W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Dla człowieka decydujące jest pytanie: czy odnosisz się do tego, co nieskończone, czy nie? To jest kryterium ludzkiego życia. Jedynie wtedy, gdy wiem, że to, co bezgraniczne, stanowi o istocie, nie przywiązuje wagi do błahostek, rzeczy nieważnych.
"Muzeum Narodowe w Gdańsku" to kolejny tytuł z siedmiotomowej serii "Skarby sztuki w polskich muzeach narodowych". Placówka ta dziedziczy zbiory i tradycje Muzeum Miejskiego (1870) chroniącego głównie obrazy (w tym tryptyk Memlinga), rysunki i ryciny oraz Muzeum Rzemiosł Artystycznych (1881) kolekcjonującego przede wszystkim meble, fajanse i wyroby z metali kolorowych. Niezwykle cenne są także darowizny i legaty średniowiecznej rzeźby gdańskiej i pomorskiej. Album zawiera eseje omawiające poszczególne kolekcje oraz prezentacje 356 najcenniejszych obiektów (malarstwa, rzeźby, rzemiosła artystycznego) opatrzonych krótkimi komentarzami pracowników naukowych i kustoszy zbiorów. W serii ukazały się już: Skarby sztuki. Muzeum Narodowe w Warszawie Skarby sztuki. Muzeum Narodowe we Wrocławiu Skarby sztuki. Muzeum Narodowe w Poznaniu Skarby sztuki. Muzeum Narodowe w Szczecinie W przygotowaniu: Skarby sztuki. Muzeum Narodowe w Kielcach Skarby sztuki. Muzeum Narodowe w Krakowie
Niniejsza książka opisuje wszystkie te zjawiska, które do San Giovanni Rotondo przyciągały tłumy i o których mówiono jako o cudach Ojca Pio: stygmaty - krwawiące przez pięćdziesiąt lat rany, których żadnemu z lekarzy nie udało się wyleczyć bądź wyjaśnić; tajemniczy zapach roztaczający się wokół osoby zakonnika; temperatura ciała osiągająca 48,50C, nigdy przedtem nie odnotowana w historii medycyny; zdolność odczytywania myśli innych osób i przepowiadania przyszłości; ekstazy; rozmowy z umarłymi; wizje istot nadprzyrodzonych; nadzwyczajny dar nawracania (jak w przypadku kilku słynnych postaci ze świata kultury); wreszcie niezliczone i głośne uzdrowienia. Wszystko to opowiedziane zostało językiem jasnym i potoczystym. Zaskakujące fakty, relacje naocznych świadków, pamiętniki, listy, poufne sprawozdania składają się na mozaikę wydarzeń racjonalnie niewytłumaczalnych, a przy tym niesamowicie wciągających.
Przekazane przez Amerykankę przesłanie Maryi dla świata zawiera poważne ostrzeżenie i wiadomość skierowaną do ludzi na Ziemię. Istotę przesłania stanowi wezwanie do duchowego i fizycznego odrodzenie i do powrotu ku Bogu
MODA – teczka inspiracji to kreatywny zestaw i zarazem książka o historii mody.
W teczce inspiracji MODA znajdziesz 15 kart ze strojami z 15 modowych epok.
Na każdej stronie umieściliśmy nazwisko ikony mody, czyli osoby, której kreacje w danej epoce stały się inspiracją i wzorem do naśladowania.
Zadaniem jest pokolorowanie wszystkich strojów i doklejenie pasujących dodatków.
Dolną część każdej karty (z opisem stroju) należy oderwać, a następnie związać wszystkie elementy wstążką dołączoną do teczki. W ten sposób powstanie książeczka w formie wachlarza.
