Helle Amin prowadziła pozornie doskonałe życie na tropikalnej wyspie Bali z mężem oraz czterema synami. Ale pewnego dnia w 2002 roku ta idylliczna egzystencja legła w gruzach, kiedy po powrocie ze sklepu Helle stwierdziła, że dzieci zniknęły. Szybko się okazało, że ojciec Saudyjczyk zabrał je do swojej ojczyzny.
Seria wydawnicza Wydziału Teologicznego „Euntes Docete" nr 8.
Przełomy wieków mają to do siebie, że zmuszają do wspomnień sprzed stu i więcej lat. Ponadto zbliża się rok 2013, w którym obecna diecezja włocławska, wprawdzie w granicach znacznie uszczuplonych i niezajmująca takiej jak dawniej pozycji wśród diecezji polskich, chce przypomnieć, że przed tysiącem lat, około 1013 r., w Kruszwicy na Kujawach powstała diecezja, za spadkobierczynię której się uważa. To powoduje, że wracamy pamięcią do dawnych wydarzeń. Stara diecezja włocławska, zwana często kujawską, przechodziła burzliwe dzieje. Wiele razy zmieniała swoją nazwę, a nawet granice. Poszczególne okresy jej dziejów, przez historyków nazywane są fazami. I tak, mówimy o fazie diecezji kruszwickiej na Kujawach, której okres historycy zamykają datami 1013-1123; następna jest fazą diecezji kujawsko-pomorskiej, w latach 1123-1818. W następstwie rozbiorów Polski diecezja włocławska zmieniła całkowicie swoje granice. Z dawnej orientacji ku północy, gdy obejmowała Kujawy i Pomorze Gdańskie, teraz jej obszar rozciągał się na południe od południowej części Kujaw, przez ziemię konińską, kaliską, sieradzką i wieluńską, aż po Częstochowę i Piotrków Trybunalski. Ten okres nazwano fazą diecezji kujawsko-kaliskiej. Wreszcie, w ostatnim okresie, kiedy Polska odzyskała niepodległość w 1918 r. i kiedy w 1925 r. po zawarciu konkordatu pomiędzy Rzeczypospolitą Polską a Stolicą Apostolską bullą Vixdum Poloniae unitas porządkowano sprawy Kościoła katolickiego, diecezja nasza otrzymała urzędową nazwę włocławskiej. Jej terytorium uległo jednak dużemu umniejszeniu, ponieważ oddała znaczne dawne swoje obszary do nowych diecezji w Częstochowie i Łodzi. Zawsze jednak zwornikiem pomiędzy różnymi okresami jej dziejów, przynajmniej częściowo,były historyczne Kujawy.
Przedmiotem analiz studium „Duchowieństwo rzymskokatolickie diecezji włocławskiej w latach 1918-1939” uczyniono życie i działalność tylko tych osób, które przyjęły święcenia kapłańskie i tworzyły zhierarchizowaną wspólnotę, pozostającą w łączności ze swoim biskupem. […] Tytułowa problematyka została omówiona w ramach kilku wyodrębnionych grup zagadnień, w których zastosowano ujęcie chronologiczne, lepiej odzwierciedlające rozwój wydarzeń i bieg dziejów także w przypadku jednej diecezji. W zakres opracowania wchodzą lata 1918-1925 oraz 1925-1939. Pierwszy zestaw dat obejmuje istnienie diecezji kujawsko-kaliskiej w odrodzonym państwie polskim do czasu zawarcia konkordatu między Rzeczpospolitą a Stolicą Apostolską, drugi – okres od wydania papieskiej bulli „Vixdum Poloniae Unitas” w 1925 r. do wybuchu drugiej wojny światowej.
Jako główny cel rozprawy postawiono ukazanie działalności duszpasterskiej i pozaparafialnej duchowieństwa diecezji włocławskiej. Badania przeprowadzono na tyle precyzyjnie, na ile pozwalał stan bazy źródłowej, a także zasób dotychczasowej wiedzy.
Przejmująca historia kobiety - dziś eksperta w sprawach światowego terroryzmu, a we wczesnej młodości ofiary gwałtu. Wznowione śledztwo w sprawie przestępstwa budzi wspomnienia wypartej traumy. Prowokuje potrzebę wyjaśnienia, dlaczego w jej pracy zawsze fascynowały ją ukryte motywacje agresywnych mężczyzn, dlaczego w sytuacjach zagrożenia nigdy nie czuła lęku, i dlaczego tak trudno jej odnaleźć się w zwykłym życiu.
