Czwarty tom serii wydawniczej Psychologia Kliniczna Dziecka i Rodziny, praca zbiorowa.
W książce omówiono wybrane trudności związane z pełnieniem roli rodzicielskiej, którym dotąd w literaturze psychologicznej poświęcano zbyt mało uwagi. W dwóch pierwszych rozdziałach przedstawiono problemowe relacje między rodzicami i ich wpływ na funkcjonowanie dorastających dzieci oraz problemy rodziców osamotnionych w wyniku rozwodu lub śmierci współmałżonka. Rozdział trzeci dotyczy trudności przeżywanych przez rodziców w związku z sytuacją szkolną ich dziecka. Kolejne cztery rozdziały poświęcone są trudnościom wynikającym z zagrożenia życia i zdrowia dziecka: doświadczeniom rodziców dzieci przebywających w szpitalu, dzieci chorych na cukrzycę typu 1, noworodków z wrodzonymi wadami serca oraz wcześniaków. Ostatni z nich zawiera opis autorskiego programu warsztatów dla rodziców dzieci urodzonych przedwcześnie.
Ponad 20 tysięcy sprzedanych egzemplarzy w Polsce! Jeśli brakuje ci pewności, jak najlepiej przyzwyczaić swojego malucha do nocnika, pozwól, by książka Giny Ford pokazała ci – w kilku łatwych i skutecznych krokach – jak szybko i naturalnie można to przeprowadzić. Nie brakuje tu praktycznych podpowiedzi i opowieści rodziców, którzy już z tym się zmierzyli, a także porad dotyczących moczenia nocnego, 'wypadków' i nagradzania za czystość. Książka ta pomoże tobie i dziecku, oszczędzając wam zmartwień i nerwów. Wkrótce twój 'aniołek' będzie z radością korzystał z nocnika, a ty wreszcie będziesz mogła pożegnać się z pieluszkami! 'Znakomita książka dla każdego rodzica, który nie może uciec od pieluszek' Magazyn 'She' 'Gina Ford to prawdziwy dar niebios' Kate Winslet, aktorka
W dziejach naszej cywilizacji kobieta długo była lekceważona i traktowana przedmiotowo. W XV wieku przed Chrystusem niewolnica w Asyrii kosztowała 100 gram ołowiu, a w Egipcie dwie krowy i dwa cielęta. 200 lat później płacono za nią: fartuch, prześcieradło, pięć ubrań płóciennych, trzy czary miedziane, kocioł miedziany, krążek miedziany, jeden kilogram złomu miedzi, kubek miodu. W Babilonie, w VI wieku przed Chrystusem, kobieta z małym dzieckiem kosztowała 19 szekli (płaca za jeden dzień pracy), a w "kulturalnej" Grecji w V wieku przed Chrystusem za młodą niewolnicę żądano 150 drachm (płaca za trzy dni pracy dorosłego mężczyzny). Starożytni Grecy lubili filozoficzne i polityczne dyskusje, a kobiety - nie wykształcone i ograniczane do spraw domowych - uznawano za nie nadające się do takich rozmów. Stąd też uznawano je za istoty niższe, potrzebne tylko do rodzenia dzieci. Sądzono też, że przyjaźń i miłość możliwa jest tylko między mężczyznami, co mocno przyczyniło się do rozwoju męskiego homoseksualizmu zwanego wówczas "miłością grecką". Eurypides twierdził, że jeden mężczyzna wart jest dziesięć tysięcy kobiet. Sokrates mówił wprawdzie, że "kobiety wcale nie są gorsze od mężczyzn", ale dodawał, że wszystkiego, czego "kobietom trzeba, to odrobinę więcej kondycji fizycznej i energii umysłowej" (Xenophon, Symposium, 2).