Co zawiera teczka:
15 kart ze strojami charakterystycznymi dla danej epoki
Książeczka w formie wachlarza – 15 historii ubrań
91 naklejek z dodatkami do strojów
Po drugiej stronie każdej karty – wzór tkaniny lub biżuteria z epoki do pokolorowania
15 nazwisk ikon mody
Produkt dla dzieci 8+
Lista strojów z 15 epok:
Starożytny Egipt
XV wiek
Epoka Elżbietańska
XVIII wiek - Robe a la française (czytaj: rob a la frąsez) – Suknia w stylu francuskim
XVIII wiek - Robe a la polonaise (czytaj: rob a la polonez) – Poloneska
Empire (czytaj: empir)
Krynolina
Tiurniura
Lata 20. XX wieku
New Look (czytaj: nju luk)
Chanel (czytaj: szanel)
Lata 60. XX wieku
Lata 70. XX wieku
Lata 80. XX wieku
Współczesność
W Co to jest myślenie? staram się za pomocą narzędzi dostarczonych przez filozofię Kanta rozjaśnić problem związku między percepcją a pojęciami, który ujmuję pod postacią tzw. problemu kierowania się regułą. Argumentuję, po pierwsze, że możemy pod pewnym względem utożsamiać myślenie i percepcję, a sam problem kierowania się regułą oddalić jako wynik źle postawionego zagadnienia badawczego. Po drugie, wskazuję na to, że warunkiem możliwości kierowania się regułą jest umiejętność odróżniania reguł istotnych i nieistotnych. Brak tej ostatniej umiejętności Kant nazywa głupotą.
Kolejny już zeszyt Przewodnika… składa się z kilku części. W pierwszej części o. Innocenzo Gargano podkreśla, że sercem lectio divina jest przede wszystkim słuchanie Słowa, które rozwija więź miłości między tajemniczą Osobą, która posługuje się księgą, a czytającym. Aby czytać Biblię, nie trzeba być specjalistą od pracy z tekstem, ale trzeba „mieć serce” do czytania tekstu Biblii.
Druga część autorstwa ks. Krzysztofa Wonsa poświęcona jest towarzyszeniu uczestnikom w przełomowych momentach rekolekcji z Ewangelią św. Marka, które są pierwszym etapem czteroletniej formacji: Cztery Ewangelie jako cztery etapy dojrzewania chrześcijańskiego.
Polecamy również Dodatek, w którym zamieszczona jest rozmowa z o. Gargano na temat praktykowania lectio divina we współczesnym świecie.
Uniwersalność, która jest obecna w naszej publikacji, wyraża się w doborze przykładów świętości, realizowanej przez mężczyzn i kobiety, dzieci, dorosłych i starców w równym stopniu obecnych w książce. Taka jest bowiem istota powołania do świętości, które jest powszechne i dotyczy wszystkich, niezależnie od wieku i płci, a także od stanu życia: konsekrowanych i świeckich, niewolników i wolnych, szlachetnie urodzonych i opuszczonych…
W tworzeniu niniejszego zestawienia wykazu świętych dużą wagę przywiązywano do tradycji ludowej. Umieszczając nowych świętych, starano się uzupełnić brak popularnych imion oraz bardzo popularnych postaci – na przykład Matki Teresy z Kalkuty, Jana Pawła II, a także świętych z polskiego kalendarza liturgicznego. Umieszczono również sylwetki „błogosławionych” lub sług Bożych, wobec których proces kanonizacyjny dopiero się rozpoczął.
Kolejnym kryterium wyboru była ikonografia. W przekonaniu, że dany święty obraz i jego popularność wynikają bezpośrednio z kultu przypisywanego takiej czy innej postaci, uznano za stosowne zamieszczenie obrazów najważniejszych i najbardziej rozpowszechnionych nie tylko w historii sztuki – uważanej za główne źródło ikonografii – ale także w świadomości ludowej.
