Modlitwa i ogłaszanie Słowa Bożego są najgroźniejszą bronią, jaka została nam dana. Łączą nas z Bogiem i umożliwiają Jego mocy popłynięcie do nas w każdej sytuacji. Modlitwy, które wypędzają demony to potężne modlitwy oparte na Piśmie Świętym, które pomogą wam pokonać siły demonicznych przeciwników, z jakimi zmagacie się w życiu. Książka zawiera wprowadzenie do walki duchowej i biblijne zasady wojennej modlitwy, możliwej do zastosowania w każdej sytuacji. Dowiecie się, jak uwolnić ogień żywego Boga aby: GŁOSIĆ; LECZYĆ CHORYCH; PROROKOWAĆ; WYPĘDZAĆ DEMONY.
Modlitwy, które wypędzają demony to zwięzły podręcznik walki z demonami i zwycięstwa nad nimi.
Kenneth E. Hagin prowadzi czytelnika do górnej izby zwanej też Wieczernikiem, gdzie w czasie Pięćdziesiątnicy 120 wierzących zostało ochrzczonych w Duchu Świętym. Następnie zachęca go do pójścia dalej, do sali tronowej Ojca w niebie wymiaru w duchu, do którego możemy wejść tylko przez poddanie się Duchowi Świętemu. Podczas tej wędrówki autor dzieli się także z czytelnikiem powszechnymi zastrzeżeniami oraz błędnymi wyobrażeniami na temat języków, i poddaje je pod osąd Bożego Słowa. Pokazuje, jak wierzący może wykorzystać ten nadnaturalny dar, aby zrealizować Boży plan na swoje życie.
Bez względu na to, co stało się w twoim życiu, jak bardzo jesteś rozczarowany i zrezygnowany, jest droga wyjścia. Jeśli dziś czujesz, ze twoje życie rozpadło się jak domek z kart i wygląda na to, ze już nigdy nie zostanie poskładane w całość, to nie jest prawda. Możesz powrócić do radości i pokoju, jakich doświadczałeś kiedyś, zanim tak boleśnie zraniło cię rozczarowanie. Rany mogą być śmiertelne. Diabeł zawsze próbuje użyć rozczarowania, by cos dobrego uśmiercić w naszym życiu. Ufam, ze z pomocą tej publikacji Duch Święty sam pokaże ci drogę ku wolności.
W dzisiejszych czasach posiadanie kojarzy się nam niemal tylko z jego fizycznym, materialnym aspektem. Kiedy chrześcijanie tak myślą i wierzą, okradają się z bogactwa, które jest w Chrystusie. Nie rozumieją jak to, co duchowe może stać się materialne. Musimy nauczyć się najpierw mieć a potem posiadać.
Z pomocą tej książki, wielu wierzących nauczyło się jak być prowadzonym przez Ducha. Kenneth Hagin krok po kroku przeprowadza nas przez Biblię, pomagając ustrzec się przed duchowymi zasadzkami i iść za kierownictwem Ducha Bożego w każdej dziedzinie życia. Książka omawia m. in. takie tematy, jak: wystawianie runa, głos sumienia, wewnętrzne świadectwo, proroctwo, wizje, szkolenie ducha ludzkiego. Dzięki niej możesz nauczyć się słuchania głosu Ducha w bardzo praktyczny sposób.
Z pomocą tej książki, wielu wierzących nauczyło się jak być prowadzonym przez Ducha. Kenneth Hagin krok po kroku przeprowadza nas przez Biblię, pomagając ustrzec się przed duchowymi zasadzkami i iść za kierownictwem Ducha Bożego w każdej dziedzinie życia. Książka omawia m. in. takie tematy, jak: wystawianie runa, głos sumienia, wewnętrzne świadectwo, proroctwo, wizje, szkolenie ducha ludzkiego. Dzięki niej możesz nauczyć się słuchania głosu Ducha w bardzo praktyczny sposób.
Od 2000 lat chrześcijaństwo prowadzi wojnę o prawdę. Kiedy Jezus stał przed Piłatem, powiedział, że przyszedł dać świadectwo Prawdzie, a Piłat zapytał: Cóż to jest prawda? (Ew. Jana 18,37-38). To jedno z podstawowych pytań, które zadajemy sobie codziennie: co jest prawdą i jak ją rozpoznać? Te pytania dotyczą prawd małych i prawd wielkich, jak prawda o życiu po śmierci, prawda o Bogu, o tym, kim jesteśmy i dokąd zmierzamy. Ta książka traktuje o tym, czy Prawdę lub prawdy można rozpoznać i jak to zrobić?