Wielorakie były przyczyny historyczne, społeczne i kulturowe, dla których z końcem XIX i początkiem XX wieku pojawiły się sufrażystki, feministki, kobiety wyzwolone. W Kościele, zgodnie z nauką Jezusa, naturalne jest równouprawnienie kobiety. Święty Tomasz z Akwinu pisze, że "jeśli chodzi o rzeczy duchowe, kobieta nie różni się od mężczyzny". Równość godności i praw kobiety i mężczyzny nie oznaczają jednak tego, by ich role w Kościele były takie same, np. sposób rozstrzygania sprawy kapłaństwa kobiet. II Sobór Watykański wzywa jednak wszystkie kobiety do udziału w akcji apostolstwa.
„Dla drużyny wędrowniczej nie ma rzeczy niemożliwych. Są tylko sprawy trudne, ale z tym dacie sobie radę” – to jedna z głównych myśli zawartych w tej książce. Jej autor to były drużynowy krakowskiej „Zielonej Trójki”, jeden z organizatorów KIHAM, współzałożyciel ZHR, dziś instruktor Hufca Podhalańskiego ZHP z siedzibą w Schronisku na Głodówce. W książce przeznaczonej dla drużynowych (i kandydatów na drużynowych) drużyn wędrowniczych znajdziecie odbicie wielkiego i różnorodnego doświadczenia Bituma (chyba mniej znanego jako Andrzej Wysocki). Odnajdziecie także jego zapał i swadę w wykładaniu swych racji. W jego radach dla wędrowników i ich wodzów, w opiniach nieraz kontrowersyjnych, znajdziecie jednak zawsze odpowiedzialność za los harcerzy – odpowiedzialność wychowawcy, opiekuna wielu prób na stopnie harcerskie i instruktorskie.
Jakie istoty wzbudzają szacunek i podziw? Te, które walczyły, które podniosły się wyżej i zatriumfowały nad przeszkodami i życiowymi próbami. Dlaczego na przykład ludzie - zwłaszcza młodzi - tak bardzo podziwiają sportowców? Właśnie dlatego, że oni ciągle starają się iść w górę. Nawet jeśli tylko chodzi o biegi, skoki, pływanie, wspinaczki. Upodobanie do wysiłku, wytrwałość i śmiałość uważa się zawsze za wielkie przymioty. Czy więc nie byłaby warta trudu próba pokazania takich samych przymiotów w codziennym życiu? Dobrze jest skupiać wszystkie siły na chęci biegania i pływania szybciej i dłużej, skakania wyżej, lepszego łapania piłki i strzelania bramki, lecz jeszcze korzystniej powiedzieć sobie: ,Będę cierpliwszy w trudnej sytuacji, pokonam smutek i zmartwienie, bardziej się opanuję.' O tak, tu też można dokonać wyczynu, odnosić zwycięstwa. Czemu nie próbujecie?
Mateusz Marciniak autor „Orientacje konsumpcyjne młodzieży akademickiej” podejmuje się trudnego zadania, dyskusji z założeniami Zygmunta Baumana, jednego z najchętniej czytanych i cenionych polskich socjologów ostatnich lat. Analiza baumanowskich postulatów, prognoz i apeli dotyczących zwłaszcza konsumpcyjnego podejścia do elementów życia społecznego, przebiega w sposób rzeczowy, solidny i przejrzysty. Treść opracowania charakteryzuje się wysoką erudycją autora oraz trafny dobór i krytyczne wykorzystanie dostępnego piśmiennictwa, oraz badań własnych.
Książka podejmuje dosyć ważne w aktualnej refleksji socjologicznej zjawiska. Wg. Baumana modelowy uczestnik społeczeństwa, konsument, wszystkie elementy rzeczywistości traktuje na wzór relacji z towarami konsumpcyjnymi. Zjawisko to dotyczy: czasu, przestrzeni, przedmiotów, innych ludzi, siebie, wartości i społeczeństwa. Wszystko podlega konsumpcji. Autor, na podstawie wyników badań przeprowadzonych wśród grupy studentów UAM stara się odpowiedzieć, czy takie podejście w istocie jest słuszne. Czy i jak dalece ukształtowanie orientacji konsumpcyjnej potwierdza tę koncepcję? Czy podejście Baumana nie jest już nieco zdezaktualizowane, czy było słuszne dotychczas, czy nazywanie społeczeństwa – konsumpcyjnym, nie było przekoloryzowaniem? Tytułowa orientacja konsumpcyjna dotyczy tego, na ile „konsumowanie” staje się podstawowym schematem poznawczym, na podstawie współczesnej młodzieży akademickiej. Wrażenie robi zwłaszcza empiryczne podejście do analizowanych teorii i wzorcowo ujęta metodologia cyklu badań nad wybraną grupą.
