W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Modlitewnik przygotowany z myślą o osobach, które zmagają się z wewnętrznym kryzysem w swojej rodzinie. Jak modlić się w chwilach zwątpienia? Jak rozmawiać w czasie konfliktów rodzinnych i gdzie szukać wsparcia? Stworzone na podstawie wielu doświadczeń modlitwy, krótkie medytacje oraz akty strzeliste, będą doskonałą pomocą dla tych, którzy próbują odbudować więzi rodzinne oraz pragną dla swoich bliskich poczucia bezpieczeństwa i wewnętrznego pokoju.
Niniejsza książka opisuje metodę na modlitwę różańcową wg św. Jana Pawła II. To świetny podręcznik modlitwy, którą Papież nazywał szkołą Maryi i modlitwą kontemplacyjną, która jest dostępna dla wszystkich. Opisując tę metodę w 10 krokach, autor daje nam do naśladowania konkretny i praktyczny wzorzec modlitwy.
Modlitewnik przygotowany z myślą o osobach, które zmagają się ze swoją depresją lub chorobą swoich bliskich. Jak się modlić w takich chwilach? Jak wspierać tych, którzy zmagają się z tym problemem? Dzięki doświadczeniom i świadectwom tych, którym udało się już pokonać depresję, powstały dla potrzebujących specjalne modlitwy, krótkie rozważania oraz akty strzeliste, jako duchowe wsparcie w najtrudniejszych dla nich momentach.
Autorka podejmuje problematykę o charakterze teoretycznoprawnym instytucji prawa publicznego, w tym m.in. w zakresie szeroko rozumianego prawa administracyjnego w zderzeniu z aspektami o charakterze cywilno-prawnym. Doniosłe z perspektywy doktrynalnej jest to, że rozważania nie koncentrują się wyłącznie na szczegółowej charakterystyce rozwiązań prawnopozytywnych, ale zostały problemowo osadzone w obrębie prawa konstytucyjnego, części ogólnej prawa administracyjnego, formalnego prawa administracyjnego, a także - w odpowiednim zakresie - w ramach materialnego prawa administracyjnego, prawa unijnego i międzynarodowego oraz cywilnego i karnego. (...) Już w tytule Autorka artykułuje uwarunkowania władztwa dyskrecjonalnego organów administracji publicznej wykonujących zadania i kompetencje w zakresie konserwatorstwa na podmiotowo umiejscowione prawo własności zabytku. We współczesnej polskiej doktrynie prawa ochrony dziedzictwa kulturowego problem ten z uwagi na kontekst władztwa dyskrecjonalnego nie został ujęty tak szeroko, jak ma to miejsce w niniejszej pracy.
Książka jest próbą pokazania, jaką materią i tworzywem teatralnym staje się dramat w rękach reżyserów, inscenizatorów, aktorów, pedagogów, którzy bazując na własnej wyobraźni, opierając się na doświadczeniu i praktyce swojej i innych, wykorzystując osobisty potencjał artystyczny, twórczą wyobraźnię i talent oraz możliwości współczesnego teatru, przekształcają partyturę literacką w unikatowe dzieło teatralne, ów niepowtarzalny świat przeżyć, emocji, wskrzeszając i ożywiając na deskach sceny wszystko to, co dla czytelnika dramatu pozostaje jedynie jednostkowym przeżyciem, odczuciem, wrażeniem. Pokazuję również, jak do pracy z materią scenariusza adaptowanego, powinien być przygotowany reżyser-inscenizator, który adaptuje dla potrzeb sceny wielowątkową powieść i jak działania adaptacyjne wpływają na budowanie roli przez aktora, realizację zadań reżyserskich, oddziaływanie sztuki na widza. Autorka, z punktu widzenia praktyka i badacza teatru, dokonuje również analizy wielu przedstawień teatralnych i kreacji aktorskich począwszy od poł. lat 70 XX w. po współczesność, które ukształtowały myślenie o teatrze co najmniej jednego pokolenia.
Publikacja skierowana jest do pedagogów teatru, animatorów, nauczycieli, popularyzatorów i miłośników teatru oraz do wszystkich, którzy chcą zrozumieć zmiany artystyczne, estetyczne i odbiorcze zachodzące we współczesnym teatrze.
