W tym dziale zapraszamy do zapoznania się z bogatą ofertą książek z zakresu szeroko pojętej religii, historii religii i kościoła, religioznawstwo, filozofia i teoria religii, religia dalekiego wschodu, religie pierwotne i świata starożytnego to wszystko w jednym miejscu, w dobrej cenie z szybką wysyłką. Najnowsze i najpopularniejsze książki w tym temacie, zapraszamy do sklepu DobreKsiazki.pl
Niespodziewane dla mnie przychylne odgłosy po prędkim wyczerpaniu się pierwszego wydania o niewielkim nakładzie skłaniały do tego, by podjąć się wznowienia. Postanowiłem więc przed wznowieniem przejrzeć tekst przede wszystkim pod kątem treściowego uzupełnienia. Trzynaście bowiem lat w biblistyce to szmat czasu, w którym wiele się stało zwłaszcza w zakresie chrystologii. Wziąłem więc pod uwagę przy redagowaniu treści niniejszego wydania nowe osiągnięcia cudze i własne w tym właśnie zakresie, uzupełniłem dane bibliograficzne i dodałem skorowidze, których brakowało w I wydaniu.Wybór nowego tytułu dla książki ma dwojaką rację. Po pierwsze ? ma on uzasadnienie w rozdziale o Chrystusie Apokalipsy Janowej, gdzie ten cytat otrzymał komentarz. Po wtóre ? tytuł ten lepiej wyraża, w jakim kierunku idą dawne Dopowiedzenia: chrystologia biblijna w Apokalipsie otrzymuje swoje zwieńczenie, nie dość wyraźnie uwzględnione w naszych dotychczasowych chrystologiach. Niech więc Jezus Chrystus jako Alfa i Omega, Pierwszy i Ostatni (Ap 22,13) stanie się Czytelnikom bliższy!
Nie dochodzi tutaj do głosu żaden z „-izmów”, jakimi się dziś zazwyczaj określa gotowe postawy wobec doktryny wiary, takie jak integryzm, tradycjonalizm lub fundamentalizm. Natomiast metodami właściwymi dla teologii biblijnej, czyli już na „piętrze” syntezy, poszukamy ustalenia zasad w tej ważkiej sprawie, często dziś, jak i dawniej, błędnie rozumianej. A źródłem błędów jest posługiwanie się hasłami skądinąd słusznymi: wolności badań, postępu nauki czy tolerancji w tej właśnie dziedzinie, jaką jest czystość głoszonej doktryny, i jej odpowiednik ? prawowierność.Książka ta jest przeznaczona przede wszystkim dla wierzących. Niemniej może ona przydać się także niewierzącym o tyle, że pozwoli im zrozumieć, na czym się opiera nieustępliwość Magisterium Kościoła, to jego non possumus, w wielu żywotnych sprawach, które sami inaczej oceniają.Ojcu świętemu Janowi Pawłowi II, który osobiście zaaprobował pomysł napisania tej książki, zechciał się zapoznać z jej szczegółowym planem i pozwolił ją Sobie zadedykować, winienem szczególną wdzięczność za całe to poparcie.Dziękuję tu również za zgodnie wyrażaną zachętę do zajęcia się sprawą ortodoksji moim Przyjaciołom ? Księżom Biskupom oraz Profesorom, moim Kolegom, a także Uczniom ? tym wszystkim, których w tej sprawie się radziłem.„Nowa ewangelizacja” ? zadanie nie tylko tych, którzy nauczają z obowiązku ? wymaga mocnego przekonania u głoszących Dobrą Nowinę. Oni, zarówno jak słuchający, winni nie samym tylko umysłem, ale całą swoją postawą życiową prawidłowo odpowiadać na to, co w liturgii mszalnej postulują słowa lektora, diakona czy kapłana, gdy po odczytaniu odpowiedniego urywku z Pisma Świętego, mówi ukazując księgę: „Oto słowo Boże” lub „Oto słowo Pańskie”. Jeśli te karty ułatwią Czytelnikom prawidłową reakcję na odczytywane Słowo Boże nie tylko w ciągu akcji liturgicznej, lecz zawsze, a zwłaszcza przy zgłębianiu treści objawienia biblijnego, to będę uważał za osiągnięty cel napisania tej książki.
