wielu lat mieszkający w RPA jest dyrektorem i analitykiem w instytucie badawczym Africa Analysis. Wiedzę i doświadczenie znawcy tego kraju wykorzystał do napisania książki ciekawej, w pewnym sensie nawet osobistej, choć pełnej ?twardych? danych, zaczerpniętych z zawodowego doświadczenia.

Nieufność do słów, kultury i Boga każe autorowi marzyć o przedsłownym "raju otępienia", o świecie "radosnego osłupienia". Są to więc tyleż sylogizmy goryczy, zgorzknienia, co zachwytu. Nie służą do wywodzenia, lecz do zestawiania jak w przesłankach sylogizmu, bo zdaniem autora filozof nie ma dyskutować świata, lecz go wyrażać.

Krótki zarys dziejów tańca i baletu pozostaje nadal w swym drugim, poprawionym i rozszerzonym wydaniu próbą zebrania rozproszonego po licznych publikacjach materiału historycznego i opracowania go w formie podręcznika. Forma ta dyktowała konieczność wybrania tylko najważniejszych faktów i zjawisk z uwzględnieniem elementów o mniejszym znaczeniu, tych, których znajomość konieczna jest dla zrozumienia całokształtu rozwoju historycznego sztuki tanecznej. Do elementów tego rodzaju zaliczam też, pominięte w pierwszym wydaniu, krótkie informacje o początkach baletu w Ameryce, Niemczech, Austrii, Czechach i na Węgrzech jego rozwój w tych krajach w XX w. wymaga wyjaśnienia narodowego tła historycznego tych zjawisk. Mimo selekcji materiału treściowego jego obfitość zmusza do ujęcia w bardzo skondensowanej formie, nie pozwalającej na urozmaicenie anegdotą czy bardziej swobodną impresją literacką. Celem moim było jedynie przygotowanie zwięzłego kompendium wiadomości historycznych o tańcu i balecie, w nadziei, że zarówno treść podręcznika, jak i zamieszczona na końcu bibliografia przedmiotu rozbudzą zainteresowanie czytelników i staną się wskazówką do dalszego samodzielnego uzupełniania wiedzy o tej gałęzi sztuki.

