Album przedstawia miejsca biblijne na współczesnych fotografiach oraz obrazach najsłynniejszych twórców z minionych epok. Autor opisał historie biblijne i pokazał, jak miejsca te wyglądają obecnie. I tak np. Czytelnicy mogą obejrzeć skałę, na której Abraham miał złożyć w ofierze Izaaka, znajdujące się obecnie w sanktuarium zw. Kopułą na Skale i obraz ?Ofiarowania Izaaka? szesnastowiecznego artysty Salvatora Rosy. Książka jest pełna przepięknie sfotografowanych pejzaży Ziemi Świętej oraz znakomitej jakości reprodukcji dzieł sztuki.
Rozdziały książki Skazani wyobraźnią, w swojej większości, są subiektywnym i alfabetycznie ułożonym wyborem imion/nazwisk ludzi związanych w ten czy inny sposób z pojęciem apokalipsy. Wyobraźnia ludzka jest nieograniczona. Domysły i najdziksze fantazje stały się wielokrotnie źródłem odkryć naukowych. Wyobrażanie sobie niebezpieczeństw, które ciągle nam grożą, może przynieść nową wiedzę w procesie ich zapobiegania, ale równie dobrze zatruć nam życie własną bezradnością. Stworzyć piekło na ziemi. Lęk przed końcem świata jest tak samo uzasadniony jak lęk przed śmiercią.
Każdy rozdział poprzedza ilustracja odpowiadająca w sposób symboliczny tekstowi. Piśmiennictwo i indeks zamykają książkę.
Fragment Wprowadzenia
""Świetna książka o Jezusie Chrystusie"".Benedykt XVICo fascynuje ludzi do dziś w Jezusie Chrystusie? Czy dysponujemy prawdziwym obrazem Nazarejczyka? Co wiemy o Nim dzisiaj? Jak należy czytać teksty biblijne, aby odszyfrować ukryty w nich kod? Wyruszywszy w podróż śladami Męża z Nazaretu z tymi pytaniami w plecaku, autor nie cofa się przed poruszaniem tematów tabu, kreśląc dynamiczny i fascynujący obraz Jezusa Chrystusa, jakiego jeszcze nie było. Dziennikarski styl sprawia, że książkę czyta się znakomicie.Warto, by tę książkę przeczytał każdy wierny wyznawca Chrystusa!Peter Seewald dziennikarz, pisarz. Zadeklarowany ateista, który po przeprowadzeniu serii wywiadów z kard. Josephem Ratzingerem wraz z rodziną powrócił do Kościoła katolickiego. Autor bestsellerowego wywiadu z papieżem Benedyktem XVI Światłość świata: papież, Kościół i znaki czasu. Jako dziennikarz pracował m.in. dla ""Sterna"" i ""Spiegla"". Obecnie uchodzi za jednego z najbardziej znanych autorów religijnych w Niemczech. Jego najpopularniejsze publikacje, które ukazały się na rynku polskim to: Sól ziemi, Bóg i świat, Kiedy znów zacząłem myśleć o Bogu, Benedykt XVI: portret z bliska.
Zwrot " wszystko przewyższa" użyty w 2 Koryntian 4,7 to greckie słowo hiperbole, które dosłownie oznacza "absolutnie ponad wszystko". W języku greckim hiper można dodawać do wielu innych słów, po to, aby wzmocnić ich pierwotne znaczenie. Jeśli jest coś hiper, to znaczy, że przekracza wszelkie granice.
Autor przedstawia niezwykłą historię obrazu ?nie malowanego ludzką ręką?. Ukazuje szerokie tło historyczne wydarzeń związanych z objawieniami Matki Bożej w Guadalupe i okoliczności towarzyszące samemu wydarzeniu. Z niezwykłą wnikliwością przypatruje się samemu obrazowi, odkrywając ?zaszyfrowane? w nim tajemnice. Przybliża również postać Juana Diego, którego 31 lipca 2002 roku Jan Paweł II ogłosił świętym. ?Dzięki Autoportretowi z Guadalupe i świadectwu Juana Diego w ciągu siedmiu lat nawróciło się na chrześcijaństwo osiem milionów Meksykańczyków? pisze w tej książce Konstanty Osiński.
