Żadne artystyczne przedstawienie męki Jezusa nie zdołało dotąd wywrzeć tak fascynującego wrażenia, jakie wywiera to ukazane na Całunie Turyńskim o. Raniero Cantalamessa
"Wystawiony obecnie na widok publiczny Całun zgromadził miliony wiernych ze wszystkich części świata, pragnących ujrzeć ikonę ukrzyżowanego Chrystusa" - pisze Carlo Maria Martini. Ale czym w istocie jest ów olśniewający znak od Boga? Na to pytanie Martini usiłuje odpowiedzieć w tej niewielkiej książce "Bóg ukryty. Medytacja o Całunie".
Punktem wyjścia do jego rozważań jest tajemniczy werset z Księgi Izajasza: "Prawdziwie Tyś Bogiem ukrytym, Boże Izraela, Zbawco!" (45,15). Autor odczytuje te słowa w szerszym kontekście. Ważnym również dla nas. Tu i teraz.
Istotne rozważania, które pogłębią nasze widzenie Całunu.
Carlo Maria Martini SJ (15 II 1927 - 31 VIII 2012) - włoski jezuita, arcybiskup Mediolanu (1979-2002), kardynał. Przez wiele lat był związany z Papieskim Instytutem Biblijnym jako wykładowca, dziekan i rektor; rektor Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego (1978), profesor Wydziału Teologicznego w Chieri; głosił rekolekcje wielkopostne w Watykanie (1978). Wielokrotnie brał czynny udział w sesjach Światowego Synodu Biskupów; Przewodniczący Rady Konferencji Episkopatów Europy (1986-1993). Był twórcą tzw. Katedry Niewierzących i Szkoły Słowa, odwiedzał ubogich i więźniów. Jako jedyny katolik był członkiem ekumenicznego komitetu naukowego przygotowującego greckie wydanie Nowego Testamentu. Doktor honoris causa Papieskiego Uniwersytetu Salezjańskiego w Rzymie (1989), w 2000 r. został uhonorowany Nagrodą Księcia Asturii w dziedzinie nauk społecznych oraz mianowany członkiem honorowym Papieskiej Akademii Nauk
Dante Alighieri (1265-1321) is one of the most important and innovative figures of the European Middle Ages. Writing his Comedy (the epithet Divine was added by later admirers) in exile from his native Florence, he aimed to address a world gone astray both morally and politically. At the same time, he sought to push back the restrictive rules which traditionally governed writing in the Italian vernacular, to produce a radically new and all-encompassing work.
The Comedy tells of the journey of a character who is at one and the same time both Dante himself and Everyman through the three realms of the Christian afterlife: Hell, Purgatory and Heaven. He presents a vision of the afterlife which is strikingly original in its conception, with a complex architecture and a coherent structure. On this journey Dante's protagonist - and his reader - meet characters who are variously noble, grotesque, beguiling, fearful, ridiculous, admirable, horrific and tender, and through them he is shown the consequences of sin, repentance and virtue, as he learns to avoid Hell and, through cleansing in Purgatory, to taste the joys of Heaven.
Autor podejmuje trudny temat rozprawiania o świętości i ideałach człowieka. Na początku porusza problemy związane z terminologią dotyczącą tematu, nauczanie Kościoła, miejsca we współczesnej teologii oraz współczesnych dylematów związanych z rozumieniem ideału człowieka w świecie zglobalizowanym. Przypomina krótko trudności wskazane przez Rudolfa Otto w jego dziele pt. Świętość. Następnie omawia problematykę w ujęciu biblijnym Starego i Nowego Testamentu, w starożytnych religiach (Egipt, Iran, Grecja, Rzym i manicheizm) oraz w nurtach filozoficznych (Pitagoras, Platon, Arystoteles, Epikur i Lukrecjusz, cynicy i stoicy, Filon Aleksandryjski, medio- i neoplatonicy). Na takiej bazie analizuje najstarsze pisma chrześcijańskie powstałe w języku greckim: tzw. teksty Ojców Apostolskich, Klemensa Aleksandryjskiego oraz Orygenesa, aby pokazać, w czym upatrują oni wielkość człowieka i jakie lansują ideały i modele życia.
