W monografii Mityczni obcy. Dzieci i starcy w polskiej kulturze ludowej przełomu XIX i XX wieku Tomasz Kalniuk przygląda się mitowi organizującemu kulturę ludową w życiu codziennym i świątecznym jej przedstawicieli, koncentrując uwagę na dzieciach i starcach. Wybór ten jest nieprzypadkowy. W kulturze ludowej traktowano ich bowiem w sposób najbliższy ujęciu mitycznemu, rodzącemu postawy ambiwalentne charakteryzujące świat „obcych”. Z jednej strony byli oni typowymi przedstawicielami własnej społeczności, z drugiej natomiast jednostkami wyróżnionymi spośród „swoich”. Ich społeczna i gospodarcza marginalizacja, m.in. ze względu na nieproduktywny wiek, spotykała się z mityczną – sakralizującą waloryzacją. Dzieci i starcy umieszczeni w grupie „obcych” ilustrują wówczas zasady funkcjonowania światopoglądu mitycznego przypisywanego chłopstwu z przełomu wieku XIX i XX, a rozpiętego pomiędzy „swoim” i „obcym”.
Doskonały prezent na pamiątkę I Komunii Świętej Książka z cytatami z Ewangelii oraz miejscem do wpisania życzeń od najbliższych. Do książki dołączona jest ozdobna ramka na zdjęcie.
Złość to naturalne uczucie, które towarzyszy każdemu z nas. Tego, jak nad nią panować, uczymy się przez całe życie. Autorzy wnikliwie omawiają proces pojawiania i uzewnętrzniania się złości – już od momentu narodzin. Przekonują przy tym, że najważniejsze jest to, by poznać jej prawdziwe powody. A może być ich dużo, miedzy innymi niezaspokojone potrzeby, pojawienie się młodszego rodzeństwa, zła atmosfera między rodzicami czy napięcia wśród rówieśników. Ten napisany z humorem poradnik doskonale uczy, jak zrozumieć gniew swojego dziecka i jak sobie z nim poradzić.
Dzięki tej książce dowiesz się:
jakie są przyczyny wybuchów gniewu u dziecka,
dlaczego twoje dziecko reaguje w taki, a nie inny sposób,
jak radzić sobie z agresją najmłodszych,
jak nauczyć dziecko rozładowywać złość,
jak wspomagać dziecko w pokonywaniu czekających je wyzwań,
jak panować nad gniewem w codziennych sytuacjach
Bardzo wielu rodziców, aby nie powiedzieć większość, jest zagubiona w swej roli. Myślą, że mając dzieci, trzeba po prostu przetrwać i nie zwariować. Dlaczego pozwalają się wpędzić w to mylne przekonanie, że dzieci to hardcore, o ile wręcz nie horror?Książka omawia sześć aspektów rodzicielstwa, opracowanych na podstawie próśb dzieci, wypowiedzianych przez nie w modlitwie za rodziców. Zachęca, by odnieść je do naszego życia rodzinnego i wprowadzić zmiany, by nasze pociechy były szczęśliwe.Rodzice, nie darowujcie nam naszych przewinień!Rodzice, zachęcajcie się w wierze!Rodzice, to dzieci mają was słuchać!Rodzice, nie zniechęcajcie się!Rodzice, nie poddawajcie się dzieciom!Rodzice, bądźcie twardzi!
Najlepszy, doceniony na całym świecie poradnik dla rodziców nastoletnich dziewczynek
Życie z nastoletnią córką nie musi przypominać jazdy na rollercoastrze! Dr Lisa Damour, dyrektorka renomowanego instytutu Laurel School’s Center for Research on Girls, opisuje w swojej książce 7 etapów rozwoju nastolatek. Poparta badaniami naukowymi wiedza o tych etapach oraz zaakceptowanie ich jako czegoś zdrowego i naturalnego, pozwoli rodzicom uniknąć konfliktów oraz pomoże zbudować głębszą relację z dorastającymi córkami.
Jeśli chcecie lepiej zrozumieć swoje córki, mniej się o nie martwić i udzielić im wsparcia na drodze do dorosłości, koniecznie przeczytajcie poradnik Lisy Damour!
