Stefan Symotiuk (ur. 1943) - emerytowany profesor dr hab. UMCS, autor książek: "Pojmowanie krytyki i krytycyzmu w polskich sporach filozoficznych XX wieku" (Lublin 1987), "Filozofia i Genius Loci" (Warszawa 1997), "Stany ducha" (Kraków 2011). Niniejszy zbiór esejów przedstawia zarys antropologii kulturowej (homo inquietus), filozofii kultury oraz filozoficznej futurologii, mających być inspiracją do myślenia o optymistycznej historiozofii czasów minionych i przyszłych.
Książka stanowi ważną i udaną próbę prezentacji części dorobku polskiej filozofii kultury, która niestety nie funkcjonuje w świadomości wielu badaczy kultury tak, jak na to bez wątpienia zasługuje. [...] Adresowana jest ona zarówno do specjalistów, jak i szerszego grona czytelników.
Prof. dr hab. Stanisław Jedynak ( fragment recenzji)
Było jasne, że nie możemy się ograniczyć do myśli powojennej i do filozofii. Poza wszystkim bowiem dzieliliśmy przekonanie, że myśl i myślenie rodzą się w obszarach znacznie oddalonych od wąsko pojętej refleksji...?
Eseje o współczesnych ideach politycznych, kulturze i filozofii: Śmierć i polityka… Anty-Kundera… Co nam zostało z antykomunizmu… Koniec świata westernu… Niebezpieczne związki liberałów… Refleksje o kontrkulturze… Stalinizm jako przygoda literacka… Trzy konserwatyzmy… Społeczeństwo jako dom towarowy… Przednowoczesność, post-nowoczesność i ład liberalny… Miłosz i magnetyzm Nowej Wiary.
Najlepsze eseje z książek "Bez gniewu i uprzedzenia" i "Etyka absolutna i społeczeństwo otwarte".
Na pytanie o to, czy istnieje Bóg, prawda, rzeczywistość — jakkolwiek zechcecie nazwać problem, który was dręczy — nie udzielą wam odpowiedzi ani księgi, ani kapłanki, ani filozofowie czy zbawiciele. Oprócz was samych nikt i nic nie odpowie wam na to pytanie, dlatego też musicie poznać siebie. Niedojrzałość polega jedynie na zupełnej nieznajomości siebie. Zrozumienie samego siebie jest początkiem mądrości. Tak więc przystępujemy razem do badania siebie samych, ale nie w ten sposób, że jedna osoba wyjaśnia, a wy w miarę czytania zgadzacie się lub nie zgadzacie z nią; chodzi o to, by podjąć wspólnie podróż, odkrywczą podróż do najtajniejszych zakątków swego umysłu. By podjąć taką podróż, musimy czuć się lekko; nie możemy dźwigać brzemienia opinii, przesądów i wniosków — całego starego wyposażenia, zgromadzonego w ciągu ostatnich dwóch lub wielu tysięcy lat. Zapomnijcie o wszystkim, co wiecie o sobie; zapomnijcie o wszystkim, co kiedykolwiek myśleliście o sobie; startujemy z miejsca, w którym nic o sobie nie wiemy. W nocy padał silny deszcz, a teraz niebo zaczyna się przejaśniać; mamy nowy, świeży dzień. Przeżyjmy ten świeży dzień tak, jakby to był jedyny dzień. Zacznijmy razem swą podróż, pozostawiwszy poza sobą wszelkie wspomnienie dnia wczorajszego — zacznijmy rozumieć siebie po raz pierwszy. Jiddu Krishnamurti Prawda to kraina bez dróg. Żadna organizacja, żadna religia, żaden nauczyciel nie mogą do niej doprowadzić. Ludzie patrzą na świat przez pryzmat swoich myśli i swojej przeszłości. Tym samym jesteśmy niewolnikami myśli i czasu. Myśl jest zawsze ograniczona i nigdy nie odpowiada całkowicie rzeczywistości, prowadzi więc do cierpienia. Świadomość uczy odróżniania tego, co rzeczywiście jest, od tego co na ten temat myślimy i w konsekwencji do prawdziwej wewnętrznej wolności. Wszelkie autorytety, religie, ideologie powodują jedynie budowanie kolejnych fałszywych konstrukcji myślowych. Tylko świadomość i obserwacja pozwalają dostrzec ich iluzję. Wolność od znanego to najdojrzalsze dzieło Krishnamurtiego, najpełniej prezentujące jego poglądy. Jest to książka, która niewątpliwie uznana zostanie za jedną z najważniejszych w XX wieku.
