W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Andrzej Wróblewski to jeden z najwybitniejszych polskich malarzy XX wieku, wielka osobowość, postać tragiczna, człowiek dokonujący fundamentalnych wyborów, świadek dwóch totalitaryzmów. Ale Wróblewski to także (a może przede wszystkim) twórca, który przez ostatnie półwiecze inspirował kolejne pokolenia artystów. Autorzy rozmawiają z artystami reprezentującymi różne style i generacje: Wojciechem Fangorem, Jerzym Lewczyńskim, Mirosławem Bałką, Jarosławem Modzelewskim, Markiem Sobczykiem, Ryszardem Woźniakiem, Wilhelmem Sasnalem, Wojciechem Bąkowskim, Piotrem Bosackim, Różą Litwą i Jakubem Julianem Ziółkowskim. Tom zamyka pierwszy opublikowany wywiad z Martą Wróblewską, córką malarza.
Wydanie Utopistyki jest być może, symptomem rozchwiania, utraty stabilności, hegemonii kulturowej, definiowanej przez pojęcia: neoliberalizm, teoria modernizacji, "wolny rynek". Późna twórczość Wallersteina, a do niej należy prezentowana książka, to próba wskazania wagi myślenia teoretycznego. Wallerstein nie popada przy tym w akademickie złudzenia i pychę. Nie jest postacią spod znaku "kanapowych rewolucjonistów" gdzie myślenie akademickie uzurpuje sobie rolę rewolucyjnego podmiotu. Jego propozycje mają charakter reform strukturalnych, podparte są drobiazgową analizą historyczną i stanowią konkretną propozycję zmiany.
Ze Wstępu Andrzeja W. Nowaka
Książka ta wpisuje się w obchody Roku Jackowego i stanowi cenne uzupełnienie pozycji znajdujących się już na rynku. Świety Jacek - jak pisał kard. Karol Wojtyła - uczył naszych przodków surowej, ale autentycznej i zdrowej, życiodajnej prawdy ewangelicznej.
Święty Jacek Odrowąż żył i działał w latach ok. 1183–1257. Jest on czołową postacią pierwszych polskich dominikanów, którzy po przybyciu do Krakowa jesienią 1221 r. już w kilka lat później założyli – oprócz Krakowa – klasztory w Pradze, Wrocławiu, Kamieniu, Gdańsku, Płocku, Sandomierzu. Ten wybitny kaznodzieja i gorliwy misjonarz swą działalnością apostolską i misyjną objął ludność Karyntii, Moraw, Czech, Polski, Rusi i Prus. Zasięg jego apostolstwa rozciąga się od Adriatyku po Bałtyk, od Odry po Dniestr. Zasłużył w pełni na miano apostoła Słowian i to nie tylko przez swą pracę apostolsko-misyjną, ale przede wszystkim przez zapoczątkowanie na tych terenach przyszłych prowincji dominikańskich.
Już za życia cieszył się sławą wielkiego cudotwórcy, a po śmierci kult ten dalej się szerzył, w wyniku którego został uznany świętym w 1594 r.
"Jako mężczyzna w sposób naturalny bardziej lgnę do kobiet. Ale z mężczyznami też mam niezły kontakt" - mówi o. Leon Knabit. Po sukcesie książki "Kogo kochają kobiety?" znany tyniecki mnich pisze książkę o mężczyznach. Ponownie dzieli się swoją wiedzą i doświadczeniem wyniesionym z rozmów z ludźmi. Zmierza się z każdym tematem, nie unika odpowiedzi na trudne pytania. Udowadnia, że nie da się mówić o mężczyznach, zapominając o kobietach.
Książka dzieli się na trzy części: pierwsza zajmuje się życiem Buxtehudego, jego młodością w Danii i życiem w Lubece; druga - prezentuje jego dzieła muzyczne: wokalno-instrumentalne, na instrumenty klawiszowe oraz sonaty na instrumenty smyczkowe. Część trzecia poświęcona jest źródłom, możliwym datom powstania poszczególnych utworów oraz praktyce wykonawczej.
Jak odwiedzić dziesiątki tropikalnych wysepek, zamieszkiwać na ostatnich już bezludnych wyspach, docierać do niemalże każdego miejsca globu, o jakim się zamarzyło, przyzwyczaić się do towarzystwa rekinów podczas kąpieli i wielorybów w czasie popołudniowej herbatki we dwoje, a delfiny traktować jak najlepszych towarzyszy podróży?
