Ateista i wierzący - konfrontacja dwóch ludzi
Człowiekowi od zawsze - niezależnie od czasu, miejsca i kultury, w których żyje - towarzyszy namiętne i niegasnące pragnienie poznania i zrozumienia wszechświata. Współczesna nauka pozwala odkrywać świat tego, co nieskończenie małe i tego, co nieskończenie duże. Odkrycia te ukazują nam istnienie rzeczy wielkich i niewiarygodnych. Nieskończone bogactwo wszechświata, tajemnice i paradoksy, które nieustannie pojawiają się w trakcie badań, niezmienne wrażenie, że badania naukowe nigdy nie będą miały końca - wszystko to prowadzi do jednego źródła. A tym źródłem jest Bóg.
Niektórzy twierdzą, że wszechświat powstał wskutek działania praw fizyki, ale skąd właściwie wzięły się te prawa? W jaki sposób nauka zbada siłę miłości, nadziei, tęsknoty czy sens cierpienia? Co ma wspólnego nauka z sensem życia? Czy nauka może odpowiedzieć na pytania, które człowiekowi towarzyszą od zawsze - skąd pochodzi i jak powstał świat? O tym właśnie jest ta książka.
Wydanie książki "Bóg, wszechświat i sens życia" zbiegło się ze światową premierą kontrowersyjnej książki na temat powstania wszechświata, na którą książka Wydawnictwa Franciszkanów Bratni Zew może stanowić odpowiedź. Książka "Bóg, wszechświat i sens życia" napisana została przez światowej sławy naukowców, z których jeden jest ateistą a drugi wierzącym.
Praca ks. Adama Bielinowicza stanowi udokumentowaną monografię katechezy w ważnej polskiej (archi)diecezji. Doktorant w swojej dysertacji aktualnie odniósł się do tych wszystkich elementów, jakie podjęciu organizacji katechezy przypisują oba dyrektoria katechetyczne.
Razem czy osobno? Jest zapisem polemiki, którą sprowokował krytyczny artykuł teolożki Małgorzaty Wałejko odnoszący się do książki Parami do nieba autorstwa Zbigniewa Nosowskiego. W dyskusję, która pierwotnie toczyła się na łamach miesięcznika ?W drodze?, włączają się teologowie ? Monika Waluś, Janusz Pyda OP; małżonkowie ? Agata i Krzysztof Jankowiakowie oraz filozof ? Piotr Sikora.
Warto posmakować normalnej, katolickiej debaty. W polskim Kościele mamy jej bardzo mało. Nie uczymy się twórczej i inspirującej wymiany poglądów, nawet w tak ważnych dla Kościoła kwestiach, jak małżeństwo, miłość, seksualność, celibat. Mamy więc rzadką okazję posłuchać członków Kościoła uczciwie i otwarcie debatujących, próbujących zrozumieć specyfi kę duchowości małżeńskiej, ujawniających przy tym otwarcie swoje rozbieżne poglądy i odmienne emocje. Co ciekawe, wymiana opinii wcale nie prowadzi do ich
unifikacji i porozumienia.
ze wstępu o. Ksawerego Knotza OFM Cap
(...) kiedy młodzi ludzie wchodzą w swoje głębokie "ja", dostrzegają potrzebę usłyszenia prawdziwego i wymagającego przesłania, doświadczenia intensywnych przeżyć duchowych, które pomygłyby im przywrócić duszę codziennemu życiu. Lourdes może zaoferować im to wszystko.
Dionigi Tettamanzi
Niezwykła, twórcza osobowość Ibn ‘Arabiego, wybitnego Andaluzyjczyka z XII wieku, nie pozwoliła mu dopasować się do obyczajów i reguł społecznych, panujących w jego ojczyźnie – podróż stała się dla niego sposobem życia. Wędrówce w świecie fizycznym towarzyszyło nieustanne dążenie do wiedzy, poszukiwanie wizji, a w nich – Boga, który objawia się w każdej rzeczy.
Księga o podróży prowadzi nas przez kolejne objawienia, których doznaje mistyk, szukając mądrości, szlachetności i prawdy. Mistyczno-filozoficzna podróż Ibn ‘Arabiego w zaświaty nawiązuje do legendy o nocnej wędrówce Proroka Muhammada. Czytając ten traktat, przemierzamy zarazem świat przepięknego, bogatego języka o ogromnej poetyckiej sile, który pozwala nam poznać puls kultury Wschodu, bijący też w kulturze zachodniej: Księga o podróży stanowiła prawdopodobnie jedną z inspiracji Boskiej komedii Dantego.
