W swojej pierwszej historycznej książce Od Abrahama do Chrystusa Daniel-Rops z niezwykłą rzetelnością badacza i wielką dozą talentu literackiego opisuje dwa tysiące lat historii Izraela. Historii zaczynającej się powołaniem Abrahama, który położył kamień węgielny monoteizmu dla trzech wielkich religii – judaizmu, chrześcijaństwa i islamu – i znajdującej swój finał w wypełnieniu się obietnicy przyjścia Zbawiciela – Jezusa Chrystusa.
Te dwa tysiące lat burzliwych dziejów można by streścić słowami „historia święta”. Jak to się stało, że ten niepokaźny, niczym na pierwszy rzut oka nie wyróżniający się lud przetrwał przez wieki, podczas gdy upadały wielkie potęgi cywilizacyjne i polityczne pre-antycznego świata? Odpowiedzi należy szukać w specyficznej metafizyce i moralności, które wyróżniały społeczność żydowską na tle innych współczesnych jej narodów i ludów.
Od chwili, gdy Abraham w chaldejskim mieście Ur został powołany do nowych przeznaczeń, aż do chwili, gdy potężne przeczucie narodu wypełniało się nadzieją Zbawiciela, upłynęło wiele stuleci i całe morze wydarzeń przetoczyło się przez świat. Dwa tysiące lat dzieli te dwa równie mistyczne fakty, ale bez wątpienia łączy je nić nienagannie logiczna. Żadna inna historia poza historią Izraela nie sprawia w tym stopniu wrażenia, że wypływa z rozwoju wewnętrznego, a z okoliczności zewnętrznych czerpie jedynie środki, by w sposób bardziej pełny być sobą.
Taki mały, taki duży może świętym być"" - śpiewały dzieci z zespołu Arka Noego. I nie ma się co dziwić, bowiem dążenie do świętości, czyli zbawienia, jest jednym z najważniejszych nakazów Kościoła katolickiego. Pierwszym krokiem na tej drodze jest wybór odpowiedniego patrona (poprzez nadanie jego imienia przy chrzcie lub bierzmowaniu), czyli osoby uznanej oficjalnie za świętą, zasiadającą z Panem Jezusem w niebie.Książka Żywoty Świętych prezentuje sylwetki osób, które swoim życiem dały świadectwo wielkiej, prawdziwej wiary i zostały oficjalnie zaliczone w poczet świętych przez Kościół.
Tołstoj cofa się do podstawowego „pytania życiowego” sformułowanego najprościej, jak to tylko możliwe: po co żyję i co po mnie zostanie?Lew Tołstoj (1828–1910), rosyjski klasyk światowej literatury, w latach siedemdziesiątych XIX wieku przeżywał egzystencjalny kryzys, rozważał sens, a właściwie bezsens swojego życia i prawdy szukał w religii, do której wcześniej miał obojętny stosunek. W tym okresie miał już za sobą dwa główne dzieła: „Wojnę i pokój” oraz „Annę Kareninę”. Od kilkunastu lat mieszkał w Jasnej Polanie, cieszył się poważaniem i sławą. Nieortodoksyjne eksperymenty z religią doprowadziły do wykluczenia go z Cerkwi, ale nastąpiło to dopiero w 1901 roku, na razie zaś wynikiem rozmyślań nad sensem życia stał się ich zapis w postaci tej „Spowiedzi”, dokonany w 1879 i 1882 roku, ale z racji niecenzuralności (religijnej) opublikowany dopiero w 1884 roku w Szwajcarii, a w Rosji w 1906. Tołstoj cofa się do podstawowego „pytania życiowego” sformułowanego najprościej, jak to tylko możliwe: po co żyję i co po mnie zostanie? Dramatyczna opowieść o poszukiwaniu odpowiedzi na to pytanie, poruszająco szczera, choć zarazem dzieło pisarza świadomego swej sztuki, ma uniwersalny sens i przemówi także do dzisiejszego czytelnika z innej epoki, innej cywilizacji.
O niezwykłym życiu o. Pio napisano wiele. Ciągle jednak istnieją mało znane momenty jego biografii. Najbardziej tajemnicze są niewątpliwie tzw. lata ukryte (1909-1916), które spędził w Pietrelcinie. W tym okresie niewyjaśnione problemy zdrowotne znikające natychmiast, gdy zakonnik pojawiał się w rodzinnych stronach, kazały przełożonym przedłużać zezwolenie na jego pobyt poza klasztorem.