Wywiad rzeka z Lamą Ole Nydahlem, pierwszym Europejczykiem, który otrzymał pełen przekaz nauk buddyzmu tybetańskiego i jako Lama przeniósł je na Zachód. To jednocześnie fascynująca opowieść o naszym umyśle, jego ogromnym potencjale, a w szczególności doskonałych właściwościach: nieustraszonej mądrości, spontanicznej radości i aktywnym współczuciu. Lama Ole mówi o tym, jak nauki buddy pomagają nam zobaczyć nieograniczone możliwości świata i nadać naszemu życiu sens i znaczenie. Jak znaleźć się w punkcie, w którym nie musimy się już niczego obawiać, ponieważ doświadczyliśmy umysłu jako przestrzeni. Ta książka zabierze nas na wycieczkę w rejony gdzie można poczuć prawdziwy sens słów Wyzwolenie i Oświecenie, a jednocześnie jest pasjonującą rozmową o życiu, filozofii, religii, fizyce kwantowej, kulturze, wolności, polityce i wielu innych rzeczach które nas w życiu interesują i pociągają. Lama Ole dzieli się z nami ogromnym życiowym doświadczeniem, które wspiera medytacja i błogosławieństwo oświeconych mistrzów szkoły Karma Kagyu. W pełen humoru sposób opowiada po prostu o tym jak być szczęśliwym i wolnym człowiekiem.,,Diamentowa Droga sprawia jednak, że stajemy się odważni, pogodni i przyjaźni. To sposób życia, dzięki któremu rozpuszczają się po prostu przeszkody, blokujące nasze rozpoznanie prawdziwej natury umysłu. To doświadczenie jest ponadczasowe, nie związane z żadną kulturą i prowadzi do całkowitej wolności"". Lama Ole Nydahl.
Drodzy czytelnicy!
Z wielką radością oddaję w Wasze ręce mój debiutancki, ale zarazem niezwykły tomik literatury filozoficznej. Napisany został z nadzieją i otwartym sercem dla każdego z Was, aby odganiał smutki, rozweselał słońcem oraz dawał poczucie wiary i nadziei we własne możliwości.
Mam ogromną nadzieję, że ta książeczka pozwoli na nowo odkryć to, co w życiu ważne oraz zainspiruje Was do odkrywania siebie na wszystkich płaszczyznach życia.
Evitę poznałam w 2011 roku podczas III Kongresu Kobiet. Podeszła do mnie, emanująca radosnym uśmiechem i pozytywną energią, dojrzała kobieta o wyglądzie młodej dziewczyny. Powiedziała, że chce się dzielić radością swojego życia i swoim doświadczeniem z innymi kobietami na założonym przeze mnie portalu OnaOnaOna.com. Długo rozmawiałyśmy. Była wówczas na bardzo poważnym życiowym zakręcie. Wtedy jeszcze nie wiedziała, jak go pokona. Wiedziała tylko jedno – że w życiu trzeba iść zawsze za głosem serca, z wiarą we własne siły, nawet na przekór losowi. Kiedy zadzwoniła do mnie z wieścią, że wydaje tomik wierszy, pomyślałam sobie – WYGRAŁA. I chociaż jej życie nie wyglądało jak poezja, odważyła się stworzyć poezję o życiu. Gratuluję! Kochana, tak trzymaj! Niech Twoje wiersze niosą Cię ku szczęściu!