„Byłem ukrytym skarbem” – w tradycji islamu te poruszające słowa Boga, który pragnie, by go poznano i dlatego tworzy istoty zdolne poznawać, były punktem centralnym rozważań o miłości. Ibn ‘Arabi, XII-wieczny filozof i mistyk, pod wpływem uniesienia, które przeżył w Mekce, zbudował wokół tego boskiego wyznania spójną koncepcję miłości.
Opisy różnych rodzajów miłości ukazują czytelnikowi wyrafinowaną kulturę uczuć, która powstała i rozwinęła się na Bliskim Wschodzie. Jednocześnie Traktat o miłości ma dla współczesnego czytelnika niespodziewanie nowoczesny wydźwięk, w arabskim średniowiecznym tekście kryją się bowiem zaskakujące analizy języka i badania nad budową słów. Bo to właśnie słowa – imiona, przez które objawia się Bóg – wyznaczają drogę do tajemnicy miłości.
Ibn ‘Arabi, (1165-1240), największy mistyk - filozof arabski, twórca doktryny panteistyczno-mistycznej. Głosił, że wszystkie istnienia są absolutną jednością, a jej istotę zna tylko Bóg. Bóg jest niezależny od atrybutów i ma transcendentną naturę.
Prawdziwa historia niezwykłego spotkania niewidomej autorki z cierpiącą na zespół Aspergera Szkotką ? panią doktor z Uniwersytetu Glasgow. Tłem akcji jest współpraca obu pań nad pewnym projektem na rzecz niepełnosprawnych. Dwie tak odmienne dysfunkcje, zderzenie kultur, dwa skrajne temperamenty, gorliwa żydowska pobożność w spotkaniu z tradycją katolicką, koszerność i weganizm kontra mięsożerność oraz szereg innych przeciwieństw prowadzą do nieprawdopodobnych splotów okoliczności, obfitujących w humor sytuacyjny. Wszystko to niespodziewanie przeradza się w przyjaźń, zażyłość, akceptację i zrozumienie.
Małgorzata Musierowicz, pisarka, tak mówi o tej książce:
Jest to wyjątkowy, autentyczny i krzepiący zapis rodzenia się trudnej i pięknej przyjaźni. Optymistyczna i radosna, a zarazem pełna wnikliwej wrażliwości opowieść o mądrej dobroci, która potrafi wydobyć bliźniego z najgłębszej samotności?
Wszystko zaczęło się zupełnie zwyczajnie, jak na owe czasy. Jezus wraz z kilkoma zaufanymi ludźmi wędrował po okolicy, przekazując napotkanym osobom wiadomość od Boga.
My, współcześni chrześcijanie, mamy robić to samo. Ale jak?
Chodzić od drzwi do drzwi?
Występować w telewizji?
Zwoływać chrześcijańskie wiece na stadionach?
Organizować marsze ulicami wielkich miast?
Uczyć się chwytów marketingowych?
Stosować strategie psychologicznej manipulacji?
Autor namawia nas, byśmy bliżej przyjrzeli się samemu Jezusowi i jego mistrzowskim spotkaniom z człowiekiem. Zobaczymy wówczas, że nie o techniki ewangelizacyjne tu chodzi, lecz o empatię, wyczucie, takt, mądrość, otwartość na drugiego. Przykład Mistrza z Nazaretu wyjawia, że ewangelizacja to nie kampania promocyjna przestarzałego towaru, jak to czasami wygląda dziś w praktyce życia kościołów. To raczej wrażliwość na potrzeby bliźniego i przeżywanie z nim wspólnoty losu w kontekście Bożej obecności.
Robert E. Coleman jest wykładowcą w Gordon-Conwell Theological Seminary oraz dyrektorem Billy Graham Center Institute of Evangelism w znanym ośrodku teologicznym Wheaton College.
Problematyka książki dotyczy materii ważkiej, lecz w ostatnim czasie spychanej na margines refleksji (nie mówiąc już o praktyce) społecznej, jako z istoty rzeczy niewygodnej dla zwolenników prostej dychotomii: liberalizm ? socjalizm. W tym podziale zwolennicy pierwszego stanowiska każde twierdzenie odstające ?na milimetr? od dogmatu ?niewidzialnej ręki? rynku nazbyt pochopnie skłonni są określać jako socjalistyczne, zwolennicy zaś drugiego zazdrośnie strzegą swojego samozwańczego monopolu na ?wrażliwość społeczną?. W jednym i drugim zaś wypadku samo istnienie katolickiej nauki społecznej jawi się jako ?skandaliczna? uzurpacja przez Kościół prawa do wypowiadania się o kwestiach społecznych, zamiast trzymania się przysłowiowo ?kruchcianych?. [?] Autor daje wiele dowodów kompetencji w poruszonej problematyce i z pewnością należy do (niezbyt licznego) grona znawców katolicyzmu społecznego w kręgu polskich naukowców.