Czy mnichowi wypada się uśmiechać, żartować, dowcipkować, a sława i popularność mieszczą się w ramach monastycznego porządku?Niewątpliwie tak, ale pod warunkiem, że cokolwiek, co się czyni, jest miłe Panu Bogu rozstrzyga dylemat ojciec Leon Knabit, legendarny zakonnik z Tyńca.Ojciec Leon jest tyniecką ikoną, człowiekiem sławnym i lubianym. Lgną do niego młodzi i starzy, po rady zwracają się profesorowie, a także szczególnie ukochani przez niego górale.(...) To człowiek o niezwykle bogatym doświadczeniu. Był świadkiem przełomowych dla Polski wydarzeń w minionym stuleciu. Znał osobiście wiele wybitnych postaci, z Janem Pawłem II na czele, z którym łączyła go ponadpięćdziesięcioletnia przyjaźń. Stąd wziął się pomysł, by zebrać w popularnej formie alfabetu subiektywne oceny ludzi, ale również wydarzeń i zjawisk mających istotne znaczenie w życiu legendarnego benedyktyna...Książka po raz pierwszy ukazała się w 2006 roku i do tej pory spotyka się z bardzo ciepłym przyjęciem coraz szerszej rzeszy czytelników.
Młodzi ludzie rozpoczynający naukę w szkole ponadpodstawowej są już bardzo wrażliwi. Wiedzą, że najbliższe lata będą dla nich nie tylko czasem edukacji, lecz także przygotowaniem do dorosłego życia. Pytają: Kim jestem? Dlaczego jestem? Komu i w co wierzę? Rośnie ich poczucie własnej wolności i niezależności. Chcą sami wybierać, decydować. Rodzice, wychowawcy, katecheci stoją zatem przed wyzwaniem: wesprzeć tych młodych ludzi, by mogli kształtować w sobie mądre, dojrzałe poczucie własnej wolności, umiejętność oceny zdarzeń i dokonywania dobrych wyborów.Pomoże im w tym tematyka katechez zaproponowanych w pakiecie edukacyjnym Szukam wolności, przeznaczonym do nauki religii w I klasie szkoły ponadpodstawowej. W skład pakietu chodzą poradnik metodyczny i płyta z materiałami dodatkowymi (dla tych zaś spośród Katechetów, którzy preferują wydania elektroniczne, przygotowaliśmy alternatywne rozwiązanie: poradnik metodyczny wraz z kompletem materiałów w postaci paczki plików do pobrania).Poradnik metodyczny, stanowiący część tego pakietu, zawiera 60 scenariuszy. Są to propozycje realizacji poszczególnych tematów zawartych w podręczniku z wykorzystaniem różnorodnych metod i środków dydaktycznych. Wszystkie one sprzyjają dyskusjom tak ważnym dla młodzieży w tym wieku i tak chętnie przez nią podejmowanym. Treści katechetyczne zintegrowane są z edukacją szkolną, dzięki czemu przekaz wiary jest bliski życiu młodego człowieka. Mogą one być punktem odniesienia do dyskusji na lekcjach innych przedmiotów i do pogłębionej refleksji w edukacji szkolnej. Przede wszystkim zainspirują do refleksji nad własnymi wyborami. Wesprą w budowaniu mądrych i przemyślanych argumentów w dyskusjach o wierze, o kwestiach moralnych, społecznych, codziennych. Pozwolą ukształtować dojrzałe pojęcie wolności. Zachęcą uczniów do aktywnego poszukiwania odpowiedzi na pytania związane z wiarą, będą towarzyszyć w uzgadnianiu jej z nauką, pokażą świadectwa wiary innych ludzi, które są mocnym argumentem obecności Boga w świecie. Zaproponują prawdziwie chrześcijański styl życia, który nie jest jedynie zbiorem nawyków, przyzwyczajeń i zwyczajów przekazywanych z pokolenia na pokolenie.Do poradnika metodycznego dołączona jest płyta z materiałami dodatkowymi przydatnymi podczas lekcji. Katecheta znajdzie na niej cytaty, prezentacje multimedialne, karty pracy, teksty do pracy indywidualnej i wspólnej, zdjęcia i ilustracje, które można wyświetlić (korzystając z komputera i rzutnika) bądź wydrukować.
