W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Tamara Łempicka. Za kulisami - to kolejna książka wydawnictwa BoSz poświęcona Tamarze Łempickiej, która tym razem nie skupia się na życiu artystki, ale na jej obrazach i to z całkowicie odmiennego punku widzenia niż przedstawiono to dotychczas. Autorka - Anne Paddy - kolekcjonerka zakochana w malarstwie Łempickiej odkrywa przed czytelnikami okoliczności powstania obrazów, ich bohaterów, relacje jakie łączyły ich z artystką, losy sprzedanych płócień, przedstawia także kolekcjonerów, artystów, aktorów i wielu innych zafascynowanych Tamarą i jej niezwykłą twórczością.
Wyjątkowy przewodnik na drodze Eucharystii!
Carlo Acutis - beatyfikowany niedawno nastolatek, zwany geniuszem internetu i bożym influencerem - zwykł powtarzać, że “Eucharystia to jego autostrada do nieba”. Na tę wyjątkową podróż bł. Carlo zaprasza wszystkich młodych ludzi, szczególnie zaś tych, którzy po raz pierwszy dostąpili zaszczytu spotkania z Jezusem w komunii świętej. Proponuje im sprawdzoną trasę, którą trafił prosto do nieba. Jego wskazówki i podpowiedzi stanowią znakomitą pomoc dla wszystkich dzieci pierwszokomunijnych, przypominając im najważniejsze postaci i prawdy wiary związane z chrześcijaństwem.
Albumowe wydanie Na drodze do nieba z bł. Carlem Acutisem to idealny prezent dla dziecka. Książkę tę wyróżnia:
- edukacyjna forma (dzięki wykorzystanej w niej formule mapy i podróży dziecko nie tylko pozna prawdy wiary, ale także wzbogaci swoją wiedzę o wiadomości historyczne, geograficzne i kulturowe),
- piękna oprawa graficzna w pełnym kolorze,
- elegancki papier,
- twarda okładka.
Józef i Wiktoria Ulmowie, kochający się małżonkowie i rodzice siedmiorga dzieci, w tym jednego jeszcze nienarodzonego, kierując się Chrystusowym wezwaniem, że "cokolwiek uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, mnieście uczynili", podjęli heroiczną decyzję o przyjęciu pod swój dach ośmiorga żydowskich uciekinierów. Oddali Bogu życie całej swojej rodziny, by dać piękne świadectwo miłości, na której zbudowali swój dom. Ich przykład może stać się inspiracją dla wszystkich chrześcijańskich rodzin, które pragną wypełniać Bożą wolę, otwierać się na każde życie i w modlitwie różańcowej odnaleźć siłę do stawiania czoła najtrudniejszym wyzwaniom rodzinnym i społecznym. Rozważania zawarte w książce oparto na pełnym chwały życiorysie błogosławionej rodziny Ulmów, a także na najpiękniejszych tekstach papieskich oraz biblijnych poświęconych miłości małżeńskiej i rodzinnej.