Można się zastanawiać, czy określanie konsumpcji duchem epoki – motorem współczesnych społeczeństw, jest uzasadnieniem słusznym. Z pewnością warto się nad zagadnieniem pochylić i spróbować poddać go weryfikacji, odczarować pewne zastane założenia. Jak słusznie zauważa prof. Czerepaniak-Walczak są to analizy uwalniające pojęcie konsumpcji i tego syndromu od statusu wytrychów albo ozdobników.
Carl-Johan Forssén Ehrlin - szwedzki psycholog i specjalista w zakresie NLP (programowanie neurolingwistyczne), zajmuje się coachingiem i zagadnieniami związanymi z rozwojem osobistym. Jest autorem wielu książek. O króliku, który chce zasnąć to idealna propozycja dla rodziców mających problem z usypianiem swoich pociech, zarówno wieczorem, jak i w ciągu dnia. To innowacyjna i przełomowa publikacja, w której wykorzystano złożone techniki psychologiczne. Ta książeczka pomoże waszym dzieciom się odprężyć. Tekst należy czytać, stosując się do wskazówek autora, we wskazanych miejscach trzeba ziewać, zaznaczone kursywą zdania wypowiadać spokojnie i powoli, a pogrubioną czcionką zaakcentować. Ta opowiastka dociera do podświadomości dziecka – podświadomie odbiera ono sugestię, że należy spać. Zasypia szybciej i śpi spokojniej, a trudności z zasypianiem z dnia na dzień są coraz mniejsze. Książka została przetłumaczona na wiele języków, błyskawicznie uzyskała status bestsellera, doczekała się także swojego profilu na facebooku i może się pochwalić ogromną liczbą sympatyków.
Psycholodzy od dawna biją na alarm, że uzależnienie od grania może wywołać poważne zaburzenia psychiczne, takie jak agresja, wyobcowanie ze środowiska, depresja, a także doprowadzić do licznych dolegliwości fizycznych.?
Co ma więc zrobić rodzic, gdy z pokoju dziecka kolejną godzinę dobiega klikanie myszką, a kiedy tam wchodzi, widzi tylko plecy latorośli zgarbione nad klawiaturą? Przeczytać tę książkę. I dać ją do przeczytania swojemu uzależnionemu dziecku.
Jej autor, Krzysztof Piersa nie jest psychologiem, czy pedagogiem. Jest praktykiem. Młodym człowiekiem, który od piątego roku życia nałogowo grał w gry. I tak przez dwadzieścia lat… Aż się zorientował, że w ten sposób może tylko przegrać swoje życie; dosłownie i w przenośni.
Zaczął walczyć z uzależnieniem od komputera i wygrał, ale nie była to łatwa droga. Dlatego swoim doświadczeniem dzieli się z innymi, by poszli już przetartym szlakiem. Dzięki tej książce osoba uzależniona od gier stanie twarzą w twarz z samym sobą. Autor bez owijania w bawełnę mówi: jeśli jesteś taki, jak ja jeszcze kilka lat temu, to masz poważny problem. A uświadomienie sobie uzależnienia i chęć, aby z nim zerwać, to podstawa powrotu do zdrowia.
Były komputerowy ćpun pomaga również zrozumieć rodzicom, czym są gry komputerowe i dlaczego są tak wciągające. A także, co powinni zrobić, aby wspierać swoje dziecko w wychodzeniu z nałogu.