Agata Młynarska
Dwie odmienne tradycje -- psychologia Zachodu i filozofia buddyzmu. Dwie wielkie osobowości, reprezentujące jakże różne drogi życiowe, doświadczenia i pasje. Prawdziwe starcie tytanów, z których jeden patrzy na otaczającą go rzeczywistość przez mędrca szkiełko i oko, a drugi stawia na czucie i wiarę z dużą dozą niewyczerpanego optymizmu. Pomimo tych wszystkich różnic odkrywają oni wspólne punkty w spojrzeniu na świat. Obaj chcieliby zmniejszyć ludzkie cierpienie, obu cechuje intensywna dociekliwość i łączy przekonanie, że mogą się nawzajem czegoś nauczyć. Zabierzemy Cię w fascynującą intelektualną podróż, w której Twoimi przewodnikami będą dwa wielkie współczesne umysły. Wsłuchaj się w ich rozmowy na temat związków nauki i duchowości. Zastanów się wraz z nimi nad kulturowymi i ewolucyjnymi źródłami nienawiści oraz współczucia. Dowiedz się, co mówi nauka o korzyściach płynących z buddyjskiej medytacji. A jeśli po tej niezwykłej uczcie umysłu i ducha nadal będziesz odczuwać niedosyt, wczytaj się w nie mniej pasjonujące komentarze, napisane przez naukowców i nauczycieli myśli buddyjskiej. Podzielą się oni z Tobą wynikami badań nad emocjami i zaproponują praktyczne ćwiczenia, pochodzące z mistycznych pism Wschodu.
Tao zdrowia to wszechstronny poradnik harmonijnego i pozytywnego stylu życia, będący jednocześnie dobrym wstępem do samego taoizmu. Autor w przystępny sposób przedstawia system reguł dotyczących zdrowego życia rozwijany od ponad pięciu tysięcy lat. W Tao zdrowia można znaleźć wskazówki na temat doboru produktów żywnościowych, ich odpowiedniego łączenia, odtruwania organizmu oraz szczegółowe opisy ćwiczeń oddechowych i chińskich technik gimnastycznych służących harmonii umysłu i ciała. Daniel Reid urodził się w 1948 r. w San Francisco, dzieciństwo spędził w Afryce. W Berkeley studiował kulturę Dalekiego Wschodu, a przez 16 lat pobierał na Tajwanie nauki u mistrzów tao. W 1999 r. osiadł z żoną w Australii, często bywa w Chinach. Napisał ponad trzydzieści książek o medycynie taoistycznej i przewodników po Azji Wschodniej. Autor wydanych przez REBIS poradników Tao zdrowia, Tao seksu i długowieczności oraz Na straży Trzech Skarbów.
Idź ze mną - Filozofia Jana Pawła II!
Prezentowany wybór tekstów stanowi filozoficzne Vademecum Karola Wojtyły – Jana Pawła II. Zebrane w publikacji wypisy z Jego dzieł reprezentują wszystkie dziedziny filozoficznych zainteresowań Autora.
Rozważania koncentrują się wokół następujących zagadnień: Droga do Boga, Droga do człowieka, Antropologia, Obraz współczesności. Cztery główne rozdziały wskazują na zasadnicze orientacje przedmiotowe, jakie dają się w nich wyodrębnić, a ich układ odpowiada także ich rzeczywistej chronologii. Najpierw bowiem Karol Wojtyła rozmyślał nad Bogiem, z biegiem czasu podejmując w swej refleksji kwestię człowieka, zarówno w aspekcie bardzo konkretnej strony jego życia (dzieło „Miłość i odpowiedzialność”), jak i podstawowego wymiaru, prowadzącego do stworzenia syntezy dotychczasowych przemyśleń („Osoba i czyn”).
W momencie wyboru na Stolicę Piotrową, Jego, - z konieczności już nie akademicka myśl filozoficzna - zaczęła dotykać problemów kultury, współczesnego świata, jego perspektyw.
W ostatniej części publikacji poszczególne fragmenty pism Jana Pawła II zostały poprzedzone wyjątkami z innych filozofów, do których Papież się odnosił lub do których, także na zasadzie opozycji, Jego myśl można by odnieść.
Niewątpliwym walorem książki jest wnikliwy, interesujący wstęp profesora Władysława Stróżewskiego. Jak twierdzi profesor ”bogactwo myśli teologicznej pozwala uznać Ojca świętego Jana Pawła II za najwybitniejszego wśród papieży filozofa”.
Czwarta książka z serii BIBLIOTEKA NARODOWA wydana przez Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
Filozofia człowieka to centralny punkt pisarstwa ks. Józefa Tischnera. Chciał on wydobyć z chrześcijaństwa to, co mogłoby stać się atrakcyjną propozycją dla człowieka końca XX w. W jego poszukiwaniu prawdy o człowieku główne miejsce zajmowały pojęcia nadziei i wartości.
Inspirację dla własnych przemyśleń znajdował nie tylko w dziełach filozofów: Platona, Arystotelesa, św. Augustyna, Kartezjusza, czy przede wszystkim Husserla, ale też w tekstach literackich: Szekspira, Dostojewskiego, Tołstoja i Norwida.