Z recenzji prof. Jacka Bartyzela
Artykuły zebrane w pracy układają się w dość spójną całość, pokazującą uniwersalizm procesów modernizacyjno-globalizujących dokonujących się w sferze religijno-moralnej w obszarze kultury zachodniej (i krajów, które przyjęły kierunek rozwoju wyznaczany przez tę kulturę). Zarazem, dzięki empirycznym, pogłębionym studiom autorów, czytelnik może obserwować ten proces śledząc także jego zróżnicowanie, meandryczność i wielotorowość, co sprawia, że ogólne kierunki zachodzących przemian stają się nie tak już oczywiste i bezdyskusyjne.
Wielką zaletą tej książki jest jej różnorodność źródłowo-metodologiczna: mamy w niej zarówno opracowania będące przykładem zastosowania perspektywy historycznej, jak i studia o charakterze kulturowo-porównawczym, analizy ilościowe jak i opracowania o charakterze jakościowym, hermeneutyczne analizy tekstów jak i empiryczne monografie drobiazgowo ?fotografujące? zjawiska religijno-moralne na przykładzie wybranych przez badaczy wyników życia społecznego.
Zróżnicowaniu i bogactwu zastosowanej przez Autorów metodologii książka zawdzięcza ?poliperspektywiczność?, tj. możliwość śledzenia zjawisk religijno-moralnych z różnych perspektyw i punktów widzenia ? jako makroprocesu zachodzącego (dość linearnie) w perspektywie historyczno- globalnej, i szeregu mikroprocesów, niuansujących i dywersyfikujących ten proces.
Z recenzji dr hab. Wojciecha Pawlika
W książce została podjęta problematyka funkcji spełnianych przez katolicką sztukę kościelną we wspólnotach zakonnych w okresie potrydenckim. W środowiskach tych zjawiskiem powszechnym był konserwatyzm i dlatego długo ścierały się tu dawne przyzwyczajenia i nowe ideały. Po właściwym zaaranżowaniu elementów przestrzennych i sprzętów do kościołów wprowadzono przedstawienia o poprawnie wyrażonej myśli teologicznej i przesłaniu ściśle nakierowanym na odbiorcę. Precyzyjnie również wykorzystano metody oddziałujące na jego wolę, uczucia i kierunek myślenia. Ten ostatni aspekt został przeanalizowany w odniesieniu do retorycznej funkcji delectare.
Są urazy konieczne i niezbędne dla rozwoju dziecka i nabywania umiejętności pokonywania przeszkód, kształtowania wewnętrznej siły. I są też takie, przed którymi, wprost przeciwnie, trzeba dziecko chronić. Jak my, jako rodzice, mamy odróżnić nieprzewidywalne urazy, które pozwalają dziecku się wzmocnić, gdy przechodzi kolejne etapy rozwoju, od tych, które nie powinny mieć miejsca?
W naszych czasach, gdy na pierwszym miejscu stawia się zaspokojenie wewnętrznych pragnień, a każda frustracja postrzegana jest jako psychiczny dyskomfort, musimy nauczyć się nie mylić zranień nie do uniknięcia z tymi, których należy unikać, aby nie ryzykować wychowania naszych dzieci na osoby bezradne wobec życiowych trudności i niepewności losu.
Muriel Mazet jest psychologiem klinicznym i psychoterapeutką. Pracowała z dziećmi i młodzieżą w centrum medyczno-psychologiczno-pedagogicznym i w szkołach, a z dorosłymi w CAT (Centre d’aide par le travail – centrum pomocy przez pracę).
Reva Mann okazała się paskudnym dzieckiem, zakałą porządnej rodziny. Jej dziadek był naczelnym rabinem Izraela, ojciec cieszył się opinią szacownego rabina w Londynie. Tymczasem Reva buntuje się przeciwko przyzwoitemu wychowaniu i wszystkiemu, co wyniosła z domu. Aby żyć po swojemu, zrywa z rodziną i jej tradycjami, popadając w całkowitą skrajność - rzuca się w wir narkotyków i seksualnej swobody.
Kilka lat później przychodzi opamiętanie, Reva wstępuje do szkoły dla pobożnych kobiet w Jerozolimie. Chce zapomnieć o błędach młodości i zacząć nowe życie. Wychodzi za mąż za ortodoksyjnego Żyda, zostaje przykładną żoną i matką gromadki dzieci.
