Mogę być chrześcijaninem z nazwy i z przyzwyczajenia, albo... z przekonania. Jacek Bacz postanowił sam przekonać się, co jest prawdą oraz komu można zaufać.
Przez rozum do wiary to zapis zmagania się autora z pytaniami: czy wiedza może prowadzić do Boga? Czy intelektualne poszukiwania utwierdzają wiarę? Czy chrześcijaństwo daje się obronić argumentami logicznymi i naukowymi?
W efekcie powstała książka o charakterze osobistej obrony wiary przed zarzutami o nieracjonalność, absurdalność, czy fikcyjność. Autor podejmuje również kwestie moralne, w tym etyki seksualnej. Prezentuje własne ich rozumienie i uzasadnienie w oparciu o naukę Kościoła. Dodatkowo, w ciekawy sposób tłumaczy postrzeganie Jezusa przez inne religie: judaizm, islam, czy buddyzm.
Chcę zadać kłam przekonaniu, że zgłębianie spraw Bożych wymaga jakichś wyjątkowych predyspozycji, że zarezerwowane jest dla specjalistów czy wybrańców losu; krótko, jeżeli potrafiłem ja, to znaczy, że każdy potrafi.
Jacek Bacz jest z zawodu inżynierem elektrykiem. Urodził się i wychował w Krakowie, studiował, doktoryzował się i pracował w Akademii Górniczo-Hutniczej. Stan wojenny zastał go w Afryce, gdy jako wykładowca elektroniki pracował na uniwersytecie w Algierze. Z Algierii wyjechał do Kanady i zamieszkał w Montrealu. Jego życiową pasją jest „teologia dla każdego", popularna acz nietrywialna refleksja nad wiarą i religią, a jej świadectwem są dwie prace: niniejsza książka, oraz wydana w Kanadzie By Reason Alone. Autor jest miłośnikiem muzyki, języków, historii, filozofii, żony, dwojga dzieci i sześciorga wnuków. Gra na organach, z żoną rozprawia o językoznawstwie, z wnukami o historii, a o filozofii i religii z każdym, kto gotów jest słuchać.
Niektóre tereny Europy Środkowo-Wschodniej opanowane po 1944 r przez komunistów są dla polskiego czytelnika zupełnie nieznane, bądź wiedza o nich zatrzymała się nam na poziomie bardzo dobrej skądinąd pracy prof. B. Cywińskiego. Stąd, ze szczególnym zainteresowaniem przeczytałem artykuły na temat losów sióstr Urszulanek w Rumunii, czy też Zgromadzenia Córek Bożej Miłości - głównie - na terenach Jugosławii. Ten ostatni przykład jest może szczególnie ciekawy, gdyż dopiero powoli dociera do odbiorców prawda o wyjątkowo represyjnych działaniach antykościelnych ekipy J.Broz-Tito, na którą patrzono zbyt jednostronnie z racji jej oporu wobec Stalina. Prof. dr hab. Jan Żaryn (Warszawa)...
Książka traktuje o roli barokowych fundacji artystycznych krzyżowców z czerwoną gwiazdą w promocji rzekomo palestyńskiego rodowodu i dość wątpliwego rycerskiego statusu tego zgromadzenia ? w rzeczywistości szpitalnego zakonu, założonego w XIII w. w Pradze. Oficjalne przyznanie tytułu ordo militaris tej wspólnocie w drugiej połowie XVII stulecia stało się impulsem do samowolnej modyfikacji zarówno godła mistrzów generalnych, jak i ich stroju. Miało też wpływ na przejęcie niektórych ceremoniałów znamiennych dla rzeczywistych zakonów rycerskich. W służbę idei ordo militaris włączono historiografię krzyżowców z czerwoną gwiazdą oraz ich główne fundacje artystyczne. To właśnie sceny Znalezienia czy Podwyższenia Krzyża Świętego, niekiedy z udziałem członków tej wspólnoty, przedstawienia świętych rycerzy, kupno i przebudowa zamków, a także militaryzacja architektury i symboliczne formy niektórych planów budowli, nawiązujące do godła zgromadzenia ? krzyża i gwiazdy, stanowią wspólny mianownik głównych fundacji artystycznych zakonu, niezależnie od powstawania w różnych fazach baroku na terenie Czech, Moraw i Śląska.