Niniejsza publikacja przedstawia przegląd założeń teoretycznych nad obecnością i stosowaniem szeroko pojętych środków audiowizualnych na lekcji religii, z uwzględnieniem ich szczególnego rodzaju, jakim są multimedia.
Autor opisuje wybrane środki, które jego zdaniem są wiodące i mają istotny wpływ na kierunki zmian jakości przekazu wiary w rzeczywistości dydaktyki szkolnej. W pierwszym rozdziale ukazuje rozwój mediów na przestrzeni dwóch ostatnich stuleci i to, jak zmieniają one rzeczywistość, w której żyjemy. W kolejnej części pokazuje jak zmieniło się podejście Kościoła do mediów i w jakim kierunku ono ewoluuje. Następnie omawia sens i jakość środków audiowizualnych na katechezie w świetle istotnych dokumentów Kościoła powszechnego, z uwzględnieniem specyfiki polskiej katechezy. Kolejna część książki została poświęcona środkom audiowizualnym w procesie kształcenia i omówieniu wybranych pomocy dydaktycznych. Ostatnia część jest refleksją nad tym, co obecnie nazywane jest przełomem związanym z wprowadzaniem szerokopasmowego Internetu, który w założeniach ma stymulować rozwój gospodarki i kultury oraz poprawę jakości życia obywateli.
Główna teza badawcza niniejszej publikacji dotyczy aspektów bezpośrednich i pośrednich źródeł inspiracji dla kościelnego prawa konstytucyjnego i publicznego. Jednym z celów promulgowania Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1983 r. było przeniesienie soborowej eklezjologii na język prawny. Wynika z tego, że Sobór Watykański II był bezpośrednim źródłem inspiracji dla prawa kanonicznego, w tym także dla kościelnego prawa konstytucyjnego i publicznego.
W książce usystematyzowano zagadnienia, które Podejmował Prymas na Soborze, zestawiono ich z nauczaniem zawartym w konstytucjach, dekretach i deklaracjach Soboru oraz dokumentami posoborowymi. Spośród 32 tomów akt soborowych wybrane zostały dokumenty bezpośrednio odnoszące się do działalności S. kard. Wyszyńskiego. Są wśród nich nie tylko akty nominacji do różnych gremiów Soboru, ale przede wszystkim 2 wota (warszawskie i gnieźnieńskie), 9 spisanych wystąpień na posiedzeniach Komisji Centralnej, 11 spisanych wypowiedzi w Auli soborowej i 2 pisemne uwagi. Oprócz tych dokumentów nieocenionym źródłem archiwalnym są osobiste notatki Prymasa, stanowiące rodzaj pamiętnika i kalendarium wydarzeń soborowych.
W niniejszej rozprawie główny problem, jaki został postawiony, to kwestia przygotowania do małżeństwa w nauczaniu religii katolickiej w szkole. Aby można było sformułować wnioski, należało najpierw zarysować naukowe i teologiczne tło obszaru badawczego. Na początek opisano współczesne nauczanie Kościoła dotyczące przygotowania do małżeństwa. Nauka Kościoła w tym temacie ogniskuje się w trzech zagadnieniach: biblijnych i dogmatycznych podstawach nauki o małżeństwie, kwestii dotyczących przeszkód i współczesnych zagrożeń względem małżeństwa i rodziny oraz grupy zagadnień duszpasterskich związanych z życiem małżeńskim. Dalszym krokiem było przeprowadzenie ankiety w grupie uczniów klas maturalnych wybranych szkół z różnych stron diecezji sandomierskiej i opracowanie jej wyników. Katecheza, rodzina i Kościół to główne źródła wiedzy dotyczącej sakramentu małżeństwa. Wiedza uczniów jest wynikiem właściwie funkcjonującego przygotowania dalszego.
Autor objaśnia stanowisko, osobliwe dla polskiej myśli filozoficznej w XX wieku, określane jako ateistyczna apologetyka religii. Przedstawia jego historyczne podstawy zawarte w poglądach B. Constanta oraz A. Schopenhauera. Omawia podstawowe pojęcia i idee konieczne do zrozumienia głównych tez postawionych w książce. Prezentuje sylwetki i poglądy pięciu dwudziestowiecznych polskich filozofów – Henryka Elzenberga, Stanisława Lema, Mariana Przełęckiego, Leszka Kołakowskiego i Bogusława Wolniewicza. Podejmuje próbę syntezy poglądów tych badaczy, obrazującą istotę ateistycznej apologetyki religii.