Wierzę, że wasz syn dzisiaj wstanie."
Na to oni tylko się roześmiali. Ludzie dziś nie oczekują, aby widzieć znaki i cuda, jak widzieli je kiedyś uczniowie Pana. Pytanie: „Czy Bóg się. zmienił? A może nasza wiara tak zmizerniała, że nie oczekujemy większych dzieł, które Jezus obiecał?" Nasze poselstwo musi zostać nastrojone jak na koncert, i nic nie może być pominięte z lego, co zawiera Księga. Powiedziałem do rodziców tego chłopaka, aby przynieśli ubranie. Nie chcieli słuchać, gdyż oczekiwali śmierci. Ja znalazłem się tam wierząc Bogu. Dla Boga i Jego wiecznej mocy nie jest problemem ożywić i wzbudzić zmarłego, ale my musimy to zrozumieć i poznać, abyśmy wiedzieli jak kroczyć w wierze. Spotkałem takich ludzi, którzy byliby tytanami w wiedzy Bożej, lecz brak im było kroku wiary. Spotykałem wszędzie ludzi, którzy są zawiedzeni nawet, gdy się modlą. Wypowiadają zdania, ale tak, jakby nic z siebie nie wydobywali. W ten sposób nie zwyciężysz. Musisz nauczyć się zwyciężać i krzyczeć diabłu w twarz: „Wykonało się!" W końcu namówiłem rodziców, aby przynieśli ubranie chłopca i położyli je na łóżku. Z naturalnego punktu widzenia, ten człowiek był umierający. Powiedziałem do niego: Bóg mi objawił, że gdy położę swoje ręce na tobie, to całe to miejsce zostanie wypełnione Duchem Świętym, łóżko się zatrzęsie, ty się zatrzęsiesz i zostaniesz wyrzucony z łóżka przez moc Ducha Świętego, ubierzesz się samodzielnie i będziesz silny. Powiedziałem to do niego w wierze. Położyłem na niego ręce w imieniu Jezusa i błyskawicznie moc Boża zstąpiła i wypełniła całe pomieszczenie. Upadłem bezradny płasko na podłogę. Nic nie wiedziałem, oprócz tego, że wszystko się zatrzęsło. Po chwili usłyszałem tego młodego człowieka przechodzącego nade mną i mówiącego:
- Chwała Tobie Panie! Chwała Tobie Panie! Ubrał się i zawołał:
- Bóg mnie uzdrowił.
Chwilę potem ojciec upadł na kolana, matka również i wszyscy pozostali, którzy tam byli. Bóg okazał
swą wielką moc tamtego dnia, uzdrawiając chłopca i zbawiając wszystkich domowników.
Książkę o formach tanecznych w jezuickim teatrze XVIII wieku czyta się z narastającym zainteresowaniem, jako rozprawę niejako przy okazji o dziejach edukacji i wychowania, dziejach kultury i obyczaju, o historii nauki, estetyki, moralności, o historii literatury.
Anna Reglińska-Jemioł, powołując się na mądrą przestrogę Juliana Lewańskiego, zadeklarowała, że będzie się starała ?zachowane zabytki i świadectwa tanecznej kultury jezuitów przede wszystkim docenić, ale z drugiej strony ich nie przecenić?.
Różaniec jest modlitwą, która raduje niebo i ziemię. Modląc się tak, stajemy się świadkami wiary, widzącymi i doświadczającymi, jak tajemnice zbawienia z wolna wrastają w tajemnice naszego życia. Dokonuje się wtedy cud naszego zjednoczenia się z Chrystusem. Systematycznie praktykowana modlitwa przemienia nasze codzienne życie, czyniąc je miłym Bogu. Wówczas staje się ono życiem z Jezusem i Maryją, w którym pragniemy wypełniać we wszystkim wolę Bożą.