Medytacje i modlitwy dla kapłanów i osób konsekrowanych.
?Wiara rzeczywiście zmienia wszystko; jeśli przemienia życie człowieka, to życie takie jest nowe, pełne radości. Kto wierzy, nigdy nie jest smutny, bo wiara odsłania przed nim horyzonty nadziei. Odsłania Boga obecnego i działającego w świecie (?). Ożywiana i ubogacana wiara zgina kolana do modlitwy, daje nowe oczy, pobudza serce, uruchamia ręce do służby, choć nie tylko rękami służymy. Ważne to jest dla księdza, osoby konsekrowanej i dla świeckich?.
Tak pisze we wstępie do swej kolejnej książki ks. T. Rusiecki.
W niniejszym, VI tomie z serii ?Z Dobrym Pasterzem?, znajdziemy piękne medytacje, adoracje i modlitwy związane z Rokiem Wiary. W zamyśle autora rozważania te mają pomóc w umocnieniu wiary, która będąc fundamentalnym zadaniem dla każdego chrześcijanina, nie może być teorią, ale samym życiem.
Ks. Tomasz Rusiecki, kapłan diecezji kieleckiej, wykładowca teologii duchowości w WSD w Kielcach, wikariusz biskupi ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego, diecezjalny ojciec duchowny, dyrektor Unii Apostolskiej Kleru.
Odbiorcy:
- głównie duszpasterze i osoby konsekrowane, ale także wszyscy, dla których wiara stanowi o sensie życia
Dlaczego warto przeczytać tę książkę:
- wychodzi naprzeciw duchowym potrzebom głosicieli Ewangelii oraz tych, którzy oddali całe życie Chrystusowi
Oblubieńcowi i pragną być Jego świadkami
- wprowadza do pogłębionych refleksji nad wiarą, odwołując się do szczególnie ubogacających ją źródeł: słowa
Bożego, nauczania Kościoła i całej jego tradycji
- zawiera modlitwy o silną, owocną wiarę współczesnych wyznawców Chrystusa.
Publikacja jest zbiorem tekstów ks. Waleriana Słomki, wieloletniego profesora KUL-u, teologa życia wewnętrznego, twórcy Lubelskiej Szkoły Duchowości, autora licznych publikacji z zakresu teologii duchowości.
W dniu 28 września 2008 r. ks. Michał Sopoćko został ogłoszony błogosławionym podczas uroczystości beatyfikacyjnych, które miały miejsce w Białymstoku w sanktuarium Miłosierdzia Bożego, gdzie też złożone zostały jego relikwie. Od tego momentu wierni Kościoła katolickiego, a zwłaszcza czciciele Miłosierdzia Bożego otrzymali obok św. Faustyny nowego orędownika u Boga i wzór do naśladowania. Wyniesienie na ołtarze gorliwego piewcy i apostoła Miłosierdzia Bożego stało się też znaczącym krokiem w rozwoju i upowszechnianiu kultu Miłosierdzia Bożego w naszych czasach. Jednakże tajemnica Miłosierdzia Bożego, jak często powtarzał bł. Michał, wciąż od nowa winna być zgłębiana, a proces ten nigdy nie może być zakończony.(Z wprowadzenia)
Uważna lektura studium Stanisława Cieślaka SJ skłania na koniec do refleksji, iż mamy do czynienia z wartościowym, źródłowym opracowaniem, które bez wątpienia poszerza znacznie dotychczasowy stan wiedzy na temat aktywności społecznej i kulturalnej galicyjskich jezuitów. Wnosi ono sporo nowych i cennych ustaleń zarówno w odniesieniu do dziejów Prowincji Galicyjskiej Towarzystwa Jezusowego jak też historii społecznej zaboru austriackiego w drugiej połowie XIX stulecia.