"Najważniejsze, że ta długo oczekiwana w Polsce książka, pomoże milionom ludzi w głębokiej relacji z Bogiem, do której przecież zaproszony jest każdy człowiek. Cieszę się, słysząc zapewnienie jednego z egzorcystów z mojej diecezji, że już przed publikacją w języku polskim doświadczył on mocy świadectw tu zawartych, które dotykały i przemieniały życie ludzi w naszej ojczyźnie". Ks. Rafał Jarosiewicz
kona jest „bramą, która otwiera się na ogród równie rzeczywisty, co ten świat” – przekonuje nas Aidan Hart, wybitny ikonopisarz prawosławny i profesor. Jest spotkaniem twarzą w twarz z przedstawioną na niej osobą. Dlaczego więc ikony wydają się nam często zbyt tajemnicze? Jak artysta powinien je tworzyć, by umożliwić to spotkanie? Autor, który wcześniej szukał odpowiedzi na te pytania w klasztorze Iviron na górze Athos, postanowił wyjść nam naprzeciw i ofiarować kompendium wiedzy na temat tworzenia ikon i malowania fresków. Czytamy więc m.in. o obróbce i gruntowaniu podobrazi, złoceniu, przygotowywaniu pigmentów, tynkowaniu czy technikach malarstwa temperowego, ale zawsze w powiązaniu z duchową i liturgiczną funkcją ikony. Bezpośredni gawędziarski styl i dzielenie się długoletnim doświadczeniem sprawiają, że lektura książki wprowadza w klimat bezpośredniego obcowania z mistrzem. W ten oto sposób brama uchyla swe podwoje.
Aidan Hart jest profesjonalnym ikonopisarzem, tworzy, posługując się techniką tempery i fresku, a także rzeźbi w kamieniu oraz w drewnie. Uczył się sztuki pisania ikon w Wielkiej Brytanii, Rosji i w Grecji na górze Athos, gdzie spędził dwa lata w klasztorze Iviron. Jest dobrze znany zarówno w Ameryce Północnej, jak i w Wielkiej Brytanii i Irlandii. Jego prace znajdują się w siedemnastu krajach, wiele z nich zdobi świątynie prawosławne. W 2009 r. założył Wydział Malarstwa Ikonowego i Ściennego na utworzonej przez księcia Karola The Prince’s School of Traditional Art, gdzie do dziś prowadzi zajęcia. Mieszka w Shropshire z żoną i dwojgiem dzieci.
Niniejsza książka jest współczesnym zapisem praktyki malowania ikon, tworzenia ikonostasu, malarstwa ściennego i fresków, która łączy wiele fascynujących wskazówek na takie tematy jak pigmenty, werniksowanie, złocenie z informacjami o historii i komentarzami objaśniającymi symbolikę kolorów oraz konstrukcji obrazu. Aidan wyjaśnia nam, jak malować i jak rozumieć ikony, oraz przybliża ponadczasowe zasady ich tworzenia. (z Przedmowy Karola, JKW Księcia Walii)
To piąty tom z ośmiotomowej serii Sztuki polskiej poświeconej dziejom architektury, malarstwa, rzeźby i rzemiosła artystycznego. Prezentuje barok, który w naszym kraju przypada na okres kontrreformacji i długoletnich wojen ze Szwecją, Rosją i Turcją. Mimo tych trudnych czasów powstało wówczas wiele wspaniałych kościołów, pałaców i dworów, które możemy podziwiać do dzisiaj. Oto fragmenty rozdziału 'Państwo, społeczeństwo, kultura' Sztuka późnego baroku i klasycyzmu w Rzeczypospolitej, federacyjnym państwie polsko-litewskim, przypadła na okres panowania dwóch królów z saskiego rodu Wettinów, Augusta II (1697–1733) i Augusta III (1733–1763), oraz na trzydziestoletnie rządy Stanisława Augusta (1764–1795). Choć zdobycie tronu przez Wettinów, ojca i syna, odbyło się przez podwójne elekcje z naruszeniem prawa, to wskutek presji wojsk saskich i rosyjskich Polacy i Litwini musieli się z tym wyborem pogodzić. August II, chcąc osadzić w księstwie kurlandzkim swojego syna, wplątał Polskę w dwudziestoletnią wojnę sasko-szwedzko-rosyjską, nazwaną wojną północną (1700–1721), która