Czy chcecie, by Wasze małżeństwo było naprawdę szczęśliwe? Chyba wszyscy marzymy o cudownym związku i wspaniałej rodzinie, jednak każdy z nas napotyka trudności w realizacji tego marzenia. Co zrobić, by je pokonać i móc cieszyć się prawdziwym małżeńskim i rodzinnym szczęściem? Chris i Linda Padgett po niemal trzydziestu latach pełnego różnych doświadczeń wspólnego życia znaleźli skuteczne sposoby na radzenie sobie z wszelkimi małżeńskimi problemami. W tej książce chcą się tymi sposobami podzielić z wszystkimi parami zarówno tymi z nieco dłuższym stażem, jak i tymi, które dopiero wkraczają w małżeństwo. Ponieważ przeżyli wiele małżeńskich wzlotów i upadków, nie tylko jako kochająca się para, lecz także jako rodzice dziewięciorga dzieci, wśród ich przemyśleń i cennych wskazówek wszyscy małżonkowie i narzeczeni znajdą coś, co odpowiadać będzie ich konkretnym potrzebom i odpowie na nurtujące ich pytania. Autorzy tej książki nie oferują nam bowiem banalnych recept na udany związek, znanych z popularnych czasopism i programów telewizyjnych. Chcą nam dać coś więcej proponują kompletny plan wspólnego tworzenia małżeńskiego szczęścia razem z Bogiem. Skorzystajcie z mądrości zawartej w tej pełnej ciepła, humoru i szczerego optymizmu książce, by: uzdrowić wszelkie zranienia z przeszłości, które utrudniają wzajemne zaufanie, właściwie ułożyć relacje z rodzicami i rodziną współmałżonka, znaleźć porozumienie, mimo niezgodności charakterów i temperamentów,dobrze podzielić domowe obowiązki i czerpać radość z ich wykonywania, odnaleźć się w macierzyństwie i ojcostwie, poradzić sobie z koniecznością ograniczenia swojej wolności, a przede wszystkim, by nawzajem zrozumieć swoje potrzeby i oczekiwania... Wspólnie z autorami tej książki zrealizujcie swoje marzenia o szczęściu i miłości do końca życia! Chris jest ewangelizatorem, autorem książek, muzykiem i nauczycielem, podróżującym po całym świecie z koncertami. Linda publikuje teksty na własnym blogu i posługuje w duszpasterstwie kobiet. Oboje prowadzą rekolekcje dla małżeństw, podczas których dzielą się bogactwem swoich doświadczeń małżeńskich i rodzicielskich..
Pontyfikat Grzegorza VII, którego rozpoczęcie wyznacza zarazem początek okresu omawianego przez prof. Adama Wielomskiego, inicjuje czas największych osiągnięć myśli ludzkiej w dziedzinie rozumienia, definiowania i budowy porządku teokracji chrześcijańskiej. Koniec tego okresu to Schizma Zachodnia roku 1378, która była w części politycznym skutkiem kryzysu myśli scholastycznej wywołanego przez pojawienie się naturalistycznych i antyreligijnych interpretacji Arystotelesa w XIV stuleciu (Marsyliusz z Padwy, Wilhelm z Ockham). Od tego momentu myśl związana z papiestwem zaczyna odchodzić od głównego nurtu, który - "wyzwolony" z więzów wiary poprzez swoiste wykluczenie ze wspólnoty - popłynie własnym, coraz bardziej wartkim, i jednocześnie świeckim, korytem, aż do otwartego oświeceniowego, nowożytnego buntu rewolucyjnego. Zapowiedź zwycięstwa laickiej cywilizacji pojawia się już w pierwszej połowie XIV wieku, gdy obserwujemy spory Rzymu z Filipem IV Pięknym i cesarzem Ludwikiem IV Bawarskim. Podstawowym zagadnieniem, które podjęto w tym okresie, było rzecz jasna - zagadnienie chrześcijańskiej władzy, jej pochodzenia, charakteru i celu. Bezpośrednim powodem wzmożonego zainteresowania tym zagadnieniem była potrzeba naprawy obyczajów. Przystępując do porządkowania podwórka kościelnego, piętnując szerzące się wówczas patologie życia chrześcijan i kleru chrześcijańskiego Grzegorz VII jako kolejny, ale jednak najwybitniejszy przedstawiciel rodzącej się "reformy", zdawał sobie sprawę, że nie zdoła uleczyć Kościoła, wyeliminować symonii (sprzedaż urzędów kościelnych) i nikolaizmu (małżeństw duchownych) bez uporządkowania relacji z władzą świecką. Ówczesne monarchie dysponowały całym arsenałem korupcyjnych mechanizmów uniemożliwiających jakąkolwiek poprawę stanu Kościoła, wykorzystując jego instytucje ku wzmocnieniu, osłabionych przez feudalizm, instytucji politycznych. Grzegorz VII sam wszakże był świadkiem