Różne było spojrzenie na Kościół u katolików i donatystów. Według donatystów Kościół powinien być społecznością świętych i dlatego ma być czysty i nie ma w nim miejsca na spotykanie się dobrych ze złymi, którymi mieli być katolicy, nazywani "skalanym Kościołem zdrajców" albo "synami zdrajców".
Ze Wstępu
Na publikację Podstawy edukacji ignacjańskiej składają się dwa dokumenty. Pierwszy - "Charakterystyczne cechy jezuickiego wychowania" - stanowi znakomitą syntezę jezuickiej myśli pedagogicznej. Wyrasta ona z duchowego doświadczenia św. Ignacego Loyoli, z jego wizji Boga, świata i człowieka. Czerpiąc natchnienie z postawy Jezusa Chrystusa, dokument proponuje ideał wychowania "człowieka dla innych" - człowieka wewnętrznie scalonego, otwartego, szukającego prawdy, żyjącego dla Boga i bliźnich. Drugi dokument - "Pedagogia ignacjańska - podejście praktyczne" - stanowi praktyczne zastosowanie pierwszego dokumentu. Ma pomóc nauczycielom i uczniom w zastosowaniu ideału w konkretnej rzeczywistości. Warto dodać, że do tej polskiej publikacji napisał specjalną przedmowę Generał zakonu jezuitów - o. Peter-Hans Kolvenbach.
Drugi tom Pism wybranych Karla Rahnera to pozycja równocześnie sama w sobie niezależna oraz tworząca z tomem pierwszym pewną nierozerwalną całość. Analogicznie do swego poprzednika, także on składa się z 16 publikacji, które przynależą do szerokiego działu teologii dogmatycznej.
Podstawowym kryterium ich doboru był taki wybór tekstów, aby na jego podstawie mogło powstać "małe" kompendium teologii dogmatycznej tego wybitnego myśliciela dające pewne wyobrażenie o jego poglądach w odniesieniu do różnych działów tejże teologii.
W kontynuacji do tomu pierwszego, który zawierał publikacje ujęte w działy: Zagadnienia fundamentalne, Nauka o Bogu oraz Chrystologia, obecny tom prezentuje artykuły, które wchodzą w skład następujących działów teologii dogmatycznej: Protologia i Eschatologia, Eklezjologia, Mariologia oraz Sakramentologia.
Polską edycję TRYLOGII rozpoczyna pierwszy tom TEOLOGIKA. PRAWDA ŚWIATA. Chronologicznie nie ukazał się on jako pierwsze skrzydło teologicznego tryptyku, niemniej jednak zawarte w nim treści wprowadzają czytelnika w obszar myśli filozoficznej i teologicznej Hansa Ursa von Balthasara, ułatwiając tym samym lekturę następnych tomów. Z tych właśnie względów postanowiono opublikować PRAWDĘ ŚWIATA na początku.
Ze Wstępu
Prezentowana publikacja to dzieło najbardziej znanych polskich uczonych osadzających swe analizy fenomenu człowieka i jego wychowania na filozoficznych założeniach personalizmu chrześcijańskiego ubogaconego myślą naukową i nauczaniem Jana Pawła II. Książka kierowana jest do szerokiego kręgu pedagogów, nauczycieli i studentów zainteresowanych problematyką człowieka-osoby w świetle założeń filozoficznych ukierunkowanych na wartości wychowania integralnego.
Drugi tom Pism wybranych Hansa Ursa von Balthasar zawiera krótkie eseje poświęcone sztukom pięknym, a zwłaszcza muzyce. Znajdziemy tu zarówno ogólne rozważania na temat muzyki i jej charakteru. Autor poświęca również dużo uwagi relacjom zachodzącym między sztuką a religią. Szczególne miejsce w tych rozważaniach zajmuje W. A. Mozart.