Leopold Tyrmand, prekursor jazzu w Polsce, odpowiada na pytanie: co to jest jazz!Książka ta nie ma charakteru ani formy podręcznika, leksykonu lub jakiegokolwiek vademecum w sprawach jazzu. Ma charakter eseju wypełnionego rozważaniami, zawierającego nieco informacji i dużo zupełnie osobistych impresji. Jest pochyleniem się nad problemem. Zagadnienie rozlewa się szeroko, obejmuje obszar ogromny, omywa różne dziedziny współczesnej kultury, wiąże się niero-zerwalnie z codziennością tak jak obyczaj i sztuka przenikają się we współczesności ze zjawiskiem trudnym i socjologicznie mało zbadanym, a zwanym na co dzień życiem rozrywkowym.Czy książka ta odpowie generalnie na pytanie: co to jest jazz?Chyba nie, chociaż jej ambicją jest zawarcie i przekazanie czytelnikowi pewnego kompendium. Powstaje jednak zagadnienie, czy w ogóle można na takie pytanie odpowiedzieć.
W samym środku kryzysu rodzinnego Ruth Fitzmaurice znalazła swoje plemię i niespodziewane pocieszenie we wzburzonych falach Morza Irlandzkiego.Rodzinę Ruth tworzą pięcioro pełnych wigoru dzieci oraz mąż, Simon, reżyser filmowy, chory na stwardnienie zanikowe boczne i mogący porozumiewać się tylko oczami. Plemię to przyjaciółki Ruth, które regularnie zbierają się w zatoczce w Greystones i pływają w lodowatym morzu po prostu dla przyjemności.Nazwały się żartobliwie Klubem Pływackim Dotkniętych Tragedią Żon i spotykają się, by stawić czoło niezwykle trudnym wyzwaniom, jakie stawia przed nimi życie, nie mówiąc już o ogromnych falach toczących się po horyzont. Pływanie jest jednym ze sposobów stosowanych przez Ruth w walce o utrzymanie mocnej, choć milczącej więzi z mężem. Opowiadając historię swego małżeństwa i kreśląc obraz obecnej skomplikowanej sytuacji rodziny, Ruth pisze o swej pasji i jednym z najpiękniejszych momentów, w których mogła dać jej ujście pływaniu o północy, przy pełni księżyca, w rocznicę ślubu z Simonem.Znalazłam swoje plemię to wezwanie dla nas wszystkich, byśmy kochali najmocniej, jak potrafimy, i żyli całą pełnią, a także podnoszący na duchu list do męża, rodziny i przyjaciół o pięknie świata natury i urodzie życia.
życie, miłość, transformacja
Jungowskie inspiracje
Encyklopedia Jungowska: Marzenia senne – Kazimierz Pajor
Od psychologii do autopsychoterapii
Eros, Tanatos, logos. Archetypowa integracja instynktów – Zenon Waldemar Dudek
Kucharka w spiżarni. Style życia i style chorowania – Jadwiga Wais
Archetypy w kulturze
Greccy bogowie nocy i snu z perspektywy psychologii głębi – Tomasz Olchanowski
Ludowa poezja nagrobna w dekanacie tworkowskim – Artur Rumpel
Nasze tożsamości
Zakazane rozkosze Antoniego Opolskiego. Opowieść z czasów Oświecenia – Paweł Fijałkowski
Scena tańca i procesy transgresji estetycznej ciała – Tadeusz Kobierzycki
Dialog kultur
Nawal as‑Sadawi – amazonka feminizmu – Ewa Machut‑Mendecka
Z poetyki archetypów
Intensywność miłosnego milczenia w Dybuku – Natalia Brajner
Na granicy epok
Ekopsychologia i Carl Gustav Jung. Od bojaźni do miłości życia – Anna Gierlińska
Forum psychologii kultury
Recenzje: Egzorcyzmy nad światem bez duszy – Tomasz Olchanowski (Z.W. Dudek, rozmawia S. Rusin, Psychoza czy opętanie?)
Refleksje: Natura oswajana przez sen – Zenon Waldemar Dudek (Cz. Dziekanowski, Odyseja oniryczna)
Eseje: Ballada o rozebranej Polce Waleriana Borowczyka – Tomasz Bohajedyn
Eros, Narcyz i Psyche – Elwira Blazewicz
Wspomnienie: Erel Shalit (1950–2018). Analityk jungowski, pisarz, przyjaciel, mistrz – Aleksandra Szczepaniak
Artykuły zebrane w książce łączy zasada komplementarności czytania tekstów kultury, jak również interpretacyjnego drążenia każdego z nich. Znalazły się tu części poświęcone retoryce obrazu malarskiego i literackiego, filozofiom tekstów kultury, sposobom budowania iluzji w dziełach artystycznych, magiom: słów, detali, fraz poetyckich, form, linii i kolorów plastycznych.
