Nic a nic nie zapowiadało, że Jan Maria Vianney odegra jakąś szczególną rolę w doprowadzaniu ludzi do Boga. W seminarium miał ogromne problemy z przyswojeniem sobie wymaganej wiedzy, a już zupełnie nie radził sobie z łaciną. Jeden z profesorów miał podobno powiedzieć o nim: „Co taki osioł może zdziałać w duszpasterstwie?”. Nie miał też zadatków na porywającego kaznodzieję. Przemawiał długo, wysokim, chrypliwym głosem, raz za razem tracąc wątek. Jak to się stało, że ów nieporadny „nieuk” zdobył dla nieba ogromną rzeszę ludzi, możecie przeczytać w tej znakomitej biografii sławnego proboszcza z Ars. Nie jest ona zwykłym wyliczeniem faktów z jego życia, ale opowieścią o tym, jak poprzez różne doświadczenia Pan Bóg kształtował serce przyszłego świętego. Z surowego krytyka, jakim był początkowo, ks. Vianney zmienił się w pełnego zrozumienia przewodnika dusz. Jako młody kaznodzieja często opowiadał o karach, które grożą grzesznikom. Jednak z biegiem czasu coraz więcej mówił o miłosierdziu, próbując rozpalić w słuchaczach miłość do Eucharystii i wrażliwość na potrzebujących. Sam stał się zresztą żywym narzędziem Bożego miłosierdzia, spędzając prawie każdą chwilę w konfesjonale. Był obdarzony łaską czytania w ludzkich sumieniach i nieprzeciętną mądrością. Gdy po Francji rozeszła się wieść o niezwykłym spowiedniku, przybywały do niego tysiące. Diabeł nie raz próbował przestraszyć świętego, hałasując i wykrzykując z wściekłością, że ks. Vianney wydziera mu grzeszników.
Losy proboszcza z Ars przedstawione w tej książce to pasjonująca historia o zmaganiu się na drodze do świętości z własnymi ograniczeniami i ludzką opinią. Dowiesz się z niej, jak prosty chłopak z małej, francuskiej wioski stał się jednym z najbliższych współpracowników Boga
i jak niezwykłych cudów Bóg dokonywał za jego pośrednictwem.
Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Bolesną Mękę, Przenajświętsze Rany, Przenajdroższą Krew, Najświętsze Serce, Najświętsze Oblicze, wszystkie Zasługi Pana Jezusa i cały skarb Kościoła Świętego, na wyjednanie przez Miłosierne Serce Pana Jezusa, łask najbardziej potrzebnych dla uświęcenia, zbawienia, doskonałej skruchy w godzinę śmierci, przebaczenia wszystkich grzechów oraz błogosławieństwa Bożego i opieki Matki Najświętszej dla tych wszystkich osób, które będą modlić się aktami strzelistymi.??
Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Bolesną Mękę, Przenajświętsze Rany, Przenajdroższą Krew, Najświętsze Serce, Najświętsze Oblicze, wszystkie Zasługi Pana Jezusa i cały skarb Kościoła Świętego, na wyjednanie przez Miłosierne Serce Pana Jezusa, łask najbardziej potrzebnych dla uświęcenia, zbawienia, doskonałej skruchy w godzinę śmierci, przebaczenia wszystkich grzechów oraz błogosławieństwa Bożego i opieki Matki Najświętszej dla tych wszystkich osób, które będą modlić się aktami strzelistymi.??
Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Bolesną Mękę, Przenajświętsze Rany, Przenajdroższą Krew, Najświętsze Serce, Najświętsze Oblicze, wszystkie Zasługi Pana Jezusa i cały skarb Kościoła Świętego, na wyjednanie przez Miłosierne Serce Pana Jezusa, łask najbardziej potrzebnych dla uświęcenia, zbawienia, doskonałej skruchy w godzinę śmierci, przebaczenia wszystkich grzechów oraz błogosławieństwa Bożego i opieki Matki Najświętszej dla tych wszystkich osób, które będą modlić się aktami strzelistymi.??
Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Bolesną Mękę, Przenajświętsze Rany, Przenajdroższą Krew, Najświętsze Serce, Najświętsze Oblicze, wszystkie Zasługi Pana Jezusa i cały skarb Kościoła Świętego, na wyjednanie przez Miłosierne Serce Pana Jezusa, łask najbardziej potrzebnych dla uświęcenia, zbawienia, doskonałej skruchy w godzinę śmierci, przebaczenia wszystkich grzechów oraz błogosławieństwa Bożego i opieki Matki Najświętszej dla tych wszystkich osób, które będą modlić się aktami strzelistymi.?
W oddawanym do rąk czytelników zbiorze studiów znajdują się artykuły, w których Włodzimierz Mokry pisze o europejskim wymiarze chrztu św. Włodzimierza, Paweł Sekuła o kontaktach Gdańska z Rusią Kijowską, a Agnieszka Gronek o wizerunkach św. Włodzimierza w sztuce ukraińskiej XVII i XVIII w. Referaty naukowców z Ukrainy poświęcone są kijowskiej tradycji badania Pisma Świętego i obecności chrztu Rusi w literaturze ukraińskiego baroku. Artykuł Aleksandra Lipatowa dotyczy ideologii i polityki historycznej obecnej władzy w Rosji w kontekście zawłaszczania spuścizny św. Włodzimierza. Gdańscy naukowcy zaś piszą o roli prawosławia w myśli polskiego filozofa Mariana Zdziechowskiego, o roli Kościoła greckokatolickiego w wizji dziejów Ukrainy metropolity Andrzeja Szeptyckiego oraz o czasach niemal współczesnych, czyli o miejscu świeckich w Kościele greckokatolickim w Polsce w latach osiemdziesiątych XX w.
Wbrew tytułowi ta książka nie jest pomocą szkolną, choć jako taka może być z powodzeniem wykorzystywana na zajęciach z języka polskiego czy religii. Publikacja skupia się na innym, nieszkolnym znaczeniu słowa „lekcja”: fragment tekstu biblijnego czytany na Mszy Świętej lub zamieszczony w brewiarzu. Autorka książki Magdalena Tytuła analizuje rozmaite tematy podejmowane w Księdze Ksiąg i wokół tych motywów tak splata fragmenty Biblii, by w krótkich opowieściach dotrzeć do sedna rozumowania, jakim kierowali się twórcy biblijnego tekstu.
Tematyka poszczególnych lekcji została dobrana w taki sposób, by dać współczesnemu czytelnikowi interesujący przegląd treści biblijnych i dowieść, że także i dziś Biblia może być aktualna, ciekawa czy inspirująca, niekoniecznie tylko dla wyznawców judaizmu i chrześcijan. Poszczególne tematy zostały obudowane ciekawymi informacjami – odwołaniami literackimi, plastycznymi, muzycznymi i filmowymi, a także wiadomościami z historii, geografii, obyczajowości i innymi.
„100 lekcji Biblii” to idealna lektura dla osób wierzących i poszukujących. Odkrywa ona przed czytelnikiem głębię Pisma Świętego. Jest to znakomita pomoc m.in. w lekcjach religii, języka polskiego, historii, kultury i sztuki.
Dużym atutem książki jest szata graficzna. Każda z lekcji została zilustrowana obrazami o tematyce biblijnej i historycznej, autorstwa największych mistrzów malarstwa. Zamieszczone reprodukcje obrazów pozwalają na głębsze zrozumienie treści książki. Książka jest niczym galeria sztuki.
Wraz z autorką mamy nadzieję, że książka stanie się inspiracją do poznawania i czytania Pisma Świętego
Józef Jakubowski urodził się w dawnym województwie krakowskim dnia 30 listopada 1743 roku . Szczegóły z pierwszych lat życia są nam zupełnie nieznane. Wiemy tylko tyle, że szkołę średnią ukończył w Kolegium OO. Pijarów w Rzeszowie. Istniało ono od r. 1658, założone przez księcia Jerzego Sebastiana Lubomirskiego . Do kolegium tego uczęszczali prawie wyłącznie synowie magnatów i szlachty. Toteż nic dziwnego, że Kazimierz Jakubowski obu swych synów, Józefa i Wincentego, kształcił w znanym i najbliżej położonym kolegium pijarskim w Rzeszowie. Nie znamy dokładnych dat pobytu Józefa w Rzeszowie, bowiem w gimnazjum rzeszowskim nie zachowały się żadne dokumenty z tego okresu. Można przypuszczać, że studiował w kolegium za czasów rektora ks. Stefana Staniewskiego, albo mógł skończyć je za prefekta ks. Marcina Moszczeńskiego, który urząd ten sprawował około r. 1760.