Zbyt często rozmawiamy o dorastaniu tak, jakby musiał to być straszny, burzliwy okres zarówno dla nastolatek, jak i dla ich rodziców. Postrzegamy to jako przeżycie podobne do jazdy kolejką górską: cała rodzina przeżywa gwałtowne wzloty i upadki, zaciska nerwowo ręce, a rodzice mają nadzieję, że po wszystkim ich córka wysiądzie jako zdrowa, szczęśliwa osoba. Napisałam tę książkę, by uświadomić wam, że życie z nastoletnią córką nie musi przypominać skomplikowanej zagadki czy labiryntu. Istnieje przewidywalny schemat rozwoju nastolatek, plan ich dorastania. Kiedy zrozumiemy, co denerwuje naszą córkę, nagle jej zachowanie nabierze sensu. Dysponując mapą nastoletniego dorastania, będziemy mogli z o wiele większą łatwością doprowadzić naszą córkę do dorosłości i sprawić, by stała się ona rozsądną młodą kobietą, jaką chcemy w niej widzieć.
Dr Lisa Damour
Częstotliwość występowania ADHD w ogólnej populacji wynosi około 5%. Oznacza to, że w każdej klasie może znaleźć się dziecko dotknięte tym zaburzeniem. Nasi eksperci podpowiedzą jak rozpoznać ADHD, w jaki sposób zorganizować pomoc psychologiczno-pedagogiczną oraz jakich metod pracy używać , by pomóc takiemu uczniowi.
Monografia poświęcona wybranym współczesnym koncepcjom rozwoju psychospołecznego oraz analizie najważniejszych wyników badań nad rozwojem w cyklu życia (od poczęcia do dorosłości) osób z rodzin, w których jedno lub oboje rodzice pili szkodliwie lub byli uzależnieni od alkoholu. Najbardziej ostrożne szacunki pozwalają przyjąć, że w Polsce jest to około 4 mln osób, z czego połowa to dzieci niepełnoletnie, druga to jednostki wchodzące w dorosłość. Przebieg rozwoju i funkcjonowanie psychospołeczne tych osób jest ogromnie zróżnicowane na różnych etapach życia – cześć z nich doświadcza poważne trudności i problemy, część odnosi sukcesy i ma poczucie powodzenia. Psychopatologia rozwojowa jest tą perspektywą teoretyczną i badawczą, która posłużyła do przedstawienia wielu szczegółowych zagadnień, ponieważ pozwala opisać i wyjaśnić uwarunkowania różnych ścieżek rozwoju psychospołecznego jednostki.
Ponad dwadzieścia tysięcy osób w Meksyku uznaje się dziś za zaginione. Ni żywi, nie martwi, bez tożsamości, bez ochrony prawnej, bez nadziei na odnalezienie. Ofiary zaginięć,
w które uwikłany jest aparat władzy. Autor nie tylko przedstawia problem, ale też szuka przyczyn zjawiska i łączy pozornie niezwiązane ze sobą fakty. To wszystko pozwala mu odkryć przerażającą prawdę – wymuszone zaginięcia to narzędzie terroru państwa, z którego zyski czerpie przestępczość zorganizowana i międzynarodowe koncerny.
„Żywi czy martwi?” to dziennikarskie śledztwo ujawniające przerażające rozmiary procederu. Na podstawie rozległych badań w terenie, rozmów z ocalałymi ofiarami uprowadzeń i rodzinami zaginionych, wywiadów z politologami, działaczami i funkcjonariuszami państwowymi Federico Mastrogiovanni kreśli ponurą panoramę złożonego zjawiska, które na pierwszy rzut oka zdaje się pozbawione wszelkiego sensu.
Dowiadujemy się, że przymusowe zaginięcia były sposobem Hitlera na pozbycie się niewygodnych osób, a Meksyk jest pierwszym krajem, który stosuje tę metodę po drugiej wojnie światowej. Poznajemy historie pojedynczych osób, a każda z nich dotyka innego problemu – zaginięć nielegalnych imigrantów, przypadkowych zaginięć niewinnych ludzi w trakcie operacji policyjnych, walk między grupami przestępczymi czy chęci kontrolowania terenów bogatych w zasoby naturalne. Cały świat dowiedział się o tym procederze we wrześniu 2014 roku, kiedy miało miejsce głośne zaginięcie 43 studentów.