Polonistyka w kontekście tradycji i nowoczesności, py- tania o aksjologię, metodologia odbioru narracji zarówno w tekście literackim, jak i malarskim, czy wreszcie kwestia literatury „trudnej” w edukacyjnym dyskursie – oto kolejne problemy, które przedstawiam.
W dawnych i nowych dialogach poszukuję odpowiedzi na zasadnicze pytania: kim jest pisarz, artysta?, jaki jest świat?, czy i w jaki sposób można odczytać zapieczętowane sensy, myśli oraz ulotne chwile wyobraźni dzieł kultury, sztuki, filozofii? Jak utrwalić „zobaczone” w poezji, a jak opowiedzieć historie „zapisane” w malarstwie.
Sztuka bliskiego budowania dialogu z dziełem literackim i plastycznym, a co za tym idzie – myślenie, czytanie, patrzenie, opowiadanie obrazów, które prowadzi do zrozumienia i przeżycia, to główna idea, na której zbudowana jest narracja tej książki.
ANNA PILCH – profesor tytularny, literaturoznawca, dydaktyk. Kieruje Katedrą Polonistycznej Edukacji Nauczycielskiej na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Autorka książek Kierunki interpretacji tekstu poetyckiego. Literaturoznawstwo i dydaktyka (2003, 2006), Symbolika form i kolorów. O krytyce artystycznej Stefanii Zahorskiej (2004), Formy wyobraźni. Poeci współcześni przed obrazami wielkich mistrzów (2010) oraz licznych artykułów w czasopismach i książkach zbiorowych. Zajmuje się
historią literatury XX i XXI wieku, analizą i interpretacją tekstów kultury (szczególnie poezji i malarstwa), współczesnymi systemami edukacyjnymi, metodologią odbioru narracji plastycznych w dydaktyce, „lekturą twarzy” literackich i malarskich, sztuką czytania ikonicznych i poetyckich obrazów w nowoczesnej polonistce.
DZIECI EKRANU"" AUTORSTWA DR. NICHOLASA KARDARASA, SPECJALISTY DS. UZALEŻNIEŃ - TO WSTRZĄSAJĄCA ARGUMENTACJA, ŻE TECHNOLOGIA MA OGROMNY WPŁYW NA MÓZGI DZIECI - I TO WCALE NIE POZYTYWNY.Wszyscy je widzieliśmy: dzieci hipnotycznie wpatrzone w jarzące się ekrany w restauracjach, na placach zabaw i w domach naszych przyjaciół - a ich liczba wciąż rośnie. Oświetlone przez jarzący się blask buzie - dzieci ekranu - mnożą się niczym wirtualna plaga. Lecz za jaką cenę? Czy jest to jedynie nieszkodliwa rozrywka lub chwilowy szał, coś jak cyfrowe hula-hop? Niektórzy twierdzą, że jarzące się ekrany mogą nawet być dobre dla dzieci - stanowiąc rodzaj interaktywnego narzędzia edukacyjnego. Nie wierz im.W tej książce, dr Nicholas Kardaras bada ogromny wpływ technologii - zwłaszcza technologii ekranowej, nieodpowiedniej dla młodego wieku, z całą tą jarzącą się wszechobecnością - na mózgi całego pokolenia. Badania przeprowadzone metodą neuroobrazowania dowodzą, że stymulujące jarzące się ekrany są tak samo dopaminergiczne (aktywujące dopaminę) dla ośrodka przyjemności w mózgu jak seks. Rosnąca liczba badań klinicznych koreluje technologię ekranu z takimi zaburzeniami jak ADHD, uzależnienia, niepokoje, depresja, wzmożona agresja, a nawet psychoza. Co jednak szokuje najbardziej, najświeższe badania przeprowadzone metodą neuroobrazowania nie pozostawiają wątpliwości, że nadmierne obcowanie z ekranem może neurologicznie uszkodzić rozwijający się mózg młodej osoby tak samo jak uzależnienie od kokainy.Kardaras zanurza się w socjologiczne, psychologiczne, kulturowe i ekonomiczne czynniki związane z globalną epidemią technologiczną, mając na celu zbadanie wpływu całej naszej wspaniałej, lśniącej nowej technologii na dzieci.Dzieci ekranu"" to przełomowa i niewyobrażalna opowieść o niewyobrażalnej, która powinna stanowić wezwanie do ponownego rozważenia naszej nieustannie rozwijającej się relacji z postępującą technologią. Kardaras przypomina nam, że technologia może podstępnie, w sposób nieprzewidywalny, obrócić się przeciwko nam.