Zebrane w prezentowanym tomie teksty pochodzą z następujących dzieł ks. J. Tischnera: "Świat ludzkiej nadziei", "Myślenie według wartości", "Etyka wartości i nadziei", "Filozofia dramatu" oraz najważniejszej i najbardziej oryginalnej pracy: "Spór o istnienie człowieka".
We wstępie prof. Aleksander Bobko przedstawia podstawowe zręby filozofii człowieka ks. prof. J. Tischnera oraz uzasadnia swój wybór tekstów.
Hermeneutykę jako metodę i praktykę literaturoznawczą można w uproszczeniu konceptualizować jako ruch zachodzący między czterema domenami: filologią, retoryką, krytyką literacką oraz badaniami intertekstualności. "Stare" dziedziny: filologia oraz retoryka klasyczna zapewniałyby ciągłość tradycji, krytyka - praktyczny, aplikacyjny, zawodowy aspekt poczynań literaturoznawcy jako badacza i dydaktyka, (…) badania intertekstualności zaś gwarantowałyby zachowanie dystansu wobec potocznych, mało rozwiniętych, niezreflektowanych teoretycznie wyobrażeń o genezie tekstu literackiego, wpływie, inspiracji, aluzji etc. (…) Mediacyjny, pośredni, kompromisowy, pluralistyczny charakter metod hermeneutycznych w naukach humanistycznych stwarza, jak się zdaje, stosunkowo największą szansę na stopniowe przezwyciężanie impasu metodologicznego i - współwystępujący z nim - zagrożeń dla wolności badań oraz wolności słowa.
Dorota Heck
Co byłoby charakterystyczne dla hermeneutycznej teorii kultury? Z pewnością oparcie się na pewnej antropologii filozoficznej, dla której centralnym jest pojęcie rozumienia, jako ludzkiego sposobu istnienia, oraz na budującym wspólnotę i utrzymującą duchowy poziom indywidualnych egzystencji znaczeniu języka, który nigdy nie jest pojmowany wyłącznie jako środek komunikacji. Język to zapis mistycznego doświadczenia narodu, który nim mówi, to bogactwo jego literatury, ale i osad tradycji, która staje się substancją duchową umożliwiającą porozumienie i kooperację.
Andrzej Przyłębski
"Jest tajemnica, która szczególnie natrętnie powraca do nas w czas rozterek: tajemnica zła. Kręcimy się wokół niej jak przestraszone ptaki…. Nie wiemy, co sądzić o złu." Józef Tischner Zło jest i jesteśmy w nie uwikłani. Czujemy je zwłaszcza, kiedy nas dotyka, dlatego nie sposób przejść obok niego obojętnie. Czy jednak można rozwikłać tajemnicę zła? Izabela Marszałek zanim wprowadzi nas w filozoficzną koncepcję zła dialogicznego Tischnera przedstawia patrzenie na zło filozofów, z których czerpał ksiądz profesor, m.in.: św. Augustyna, św. Tomasza z Akwinu, I. Kanta, czy H. Arendt. Kwintesencję badanego fenomenu stanowi dla Autorki niecodzienne spojrzenie Józefa Tischnera. Krakowski filozof nie szukał przyczyn zła w naturze ludzkiej, raczej w przestrzeni międzyludzkich relacji. Wyróżniał rozmaite formy i logikę jego działania na podstawie analizy zachowań i postaw wobec drugiego człowieka. Tischnerowi chodziło jednak, nie tyle o rozwiązanie samej jego tajemnicy, ile o możliwość jego głębszego poznania, a przede wszystkim o obronę przed absurdem i rozpaczą.
Bóg w Hollywood – dlaczego taki temat? Ano dlatego, że Hollywood stało się ikoną grzechu, rozpusty i totalnego odwrócenia wartości, które zbudowały USA. Jednocześnie to samo Hollywood nie idzie na wojnę z chrześcijaństwem – jak kino europejskie (...). Amerykanie wciąż mają zakodowane w świadomości na jakiej skale został zbudowany ich kraj. I choć na pierwszy rzut oka moja teza może wydawać się odważna, to i tak zamierzam jej bronić. Hollywood jest przepojone odniesieniami do chrześcijaństwa. I widać to w filmach, których, Drodzy Czytelnicy, o to byście nie podejrzewali.