Donato Calabrese, zbadawszy wszelkie dostępne źródła dotyczące tego fragmentu biografii charyzmatycznego kapucyna, napisał pasjonującą relację, stanowiącą niezwykłe świadectwo tego, jak Bóg prowadził skromnego zakonnika i jak wiele zdziałał w jego życiu.
Wykazał w niej, że to właśnie w ?latach ukrytych? o. Pio stał się rzeczywiście ?człowiekiem duchowym?. To w Pietrelcinie miały miejsce wyjątkowe wydarzenia w jego życiu: pojawienie się stygmatów, mistyczne przeżycia, ekstazy, objawienia Jezusa i Matki Bożej, a także walka duchowa z szatanem. Był to również dla niego czas wzmożonego wysiłku duchowego: studiów nad traktatami teologii dogmatycznej i moralnej oraz dziełami duchowymi, zwłaszcza Teresy od Jezusa i Jana od Krzyża.
Książka pozwala zapoznać się pokrótce z głównymi ideami ogromnego dzieła Eliadego. Jest to wprowadzenie do historii religii, które dla zwięzłości pomija kontekst kulturowo-historyczny. W zamian licznymi przykładami ze wszystkich stron świata i ze wszystkich epok ilustruje stworzoną przez Eliadego koncepcję religii i jej miejsca w ludzkim świecie.
Komentarz biblijny o profilu tematycznym z serii ?Biblia Dzisiaj?. Omawia zagadnienie zmartwychwstanie w całościowych ramach Bożej historii, począwszy od stworzenia świata aż po ?nowe stworzenie?, oraz mówi o jego wpływie na życie człowieka. Książka, zakorzeniona w tradycji chrześcijańskiej, a jednocześnie wrażliwa na charakterystykę współczesnej kultury, jest znakomitym źródłem wiedzy biblijnej, nieocenioną pomocą w samokształceniu oraz skutecznym bodźcem do pogłębienia duchowego wymiaru w życiu.
Książka zawiera studium biblijne do przeprowadzenia samodzielnie lub w grupie.
Antony Flew całe dorosłe życie poświęcił na dowodzenie, że Bóg nie istnieje. Wytyczał nowe standardy w podważaniu prawdziwości chrześcijaństwa i wszystkich innych religii. Dopiero na starość odkrył, jak bardzo się mylił. I posługując się argumentacją czysto racjonalną, bez odwołania do objawienia odkrył, że Bóg istnieje. Książka Flewa jest opowieścią o tej drodze. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości co do istnienia Boga, jeśli Twoja wiara się kruszy, przeczytaj tę książkę. Znajdziesz tu dowód na to, że racjonalne myślenie prowadzi nas nieuchronnie do wiary w Boga.
Don Piper wracał samochodem z konferencji. Miał wypadek - jego samochód został zmiażdżony przez wielką ciężarówkę, która nagle zjechała na zajmowany przez niego pas. Sanitariusze stwierdzili, że Piper poniósł śmierć na miejscu. Jego ciało leżało we wraku samochodu pozbawione życia - lecz w tym czasie Piper doświadczał wspaniałości nieba, z respektem podziwiając jego piękno i słuchając niezwykłej muzyki. Półtorej godziny po wypadku, w czasie gdy modlił się za niego pastor, Piper w cudowny sposób powrócił do życia na ziemi. Po jego nie dających się opisać słowami rozkoszach przebywania w niebie pozostało jedynie wspomnienie.90 minut w niebie pozwala nam ujrzeć w nadzwyczaj realistyczny sposób skrawek Bożej, niebiańskiej rzeczywistości. To książka, która dodaje otuchy dochodzącym do siebie ofiarom wypadków oraz ludziom opłakującym śmierć bliskiej osoby. Doświadczenia Dona Pipera w zasadniczy sposób odmieniły jego życie - odmienią i Twoje.