Prof. dr hab. Tomasz Gąsowski
Autor w kompetentny sposób opisując szeroką gamę działalności galicyjskich jezuitów wykazał ich aktywność nie tylko na polu religijnym, ale także społeczno-kulturalnym i patriotyczno-narodowym. Trafnie wybrał i scharakteryzował te katolickie stowarzyszenia, których jezuici byli moderatorami i często inicjowali ich działalność oraz formy aktywności. Ma to znaczenie dla badań historyczno-społecznych, ponieważ dzięki tej działalności jezuici uformowali rzesze katolików, którzy przed pierwszą wojną światową włączyli się w działalność społeczną, kulturalną i niepodległościową, a po jej zakończeniu - w życie Kościoła i niepodległej Polski.
Dr hab. Stanisław Sroka
Dzienniczek zawiera osobiste zapiski s. Faustyny, polskiej zakonnicy zmarłej w 1938 r., wizjonerki i mistyczki, której Jezus zlecił przekazanie światu orędzia o Bożym miłosierdziu. Niezwykłe dzieło duchowe, zachwycające swą prostotą i mądrością. Kieruje ono do każdego z nas osobiste wezwanie do bezgranicznego zawierzenia Bogu, który jest „samym Miłosierdziem”.
Miejsca kultu nie tylko w Polsce ale i na świecie, do których każdego roku przybywają tysiące pątników
Historia pielgrzymowania oraz motywy i cele pielgrzymek.
Tradycja pielgrzymek w Polsce i na świecie.
Najpopularniejsze szlaki pielgrzymkowe i kalwarie.
- Najbardziej znane i najczęściej odwiedzane przez pielgrzymów miejsca uzdrowień
- Miejsca, gdzie można usłyszeć i zobaczyć świadectwa zaskakujących powrotów do zdrowia, pokonania nałogów czy zadziwiających nawróceń.
- Szczegółowe przypadki uzdrowień zarówno fizycznych jak i duchowych
Czy Bóg istnieje? Dlaczego mamy tak wiele religii? Jaki sens ma nasze życie, skoro umieramy? Czym jest Trójca Święta? Dlaczego toczą się wojny, skoro ludzie modlą się o pokój? Co się stało z Maryją po śmierci Jezusa na krzyżu?
Na te i wiele innych pytań, które nurtują człowieka, ojciec Delhez odpowiada w niezwykle przystępny i nowatorski sposób, z właściwym sobie optymizmem i pogodą ducha. Nie jest jego ambicją dostarczenie Czytelnikowi kompendium wiedzy teologicznej. Autor chce rzucić jedynie nieco światła na gnębiące wielu chrześcijan wątpliwości. Myślą przewodnią książki jest proste stwierdzenie: Bóg jest Miłością, a Miłość ? Życiem!
Posługa pasterska ks. kard. Stanisława Dziwisza w Archidiecezji Krakowskiej rozpoczęła się z chwilą nominacji na Metropolitę Krakowskiego przez Ojca Świętego Benedykta XVI dnia 3 czerwca 2005 roku. Nowy Pasterz Kościoła w Krakowie po prawie 40 latach posługiwania kard. Karolowi Wojtyle ? Janowi Pawłowi II stanął na czele wspólnoty ludu Bożego ze świadomością, że przypadła mu szczególna rola świadka Chrystusa ukrzyżowanego i zmartwychwstałego, a jednocześnie świadka wielkiego pontyfikatu pierwszego Papieża Słowianina i Polaka. (...)
Niniejszy tom homilii, kazań i listów pasterskich zbiera doświadczenie pierwszego roku posługi biskupiej ks. kard. Stanisława Dziwisza w Archidiecezji krakowskiej i w kościele w Polsce. Nie zabrakło również wystąpień z Rzymu i z innych podróży pasterskich. Wszędzie Metropolita Krakowski jawi się jako wierny uczeń Chrystusa i świadek pontyfikatu bł. Jana Pawła II. Lektura tych tekstów pokazuje nie tylko całość jego posługi duszpasterskiej, ale odzwierciedla również charakter jego duszy, jego wielkie pragnienie spotkania z każdym człowiekiem i ukazywania mu Chrystusa. Jest w tej posłudze również pasja spłacania długu za wszystko, co otrzymał u boku Jana Pawła II.