Jak znaleźć przyjaciół, którzy nie opuszczą Cię w biedzie, choć pochodzą z różnych kontynentów, odrębnych kultur, a czasem nawet z innych epok historycznych? Jak korzystać z uroków najatrakcyjniejszych miejsc na świecie, na których odwiedzanie stać tylko najbogatszych i spędzić długie wakacje w pięknych, nietkniętych cywilizacją zakątkach, do których nawet im trudno jest dotrzeć? I jak to wszystko osiągnąć, nie będąc milionerem? Ba, jak żyjąc w ten sposób całymi latami, wydawać śmiesznie małe pieniądze, które w normalnych warunkach wystarczają na zaspokojenie wyłącznie najbardziej podstawowych potrzeb? Odpowiedź jest prosta: trzeba żyć na huśtawce!
Tadeusz Kantor miał powiedzieć, że "w Polsce nie było surrealizmu, bo był katolicyzm". W obszernym wprowadzeniu omawiającym postawy surrealistyczne w sztuce polskiej XX wieku pogląd ten kwestionuje Agnieszka Taborska, konstruując tym samym ramę dla rozważań o surrealizmie XXI wieku.
„Ta niewielka objętością książeczka, wydana drukiem w 1892 r. w Poznaniu, przez długi czas była jedynym dostępem polskojęzycznemu czytelnikowi kompendium wiedzy o Kaszubach. (…) Autor, podpisujący się jako „Dr Nadmorski”. to Józef Łęgowski (1852-1930), Pomorzanin z urodzenia i Polak z przekonań. (…) Gdyby nie Łęgowski, któżby dziś pamiętał, że na Kaszubach „w Wielki Piątek przed wschodem słońca zamiatają niewiasty chałupę i zdjąwszy z siebie zupełnie ubranie wynoszą śmieci na miedzę sąsiada”, zaś w Wielką Sobotę mieszkańcy Helu gotują na wielkanocny posiłek miejscowy specjał, upolowane przez dzieci wrony? Kto by wiedział, że kaszubskie czarownice troszczą się o zdrowy chów gospodarskiego drobiu, przepuszczając młode gęsi przez nogawki chłopskich gaci? Tego rodzaju informacje sprawiają, że pochłaniamy tę lekturę kartka za kartką, pewnie nawet nie zauważając, jak wiele – przy okazji – zdobywamy „poważnej” wiedzy o Kaszubach i Kociewiu sprzed wieku”. Fragment wstępu Jacka Borkowicza
To nie jest kolejny poradnik w stylu „Przyspieszony kurs wychowania dzieci”. Ta książka nie jest przeznaczona dla rodziców, którzy pragną za wszelką cenę „zapanować” nad swoimi niesfornymi latoroślami. To książka dla rodziców, którzy chcą naprawdę zrozumieć swoje dzieci, poznać ich troski, nauczyć się z nimi rozmawiać, a także przekazać im prawdę o Chrystusie.
Młodzież w dzisiejszych czasach często ma zniekształcone poglądy na temat Boga, chrześcijaństwa i Pisma Świętego, co niestety znajduje odbicie w ich postępowaniu. Biblia jest postrzegana przez współczesne młode pokolenie jako zbiór nakazów i zakazów moralnych. Młodzi ludzie nie widzą prawdziwego przesłania Pisma Świętego.
Autorzy w Słowie, które łączy pokazują sposób, jak dotrzeć do serca zbuntowanego nastolatka i udzielają rodzicom praktycznych rad, jak kierować młodych ludzi ku Bogu, tak by mogli dostrzec Jego bezwarunkową miłość i pragnienie nawiązania z nimi bliskich relacji. To obowiązkowa lektura dla rodziców, którym zależy na znalezieniu wspólnego języka ze swoimi dziećmi.
Biblia jest wyjątkowa pod względem swej zdolności wytrzymywania krytyki. Żadne inne dzieło literackie nie może się z nią pod tym względem równać. Dla osoby uczciwie poszukującej prawdy z pewnością będzie miało znaczenie, w jaki sposób testy bibliograficzne, testy dowodów wewnętrznych i zewnętrznych oraz badania archeologiczne potwierdzają historyczną wiarygodność tej niezwykłej księgi.
Archeologia na przykład - dziedzina stosunkowo młoda w gronie nauk przyrodniczych - dostarcza fascynującego potwierdzenia ścisłości informacji podawanych przez Biblię. Grube tomy nie pomieściłyby opisu wszystkich znalezisk archeologicznych potwierdzających historyczną wiarygodność Pisma Świętego.