upokorzenia hierarchii, pozostając bliskim współpracownikiem, sekretarzem, zapewne też uczniem, Grzegorza VI, zmuszonego przez cesarza Henryka III do opuszczenia Rzymu. Poprawa obyczajów jest więc możliwa w Kościele jedynie wtedy, gdy przynajmniej uda się zapobiec podporządkowaniu go władzy świeckiej. Ta władza bowiem ma swoje cele, które często są niezgodne zarówno z celami Kościoła, jak i jego nauczaniem. Innymi słowy, aby duch mógł rozpocząć konieczną terapię oczyszczającą, należało poskromić ciało. Reforma Grzegorza VII, jego zwycięstwo nad cesarzem Henrykiem IV, rozpoczyna dwustuletni okres zdecydowanej dominacji papiestwa w sporze z cesarstwem o inwestyturę. Mimo chwilowych zwycięstw cesarstwa następuje stały rozwój koncepcji Kościoła-imperium, co znajduje swoje potwierdzenie w wielkim pontyfikacie Innocentego III, który upatrywał praw do pontyfikalnej ingerencji we władzę cesarską ze względu na grzeszność władcy, i Innocentego IV, który chciałby uczynić z cesarza w zasadzie swojego urzędnika, a ostatecznie zdruzgotał bezpowrotnie samą instytucję cesarstwa. Zagadnienie władzy szczególnie interesujące dla politologa nie jest oczywiście jedynym wówczas podjętym. Niejako równolegle i w związku z nim badana i rozwijana jest teoria państwa i jego ustroju, władztwa duchowego i świeckiego, struktury społeczności, społeczeństwa i narodu, relacji podległości i zależności. We współczesnej myśli politologicznej i socjologicznej nie ma w zasadzie nic, co choćby w zalążku nie pojawiło się już wówczas, w okresie burzliwego sporu papieży i cesarzy o władzę nad światem.
Co można zobaczyć, gdy patrzy się na samotność? Jak wpisuje się ona w rozumienie siebie i innych? Dlaczego współcześnie pojawiło się tak duże zainteresowanie tym tematem, a jednocześnie skąd tak jednostronne jej traktowanie, a więc odrzucenie? Czy samotność jest dla człowieka przekleństwem czy raczej błogosławieństwem? Ewangelia rzuca światło na wszystkie aspekty i wymiary ludzkiego życia, w tym na samotność człowieka. Dobra Nowina samotności nie jest dobrą nowiną o samotności, ale właśnie twierdzeniem, że samotność jest dobra. Jak to samotność jest dobra? Przecież jest uciążliwa, doskwiera. "Ucieszyłem się, że [autor], posiadając solidne wykształcenie filozoficzne, docieka i zgłębia w świetle Słowa duchowy sens samotności, będącej koniecznym doświadczeniem w ludzkim dojrzewaniu i rozwoju psycho-duchowym. Pokazuje na samotność, która nie jest izolacją, osamotnieniem, ale sanktuarium spotkań z Bogiem i ze sobą samym". Ks. Krzysztof Wons SDS
Dzięki Monice Agopsowicz mamy niepowtarzalną okazję zobaczyć ten dawno miniony świat Ormian z kresowego Pokucia. Autorka nie sili się na skomplikowane analizy i rozważania tak chętnie snute przez historyków. Dyskretnie odsuwa szybę swojego wehikułu czasu, pozwalając dostrzec to, co w trakcie naukowych dysput często umyka wzrokowi życie codzienne. Podczas lektury przed oczami staje korowód barwnych obrazów i dźwięków. Spośród gęstych tumanów kurzu dostrzegamy stada ryczących wołów pędzonych od mołdawskiej granicy i jadący w przeciwną stronę sznur skrzypiących wozów karawany kupieckiej, zmierzającej po wschodnie towary do Imperium Osmańskiego. Drugi tom ukazał się w 2014 roku pod tytułem: Kresowe Pokucie. Rzeczpospolita ormiańska. Fragment z przedmowy Marcina Łukasza Majewskiego do obecnego, pierwszego tomu książki. Monika Agopsowicz (ur. 1961) interesuje się historią Ormian na dawnych południowo-wschodnich kresach Polski i zajmuje się popularyzacją wiedzy na temat tej mniejszości narodowej. Współpracuje z Fundacją Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich przy tworzeniu i prowadzeniu portalu Wiki.Ormianie, Wirtualnego Archiwum Polskich Ormian oraz wydawaniu czasopisma ormiańskiego Awedis. Jest współautorką albumu-monografii Ormiańska Warszawa. Wraz z mężem, Władysławem Deńcą, założyła i przez pięć lat wydawała gazetę Lokalna. Za działalność na rzecz budowy społeczeństwa obywatelskiego i przybliżania kultury i tradycji polskich Ormian małżonkowie otrzymali Nagrodę Fundacji Polcul.