Ta książka nie jest jednak typowym poradnikiem. Jest jednocześnie historią życia nałogowego gracza, który skończył studia, został dziennikarzem, pozostaje w szczęśliwym związku. Mimo wyobcowania i nałogu wrócił do społeczeństwa, a to niesie pociechę i nadzieję.
Opracowanie składa się z dwóch powiązanych ze sobą merytorycznie studiów o charakterze przeglądowym: Studium I Badania nad mową dziecka. Przegląd kierunków i teorii badań nad mową dziecka przedstawia stan, historię oraz główne kierunki badań na tle kierunków głównie lingwistycznych; Studium II Zagadnienie normy rozwojowej werbalnej. Problemy periodyzacji rozwoju mowy z kolei stanowi przegląd polskich badań nad mową dziecka. Znajdują się w nim m.in. przykładowo zinterpretowane przez autora opracowania wyniki badań nad wybranymi aspektami akwizycji systemu językowego dzieci polskich przedstawionych w wybranych pracach wybitnych polskich autorów oraz propozycja autorska nowej periodyzacji rozwoju mowy dziecka. W przeglądzie tym Autor starał się oddać główne kierunki i tendencje rozwojowe badań nad mową dziecka.
Mowa dziecka to niezwykle interesujący poznawczo obszar badań, daje bowiem możliwość zbliżenia się do bodaj jednej z najbardziej tajemniczych właściwości istoty ludzkiej, jaka wiąże się z mową i myśleniem.
Badając mowę dziecka, próbujemy odpowiedzieć na pytania, które nurtowały ludzi od zawsze: jak ukształtował się język w rozwoju gatunku ludzkiego, jaką rolę odegrał w rozwoju gatunku, jak przebiegał jego rozwój, jaki jest jego wpływ na kształtowanie się osoby, społeczeństwa, kultury, jak język wpływa na rozwój gatunku ludzkiego, co się dzieje, kiedy człowiek mówi, jakie mogą być skutki mówienia i inne. To wszystko możemy obserwować niejako in statu nascendi, obserwując proces kształtowania się mowy małego dziecka. /ze Wstępu/
W niniejszej publikacji zasadniczym celem uczyniłam rekonstrukcję i krytykę dyskursów o młodzieży (w ramach pewnego historycznie określonego „pola dyskursywnego”) i ostatecznie identyfikację relacji wiedzy – władzy, w której znajduje oparcie i legitymizację praktyka sprawowania władzy nad współczesną młodzieżą. Ostatecznie książka ta pomyślana jest jako narracja na temat urządzania młodzieży w Polsce. Zwracam się w stronę stworzonej przez Foucaulta jednej z najbardziej inspirującej poznawczo we współczesnych naukach społecznych koncepcji urządzania. (…)
Strukturę i kierunek wywodu wyznaczyło przyjęcie założenia, że współczesne dyskursy o młodzieży stanowią konstytutywny element urządzania społeczeństwa. W związku z tym zasadnicza linia rozważań obejmuje analizę tego, jak określone reprezentacje młodzieży (profile epistemiczne, wiedza, racjonalności) czynią możliwymi, uprawomocniają istnienie pewnych typów praktyk społecznych (technik, interwencji, strategii, programów). Celem Autorki było bowiem ukazanie owego permanentnego i konstytutywnego powiązania episteme i techne w praktykach dyskursywnych i polityce młodzieżowej. Z tego powodu rozpoczyna od refleksji nad problematyką władzy w perspektywie pedagogiki analityczno-krytycznej, w której to odnajduje teoretyczne i metodologiczne ugruntowanie analiz prowadzonych w kolejnych częściach pracy.
Książka stanowi prezentację doświadczeń zdobytych podczas realizowania działań na rzecz małych dzieci zagrożonych niepełnosprawnością i niepełnosprawnych oraz ich rodzinom przez placówki zakwalifikowane do realizacji pilotażu programu rządowego WWKSC.