To zaskakujące, jak często w badaniach wiarygodności literatury świeckiej spotyka się ostatnio próby podmieniania stosowanych testów na inne, gdy aktualnie używane wskazują na Biblię jako najbardziej wiarygodną księgę świata. Uczciwie jednak jest stosować te same testy, bez względu na to, czy badana literatura jest religijna czy świecka. Uczyniwszy to, będziemy mogli wziąć Pismo Święte do ręki i powiedzieć: Biblia jest wiarygodna i historycznie absolutnie rzetelna. Ta książka traktuje właśnie o tym.
Ta książka jest fragmentem tematycznym Przewodnika apologetycznego.
Otrzymaliśmy bardzo potrzebną monografię o Rohingya – jednej z najbardziej prześladowanych i umęczonych społeczności na świecie, milionie ludzi bez domów i ziemi, których żaden kraj nie chce przyjąć. Jest to równocześnie uniwersalna opowieść o dwóch „izmach” – kolonializmie i nacjonalizmie – które doprowadziły do obecnej tragedii. Powstawanie granic i narodziny narodów są niezwykle fascynujące, ale bywają też bolesne, pełne nienawiści i przemocy. I świadomość tego jest nam dziś bardzo potrzebna. Nie tylko w Azji.
Agnieszka Lichnerowicz
W 2017 roku armia birmańska doprowadziła do ucieczki z Birmy ponad 700 tys. muzułmanów Rohingya. W jednej z największych katastrof humanitarnych ostatnich lat doszło do czystki etnicznej, zbrodni przeciw ludzkości, a może nawet do ludobójstwa. Kim są Rohingya, dlaczego wzbudzają taką nienawiść i czemu stali się kolektywnym kozłem ofiarnym? W prezentowanej książce znajdziemy odpowiedzi – pozornie proste, a w istocie niesamowicie złożone – na te i wiele innych zasadniczych pytań związanych z Rohingya. Członkowie tej społeczności są muzułmanami i są prześladowani – to właściwie jedyne dwa fakty niepodlegające dyskusji. Reszta jest przedmiotem zażartych sporów, a ich wynik decyduje o losie ponadmilionowej wspólnoty.
Książkę wzbogacają poruszające zdjęcia autorstwa Marcina Zaborowskiego. Ukazują one ludzki wymiar tragedii Rohingya i są ważnym świadectwem dopełniającym chłodną analizę naukową przedstawioną w wywodzie pracy.
Dr Michał Lubina – adiunkt w Instytucie Bliskiego i Dalekiego Wschodu na Wydziale Studiów Międzynarodowych i Politycznych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Autor kilku książek dotyczących Birmy, w tym m.in. Birma (Warszawa 2014), Pani Birmy Aung San Suu Kyi. Biografia polityczna (Warszawa 2015), a także The Moral Democracy. The Political Thought of Aung San Suu Kyi (Warszawa 2019).
One hundred and fifty years ago, on 20 March 1870, a 40-year-old Polish priest set foot on Australian soil in Melbourne, marking the end of the period of his dynamic life devoted to pastoral care in continental Europe and the beginning of a new period in pioneering conditions of the still impenetrable Southern Land, a period filled with hope, unpredictable challenges, and unexpected difficulties. He came to the remotest – from a central European perspective – corner of the globe not because of a mid-life crisis, nor in search of exciting adventures among exotic landscapes and animals, nor even because of the curiosity of a researcher exploring new territories on the edges of the known world. He came to Australia perfectly aware that he would never leave, with a clearly defined purpose: to provide pastoral care to Australian migrants who spoke Polish and prayed in Polish. Fortunately, some of the letters he wrote to his religious superiors and relatives in Poland survived. This correspondence gives us a unique opportunity to glimpse the beginnings of pastoral care offered to Australian migrants through the eyes of its pioneer, initiator and executor.
From Introduction to the book
Fr. Leon Rogalski, S.J. He was born on 8 April 1830 in the district of Ternopil (Poland), became ordained in 1855, and joined the Jesuit Order in 1861. In 1869 he was sent on a mission to South Australia to provide pastoral care to the Poles who settled there. After his arrival, he offered his pastoral services not only to Polish but also German and Irish settlers living in the Clare Valley and the surrounding areas. He passed away on 3 June 1906 and was buried in the crypt at St. Aloysius' Church in Sevenhill.
Stop!
Świadectwa czy/i spektakle?
Po bandzie
O solidarnościach dzielnych i retorycznych
Domniemania
Nawozy sztuczne
Kwestia smaku
Społeczeństwo zmęczenia
Czekając na burzę (Warten auf Sturm)
Ustanowienia
Czy to w ogóle jest teatr?