Nikt nie wie, jak wyglądała. Nie znamy jej personaliów. Wizje spisała pod pseudonimem Podlasianka. Jedyną osobą, która znała tożsamość wizjonerki, był ojciec Józef Prus - prowincjał zakonu Karmelitów Bosych w Polsce. Przez lata prowadził ją duchowo i wspierał, zwłaszcza kiedy jej kandydatura do stanu zakonnego była odrzucana przez kolejne klasztory. Być może na przeszkodzie stawały jej wizje i przepowiednie. Pierwszych wizji niedoszła zakonnica doznała w latach 20., gdy była młodą dziewczyną. Potem wielokrotnie spotykała się z Jezusem, Matką Bożą i różnymi świętymi. "Skoro wszystko to zostało mi ukazane w widzeniach - począwszy od zamachu stanu marszałka Piłsudskiego, do ostatniej wojny i prześladowań hitlerowskich w Polsce - spełniło się wiernie, to nie mogę reszty niespełnionych jeszcze objawień uważać za halucynacje i urojenia" - napisała pod koniec lat 40. XX w. Według wizjonerki Polska została wezwana do wielkiej misji i dlatego powinna stać się wzorem dla innych narodów. W nagrodę Polskę ma czekać tryumf - kiedy po wielkiej zawierusze dziejowej będą powstawały na naszym kontynencie Stany Zjednoczone Europy, ich stolicą ma się stać Warszawa - jako jedno z najważniejszych centrów odrodzonego świata, obok Tokio i Paryża. "Spośród Słowian, Polsce jest dana rola przewodniczki Narodów. Jej przypadnie rola ostatecznego nawrócenia Rosji." - zapisała. "W roku 1932, ujrzałam plastyczną mapę, ukazaną z lotu ptaka. Zarysy Morza Bałtyckiego i Czarnego, charakterystyczna linia Wisły i łuk Karpat przywiodły mi na myśl Polskę, ale niedowierzając oczom zapytałam zdumiona: "Cóż to za kraj ogromny?" Usłyszałam słowa Pana: - "To Polska". Gdy ze zdziwienia nie mogłam ochłonąć usłyszałam: - "Kiedyś będzie taka. Mam wielkie zamiary względem was - Polaków. Oby tylko wasze grzechy tych zamiarów nie udaremniły".
Niebo, piekło i czyściec to nie przenośnia czy fikcja literacka. Przedstawiamy namacalne dowody na to, że dusza ludzka jest nieśmiertelna. Prezentujemy świadectwa osób, które doświadczyły bezpośredniego kontaktu z duszami zmarłych: osób wyniesionych na ołtarze, księży egzorcystów i zwykłych śmiertelników obdarzonych charyzmatem obcowania
z duszami czyśćcowymi.