Gwarancją wysokiego poziomu merytorycznego wykonania zadań programowych bezpośrednio z dziećmi, była dobrze zaplanowana strategia działań i stworzenie w systemie międzyresortowym optymalnego modelu działań lokalnych na rzecz wielospecjalistycznej, kompleksowej i ciągłej pomocy dzieciom zagrożonym niepełnosprawnością lub niepełnosprawnym od momentu wykrycia takiej potrzeby.
Przy założeniu, że dany samorząd przejawia wolę zaspokajania potrzeb w zakresie wczesnego wspomagania rozwoju i wczesnej interwencji medycznej, jego działania powinny być skupione na zapewnieniu koordynacji organizacyjno-finansowej i interinstytucjonalnej w taki sposób, aby służyła wyrównywaniu szans i późniejszym sukcesom edukacyjnym i wychowawczym.
Prezentowana praca składa się z siedmiu rozdziałów części teoretycznej i trzech rozdziałów części empirycznej.
W pierwszych rozdziałach części teoretycznej przedstawiono m.in. dostępne dane statystyczne, które uzasadniają potrzebę podejmowania działań programowych, charakterystykę obecnej sytuacji i bariery w realizacji działań międzyresortowych.
Kolejne rozdziały identyfikują adresatów programu, cele, zadania i przewidywane efekty tych działań oraz założenia organizacyjne i standardy wymagań stawiane placówkom wnioskującym o rekomendację do prowadzenia działań programowych.
Istotne informacje dotyczące międzyresortowego finansowania działań na rzecz dzieci zawiera 6 rozdział.
W części empirycznej przedstawiono rezultaty dwuletniego wdrażania programu WWKSC dotyczące: działań koordynujących program, spełniania warunków konkursowych umożliwiających placówkom uzyskanie rekomendacji do programu, spełniania warunków formalnych i merytorycznych przez rekomendowane placówki, analizy zależności między czynnikami związanymi z tworzeniem systemu, a obecnym etapem realizacji założeń programowych, oraz raport z bezpośredniej pracy programowej z dziećmi. Opis wybranych wniosków stanowi egzemplifikację dokonanej pracy przygotowawczej niektórych placówek do uczestnictwa w programie.
Uzyskane rezultaty zostały sformułowane w podsumowaniu każdego rozdziału, jak również w zakończeniu pracy i wnioskach końcowych.
Jak zbudować dobrą i trwałą więź między ojcem i synem?
Znakomity poradnik z tysiącem przykładów z osobistego doświadczenia autora-ojca rodziny i wykładowcy, który wygłosił wiele konferencji dla rodziców i wychowawców.
Wspaniałe antidotum na współczesny kryzys ojcostwa i wychowania.
... Tym razem wyzwaniem dla mnie stało się rozszerzające się zjawisko prostytucji nieletnich. Docierając do rozmaitych środowisk, stosując wielorakie metody badawcze, próbowałem dokonać nie tylko ilościowego pomiaru zjawiska, ale ukazać jego jakościowy charakter. Poznając niemalże sto pięćdziesiąt jednostkowych przypadków, interesuję się między innymi tym, kim są młodzi prostytuujący się ludzie, z jakich pochodzą domów, co takiego się działo w tych domach, że zdecydowali się właśnie na taką aktywność. No i - czemu to robią, jakie są motywacje ich postępowania.
Gotowanie to wspaniała zabawa dostępna nie tylko dorosłym. Ta wyjątkowa, przygotowana specjalnie dla dzieci książka kucharska, kolorowa i pełna najpyszniejszych pomysłów, pozwala zakosztować tej przyjemności także młodszym kuchcikom. W świat kulinarnych przygód wprowadza dzieci kuchenny skrzat Obieżyświat. Każdy znajdzie tu coś dla siebie, bo skrzat proponuje i tradycyjne potrawy kuchni polskiej, i dania jadane przez naszych sąsiadów, a nawet całkiem egzotyczne przysmaki. Z pewnością wielu amatorów znajdą "szybkie przekąski na duży głód", które z powodzeniem – i korzyścią dla zdrowia – mogą zastąpić pochłaniane w pośpiechu słodycze. Swoje przepisy skrzat urozmaica ciekawostkami o pochodzeniu składników potraw, egzotycznych przyprawach czy zwyczajach i tradycjach kulinarnych z różnych stron. Zapraszamy do wspólnej zabawy – to książka do gotowania, czytania i oglądania.