Przedstawić osobę ludzką, jedyną i bezcenną w oczach Boga, w królewskiej godności kapłańskiej, do uczestnictwa w której zaprasza nas święty Piotr, a także w łasce, jaką może jej dać sakrament małżeństwa ze swoimi tajemniczymi, symbolicznymi bogactwami; nauczyć się otwierać wspólnie Biblię ? zamknięta, jednoczy chrześcijan, otwarta ? wywołuje spory, sprawić, by Biblia stała się drogą jedności; dać się ogarnąć adoracji liturgicznej Boga ? źródła wszelkiego Piękna, nawet jeśli w naszych czasach Piękno nie znajduje się w centrum artystycznych poszukiwań; raz jeszcze podjąć rozważania celów ostatecznych, gdyż może one właśnie są zasadniczym powodem braku jedności ? oto najważniejsze tematy, które podjął Paul Evdokimov, jedna z czołowych postaci Kościoła prawosławnego we Francji.
Niniejsza książka pozwala dotrzeć do głębi myśli, która zawsze będzie dążyć do tego, by połączyć bogactwa chrześcijańskiego Wschodu i Zachodu, gdyż ?Kościół nie może być podzielony: wbrew pozorom tajemnicza, niepodzielna jedność trwa?.
Temat śmierci, przekraczający granice kulturowe, historyczne i wyznaniowe, jest w istocie "nieśmiertelny", co znajduje odbicie w jego zadziwiającej żywotności w ciągu stuleci i pod każdą szerokością geograficzną na Ziemi.
Temat śmierci, któremu aktualności przydają zbiorowe tragedie, jak epidemia aids, zanieczyszczenie środowiska, terroryzm i dziesiątki krwawych wojen lokalnych, jest nieustannie podejmowany przez współczesnych artystów, widzących w nim szczególny teren do refleksji i twórczych poszukiwań.
Z Wprowadzenia
Rozmaite są sposoby przybliżania i poznawania Pisma Świętego. Najlepszy to jego systematyczna lektura, podejmowana indywidualnie, a także w rodzinie i w grupach. Podczas sprawowania liturgii słyszymy wybrane perykopy biblijne, a katecheza i nauczanie w szkole przybliżają dzieciom i młodzieży najważniejsze wydarzenia i postaci biblijne. Podobne przeznaczenie mają publikowane streszczenia tekstu Biblii oraz wypisy z niego.
Oficyna Wydawnicza „Vocatio” wydała wiele różnych opracowań Pisma Świętego, adresowanych do Czytelników ze wszystkich grup wiekowych. Szczególne miejsce wśród nich zajmuje Biblia dla rodziny. Wybrane do niej teksty pochodzą z Biblii Tysiąclecia, przyjętej w Kościele katolickim w Polsce za oficjalny przekład Pisma Świętego. Starannie sporządzone barwne ilustracje mają owe teksty obrazować, tak aby jeszcze silniej i pełniej przemówiły do wyobraźni i uczuć Czytelników.
Tytuł książki wskazuje jej przeznaczenie: ma ona służyć rodzinnemu czytaniu tekstów biblijnych, połączonemu ze wspólną refleksją i rozmową na temat Słowa Bożego. Jest to niezwykle potrzebne i cenne, rodzina bowiem to „domowy Kościół”. Wspólne czytanie i objaśnianie Pisma Świętego zbliża do siebie dziadków, rodziców i dzieci, pogłębiając więzi wzajemnej miłości i zaufania oraz tworząc podłoże, na którym rozwija się wiara.
Ks. prof. dr hab. Waldemar Chrostowski
Przewodniczący Stowarzyszenia Biblistów Polskich
?Czy w dzisiejszych czasach jest miejsce na miłość? Czy jest miejsce na działanie podyktowane szczerym kochającym sercem? Zdecydowanie tak. Sam wiele razy doświadczyłem miłości: mojej rodziny, moich przyjaciół i tej najważniejszej, samego Boga. Wiem, że bez tej miłości nie byłbym dzisiaj takim jakim jestem. Bez niej nie powstałyby moje książki.