Książka jest zapisem rozważań nad problemami, które wciąż są aktualne: Czy Pan Bóg zbankrutuje? Czy Jezus jest mitem? Od małpy czy od Boga? - problem ewolucji na właściwym miejscu. Chrystus Zmartwychwstał - i co z tego? Czy religię wymyślili ludzie? Co przyroda mówi o Bogu? Fragment książki       Czy Pan Bóg bankrutuje?       Pytanie postawione w tytule tego rozważania jest prowokacyjne. Można je jednak tak sformułować w obliczu obserwowanego wycofywania myśli o Bogu z życia ludzkiego i filozoficznych twierdzeń o śmierci Boga. Czy rzeczywiście w dzisiejszym świecie nie ma miejsca dla Boga, czy jest On niepotrzebny i może odejść?       Obserwujemy postęp nauki i techniki. Człowiek coraz więcej potrafi sobie wytłumaczyć i coraz bardziej sobie wystarcza. Dlatego zachłysnął się swoją wiedzą i swoją mocą. Czasem wręcz uważa, że Bóg nie jest mu potrzebny ani do tłumaczenia świata, ani do obrony przed niebezpieczeństwami.       Tymczasem rozwój nauki obalił niesłuszne mniemanie o poznawalności całego świata. Okazuje się, że świat stanowi niezgłębioną tajemnicę, a rozum, stale ją odkrywając, nie potrafi jej przeniknąć do końca. Pod koniec XIX wieku ludzie mniemali, że ich obraz świata jest doskonały i poznanie wszystkich tajników jest tylko kwestią czasu. Odkrycia Alberta Einsteina przekonały nas, że ten XIX-wieczny obraz świata nie był ostateczny, co więcej, dziś wiadomo, że każdy obraz stworzony przez naukę jest tylko kolejnym przybliżeniem, ale nie oddaje całej rzeczywistości. Twierdzenie Kurta Godła w matematyce i zasada nieokreśloności Wernera K. Heisenberga w fizyce są naukowymi stwierdzeniami niezdolności ludzkiego rozumu do przeniknięcia całej tajemnicy świata przyrody.       Równocześnie postęp techniki doprowadza ludzkość do groźby zagłady, samounicestwienia. Okazuje się, że człowiekowi przede wszystkim potrzebna jest moralność, której brak - przy dzisiejszych możliwościach technicznych - czyni człowieka groźnym dla siebie samego.       A zatem ani nauka, ani technika nie potrafią zastąpić Boga. Poznanie istnienia głębokiej tajemnicy rzeczywistości i złożoności mechanizmu, jaki stanowi ten świat, pokazuje coraz lepiej wielkość Boga, który przenika tę tajemnicę i stworzył ten mechanizm. Człowiek potrzebuje Boga także jako oparcia dla zasad moralnych, które w dzisiejszym świecie są tak konieczne.       Dlatego pragniemy poznawać Boga i temu będą służyć nasze rozważania. Na temat katechizacji mówił kardynał Karol Wojtyła w Kalwarii 5 czerwca 1977 roku:       Nie można się zadowolić jakimś elementarnym nauczaniem, jakąś podstawową tylko katechizacją. Gdybyśmy się tym zadowolili, skazalibyśmy się na tzw. wtórny analfabetyzm religijny, który, niestety, dzisiaj w szerokich kręgach chrześcijan, mało odpowiedzialnych, pojawia się. Nauczanie musi iść w parze z różnymi stopniami i kierunkami wykształcenia. Dlatego Kościół święty prowadzi katechizację nie tylko dzieci i nie tylko młodzieży, nie tylko dorosłych, ale również prowadzi katechizację o różnych profilach.       Katecheza jest zadaniem całego Kościoła: duszpasterzy, sióstr zakonnych, które nam bardzo pomagają, ale także i rodziców, i świeckich. Trzeba nam, zwłaszcza w czasach, w których żyjemy, jeżeli mamy być wierni temu, co nam Pan Jezus powiedział, rozstając się z nami, temu, na czym oparł posłannictwo Kościoła - jeżeli temu mamy być wierni, trzeba nam sprawę katechezy, katechizacji przyjąć jako sprawę powszechną, która wszystkich nas zobowiązuje i do której wszyscy na swój sposób musimy przykładać ręce.       Trzeba, ażeby w parze z katechizacją dzieci i młodzieży szła katechizacja dorosłych. O Bogu i człowiekuSpis treści Czy Pan Bóg bankrutuje? 7 „Niebo w płomieniach" 9 Może Jezus jest mitem? - Co to jest mit? 12 Pismo Święte a Mity 15 „Kamienie wołać będą" 19 Jeżeli Jezus nie jest mitem, to co ma nam do powiedzenia? 22 Religia krzyża a sens życia 25 Krzyż a moralność człowieka 28 Krzyż a porządek społeczny 32 Czy Kościół jest ogranizacją? 36 Problem historii Kościoła 39 Papieże XX wieku 44 „Wszystkie drogi Kościoła prowadzą do człowieka" 49 „Człowiek istota nieznana" 54 Od małpy czy od Boga? 57 Problem ewolucji na właściwym miejscu 60 Skończmy z przeciwstawianiem nauki i religii 65 Horyzonty ewolucji 70 Krzyż Chrystusa moim znakiem 73 Chrystus zmartwychwstał - co z tego wynika? 77 Ciało człowieka, które ma zmartwychwstać 80 Nas dwoje i to trzecie 84 Otwarcie się na dar życia 88 Czy religię wymyślili ludzie? 92 CO TO JEST RELIGIA? 97 Rozwój religii na świecie 101 Jestem świadkiem Chrystusa 105 Istotne cechy rodziny 108 Sakrament małżeństwa 111 Etyka małżeńska 115 Małżeństwo drogą do doskonałości 118 Cały świat mówi o Bogu 121 Wiara i niewiara uczonych 125 Kosmologia i jej głos 130 Myślenie filozoficzne 133 Z rozwoju myśli filozoficznej 136 Chrześcijaństwo a filozofia 139 Święty Justyn 142 Święty Augustyn 146 Święty Anzelm 150 Wprowadzenie w myśl św. Tomasza z Akwinu 153 Ontologiczne składniki bytu 157 Ku samoistnemu istnieniu 160 Pierwsza droga św. Tomasza 163 Druga i trzecia droga św. Tomasza 166 Czwarta i piąta droga św. Tomasza 168 Degradacja pojęcia Boga 170 Przyroda mówi o Bogu 173 Problem cybernetyki 175