******
The Atheistic Apology of Religion in Contemporary Polish Philosophy
The Atheistic Apology of Religion in Contemporary Polish Philosophy The author describes the view, particular to Polish philosophical thought in the 20th century, known as atheistic apology of religion. He presents its historical background, embodied in B. Constant and A. Schopenhauer’s views and discusses terms and ideas necessary to understand the main theses advanced in the book. He presents the profiles and views of five 20th-century Polish philosophers: H. Elzenberg, S. Lem, M. Przełęcki, L. Kołakowski and B. Wolniewicz. He also attempts to synthesize their views, which show the essence of the atheistic apology of religion.
Czasy, w których żyjemy, przyjęło się określać przedrostkiem „post-”, który oznacza: „już nie i jeszcze nie”. A zatem nasza postchrześcijańska epoka nie jest już chrześcijańska, ale wciąż jeszcze nie stworzyła własnej, całkowicie niezależnej od chrześcijaństwa tradycji. Dlatego choć dzisiejsze społeczeństwa Zachodu deklarują się jako laickie i wolne od religijnego bagażu przeszłości, wciąż do szpiku kości przeniknięte są chrześcijańskimi ideami, wartościami, nazwami etc. I w tym momencie pojawia się pytanie, które stanowi punkt wyjścia niniejszej książki: czy w świecie postchrześcijańskim etyka chrześcijańska ma jeszcze coś do powiedzenia?
Autor odpowiada na nie pozytywnie, dodając, że będzie to możliwe tylko wówczas, gdy zaakceptuje się pewne reguły gry, obowiązujące we współczesnej Europie. Projekt nazwany „etyką chrześcijańską dla postchrześcijańskiej epoki” próbuje na nowo scalić rozbity w nowożytności model etyki łączącej obiektywność prawa naturalnego, subiektywność sumienia oraz wspólnotowy charakter cnót. Nie chodzi tu jednak o rekonstrukcję świata, do którego nie ma już powrotu. Celem jest takie przeformułowanie idei i zasad etyki chrześcijańskiej, by były one zrozumiałe dla kultury postchrześcijańskiej, stając się ważnym i poważnym głosem we współczesnych debatach.
Wspaniałym przewodnikiem na trudnej drodze poszukiwania mądrości i doskonałym jej nauczycielem może być dla nas Paweł z Tarsu. Celowo autor monografii nie określa go w tym miejscu tytułem „święty”, gdyż w punkcie wyjścia, gdy wraz z biegiem swojego życia coraz śmielej i bardziej świadomie podejmował trud poszukiwania mądrości, jeszcze „świętym” nie był. Był tak jak każdy z nas homo sapiens, człowiekiem „myślącym” i z natury „poszukiwaczem mądrości”. Życie Pawła z Tarsu, człowieka dwóch kultur, hebrajskiej i greckiej, od najmłodszych lat było naznaczone nieustępliwym, szczerym i konsekwentnym dążeniem do poznania prawdy. Z jednej strony odpowiadał na nie judaizm, wiara ojców, ze swoją bogatą tradycją sapiencjalną, z drugiej zaś grecka filozofia, której różne kierunki i poglądy wykrystalizowały się z wszczepionego w serce człowieka „umiłowania mądrości”. Lecz ani w judaizmie, ani też w filozofii Paweł upragnionej mądrości nie znalazł – odkrył ją, a będąc bardziej precyzyjnym sam został przez nią odkryty, w drodze do Damaszku. Od tej chwili nie miał wątpliwości, że to Chrystus jest „mocą Bożą i mądrością Bożą” (1 Kor 1,24). Stąd Paweł, który sam przeszedł niezwykle zawiłą i burzliwą drogę ucznia prawdziwej mądrości, może dzisiaj być dla każdego człowieka nauczycielem w szkole mądrości Bożej. W tej roli występował najpierw jako świadek Chrystusa i Apostoł pogan, potem zaś autor listów zaadresowanych do założonych przez siebie wspólnot. W tej roli nie przestaje być autentyczny i wciąż aktualny także dla nas. Niniejsza publikacja, której przedmiotem jest egzegeza 1 Kor 2,6–16, pozwala nam rozpoznać w św. Pawle nauczyciela w szkole Bożej mądrości.