Myśli św. Josemaríi Escrivy zawarte w Drodze, Bruździe i Kuźni, jasne i trafne, są jak wyraźne drogowskazy. Podpowiadają, jak żyć, by codzienność była modlitwą, a praca – wyznaniem wiary.
Niezwykła popularność, jaką cieszą się te trzy dzieła założyciela Opus Dei, skłoniła Wydawnictwo Świętego Wojciecha do przygotowania praktycznej, jednotomowej edycji. Została ona opatrzona wstępem Abpa Stanisława Gądeckiego – Metropolity Poznańskiego i przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski.
Droga, Bruzda i Kuźnia należą do klasyki duchowości - są codziennym wsparciem dla tysięcy katolików.
Niewielka książka poświęcona żyjącemu stygmatykowi br. Elia Cataldo. Od dzieciństwa towarzyszą mu niezwykłe fenomeny, wizje i cuda. W chwili wstąpienia do nowicjatu kapucynów, otrzymał stygmaty – na głowie, rękach, boku i nogach. Otwierają się one i krwawią od Wielkiego Czwartku do Wielkiej Soboty. Brat Elia twierdzi, że ma widzenia Maryi, Jezusa i Aniołów.
„Małżeńskie łoże ma większą głębię i moc twórczą (również więcej dramatyzmu) niż laboratorium doktora Frankensteina, a stół rodzinny to wytwór techniki potężniejszy niż tablet”. (Ze wstępu autora)
Rodzina – oparta na naturalnych więziach, otwarta na żywioł i tak bardzo daleka od pożądanej dziś doskonałości – nie chce podporządkować się regułom wyznaczanym przez licznych specjalistów. Fabrice Hadjadj z dużą dozą nienachalnego humoru udowadnia, że nie jest ona żadnym archaicznym pomysłem, ale wyjątkowym miejscem, gdzie bez wyrachowania dajemy i otrzymujemy dar życia. Kto pragnie świadomie przeżywać swoje powołanie małżeńskie i rodzicielskie, znajdzie w książce odpowiedź no to:
- czym jest rodzina,
- jaki jest związek pomiędzy ciałem i duchem a inteligencją,
- co tablet ma wspólnego ze stołem.
Fabrice Hadjadj prowokuje i gorszy, a jego celne pióro trafia w samo sedno problemu – dzięki temu lektura książki jest tak fascynująca!
„Młodość to nie tylko wiek. Młodość to stan ducha”. Te słowa odnoszą się do wyjątkowej postaci, która odciska wyraźny ślad w świadomości Polaków. Jest nim wszystkim znany ojciec Leon Knabit, tyniecki benedyktyn, który dzięki swojej działalności rekolekcyjno-publicystycznej jest jednym z najbardziej znanych duchownych w naszym kraju.
Motywatory ojca Leona, czyli o czym jest ta książka?
Przyzwyczailiśmy się do tego, że adresatami publikacji ojca Leona są zazwyczaj osoby dorosłe, zwykle między 35 a 50 rokiem życia, a niejednokrotnie starsze. Ta książka ma na celu wykroczenie poza ten schemat. Przyszedł czas na młode pokolenie.
Inspiracją do stworzenia tego zbioru wypowiedzi ojca Leona będzie kampania promocyjna województwa małopolskiego i zbliżające się Światowe Dni Młodzieży w Krakowie. Okazało się, że ojciec Leon stał się twarzą Małopolski, co zostało połączone z promowaniem regionu i ŚDM. Wszystko zaczęło się od czerwonych korali, w których ojciec Knabit wystąpił przed obiektywem pana Roberta Krawczyka. I poszło w świat. Wielu ludzi okazało zachwyt po publikacji zdjęć z owej sesji. Pomysł spotkał się z dużą aprobatą zarówno starszych, jak i młodszych.