Jeszcze kilka lat temu wybierający kremację byli uważani zasadniczo za wrogów Kościoła, a samo spopielenie zwłok stanowiło najwyższy wyraz tej wrogości. Obecnie górę wzięły racje publiczne lub prywatnego pożytku, a rozporządzenia Kościoła nie sprzeciwiają się kremacji, jeśli osoba wyraziła wolę bycia poddaną kremacji. - rozwój i ewolucja problemu spopielania zwłok - wypowiedzi Ojców Kościoła i papieży na temat kremacji - przedstawienie norm Kościoła dotyczących obrzędu pogrzebu tych, którzy wybrali kremację - omówienie jedynego przypadku kremacji, który opisano w Biblii, a któremu nie poświęcono żadnego opracowania - przedstawienie prawodawstwa wybranych krajów, w których zalegalizowano kremację - prezentacja norm prawodawstwa kościelnego i cywilnego.

Książka Indie i Europa: próba porozumienia na gruncie filozoficznym jest znakomitym studium historyczno-porównawczym kontaktów Europy z Indiami i przynosi nowe spojrzenie na relacje między myślą Zachodu i Wschodu (Indii). Autor oparł swe przemyślenia i uwagi na wnikliwej analizie tekstów indyjskich i europejskich, od starożytności aż po czasy nowożytne. Dużo uwagi poświęcił recepcji myśli indyjskiej przez romantyków i myślicieli niemieckich połowy XIX wieku. Erudycja Autora w połączeniu z żywym stylem narracji sprawia, że lektura tomu staje się fascynującą przygodą intelektualną. Włączenie tej książki w nurt refleksji nad porównawczą historią obiegu idei będzie dla polskiego czytelnika ważnym wydarzeniem literacko-naukowym.

Frédéric Martel przedstawia politykę kulturalną Stanów Zjednoczonych i próbuje odpowiedzieć na pytanie, dlaczego amerykański rząd nie odgrywa w niej bezpośredniej roli. Opisuje również, w jaki sposób szeroka koalicja prywatnych przedsiębiorstw, agencji i instytucji pożytku publicznego, bogatych filantropów, uniwersytetów i lokalnych wspólnot, które działają autonomicznie, konkurując ze sobą lub współpracując, wspiera wszechstronny rozwój kultury w Stanach Zjednoczonych. Poznanie tego systemu pozwoli, według autora, lepiej bronić narodowe kultury przed amerykańską dominacją.

Książka ta jest przewodnikiem po świecie bogatym w talizmany i amulety. W wielu kręgach kulturowych symbole te przemawiają do dnia dzisiejszego zgodnie z pragnieniem osoby je noszącej: chronią, dają miłość lub uzdrowienie, obdarzają magicznymi mocami, służą uwodzeniu, przynoszą sukces, siłę i odwagę. Talizmany i amulety posiadają moc, która – dzięki ogromnej wierze w ich działanie – była wzmacniana energetycznie przez stulecia, ba, nawet tysiąclecia. Skorzystaj i ty z tej mocy – znajdź spośród podanych tu ponad 200 talizmanów i amuletów znak, który w danym momencie najbardziej jest ci potrzebny. Zdaj się na swoje odczucia. SŁOWO WSTĘPNE Od wieków ludzie nosili przy sobie przedmioty, którym przypisywali magiczne właściwości. Miały one chronić przed różnymi wpływami, przyciągać określone wydarzenia, takie, które przynosiły miłość i szczęście, lub obdarzać ludzi siłą i charakterem, które mogłyby przynosić im korzyści na drodze życia. Talizmany i amulety mają ratować i służyć pomocą przy „przywoływaniu" określonych wydarzeń. My, ludzie, żyjący w materialnym świecie, potrzebujemy materialnych symboli, by nie przestać w siebie wierzyć i nie stracić do siebie zaufania. Nie ma to nic wspólnego z przesądami, lecz z naszą materialną istotą. W książce tej chcę przedstawić wybór talizmanów i amuletów, zarówno dawnych, jak i współczesnych, które w większości są do zdobycia również dzisiaj. Prawie każdy opisany przedmiot może być użyty albo jako talizman, albo jako amulet. Dla lepszego rozeznania: talizman przynosi szczęście, amulet chroni. Można posiadać wiele talizmanów i amuletów, pochodzących z różnych czasów i z różnych kultur, a także przeznaczonych dla różnych celów, jednak każdy z nich powinien być związany tylko z jednym celem. Życzę ci miłości, szczęścia, sukcesu i samopoznania w obcowaniu z talizmanami i amuletami. Poruszaj się radośnie na drodze harmonii.