To jedna z najlepszych, bo najprościej napisanych książek teologicznych. Jest jak brama do bogatego ogrodu wiary chrześcijańskiej. Rzetelna analiza wprowadza wszystkich ciekawych zgłębienia głównych doktryn wiary w świat miłości połączonej z rozumem. Bo jak pisze autor „Miłość, aby była w pełni miłością, i to miłością niezniszczalną, musi wynikać z poznania”. Jej lektura pozwala zaspokoić potrzebę naszych własnych dusz, a także otaczających nas ludzi.
W życiu społecznym autenetyczne aurytety są niekiedy zastępowane liderami, idolami, profesjonalistami, guru, celebrytami, błyskotliwymi dyletantami czy pseudoauteoretytetami, a w nauce - mentorami, tutorami, eksperymentami itp. Współcześnie zauważa się nawet niszczenie etosu Uniwersytetu i etosu Mistrza.ze wstępu
Podczas pracy nad drugim tomem książki „Apokalipsa – Dobra Nowina dla Ciebie” zauważyliśmy, że Objawienie św. Jana coraz częściej odwołuje się do treści i symboli zawartych w Księdze Daniela. Dlatego proponujemy naszym Czytelnikom mały ekskurs do Księgi Daniela pomiędzy drugim a trzecim tomem naszego komentarza do Księgi Apokalipsy. Ten ekskurs do czasów poprzedzających Objawienie św. Jana o ponad sześć wieków okazał się dla nas niezwykłą przygodą, do której zapraszamy Czytelników.
Kiedy Teodoryk Wielki wysłał w darze królowi Burgundów zegar słoneczny i wodę, kojarzone z grecko-rzymską cywilizacją, w załączonym liście napisał: „Niechaj [zegar] odmierza czas z należytą precyzją. Porządek życia ulega zaburzeniu, jeśli czasu prawdziwie się nie rozeznaje”. Kto wie, czy nie dlatego porządek życia na całym globie ulega poważnym zaburzeniom, że nie rozpoznajemy czasów już dawno przez Boga opisanych i wyjaśnionych? Niejednokrotnie przekonujemy się, że cokolwiek by się działo na świecie, to Bóg wyznacza pory i lata, panując nad biegiem wydarzeń, pozornie samoistnych lub wynikających z woli władców. A i samych władców przecież Bóg nieraz usuwa z tronów...
Dr hab. inż. Mirosław Rucki, prof. UTH Radom, przez wiele lat pracował na Politechnice Poznańskiej, gdzie zdobył tytuły magistra inżyniera, doktora oraz doktora habilitowanego. Ukończył studia podyplomowe: pedagogiczne kształcenia zawodowego (Politechnika Poznańska), nauk o rodzinie (Papieski Wydział Teologiczny w Poznaniu) oraz biblijne (PWT we Wrocławiu). Obronił też doktorat z nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa aramejskiego (Uniwersytet im. A. Mickiewicza w Poznaniu). Autor lub współautor dwóch książek recenzowanych i ponad 180 artykułów naukowych i referatów wygłoszonych na konferencjach z dziedziny budowy i eksploatacji maszyn, a także trzech książek i ponad 30 artykułów naukowych z dziedziny biblistyki. Należy do Stowarzyszenia Biblistów Polskich, Society of Biblical Literature oraz Forum Chrześcijańskich Pracowników Nauki.
Mgr Karol Szymański, absolwent Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej, zajmuje się badaniem tekstów Pisma św. i odniesieniem ich do życia chrześcijańskiego. Autor dwóch książek o tematyce biblijnej i kilku artykułów naukowych.
Podręcznik skierowany jest do młodego człowieka poszukującego Boga w swoim życiu. Pomaga w odpowiedzi na pytanie, jak pokochać Jezusa, aby przeżyć przygodę miłości. Przejrzysty układ jednostek zawiera: wprowadzenie antropologiczne, naukę Kościoła (Biblia, Katechizm Kościoła Katolickiego, teksty Ojców Kościoła), tekst do zapamiętania stanowiący podsumowanie całej jednostki, oraz zadanie często inspirujące do samodzielnych poszukiwań. Szata graficzna stanowi nie tylko element estetyczny, ale jest jedną z form przekazu i inkulturacji.