Fascynująca, osobista relacja z podróży i życia w buddyjskich klasztorach w Tajlandii. Opisująca bezpośrednie doświadczenie praktyki duchowej, której korzenie sięgają tysięcy lat. Przedstawiająca współczesny i dawny buddyzm, współczesną i dawną Tajlandię.To niezbędna lektura dla wszystkich, którzy chcą lepiej poznać buddyzm, Tajlandię i jej mieszkańców. Dla praktykujących medytację i podróżujących do Azji Południowo-Wschodniej.Książka zawiera praktyczne wskazówki, jak dojechać, żyć i praktykować w klasztorach w Tajlandii.Tomasz Kryszczyński jest psychologiem i certyfikowanym, doświadczonym nauczycielem mindfulness. Pierwszy raz formalną, intensywną praktykę uważności rozpoczął na początku lat dziewięćdziesiątych w Wielkiej Brytanii.Od wielu lat prowadzi zajęcia poświęcone rozwijaniu uważności zarówno w grupach otwartych, jak i zamkniętych, w organizacjach komercyjnych, szkołach wyższych, różnego rodzaju instytucjach.W licznych klasztorach buddyjskich na przestrzeni wielu lat, między innymi w Tajlandii, na Sri Lance, w Anglii i Stanach Zjednoczonych, spędził łącznie kilkanaście miesięcy, badając i doświadczając osobiście u źródeł mindfulness życia we wspólnotach monastycznych.
Poznać naturę człowieka, poznać ją głęboko, całkowicie, zrozumieć, kim jest właściwie człowiek – to wielki ratunek dla współczesnego świata
(bł. kard. Stefan Wyszyński)
Błogosławiony Kardynał Stefan Wyszyński – Prymas Tysiąclecia. Niekwestionowany autorytet i duchowy przywódca milionów wiernych Kościoła w Polsce w czasach PRL-u. Wzór niezłomnej miłości do Kościoła i ojczyzny, aresztowany przez władze komunistyczne i więziony w Rywałdzie, Stoczku Warmińskim, Prudniku i Komańczy. Inicjator wielkiego programu odnowy życia duchowego rodaków – Jasnogórskich Ślubów Narodu oraz Wielkiej Nowenny przygotowującej wiernych do obchodów Tysiąclecia Chrztu Polski. Prymas, którego heroiczna i pełna miłości posługa zaowocowała darem Kościoła polskiego dla całego świata – osobą papieża św. Jana Pawła II.
W pierwszej części książki autorka przypomina kolejne etapy i wydarzenia z życia bł. kard. Stefana Wyszyńskiego. Biografia udokumentowana została wieloma tekstami źródłowymi. W drugiej części omówione zostało dziedzictwo Prymasa Tysiąclecia, szczególnie jego teologia narodu oraz relacja łącząca kardynała ze św. Janem Pawłem II. W trzeciej części czytelnik znajdzie najważniejsze teksty historyczne z epoki oraz rozważania różańcowe z bł. kard. Stefanem Wyszyńskim.
Zanim przeczytałem „Prymasa Tysiąclecia”, kard. Wyszyński był dla mnie postacią wielką, a przez to bardzo odległą. Ta biografia pozwoliła mi spotkać żywego człowieka. Anna Matusiak zrezygnowała z mówienia swoim głosem, ale pieczołowicie utkała opowieść z faktów i świadectw. Gdy skończyłem czytać, zapragnąłem się modlić z jej bohaterem i w tym również ta książka mi pomogła. Gorąco polecam!
o. dr Mateusz Pindelski SP Prowincjał Polskiej Prowincji Zakonu Pijarów
Anna Matusiak jest autorką i redaktorką wielu książek o wierze i modlitwie, wśród których są m.in.: „Kunegunda Siwiec. Mistyczka miłosierdzia”, „Aniołowie w życiu świętych”, „Święty Jan Paweł II. Świadectwa, przepowiednie, znaki”, „Księga miłosierdzia. Świadkowie, duchowość, modlitwy” czy „Cuda fatimskie”.