W 1 Kor 13 znajdujemy wspaniały opis istoty postawy życiowej, którą nazywamy miłością. Opowiadania zawarte w tej książce zostały zainspirowane właśnie tym ,,Hymnem o miłości?. Ich bohaterowie mają tylko kilka, kilkanaście lat, ale miłość jest dla nich jak najbardziej prawdziwym wyzwaniem. Otrzymują i dają miłość tam, gdzie są. Czy te historie wydarzyły się naprawdę? Pozwól, że zachowam to w tajemnicy. Może kiedyś spotkamy się na skautowym szlaku, a wówczas opowiem Ci więcej wieczorem przy ognisku, które tak bardzo lubię, a którego kiedyś tak bardzo się bałem... Dzisiaj Ty dopisz kolejny rozdział do mojej książki, historię miłości w Twoim życiu. Dopisz ją swoim codziennym życiem.?
Tomasz Kruczek
Autorami książki jest małżeństwo poświęcające dużo czasu na podróże i poznawanie nowych kultur. Publikacja powstała jako owoc zainteresowań problemem niepotwierdzonych przez Kościół objawień w Medziugorje oraz socjologicznym aspektem ruchu pielgrzymkowego, jaki narodził się wokół tego niezwykłego miejsca położonego pośród hercegowińskich gór.
Miejsca święte. Religia, historia, sztuka. Rady, ciekawostki, zwiedzanie
21 przewodników po najważniejszych sanktuariach świata.
Nie tylko dla pielgrzymów.
"Miejsca święte" to nowa odsłona serii "Podróże marzeń" i "Miasta marzeń" - przewodników, które cieszą się niesłabnącym zainteresowaniem czytelników. Tym razem, w kolejnych tomach, prezentowane będą sanktuaria, takie jak Jerozolima, Asyż, Mekka, Fatima, Lhasa, Kioto, Waranasi, Guadalupe, Częstochowa i inne.
Pierwsza część każdego przewodnika opowiada o historii sanktuarium i roli, jaką odegrało ono w dziejach regionu i danej religii. Druga mówi o bogach, świętych, mistykach i władcach, którzy przyczynili się do rozwoju tego miejsca i wyznaczenia mu jego doniosłej roli; opisuje także tajemnice i obrzędy oraz zgromadzone w sanktuarium dzieła sztuki, kosztowności i świętości. Trzecia część dostarcza praktycznych wskazówek, w jaki sposób dostać się do tych świętych miejsc, poznawać je i zwiedzać.
Zrozumienie Nowego Testamentu nie jest możliwe bez świadomości teologii poszczególnych pism. Celem Alfonsa Weisera jest zapoznanie Czytelnika z zasadniczymi treściami i sposobami prezentacji pierwotnej, chrześcijańskiej tradycji Ewangelii, wyprzedzającego je źródła mów Q, Dziejów Apostolskich, listów i Apokalipsy św. Jana. Autor bada: o czym mówią kolejne teksty, jak przekazywane są treści teologiczne oraz pyta dlaczego właśnie w taki, a nie inny sposób? Na koniec uwagę kieruje na Osobę i działalność, umieranie i Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa.
Tom III/1 zawiera przegląd mityczno-filozoficzno-poetyckich doświadczeń i przedstawień "chwały" i zawartych w spuściźnie przedchrześcijańskiego i chrześcijańskiego Zachodu. Punktów stycznych z teologią jest bardzo wiele, gdyż biblijne objawienie zakorzeniło się w konkretnej historycznej przestrzeni ludzkiego myślenia, odczuwania i obrazowania. Z drugiej strony według tego samego biblijnego objawienia od praczasów istnieje nadprzyrodzony stosunek stworzonego świata i ludzkiego ducha do Boga, łaska Boża (która w Chrystusie jest z góry przeznaczona dla całego świata) ukryta w całej przestrzeni dziejów. Stąd mity, filozofie i poezje mogą kryć w sobie przeczucie chwały Boga.
Po kontemplacjach Pasji Jezusa w trzecim tygodniu Ćwiczeń duchownych św. Ignacego Loyoli w tygodniu czwartym rekolektant rozważa tajemnice Zmartwychwstania oraz Wniebowstąpienia. To one objawiają najpełniej, że ostatecznym celem życia ludzkiego nie jest cierpienie i krzyż, trud i walka, ale udział w wiecznej radości i szczęśliwości Boga. Pan odchodzi z tego świata w boleści i męce, ale tylko po to, aby móc znowu powrócić i obdarzyć nas, swoich umiłowanych uczniów, pełnią radości i chwały. Ojcze, teraz idę do Ciebie i tak mówię, będąc jeszcze na świecie, aby moją radość mieli w sobie w całej pełni (J 17, 13) - modli się Jezus w Wieczerniku przed swoją męką.