toczyła się głównie na obszarach Rzeczypospolitej. Do kryzysu politycznego dołączył głęboki kryzys ekonomiczny, spowodowany wszelkimi możliwymi kataklizmami: klęskami żywiołowymi, głodem, epidemiami,wyniszczeniem miast przez kontrybucje wojskowe i pożary. /…/ Korzystniejszy dla gospodarki i kultury w Rzeczypospolitej był okres panowania Augusta III. Trzydzieści lat względnego spokoju pozwoliło nie tylko na odbudowę kraju i rozwój gospodarczy, ale także na przeprowadzenie pewnych reform, przede wszystkim w zakresie szkolnictwa. Inicjatyw reform nie podejmował jednak August III, nazywany przez niektórych Gnuśnym (w imieniu króla rządził minister Heinrich Brühl), lecz co światlejsi dostojnicy kościelni i senatorowie. Rzeczpospolita była nadal wielkim państwem, utraciła wprawdzie lewobrzeżną Ukrainę (Zadnieprze), ale w 1699 roku odzyskała od Turków Podole. Po wyludnieniu w okresie wojny północnej, kraj liczył w 1720 roku niecałe 6 milionów mieszkańców, jednak już w roku 1772 liczba ludności wzrosła do ponad 11 milionów. Rzeczpospolita stanowiła państwo wielonarodowe, zamieszkałe przez Polaków, Litwinów, Białorusinów, Rusinów (Ukraińców), Niemców, Szkotów, Żydów, Ormian, Tatarów. Polacy stanowili nie więcej niż 40 % ludności. Była to społeczność wielokulturowa i wielowyznaniowa. 'Złota wolność' była prawnym przywilejem herbowej szlachty, a więc najwyżej co dziesiątego mieszkańca państwa. Nie więcej niż 15 % stanowili ludzie co prawda wolni, ale bez praw obywatelskich, mieszkańcy miast i miasteczek, rzemieślnicy, przedstawiciele różnych wolnych zawodów, wreszcie biedota miejska. Aż 75% mieszkańców kraju to pozbawieni wolności osobistej i własności prywatnej chłopi pańszczyźniani, traktowani jak niewolnicy, skrajnie eksploatowani, żyjący w nędzy. /…/ W czasach saskich kulturę stanu szlacheckiego charakteryzowało duże zróżnicowanie. Poziom europejski. Reprezentowały jedynie wąskie elity arystokracji. Życie wyższych sfer odznaczało się wyrafinowaniem, większym niż w poprzednim stuleciu nastawieniem na wygody i przyjemności. Ważny stał się styl życia, podążanie za modą, posiadanie luksusowych przedmiotów. Czytając ówczesne pamiętniki Krzysztofa Zawiszy wojewody mińskiego lub Marcina Matuszewicza kasztelana brzesko-litewskiego trudno się oprzeć zdumieniu, ile pieniędzy, energii i zabiegów poświęcano na organizację polowań, przyjęć, zabaw, na rozkoszne spędzanie czasu wśród luksusowych wnętrz i kunsztownych ogrodów. Panowie ówcześni więcej niż ich ojcowie przeznaczali czasu oraz środków materialnych na uświetnienie rezydencji, projektując wspólnie ze swymi architektami pałace i ogrody zgodne z najnowszą modą, zwłaszcza paryską. Dwory magnackie konkurowały wystawnością z dworem królewskim. Taka była rezydencja Jana Klemensa Branickiego hetmana wielkiego koronnego w Białymstoku, nazywana już wówczas 'polskim Wersalem'. /…/ Pałace były pełne dzieł sztuki: obrazów, rzeźb, luksusowych mebli, zegarów, wspaniałych luster, ceramiki. Panowała moda na figurki z porcelany lub brązu, ustawiane na stołach, kominkach lub umieszczane na ozdobnych konsolach. W zbiorach malarskich znajdowały się przede wszystkim portrety oraz obrazy mitologiczne, religijne, batalistyczne, myśliwskie, rodzajowe, a także martwe natury. Powstawały galerie obrazów. Kolekcja Radziwiłłów zgromadzona w zamku w Białej w chwili śmierci księcia Hieronima Floriana w 1760 roku liczyła 1088 obrazów. W rezydencjach starych rodów magnackich gromadzono w skarbcach pamiątki po przodkach, oprócz portretów, także broń i zbroje.