Pod koniec IV w. komentarz Hieronima do Ewangelii według św. Mateusza, był jednym z wielu komentarzy różnych autorów do tej księgi Ewangelii, które jednak w większości się nie zachowały. Zachował się komentarz Orygenesa, którego wpływ na Hieronima był największy, oraz Hilarego z Poitiers i Jana Chryzostoma. Hieronim - nie tylko egzegeta, ale także tłumacz i filolog - komentuje tekst dosłownie i historycznie, rezygnując z interpretacji alegorycznej właściwej dla Orygenesa i z umoralniających wskazań obecnych u Jana Chryzostoma. Badaczom tekstów źródłowych niniejszy tom Źródeł Myśli Teologicznej dostarcza materiału porównawczego. Komentarz Orygenesa został wydany w tej samej serii w tomach 10 i 25, a homilie Jana Chryzostoma w tomie 23.
Literatura religiologiczna XX wieku dużo uwagi poświeciła pojęciom sacrum i profanum. Opracowanie ks. prof. Jelonka, biblisty, dotyczy rozumienia sfery świętości w Biblii - specyficznego, innego niż w istniejących równocześnie z religią starożytnego Izraela religiach Bliskiego Wschodu i nie w pełni wpisującego się w definicję wypracowaną przez religiologię. Autor omawia kolejno świętość Boga, rzeczy, osób, miejsc i czasów i pokazuje, w jakim stopniu biblijne rozszerzenie sfery sacrum na wszystkie dziedziny życia i całe stworzenie znalazło odbicie w chrześcijaństwie i jakie miało konsekwencje dla kultury i nauki. To rzetelne, naukowe studium, ale napisane prostym językiem i adresowane do szerokiego kręgu odbiorców.
Cezary uznawał nauczanie za jedno z najważniejszych zadań duszpasterskich i znany jest głównie jako kaznodzieja. Jego biografowie podają, że nauczał wiernych w każdą niedzielę i we wszystkie święta, a także często w ciągu tygodnia. Do dzisiaj zachowało się 238 kazań, które sklasyfikowano na: kazania upominające (1-80), nazywane Kazaniami do ludu, o Piśmie Świętym (81-186), na poszczególne święta (187-213), o świętych (214-232) i do mnichów (233-238).
Cezary naśladował m.in.: św. Augustyna, Orygenesa, Rufina, św. Ambrożego, Grzegorza z Elwiry i Pelagiusza. Wyróżniał go prosty, zrozumiały styl, zapał w nawracaniu ludu, troska o zbawienie innych. Głównymi tematami jego katechez były: chrzest, jako inicjacja chrześcijańska, Eucharystia i pokuta (odnowił podejście do pokuty, kładąc nacisk na żal za grzechy, nawrócenie - przemianę życia i zadośćuczynienie). Cezary często przypominał o piekle, ale był też prekursorem ukazywania tajemnicy chrześcijaństwa przedłużonej wiecznym szczęściem. W teologii grzechu stosował podział na grzechy śmiertelne i lekkie, odsłaniał wielkość miłosierdzia Boga i wskazywał liczne środki na jego otrzymanie.
Św. Edyta Stein w swoim życiu i działalności naukowej nieustannie stykała się z problematyką wychowania. Od strony praktycznej zagadnieniem tym zajmowała się jako nauczycielka, a jako docent w Instytucie Pedagogiki Naukowej w Münster poświęciła dużo uwagi teoretycznym podstawom wychowania. Jednym z ważnych celów jej naukowych poszukiwań było tworzenie podstaw dla pedagogiki katolickiej.
W niniejszej pracy chcemy zająć się możliwie pełnym opisem działalności edukacyjnej i myśli pedagogicznej Edyty Stein. Pragniemy zbadać formy, metody i inspiracje, jakimi kierowała się w swojej pracy nauczycielskiej oraz przedstawić najważniejsze elementy jej poglądów pedagogicznych. Wydaje się, że nie straciły one nic ze swej aktualności.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