W jednej z opinii prasowych na temat niniejszej książki czytamy: "To głęboko poszukujące dzieło, panujące nad problematyką poruszanego tematu, powstało z odwagi i oddania - jest ono wolne od bezkrytycznego marzycielstwa i sentymentalizmu. Udostępnia dzisiejszemu chrześcijaninowi pełnię poznania, które nim wstrząsa i napełnia jego religijne życie nowym żarem".
Dzieło zaczyna się od przedstawienia przypadku św. Franciszka, który wszedł do historii Kościoła jako pewnego rodzaju prototyp stygmatyków. Aby ułatwić Czytelnikowi wejrzenie w przeszłość i pokazanie mu, że mistyczne fenomeny miały miejsce nie tylko w średniowieczu, chcielibyśmy skonfrontować go na początku z przypadkiem pochodzącym z najnowszej historii. Mamy tu na myśli Adrienne von Speyr, wielką duchową córkę Bazylei.
Arnold Guillet
Książka wybitnego specjalisty w dziedzinie mariologii, którą można nazwać kluczem do pogłębionego odczytania jednego z największych misteriów XX wieku. Lektura zarówno dla teologów zainteresowanych współczesną historią Kościoła, jak i dla wiernych pragnących ożywić osobistą pobożność maryjną.
Jan Paweł II powiedział, że „Fatima pomaga nam zobaczyć rękę Boga”. W wizji trzeciej tajemnicy fatimskiej, której treść Autor zamieścił w tej publikacji, „droga Kościoła jest opisana jako «droga krzyżowa», jako kroczenie wśród przemocy, zniszczeń i prześladowań. „W tym obrazie można znaleźć historię całego wieku XX” – napisał kard. J. Ratzinger, którego komentarz teologiczny do trzeciej tajemnicy fatimskiej czytelnik także znajdzie w niniejszej książce.
„Przez większość czasu sądziłem, że mam najcudowniejszą mamę na świecie. Ale czasami coś się z nią działo i wtedy zmieniała się …”
Poruszając a opowieść o przemocy, zdradzie i przebaczeniu.
Książka ta to autobiograficzna opowieść o traumatycznym, pełnym bólu i łez dzieciństwie Davida Thomasa. Chwytająca za serce historia chłopca, którego matka zmieniała się pod wpływem alkoholu z kochającej i troskliwej osoby w bezwzględnego kata.
"Moja rodzina zniszczyła mi życie. Nie miałam nic oprócz własnego ciała, które sprzedawałam na ulicy, by przeżyć. Oddawałam sie mężczyznom za pieniądze. Gdyby bliscy wiedzieli, jak bardzo ich zhańbiłam, zabiliby mnie bez wahania."
Matka Sairy zawsze uważała ją za brzydką, grubą i nie znosiła jej zbyt ciemnego koloru skóry. Gdy córka miała 17 lat, wydała ją za starszego od niej mężczyznę, który bardzo źle ją traktował. Dziewczynie, po latach udało się ucieć od męża. By móc spłacić rodzinne długi zaczęła pracować jako prostytutka. Ciemny kolor skóry oraz obfity biust stały się jaj atutami. Pewnego dnia zycie Sairy nagle sie zmienia....
Druga książka autora o Sokratesie jako filozofie i nauczycielu, jak też magu, triksterze i zwodzicielu. Jako autsajder i ekscentryk był kapłanem inicjującym uczniów w sekretne nauki i specjalistą od sacrum, pokazującym jak dokonać transformacji umysłu. W tej roli Sokrates jest pierwowzorem dzisiejszej neuronauki, który łączył praktyki magiczno-religijne z dociekaniami filozoficznymi. Sokrates był postacią charyzmatyczną, prowadzącą ascetyczny tryb życia, wchodzącą w stany ekstatyczno-transowe, miał dar prekognicji. Dla uczniów był bardziej mistrzem duchowym niż nauczycielem filozofii. Kierując się głosem dajmoniona, przekazywał lecznicze modlitwy, tłumaczył wróżby i sny. Znał nauki orfickie, był wtajemniczony w misteria korybantów, miał związek z bóstwami żeńskimi (nimfami, muzami), praktykował medytację związaną ze śmiercią. Był psychagogiem, któremu przypisywano umiejętność prowadzenie dusz po śmierci.
Polecamy także książkę "Sokrates nieznany" tego samego autora.