„Wybór źródeł do dziejów ZHR”, Tom I, Utworzenie i rozwój Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej 1989-1999, Tom II, Rozwój Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej 2001-2016, Tom III, Statuty oraz komentarze, dokumenty, dotyczące Prawa i Przyrzeczenia Harcerskiego 1989-2016, jest kontynuacją serii wydawniczej wydanej nakładem Oficyny Wydawniczej „Impuls”, dotyczących dziejów organizacji harcerskich od chwili powstania stowarzyszeń do czasów współczesnych: - z 2014 r. trzytomowego „Wyboru źródeł do dziejów ZHP”. Tom I Utworzenie ogólnopolskiego Związku Harcerstwa Polskiego i czas próby ruchu harcerskiego (1918-1944), Tom II Walka, sowietyzacja, odwilż, kryzys i upadek (1944-1988), Tom III Odrodzenie, lata demokracji (1989-2014) - z 2016 r. „Dziedzictwo, którego nie można odrzucić. Próba interpretacji wybranych źródeł z lat 1918–2015 do dziejów Związku Harcerstwa Polskiego”. -z 2017 r. „Wybór źródeł do dziejów ruchu harcerskiego w Polsce Ruch harcerski w latach 1980–1989”. Opublikowanie tych źródeł ma na celu udostępnienie szerszemu gronu czytelników materiałów dostępnych jak dotąd nielicznym. Chcę w ten sposób ułatwić zainteresowanym studia nad dziejami ruchu harcerskiego przez samodzielną lekturę i własną interpretację zgromadzonych dokumentów. Umieściłam tu źródła odnalezione podczas kwerend przeprowadzonych w latach 2014–2016 w zasobach Archiwum Akt Nowych w Warszawie (AAN), Archiwum ZHR w Warszawie przy ulicy Litewskiej, na stronach internetowych ZHR, we wcześniejszych publikacjach zawierających źródła oraz zasobach kolekcjonerów. Na serię „Wybór źródeł do dziejów Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej” składają się trzy tomy: – tom I, Utworzenie i rozwój Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej (1989–1999); – tom II, Rozwój Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej (2001–2016); – tom III, Statuty, komentarze i inne dokumenty dotyczące Przyrzeczenia i Prawa Harcerskiego (1989–2016). Ze względu na obszerność i dużą liczbę materiałów do dziejów ZHR zrezygnowałam z zamieszczenia ich wszystkich i skoncentrowałam się tylko na wybranych, dlatego każdy tom zawiera dokumenty sklasyfikowane według następujących kategorii: – w tomie pierwszym i drugim zamieszczono dokumentację Zjazdów ZHR, pozjazdowe decyzje władz ZHR (ze względu na ogrom materiałów źródłowych zamieściłam tu tylko źródła odnoszące się do ideologii ZHR, współpracy z innymi organizacjami, stosunków z instytucjami państwowymi; pominęłam np. zagadnienia finansów stowarzyszenia, odznak, wydawnictw, tzw. działalności dotyczącej „Wschodu”; uchwały, wnioski i stanowiska dotyczące Statutu, Przyrzeczenia i Prawa Harcerskiego umieściłam w tomie ich dotyczącym) oraz inne dokumenty, takie jak listy, informacje, komunikaty, uchwały, apele; – do tomu trzeciego weszły statuty ZHR, komentarze i inne dokumenty dotyczące Przyrzeczenia i Prawa Harcerskiego.
Architekt może osiągnąć najlepszy efekt swojej pracy projektowej, jeśli opiera się na głębokim zrozumieniu zadania i umiejętności znalezienia najlepszej decyzji w każdym przypadku. Przedmiotem projektowania jest przy tym nie tylko sam obiekt architektoniczny, ale również odbicie w architekturze natury człowieka „prze-
strzenne pole życiowej działalności człowieka” (Stiepanow A.W.)
Kształtując przestrzeń architekt musi uwzględniać potrzeby i zróżnicowanie użytkowników tej przestrzeni.
Wszystkie dzieci sprawiają kłopoty wychowawcze. Nieumiejętnie je karząc lub zbytnio im pobłażając, popełniamy błąd. Martin Herbert podpowiada w tej książce:
· jak ustanawiać jasne granice w relacjach z dziećmi,
· jak asertywnie wskazywać im właściwe postępowanie,
· jak uczyć odpowiedzialności,
· jak wyciągać konsekwencje z niepożądanych postaw.