- Dr Howard J. Shaffer, profesor nadzwyczajny psychiatrii w Harvard Medical School oraz kierownik oddziału terapii uzależnień w Cambridge Health AllianceŁącząc dyscyplinę dziennikarza śledczego ze spostrzeżeniami specjalisty ds. uzależnień, Kardaras czyni ten złożony i niewygodny temat przystępnym i całkiem do przyjęcia. Wysoce zalecana lektura.- Victoria Dunckley, lekarz medycyny, psychiatra dziecięcy i autorka Reset Your Child's Brain""Przeczytaj tę książkę. Uratuj mózgi swoich dzieci, teraz. Dzieci ekranu nie jest zrzędzeniem wywołującym bezsensowną panikę w stylu Kurczaka Małego niebo-spada-nam-na-głowę""... Przeczytaj i zastosuj się do zaleceń Kardarasa, zanim wyrządzimy jeszcze większą krzywdę mózgom całego pokolenia.- Paula Poundstone, komik estradowy, pisarka, komentatorka społeczna i aktywistka propagująca wychowywanie dzieci bez ekranuTa książka jest nieocenionym źródłem informacji uświadamiającym nam, na jak wielkie ryzyko narażamy nasze dzieci, pozwalając im na swobodny dostęp do ekranów"".- Dr Pedro A. Noguera, honorowy profesor UCLA i były profesor Harvard School of EducationPrzerażająca prawda na temat uzależnienia od mediów cyfrowych.- Dr Andrew Doan, kierownik badań zdrowia psychicznego i uzależnień w Departamencie Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych, Pentagon oraz autor Hooked on Games""Uwielbiam tę książkę! Wykłada ona niewygodną prawdę dotyczącą tego, jak często interes gospodarczy przemysłu technologicznego jest sprzeczny z potrzebami naszych dzieci. Obowiązkowa lektura dla każdego.- Dr Hilarie Cash, dyrektor wykonawczy restart i współautorka Video Games and Your Kids: How Parents Stay in Control""Dr Kardaras w przekonujący sposób udowadnia, że ekrany są narkotykiem nowego millennium oraz że firmy manipulują naszymi dziećmi, bardziej dbając o swoje zyski niż o umysły najmłodszych.- Tour, krytyk kultury, autor i były współprowadzący The Cycle"" w MSNBC
Dr Tomasz Sosnowski wybrał bardzo trudną strategię badań dla realizacji swoich celów badawczych. Wartość poznawcza materiału biograficznego, bo ten dominuje w dużej mierze w procesie badawczym, zależy m.in. od sztuki budowania relacji werbalnej z badanym, z interlokutorem. Jest dla doświadczonego badacza kryterium, wedle którego można wnosić o wartości poznawczej uzyskanego materiału. Tym kryterium jest możliwość budowania wniosków, podsumowania, konkluzji na podstawie uzyskanego materiału. (…) Przyznaję, że sposób pracy badawczej Autora, która z rozmowy (wywiadu pogłębionego) – przeistacza się w uogólnienia, a kolejne uogólnienia są budulcem konkluzji badawczych, a te prowadza do zasadnej teorii – jest imponujący i spełnia wszelkie oczekiwania rzetelności i trafności metodologicznej.
I ten ład poznawczy dokonuje się w sytuacji, gdy materiał z konkretnych badań jakościowych jest – jak nazywa to Autor – „szorstki”, „niewygładzony”. Ale za ta szorstkością i niewygładzonym językiem kryje się prawda głębsza niż w wygładzonych komunikatach opracowań naukowych.