Autorka pragnie podzielić się z czytelnikiem bolesnymi doświadczeniami, bowiem przez 1 rok swojego życia, nieprzerwanie, dzień po dniu sama zmagała się z ciężką i nieznaną jej chorobą psychiczną. Nie znajdując nigdzie zrozumienia nie poddała się i podjęła się leczenia na własną rękę. Dzisiaj, kiedy sama się wyleczyła wie, że najważniejsze to walczyć do końca o własne zdrowie i poszukiwać pomocy bez względu na piętrzące się przeciwności. Nauczona doświadczeniem, pragnie przekazać czytelnikom jak żyła z tą nieznaną jej chorobą psychiczną i jak się z niej wyleczyła. Niniejsza publikacja adresowana jest do ludzi cierpiących na zaburzenia psychiczne, ale także do wszystkich tych, którzy chcieliby zrozumieć ich istotę oraz poznać sposób widzenia osoby chorej, która jednak cały czas wierzyła, że się wyleczy.
Zbiór migawek z życia Papieża Polaka. Układa się z nich fotografia człowieka, który nie był pomnikiem, lecz żywym spontanicznym świadkiem Boga, który umiał się śmiać, żartować, czynić wielkie dzieła, a kiedy przyszedł czas, cierpieć. Daniel-Ange wydobywa z życia Jana Pawła II wydarzenia proste, pokazuje jego reakcje w różnych sytuacjach i momenty przejmujące, które wstrząsnęły historią. Znaczną część książki poświęca też medytacji na temat cierpienia papieża. Na koniec oddaje głos świadkom. Czytelnik może zdać sobie sprawę z zasięgu podejmowanych działań i wpływu, jaki Jan Paweł II wywierał na cały świat.
Cenię wielką teologię, ale moja wiara jest bardzo prosta: jest pokładaniem nadziei w Jezusie Chrystusie. Wiem, że On jest tym jedynym, który nie zawiedzie.
Chrystus uratował nas od rozpaczy, ukazał sens naszemu życiu, śmierci, miłości. Tę radosną nowinę dobrze jest przekazywać w dzisiejszym zagubionym świecie.
ks. Jan Twardowski
Jan Twardowski (1915-2006), ksiądz, poeta i kaznodzieja, człowiek wiary – niezachwianej i ufnej. O wierze mówił wierszami, w udzielanych wywiadach, na spotkaniach autorskich, z ambony. Wypowiadane przez kilkadziesiąt lat słowa układają się w dekalog, u którego podstaw leżą: I. Dziecięctwo; II. Zdziwienie; III. Prostota; IV. Świadomość obecności Boga; V. Ufność i spokój; VI. Tajemnica i zachwyt; VII. Paradoksy; VIII. Doświadczenie; IX. Radość i uśmiech; X. Nadzieja.
Rozważania Taka jest moja wiara miejscami mają osobisty charakter. Są wyznaniem poety i kaznodziei, dla którego wiara w Boga i Bogu była istotą życia. Są także przekazem żywej wiary w świetle rozważanych fragmentów Ewangelii. Przynoszą refleksje skupione wokół dwóch kluczowych pytań: Czym jest wiara? Kim Jezus jest dla mnie?
Proces beatyfikacyjny naszego wielkiego Papieża dobiegł do szczęśliwego finału. Nadszedł czas, kiedy wszyscy powinniśmy przygotować się do tego wielkiego wydarzenia. Taki cel przyświecał twórcom i autorom tej zupełnie wyjątkowej publikacji.
Przygotowana ona została w pięknej oprawie graficznej w formie rekolekcji do prywatnego rozważania, a uzupełniona historią procesu beatyfikacyjnego i propozycją duchowej pielgrzymki do grobu Jana Pawła II.
Jednym z przywilejów praktyki medycznej jest wiedza o najbardziej intymnych myślach i uczuciach pacjentów. Ostatnio jeden z pacjentów poinformował mnie, że chociaż nie jest z powołania pisarzem, pokusił się o napisanie książki o filozofii swojego życia, która - miał taką nadzieję - będzie inspirująca dla innych.
Autorka podejmuje jeden z najbardziej unikalnych tematów - cierpienie. Czytelnikowi ani na chwilę nie dane jest zapomnieć, że pani Z. Jest chora, i to ciężko chora. Wystarczy jednak szparka w kuchennym oknie, aby do historii wślizgnął się platan czy kos. I wierna, wyrozumiała i litościwa kotka. Widać wyraźnie życie, które może - ale pani Z. Nigdy by tego nie powiedziała i z pewnością odrzuca taką myśl - przepełniać dumą i szczęściem.