Prezentowany tom zawiera trzy rozprawy ze wczesnego okresu twórczości Schellinga.
Filozofia sztuki to wykłady uniwersyteckie autora z lat 1802-1805, wydane pośmiertnie z rękopisów przez syna Schellinga.
Architektura użyteczności publicznej II Rzeczypospolitej 19181939. Funkcja to druga część cyklu autorstwa doktora Michała Pszczółkowskiego, poświęconego gmachom publicznym międzywojennej Polski. W pierwszej części autor skoncentrował się na zagadnieniach stylu i formy, proponując uporządkowaną klasyfikację nurtów międzywojennej architektury od tradycji po awangardę. W drugiej części skupił się natomiast na problemach dotyczących funkcji.Autor dokonał przeglądu różnych typów funkcjonalnych międzywojennej architektury użyteczności publicznej począwszy od architektury władzy (gmachy ministerstw, sądów, urzędów wojewódzkich i powiatowych), przez architekturę oświaty i nauki (szkoły, uczelnie i instytucje naukowe), kultury i rozrywki (muzea i biblioteki, teatry, kina, domy kultury), obiekty związane ze służbą zdrowia, gmachy bankowe, skończywszy na budynkach służących poczcie, komunikacji i transportowi. Przedmiotem dociekań autora jest specyfika poszczególnych typów, elementy składowe i powiązania funkcjonalne, analogie i zbieżności z architekturą europejską, a także ewolucja zasad projektowania w dwudziestoleciu międzywojennym.Książkę uzupełniają współczesne i archiwalne fotografie, a przede wszystkim liczne plany i trójwymiarowe schematy rozwiązań funkcjonalnych opracowane na podstawie oryginalnych projektów odnalezionych w polskich i zagranicznych archiwach.
Współczesny biedny Łazarz symbolizuje biedotę Południa świata. Stoimy w obliczu wygłodzonego Łazarza, ofiary struktur grzechu: 3 mld ludzi żyje za 2,5 dolara dziennie, 1 mld za dolara i dwadzieścia pięć centów.
Bank Światowy potwierdza, że 380 mln Afrykanów żyje za mniej aniżeli 75 eurocentów na dzień, podczas gdy każda europejska krowa ma do dyspozycji 2,50 euro na dzień, krowa amerykańska 5 dolarów, a krowa japońska 7 dolarów. Nasz system jest wprost diaboliczny. To system apartheidu światowego, w którym 20 proc. populacji konsumuje 80 proc. zasobów: planeta, na której żyje miliard otyłych i miliard wygłodzonych. System, w którym co minutę wydaje się 3 mld dolarów na zakup broni i w tej samej minucie umiera z głodu piętnaścioro dzieci.
Cóż uczyniliśmy z nauczaniem Jezusa w kwestii gospodarki i finansów? To pytanie wywołuje moje cierpienie. Jakże możemy stawiać tak wiele wymagań w odniesieniu do sfery seksu, a nie czynić podobnie w odniesieniu do finansów? W Biblii znajdujemy przecież jedynie trzy wypowiedzi Jezusa na temat małżeństwa i seksu, zaś całe mnóstwo na temat pieniędzy i ekonomii. 16. rozdział Ewangelii wg św. Łukasza jest jednym z przykładów.