Praktyczny przewodnik po rodzicielstwie bliskości autorstwa gwiazdy "Teorii wielkiego podrywu" ("The Big Bang Theory").
Czerpiąc z własnych rodzicielskich doświadczeń, jak również ogromnych zasobów wiedzy naukowej, Mayim Bialik przedstawia główne założenia rodzicielstwa bliskości, w tym:
– Noszenie w chuście: poznaj teoretyczne i praktyczne podstawy chustowania.
– Karmienie piersią: naucz się wsłuchiwania w potrzeby dziecka i dowiedz, dlaczego pasażerowie samolotów uwielbiają karmiące mamy.
– Bliskościowa dyscyplina: dowiedz się, jak wychowywać dziecko bez krzyków, klapsów i karnych jeżyków.
– Współspanie: jak uniknąć treningu snu, żeby cała rodzina mogła się jednak wyspać.
Bezpretensjonalna i szczera autorka opisuje piękno i prostotę rozwiązań proponowanych przez Rodzicielstwo Bliskości. Pokazuje, że niezależnie od stosowanych metod wychowawczych pewne zasady są uniwersalne i pomocne wszystkim rodzinom. Autentyczne historie i mnóstwo poczucia humoru sprawiają, że to lektura nie tylko bardzo wartościowa, ale i mocno zabawna.
„>>Nie tylko chusta<< to wspaniały wgląd w rodzicielską podróż, w jaką wyruszyła Mayim razem ze swoim mężem. Jej rodzinne historie przypomniały nam, jak my sami żeglowaliśmy po wzburzonych wodach rodzicielstwa. Nauczyliśmy się, że wybór rodzicielstwa opartego na przywiązaniu pomaga podejmować dobre decyzje dotyczące zdrowia i samopoczucia całej rodziny. Mayim zaprasza czytelników do zrozumienia, czym jest rodzicielstwo bliskości, jak funkcjonuje w jej rodzinie i jak mogą wybrać to, co zadziała u nich.”
William Sears i Martha Sears, autorzy m.in. "Księgi Dziecka" i "Księgi Rodzicielstwa Bliskości"
Drodzy rodzice!
Niepokój i wątpliwości, a niekiedy wręcz bezradność. Nieprzespane noce i zmęczenie, czasami niemal niewyobrażalne. A do tego poczucie odpowiedzialności za czyjeś wychowanie, zdrowie, życie… To – na szczęście – tylko jedno oblicze macierzyństwa (i ojcostwa, jak sądzę). Drugie, piękniejsze,
to radość, wzruszenie, uśmiech, duma, bezwarunkowa miłość.
I choć, co oczywiste, wolę tę właśnie twarz macierzyństwa,
mam też świadomość, że bez tej pierwszej, trudniejszej,
nie byłoby ono tak pełne.
Warto o tym pamiętać, gdy dziecko znowu płacze, choruje, przeżywa bunt, krótko mówiąc – gdy nie jest tak jak…
w reklamach. Warto też mieć wtedy pod ręką poradnik,
który dostarczy rzetelnej wiedzy, rozwieje wątpliwości
(a przynajmniej ich część) i będzie wsparciem. Taki
jak ten, który dla Was przygotowaliśmy.
Magda Klimkowska,
redaktorka naczelna „Mamo, To Ja”
Ciąża to najpiękniejsze dziewięć miesięcy w życiu przyszłych rodziców. Poradnik ten jest idealną pomocą dla kobiet w ciąży i ich partnerów, aby mogli w spokoju i radości rozkoszować się tym wspaniałym czasem.