(…) Monografię dra Tomasza Sosnowskiego uznaję za dzieło oryginalne w rozwiązaniach warsztatowych.
z recenzji prof. zw. dr. hab. Tadeusza Pilcha
Tomasz Sosnowski – adiunkt w Zakładzie Pedagogiki Społecznej na Wydziale Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu w Białymstoku. Jego zainteresowania naukowe koncentrują się wokół zagadnień pedagogiki społecznej. W szczególny sposób dotyczą rodzinnych doświadczeń, w tym związanych z rolą ojca w procesie wychowania rodzinnego. Potwierdzeniem pracy badawczej są publikacje: artykuły w cenionych czasopismach naukowych, monografiach oraz pracach współautorskich, np.: Ojciec we współczesnej rodzinie. Kontekst pedagogiczny (2011); Zagrożenia człowieka i idei sprawiedliwości społecznej (współredakcja naukowa z T. Pilchem, 2013); Dobre praktyki wspierające powrót rodziców na rynek pracy na przykładzie lokalnych inicjatyw (wraz z C. Domínguezem Lópezem de Castro, 2014); Pedagog jako animator w przestrzeni życia społecznego (współredakcja naukowa z W. Danilewicz i M. Sobeckim, 2016); oraz wielu rozdziałów w pracach zbiorowych.
Jest też autorem publikacji i raportów z realizowanych projektów badawczych i dydaktycznych oraz recenzentem serii publikacji z zakresu pracy socjalnej.
Bardzo dobrze się stało, że dr Adriana Merta-Staszczak zajęła się złożonym problemem powojennych zabytkowych nieruchomości na Dolnym Śląsku, bo choć poświęcono mu już sporo publikacji syntetyzujących i opracowań poszczególnych aspektów lub pojedynczych zabytków, to brak było dotąd sumarycznego monograficznego przeglądu całości zagadnienia, z jego uwarunkowaniami historyczno-politycznymi, ideologicznymi, psychospołecznymi, administracyjno-prawnymi i ekonomicznymi – które w dużej mierze zapewnia prezentowana książka. […] Na podkreślenie zasługuje bogata podstawa źródłowa monografii. Autorka sięgnęła po zasoby niemal wszystkich polskich archiwów, w których znajdują się dokumenty związane z podjętym problemem, a także archiwalia znajdujące się w zasobach muzeów, uczelni i organizacji społecznych.
z recenzji dr. hab. Stefana Bednarka, prof. UWr
Niewątpliwie mocną stroną książki jest zastosowana przez Autorkę metoda badawcza. Interdyscyplinarny charakter pracy z pogranicza ekonomii, historii i historii sztuki zadecydował o zaadaptowaniu narzędzi metodologicznych dostarczanych przez wszystkie te dyscypliny naukowe.
z recenzji dr. hab. Jędrzeja Chumińskiego, prof. UE we Wrocławiu
Dr Adriana Merta-Staszczak – uzyskała stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie historii na Uniwersytecie Wrocławskim. Obecnie adiunkt w Studium Nauk Humanistycznych i Społecznych Politechniki Wrocławskiej. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Historii Gospodarczej i Dolnośląskiego Towarzystwa Regionalnego oraz uczestniczką krajowych i międzynarodowych programów badawczo-dydaktycznych. Bierze aktywny udział w Dolnośląskich Festiwalach Nauki i Europejskich Dniach Dziedzictwa.
Jej zainteresowania badawcze obejmują takie zagadnienia, jak przeobrażenia w rolnictwie polskim po 1945 roku, rola instytucji w rozwoju obszarów wiejskich oraz zagospodarowanie dolnośląskich obiektów zabytkowych. Jest autorką kilkudziesięciu publikacji naukowych. W ostatnich pracach podejmowała m.in. problematykę funkcjonowania państwowych gospodarstw rolnych, obrotu nieruchomościami zabytkowymi po transformacji ustrojowej oraz czynników wpływających na zachowanie obrazu kulturowego Dolnego Śląska.
Badaniom bezpieczeństwa jednostki towarzyszy przekonanie, że bezpieczeństwa nie powinno opierać się jedynie na bezpieczeństwie międzynarodowym i państw, ponieważ mają w nim swój udział także jednostki, a ich poczucie bezpieczeństwa jest najważniejsze. Bezpieczeństwo jednostki uznając człowieka za podmiot odniesienia wskazuje, że to ono jest istotą bezpieczeństwa. Z kolei zagrożenia dla bezpieczeństwa jednostki rodzą podstawowe ryzyka dla bezpieczeństwa międzynarodowego, państwa i społeczeństwa. Człowiek wraz z rozwojem cywilizacji wywołuje bez przerwy nowe i coraz większe zagrożenia. Natomiast bezpieczeństwo zaliczane jest do najważniejszych wartości i potrzeb. Bezpieczeństwo jest wartością uznawaną przez wszystkich – zarówno przez jednostki, jak i całe społeczeństwa.