Inkwizycja – historyczna konieczność czy diabelska pokusa?
Spośród rozmaitych ciemnych kart historii Kościoła inkwizycja szczególnie mocno działa na wyobraźnię. Stosy, tortury, polowania na heretyków, Żydów i czarownice. Tysiące ofiar i wszechogarniający lęk. Tak ją postrzegamy.
Jak było naprawdę? W jaki sposób narodziła się w Kościele idea przymuszania do wiary i tropienia odstępców? Czym były „okresy łaski”, jak dzięki inkwizycji ukształtowało się sądownictwo? Kogo torturowano i kiedy masowo palono stosy? Czy opowieści o inkwizytorskiej bezwzględności są przesadzone?
Poszerzone, drugie wydanie książki abp. Grzegorza Rysia jest teologiczno-historycznym przewodnikiem po czasach, które z dzisiejszej perspektywy niełatwo zrozumieć, opowieścią o ówczesnym Kościele i jego własnej wizji siebie. W znacznej mierze jest jednak głosem ostrzeżenia przed pokusą stworzenia Kościoła totalitarnego w miejsce powszechnego.
To nie obrona inkwizycji. To próba zrozumienia jednego z najboleśniejszych fragmentów historii Kościoła i doszukania się przyczyn tego zjawiska – jego powstania i trwałości. Zrozumienie nie przynosi usprawiedliwienia, ale raczej przestrogę. Na przyszłość.
Książka składa się z czterech rozdziałów. Każda część tematyczna została poprzedzona wstępem zawierającym uzasadnienie podjęcia danego zagadnienia oraz omówienie układu referowanej treści. Pierwszy rozdział ma charakter ogólnego wprowadzenia w tematykę emocji i uczuć, wiedza bowiem na temat ich natury, pochodzenia i zakresu oddziaływania może być pomocna w kształtowaniu dojrzałości uczuciowej. Rozdział drugi w całości poświęcony jest głównemu przedmiotowi badań niniejszej pracy, który stanowi dojrzałość uczuciowa i jej właściwości w formacji do kapłaństwa. Analiza źródeł pozwala nakreślić cechy dojrzałości uczuciowej, jaką powinien się charakteryzować kandydat do święceń kapłańskich. Trzeci rozdział niniejszej książki zawiera opis niektórych zagrożeń i wyzwań wobec dojrzałości uczuciowej kandydata do kapłaństwa. Ostatni rozdział stanowi próbę poszukiwania konkretnych wskazań pastoralnych dla formacji początkowej i permanentnej, aby proces rozwoju ku dojrzałości uczuciowej kandydata do kapłaństwa był jak najbardziej pełny.
Celem książki jest odpowiedź na pytanie, jak zagadnienia ekologiczne są przedstawiane w teologiczno-społecznej refleksji proponowanej przez Światową Radę Kościołów, Konferencję Kościołów Europejskich oraz Kościół katolicki. Zamysłem autora było dokonanie możliwie syntetycznej, ale też reprezentatywnej i całościowej rekonstrukcji ekumenicznej nauki społecznej trzech wybranych nurtów w dziedzinie ekoteologii. Wychodząc od ogólnego omówienia tematyki ekologicznej w pracach Światowej Rady Kościołów, badanie jej dorobku ekoteologicznego przebiega przez ustalenie teologicznych wyznaczników prowadzonej w niej refleksji ekologicznej, by określić obszary jej działania na rzecz „sprawiedliwości ekologicznej". Omówienie refleksji ekoteologicznej w pracach Konferencji Kościołów Europejskich daje asumpt do ukazania relacji biedy i bogactwa do destrukcji ekologicznej po to, by przedstawić rozumienie „sprawiedliwości klimatycznej" w kontekście ekonomicznym i ekologicznym, a wreszcie ustalić znaczenie „zasady wystarczalności" jako pomocy w drodze do życia w harmonii ze Stwórcą i stworzeniem. Obrazu dopełnia opracowanie podstawowych założeń teologiczno-społecznej nauki Kościoła katolickiego o ekologii, które dają okazje do ukazania odpowiedzialności człowieka za środowisko naturalne, a wreszcie przedstawienia