Co wspólnego ma przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula Von der Leyen z odwiedzinami dusz czyśćcowych?
Ursula Hibbeln i Maria Simma – mistyczne pośredniczki z pokutującymi grzesznikami
Święty ojciec Stanisław Papczyński – orędownik modlitwy za poległych husarzy i ofiary czasów wojny
Święta siostra Faustyna Kowalska – wspomożycielka potrzebujących
Służebnice Boże: Wanda Malczewska, siostra Dulcissima Hoffmann i siostra Wanda Boniszewska i ich misja ratowania skazanych na czyściec
Święty Grzegorz Wielki. Gregorianki – koło ratunkowe dla grzeszników
Święta Teresa z Ávila i jej wizje dusz czyśćcowych
Święta Gemma Galgani – dziewczyna, która poczuła na ramieniu dotyk zmarłej zakonnicy
Święty ojciec Pio – czy zjawiał się w czyśćcu, by pomagać grzesznikom?
Święty Szarbel Makhlouf i święty Andrzej Bobola – spektakularne cuda z zaświatów
Materialne ślady istnienia dusz czyśćcowych – słynne muzeum w Rzymie
Ślady dusz pozostawione w Polsce – nie tylko na Jasnej Górze
DUSZE CZYŚĆCOWE. NIE WSZYSCY MOGĄ JE WIDZIEĆ. ALE WSZYSCY MOGĄ IM POMÓC.
CI, KTÓRZY BYLI TU PRZED NAMI, CZEKAJĄ NA NASZĄ MODLITWĘ.
To nie jest tak, że oni umarli, a my żyjemy. To właśnie oni żyją, a my umieramy.
ksiądz Piotr Pawlukiewicz
Noblistka uczy nas, że „tłumacze codziennie ratują świat': ,,stanowią bowiem elementy składowe czegoś w rodzaju przewodzącej tkanki nerwowej''. która umożliwia komunikację międzyludzką. Jednak o samych tłumaczach wiemy bardzo niewiele, a już tłumacze wieków wcześniejszych, którzy przez stulecia wzbogacali polską literaturę o utwory autorów zagranicznych, są dla nas światem całkowicie nieznanym.
Uważam, że monografia Karoliny Dębskiej jest w polskim przekładoznawstwie pozycją bardzo wartościową, godną publikacji i rozpowszechnienia w dobie zwrotów, jakie przechodzi nasza dyscyplina. Jest świadectwem rzetelnego warsztatu naukowego, orientacji w rozmaitych nurtach i paradygmatach, a także w metodologiach badawczych, często mało znanych lub niedocenianych. Książka Karoliny Dębskiej wydobywa je na światło dzienne i ukazuje, że to, co zapomniane lub słabo znane (np. z racji swojej hermetyczności lub stopnia skomplikowania) jest bardzo przydatne i wciąż funkcjonuje w analizach takich jak ta podjęta w pracy. Przywracanie pamięci o dawnych tłumaczkach stało się także możliwe dzięki przypomnieniu metodologii Kitty van Leuven-Zwart, która zostaje tu z powodzeniem zastosowana.
z recenzji prof. dr hab. Małgorzaty Tryuk, Uniwersytet Warszawski
Monografia Karoliny Dębskiej to imponujące rozmachem i przeprowadzone z żelazną dyscypliną studium poświęcone dziewiętnastowiecznym polskim tłumaczkom literackim, sytuujące się na styku czterech nurtów nowoczesnego przekładoznawstwa: badań nad tłumaczem, feministycznych badań nad przekładem, historii tłumaczenia i socjologii tłumaczenia. Posługując się złożonym instrumentarium, Autorka nie tylko „odzyskuje" imiona i nazwiska ponad dwustu kobiet zajmujących się sztuką przekładu literackiego w XIX wieku, ale też podejmuje udaną próbę pokazania złożonych mechanizmów społecznych, które kształtowały ich role. Badając pochodzenie, wykształcenie i aktywności tłumaczek, rekonstruuje ich habitusy społeczne, a analizując decyzje, dotyczące doboru tekstów, autorów, gatunków i języków, stosowanych technik i strategii tłumaczeniowych, a także opinie na temat tłumaczenia i motywacje podjęcia pracy przekładowej, odtwarza ich habitusy translatorskie i pozycję w ówczesnym polu literackim.