•
Od pozytywnego testu ciążowego do badań profilaktycznych, przygotowań do porodu
oraz samego rozwiązania.
•
Rozwój dziecka w łonie matki.
•
Praktyczne porady przy typowych
dolegliwościach ciążowych.
•
Wskazówki dotyczące zdrowego odżywiania,
korzystnego dla matki i jej nie narodzonego dziecka.
•
Porady na temat stosunków między partnerami.
•
Informacje o najnowszych uregulowaniach prawnych.
W książce Mój ojciec mnie boli! Uleczyć „ranę ojca” Joël Pralong analizuje i opisuje kluczowe zagadnienie „braku ojca” – związane z nim urazy psychiczne, a także ich osobiste i społeczne konsekwencje: zaburzenia tożsamości, trudności z identyfikacją płciową oraz lęk przed rzeczywistością. Dzięki wskazówkom dotyczącym symptomu „rany ojca” łatwiej uporać się z wewnętrznym cierpieniem, spowodowanym przez negatywne wyobrażenie ojca, które wynieśliśmy z dzieciństwa, i odkryć radość bycia w pełni sobą.
Książka Tomasza Biernata i Janusza Gierszewskiego "Poczucie bezpieczeństwa społecznego młodzieży w małym środowisku" jest - jak to akcentuje w recenzji wydawniczej ks. dr hab. prof. Uniwersytetu Mikołaja Kopernika Czesław Kustra - "nowatorska pod względem prezentacji nowych obszarów badawczych dla pedagogiki, szczególnie dla pedagogiki społecznej i pracy socjalnej. Materiał empiryczny jest bardzo bogaty i wnosi nową wiedzę w problematykę rozumienia poczucia bezpieczeństwa społecznego młodzieży w lokalnym środowisku. (...) Praca jest zarówno teoretycznym studium problemu bezpieczeństwa społecznego, jak i diagnozą poczucia bezpieczeństwa młodzieży pochodzącej z małych środowisk. Jest ono ukazane w różnorodnych uwarunkowaniach środowiskowych i socjodemograficznych". Należy w tym miejscu dodać, że w książce ukazano problem poczucia bezpieczeństwa występujący w środowisku małego miasta oraz wsi. Całość posiada cel badawczy oraz praktyczny. Lektura książki dostarcza czytelnikowi wiele ciekawych propozycji, które na pewno okażą się przydatne w opracowywaniu lokalnych strategii rozwoju społecznego, programów aktywizacyjnych, edukacyjnych i profilaktycznych. Dlatego warto ją rekomendować chociażby władzom samorządowym oraz instytucjom dbającym o bezpieczeństwo w środowiskach lokalnych. "Warto ją także - co akcentuje Recenzent książki - wykorzystać w procesie kształcenia akademickiego na kierunkach studiów przygotowujących do podejmowania działań na rzecz aktywizowania społeczności lokalnych oraz zapewnienia szeroko pojętego bezpieczeństwa w środowisku lokalnym".
Kwestionariusz ten może być wykorzystywany do diagnozy logopedycznej dzieci przedszkolnych i szkolnych. Składa się z obrazków, których nazwy zawierają samogłoski i spółgłoski w trzech pozycjach, w których mogą pojawić się w wyrazie: w nagłosie, śródgłosie i wygłosie. Głoski występujące w nazwach obrazków ułożone są w kolejności zgodnej z tym jak pojawiają się w rozwoju mowy dziecka. Uwzględnia spółgłoski wargowe, wargowo-zębowe, przedniojęzykowo-zębowe, przedniojęzykowo-dziąsłowe, środkowojęzykowe, tylnojęzykowe oraz samogłoski podstawowe + ą, ę. Do kwestionariusza dołączona jest karta badania mowy, której kolejność zapisu głosek jest zgodna z kolejnością pojawiających się wyrazów.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