Medytacje o Duchu Świętym św. Alfonsa Marii Liguoriego to pierwsza od XIX wieku publikacja w języku polskim Nowenny do Ducha Świętego tego biskupa i doktora Kościoła. Składa się z dziesięciu medytacji, sporządzonych według charakterystycznej dla św. Alfonsa metody kompozycyjnej: medytacja właściwa, uczucia i modlitwy. Już same tytuły medytacji wskazują na źródło inspiracji, czyli na dwa hymny liturgiczne: Veni, Creator Spiritus oraz Veni, Sancte Spiritus.Autor, czerpiąc z nich żywe obrazy i wyraziste symbole, ukazuje duchowy wymiar życia chrześcijańskiego. Otwierając serce czytelnika na pragnienie Ducha Świętego, skupia jego uwagę na miłości praktycznej.Każda medytacja kończy się wołaniem do Maryi.Publikacja zawiera także modlitwy Liguoriego do Ducha Świętego,w których wezwania przywołują najbardziej sugestywne obrazy, jakie liturgia odnosi do Ducha Pocieszyciela.
Testamenty są swoistym zapisem starań podejmowanych w obliczu choroby i śmierci. Z większości przebija troska nie tyle o innych, co o spokój własnej duszy. To był najczęstszy motyw sporządzania testamentu. Nawet porządkowanie spraw majątkowych, które miało zapobiec ewentualnym kłotniom pomiędzy spadkobiercami, było powodowane troską o wieczny spokój. Pod tym względem także duchowni nie wyróżniali się zbytnio spośród sobie współczesnych.Do spisywania testamentów duchowni byli zachęcani i obligowani rozporządzeniami synodów diecezjalnych, gdyż sprawa podziału majątku po zmarłym księdzu była problemem wciąż powracającym w ich statutach. Wybrane do publikacji testamenty są odbiciem zróżnicowania, jakie panowało wśród duchowieństwa epoki staropolskiej. W tej grupie znajdują się zarówno zwykli wikarzy, prebendarze czy penitencjarze, ale także kanonicy kapituł czy pomniejszych kolegiat ówczesnej diecezji krakowskiej. Jest to prawdziwy skarbiec wiadomości o świecie, który bezpowrotnie już przeminął i który jest dla potomnych kluczem do poznania i zrozumienia czynników codzienności tamtych ludzi.
Na mapie religijnej Polski krakowska kolegiata uniwersytecka św. Anny i związana z nią parafia odgrywa ważną rolę. Krótki okres międzywojenny pozostawił w niej wiele inspiracji i dokonań. W jej dzieje wpisalo się w tytm czasie wielu wspanialych ludzi stanowiących elitę II Rzeczpospolitej
Celem egzystencji konwentu klarysek w Krakowie jest adoracja Boga, modlitwa w intencji świata oraz dążenie do coraz głębszej miłości. Zatem działaność ""zewnętrzna"" taka jak podjęcie pracy wychowawczej czy pielągnowanie chorych nie była pierwszorzędnym zadaniem sióstr św. Klary, przyjęły one bowiem kontemplacyjny styl życia. Okoliczności polityczne, społeczne, propozycje władz oświatowych, a w końcu także chęć podzielenia się dobrem intelektualno-moralnym doprowadziły do rozpoczęcia działalności edukacyjnej. W rozwoju szkół sióstr św. Klary w Krakowie można wyróżnić kilka okresów, w których placówki o charakterze ludowym czy zawodowym zmieniały się na skutek niestabilnych warunków politycznych i gospodarczych.
Drugi tom Starożytności Chrześcijańskiej zawiera prace pracowników Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II, młodych adeptów nauki i gości zaproszonych na sesję naukową Niedziela - dzień święty w starożytności chrześcijańskiej. Materiały ze wspomnianej sesji zorganizowanej przez Katedrę Historii Kościoła w Starożytności Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II, która odbyła się 30 kwietnia 2009 roku w Krakowie, staowią pierwszą część książki. O jej warości stanowi szeroki zakres rozważań i róznorodny sposób postrzegania problematyki dnia świętego. Z tekstami poświęconymi liturgii i sacrum niedzieli u Ojców Kościoła sąsiadują artykuły dotyczące religijnego, społecznego i gospodarczego znaczenia dnia świętego w starożytności chrześcijańskiej.