z recenzji dr hab. Natalii Paprockiej, prof. UWr
Rysuj traktory, samochody i pociągi krok po kroku!Kochasz rysować ale masz wrażenie, że nie zawsze ci to wychodzi? Uwielbiasz wszelkiego rodzaju pojazdy oraz marzysz o tym, żeby umieć je narysować? Zatem do dzieła! Proste instrukcje pokażą ci jak krok po kroku, przy pomocy kilku ruchów ołówkiem czy flamastrem wyczarować wspaniałe rysunki przedstawiające auta osobowe, koparki, autobusy, przyczepy,samoloty, żaglówki, tramwaje, sterowce, statki, motory i inne pojazdy!Nie potrzebujesz nawet zeszytu, bo w książce zaplanowano specjalne miejsce na twoje prace.
Podręcznik Mikrobiologii środowisk z zakresu mikrobiologii różnych środowisk, uwzględniający środowiska skrajne. Autor scharakteryzował wspólnotę bakterii, podał jej klasyfikację i metody identyfikacji.Drugie wydanie zawiera pewne elementy, które zostały w tym czasie publikowane, a mianowicie nieco precyzyjniej i szczegółowiej opisywane wspólnoty mikroorganizmów zwane jako mikrobiomy siedliska, środowiska, ekosystemu. Obok bakterii często w analizach metagenomicznych uwzględniano grzyby, a w nielicznych Protista. Poszukiwano również w ekosystemowych i globalnych analizach metagenomicznych mikroorganizmów rdzennych (core microorganisms), występujących zawsze w tego typu środowiskach, a nawet w nielicznych publikacjach opisywano konstrukty mikrobiomu, w skład których wchodziły nieliczne, ale istotne ekologicznie mikroorganizmy. Wyniki tych badań zaprezentowano zgodnie z ówczesną klasyfikacją i nomenklaturą mikroorganizmów.Książka jest przeznaczona dla studentów: biologii, ekologii, biotechnologii, ochrony środowiska, inżynierii środowiska, rolnictwa, ogrodnictwa, zootechniki; słuchaczy studiów podyplomowych i doktoranckich oraz osób pracujących w tych dziedzinach, a pragnących rozszerzyć i uaktualnić swą wiedzę. Mogą z niej także korzystać dziennikarze popularyzujący naukę.
Odkryj 15 pięknych historii o świętych, którzy wychwalali piękno i wielkość Boskiego stworzenia przez całe swoje życie.: Święty Franciszek z Asyżu, Święta Hildegarda z Bingen, Święta Katarzyna Tekakwitha, Święty Benedykt z Nursji, Czcigodny Sługa Boży ojciec Jakub Sevin, Święty Piotr Jerzy Frassati, Czcigodny Sługa Boży Hieronim Lejeune, Święty Paweł VI, Święta Joanna Beretta Molla, Błogosławiona Sandra Sabattini, Święta Teresa z Lisieux, Święty Karol de Foucauld, Błogosławiony Carlo Acutis, Święta Matka Teresa z Kalkuty, Święty Jan Paweł II. Wraz z nimi dołącz do modlitwy i chwalenia Boga oraz podejmij wyzwanie troski o bliźnich oraz o całe dzieło stworzenia.