Ślepa plamka. O krytyce (1)
Wynurzenia
Życie, czyli co?
Varia
Konteksty: przeobrażanie świata, czyli historia globalna
Nowe sztuki
Z afisza
Contents
W czasach komunistycznego sztormu stanął za sterem łodzi polskiego Kościoła. Bohatera tej książki, Prymasa Tysiąclecia, wyróżniały siła moralna, odwaga i upór, co pozwalało mu nawet w więzieniu trwać niezłomnie w decyzjach głęboko przemodlonych i przemyślanych. Żył i posługiwał w czasach dwóch totalitaryzmów – najpierw niemieckiego narodowego socjalizmu, a potem sowieckiego komunizmu, które zaciekle zwalczały Boga i katolicką wiarę. Wobec inwigilacji, prowokacji, przesłuchań i uwięzienia, Prymas Tysiąclecia pozostał nieugięty w służbie Bogu i Ojczyźnie. Wzór ojcostwa otrzymał najpierw ze szczęśliwego rodzicielskiego domu, a potem starał się naśladować ojcostwo samego Stwórcy – wobec braci kapłanów, biskupów, wszystkich rodaków. Wziął też niewątpliwie wzór ze swego poprzednika na prymasowskiej stolicy, o którym z podziwem mówił: „Tak często radowałem się myślą, że w niezwykle trudnej sytuacji Kościoła w Polsce błogosławieństwem jego jest Sternik, pewną dłonią prowadzący poprzez męki. Człowiek czuł się dziwnie spokojny w pobliżu prymasa Hlonda”. Dziś można powiedzieć: „Człowiek czuł się dziwnie spokojny w pobliżu Prymasa Polski Stefana Wyszyńskiego”. Nauczał „tak, tak; nie, nie”, wychowywał nie tylko do miłości Boga i bliźniego, ale także do patriotyzmu. Swoim postępowaniem dawał przykład, troszczył się, prowadził i bronił. Brał na siebie odpowiedzialność, której się nie bał. W tej bardzo bogatej biografii znakomity pisarz (autor przeszło 80 książek!) Czesław Ryszka ukazuje nam fascynującą postać Sternika Kościoła w przeróżnych aspektach, od nauczyciela po męża stanu. Od narodzin do dnia śmierci, ale i po niej, bo opisuje przejawy kultu, który doprowadził tego wielkiego pasterza i Polaka ku chwale ołtarzy. W tle opowieści mamy cały czas współczesną historię i wielkie jej postaci ze św. Janem Pawłem II na czele. Nie brak opisów wydarzeń mało znanych a dramatycznych. Książka „Prymas Wyszyński. Ojciec Ojczyzny” to kompendium wiedzy tak o bohaterze książki, jak i jego epoce, wzbogacone 189 dokumentalnymi zdjęciami; prawdziwy niezbędnik w obliczu beatyfikacji Prymasa Tysiąclecia.
Wytrwała i pokorna modlitwa to jedyna i najskuteczniejsza pomoc w sprawach beznadziejnych. Święty Charbel, święta Rita z Cascii, święty Antoni z Padwy i oczywiście założyciel pierwszego polskiego zakonu męskiego - marianów - święty Stanisław Papczyński - to ich, ale nie tylko ich, możemy prosić o pomoc, kiedy nasze kłopoty są wyjątkowo trudne, z ludzkiego punktu widzenia nierozwiązywalne.
Nowenna - dziewięciodniowe nabożeństwo - szczególnie chętnie podejmowane jest w chwilach trudnych. Korzystając z tej książki, zanieśmy do Pana prośby i wołania, prosząc o wstawiennictwo świętych: Ekspedyta, Ritę z Cascii, Judę Tadeusza czy Stanisława Papczyńskiego, którzy od wieków postrzegani byli jako patroni od spraw beznadziejnych.