13WstępWiara, jak napisał św. Paweł, rodzi się ze słuchania słowa Chrystu-sa (por. Rz 10, 17). Konieczne jest więc głoszenie słowa Bożego, aby słysząc Chrystusa, ludzie uwierzyli, a wierząc wiarę wyznawali. Bóg sam przemawiał do ludzi wielokrotnie na różne sposoby, a naj-doskonalej przez Słowo Wcielone. Syn Boży stał się Człowiekiem, objawiając ostatecznie Boga Ojca i odpowiadając doskonale na Jego miłość (por. Hbr 1, 12). Bóg, chociaż doprowadził objawienie do pełni, postanowił, aby głos Ewangelii dalej rozbrzmiewał w Koście-le i przez Kościół (KO 78), który według posłannictwa zleconego mu przez Chrystusa pełni potrójną funkcję pośrednictwa zbawcze-go: prorocką, kapłańską i królewskiej służby. Wśród nich przepo-wiadanie słowa Bożego jest pierwsze pod względem chronologicz-no-psychologicznym, ponieważ dzięki niemu rodzi się wiara, która prowadzi do spotkania i zjednoczenia z Chrystusem w sakramen-tach Kościoła (KGSP, s. 22). Papież Franciszek w encyklice Lumen fidei stwierdził: Słowo Chrystusa, gdy zostanie wysłuchane, mocą swojego dynamizmu przekształca się w chrześcijaninie w odpowiedź, i staje się z kolei słowem wypowiadanym, wyznaniem wiary (LF 22). Wiara rodząca się ze słowa Bożego jest odpowiedzią udzieloną Bogu, a głoszenie słowa Bożego zmierza do rozpoczęcia w człowieku pro-cesu zbawczego, który nosi znamiona dialogu. Można więc przyjąć, że wiara rodzi się w dialogu, w którym Chrystus jest ucieleśnio-nym Słowem Bożym1.zw wstępu
Nauka o czyśćcu nie istnieje w żadnej chrześcijańskiej denominacji poza Kościołem katolickim. Słowa określającego rzeczywistość, o któ-rej tu mowa, nie znajdziemy w Biblii. Można by wysnuć hipotezę, że czyściec to rzeczywistość, której istnienie wierzący wyczuwali od sa-mego początku chrześcijaństwa, czemu dawali wyraz w praktykach modlitewnych ofiarowywanych za zmarłych. Wypada tu powiedzieć o autentycznym sensus fidei ludu Bożego, co Katechizm ujmuje na-der precyzyjnie: Ogół wierzących... nie może zbłądzić w wierze i tę swoją szczególną właściwość ujawnia przez nadprzyrodzony zmysł wiary całego ludu (KKK 92).ze wstępu
Książka jest zbiorem rozważań na każdy dzień na temat potęgi Bożej miłości na podstawie Starego i Nowego Testamentu, kultu Miłosierdzia Bożego wg św. Siostry Faustyny, Ojców Kościoła i nauczania Jana Pawła II, Benedykta XVI i papieża Franciszka, medytacje o czułości Matki Bożej, rozmyślania o Sercu Jezusa i mocy Jego Krwi, rozważania psalmów głoszącym miłosierdzie Boga, świadectwa świętych - Olbrzymów duchowych, których możemy postrzegać jako dobrych Samarytan, rozważania litanii do Miłosierdzia Bożego.Całe przesłanie tej pozycji książkowej streszcza się w Bożej obietnicy, zawarte w tytule: Jakże cię mogę porzucić?
Prastara katedra wawelska to przedziwna świątynia. Jako skarbnica znakomitych dzieł sztuki i żywy pomnik ojczystej historii przemawia każdym szczegółem swego wnętrza. To wszystko sprawia, że kazanie wygłoszone w tej świętej przestrzeni nabiera dodatkowej mocy i znaczenia. Nie dziwi zatem, iż już od średniowiecza w świątyni tej głosili kazania najwybitniejsi polscy mówcy. Niniejsza publikacja prezentuje sylwetki dwudziestu wielkich kaznodziejów katedry wawelskiej, którzy w różnych okresach historii głosili słowo Boże z tej prestiżowej ambony. Od Stanisława ze Skarbimierza, pierwszego rektora Akademii Krakowskiej i kaznodziejów wyrosłych z tej uczelni, poprzez wielu innych czytelnik dociera do dwudziestowiecznych kaznodziejów katedry: arcybiskupów Józefa Teodorowicza i Michała Godlewskiego, ks. infułata Kazimierza Figlewicza, a przede wszystkim kard. Karola Wojtyły papieża Jana Pawła II.Pełniejsze spotkanie z kaznodziejami umożliwia załączony do każdej sylwetki reprezentatywny dla niej tekst kaznodziejski. Są to niejednokrotnie prawdziwe perły kaznodziejskiej literatury. Na szczególną uwagę zasługuje kazanie Leonarda Słończewskiego odtworzone z łacińskiego rękopisu, przetłumaczone i po raz pierwszy opublikowane.Niech to spojrzenie na dwudziestu wielkich kaznodziejów katedry krakowskiej przyczyni się do głębszego zrozumienia istoty i roli kaznodziejstwa, do jego umiłowania i prowadzenia dalszych nad nim badań.