Współcześnie psycholodzy skłaniają się ku postrzeganiu inteligencji zaledwie jako jednego z czynników znaczących dla osiągnieć szkolnych, nie wyczerpującego jednak puli możliwości do poszukiwania potencjalnych determinantów osiągnięć szkolnych. Myśląc o podobnych czynnikach pozazdolnościowych powiązanych z ocenami, badacze zwracali się w stronę wielu obszarów stanowiących tradycyjne przedmioty zainteresowania psychologii, w tym cech osobowości. Na możliwość powiązania obszaru funkcjonowania osobowościowego i intelektualnego zwracają uwagę tak badania naukowe, jak i niektóre teorie inteligencji, w tym teorie inwestycji, analizujące rozwój intelektualny aktywności przejawianej w tym obszarze z poziomu kilku grup czynników, w tym również osobowości.
Książka jest porównawczą, historyczno-systematyczną prezentacją filozoficznych stanowisk Ernsta Cassirera i Martina Heideggera dwóch reprezentatywnych filozofów XX wieku. Systematy filozofii obu myślicieli przedstawione zostają in statu nascendi: z uwzględnieniem szerokiego tła historii filozofii oraz perspektywy wykładni myśli Immanuela Kanta. Autorka monografii podejmuje próbę wykazania, że zapatrywania Królewieckiego myśliciela zarówno dla Cassirera jak i Heideggera stanowią cenne źródło intelektualnych inspiracji stając się osnową budowania autorskich programów filozofii: Cassirerowskiego kulturowego symbolizmu sygnowanego rygoryzmem silnie akcentowanego aprioryzmu, matematyki i matematycznego przyrodoznawstwa oraz Heideggerowskiego antypsychologizmu, któremu towarzyszy silnie eksponowana ontologia egzystencji.
Niniejsza publikacja wpisuje się w obszar refleksji dotyczący interpretacji i reinterpretacji sztuki oraz wybranych tekstów kultury. Dystansuje się przy tym od wyłącznie egzegetycznego pojmowania interpretacji, dostrzegając w niej aktywność na różne sposoby konkretyzującą historycznie i kulturowo zmienną tożsamość i określoność sztuki i jej wytworów. W ten sposób aktywność interpretacji i kolejnych reinterpretacji niejednokrotnie wyznaczających nowe otwarcia i możliwości umiejscawiamy zarówno w domenie dyskursów teorii, jak i w przestrzeni twórczych poszukiwań i eksperymentów, artystycznych transgresji, reorganizacji, redefinicji. To spojrzenie na problem nie tylko z uwzględnieniem różnych obszarów ekspresji twórczej i refleksji teoretycznej (zajmującej się sztukami plastycznymi, malarstwem, architekturą, muzyką, oprawą muzyczną filmów czy gier), ale także co bodaj najcenniejsze z różnych perspektyw reinterpretacyjnych i punktów widzenia. Czytelnik znajdzie więc w pracy propozycje teksty i dokumentację działań twórczych zorientowane na różne cele, racje i pola aktywności interpretacji, będącej zasadniczą formę obecności i przejawiania się sztuki w kulturowej semioprzetrzeni; propozycje formułowane w kontekście różnorakich tekstów kultury, określonych strategii twórczych oraz interpretacyjnych. Publikacja adresowana jest do szerokiego grona odbiorców zajmujących się sztuką i współczesną kulturą artystyczną, teoretyków sztuki, estetyków, kulturoznawców, w szczególności zainteresowanych zagadnieniem interpretacji, w tym także do przedstawicieli dyscyplin pokrewnych oraz studentów kierunków artystycznych.
Monografia podejmuje próbę ukazania roli czasopism zakładanych w środowiskach ludzi zawodowo lub bibliofilsko związanych z książką w rozwoju księgoznawstwa i bibliotekoznawstwa w okresie kształtowania się zasadniczych zrębów teorii tych dyscyplin, szczególnie intensywnego do roku 1939. Zaprezentowano funkcje wydawnictw ciągłych (bibliograficznych, bibliofilskich, bibliotekarskich i bibliotekoznawczych), które na przestrzeni lat kształtowały myśl teoretyczną i warsztat badawczy ewoluujących dyscyplin, formowały postawy bibliotekarzy, pośredniczyły w przekazywaniu doświadczeń i nowoczesnych metod organizacji pracy w bibliotece, udzielały niezbędnych informacji, m.in. na temat możliwych form kształcenia zawodowego. Publikacja może być przydatna specjalistom reprezentującym szeroko rozumianą naukę o książce, jak również prasoznawcom, socjologom kultury, historykom nauki.