Te wszystkie wydarzenia dały nam do myślenia. W jaki sposób można trafić do młodzieży z tekstami ojca Leona? Krótka forma: to jest odpowiedź! Stąd pomysł stworzenia tej książki. Jej treść jest bogatym rozwinięciem myśli zawartej w tytule: młodość to nie tylko wiek. Młodość to stan ducha.
W niniejszej publikacji przygotowaliśmy i zebraliśmy tzw. „motywatory” ojca Leona, które mają jedno zadanie: wywołać uśmiech na twarzy, a jednocześnie wzbudzić głęboką refleksję nad własnym życiem. Znaleźć tutaj można tak dłuższe, jak i krótsze wypowiedzi z różnych książek naszego wyjątkowego autora. Co kilka stron umieściliśmy ważne cytaty motywacyjne ojca Knabita, które mają zachęcić do lepszego i radośniejszego życia.
Nie chcemy, żeby ten zbiór był tylko sezonową publikacją z okazji ŚDM. Pragniemy, żeby była to książka uniwersalna, zawierająca porady płynące z doświadczenia sędziwego mnicha, który przez swą otwartość, miłość i przykład życia uczy, że warto się uśmiechać i żyć pełnią życia.
Ukochać modlitwę – to odczuwać często w ciągu dnia jej potrzebę i zadawać sobie trud modlenia się. Modlitwa otwiera nasze serce, przez co staje się ono zdolne do przyjęcia daru, jaki Bóg nam czyni z siebie. Proście i szukajcie, a wasze serca otworzą się, byście mogli Go przyjąć i zachować jak swoją własność.
Myśli Matki Teresy – otaczanej czcią na całym świecie misjonarki miłości – stanowią doskonałe wprowadzenie w rozważanie tajemnic różańcowych. Razem z tą kanonizowaną przez Kościół opiekunką ubogich w cyklu tygodniowym obejmujemy modlitwą życie, wierność Bogu, rodzinę, człowieka i pracę. Za wstawiennictwem świętej Teresy z Kalkuty, która była wiernym świadkiem miłości Chrystusa, możemy zawierzyć Bogu każdy element naszej codzienności, ofiarując mu swoje pragnienia i troski.
Rok ze świętym Stanisławem Papczyńskim, a właściwie z przemyśleniami założyciela Zgromadzenia Księży Marianów. Źródłem, z którego zaczerpnięto materiały do tego swoistego kalendarium są Pisma zebrane autorstwa świętego, będące prawdziwą skarbnicą prawd prostych, oczywistych, a jednocześnie tak trudnych do wcielania w życie, dotyczących miłości Boga, bliźniego, skromności i pobożności. Zaskakująco świeże, choć spisane przed trzystu laty mogą być drogowskazem zarówno dla współczesnych duchownych, jak i świeckich. Starannie dobrane na dni powszednie i święta niech staną się dla czytelnika tematem rozmyślań lub mottem dnia.
Nie pomylisz się, jeśli będziesz uważał, że komu brak miłości, ten nie ma żadnej cnoty. Próżna i bezowocna jest nauka, która nie pochodzi z miłości. Fałszywe i bezużyteczne jest posłuszeństwo, które jest podejmowane i pełnione bez miłości. Próżna i fałszywa jest pokora, posiadająca przymieszkę nienawiści. Marna i nadęta czystość, której brak, jako towarzyszki i opiekunki, świętej miłości. Nikczemne i niegodziwe jest ubóstwo praktykowane bez miłości. Wadliwa jest łagodność, która nie została zrodzona przez miłość. Zimna jest wszelka doskonałość, cnota, działalność, której nie ogrzewa miłość
To jedna z wielu myśli zamieszczonych w tym zbiorze. Każdego dnia wraz ze św. Stanisławem Papczyńskim zgłębiamy tajemnice Bożego miłosierdzia, ludzkiego serca, ale i tego wszystkiego, co prowadzić ma nas ku zbawieniu.