Jako chrześcijanie świata zachodniego, powinniśmy zastanowić się, co uczyniliśmy z nauczaniem Jezusa w kwestiach ekonomii i finansów. Być może rację ma jezuita ojciec John Haughey, kiedy mówi: „My, ludzie Zachodu, czytamy Ewangelię, jakbyśmy nie mieli pieniędzy, i posługujemy się pieniędzmi, jakbyśmy w ogóle nie znali Ewangelii”. Musimy przyznać, że jako Kościół zdradziliśmy ewangelię, zapomnieliśmy o podstawowych elementach nauczania Jezusa: o słowach „Bóg lub Mamona”, czy też o poleceniu wydanym bogatemu: „Idź, sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj to biednym”.
Książka z serii „Zabytki Poznania” poświęcona pierwszej stałej polskiej scenie w Poznaniu. Piękny zabytkowy gmach Teatru Polskiego, który był wznoszony w czasach zaborów, to duma miasta, symbol niezłomności i jedności mieszkańców, znak polskości. O niełatwych początkach obiektu, a także o jego architekturze, opowiada Jerzy Borwiński – wybitny znawca tematu, konserwator zabytków. Życie artystyczne teatru opisuje Stefan Drajewski – dziennikarz, autor i współautor wielu publikacji o tematyce teatralnej. Cenne materiały ikonograficzne oraz zdjęcia współczesne Piotra Skórnickiego ułatwią zrozumienie tekstu osobom niezwiązanym z historią sztuki czy architekturą.
Zapraszamy czytelnika do odbycia pasjonującej podróży śladami wielkich mistrzów tworzących dzieła o tematyce sakralnej. Bożena Fabiani jak zwykle wciąga czytelnika bez reszty w swoją opowieść: pisze z werwą, podąża śladami wielkich mistrzów, nie zapominając przy tym o dziełach. O malarzach opowiada tak, jakby byli jej dobrymi znajomymi. Pokazuje, jak patrzeć na ich dzieła, wyjaśnia ukryty sens obrazów, zastanawia się, czy talent i charakter idą w parze, czy artysta był swobodny w twórczości i czy był szczęśliwy w życiu. Główną ideą książki jest pokazanie i objaśnienie obrazów o tematyce ewangelicznej. Jak pisze profesor Fabiani: 'Malarstwo sakralne, jak wiadomo, stanowi ogromną większość ocalonych dzieł sztuki, niekiedy prawdziwych skarbów kultury, ale żeby je docenić i zachować dla przyszłych pokoleń, trzeba umieć je odczytać'. Liczne pozycje albumowe, jakie zalewają nasz rynek, traktują tę tematykę w sposób encyklopedyczny, podręcznikowy. Autorka wypełnia tę lukę, przybliża i objaśnia malarstwo, którego źródłem stała się Ewangelia. Profesor wpisuje swoją opowieść w szeroko pojęty kontekst historyczno-obyczajowy, tak w odniesieniu do samego zapisu Ewangelii i starożytnej Palestyny, jak i do konkretnego dzieła, badając czas i okoliczności jego powstania oraz cechy charakterystyczne, styl artysty i ducha epoki, nie wchodząc przy tym w zagadnienia czysto teologiczne i biblijne. To propozycja książki popularyzującej wiedzę o sztuce i pasję do sztuki. Zobacz też książkę w formacie MP3 w autorskiej interpretacji Bożeny Fabiani.
Modlitewnik Ecce Venio został zredagowany z okazj Roku Życia Konsekrowanego (2014-2016). Adresowany jest do członków Polskiej Prowincji Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Jezusowego oraz do osób i wspólnot żyjących charyzmatem o. Leona Dehona, założyciela tego Zgromadzenia. Oprócz modlitw i nabożeństw właściwych temu Zgromadzeniu
zawiera wiele nowych, które jeszcze lepiej wyrażają jego ducha.
Jadwiga Mackiewicz – małym melomanom znana jako Ciocia Jadzia – od 1960 roku prowadzi w Filharmonii Narodowej koncerty dla dzieci.
Uczy słuchania muzyki. Chcąc „ocalić od zapomnienia” Jej umiejętność i wiedzę, oddajemy w Państwa ręce tę płytę…
Głos ma laureatka Orderu Uśmiechu – nagrody przyznawanej przez dzieci.