Głównym przedmiotem niniejszej publikacji są relacje w układzie osoba-środowisko, rozpoznanie ich naturalnego stanu, czyli tego, który wynika z natury osoby oraz całościowo postrzeganego jej środowiska i jego poszczególnych elementów. Oznacza to sytuację, w której współistniejące i zależne od siebie rzeczywistości osiągają sens i cel swojej egzystencji. Kolejnym przedstawionym problemem jest diagnoza dotycząca obecnej i potencjalnej sytuacji w analizowanym systemie. Książka składa się z trzech części. Część pierwsza ma charakter wprowadzający: informacyjno-wyjaśniająco-porządkujący. Dotyczy relacji ekologii do teologii, religii, wiary i Kościoła katolickiego. W części drugiej - analitycznej - omówiono problemy dotyczące systemu osoba-środowisko. Część trzecią stanowią teksty autora o charakterze polemicznym oraz opiniotwórczym, zawierające komentarze do pojawiających się w nauce hipotez i stwierdzeń odnoszących się do układu człowiek-środowisko oraz sposobów prowadzenia badań łączących warsztaty teologa i ekologa.
W niniejszej publikacji wskazano wybrane aspekty ekumenicznej teologii politycznej. Autor wyraża zdecydowane przekonanie, że chrześcijanie potrzebują ekumenicznej teologii politycznej. Powinna ona unikać błędów, wskutek których ruch ekumeniczny w przeszłości uwikłał się w zależność od ideologii dalekich od chrześcijańskiej wizji świata i człowieka, pozwalając na to, aby w niektórych przejawach działalności publicznej Kościoły niebezpiecznie upodobniły się do zaangażowanych politycznie organizacji społecznych, ryzykując utratę własnej tożsamości oraz zaniedbanie podstawowej misji, jaką jest głoszenie Ewangelii i wzywanie do nawrócenia. Podstawowym problemem tej książki jest ustalenie, czy można stworzyć zarysy ekumenicznej teologii politycznej, która wznosiłaby się ponad konfesyjne podziały i wspierała skuteczne świadectwo Kościołów dotyczące życia politycznego (wraz z jego kontekstem społecznym, kulturowym, ekonomicznym czy ekologicznym). Książka ma charakter ekumeniczny – opiera się na dokumentach międzykościelnych dialogów doktrynalnych, na tekstach przygotowanych przez organizacje ekumeniczne oraz na ekumenicznej literaturze teologicznej, zawiera autorską propozycję ekumenicznej teologii politycznej.
Książka poświęcona jest problematyce religii w Peru w pierwszej połowie XX wieku, odzwierciedlonej w powieściach i opowiadaniach José Maríi Arguedasa, a w szczególności skomplikowanym relacjom między chrześcijaństwem a wierzeniami i rytuałami pochodzenia rdzennego, kultywowanymi w rejonach andyjskich wśród społeczności posługujących się językiem keczua. Książka skupia się m.in. na analizie zjawiska synkretyzmu religijnego przedstawionego w twórczości Arguedasa, w opisach wierzeń, zwyczajów, rytuałów, modlitw łączących w sobie elementy katolicyzmu i dawnych religii andyjskich. Porusza też zagadnienia transkulturacji i metysażu kulturowego w aspekcie duchowości bohaterów powieści Arguedasa żyjących na styku dwóch kultur, co znajduje odzwierciedlenie w ich religijności, łączącej wpływy obu tradycji duchowych, katolickiej i rdzennej. Książka w języku hiszpańskim. El objetivo del libro es investigar las relaciones entre el cristianismo y la espiritualidad indígena de la población andina quechua en las novelas y los relatos de José María Arguedas, un escritor peruano del siglo XX. La religiosidad andina en las obras de Arguedas se caracteriza por la convivencia de dos grandes tradiciones religiosas dentro de una nación, una comunidad e incluso el alma de un individuo. Es una cuestión de transculturación y mestizaje en el ámbito de la espiritualidad más que una lucha o competición entre dos sistemas de creencias.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