Chrześcijanin, jest członkiem ?Ludu Bożego znajdującego się w drodze". Otóż pielgrzymowanie wzięte na serio zakłada całą niewiadomą drogi, którą chrześcijanin ? razem ze wszystkimi ? idzie po raz pierwszy, jedyny i niepowtarzalny. Człowiek wierzący wie, ku czemu pielgrzymuje, nie wie jednak, w jaki sposób wypadnie mu iść. Jego wiara jest światłem, którym będzie musiał rozświetlać dzień po dniu wszystkie etapy swego zawikłanego, osobistego losu. Wiara to dla chrześcijanina ustawiczny wysiłek zrozumienia życia. /Hans Urs von Balthasar/
Zazwyczaj uważa się, że takie pojęcia jak „Chrystus” i „seksualność” nie dają się ze sobą pogodzić. I słusznie. Dzieli je bowiem grzech: nieobecny w pierwszym z tych pojęć, lecz zakładany w drugim. Z tej racji twierdzenie, jakoby łączyły się one w malarstwie renesansowym, wywołuje gwałtowne niedowierzanie. Ponadto, gdy ktoś słyszy, że dowód tej tezy tkwi w samych obrazach, wówczas uważa, iż w takim razie dzieła te muszą być wyjątkowe.
Początkowy opór przed uznaniem twierdzenia o zbieżności tych dwóch terminów znika – jak się o tym przekonałem w prywatnych rozmowach, jakie odbyłem ze sceptykami – dopiero pod wpływem wrażenia, jakie wywiera liczba tego rodzaju obrazów. Oto powód, dla którego w głównym eseju zamieszczono 124 reprodukcje dzieł i tyle samo znajduje się w dalszych częściach książki, a jeszcze więcej obrazów doczekało się wzmianek w samym tekście. To, w jaki sposób czytelnik odbierze tę nadmierną liczbę ilustracji, w mniejszym stopniu jednak zależy od niego samego, a bardziej od kolejnych etapów perswazji przedstawionej w tekście: w fazie sceptycznej czytelnicy będą bowiem myśleć, że pół setki przykładów wciąż nie wystarcza, zaś w chwili, gdy przekonają się do głoszonej w nim tezy, uznają, iż już sześć takich obrazów to za dużo. Jednakże nadmiar świadectw jest w tym wypadku niezwykle istotny. Pozwala bowiem ustalić, że chodzi tu o temat związany nie
z jakimiś indywidualnymi upodobaniami, lecz z ważnym zjawiskiem w historii chrześcijaństwa. Archiwum renesansowych wizerunków, w których nacisk na genitalia jest wyraźny i kluczowy, obecnie liczy sobie ponad tysiąc przykładów i ciągle się rozrasta, ponieważ materiału jest pod dostatkiem.
Prawdziwa historia uzdrowienia za wstawiennictwem bł. Jana Pawła II
Gloria Maria (Chwała Maryi) - imiona, które streszczają historię dziewczynki urodzonej wkrótce po śmierci Jana Pawła II. Z punktu widzenia medycyny historia ta jest niewytłumaczalna. Z punktu widzenia wiary - zdumiewająca. Z punktu widzenia miłości rodziców - cudowna.
Ta książka nie ma na celu zaspokojenia zapotrzebowania na sensację. Powstała z pragnienia podzielenia się świadectwem o życiu i nadziei. A także jako wyraz wdzięczności wobec Boga.
Żadne artystyczne przedstawienie męki Jezusa nie zdołało dotąd wywrzeć tak fascynującego wrażenia, jakie wywiera to ukazane na Całunie Turyńskim o. Raniero Cantalamessa
"Wystawiony obecnie na widok publiczny Całun zgromadził miliony wiernych ze wszystkich części świata, pragnących ujrzeć ikonę ukrzyżowanego Chrystusa" - pisze Carlo Maria Martini. Ale czym w istocie jest ów olśniewający znak od Boga? Na to pytanie Martini usiłuje odpowiedzieć w tej niewielkiej książce "Bóg ukryty. Medytacja o Całunie".
Punktem wyjścia do jego rozważań jest tajemniczy werset z Księgi Izajasza: "Prawdziwie Tyś Bogiem ukrytym, Boże Izraela, Zbawco!" (45,15). Autor odczytuje te słowa w szerszym kontekście. Ważnym również dla nas. Tu i teraz.