Praca zbiorowa przygotowana przez Fundację Studiów Religijnych z Bolonii
Wprowadzenie: Alberto Melloni
280 kolorowych stron, 300 ilustracji, zdjęć, grafik, diagramów i map.
Dla uczczenia pięćdziesiątej rocznicy zakończenia obrad Soboru Watykańskiego II oddajemy do rąk czytelników niezwykłą pozycję wydawniczą – ilustrowany atlas historyczny, który w pełnym świetle ukazuje to niezwykłe wydarzenie dla Kościoła i świata, od prac przygotowawczych po ostateczne konkluzje i rozstrzygnięcia.
Podczas gdy pokolenie, które tworzyło Sobór Watykański II, powoli odchodzi w przeszłość, ukazujący się właśnie atlas historyczny, opracowany pod kierunkiem Alberta Melloniego, przywołuje źródła, etapy i problemy soboru oraz wydobywa jego znaczenie przy pomocy metod właściwych badaniom historycznym. Atlas ten wyrósł z kwerend archiwalnych, edycji źródeł, przeróżnych monografii, a także pracy członków Fondazione per le scienze religiose Giovanni XXIII z Bolonii. Ukazuje on Sobór Watykański II jako wydarzenie, a zarazem po raz kolejny potwierdza, że dzięki badaniom historycznym sobór nie stał się zbiorem pustych cytatów i niewiarygodnych zabiegów teologicznych. Poprzez fotografie z tamtych lat, mapy, tabele, schematy i wykresy, opracowane specjalnie na potrzeby tej publikacji, atlas przypomina poszczególne fazy historyczne wydarzenia soborowego. Szczegółowe objaśnienia techniczne dotyczące konstrukcji auli, systemów głosowań oraz uczestników (organy kierownicze, komisje, biskupi, zakony, biegli, obserwatorzy, środki przekazu) dokumentują codzienny przebieg owego zgromadzenia o epokowym znaczeniu.
Książka mówi o tym, jak żyłem i zmieniałem się z Kierkegaardem. Próbowałem czytać Duńczyka już w Polsce w latach sześćdziesiątych minionego wieku i niewiele z tej lektury zrozumiałem. Dopiero w Kopenhadze, chyba w połowie lat siedemdziesiątych, zacząłem go czytać systematycznie i po duńsku. Od tego momentu upłynęło 40 lat. Z czasem mocno się go uczepiłem. Umieszczając obok siebie eseje, z których pierwszy pochodzi z 1992 roku, zaś ostatni z 2014, nieoczekiwanie zauważyłem, że mój stosunek do Kierkegaarda uległ z czasem zmianie, przechodząc od bezkrytycznego niekiedy zachwytu do podziwu mniej gorącego, wystudzonego doświadczeniem dojrzałości i nadchodzącej starości. - Bronisław Świderski
Jak rozjaśniająca była chwila śmierci Chrystusa, w której odrzucił narodowość! Nie chciał mieć z nią nic wspólnego. Jednak obecnie ortodoksi stali się prawdziwymi nacjonalistami – nawet tworzą teorie o chrześcijańskich państwach i narodach. A przecież gdy nacjonalizm dyktuje porządek dnia, trudno postawić na religię. Znakiem ortodoksji staje się wtedy narodowy fanatyzm. - Soren Kierkegaard
Bronisław Świderski (1946) - student Wydziału Filozofii i Socjologii relegowany z UW za udział w pokojowym proteście w 1968 roku, wielokrotnie przesłuchiwany, wcielony do karnej kompanii wojskowej, a następnie pozbawiony polskiego obywatelstwa, którego dotąd mu nie zwrócono. Od 1970 uchodźca polityczny w Danii, gdzie studiował socjologię kultury. Pracownik naukowy na Uniwersytecie Kopenhaskim, m.in. w Instytucie Slawistycznym i w Centrum Badawczym Sorena Kierkegaarda. ?
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