Celem publikacji jest po pierwsze - przybliżenie dotychczasowego stanu wiedzy na temat przeobrażeń funkcjonalno-przestrzennych oraz społeczno-kulturowych złożonych układów osadniczych, w tym zwłaszcza tradycyjnych regionów społeczno-gospodarczych, zaś po drugie zaproponowanie kilku modelowych ujęć uzupełniających (cyrkulacyjne modele przemian gospodarczych oraz procesu urbanizacji). Punktem wyjścia rozważań Autora jest próba modelowego ujęcia genezy i kształtowania się w czasie bazy ekonomicznej, jako decydującego elementu generującego pozostałe zmiany w przestrzeni społeczno-gospodarczej. złożony układ osadniczy, Model zmian gospodarczych, jak urbanizacyjnych dopełniają się wzajemnie, będąc zarazem odzwierciedleniem dośrodkowych i odśrodkowych sił warunkujących przemiany całego układu osadniczego.
W niniejszej monografii konstytucyjną instytucję samorządu terytorialnego analizuje się przez pryzmat zasady samorządności terytorialnej, ujmowanej w formie studium konstytucyjnego. Takie sformułowanie tytułowej zasady ma ujęcie nie tylko ustrojowoprawne, lecz także funkcjonalne, a następnie w rozważaniach jest rozwijane z perspektywy konstytucyjnego statusu człowieka jako indywiduum, z całą jego godnością deklarowaną przez Konstytucję, z perspektywy statusu konstytucyjnego człowieka jako obligatoryjnego członka wspólnoty samorządowej, z perspektywy statusu wspólnoty samorządowej, statusu wspólnoty narodowościowej, statusu państwa, a także z perspektywy statusu struktur organizacyjnych społeczeństwa obywatelskiego i organizacji pozarządowych.
Przedmiotem analiz są różne ujęcia historii filozofii prezentowane przez myślicieli, którzy z różnych powodów popadli w zapomnienie. Pierwszy z nich, Karl Groos, jest najmniej znany z całej trójki, ale z jednej strony jest uczniem Kuno Fischera, z drugiej nauczycielem Willy Mooga. Historia filozofii Groosa zostaje ujęta w świetle systemów filozoficznych, które autor próbuje zredukować do trzech głównych typów. Hans Leisegang jest myślicielem, który historię filozofii pojmuje przez pryzmat ujawniających się w niej form myślowych, powracających z różnym natężeniem a różnych doktrynach. Dodatkowo jest Leisegang filozofem, który z powodów politycznych dwa razy został pozbawiony profesury w Jenie. Pierwszy raz przez nazistów, drugi raz za sprawą okupujących Niemcy sowietów. Willy Moog jest najbardziej znanym spośród trzech filozofów, aczkolwiek popadł w zapomnienie między innymi dlatego, że jego życie zakończyła samobójcza śmierć. Moog ukazuje się jako autor kilku znaczących historii filozofii, spośród których na szczególną uwagę zasługuje ta, która prezentuje dzieje myśli przez pryzmat biografii filozofów.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
![Okładka książki Trumponomika [o ekonomii Donalda Trumpa]. Płomienie](https://dobreksiazki.pl/Photos/7/MEDIUM/000080/trumponomika-o-ekonomii-donalda-trumpa-plomienie-1118226.jpg "Trumponomika [o ekonomii Donalda Trumpa]. Płomienie. Autor: Artur Troost. Dobreksiazki.pl")