Istotne rozważania, które pogłębią nasze widzenie Całunu.
Carlo Maria Martini SJ (15 II 1927 - 31 VIII 2012) - włoski jezuita, arcybiskup Mediolanu (1979-2002), kardynał. Przez wiele lat był związany z Papieskim Instytutem Biblijnym jako wykładowca, dziekan i rektor; rektor Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego (1978), profesor Wydziału Teologicznego w Chieri; głosił rekolekcje wielkopostne w Watykanie (1978). Wielokrotnie brał czynny udział w sesjach Światowego Synodu Biskupów; Przewodniczący Rady Konferencji Episkopatów Europy (1986-1993). Był twórcą tzw. Katedry Niewierzących i Szkoły Słowa, odwiedzał ubogich i więźniów. Jako jedyny katolik był członkiem ekumenicznego komitetu naukowego przygotowującego greckie wydanie Nowego Testamentu. Doktor honoris causa Papieskiego Uniwersytetu Salezjańskiego w Rzymie (1989), w 2000 r. został uhonorowany Nagrodą Księcia Asturii w dziedzinie nauk społecznych oraz mianowany członkiem honorowym Papieskiej Akademii Nauk
Autor podejmuje trudny temat rozprawiania o świętości i ideałach człowieka. Na początku porusza problemy związane z terminologią dotyczącą tematu, nauczanie Kościoła, miejsca we współczesnej teologii oraz współczesnych dylematów związanych z rozumieniem ideału człowieka w świecie zglobalizowanym. Przypomina krótko trudności wskazane przez Rudolfa Otto w jego dziele pt. Świętość. Następnie omawia problematykę w ujęciu biblijnym Starego i Nowego Testamentu, w starożytnych religiach (Egipt, Iran, Grecja, Rzym i manicheizm) oraz w nurtach filozoficznych (Pitagoras, Platon, Arystoteles, Epikur i Lukrecjusz, cynicy i stoicy, Filon Aleksandryjski, medio- i neoplatonicy). Na takiej bazie analizuje najstarsze pisma chrześcijańskie powstałe w języku greckim: tzw. teksty Ojców Apostolskich, Klemensa Aleksandryjskiego oraz Orygenesa, aby pokazać, w czym upatrują oni wielkość człowieka i jakie lansują ideały i modele życia.
W Azji Mniejszej
...poznasz tajemnicę garncarza
...poczujesz wir mistycznego tańca
...dotkniesz misterium w starożytnych kamieniach
...wsłuchasz się w głos niemego świadka przemijającej chwały
...odczytasz skromne świadectwo cichej wierności Bogu
23 refleksje czyniące z Twojej pielgrzymki niezapomnianą podróż przez życie i historię
Wiele milionów katolików nosi dyskretnie Szkaplerz Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel. Ten skromny kawałek brązowego materiału jest ?streszczeniem? habitu karmelitańskiego, znakiem oddania oraz ufności w obecność i opiekę Matki Bożej. Jest to także próba przeżywania swojego chrztu w szkole Maryi i pójście w ślady wielkich mistrzów tradycji mistycznej Karmelu.
W tym krótkim eseju autor próbuje w oryginalny sposób ująć historię, przesłanie i duchowość Szkaplerza karmelitańskiego. Inaczej mówiąc, pragnie pokazać, jak ? słuchając tekstów Pisma i świętych Zakonu Najświętszej Maryi Panny ? złożyć swoje życie w dłonie Maryi i powierzyć się Jej sercu, aby stać się autentycznym uczniem Chrystusa w swojej codzienności.
?Ta maryjna duchowość, która wewnętrznie kształtuje osoby i upodabnia je do Chrystusa, pierworodnego wśród wielu braci, wyraziła się we wspaniałych świadectwach świętości i mądrości bardzo wielu świętych mężczyzn i niewiast Karmelu, którzy wyrośli w cieniu i pod opieką Matki.
Ja również od bardzo długiego czasu noszę na sercu Szkaplerz karmelitański!?
(Jan Paweł II, 25 marca 2001)
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