Niniejsza książka może służyć rekolektantom w pogłębieniu doświadczenia czwartego tygodnia Ćwiczeń duchownych. Może także pomóc tym, którzy szukają umocnienia w chwilach życiowych prób i wewnętrznych udręk.
Pogaduszki Małej z dużym na tematy bardzo różne, krążące dyskretnie wokół jakiegoś motywu z Ewangelii, która tętni w jakiejś opowiastce, która mogłaby się wydarzyć tu i teraz. Najważniejsze jest jednak to, jak ona się dzieje pomiędzy Małą i Dużym w zaskakujących pytaniach.
Przedmiotem analiz studium „Duchowieństwo rzymskokatolickie diecezji włocławskiej w latach 1918-1939” uczyniono życie i działalność tylko tych osób, które przyjęły święcenia kapłańskie i tworzyły zhierarchizowaną wspólnotę, pozostającą w łączności ze swoim biskupem. […] Tytułowa problematyka została omówiona w ramach kilku wyodrębnionych grup zagadnień, w których zastosowano ujęcie chronologiczne, lepiej odzwierciedlające rozwój wydarzeń i bieg dziejów także w przypadku jednej diecezji. W zakres opracowania wchodzą lata 1918-1925 oraz 1925-1939. Pierwszy zestaw dat obejmuje istnienie diecezji kujawsko-kaliskiej w odrodzonym państwie polskim do czasu zawarcia konkordatu między Rzeczpospolitą a Stolicą Apostolską, drugi – okres od wydania papieskiej bulli „Vixdum Poloniae Unitas” w 1925 r. do wybuchu drugiej wojny światowej.
Jako główny cel rozprawy postawiono ukazanie działalności duszpasterskiej i pozaparafialnej duchowieństwa diecezji włocławskiej. Badania przeprowadzono na tyle precyzyjnie, na ile pozwalał stan bazy źródłowej, a także zasób dotychczasowej wiedzy.
Seria wydawnicza Wydziału Teologicznego „Euntes Docete" nr 8.
Przełomy wieków mają to do siebie, że zmuszają do wspomnień sprzed stu i więcej lat. Ponadto zbliża się rok 2013, w którym obecna diecezja włocławska, wprawdzie w granicach znacznie uszczuplonych i niezajmująca takiej jak dawniej pozycji wśród diecezji polskich, chce przypomnieć, że przed tysiącem lat, około 1013 r., w Kruszwicy na Kujawach powstała diecezja, za spadkobierczynię której się uważa. To powoduje, że wracamy pamięcią do dawnych wydarzeń. Stara diecezja włocławska, zwana często kujawską, przechodziła burzliwe dzieje. Wiele razy zmieniała swoją nazwę, a nawet granice. Poszczególne okresy jej dziejów, przez historyków nazywane są fazami. I tak, mówimy o fazie diecezji kruszwickiej na Kujawach, której okres historycy zamykają datami 1013-1123; następna jest fazą diecezji kujawsko-pomorskiej, w latach 1123-1818. W następstwie rozbiorów Polski diecezja włocławska zmieniła całkowicie swoje granice. Z dawnej orientacji ku północy, gdy obejmowała Kujawy i Pomorze Gdańskie, teraz jej obszar rozciągał się na południe od południowej części Kujaw, przez ziemię konińską, kaliską, sieradzką i wieluńską, aż po Częstochowę i Piotrków Trybunalski. Ten okres nazwano fazą diecezji kujawsko-kaliskiej. Wreszcie, w ostatnim okresie, kiedy Polska odzyskała niepodległość w 1918 r. i kiedy w 1925 r. po zawarciu konkordatu pomiędzy Rzeczypospolitą Polską a Stolicą Apostolską bullą Vixdum Poloniae unitas porządkowano sprawy Kościoła katolickiego, diecezja nasza otrzymała urzędową nazwę włocławskiej. Jej terytorium uległo jednak dużemu umniejszeniu, ponieważ oddała znaczne dawne swoje obszary do nowych diecezji w Częstochowie i Łodzi. Zawsze jednak zwornikiem pomiędzy różnymi okresami jej dziejów, przynajmniej częściowo,były historyczne Kujawy.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