W Azji Mniejszej
...poznasz tajemnicę garncarza
...poczujesz wir mistycznego tańca
...dotkniesz misterium w starożytnych kamieniach
...wsłuchasz się w głos niemego świadka przemijającej chwały
...odczytasz skromne świadectwo cichej wierności Bogu
23 refleksje czyniące z Twojej pielgrzymki niezapomnianą podróż przez życie i historię
Wiele milionów katolików nosi dyskretnie Szkaplerz Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel. Ten skromny kawałek brązowego materiału jest ?streszczeniem? habitu karmelitańskiego, znakiem oddania oraz ufności w obecność i opiekę Matki Bożej. Jest to także próba przeżywania swojego chrztu w szkole Maryi i pójście w ślady wielkich mistrzów tradycji mistycznej Karmelu.
W tym krótkim eseju autor próbuje w oryginalny sposób ująć historię, przesłanie i duchowość Szkaplerza karmelitańskiego. Inaczej mówiąc, pragnie pokazać, jak ? słuchając tekstów Pisma i świętych Zakonu Najświętszej Maryi Panny ? złożyć swoje życie w dłonie Maryi i powierzyć się Jej sercu, aby stać się autentycznym uczniem Chrystusa w swojej codzienności.
?Ta maryjna duchowość, która wewnętrznie kształtuje osoby i upodabnia je do Chrystusa, pierworodnego wśród wielu braci, wyraziła się we wspaniałych świadectwach świętości i mądrości bardzo wielu świętych mężczyzn i niewiast Karmelu, którzy wyrośli w cieniu i pod opieką Matki.
Ja również od bardzo długiego czasu noszę na sercu Szkaplerz karmelitański!?
(Jan Paweł II, 25 marca 2001)
Opowieść Pielgrzyma. Autobiografia, to historia własnego życia, którą św. Ignacy Loyola podyktował ojcu Ludwikowi Gonsalvesowi da Camara, przynaglany przez towarzyszy i synów duchowych. Pozwala ona nam spojrzeć w głębię jego osobowości, dojrzeć i wczuć się w tajemnicę jego świętości.
Dzieło opisuje filary życia duchowego. Wewnętrzną wolność wobec dóbr materialnych. Odrzucenie pośpiesznego osądzania innych oraz pokorne przyjmowanie trudności, począwszy od trudnych relacji, a skończywszy na chorobach. Wypracowanie w sobie zdolności do dziękowania. Ferreriusz wskazuje na to, że poziom rozwoju duchowego wyraża się nie tylko w przeżyciach modlitewnych, ale także w kulturze osobistej. Motywuje do duchowego wzrostu.
Jeśli prawdą jest, że wszyscy, są powołani do głoszenia ewangelii, to tym bardziej przydadzą nam się pouczenia jednego z mistrzów ewangelizacji. Nie tylko do naszego osobistego wzrostu, ale także po to, by wzrastał Kościół.
Komunikacja nie ogranicza się jedynie do technicznej sprawności przekazywania tego, co chcemy przekazać. Gdyby tak było, niewiele różniłaby się od manipulacji. Istotą komunikacji jest prawda. Prawda musi być w centrum bowiem komunikacja nie jest jedynie przekazywaniem słów, ale relacją pomiędzy osobami w spotkaniu. Warto spojrzeć na komunikację od strony klasycznego tekstu – Reguły św. Benedykta, w którym możemy znaleźć wskazania odnoszące się do właściwej komunikacji.
Szczególnymi łaskami są obdarzeni przez Boga ludzie chorzy. Poprzez swoje cierpienie łączą się oni z cierpieniem Syna Bożego i dzięki temu mogą wyjednywać dary dla siebie, najbliższych, grzeszników, a nawet całego świata…
Przekonana o tym była św. s. Faustyna Kowalska, której Bóg ukazał moc swojego miłosierdzia. Dlatego też do książeczki z przygotowanymi specjalnie dla chorych rozważaniami różańca dołączamy koronkę, w której łączniku znajdują się relikwie Apostołki Bożego Miłosierdzia.
W lipcu 1995 roku podczas wspomnienia świętego Charbela, Raymond Nader (inżynier elektronik i dyrektor libańskiej telewizji katolickiej Télé-Lumiere) przeżył nadzwyczajne doświadczenie. Na końcu procesji do klasztoru Annaya zobaczył starego księdza, którego nie znał. Zbliżył się do niego... Wtedy w głowie Raymonda zabrzmiał głos księdza, przekazującego mu ważny komunikat…
Było to pierwsze z serii orędzi przypisywanych świętemu Charbelowi. Raymond Nader przedstawił orędzia hierarchom Kościoła i za ich zgoda rozpowszechnia je po całym świecie. Są one ostrzeżeniem przed zagładą oraz wezwaniem do modlitwy, pokuty i miłości bliźniego, w celu budowania cywilizacji miłości.