Autor omawia i konfrontuje trzy oblicza żyjącego na przełomie XII i XIII stulecia Sawy Nemanjicia znanego też jako św. Sawa Serbski, jednej z najważniejszych postaci w historii Serbii – pierwszego zwierzchnika serbskiej Cerkwi autokefalicznej, wybitnego męża stanu, wielkiego prawodawcy, zręcznego dyplomaty, utalentowanego literata. Jest to pierwsza polskojęzyczna monografia poświęcona tej nieprzeciętnej osobistości. Rozdział opisujący Sawę jako postać historyczną stanowi najobszerniejszą naukową biografię tego świętego, jaka powstała od 1900 r. Drugie oblicze Sawy – jego autokreacja – było do tej pory obszarem zupełnie niezbadanym. Natomiast wizerunek w literaturze autorstwa innych twórców przeanalizowany został dotąd jedynie fragmentarycznie. Wypełnienie tych białych plam na mapie badań nie tylko polskiej, ale również europejskiej nauki, stanowi cel rozważań zawartych w niniejszej książce.
Publikację uzupełnia przekład obszernego fragmentu Żywota świętego Sawy, pióra Teodozjusza Chilandarskiego.
ABY ZROZUMIEĆ WSPÓŁCZESNY KOŚCIÓŁ, TRZEBA POZNAĆ JEGO HISTORIĘ.
BISKUP GRZEGORZ RYŚ znany jest z tego, że nie zadowalają go łatwe diagnozy, ale potrafi sięgać głębiej. Jest mistrzem stawiania trafnych pytań i wydobywania ukrytych znaczeń z pozornie banalnych faktów. Pisze zawsze w sposób prosty, ale pozbawiony uproszczeń.
- W jaki sposób papież reagował na rzezie urządzane przez krzyżowców?
- Jak wyglądało życie codzienne księży w średniowieczu?
- Jaka była reakcja duchownych na wprowadzenie celibatu?
Do historii Kościoła autor podchodzi z podwójną pasją, łącząc perspektywę wiary z fascynacjami naukowymi. Książka ta powstawała przez ostatnie 25 lat i stanowi pierwsze tak szerokie przedstawienie historycznego dorobku biskupa. Poznajemy w niej jego spojrzenie na zjawiska, które ukształtowały dzisiejszy Kościół – także te trudne i kontrowersyjne, a czasem niesłusznie zapomniane.
To opowieść o konkretnych ludziach i wydarzeniach, którym zawdzięczamy naszą tożsamość.
Materiał na skrzydełko pierwsze obwoluty:
W uprawianiu historii Kościoła nie chodzi o apologetykę: nie boimy się prawdy o sobie. Kościół jest święty, bo boski, ale jest też grzeszny, bo ludzki. Pomijanie w jego dziejach „trudnych kart” jest wręcz heretyckie: pachnie (…) dostrzeganiem w Kościele jedynie boskiego pierwiastka.
Kościół nie pojawił się dzisiaj, ewangelizacja jest procesem postępującym w perspektywie historycznej, nie zaczyna się ode mnie. Od kogoś przyjąłem wiarę. Warto wiedzieć, od kogo, warto wiedzieć, jak wierzyli ci, którzy byli przede mną. Niebezpieczne jest myślenie, że to od nas wszystko się zaczyna.
(fragment książki)
Niepokorna zakonnica w rozmowie szczerej do bólu.
O siostrze Małgorzacie Chmielewskiej mówi się, że to zadziorna kobieta z charakterem. Już w wieku 10 lat została "ekskomunikowana" - z lekcji religii, bo zadawała za dużo pytań.
Mieszka z biedakami, wychowuje niepełnosprawnego syna, codziennie mierzy się z prawdziwymi dramatami. Mawia, że na miłość nie da się zrobić biznesplanu, że miłość powinna być nieco stuknięta, bo inaczej jest nudno. Od lat burzy stereotypy i podbija serca Polaków swoją szczerością.
W rozmowie z Piotrem Żyłką (współautorem książki z ks. Kaczkowskim Życie na pełnej petardzie) i Błażejem Strzelczykiem (dziennikarzem "Tygodnika Powszechnego") mówi prosto i zaskakująco o tym, co jest w życiu najważniejsze i skąd brać siłę do działania, gdy wszystko się wali.