Wskazówki autora pomogą ci wprowadzić pozytywną dyscyplinę i wychować rozsądne, mające wysokie poczucie własnej wartości dziecko.
Martin Herbert - profesor psychologii klinicznej i społecznej na Uniwersytecie w Exter, konsultant w Exter Health Authority i członek The Brithish Psychological Society. Od lat zajmuje się problematyką rozwoju dzieci i relacji w rodzinie.
Praca z każdym dzieckiem autystycznym jest procesem stałym, rozpoczętym z chwilą narodzin i w zasadzie nie mającym swojego końca. Determinacja rodziców i terapeutów przesuwa granice wyznaczone niesprawiedliwie przez los. Osiągnięte sukcesy powodują w następnej chwili powstanie nowych wyzwań. Ważne jest, aby wyzwania stawiane sobie i dziecku były osiągalne, by ich osiągnięcie dawało motywację do dalszej pracy.Małymi krokami można dojść dalej, przeganiając tych, co biegli.Tomasz Chalimoniuk
Publikacja odnosi się do kapitału społecznego, który jest zasobem warunkującym rozwój przedsiębiorczości, kreatywności i innowacyjności. Autorki uznają, że inwestycja w edukację dziecka jest efektywnym sposobem zwiększania kapitału społecznego, i wykazują wiele przestrzeni, w których możliwe jest jego kreowanie. Z tego punktu widzenia dokonują przeglądu możliwości funkcjonowania przedszkola, szkoły publicznej, szkoły wyznaniowej i edukacji pozaformalnej oraz prezentują podjęte w tym zakresie inicjatywy, które na trwałe wpisały się w dolnośląski rynek edukacyjny.
Intencją, jaka przyświecała Autorce przy pisaniu książki było przybliżenie Czytelnikowi „niechcianych” uczuć, takich jak: smutek, złość, wstyd, lęk. Bohaterowie pięciu baśni zaprezentowanych w publikacji, których nazwała Czujątkami, mierzą się z trudnymi emocjami i odkrywają, jak bardzo są one potrzebne w życiu.
Z czasem zrodził się w Autorce pomysł dołączenia do baśni propozycji zajęć psychoedukacyjnych, które miałyby uświadamiać dzieciom, że przykre emocje, które czasem odczuwają, nie są złe, ale stanowią wyraz nieuświadomionych i niezaspokojonych potrzeb. Dla dorosłego byłaby to okazja do refleksji nad tym, jak reaguje na przeżywane przez dziecko uczucia.
Ćwiczenia zawarte w tym opracowaniu są przeznaczone dla dzieci w wieku 7–9 lat, choć można je wykorzystywać do pracy z dziećmi młodszymi i starszymi, zależnie od ich indywidualnej dojrzałości emocjonalnej.
W codziennej pracy jako psycholog i psychoterapeuta oraz w życiu Autorka często spotyka się z podziałem emocji na pozytywne i negatywne. Uczucia „dobre” miałyby się wiązać z przyjemnymi stanami i być może dlatego nagminnie bywają wartościowane jako słuszne moralnie, natomiast emocje „negatywne” kojarzą się z niemiłymi przeżyciami i wiążą się z ujemnym osądem moralnym.
Marshall B. Rosenberg, autor programu Porozumienia bez Przemocy, tłumaczy to następująco:
Zaczęło się bardzo dawno temu od mitów dotyczących natury ludzkiej, według których ludzie są źli i samolubni. Według tej destrukcyjnej mitologii heroiczne siły dobra walczą w życiu z siłami zła. Żyjemy w niej od dłuższego czasu, a jej częścią jest język, który odhumanizowuje ludzi i zmienia ich w przedmioty.
Do każdej baśni Autorka opracowała propozycję scenariusza zajęć, który może być modyfikowany przez prowadzącego w zależności od czasu trwania warsztatu oraz specyficznych potrzeb danego dziecka czy grupy dzieci, a także wykorzystywany do indywidualnej pracy terapeutycznej. Książka może być także narzędziem dla rodziców do budowania z dzieckiem dialogu dotyczącego przeżywanych emocji i odkrywania oraz nazywania ukrytych w nich potrzeb.