Czy Anioł może być... psem?
Anioł jest posłańcem Bożym. A pies? Pies jest tylko psem. A co, jeśli Bóg wykorzystuje psa, aby zatroszczyć się o człowieka?
Życie nie zawsze jest usłane różami, dlatego kochający Ojciec dał człowiekowi przyjaciół, wyjątkowych nauczycieli, cichych towarzyszy, aby nas wspierali. Nieraz cztery łapy i zimny nos może być czymś najlepszym, co nam się w życiu przytrafiło.
Anielskie ogony to zbiór poruszających historii ludzi i... psów.
JOAN WESTER ANDERSON jest autorką bestselerów, znaną przede wszystkim ze swoich książek o aniołach, o których mówi nieprzerwanie od prawie 20 lat.
Niech lektura tej publikacji ubogaci Czytelników i pomoże im odbyć duchową pielgrzymkę ze św. Jakubem na spotkanie z Bogiem. Niech też wielu zachęci do wyjścia na pielgrzymkowy szlak, którym od wieków wędrowali nasi ojcowie, aby doświadczyć odnowy ducha.
Bp Józef Guzdek - Biskup Polowy Wojska Polskiego.
"Daj nura" to nie tylko zbiór anegdot i wyspiarski humor, to też:
.książka całkiem serio o tym, że chrzest jest najpoważniejszą sprawą w życiu chrześcijanina
.niebanalny „podręcznik” dla rodziców decydujących się na chrzest swoich dzieci
.podpowiedź dla młodych przygotowujących się do bierzmowania, którzy pytają o sens wiary i sakramentów
.przypomnienie o tym, że w Kościele księża są przede wszystkim chrześcijanami
Każdy wybór jest rezygnacją. Życiowy wybór jest rezygnacją na całe życie - dla męża jest rezygnacją z kobiet, których nie wybrał, dla żony - z mężczyzn, którzy byli w jej życiu, a których nie wybrała. Dla katolickiego księdza wybór powołania jest rezygnacją z założenia rodziny i wychowywania własnych dzieci. Dla siostry zakonnej czy zakonnika życiowy wybór jest rezygnacją z własnego pomysłu na życie i poddaniem się w posłuszeństwie woli przełożonych. Każdy wybór ma w sobie coś pozytywnego, zawiera jednak też ten element negatywny, element straty i rozstania. Dzisiaj coraz częściej spotykamy ludzi usiłujących wybierać i nie tracić, chcących mieć wszystko, a przynajmniej zachować możliwość zmiany swojej decyzji po to, by spróbować jeszcze czegoś innego. Dlaczego tak trudno jest się rozstać z tym, czego nie wybraliśmy?
Nierzadko staramy się zrozumieć, jak to możliwe, że Ciało i Krew Jezusa, który zmartwychwstał i wstąpił do nieba, są obecne w konsekrowanej hostii. Hostii obecnej we wszystkich tabernakulach świata. Renzo Allegri, dziennikarz i pisarz, z kronikarską dokładnością opisuje cuda eucharystyczne, które wydarzyły się w ciągu wieków. Przestudiowana przez niego dokumentacja pozwala pokazać, kim byli ich bohaterowie i oddać kontekst historyczny cudów.
Ksiądz dr Robert Nęcek znakomicie akcentuje istotę najważniejszego prawa społecznego ? prawa do pracy. Obejmuje ono, jak postrzegał to Prymas Wyszyński, prawo do pracy w odpowiednich, godziwych warunkach, czyli pracy bezpiecznej i higienicznej za odpowiednim, sprawiedliwym wynagrodzeniem. Pracy wykonywanej według cywilizowanych, akceptowanych przez obie strony stosunków pracy, dobowych i tygodniowych norm czasu pracy, gwarantujących odpoczynek oraz odnowienie sił fizycznych i psychicznych. Europejska Karta Praw Społecznych, traktat o ochronie praw społecznych, postrzeganych przez Radę Europy jako podstawowe prawa społeczne, w taki właśnie sposób postrzega i definiuje te prawa.
prof. dr hab. Andrzej Świątkowski
Uniwersytet Jagielloński
Monografia jest publikacją na czasie. Istnieje bowiem zapotrzebowanie na nauczanie odważnych, roztropnych i wyważonych pasterzy. Zwrócenie uwagi na promowanie rodziny i kultury życia ? w kontekście ich deprecjonowania ? jest zadaniem ponadczasowym. Jako lekarz mogę ks. Robertowi Nęckowi pogratulować ?Prymasa praw człowieka?.