De Maria numquam satis"". Ta średniowieczna dewiza przypisywana św. Bernardowi z Clairvaux, a spopularyzowana na początku XVIII wieku przez Ludwika Marię Grignion de Montfort, mogłaby również stanowić motto niniejszej antologii. Dawne i współczesne kaznodziejstwo jest bowiem w dziejach naszej kultury tą dziedziną sztuki słowa mówionego i pisanego, w której tematyka maryjno-mariologiczna pojawia się najczęściej, najbardziej systematycznie i w całym swym bogactwie teologicznym, liturgicznym, hagiograficznym i literackim. Jest to zarazem obszar, podobnie zresztą jak całe nasze (zwłaszcza dawne) kaznodziejstwo, wciąż najsłabiej rozpoznany i opracowany, zarówno w zakresie krytycznych edycji, jak i studiów naukowych.Jak każdy wybór cząstki pretendującej do reprezentowania całości, również komponowanie niniejszego zbioru wymagało od wydawców podejmowania decyzji trudnych i nieoczywistych, zwłaszcza w zakresie doboru autorów i tekstów. Trzydzieści trzy zebrane tu kazania mają reprezentować setki kazań maryjnych spisanych piórem i wydanych drukiem w przeciągu siedmiu stuleci, często też wygłoszonych z ambon przez ich autorów. W selekcji tak obfitego i zróżnicowanego materiału staraliśmy się kierować kryteriami jak najbardziej obiektywnymi. Przede wszystkim dbaliśmy o to, by zebrany tu materiał odzwierciedlał w możliwie proporcjonalnym stopniu dorobek kolejnych stuleci i epok, z wyraźną jednak preferencją dla kazań dawnych, powstałych przed końcem XVIII wieku, najmniej znanych, trudno dostępnych, wymagających szczegółowego i zazwyczaj dość specjalistycznego komentarza. Dlatego właśnie kazań powstałych przed rokiem 1800 jest w naszej antologii aż dwadzieścia siedem, podczas gdy kazań z ostatnich dwóch stuleci jedynie sześć. Wszystkie zamieszczone tutaj teksty pochodzą z obszernych zazwyczaj zbiorów kazań maryjnych lub z kolekcji kaznodziejskich de tempore et de sanctis. O doborze tematów kazań decydował przede wszystkim utrwalony w kalendarzu liturgicznym cykl świąt i uroczystości maryjnych. Najliczniej w niniejszym zbiorze reprezentowane są cztery święta o genezie starochrześcijańskiej: Narodzenia, Oczyszczenia, Zwiastowania i Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Staraliśmy się przy tym, aby kazania przeznaczone na to samo święto pochodziły z różnych okresów, co z jednej strony pozwala obserwować ""długie trwanie"" uświęconych tradycją wzorców topicznych i egzegetycznych, z drugiej zaś inwencję teologiczną i elokucyjną kolejnych kaznodziejów. I tak np. kazania na święto Zwiastowania NMP, których w naszym zbiorze jest aż pięć, pochodzą ze zbiorów wydanych w latach 1484, 1556, 1611, 1681 i 1855. Kolejne grupy tekstów stanowią kazania na święta maryjne o proweniencji średniowiecznej: (Niepokalanego) Poczęcia, Ofiarowania NMP w świątyni, Nawiedzenia i Matki Boskiej Śnieżnej, dalej zaś na uroczystości maryjne zatwierdzone już w czasach nowożytnych, choć często obchodzone wcześniej w skali lokalnej: Matki Boskiej Anielskiej, Loretańskiej, Szkaplerznej, Różańca Świętego, Bolesnej, Imienia Maryi, Matki Boskiej Opieki i Matki Boskiej Pocieszenia. Cztery kazania wiążą się z kultem wizerunku jasnogórskiego oraz z wyobrażeniem Maryi jako szczególnej patronki narodu polskiego i ""matki kultury polskiej"". Do kazań stricte teologicznych należy concio Stanisława Bzowskiego Advocata nostra, temat miłosiernego pośrednictwa Maryi jako Bożej Rodzicielki podejmuje również Jacek Liberiusz w kazaniu Na dzień chwalebnego Narodzenia Pana naszego Chrystusa Jezusa.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