Książka Nicoli Savaresego to rzecz niezwykła z paru powodów.
Przede wszystkim dlatego, że na początku wcale nie była książką, tylko rodzajem widowiska. Autor, który nie tylko jest znanym badaczem teatru, ale też próbował sił jako reżyser teatralny i aktor, osobiście występował przed zgromadzoną publicznością, przedstawiając znalezione i zebrane materiały. Część odczytywał na głos, część wyświetlał na ekran z rzutnika, tak żeby widzowie sami je sobie przeczytali, wyświetlał też z projektora filmy i puszczał z gramofonu płyty z piosenkami albo ze słuchowiskiem. Widowisko, jakie w ten sposób tworzył, było multimedialne i oddziaływało na różne zmysły. Rozbrzmiewał w nim głos prelegenta – historyka i antropologa teatru i może nade wszystko historyka kultury – i rozbrzmiewał wielogłos cytowanych źródeł. Historia ożywała we wszystkich rejestrach, uobecniana w ciele badacza-prelegenta czy też, jak by powiedziano dziś, performera. Teraz książka, wskutek swej wybitnie heterogenicznej budowy, stanowi próbę ewokowania tamtej polifonii głosów i symfonii zmysłów. Dzięki zaklętej w niej dramaturgii wyjściowego widowiska nosi ona w sobie niecodzienny potencjał performatywny: to archiwum, które jest czynne – pracuje, wywołuje reakcję.
Książka ta jest rzeczą niezwykłą również i dlatego, że pewien drobny i, wydawałoby się, niewiele znaczący epizod – olśnienie Antonina Artauda tańcami balijskimi, ujrzanymi na pewnej wystawie w 1931 roku, i wynikły z tego olśnienia artykuł – prezentuje wszechstronnie i przekonująco, strona po stronie, jako jedno z kluczowych wydarzeń w dziejach teatru i kultury XX wieku. Bo to właśnie w tym momencie historycznym taniec – i w ogóle widowisko – na dobre zastępuje i wypiera teatr dramatyczny, neoawangarda zaczyna się wyodrębniać z awangardy, konteksty społeczne sztuki zaczynają przeważać nad jej estetyczną autonomią, sztuka odzyskuje wymiar metafizyczny i wchodzi na miejsce religii, jednocześnie głębiej zanurzając się w życiu społeczeństw, wreszcie Zachód, łącząc się z Orientem, zaczyna swą postkolonialną pokutę.
Zawrotny moment, z maestrią uchwycony przez Savaresego.
Leszek Kolankiewicz
Jest to zupełnie nieznana wersja historii ludzkości, częściowo uzupełniająca tom 12. Pokazuje ona, że to nie "byt kształtuje świadomość", ale że cała ewolucja ludzkości wynikała z czegoś dokładnie odwrotnego - że rozwój materialny (historia "podręcznikowa") był zaledwie następstwem złożonej i trudnej ewolucji mentalnej i duchowej, o której nie znajdziemy oczywiście w podręcznikach ani słowa i której ludzie nie rozumieją. Daje to obraz bardzo odbiegający od znanego kanonu, zwłaszcza że autor dotarł do mnóstwa nieznanych szerzej źródeł... Aby czytelniej pokazać kulturę jako klucz do rozwoju cywilizacji, Igor Witkowski skupił się na sprawach jaskrawych i spektakularnych, a mianowicie na przypadkach zablokowania rozwoju (lub kierowania go na manowce), przez różnego rodzaju patologie kulturowe, okazujące się być główną przyczyną upadku wielu państw i imperiów. Opisał więc przypadki "śmierci mentalnej" społeczeństw, co jest oczywiście zagadnieniem praktycznie nieznanym. Ma to BARDZO WAŻNY cel! Ma pomóc w zrozumieniu tego, co dzieje się ze światem obecnym (pokazać ewolucję ludzkości w prawdziwym świetle), a przede wszystkim tego, co wkrótce będzie się z nim działo. Książka ta jest też bardzo ciekawie zilustrowana.