Siostra Chmielewska robi świetną robotę dla najbiedniejszych, odrzuconych i wykluczonych. Miałem okazję poznać Ją osobiście - to świetna, energiczna kobieta z "Boskim czadem". A przy tym robi najlepsze dżemy i powidła na świecie!
Muniek Staszczyk, T.LOVE
Siostra Chmielewska to kobieta-ogień! Tyle lat gdzieś pomyka obok i ani przez chwilę nie pomyślałem, że tyle w niej normalnej, ludzkiej - ale takiej z mięsa i kości - siły, wytrwałości i humoru. Cieszę się bardzo, że zawitała na Przystanek Woodstock.
Jurek Owsiak, WOŚP
Siostra Chmielewska wykupiła Bożą receptę na szczęście, płacąc za nią sporo, ale dzięki temu już dziś jest świętą. Za każdym razem, kiedy ją spotykam, mam ochotę coś jej podwędzić - choćby zapalniczkę - żeby później mieć jakąś relikwię. Moje ziemskie autorytety? Papież Franciszek, jego jałmużnik arcybiskup Konrad Krajewski i siostra Małgorzata Chmielewska.
Szymon Hołownia, Dobra Fabryka, Fundacja Kasisi
Kupując tę książkę, wspierasz Fundację Domy Wspólnoty Chleb Życia, prowadzoną przez siostrę Małgorzatę Chmielewską.
Nieprawdopodobna historia narodzin Bożego Narodzenia
Czy pierwsi chrześcijanie świętowali Boże Narodzenie?
Dlaczego urodziny Jezusa obchodzimy akurat 24 grudnia?
Czy ta data rzeczywiście ma pogańskie korzenie?
Odpowiedzi na te i inne pytania mogą zaskoczyć. Ksiądz Józef Naumowicz, uznany specjalista zajmujący się wczesnym chrześcijaństwem, opowiada o narodzinach Bożego Narodzenia. Odwołując się do starożytnych tekstów źródłowych, wyjaśnia wszystkie nieporozumienia związane z jednymi z największych chrześcijańskich świąt.
Radość Bożego Narodzenia jest doświadczeniem nie tylko tych, którzy wierzą w Jezusa. Przepiękne obrzędy, w których bierzemy udział, wpisane są w tradycję naszego kraju. Teraz po raz pierwszy możemy poznać często sensacyjne wydarzenia, które sprawiły, że obchody tych świąt otrzymały znaną nam dziś formę.
Ks. prof. dr hab. Józef Naumowicz – historyk literatury wczesnochrześcijańskiej, wykładowca na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego i w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym. Autor licznych książek.
Wszystkie przemówienia i homilie Franciszka w Polsce
Papież Franciszek był w Polsce tylko pięć dni, ale zdążył powiedzieć wszystko, co potrzebowaliśmy usłyszeć.
W prostych słowach akcentował potrzebę miłosiernej miłości, którą chcemy przyjmować i którą powinniśmy się dzielić. Dialogował z młodzieżą, dawał jej konkretne zadania, które od razu zapadały w pamięć, zmuszając do myślenia i rewizji poglądów. Młodzi byli zafascynowani, a w ich sercach kiełkowała potrzeba dzielenia się tym, co usłyszeli, z innymi – bo przecież takie jest zadanie każdego chrześcijanina: głosić Ewangelię całemu światu.
Teraz możemy wrócić do tego, co papież mówił w czasie ŚDM. Jego słowa – w niezmienionej formie – są takie, jak sam Franciszek – rewolucyjne, bezpośrednie, a jednak pełne miłości.
Bardzo potrzebujemy zapisu słów Franciszka. Potrzebujemy do nich sięgać, by przypominały nam, że doświadczenie ŚDM w Krakowie nie było czymś jednorazowym. Chodzi o to, by każde słowo, jakie papież wypowiedział w Krakowie, młodzi zabrali ze sobą i przekazywali dalej.
bp Grzegorz Ryś
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