W swoich zdumiewająco szczerych wspomnieniach Reva odsłania nam zamknięty świat skrajnie ortodoksyjnego żydostwa. Opisuje, jak swatka raiła jej kolejnych kandydatów i jak wyglądały aranżowane randki ze studentami Talmudu. Bez cienia zażenowania opowiada o rytuałach związanych z małżeństwem, o swojej nocy poślubnej, kodzie zachowań seksualnych i partnerskich obowiązkach.
Mimo mnogości prac dotyczących różnych fragmentów dziejów zakonu franciszkańskiego jak dotąd nikt nie podjął próby całościowego przedstawienia różnych form i obszarów działalności minorytów mającej związek z Ziemia Świętą w okresie poprzedzającym upadek Akki. (...) Pojawienie się nowej, dynamicznie rozwijającej się instytucji, którą był zakon franciszkański nie pozostało bez wpływu na sytuację w Outremer. Był to czas, w którym bracia mniejsi tworzyli struktury organizacyjne zgromadzenia, zakładali domy i związane z nimi miejsca kultu. Wypracowywane były formy działań misyjnych i duszpasterskich. Toczyła się fundamentalna debata na temat przyszłości zakonu i jego miejsca w Kościele i w świecie.
Ze Wstępu
Książka jest historią objawień Juana Diego z Gwadelupy. Opisuje dzieje niezwykłego autoportretu Maryi, cudów z nim związanych oraz badań naukowych tkaniny i znajdującego się na niej wizerunku. Autor opisuje dzieje kanonizowanego przez Jana Pawła II Juana Diego na tle wydarzeń historycznych w XV-wiecznej Ameryce. Prowadzi rzeczowe, oparte na faktach i źródłach śledztwo dotyczące jednego z najbardziej doniosłych wydarzeń religijnych w dziejach chrześcijańskiego świata.
Jednym z najważniejszych celów odnowy Kościoła, zainicjowanej przez Sobór Watykański II, była reforma liturgii. Wierni, którzy wyrwani zostali ze swego wielowiekowego stanu pasywności i "szarzyzny" religijnej i zmuszeni do uczestniczenia w dynamicznych celebracjach, nierzadko reagowali oburzeniem lub brakiem zrozumienia dla wprowadzanych reform.
Z drugiej strony, zmiany były wprowadzane często pospiesznie i bezładnie, pogłębiając jeszcze poczucie chaosu i zagubienia. Stąd też pytania, protesty, narzekania na śpiewy czy gesty, dla których w ciszy naszych kościołów nie było poprzednio miejsca. Pomimo upływu wielu lat od wprowadzenia reformy, dziedzina ta wciąż jeszcze wzbudza wiele emocji.
Książka "Liturgia" odpowiedzi na trudne pytania składa się z serii pytań, wraz z odpowiedziami, jakie w ciągu kilku ostatnich lat publikowane były na łamach tygodnika "Famiglia Cristiana". Zebrany materiał koncentruje się na podstawowych punktach praktyk religijnych: celebracji mszy św., sakramentach pokuty i Eucharystii, realizacji i skuteczności reformy liturgicznej.
""Droga do Boga zaczyna się od pragnienia. Izaak nie wspomina o jakimś szczególnym wezwaniu Boga. Bóg wzywa wszystkich. to człowiek zaczyna pragnąć, aby całe swoje życie poświęcić tylko na poszukiwanie Boga. To pragnienie nie wynika ze strachu przed potępieniem. Mnich chce już w tym życiu, jak najszybciej osiągnąć to, co czeka i tak wszystkich, ale dopiero potem, w przyszłym świecie. Mnich chce już tutaj oczyścić się i oglądać Boga w Jego wspaniałości. Tym, co po ludzku pociąga do podjęcia takiego życia, jest świadectwo ""starców"" - pustelników, którzy osiągnęli doskonałość, czyli już oglądają Boga. Musiało to być niezwykle wymowne świadectwo. Zresztą opisując doświadczenie Boga Izaak chętnie sięga do słownictwa zmysłowego: rozkosz, słodycz, upojenie...""ks. Jan Słomka
Nauczanie Leona Wielkiego pomogło nadać kształt podstawowym prawdom wiary chrześcijańskiej, które pozostają jej fundamentem. Ten niezwykle ciekawy wybór tekstów wielkiego papieża i Ojca Kościoła pozwala dostrzec aktualność nauki Leona w życiu chrześcijan naszych czasów, pełnych duchowych niepokojów.
W Polsce powstaje coraz więcej duszpasterstw gromadzących osoby żyjące w powtórnych, niesakramentalnych związkach.
Książka odpowiada na zasadnicze pytania dotyczące stosunku Kościoła do małżeństw niesakramentalnych, wyjaśnia najbardziej istotne dla nich kwestie, proponuje interesujące lektury na ten temat.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