W ćwiczeniach znajdujących się w części dydaktycznej wykorzystała model czterech części Porozumienia bez Przemocy, który służy zarówno refleksji nad własnym doświadczeniem, jak i empatycznemu wczuciu się w doświadczenie innej osoby. Następnie jest on werbalizowany przez uczestników komunikacji.
Emocje to trudny temat. Chętniej podejmowany, gdy mowa o zadowoleniu, dumie, radości. Niezbyt ochoczo, gdy przychodzi się bać, wstydzić czy złościć. Bo czyż ktoś, składając życzenia, pokusiłby się o sformułowanie: „aby twoja złość dawała ci siłę”? lub „byś potrafił wyjść naprzeciw lękom”? Życzymy raczej szczęścia, pomyślności, sukcesów…
Dramatyczna opowieść kobiety molestowanej w dzieciństwie. Kontynuacja bestselleru „Kato-tata”. „Monidło” to dalszy ciąg autentycznych wspomnień autorki przedstawionych w książce „Kato-tata. Nie-pamiętnik”. Jak wpłynęło molestowanie małej dziewczynki przez ojca i horror, jaki przeżyła w rodzinnym domu na jej dorosłe życie? Ile upokorzeń i złego traktowania od męża, teściów, rodziców i innych musiała jeszcze doznać? Historia mrocznego dzieciństwa się powtórzyła, gdyż jak twierdzi Halszka: Ofiara jest zawsze ta sama, tylko kaci się zmieniają.
Kato-tata"" odsłania tabu, dotyka wrażliwego ciała wykorzystywanego dziecka, które nie szuka nigdzie pomocy a jątrzące rany nie goją się i roznoszą w nieskończoność, również na ciele i duszy dorosłej kobiety. Niechętnie rozmawiamy o molestowaniu dzieci, a już na pewno za wszelką cenę unikamy odnośników do osobistych doświadczeń naszych rozmówców, jakby bojąc się, że niechcący poruszone wspomnienia zaczną cuchnąć. Dlatego tak ważne jest, żeby to dziecko zaczęło krzyczeć, żeby wykrzyczało z siebie tę traumę, poczucie winy i strach. W ""Kato-tacie"" dziecko właśnie krzyczy, prostym, zwykłym językiem, wypranym z zawiłości literackiego stylu. Dopóki ten niezrozumiały ból siedzi cicho, dziecko będzie nadal cierpieć, choćby miało sto lat.Jeśli wyobrazimy sobie ""Niedole cnoty"" Sade`a w połączeniu z ""Malowanym ptakiem"" Kosińskiego przeniesione na Dolny Śląsk w realia lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych - możemy w przybliżeniu określić ""Kato-tatę"". Czytając tę książkę schodzimy do piekła i zastanawiamy się ile takich piekieł znajduje się w naszym najbliższym otoczeniu.
Każdy wie, że najlepszą receptą na życie w zdrowiu jest aktywność fizyczna i właściwe odżywianie. Poradnik pokaże dzieciom, jak dbać o to, aby każdego dnia dostarczać organizmowi składników potrzebnych do prawidłowego rozwoju. Wyjaśni, czym są białka, węglowodany, tłuszcze i witaminy, wskaże, w jakich produktach ich szukać, oraz podpowie, jak zastąpić śmieciowe jedzenie zdrowymi i pysznymi przekąskami. Warto dbać o zdrowe nawyki żywieniowe od najmłodszych lat!
Brytyjski bestseller 2016
autorki Chłopca, którego nikt nie kochał
Bez domu, bez rodziców, w obcym kraju. Nie miała dokąd pójść, nie miała dokąd uciec przed przemocą…
Adrianna nie zna angielskiego, nie ma żadnych rzeczy osobistych, sama zgłosiła się do opieki społecznej. Co się działo z nią wcześniej – nie wiadomo. Wiadomo tylko, że jest Polką i ma czternaście lat. I że przez jakiś czas zostanie u Casey.
Casey Watson prowadzi dom zastępczy dla dzieci z największymi problemami psychologicznymi i wychowawczymi. Ratuje dzieci, z którymi nikt już nie mógł sobie poradzić, narażając spokój, zdrowie i życie
swoje i swojej rodziny.