Niejednokrotnie słyszałem, że podniecanie się życiem libertynów i jawnych grzeszników, którzy w „zadziwiający” sposób przeżyli nawrócenie (czytaj: robią to dla rozgłosu) jest nieroztropne i płytkie. Mówiono mi, że lepiej się skupić na otwarcie religijnych ludziach ze świata filmu, którzy w latach 50-tych realizowali takie produkcje jak 10 przykazań czy Ben Hur. Czy jednak byłoby to ciekawe dla czytelnika? „Powiadam wam: Większa będzie radość w niebie z jednego grzesznika, który się opamięta, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują opamiętania” – nauczał Jezus Chrystus. Przepraszam z góry za patos, ale to książka z Bogiem w tytule. Trudno tego uniknąć.
Fragment Wstępu
To nie jest książka o kinie stricte religijnym. Zestawienie opisanych w niej osób i filmów dla tych, którzy spodziewali się znaleźć tu Ben Hura i Pasje, może być zaskakujące, a nawet kontrowersyjne. Przeczytamy tu o świecie reżysera ćpuna, który szuka Jezusa na „ulicach nędzy”, raperze rymującym o Bogu w rytmie karabinu AK47 i księżach z Hollywood, walczących z czystym złem. Spotkamy wielkie gwiazdy kina, które dostrzegają inny, najgłębszy wymiar życia i nie boja się wyznać swojej wiary: Denzela Washingtona, Marka Wahlberga, Whitney Houston, Steve’a McQuinna, Stephena Baldwina, Martina Sheena, Samuela L. Jacksona, Andy’ego Garcie, DMX-a. Spotkamy twórców, którzy zmagają się ze swoja wiara, potrafiąc dać temu wyraz w absolutnie niezwykły i niepowtarzalny sposób na srebrnym ekranie: Alfreda Hitchcocka, Andy Warhola, Martina Scorsese, Abla Ferrare, Terrence’a Malicka, Toma Shadyaca, Kevina Smitha. Poznamy hollywoodzki obraz walki z demonicznym złem, obraz katolickiego kapłana, a także pastora walczącego z karabinem maszynowym w dłoni o życie sudańskich dzieci. Zobaczymy, jak Hollywood mierzy się z czarnymi mitami Opus Dei i papieża Piusa XII.
Do książki dołączono w prezencie płytę DVD z filmem fabularnym Droga życia reż.: Emilio Estevez, w rolach głównych: Martin Sheen, Deborah Kara Unger, James Nesbitt, Tchéky Kario, rok produkcji: 2010, czas trwania: 115 min.
Czy szczęście jest w nas czy jednak poza nami? Czy je wytwarzamy, czy jednak jest ono zdeponowane w jakichś miejscach, do których dostęp jest bardziej lub mniej utrudniony? Czy możliwe jest dotarcie i wejście do tych miejsc, aby posiąść choćby fragmenty szczęścia, które jednak nie będą jego sybstytutami? Czy o istnieniu szczęścia jako pewnej własności, którą można nabyć, czy lepiej – zdobyć, decydują czynniki zewnętrzne, czy jednak jest to efekt endogennie kształtujących się i wyłaniających na zewnątrz determinant, wynikających z naszej kreatywności i wciąż uświadamianego sprawstwa? Czy faktycznie musimy mieć najpierw coś, co sprawi, że staniemy się ostatecznie depozytariuszami szczęścia? Czy nie należałoby się zgodzić z autorem traktatu o szczęściu, Władysławem Tatarkiewiczem, że szczęście ma jednak podwójną naturę i że w związku z tym jest stanem wewnętrznym, ale wymaga pomocy z zewnątrz, co miałoby oznaczać, iż „mamy je w nas, ale nie tylko przez nas”? Fragment Wprowadzenia
Odpowiedzialność społeczna
– etyka, prawo czy ekonomia?
Społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw stałą się integralną częścią współczesnego życia gospodarczego. Jednak pełne zrozumienie istoty i przesłania CSR wymaga umieszczenia jej w praktyce zarządzania. Książka prezentuje koncepcję społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstwa (CSR) w kontekście funkcjonowania i rozwoju organizacji. Największą jej zaletą jest włączenie idei CSR w proces zarządzania przedsiębiorstwem i powiązanie jej z polityką finansową i inwestycyjną, zarządzaniem zasobami ludzkimi, marketingiem i zarządzaniem operacyjnym. Zawiera liczne przykłady z praktyki gospodarczej. Drugie wydanie książki zostało zaktualizowane oraz wzbogacone o najnowsze trendy związane z rozwojem doktryny społecznej odpowiedzialności biznesu, jak i zrównoważonego rozwoju. Praca składa się z trzech części, w których przedstawiono:
• genezę i istotę CSR,
• instrumenty zarządcze polityki CSR,
• współczesne koncepcje powiązane z CSR – zrównoważonego rozwoju, przedsiębiorstwa obywatelskiego i społecznej przedsiębiorczości.
Publikacja jest kierowana zarówno do pracowników naukowych, studentów i słuchaczy studiów podyplomowych na kierunkach ekonomicznych oraz zarządzania i marketingu, jak również do praktyków – przedsiębiorców i menedżerów, którzy powinni mieć świadomość spoczywającej na nich odpowiedzialności.
Szczególnie cenną ideą jest połączenie naukowych walorów publikacji z jej celami dydaktycznymi. (...) Istotnym walorem publikacji są w tym względzie liczne studia przypadków (...) stanowiące najbardziej praktyczną, a przez to przekonującą ilustrację prezentowanych idei. (...) Bardzo interesujące i oryginalne zarazem jest przedstawienie problemów polityki finansowej i inwestycyjnej z punktu widzenia ich znaczenia dla społecznej odpowiedzialności.
Prof. dr hab. Andrzej Kaleta
Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu
Dr Adriana Paliwoda-Matiolańska – pracownik naukowo-dydaktyczny Katedry Handlu i Instytucji Rynkowych Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie, absolwentka IESE School of Business (program IFDP 2000). Od wielu lat prowadzi wykłady poświęcone CSR na uczelniach polskich i zagranicznych. Między innymi wykładała gościnnie na Roosevelt University w Chicago, Vienna University of Economics, Rey Juan Carlos University. Ponadto realizuje badania naukowe w obszarze instytucjonalizacji wzorców zrównoważonej produkcji i konsumpcji oraz społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw. Autor licznych publikacji naukowych poświęconych CSR. Trener w szkoleniach dla przedsiębiorców i programów edukacyjnych poświęconych społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw.
Tytuł – dyskretnie parafrazujący, a może (zgodnie z rozpoznawanymi w całej książce dominantami "kultury śmiechu" jako swego rodzaju strategii obronnej intelektualistów) pastiszujący słynną formułę Michela Foucault "słowa i rzeczy", od razu wciąga czytelnika w intertekstualną grę. Wszyscy pamiętamy bowiem, że książka Francuza ma podtytuł "Archeologia nauk humanistycznych", od razu więc ciekawiśmy, jaką to poprawkę do owej archeologii – ze szczególnym skupieniem na genezie nowoczesnego literturoznawstwa – wprowadzi autorka "Słów i ludzi". W pewnym sensie odpowiedź zawiera się już w podtytule tej książki, który mówi o "antropologii filologicznej". Bowiem książka Ulickiej na archeologii wcale nie zamierza poprzestać: dotyka najważniejszych kwestii dzisiejszej humanistyki, stale nawiązuje dialogi z głównymi jej nurtami, aby ukazać, jak w poszukiwaniu tożsamości robiły gębę protoplastom, aby się od tak spreparowanego podłoża oddzielić grubą kreską. Tymczasem... (z recenzji Profesora Krzysztofa Kłosińskiego)
Mamy do czynienia z bogato utkaną i ze swadą rozwijaną narracją o "ludziach, słowach, książkach i instytucjach". Połączenie nowatorskiej perspektywy teoretycznej z detektywistycznym wręcz zacięciem w odtwarzaniu losów ludzi i słów zaowocowało książką dalece wykraczającą poza standarty praktykowane w rodzimej humanistyce. (z recenzji Profesor Anny Zeidler-Janiszewskiej)