Książka zawiera 41 listów niewydanych do tej pory drukiem, napisanych przez Ojca Pio w latach 1915-1919 do Józefiny Morgera, jednej z jego pierwszych córek duchowych. Z treści listów wyłania się głęboka mądrość duchowa Ojca Pio jako kierownika duchowego, który zna i rozumie rozmaite uwarunkowania ludzkiej natury, obciążone problemami i niepewnością.
Medyczne i naukowe badania nie są w stanie rozwiać społecznego niepokoju związanego z AIDS. Niektórzy czytelnicy tej książki mogą krytycznie oceniać pewne decyzje i zdarzenia opisane na jej stronicach. Ale niewiedzą jest największym wrogiem. I dlatego zrodziła się ta książka. Chory na hemofilię Phil został zakażony wirusem HIV podczas transfuzji. Jego żona, Jana, w przejmujący sposób opisuje, jak udało się im - żyjąc z AIDS - osiągnąć `ostatnią górę` ich małżeństwa. Książka jest wzruszającym świadectwem miłości.
Przejmująca opowieść o pobycie w sekcie "Niebo".
Sebastian zdecydował się opowiedzieć swoją historię. Opisał czas, który spędził w sekcie Niebo. Uczynił to, aby nie tylko dokonać rozrachunku z własną przeszłością, ale i przeprosić wszystkich, których skrzywdził, oraz – a może przede wszystkim – przestrzec, zwłaszcza młodych, przed ślepym zaufaniem ludziom, którzy wiele obiecując, mamią fałszywym obrazem prawdy.
Dziękując Sebastianowi za świadectwo życia, warto podkreślić, że jego relacja zarysowuje klasyczny mechanizm manipulowania członkami grup kultowych. Zarówno werbowanie do sekty, jak i pierwszy okres pobytu w niej to czas fascynacji i zachwytu. Dopiero później okazuje się, że prawda jest zupełnie inna. Człowiek został już jednak złapany w pułapkę. Wyjście z niej utrudnia wpojone przekonanie, że poza grupą nie ma życia. Dlatego wielu w niej pozostaje. Sebastianowi się udało. Pomogła mu miłość do żony i dziecka oraz ogromna determinacja. Nie wszyscy jednak mają tyle szczęścia.
Joanna Jarzębińska-Szczebiot, Marek Szczebiot
Punkt Informacyjny o Sektach i Nowych Ruchach Religijnych, Białystok
Gdańsk, Sopot i Gdynia to miasta rewolucji - politycznych, artystycznych, feministycznych i muzycznych. To z Trójmiasta wywodzi się idea słynnych DKF-ów, czyli dyskusyjnych klubów filmowych. To tu zaczął się polski big-beat, yass i rockowa nowa fala.
Stocznia dziś to nie tylko nieruchome dźwigi i pamięć o robotniczych wystąpieniach, ale też działający w tej przestrzeni artyści.
Trójmiasto to również wybitni pisarze (Günter Grass, Stefan Chwin, Paweł Huelle, Izabela Filipiak), słynni muzycy (Tymon Tymański, Leszek Możdżer, Mikołaj Trzaska) i politycy (Lech Wałęsa, Lech Kaczyński, Donald Tusk).
W "Przewodniku Krytyki Politycznej" o Trójmieście opowiadają ich mieszkańcy - uczestnicy i obserwatorzy trójmiejskich rewolucji. Nasza książka to alternatywa dla kolorowych przewodników. To opowieść, której nie da się przeczytać nigdzie indziej.
Opowieść żyjącego w XI wieku mnicha Ekkeharda IV o dolach i niedolach jego macierzystego klasztoru w Sankt Gallen to utwór od dawna dobrze znany historykom średniowiecznej literatury łacińskiej oraz mediewistom wyspecjalizowanym w historii kultury monastycznej. Ze względu na swoje walory literackie oraz bogactwo ujętego w anegdotycznej formie materiału cieszy się też ów tekst wśród nich od dawna wielkim uznaniem.Jednocześnie poza gronem specjalistów dzieło Ekkeharda pozostaje całkowicie nieznane. Wydaje się, że warto, pokonując barierę łaciny, spróbować ten stan rzeczy zmienić. Sangalleńska historia klasztorna nie jest suchym rocznikarskim tekstem. Nie odstrasza też hermetycznością swojej treści. Przeciwnie, to opowiadanie nadzwyczaj barwne, sugestywne w swoim sposobie obrazowania i dostarczające wiedzy o życiu i umysłowości średniowiecznych zakonników w na pewno nie mniej atrakcyjny sposób, aniżeli współczesny nam bestseller Umberto Eco Imię róży, nad którym ma przynajmniej jedną oczywistą przewagę: wyszło spod pióra człowieka należącego do tamtego świata.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