Adrianna zachowuje się inaczej, niż dzieci, którymi Casey opiekowała się wcześniej. Jest cicha, grzeczna. I przerażona… Casey niepokoi coś jeszcze. Dziewczyna wygląda na chorą. Kiedy jednak Casey wzywa lekarza, Adrianna reaguje histerią. Nie pozwala się zbadać. I wciąż nie mówi nic o swojej przeszłości. Co spotkało to dziecko? Dlaczego tak przeraża ją czyjś dotyk? Czego tak bardzo się boi?
Miną tygodnie, zanim Casey pozna szokującą odpowiedź. I postanowi walczyć o dziewczynkę, która tyle razy musiała uciekać przed molestowaniem i przemocą, że nie ma już dokąd uciec. Lecz wtedy Adrianna znika…
CASEY WATSON to mistrzyni biografii skrzywdzonych dzieci. Tak jak inna znana autorka, Cathy Glass, opisuje historie swoich podopiecznych. Jej książki (m.in. Chłopiec, którego nikt nie kochał, Mała opiekunka
mamusi) trzymają w napięciu niczym mocne kryminały, są drastyczne i przejmujące, ale pełne ciepła, dobra i miłości. I zawsze niosą nadzieję. W Wielkiej Brytanii są przez wiele miesięcy w Top 10 brytyjskich list bestsellerów, sprzedawane w kilkudziesięciotysięcznych nakładach.
Niemal o wszystkim potrafimy rozmawiać z naszymi dziećmi: o szkole, porządku w pokoju, o dobrym zachowaniu, o książkach, filmach, zainteresowaniach. Są jednak tematy, które dyskretnie omijamy. Czekamy aż dzieci będą starsze, mądrzejsze, dojrzalsze. Wtedy posadzimy je na kanapie i porozmawiamy. Tylko, że wtedy niekoniecznie one będą chciały z rozmawiać z nami. Tematem, przy którym słowa grzęzną nam w krtani jest nasza seksualność. Wstydzimy się. Zastanawiamy. Szukamy właściwych słów i dobrej okazji. Tymczasem erotyka dopada nas na każdym kroku: na ulicy, w internecie, w telewizji, w gazetach. Wszędzie.
Wendy Chapin w swojej książce „Jak rozmawiać z córką o seksie?” przekonuje, że nawet w tak zerotyzowanym świecie można o seksualności mówić odważnie, bez lęku i wstydu. Pokazywać ją jako dar od Boga. Dar, z którym czasami mamy sporo problemów. Autorka podpowiada rodzicom jak rozmawiać z dziećmi o seksualności, jaki im towarzyszyć w dojrzewaniu i w podejmowaniu mądrych i świadomych wyborów w przyszłości.
W książce „Prawa dziecka jako pacjenta” zwrócona została w sposób kompleksowy uwaga na kluczowe zjawisko, jakim są uprawnienia małoletnich pacjentów w trakcie podejmowania w stosunku do nich działań diagnostyczno-terapeutycznych. Omawiane w tym miejscu uprawnienia ukazane zostały w prezentowanej monografii w sposób wielowątkowy. Z jednej bowiem strony sprowokowana została dyskusja dotycząca współczesnego rozumienia idei praw i wolności osób małoletnich. Z drugiej natomiast perspektywy w prezentowanej książce zdecydowano się podjąć próbę odpowiedzenia na pytanie: Kim jest dziecko? Analiza zjawiska, jakim są prawa dziecka jako pacjenta kieruje w stronę kolejnych wątpliwości. Czy dziecko mając coraz więcej informacji, nie powinno posiadać szerszej możliwości samodzielnego działania w trakcie kontaktu z medycznym ekspertem? Być może podobne uprawnienia powinny obejmować również tak szczególne obszary, jak: relacja seksualna oraz prawo do stanowienia o swoim życiu i zdrowiu?
W książce „Prawa dziecka jako pacjenta” podjęto próbę odpowiedzi na podobne pytania. Działania te odnosząc się bezpośrednio do zagadnienia praw dziecka, jako szczególnej kategorii praw człowieka ukazywać będą również kluczowe w tym aspekcie rzeczywistości społeczne, psychologiczne oraz pedagogiczne.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