Tom ten zawiera najważniejszą część książki "Chrystus i UFO", która ukazała się prawie 10 lat temu, ale wciąż jest poszukiwana (są to głównie informacje o związku UFO z powstaniem chrześcijaństwa, teraz uzupełnione o opisy zdarzeń z udziałem UFO od VI do XVII wieku, które też interpretowano religijnie). Jednak najwięcej miejsca poświęcono w Tomie 13 kwestiom nowym, wręcz najnowszym... Jest to przede wszystkim dokonana w nowy sposób analiza objawień maryjnych dotyczących przyszłości Kościoła, co autor skonfrontował z tym, co rzeczywiście zaczyna się dziać za kulisami Watykanu - a mowa tu również o sprawach ludziom jeszcze NIEZNANYCH, wstrząsających! Wnioski wyciągnięte na podstawie tego porównania są równie szokujące. Przede wszystkim są to dowody, że najważniejszych przesłań Kościół nie chciał przyjąć do wiadomości i wyparł je ze świadomości zbiorowej, lub po prostu utajnił. Mówią one o końcu Kościoła. Ma to być najważniejszym aspektem przemian apokaliptycznych, który próbowano przed ludźmi ukryć. Autor przedstawia to jako podstawowe narzędzie transformacji, pozwalające najsilniej wpłynąć na przekonania ludzi, w stopniu prowadzącym do obalenia dotychczasowej kultury niemal w całości.
Niezależnie od tego, jak dalekie tematycznie są sobie artykuły zawarte w tej publikacji, nietrudno odnaleźć wspólny mianownik, jakim jest konstruktywistyczny paradygmat komunikacji społecznej. Na niniejszą publikację składają się teksty części naszego zespołu, który nieoficjalnie określany jako wrocławska szkoła komunikacji i designu.
Znakomita część naszego zespołu skupiona jest wokół działalności naukowej i dydaktycznej Zakładu Communicaton Design, działającego przy Instytucie Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Wrocławskiego.
Wkrótce zapadnie kurtyna nad straszliwym i nieprzemijającym dramatem Twojej Odkupieńczej Miłości. A gdy słyszę Twe słowa: Weź swój krzyż codzienny i naśladuj Mnie, drżę z obawy, aby jego ciężar nie okazał się zbyt wielki, a jego wstyd zbyt gorzki. Gdybym tylko mógł zrozumieć, że Twoje przykazanie, aby podążać za Tobą na Kalwarię, nie było po prostu żelaznym prawem okrutnego losu, ale warunkiem szczęścia wiecznego, być może wybrałbym się w tę drogę, lecz boję się, drogi Jezu, że aby mieć Ciebie muszę porzucić wszystko inne.
Wkrótce zapadnie kurtyna nad straszliwym i nieprzemijającym dramatem Twojej Odkupieńczej Miłości. A gdy słyszę Twe słowa: Weź swój krzyż codzienny i naśladuj Mnie, drżę z obawy, aby jego ciężar nie okazał się zbyt wielki, a jego wstyd zbyt gorzki. Gdybym tylko mógł zrozumieć, że Twoje przykazanie, aby podążać za Tobą na Kalwarię, nie było po prostu żelaznym prawem okrutnego losu, ale warunkiem szczęścia wiecznego, być może wybrałbym się w tę drogę, lecz boję się, drogi Jezu, że aby mieć Ciebie muszę porzucić wszystko inne.
Historia człowieka porzuconego przez ojca, wychowanego przez gangstera, który po latach został kapłanem
Nieznany ojciec. Dzieciństwo w okrutnej biedzie. Przemoc.
Na pierwszej konferencji chrześcijańskiej pojawił się tylko dlatego, że wiedział o spotkaniu z szefem gangu z Nowego Jorku. Nie wiedział, że usłyszy świadectwo o niezwykłym doświadczeniu Bożej miłości. Nie przypuszczał, że jedna modlitwa sprawi, że jego życie zmieni się o sto osiemdziesiąt stopni. Nie mógł podejrzewać, że kilka lat później będzie głosił świadectwo chrześcijanom w Libanie, zakładał wspólnotę i widział cuda w życiu zbuntowanych nastolatków takich, jakim sam wcześniej był. Ale to nie jest tylko historia RenLuca. To historia o mocy Tego, który potrafi zmienić życie.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