"Antropologia filologiczna", do której zarysowania pretendują poszczególne szkice, nie konkuruje ani z antropologią filozoficzną, ani kulturową, ani z antropologią słowa. Jeśli wchodzi z nimi w zatarg, to tylko ze względu na odwrócenie perspektywy. Stawką w niej jest słowo konkretne, nieanonimowe, przynajmniej w punkcie wyjścia – czyjeś, które można komuś przypisać, nawet jeśli w kulturze nie jest Adamowym słowem pierwszym. Taka antropologia nie stosuje "skali globalnej", lecz widzi "człowieka poszczególnego". (ze wstępu "Zapomniane w biografii")
Istoty filozoficznego przesłania jogi jako pewnej sztuki życia i myślenia należy szukać przede wszystkim w klasycznych traktatach. Klasyczny okres jogi indyjskiej to czas formowania się dojrzałych postaci starożytnych szkół filozoficznych. Szkoły te dokonywały syntezy swoich nauk, dzięki czemu powstawały wzorcowe, komentowane przez kolejne stulecia dzieła. Do najważniejszych z nich zaliczają się Jogasutry, przez wielowiekową tradycję przypisywane mędrcowi Patandżaliemu, oraz komentarz do nich, czyli Jogabhaszja, której autorem miał być Wjasa. Nazywane często również Traktatem o jodze, Jogasutry oraz Jogabhaszja najpełniej prezentują, czym jest nauka płynąca z jogi. O ile bowiem zarówno zachodnia, jak i wschodnia tradycja filozoficzna dążyły do poznania absolutu, to różniły się one co do wyboru drogi tego poznania.
Tom Klasyczna joga indyjska zawiera oba traktaty w przekładzie wybitnego polskiego indologa Leona Cyborana (1928–1977) oraz obszerny wstęp tłumacza, zawierający jego najważniejsze prace poświęcone filozofii, praktyce i etyce jogi. Tom ten stanowi więc zarówno doskonałe wprowadzenie do filozofii i historii jogi, jak i bogate źródło wiedzy i materiału dla wszystkich interesujących się dalekowschodnią kulturą.
Książka o filozofii Spinozy jest jednym z licznych opracowań klasycznych filozofów napisanych przez Gillesa Deleuze’a, który zdobył uznanie nie tylko jako jeden z najważniejszych filozofów XX wieku, ale także jako niezwykle utalentowany wykładowca i nauczyciel akademicki. Spinoza. Filozofia praktyczna, podobnie jak inne opracowania Deleuze’a, łączy w sobie przystępne omówienie najważniejszych wątków myśli Spinozy z eksperymentalnym podejściem do uprawiania filozofii jako takiej. Deleuze dobierał sobie bowiem bohaterów swoich książek według własnego pojęciowego klucza – interesowały go problemy ekspresji, życia, myśli wykraczającej poza narzucone jej granice, samoorganizującej się materii. Filozofia Spinozy, z racji jej materializmu i witalizmu, była niezwykle ważną inspiracją dla samego Deleuze’a, którego własna filozofia przyczyniła się do odrodzenia się w drugiej połowie XX wieku zainteresowania spinozjanizmem.
Istoty filozoficznego przesłania jogi jako pewnej sztuki życia i myślenia należy szukać przede wszystkim w klasycznych traktatach. Klasyczny okres jogi indyjskiej to czas formowania się dojrzałych postaci starożytnych szkół filozoficznych. Szkoły te dokonywały syntezy swoich nauk, dzięki czemu powstawały wzorcowe, komentowane przez kolejne stulecia dzieła. Do najważniejszych z nich zaliczają się Jogasutry, przez wielowiekową tradycję przypisywane mędrcowi Patandżaliemu, oraz komentarz do nich, czyli Jogabhaszja, której autorem miał być Wjasa. Nazywane często również Traktatem o jodze, Jogasutry oraz Jogabhaszja najpełniej prezentują, czym jest nauka płynąca z jogi. O ile bowiem zarówno zachodnia, jak i wschodnia tradycja filozoficzna dążyły do poznania absolutu, to różniły się one co do wyboru drogi tego poznania. Tom Klasyczna joga indyjska zawiera oba traktaty w przekładzie wybitnego polskiego indologa Leona Cyborana (1928–1977) oraz obszerny wstęp tłumacza, zawierający jego najważniejsze prace poświęcone filozofii, praktyce i etyce jogi. Tom ten stanowi więc zarówno doskonałe wprowadzenie do filozofii i historii jogi, jak i bogate źródło wiedzy i materiału dla wszystkich interesujących się dalekowschodnią kulturą.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