Warunki i potrzeby życia, zmieniające się z biegiem czasu, wyłaniają wciąż nowe rozwiązania, dorzucając do skarbnicy narodu dorobek każdego pokolenia. Siła niepożyta twórczości przetwarza te różnorodne poczynania w ustrój jednolity, zgodny z charakterem i tradycją narodu. Wymaga to jednak czasu dłuższego, nieraz wieków całych, aby zdobycze postępu stopiły się z całokształtem życia. Wieś polska, pod naciskiem nowych, z coraz to trudniejszych warunków bytu, również zmienia powoli swój charakter i wygląd: odwieczne bory nasze znikają, ustępując miejsca rolom uprawnym, a wraz z borami ginie i budulec drzewny, staje się coraz rzadszym i trudniejszym do zdobycia. Konieczność życiowa zmusza lud nasz do rozstania się ze swym przyjacielem wiernym i do wznoszenia swych siedzib z materjałów innych, a przytem odpowiadających wymaganiom współczesnym zdrowotności i niepalności...Umieszcza w wydawnictwie niniejszem wybór wybitniejszych projektów, wyróżnionych na tym konkursie, Centralny Komitet Obywatelski miał na celu ułatwić w ten sposób pracę twórczą przy odbudowie wsi, dać do ręki majstrowi wioskowemu nie wzory, których ślepo trzymać się powinien, lecz raczej przykłady dobrych, starannie obmyślonych rozwiązań. Niechaj przykłady tu zebrane wyjaśnią dobitniej, niżby to w słowa ująć można, jak nam budować trzeba, aby ze zgliszcz odrodziła się wieś polska w całej swej przedziwnej krasie piastowskiej, aby dowiodła światu, że i dziś, jak tysiąc lat temu, umiemy myśleć, czuć i budować po polsku.
Prawdopodobnie są co najmniej dwa wszechświaty, ten fizyczny i ten związany z człowiekiem.
Autor próbuje określić, znaleźć, opisać ich stany, przypisać cechy charakterystyczne.
Czy mają początek, czy są nieskończone, czy są jedyne?
Jaka jest, jeśli jest, między nimi relacja?
Co jest istotą istnienia tych bytów?
Pisarska próba powiązania wiedzy kosmologicznej, fizyki z metafizyką i transcendencją przez nieskrępowane żadnymi konwenansami myśli.
Podróż swobodna i nieograniczona.
Książka zawiera siedem rozważań Drogi krzyżowej, przeznaczonych dla dzieci szkoły podstawowej, na każdy piątek Wielkiego Postu. Można je odprawiać indywidualnie, rodzinnie lub wspólnotowo - w kościele, w domu i na katechezie.Książka napisana jest prostym, żywym i obrazowym językiem, odwołującym się do dziecięcych doświadczeń. Autorka Lidia Lasota świetnie zna dzieci. Pokazuje znaczenie najważniejszych dla chrześcijan wydarzeń w nowatorski i ciekawy, a jednocześnie przystępny sposób.Do pójścia Drogą krzyżową uliczkami Jerozolimy śladami Jezusa autorka zaprosiła bł. Karolinę Kózkównę, św. Dominika Savio, Małą Tereskę, św. Teresę z Avila, św. Franciszka z Asyżu, św. Faustynę Kowalską, dzieci z Fatimy: Łucję, Hiacyntę i Franciszka, a także misjonarzy i misjonarki z całego świata.
Przed 150 laty, 20 marca 1870 roku polski kapłan i zakonnik Leon Rogalski stanął na australijskiej ziemi w Melbourne, zamykając blisko czterdziestoletni etap swego dotychczasowego, dynamicznego i oddanego posłudze wiernym życia na "starym kontynencie", aby rozpocząć nowy okres, pełen nadziei, nieprzewidywalnych wyzwań, zaskakujących trudności, w pionierskich warunkach wciąż jeszcze nieprzeniknionych antypodów... Udał się w najodleglejszy – z perspektywy środkowej Europy – zakątek globu nie z powodu kryzysu wieku średniego, ani w poszukiwaniu ekscytujących przygód wśród egzotycznych plenerów i zwierząt, ani nawet kierowany ciekawością badacza eksplorującego nowe tereny na granicach poznanego świata. Przypłynął do Australii ze świadomością, że już jej nie opuści, w jasnym, ściśle określonym celu – aby otoczyć duszpasterską opieką przybywających tu migrantów, mówiących i modlących się w języku polskim. Szczęśliwie przetrwały niektóre jego listy pisane do przełożonych zakonnych i bliskich pozostałych w kraju. To dzięki tej korespondencji mamy dziś wyjątkową możliwość spojrzenia na początki etnicznego duszpasterstwa emigracyjnego w Australii oczami jego prekursora – inicjatora i realizatora.
Ze Wstępu do książki
Leon Rogalski SJ – urodzony 8 IV 1830 r. w powiecie tarnopolskim, w 1855 r. przyjął święcenia kapłańskie, a w 1861 r. wstąpił do Towarzystwa Jezusowego. W 1869 r. został wysłany do Australii, gdzie otoczył opieką duszpasterską polskich, niemieckich i irlandzkich osadników w Clare Valley i okolicach. Zmarł 3 VI 1906 r. i pochowany został w krypcie kościoła św. Alojzego w Sevenhill.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