Święta, które Bóg nazywa swoimi, są pięknym obrazem Jego łaski i miłosierdzia. Są obchodzone przez wierny lud w celu wyrażenia Bogu wdzięczności i uwielbienia. Każde z tych świąt składa świadectwo o Mesjaszu.Książka ta, napisana w formie wywiadów z Kazimierzem Barczukiem ? znawcą kultury żydowskiej, jest wspaniałą pomocą w zapoznaniu się z prawdziwym przesłaniem świąt biblijnych.

Kompleksowe opracowanie rozwoju sieci parafialnej na terenie archidiakonatu opolskiego od powstania do początku XVI wieku, pierwotnie dysertacja doktorska obroniona na Uniwersytecie Śląskim, publikowana drukiem po uzupełnieniu z pełnym aparatem przypisów. Tematyka obejmuje następujące archiprezbiteraty: Cieszyn, Żory, Racibórz, Gliwice, Toszek, Ujazd, Strzelce, Koźle, Głogówek, Biała, Niemodlin i Olesno. Pozycja obowiązkowa dla badaczy dziejów Kościoła katolickiego na Śląsku i w Polsce.

Faza Księżyca, pozycja zajmowana przez Księżyc w znaku Zodiaku posiada przemożny wpływ na ludzkie życie. Wybór właściwego momentu postępowania częstokroć decyduje o sukcesie albo porażce. Autorzy wychowali się w środowisku, w którym wiedza ta pozostała przez stulecia żywa i jako pierwsi zaprezentowali ją milionom ludzi. W książce znajdziecie rady oraz porady dotyczące m.in.: Lecznictwa holistycznego, Zdrowego odżywiania się, Skutecznych sposobów wykonywania prac w gospodarstwie domowym, Pracy w ogrodzie i na polu - bez użycia chemii i nawozów sztucznych

Święta chrześcijańskie wprowadzają pewien ład i porządek w nasze życie, ponieważ regularnie przypominają nam o najważniejszych momentach z życia Chrystusa. Jednak celem powracających co roku świąt liturgicznych nie jest tylko upamiętnienie przeszłych wydarzeń. Prawdziwym celem jest przeżywanie dzisiaj tajemnicy zbawienia, którą te święta nam przekazują i którą przed nami otwierają. Książka Barbary Jakimowicz-Klein jest próbą odpowiedzi na pytania dotyczące genezy świąt chrześcijańskich, ich historii i liturgii. Opisuje tradycje i obyczaje związane ze świętami kościelnymi. Przedstawia zarówno zwyczaje, które już zanikły, jak i te, które przetrwały do naszych czasów i wciąż są kultywowane. Przede wszystkim jednak jest zachętą do głębszego spojrzenia na porządek roku kościelnego i do bardziej świadomego przeżywania świąt.

Autor książki stara się znaleźć odpowiedzi na pytania: – w jakim stopniu kultura, a w jakim pozycja jednostki w strukturze decyduje o wolnościowej lub konserwatywnej orientacji różnych środowisk; – czy klasyczne kategorie struktury i kultury są dzisiaj pomocne w wyjaśnianiu ludzkich zachowań i wyborów; – jakie jest zaplecze społeczne dla postulatów i projektów wolnościowych; – kto dziś w Polsce może odgrywać rolę podmiotu emancypacyjnego; – jacy aktorzy społeczni mogą być filarami modernizacji w polskich warunkach; – gdzie szukać ludzi skłonnych odrzucić dominujące trendy, kreować nowe idee, krytykować skostniałe schematy? Książka polecana nie tylko socjologom i politologom, lecz także wszystkim zainteresowanym mechanizmami życia publicznego, czynnikami wpływającymi na ludzkie wybory i funkcjonowaniem człowieka w społeczeństwie.