dr n. med. Ewa Kucharska
Uniwersytet Jagielloński
Wybrana tematyka i sposób jej prezentacji mogą pomóc nie tylko w poznaniu nauczania Prymasa Wyszyńskiego czy zrozumieniu myśli katolickiej, ale także w dialogu ze wszystkimi ludźmi dobrej woli, zwłaszcza, że podstawowe prawa człowieka w ich powszechności, nienaruszalności i niezbywalności zostały w monografii ks. Roberta Nęcka oparte o prawo naturalne.
ks. dr hab. Wojciech Zyzak
prof. Uniwersytetu Papieskeigo Jana Pawła II
Żyjemy w świecie analfabetyzmu religijnego. Wielu ochrzczonych nie zna nawet kilku słów z języka Chrystusowego i dlatego ani nie rozumieją nic z tego, o czym Jezus mówi, ani nie są w stanie wymienić kilku zdań z wierzącymi, ani nie potrafią zamienić słowa Jezusa w czyn. Z radością można wziąć do ręki mini słownik ewangeliczny, jakim jest niniejsza pozycja. Autorom należy okazać wdzięczność nie tylko za bardzo fachowe podejście do słownika w wymiarze filologicznym, ale i za sztukę odkrycia bogactwa słów Ewangelii. Potrafią to czynić tak przez zwięzłe wyjaśnienie, jak i przez podanie szeregu świadectw zaczerpniętych z historii, literatury i przekazów obecnych we współczesnym filmie i w prasie.
Kogo interesuje słownik Jezusa, ten z pożytkiem przeczyta te rozważania. W katechezie dorosłych studium takiego słownika winno być ważną lekcją. W Roku Wiary tego typu pozycje należą do najbardziej podstawowych, dla wszystkich, którym zależy na doskonaleniu mocy wiary.
Ks. Edward Staniek
Do istotnych zalet pracy zaliczam jej logiczną i uzasadnioną konstrukcję, umożliwiającą czytelnikowi wniknięcie w niełatwą problematykę doktryny i wierzeń religijnych katarów włoskich. Tytułowe zjawisko zostało przedstawione kompetentnie, w sposób świadczący o szczegółowym poznaniu licznych źródeł i oczytaniu Autora w bardzo bogatej wielojęzycznej literaturze przedmiotu. Przekonująco został ukazany dualizm katarski jako fundamentalny wątek religijny i ideowy omawianego nurtu religijnego. [?] Kataryzm włoski jest poważną, rzetelnie udokumentowaną monografią naukową. Mamy przy tym do czynienia z pracą interesującą, poruszającą niełatwą problematykę w sposób jasny i dostępny dla czytelnika o zainteresowaniach historycznych i religioznawczych.
Z recenzji prof. dra hab. Stanisława Byliny
Konstatacje Wacha nadal mają walor ważnego tropu teoretycznego przy rozróżnieniu tego, co rzeczywiście religijne od tego, co takim nie jest, chociaż jest do niego czasem bardzo podobne. Dotyczy to na przykład ruchów nacjonalistycznych posługujących się często terminologią religijną, które jednak w świetle analiz Wacha prawdziwą religią nie są. Są najwyżej rodzajem bałwochwalstwa.
Włodzimierz Pawluczuk
Praca nie straciła ani walorów teoretycznych, ani ilustracyjnych, ja uznaję ją za przykład konsekwentnej analizy religioznawczej sensu stricto. W zalewie konfesyjnej ze swej genezy literatury przedmiotu, mnożącej nieporozumienia co do natury badanego zjawiska, dzieło Wacha ustanawia właściwe relacje między tym co uniwersalne i specyficzne w religiach.
Andrzej Szyjewski
Wznowienie jednej z najważniejszych książek ks. Józefa Tischnera - wyboru esejów z lat 1993-1997 poświęconych dylematom polskiej religijności, stosunkowi Kościoła do demokracji i współczesnego świata, problematyce władzy, wolności i wiary. Opisując chrześcijaństwo jako religię apelującą przede wszystkim do wolności człowieka, Tischner wskazuje jednocześnie na niebezpieczeństwa, które rodzą integrystyczne tęsknoty części polskich katolików. Spór ze zwolennikami upolitycznienia religii i ?ukościelnienia? państwa przeradza się w obronę tego, co w chrześcijaństwie zasadnicze: dialogu miłości między Bogiem a człowiekiem.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
